Ang Kasaysayan ng Wikang Filipino Ang Pilipinas ay binubuo ng maraming isla at ng iba’t ibang etnolinggwistikong grupo.

Bawat isa sa mga grupong ito ay may kani-kaniyang sariling wika. Ayon kay Dr. Ernesto Constantino (Magracia at Santos, 1988:1) mahigit sa limandaang (500) mga wika at wikain ang ginagamit ng mga Pilipino. Sa ganitong uri ng kaligiran, isang imperatibong pangangailangan para sa Pilipinas ang pagkakaroon ng isang wikang pambansang magagamit bilang instrumento ng bumibigkis at simbolo ng ating kabansaan o nasyonalidad. Sa panahon ng Kastila, lalong nagkawatak-watak ang mga Pilipino. Matagumpay na nahati at nasakop ng mga dayuhan ang mga katutubo. Napanatili nila sa ilalim ng kanilang kapangyarihan ang mga Pilipino nang humigit-kumulang sa tatlongdaang taon. Hindi nila itinamin sa isipan ng mga Pilipino ang kahalagahan ng isang wikang magbibigkis ng kanilang mga damdamin. Sa halip, ang mga prayleng Kastila ang mga nag-aral ng katutubong wika ng iba’t ibang etnikong grupo. Ang wika ng mga katutubo ang naging midyum ng komunikasyon sa panahong yaon; ang naturang wika ang siyang ginamit ng mga prayleng Kastila sa pakikipag-ugnayan at pakikipagtalastasan sa mga katutubong Pilipino. Hindi rin itinuro ng mga Espanyol ang kanilang wika, ang wikang Kastila, sa mga katutubo na takot na magkabuklud-buklod ang mga damdamin ng mga mamamayan at mamulat sa tunay na mga pangyayaring nagaganap sa kanilang lipunan at tuloy matutong maghimagsik laban sa kanilang pamamahala. Sa panahon ng Propaganda (1872), Tagalog ang wikang ginamit sa mga pahayagan. Pinagtibay ng Konstitusyon ng Biak-na-Bato noong 1899 ang wikang Tagalog bilang wikang opisyal. Sa panahon ng Amerikano, Ingles ang wikang ginamit na midyum ng pagt5uturo sa mga paaralang-pampubliko. Bukod sa paggamit ng Ingles bilang wikang panturo, ang mga paksang pinag-aralan sa loob ng klase ay tungkol sa mga Amerikano, ang kanilang kasaysayan, literatura, kultura, ekonomiya at pulitika. Sa panahong ito, ipinagbawal ang pag-aaral sa ano mang bagay na Pilipino kaya interesado ang mga estudyante sa mga bagay na may kaugnayan sa Pilipino. Higit nilang tinangkilik ang mga bagay na Amerikano. Ito ang simula ng pagkakaroon ng kolonyal na mentalidad ng mga katutubong mamamayan na naman at itinaguyod ng mga Pilipino hanggang sa kasalukuyang henerasyon. Noong 1925, sa pamamagitan ng sarbey ng Komisyong Monroe, napatunayang may kakulangan sa paggamit ng Ingles bilang wikang panturo sa mga eskwelahan, subalit wala namang pagbabagong ginawa.

Naniniwala ang maka-Ingles na kapag marunong kang magsalita ng banyagang wikang ito. ekonomiko at pulitikal na sistema ng buhay ng mga Pilipino. Tagalog ang wikang ipinanlaban sa wikang Ingles. si Butte. Sumasang-ayon ang maraming delegado sa iba’t ibang panig ng kapuluan na dapat wikang bernakular ang maging wikang pambansa ngunit matatag na sinalungat ito ng mga tumataguyod sa wikang Ingles. Kung tutuusin. maraming sumulat tungkol sa gramar ng Tagalog. at higit na lahat. Nais nilang ipakitang ang wikang Tagalog ay isang mayamang wika na maaaring gamitin bilang wikang panturo. Hindi kayang labanan ng mga tumatangkilik at nagmamahal sa wikang katutubo ang puwersang tumataguyod sa wikang Ingles sa dahilang walang pagkakaisa ang mga nasabing grupo. Wala pa ring naging kalutasan sa problema tungkol sa wika dahil ipinaglaban at pinangatawanan ng Kawanihan ng Pampublikong Paaralan ang paggamit ng wikang Ingles. Sa mga panahong pinagtatalunan ang problema tungkol sa wika. ang nasabing wika ang magsisilbing – daan sa paghahanap ng trabaho. Matatag namang sinalungat ito nina Rafael Palma at Cecilio Lopez. 1989:6). Ang manunulat ay gumawa ng mga hakbang upang punahin ang wikang Ingles (Magracia at Santos. Manuel L. maikling kuwento.sumulat sila tungkol sa iba’t ibang sangay ng panitikan tulad ng: sanaysay. bilang wikang pambansa (Rubin at Silapan.Noong 1931. tula at dula. Ngunit nabanaagan ng tagumpay ang mga nagmalasakit sa sariling wika nang magmungkahi ang grupo ni Lope K. manunulat sa panitikan at manunulat sa wika. ang bise gobernador-heneral na siya ring kalihim ng pambayangt pagtuturo ay nagpanukalang gawing bernakular ang pagtuturo sa primarya. Para sa mga maka-Ingles. Noong 1934. lubusang pinag-usapan sa Kumbensyong Konstitusyunal ang hinggil sa wika. Ikalawa. nobela. Santos na ang wikang pambansa ay dapat ibatay sa isa sa mga umiiral na wikain sa Pilipinas. Quezon . 1988). makakamit mo ang mataas na posisyon sa gobyerno. Ang mga nasabing manunulat ay gumawa ng librong panggramar sa Tagalog upang mapalaganap ang wika (Rubin at Silapin. watak-watak din sila dahil bawat isa’y sariling literatura at kani-kaniyang wika ang binibigyangpansin. 1989:7). Ang mungkahing ito ay sinusugan naman ni G. Kung komersiyo naman ang pag-uusapan. Ikatlo – nahati ang mga manunulat sa dalawang grupo. kasama na nag paggawa ng diksyunaryo. Una – bumuo sila ng mga samahang pupuna sa wikang Ingles. naniniwala pa rin silang ang mahuhusay lamang magsalita ng Ingles ang maaaring makipagnegosasyon. Nakalimutan ng mga maka-Ingles ang naibibigay na kahalagahan ng isang bernakular na wika sa pagpapaunlad at pagpapasulong ng kultural.

pumasa at umayon sa pamantayang kanilang binuo. Ang mga miyembrong naatasan ng Surian upang magsagawa ng pag-aaral ay binubuo nina: Jaime C. mekanismo. Sa pag-aaral na isinagawa ng mga kagawad ng Surian. ang wikang Ingles at Kastila ang siyang mananatiling mga opisyal na wika. Ang ilang pamantayang nabuo ng lupon na nasasabing . Solas Rodriguez – Hiligaynon Hadji Butu – Muslim Casimiro F. Angelina Santos ng MSU. Perfecto – Bicol Maoobserbahan na ang mga miyembro ng Surian ay mula sa iba-ibang rehiyon at kumakatawan sa ilang pangunahing wika sa Pilipinas. kumakatawan sa rehiyong Tagalog Santiago A. Ayon kina Prop.” Nagkaroon ng maraming talakayan hinggil sa isyung kung sa anong wika ibabatay ang pagpili ng wikang pambansa na hindi magkakaroon ng negatibong saloobin ang ibang etnikong grupo. Hangga’t hindi itinatakda ng batas.na sa panahong yaon ay president ng Komonwelt ng Pilipinas. Ang pagsusog na ginawa ng pangulo sa nasabing mungkahi ay nakasaad sa probisyon sa Artikulo XIV ng Konstitusyon ng Pilipinas ng 1935: “ Ang Kongreso ay gagawa ng hakbang tungo sa pagpapaunlad at pagpapatibay ng isang wikang pambansa na bata sa isa sa mga umiiral na wikang katutubo.IIT (1988.7) batay nga sa probisyon ng 1935 Konstitusyon. at panitikan na tinatanggap at sinasalita ng nakararaming Pilipino. pinagtibay ng Asemblea ng Komonwelt ng Pilipinas ang Batas Komonwelt Bilang 184 na nagtatag ng isang Surian ng Wikang Pambansa na ang tanging gawain ay ang pag-aaral ng mga wikang pangunahing ginagamit sa Pilipinas at pumili ng isang panlahat na wikang pambansa batay sa isa sa pinakamaunlad na umiiral na katutubong wika ayon sa balangkas . Veyra – tagapangulo. Emma Magracia at Prop. kanilang napagkasunduan na Tagalog ang gawing batayan ng wikang pambansa dahil ang naturang wika ay tumugma. kumakatawan sa Samar Cecilio Lopez – kalihim. Fonacier – Ilokano Filemon Sotto – Cebu Felix S.

Itinuro rin ang wikang NIponngo o Hapon sa lahat ng antas. Pinili ang linggong ito para sa pagdiriwang bilang parangal kay Francisco Balagtas dahil Abril 2 ang kaarawan ng makata. Nagsimula ang pagdiriwang mula Marso 29 hanggang Abril 4 taun-taon. ipinahayag na ang wikang opisyal sa Pilipinas ay Tagalog batay sa Batas Komonwelt Bilang 570. Ang wikang pambansa sa panahon ng pananakop ng mga Hapones ay nagkaroon ng pagsulong dahil ipinagbawal ang paggamit ng Ingles sa ano mang aspekto ng pamumuhay ng mga Pilipino. pasaporte at visa ay nakasaad sa . Noong Hulyo 4. Lumabas ang Kautusang Tagapagpaganap Bilang 134 noong Disyembre 30. Masasabing naging maningning. Sa panahong ito nabalam na naman ang pagpapaunlad sa wikang pambansa dahil muling namayagpag ang wikang Ingles bilang midyum ng komunikasyon sa mga pahayagan at pamahalaan. sinimulang ituro ang wikang pambansa na batay sa Tagalog sa mga paarang pampubliko at pribado. wikang Tagalog ang ginamit na midyum ng pagtuturo. sa bisa ng Kautusang Pangkagawaran Bilang 7 na ipinalabas ni G. Romero. Sa pamamagitan ng Proklamasyon Bilang 12 na nilagdaan ni Presidente Ramon Magsaysay noong Marso 26. 1989:9 ) ay wika ng sentro ng pamahalaan. Naging popular na wika ito. wika ng sentro ng edukasyon. 1946. 1940. Noong Hunyo 19. Jose E. binigyang pahintulot ang pagpapalimbag ng isang diksyunaryo at isang gramar ng wikang pambansa. Itinaon ang nasabing pagdiriwang sa araw ng kapanganakan niya. Quezon na siyang itinuturing na Ama ng Wikang Pambansa. Ipinagbawal din ang paggamit ng lahat ng mga libro at peryodikal nauukol sa Amerika. sa bisa ng Proklamasyon Bilang 186 na ipinalabas ni Presidente Ramon Magsaysay rin. Araw ng Pagsasarili. Higit na binigyang-halaga ang paggamit ng wikang Pilipino sa panahong ito. makaraan ang dalawang taon. ang pagdiiwang ng Linggo ng Wikang Pambansa ay inilipat mula Agosto 13 hanggang Agosto 19 taun-taon bilang parangal sa dating Presidente Manuel L. nagkabisa ang kautusang ito. 1951. Sa bisa ng Ordinansa Bilang 13. Sa sumunod na taon. Noong Nobyembre 9. Lahat ngtanggapan at gusali ng gobyerno ay pinangalanan sa Pilipino. ang mga dokumentong panggobyerno tulad ng panunumpa sa trabaho. Pinalitan ang dating katawagang Wikang Tagalog sa Wikang Pilipino Bilang wikang pambansa noong Agosto 13. 1940. ginawang mga opisyal na wika ang Tagalog at Niponggo. namulaklak at umunlad ang wikang pambansa sa panahon ng mga Hapones. isinubmite ng miyembro ng Surian ang anilang rekomendasyon kay Presidente Quezon na Tagalog ang napiling maging batayan ng wikang pambansa. sentro ng kalakalan at wika ng pinakamarami at pinakadakilang nasusulat na panitikan. 1939. ipinagdiwang ang Linggo ng Wikang Pambansa. 1959. Nang magbukas ng paaralang pampubliko ang mga Hapones.maihahanay ang Tagalog sa istandard nito ay tulad ng : ang wikang pipiliin ( Rubin at Silapan. Noong Abril 1. ang dating kalihim ng Edukasyon. 1937.

naging mainit na isyu ang probisyong pangwika hanggang sa ang naging resulta ng maraming pagtatalo at pag-aartal ay ang probisyong Seksyon 3 (2) ng Artikulo XV sa kasalukuyang Konstitusyon ng Pilipinas: Samantalang ang Batasang Pambansa ay dapat gumawa ng mga hakbang tungo sa pagpapaunlad at pormal na pagpapatibay ng isang panlahat na wikang pambansa na kikilalaning Filipino. ang mga wikang opisyal sa mga rehiyon at magsisilbing pantulong ng mga wikang panturo roon. hindi pa rin matanggap ng ibang sector ang Pilipino bilang wikang pambansa. Masasabing isinilang na ang Filipino. Maraming mga pagtatalong pangwika ang naganap sa 1972 Kumbensyong Konstitusyunal. Ang nasabing Artikulo IV. ito ay dapat payabungin at pagyamanin pa salig sa umiiral na mga wika sa Pilipinas at sa iba pang mga wika. Marami pa ring sumasalungat sda pagkakapili sa naturang wika bilang simbolo n gating kabansaan. Samantalang nililinang. ay nagsasaad: “Ukol sa mga layunin ng komunikasyon at pagtuturo. 1986. Matutunghayan sa Artikulo XIV. Ang nasabing komisyon ay may 48 miyembro. ang bagong katawagan sa wikang pambansa ng Pilipinas simula pa noong 1972 sa Kumbensyong Konstitusyunal at pormal na pinagtibay noong 1973 Konstitusyon ngunit hindi naisagawa ng Batasang Pambansa ang pormal na pagpapatibay at pambansang pag-iimplementa nito. ang pamuhatan ng mga korespondensya opisyal ay nakasulat sa Pilipino o d kaya ay katumbas sa Pilipino. binuo niya ang Komisyong Konstitusyunal ng 1986. pinagtibay ng Komisyon ang implementasyon sa paggamit ng Wikang Filipino.” Alinsunod sa mga tadhana ng batas at sang-ayon sa dapat pagpasiyahan ng Kongreso. magasin at dyaryo.Pilipino. Sa panahon ni Presidente Aquino. Ginamit na rin ang wikang Pilipino sa iba’t ibang lebel ng edukasyon pati na rin sa mass media tulad ng telebisyon. ang probisyon tungkol sa wika na nagsasaad: “Ang wikang pambansa ng Pilipinas ay Filipino. radio. Seksyon 7. Sa kabila ng mga pagbabagong-ito. komiks.” . Noong Oktubre 12. Seksyon 6. dapat magsagawa ng mga hakbangin ang pamahalaan upang ibunsod at puspusang itaguyod ang pagggamit ng Filipino bilang midyum ng opisyal na komunikasyon at bilang wika ng pagtuturo sa sistemang pang-edukasyon.

Ligaya T. Ang dating Presidente ng Pilipinas. Nagpalabas siya ng Atas Tagapagpaganap Bilang 333. ang dating Sekretarya ng Edukasyon. Wika nga ng dating Presidente. lumabas ang kasunod na Kautusang Pangkagawaran Bilang 54.” May utos din si Gng. Corazon C. opisina. serye ng 1987. nagpalabas si Dr.” Noong Mayo 27. na pinamagatang “Patakaran sa Edukasyong Bilinggwal ng 1987. departamento.” . May pangangailangan ding matuto ang mga guro ng Filipino sa lahat ng lebel ng edukasyon sa buong bansa. ang malaking katanungang nangangailangan ng kasagutan ay: Saan nakasalalay ang tagumpay ng pagkakasabatas ng Wikang Filipino? Ayon kina Prop. Noong Mayo 21. si Gng.” Noong Pebrero. Nagpalabas siya ng suporta sa pagpapalaganap at paggamit ng Filipino sa pamahalaan.” Ang nasabing patakaran ay nagsasaad ng “pagpapalaganap ng Filipino bilang wika ng literasi” at ang paggamit ng Ingles bilang “di-eklusibong wika ng siyensya at teknolohiya. at naglalahad ng mga dapat isagawa ng iba-ibang ahensyang pang-edukasyon sa Pilipinas para sa implementasyon ng Patakaran sa edukasong bilinggwal ng bansa. Silapan ng Unibersidad ng Pilipinas . “Ang tagumpay ng Wikang Pambansa ay nakasalalay sa kamay ng mga namamahala ng bansa. 1987. na pinamagatang “Panuntunan ng Implementasyon ng Patakaran sa Edukasong Bilinggwal ng 1987” . Rubin at Dr. at sa iba pang mga ahensya o institusyon. serye ng 1987.“Dapat itaguyod nang kusa at opsyunal ang Kastila at Arabic.” Bilang pangwakas. kawanihan. at ahesya ng Pamahalaan na magsagawa ng mga hakbang na kinakailangan para sa layuning magamit ang Filipino sa opisyal na mga transaksyon. serye ng 1988. sa Kongreso. Kultura at Isports ng Kautusang Pangkagawaran Bilang 32. Aquino ay nagpakita ng suporta sa pagpapalaganap at paggamit ng Filipino sa pamahalaan. mga gusali at mga karatula sa mga opisina ay dapat na isalin sa Filipino. Ofelia J. sa mga korte. na “nag-aatas sa lahat ng kagawaran. 1987. upang magamit ang wikang Filipino sa pagtuturo ng anumang asignatura. Lourdes Quisumbing. komunikasyon at korespondensya. niratipika ng mga mamamayang Pilipino ang probisyon ng 1986 Konstitusyon at tinawag itong 1987 Konstitusyon. sa mga eskwelahan. 1987. Ang nasabing patakaran ay may nakalaang mga insentibo at mga karagdagang sahod. “Ang pagpupunyaging gamitin ang Filipino sa pamahalaan ay makakatulong sa sambayanan na maintindihan at lalong pahalagahan ang mga programa ng gobyerno kasama na ang mga proyekto. Aquino noon na ang mga opisinang pampubliko.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful