P. 1
Kilusan sa pagbangon nang pambansang dignidad part 2

Kilusan sa pagbangon nang pambansang dignidad part 2

5.0

|Views: 1,340|Likes:
Published by mark dario
A must read for political activist,community organizers ,sectoral organizers working for social change in the Philippines . A tribute to the Filipino working class and the youth who will someday redeem the stolen dignity of the Filipino People . A once proud and envied descendants of the malay race.
A must read for political activist,community organizers ,sectoral organizers working for social change in the Philippines . A tribute to the Filipino working class and the youth who will someday redeem the stolen dignity of the Filipino People . A once proud and envied descendants of the malay race.

More info:

Published by: mark dario on Feb 22, 2009
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC or read online from Scribd
See more
See less

07/01/2009

Simula na nang Pagbangon !

(Ikalawang Bahagi nang sulating Kilusan sa Pagbangon nang Pambansang Dignidad) Isang taon na ang nakaraan nang unang isa publiko ang konsepto nang Kilusan sa Pagbangon nang Pambansang Dignidad,Sa loob nang isang taon masasabi nang may akda na ang pinasimulang sulatin ay nakapagbigay nang inspirasyon kung hindi man ay bahagyang kalinawan sa mga ibat ibang grupo o samahang naitayo na naglalayong bigyan nang bagong momentum ang pagkilos nang bayan upang makamit ang tunay na pagbabago sa ating bansa .Bagamat hiwa-hiwalay at may mga ilang kilalang personalidad na namumuno ang mga ibat ibang bagong pormasyon o organisasyong naitayo, ang mga ito ay kakikitaan nang ibayong pagsisikap na kumawala o lagpasan ang mga tradisyunal, makitid at shortcut na daan para daw akayin sa makabuluhang landas nang pagbabago ,katinuan at kaunlaran ang buong sambayanan Ang lantarang pagkahumaling sa panawagang political power grab( digmaang bayan,armed struggle , insureksyon ,edsa type people power(conspiratorial ), coup detat, civilian military junta , transitional government ) ay unti unti nang nahuhubaran bilang suntok sa buwan na panawagan para suportahan nang sambayanang Pilipino sa kasalukuyang panahon lalupat ang mamamayan ay lagit lagi nang ang katanungang ipinupukol ay sino at ano ang alternatibong ipapalit sa mga nakaupo at sa sistemang umiiral .Sa mga pagkilos na ganito, laging nakabuntot ang pangamba nang ordinaryong mamamayan na mauuwi lang naman sa pagsasalin nang kapangyarihan papunta sa kamay nang isang grupo o ilang indibidwal ang pagkilos nang taumbayan at sa malaot madali ay magpapakasasa rin sa yaman at kapangyarihan ang mga makakaupo.Ang katotohanang hindi kikilos para agawin nang mamamayan ang pampulitikang kapangyarihan nang walang katiyakan ang pagbabago o patutunguhan ang syang tunay na dahilan kung bakit sa kabila nang kabulukan nang sistemang umiiral ay atubili pa rin ang mamamayan na samahan ang sinumang grupo para ang bulok na kaayusan ay tuluyang ibasura sa kasaysayan . Dahil ang mapait na katotohanan , mahabang panahon kinaligtaan nang mga prominenteng samahang masigasig na kumikilos para sa makabuluhang pagbabago na ang isang bagong sistemang panlipunang ipapalit sa kasalukuyang nabubulok na sistema ay hindi sisimulan lamang sa mismong araw nang pagka - agaw nang pampulitikang kapangyarihan. Ang malawak na pwersang nagkakaisa nang mamamayang may kakayanang magpabagsak sa isang nabubulok na sistema ay hindi parang bulang susulpot kung saan o tatalimang parang mga sundalong kikilos na muna at saka na magiisip o magtatanong kung bakit. Ang rekisito na nauunawaan nang mamayan na ang pagbabagong minimithi ay hindi katulad nang isang magandang pangarap o pangako na pwedeng matupad o hindi ….pwedeng huwag simulan ngayon o kaya ay maghintay nang ibang panahon…ang syang salalayan nang isang tunay na pambansang pagkilos na makapagluluwal sa isang makabuluhang pag unlad o pagbabago nang Lipunan.

Ang pagkahubog nang isang pambansang kamalayan nang mamamayan na may kahandaang kumilos at magsakripisyo hindi lamang para sa pansariling kagalingan kung hindi para sa kapakanan nang kapwa at buong bansa ang syang tunay na motibasyong may kapasidad na tuldukan ang kasalukuyang kahibangan sa kapangyarihan at kasakiman nang mga kumokontrol sa yaman at pampulitikang kapangyarihan sa Pilipinas Ilan sa mga signipikanteng mga bagong grupo o organisasyong natatag ay ang grupo nang KAYA NATIN na pinangungunahan nang mga tapat at mahuhusay na Chief Executive na tumatayong ehemplo at inspirasyon nang good and responsive local leadership at governance sa LGUs. Ang Tulong Barangay Movement na naghihikayat nang pagbuhay sa kaugalian nang damayan sa Komunidad at Barangay. Ang Bagumbayan Movement ni Senador Gordon na nanawagan nang pagbabagong buhay nang mga Pilipino sa pangunguna nang mga bagong tatayong lider nang bansa na may integridad at kredibilidad. Ang Bagong bihis na Economic at Social Reform Agenda ni Gen. Almonte na nangangarap nang pagkakaisa bilang isang bansa at pagunlad nang ekonomiya nang buong bansa sa pamamagitan nang pagpapatupad nang desentralisasyon nang kapangyarihang pulitikal sa pamamagitan nang federal type of government at espesyalisasyon sa aspeto nang produksyon sa bawat rehiyon . Ang grassroot based na Third force coalition na binubuo ni Senator Kiko at mga nasa Kaliwang Pulitika sa pangunguna nang BAYAN Muna na nagsisikap na makapagbuo din nang platform based political party kabaligtaran nang umiiral na personality cult sa pulitika , Ang bagong tatag na Partido lakas nang Masa na iniluwal nang karanasan sa party list nang SANLAKAS at Partido nang Manggagawa na nagsisikap na makabuo nang partido nang masang Pilipino o grass root based Political Party na magbabandila nang platapormang pambayan bilang pantapat sa trapo politics na talamak na kalakaran sa kasalukuyang electoral system. Ang Moral Recovery Crusade ni Bishop Nilo Tayag na naghihikayat na tumakbong pangulo si Justice Puno upang pamunuan ang pagbangon nang moralidad nang mga taong papasok sa Serbisyo Publiko . Ang Kapatiran Party na nagsisikap na iluklok ang isang GOD centered Political Party Leadership sa bansa . Ang Movement for Good Governance na naglalayong makatipon ang sampung milyong mulat na electorate na maghahahalal nang matitinong opisyal nang gobyerno na uupo sa local at nasyunal na antas at ang pinaka bago ay ang sumisibol na interes na ipinapakita nang mga grupo nang OFW/Diaspora na seryoso na ring kumilos at tumutulong para makialam na sa pagbabago at pulitika nang bansa . Ang ilan sa mga tampok na grupong ito ay ang PPP oP artidong Pandaigdigang Pilipino, ang GFN o Global Filipino Nation at ang WFA o World Filipino Alliance at Save the Nation Movement na mahigpit ang ugnayan sa NAFAA ang pinaka malaking pederasyon nang mga Filipino Americans sa Amerika na ang kasapian ay umaabot nang isang Milyon. Ang nagaganap na pagsusulputan ang mga organisasyon o pormasyong nabanggit na ay isang magandang senyales na sumasalamin sa kapasyahan nang marami sa ating mga kababayan ang nagsisimula nang kilalanin ang kawastuhan nang matiyagaang pagmumulat , pag oorganisa at pagkilos sa grassroots sa pagsisikap na hanapan nang solusyon kung papaano makalahok ang pinaka malaking bilang nang mamamayan sa

samasamang pagtugon sa panawagang linisin ang gabundok na basurang nagsabog sa buong Lipunan. .Malinaw na ngayon na hindi lamang ang mga nakaupo at ang kanilang mga ginagawang patakaran at batas ang basurang dapat walisin ,kung hindi mismong ang bawat mamamayan ay may pangangailangang simulang purgahin sa kanyang sarili at gawi sa pang araw –araw na buhay ang kontaminadong mikrobyong kumapit sa lahat nang panlipunang aktibidades.Malinaw na na ang panlipunang pagbabago ay hindi makakayang isulong o ibigay nang iilang tagapagligtas nang hindi desididong kumikilos at binabago nang taumbayan ang mga pagiisip at gawing bahagi nang bulok na sistemang panlipunan . At sa malaot madali…..Unti unti na nating matutuhang papaano mabuo ang isang malakas na pwersang may kakayanang magdulot nang pagbabago sa loob nang bawat tahanan , komunidad ,lugar na pinagtratrabahuhan ,kabarangay ,munisipyo, siyudad ,probinsya at bansa. Paano nga ba natin dapat inuunawa ang kahalagahan nang isang Pambansang Kamalayan maghahatid nang makabuluhang pagbabago sa bansang Pilipinas Ang kaganapan nang tunay o makabuluhang pagbabago ay hindi nagaganap sa isang iglap o pangyayaring aksidente . Ito ay sinasadyang kagustuhan ,pinaghahandaan nang lakas at tumatantya nang kalagayan para sa tamang tyempo at pagkakataon. .Gaya nang agos nang tubig nang ilog ito ay may ibat ibang pagmumulan o paghuhugutan at hahanap at lilikha nang sariling lagusan hanggang marating ang malawak na karagatan. Sa panimulay mahina at madalang ang agos at may pagkakataon pa ngang akala natiy tuluyan nang naglalaho. Ngunit sa panahon na nagtatagpo at nagsasama-sama ang daloy tungo sa iisang direksyon nagagawa nitong anurin maging ang mga datiy balakid upang mapasama sa daluyong nang malakas na agos kung saan ito mismo ang gagawa nang paraan upang makagawa nang sariling daluyan. Sentrong usapin ngayon na nais pag ukulan nang pansin nang may akda ay ang paghuhubog nang isang pambansang kamalayan na may pagtatangi sa kakayanan at kagalingan nang mga Pilipino bilang isang lahi. Tanging sa pagkakaroon nang pambansang kamalayan mabubuo ang pinakamalawak na pagkakaisa o pagbubuklod nang mamamayang Pilipino tatapos sa mahabang panahon nang pagkakawatak –watak at pagkakanya-kanya . Kung papaanong ang ibat-ibang magagandang mithiin ay magsasama-samang kahalintulad nang isang malakas na agos namay kakayanang agusin at sagasaan ang mga balakid na pumipigil sa pagkakamit nang mga makabuluhang pagbabago sa lipunan . Kung papaano at saan tayo dapat magsimula ay sa pag amin natin sa ating sarili na bagamat tayo ay may sariling konstitusyon, batas, halal na pinuno at teritoryong kalupaan tayo ay kapus paring matatawag na isang bansang nagkakaisa at tulong tulong na tumatahak sa kaunlaran at kaayusan bilang isang lahi . Ang pulo-pulong pagkakahiwalay nang ating lupain…Ang pagkakaiba nang ating mga salita at kaugalian ,ang magkakaibang kinahinatnan sa ibat ibang probinsya nang paglaban nang ating mga ninuno sa mga mananakop, Ang pagkakaiba nang an gating mga relihiyon at

pananampalataya, ang mahabang panahon na tayo ay sumailalim sa control at pamamahala nang mga dayuhang mananakop.Ang inter-racial marriages na naganap sa mga mananakop… Lahat nang ito ay lumikha nang ibat ibang kaisipan at kulturang pilit nating binubuo pa rin hanggang ngayon upang mahulma sa tina tawag na sariling atin na Pambansang kamalayan . Ang ating edukasyon ay binalangkas sa kagustuhan nang bansang amerika upang kilalanin na ang lahat nang bagay na galling sa kanila ay kilalaning superior at maganda habang ang lahat nang matatawag nating sariling atin o minana sa ating mayaman na kultura ay tratuhing kung hindi man inperyor ay primitibo at walang puwang sa mabilis na pagbabago nang daigdig. Marahil ay wala namang malaking pagtatalo kung ang mahuhubog nating pambansang kamalayan sa hinaharap ay sumasalamin sa magagandang katangian na ating natutunan sa mga sumakop sa ating bansa , sa ating malalapit na mauunlad na kapitbahay sa asya , sa ating muling pagtuklas nang ating mga katutubong kaugaliang nagtuturo sa atin na respetuhin at huwag abusuhin ang kapwa at kapaligirang pinagkukunan nang yaman at buhay nang susunod na salinlahi. Sa isyu naman nang paggalang at pagkilala sa karapatang tao sibilisado na rin naman siguro tayo at alam na natin na ang karapatang pantao ay isang unibersal na karapatan na dapat iginagawad sa kahit sinumang indibwal anuman ang lahi ,bansang pinagmulan o kulay nang balat. Kung may mga pagbabago mang malilikha ang ating pagsisikap na magkaroon nang pambansang Kamalayan , ito ay nararapat lamang na positibong makapagluluwal nang patas na opurtunidad para makamit ang pag-unlad sa kabuhayan nang bawat mamamayan , pagkilala at paggalang na maibigay ang pantay na karapatang pantao nang bawat isa, at ang pagtitiyak nang klase nang pampulitikang pamamahala sa bansa at pagluluklok nang mga Lider na namumuno na ang pangkalahatang kapakanan nang mamamayan,maayos na pangangalaga at utilisasyon sa likas na yaman at kapaligiran at may malaking pagtatangi sa paglikha nang maunlad at mapayapang bukas para sa susunod na salinlahi. Kung tutuusin ,ang pagsisikap na bumuo nang isang Pambansang Kamalayan ay hindi nabago sa ating kasaysayan o kaya ay ngayon pa lang nakita nang mga Pilipino ang kahalagahan .Ang samahang KKK na itinatag ni Boniofacio na pinangunahan nang mga responsableng ama nang tahanang may pagpapahalaga sa kanilang karangalan at dignidad ang syang unang nagpatunay nang katumpakan nang paghubog nito . Ang pagsisiskap nang mga kasapi nang Katipunan na linangin ang kanilang kaisipan upang sumibol sa kanilang mga puso ang pagmamahal hindi lamang sa kanilang pamilya kung hindi lalung lalu na sa kapwa at sa bayan ay likas sa isang lahing naghahangad nang makabuluhang pagbabagong mag aahon sa kanila sa labis nakahirapan at pang aapi. Sa kanilang mga komunidad at bukirin at lugar na pinagtratrabahuhan, sila ay nag-organisa kahit palihim.Sa kabila nang kakulangan sa pinansyal pilit nilang pinunuan ang kanilang hirap na kabuhayan sa pamamagitan nang pagdadamayan at pagtuturingan nang parang tunay na magkakapatid dahilsila ay nagmumula sa isang lahi at kung saan ang pagdurusa nang kalingkingan ay damdam nang buong katawan.Ang kakapusan nang kanilang

kaalaman sa organisasyon at edukasyon ay natabunan nang kanilang sinseridad na hanapan nang solusyon sa pang araw –araw ang mga publemang kinakaharap hindi lamang nang kanilang organisasyon at mga layunin nang samahan kung hindi maging ang mga personal na publema at pagbabagong buhay nang bawat kasapi at kanilang pamilya . Baon ang kalinisan nang kalooban, pananalig sa makatarungang Diyos at pagmamahal sa kapwa nagpasya silang ibigay ang dunong at lakas sa pagtatanggol nang kanilang karangalan sa katubusan nang bayan sa kamay nang mga mapagsamantalang dayuhan at opurtunistang kababayan na nakikipagkutsabahan sa mga mananakop. Nilantad nila at ipinaunawa sa mga Pilipino ang lantarang panloloko at pagmamalabis nang mga may tangan nang kapangyarihan at tinuruang kung papaano dapat iniasa sa sariling mga kamay at pagkakaisa ang katuparan nang mga pagbabagong ninanais makamtan nang lahat . Sa maliliit na tagumpay na kanilang nagawa sa paglipas nang mga araw ..nakita nila ang kagyat na pangangailangang purgahin ang sarili mula sa mga makasarili at hindi magagandang kagawian at pagiisip hanggang umabot sila sa sukdulang pagkakaunawa na ang kanilang minimithing pagbabago ay hindi maisasakatuparan nang hindi ipinagtatanggol ang pantay na karapatang iginawad nang may likha sa lahat nang kanyang nilalang sa daigdig .Anuman ang lahing pinagmulan anuman ang katayuan sa buhay ang tao ay nilikha nang pantay–pantay . Na ang namumunong hindi nagiisip at kumikilos para sa interes nang kanyang pinamumunuan ay hindi dapat umaani nang pagkalinga at pagsunod sa kanyang mga ipinaguutos kung hindi mas marapat na ibinabasura gaya nang mga kaisipan at kaugaliang nakapaghahatid nang pagdurusa,pagkakawatak watak at paghihirap. Kung papaano pinagsikapan ni Bonifacio at nang mga kasapi nang Katipunan na pagkaisahin at pakilusin tungo sa pambansang katubasan ang bayan nuon ..mas higit ang pangangailangan na ito ay kamtin din natin ngayon…Kung papaano natin itatayo ang mga organisasyon ngayon at kung ano ang magsisilbing kapakinabangan nang mga kasapi sa samahang ating itatayo ay kinakailangan ding tumugon sa aktwal na pangangailangang magdamayan at magtulungan upang ang kumpyansa sa sama-samang pagtutulungan at pagbabagong buhay ay mahubog at mapatunayang tumpak hindi lamang sa pagresolba nang mga pang sector , pang komunidad ,pang lungsod o bayang usapin kung hind maging sa mga pampersonal at pampamilyang publema sa araw-araw. Matama nating babantayan at tutulungan ang pagbabagong buhay nang bawat kasapi at nang kanilang pamilya at lilikha tayo nang mga aktibidad at programang magkinkintal sa kawastuhan nang simple at marangal na pamumuhay na may dignidad at pagsasa alang alang sa kapakanan nang kapwa at bayan. Kung ano ang kalinisan nang kalooban at hangarin para sa lahat nang mga Pilipino nang mga kasapi nang Katipunan nuon ,sya ring dapat nating taglayin ngayon. Kung anong hirap at sakripisyong kanilang inalay para sa kapwa at sa bayan ay sya ring katumbas na sakripisyo at pagmamahal na dapat nating likhain ngayon. Ang mga organisasyon nang mamamayan sa grassroots na independyente,masinsin at may malinaw na platapormat programang popular sa bawat antas nang

pampulitikang pamamahala ang binhing pagsisimulan nang Kamalayan sa kasalukuyang panahon .

Pambansang

Hindi dapat maliitin o ipagsawalang bahala ang malaking ambag sa pambansang pagbabago at inspirasyong naibibigay nang mga kasalukuyang sinsero at tapat na lider nang mamamayan sa ilang lokal na pamahalaan para sa kabuuang pagsulong nang Good Governance sa mga Probinsya at Bayang kanilang pinamumunuan . Sa katunayan nais pa nga nating madagdagan ang mga katulad nila Gov.Among Ed, Gov.GrAce Padaca ,Mayor Jess Robredo , Mayor Sonya at Mayor Baguilat ang maluklok at mahalal sa mga darating na eleksyon mula sa pinaka mababa(barangay) hanggang mga pambansang posisyon. Ngunit ang kaseguruhan lamang na ang kanilang bilang ay patuloy na madadagdagan at sila ay patuloy na maka pamumuno nang sinsero sa mamamayan ay kung ang mayorya nang organisadong mamamayan sa mga siyudad bayan at probinsya ay makapagbubuo nang popular na alternatibong programa na isusulong at yayakapin nang mga progresibo o alternatibong lider na nabanggit . Sa ganitong hakbangin lamang matitiyak na sistematikong naitatakwil at mahihirapan nang makapanumbalik ang mga trapong pulitiko kung saan ang pagkapanalo at pananatili ay nakasalalay sa panlilinlang at pag gamit nang guns , goons at gold. Sa ganitong maruming paraan kasi tinitiyak nang ilang oligarkiyang pamilyang kumokontrol sa yaman nang bansa na ang mga mauupong nanunungkulan sa pamahalaan ay kung hindi man ang kanilang mga sarili o kamag anak ay mga tapat na naglilingkod sa kanilang kagustuhan o magpapatuloy nang kasalukuyang kalakarang pumapabor sa makasariling interes. Ang pagdami nang mga alternatibong kandidato na magmumula sa mga organisasyon nang mamamayan ang syang tanging epektibong sukatan kung nahuhubog nga natin ang kamalayan at kasanayan nang mga lider at kasapi nang mga organisasyon mula sa sa kanilang indibidwal at sektoral na paninindigan tungo sa mas mataas na antas nang pag unlad Bukod sa higit ang magiging saklaw nang kanilang impluwensya sa pamamahala, mas nasa mataas na estado sila nang lipunan upang makalikha nang mga pagbabago at makahikayat pa nang mas maraming kababayan na tutulad sa kanila bilang mga modelong lider at mamamayan. . Ang mga nakaraang halalang naganap sa lokal na pamahalaan gaya nang karanasan ni Gov. Among Ed. Panlilio, Gov. GracePadaca, Cong. Boy Calalay laban kay Ato Yap ,Mayor Rey Malonzo laban sa mga Asistio, Mayor Joey Marquez laban kay Olivarez at marami pang naging karanasan ang puwedeng makapag patunay na may mga tamang pamamaraan at taktika sa eleksyon upang ang guns ,goons and gold ay hind maging bentahe para manalo. Ngunit wala ring katiyakang ang mga pumalit sa kanila sa puwesto ay hindi matutulad sa kanilang pinalitan kung walang nagkakaisang puwersa nang mamamayan ang syang tatangan nang tagumpay. Sa panahon na napagtagumpayan na nang mga alternatibong kandidato nang taumbayan ang laban sa trapo mas malaking responsibilidad naman sa pagitan nang mga organisadong samahan nang mamamayan ang umako nang malaking papel sa pag rerebisa nang mga umiiral na batas ,pagbabalangkas nang mga makamamamayang

panukala at pagtulong sa pagpapatupad nang mga progresibong batas , programa at proyekto . Ang bagay na ito ay kinakailangang maging malinaw sa mga alternatibong kandidato at organisadong mamamayan kahit sa panahon pa lang nang pangangampanya sa taumbayan . Sisiguraduhin nating ang makintal sa isip nang mga botante na ang napagtatagumpayan o nakataya sa bawat halalan ay hindi ang pagkakaupo o pagkapananalo nang alternatibong kandidato laban sa trapo kung hindi ang kawastuhan nang mga programang pambayan na marapat lamang ipatupad at patuloy na pagyayamanin ang implementasyon kasama sila sakaling ang kandidatong kakatawan sa kahilingan at kagustuhan nang mamamayan ang magwagi. Sa ganitong pamamaraan ,magbabago ang paraan nang pagtrato nang taumbayan sa arena nang halalan hindi na bilang sirkus na makapagbibigay lang nang pansamantalang aliw at walang kapakinanbangan para sa pagbabago , kung hindi isang larangan kung saan naipapahayag ang mga komon na aspirasyon at mithiin nang sambayanan at napapatunayan ang katumpakan nang sama-samang pagdadamayan upang kamtin ang pangkalahatang kagalingan ay patuloy na pinauunlad sa pag daan nang panahon. Ang papel nang taong bayan sa governance ay hindi na lamang malilimita sa pagboto nang kanilang mga kinatawan o kandidato kapag may eleksyon kung hindi sa lahat nnag panahon .Ang pagbabasura nang mga elitistang programa at batas upang mapalitan ang mga ito nang bago at tumugon sa pangangailangan nang mamamayan , ang pagtulong sa implementasyon nang mga programa at batas ,ang pagsususperbisa sa mga mahahalagang programa at proyekto at ang pagtatakda nang pagdedesisyon para sa tamang paggagamitan nang buwis na kanilang ibinabayad. Ang pinaka maunlad na karanasan na naisagawa namay ganitong pagsisiskap ay ang bayan nang Naga sa Bicol kung saan mula sa pagiging 4th Class Municipality nitong nakaraang sampung taon ngayon ay nasa katayuan na bilang isang highly urbanized component city.Malaking tulong at inspirasyon ang nagawa nang kanilang Mayor na si Jess Robredo ngunit maging mismo sa kanyang mga pangungusap nanggagaling na ang mamamayan nang Naga ang tunay na naghatid nang pagbabago sa kanilang Bayan. Mula sa maraming mahihirap na pamilya nuon ngayon ay ang average per capita income nang mga pamilya ay umaabot na halos sa 15 libong piso kada buwan. Ito ay sa kabila nang ang kanilang Mayor nasi Jess Robredo ay hindi kakampi nang nakaupo sa Kapitolyo nang Probinsya o malapit sa Malakanyang . Ang pag unlad at pagbabago sa Naga ay nagpatuloy hindi lamang dahil sa pagkakahalal sa isang mahusay at matinong Mayor kung hindi sa pamamagitan nang pagoorganisa nang iba-ibang independyenteng organisasyon at samahan sa grassroots kahit tapos na ang eleksyon. . Nagawa nitong bigyan nang papel at responsibilidad ang mga ordinaryong mamamayan sa pagtutukoy pagsasagawa at pagbabantay sa tamang pagiimplementa nang mga makabuluhang proyekto at programa simula sa barangay hanggang sa pambayang antas . Sa matiyagang paghihikayat at pagpapaliwanang nang mga lider sa kanilang miyembro na ang pagbabago ay nililikha at hindi kusang dadating , natutong umako nang kanya –kanyang responsibilidad ang mamamayan . Unti –unting nabigyan sila nang kumpyansa sa kanilang sarili at nagsikap silang higit pang

madagdagan ang kanilang kaalaman sa pagpapaunlad nang kabuhayan at karanasan sa tamang pamamahala ang kanilang mga komunidad , barangay at bario. Ang mga proyekto gaya nang pailaw, kalsada , health center, livelihood training center , library at multi purpose hall sa mga barrio at Barangay ay naipatayo nila mula sa kanilang bayanihan nang hindi masyadong nababwasan ang kabang yaman nang kanilang munisipyo. Isipin na lang natin ang kagaanan sa pamumuhay at pagbabagong maihahatid nito sa milyong milyong mga Pilipino kung ang karanasan nang siyudad nang Naga ay magagawa natin sa kalahating bilang nang barangay ,siyudad,munisipyo at probinsya sa buong bansa. Ang mahalagang misyon na gagampanan ng mga manggagawang OFW at ang kanilang mga kapamilya sa pagbangon nang dignidad nang bansa . Halos magkakahawig ang dahilan kung bakit marami sa ating mga kababayan ang lumabas nang bansa.Ito ay ang kakulangan nang opurtunidad o trabaho sa Pilipinas upang ang kanilang mga mahal sa buhay ay mabigyan nang disenteng buhay at kaunting kaginhawaan . Isang magandang katangian kasi nang mga Pilipino ang pagpapahalaga at pagpapakasakit sa kapakanan nang pamilya . Kaya naman kahit malungkot at kadalasang dumaranas nang diskriminasyon at kaapihan ang magtrabaho at mamuhay sa labas nang bansa hindi ito alintana nang Pilipino basta kaligayahan at kapakanan na nang kapamilya ang nakasalalay. Sa kasalukuyan ay higit kumulang sa 8 milyon nang Pilipino ang matatagpuang naninirahan o kung hindi man ay naghahanapbuhay sa ibayong dagat hindi natin maikakaila na ito ay halos sampung porsyento na nang Populasyon natin ditto sa loob nang bansa . Bilang mga pangunahing inaasahan nang kanilang mga pamilya sa Pilipinas , masasabi nating napakalaking papel ang dapat gampanan nang ating mga kababayang nasa labas nang bansa at mga kapamilya nila upang makamit natin kung ano man ang landas nang kaunlaran at pagbabago na nais nating isulong bilang isang lahi. Kung masinop lang nating matutuklasan kung papaano magamit bilang puhunan sa sariling bansa ang karanasan ,sipag, talino bukod pa ang kinikita nang mga kababayan nating OFWs, malaking opurtunidad na ito para umalwan ang buhay nang marami sa atin. Nitong taong 2007 lang halos 17 bilyong dolyares na ang kabuuang remittances na pumapasok sa ating bansa. Kung tutuusin , mas malayong malaki ito sa kabuuang kinikita nang industriya nang mga yaring produkto na iniexport natin.Ngunit kahit ang mga remittances na lang ang bumubuhay sa ekonomiya nang bayan , hindi pa rin kakikitaan nang pagpupursigi ang kasalukuyang mga namumuno sa pamahalaan upang samantalahin ang pagkakataong ito upang makabangon ang bayan bagkus lalu pa ngang nangungulelat ang Pilipinas sa buong asya sa kadahilanang wala namang pinupuntahang magandang direksyon ang mga buwis na ibinabayad nang mamamayan kung hindi ang bulsa nang mga korupt na pulitiko.Sabihin pang exempted sa income tax ang mga OFws , ang lahat naman nang gastusin gaya nang kuryente,tubig, ilaw, gasolina ,mga bilihin na

kinukunsumo sa pang araw araw nang mga kapamilya nang OFws ay sobrang taas nang presyo dahil sa ibat ibang klase nang ipinapataw na buwis nang gobyerno at mga lokal na pamahalaan . Hindi bat ito ay maliwanag na hokus pokus at pagnanakaw nang harapan nang animoy mga lintang nasa gobyerno. Batay sa datos at mga pag aaral na isinagawa kamakailan ,ang pangkaraniwang pinupuntahan nang kinikita mula sa remittances nang isang OFW ay ang ss. 32 porsyento ay napupunta sa gastusin nang pamilya,36% ay pambayad sa mga naiutang,10% ay para sa edukasyon nang mga bata,13% ay pinambili nang mga appliances ,3% pambili nang bahay at lupa, 5% sa capital sa maliit na negosyo at 1% bilang personal na savings. Kung ating susurin ang datos ,tatlong bagay ang puwede nating mahalaw ditto. Una ay ang napakaliit nang tsansang pag-uwi nang isang OFW mula sa mahabang taon na pagtratrabaho sa ibang bansa , ay may maunlad na syang kabuhayang dadatnan o pagsisimulan sa Pilipinas.Ikalawa ang malaking pangangailangang mabago ang pamamalakad nang gobyerno upang sa malaot madali ay magamit ang buwis nang mamamayan sa paglikha nang mga bagong opurtunidad at trabaho sa bansa upang ang gastusing pampamilya ay hindi na lang iniaasa sa kapamilyang OFW at Ikatlo ang pangangailangang magabayan ang mga pamilya nang OFW kung papaano makapag impok at sinupin para gamitin sa mahahalagang pagkakagastahan lang ang perang pinadadala nang kaanak.. Sa tatlong kadahilanan iikot ang kahalagahan kung bakit hindi dapat kinakalimutan ang pangangailangang magpursigi ang mga OFW at kanilang mga pamilya na lumahok sa pambansang pagbabago . Batid natin ang hirap at sakripisyong ginagawa nang ating mga kababayan para lamang mabuhay sa disenteng paraan nang may dangal at hindi parang mga timawa ang kanilang pamilya . Batid natin ang nagbabantang kapahamakan at panganib sa klase nang kanilang trabaho,lugar na kinalalagyan at ang maaring pagka wasak nang kanilang mga pamilya dahil sa napipilitang maging abnormal ang takbo nang kanilang relasyon sa kanilang mga mahal sa buhay .Ngunit ano ang dulo nang kanilang pagsaskripisyo at paghihirap kalaunan kung hindi mawawaksi ang paglubog nang kabuhayan at kawalan nang pagiral nang matinong pamamahala sa Pilipinas ? Kaninong buhay ang magbabago at magiging masaya kung ang mismo nilang mga kaanak ay trinatrato na rin silang kalakal na padalang pera ang katumbas . Napakasakit at nakakabaliw siguro ang pagkakataong mistulang ipinagtatabuyan nang mga sariling mahal sa buhay ang isang OFW para muling umalis nang bansa dahil ubos na ang kaunting ipon at naisanla na rin o naibenta ang kaunting mga gamit na pinaghirapang ipundar dahil wala naman talagang opurtunidad na pwedeng pagkakitaan para mabuhay nang disente ang kanyang pamilya sa Pilipinas.Paano na lang kung sumambulat pa nang husto ang pandaigdigang krisis sa pinansya na magtutulak sa mga gobyerno nang ibang bansa na bigyan nang prayoridad ang kanilang sariling mamamayan sa pagtangap sa trabaho at tuluyan nang pauwiin nang Pilipinas ang mga breadwinner na OFW?Puwedeng bang ipambili sa palengke at ipampaaral nang anak ang pagsisisi at himutok sa manhid at lintang gobyerno? Ngayon tanungin natin ang ating mga sarili. sino at anong sector sa sambayanang Pilipino ang labis labis na nagsasakripisyo,pinagnanakawan nang lakas at nasa pusisyon para magpupursige para

patinuin ang gobyerno at paunlarin ang bayan? Sino ang lumilikha nang yaman nang Pilipinas at bumubuhay sa mga lintang may hawak nang kapangyarihan Sino ang may pagpapahalaga pa sa dangal at dignidad na hindi baleng maghirap at magsakripisyong malayo sa pamilya mabuhay lang sa disenteng paraan ang kanyang mga mahal sa buhay? Napalakas na puwersa nang pagbabago ang sabihin na lang natin na 5 na milyon na bread winner na OFW isama pa ang kanilang mga mahal sa buhay na dumedepende sa kanila. Kung papaano natin sila dapat organisahin at pakilusin tungo sa direksyon nang pagbabago ay kung papaano rin natin ipapakita na ang kanilang pagbabago at pagsasakripisyo ay para sa ikabubuti nang kanilang pamilya hindi sa panandaliang panahon lang o hanggat kaya nilang magsakripisyo sa abroad kung hindi sa pang matagalang perspektiba at mas may kaseguruhang pamamaraan. . Mula sa pagbubuo nang mga OFW cicles na magsisilbing crisis safety net sa mga namumublemang OFW sa mga lugar na kanilang pinagtratrabahuhan , sisikapin nating ipaunawa din sa kanila ang pangangailangan na mabago din ang panuntunan nila sa buhay at nang kanilang pamilya. Kasabay nito, kailangan nilang maunawaan at matuklasan na sila at ang kanilang mga kapamilya ay may malaking papel para sa pagbabago nang Pilipinas hindi lamang sa pagpili nang mga matitinong opisyales na uupo sa bawat antas nang pampulitikang pamamahala kung hindi sa pag likha nang mga kapakipakinabang na opurtunidad na magpapagaan sa kasalukuyan nilang pasanin.o pag aalala. Bilang pagtataguyod sa kapakanan nang pamilyang Pilipino may responsibilidad na pangunahan nang sector nang simbahan ang pagbubuo nang mga OFW family circles sa mga parishes o kanilang nasaskupan upang sa gayon ay kagyat na maalalyan ang mga pamilya laluna ang mga anak at asawa nang OFW kung papaano mapapanatiling matatag at buo ang pamilya sa kabila nang ang ama o ina o isang kaanak ay nasa malayong lugar. Bukod sa family counseling, sa mga family circles din puwedeng maganap ang mga maliliit na training pandagdag kabuhayan , lecture sa kahalagahan nang pagtitipid at pagiimpok , tamang paraan nang pagnenegosyo o pagpasok sa investment aat kahalagahan nang pagbubuo nang nagkakaisa at nagtutulungang komunidad nang mga pamilya nang OFW. Sa panahong buo na at gumagana ang mga OFW family circles sa bawat parokya , ditto na papasok ang kahalagahan na ito ay maifederate o maitayo bilang alyansa sa antas siyudad, munisipyo at probinsya.Sa pamamgitan nang pagsasaliksik at pakikipag kunsulta nang mga tatayong lider nang sector mabubuo ang mga plataporma at programang may pangangailangang isabatas o ipatupad nang mga lokal na halal na opisyales nang pamahalaan gaya na lang nang pagkakaroon nang karagdagang proteksyon at mas mahigpit na regulasyon na magbabawal sa mga recruitment o placement agencies na sumingil nang mataas na placement fee o nagbabago at nag bebenta nang kontrata sa ibang employer, insentibo sa binabayad na buwis nang mga OFW na magtatayo nang maliit na negosyo, ospital at eskuwelahan para sa pamilya at anak nang OFW…OFW Bank, OFW Families Recreation facilities , OFW treasury Bonds , OFW cooperative commissaries,OFW local pension plans at marami pang ibang programa at proyekto. Bukod sa ang ganitong hakbangin ay makapaglilingkod sa kapakanan nang sector, ang mga pamilya nang OFW ay nasa magandang posisyon upang

maging mapagpasya sa bawat lokal na magaganap na halalan . Hindi rin lalayo sa hinagap na may malaking posibilidad na dumating ang panahon na may mga konsehal, mayor ,vicemayor at congressman na rin ang dating mga OFW o kanilang kaanak na seryosong magpapatupad nang Good and responsive governance sa lokal na antas. Ang mga propesyunal na Pilipinong piniling makipagsapalaran at magpakadalubhasa sa ibang bayan at ngayon ay tagumpay na sa kanilang magandang buhay kasama nang kanilang pamilya. Subok ang galing at karanasan nang ating mga propesyunal, inhinyero ,architect at skilled workers sa paggawa nang mga pinaka magagara at matitibay na airport, kalsada ,tulay ,pier at industrial parks. Saan mang panig nang mundo. Ang mga Pilipinong mananaliksik at imbentor sa larangan nang siyensya at teknolohiya ay isa sa mga hinahangaan ang husay at talento sa buong daigdig. Mayaman ang ating lupain at karagatan at may sapat tayong likas na yaman para pasiglahin ang lokal na sariling industriya at modernong agrikultura na may potensyal na lumikha nang sobra sobrang pagkain sa hapag kainan nang bawat pamilyang Pilipino. Ngunit ang masaklap na nangyayari, pinauunlad natin at pinagagaan ang takbo nang buhay sa ibang bansa ,habang patuloy ang paglubog at pagka- atrasado sa pag unlad ang ating sariling bayan. Hindi man natin ito kagustuhang mangyari ngunit ito ang patuloy na magaganap hanggat hindi natin matututunang ituwid ang baluktot na pamamalakad nang mga namumuno sa atin at pagsikapang tayo nang may natitirang dangal sa ating sarili at subok ang kahandaang magsakripisyo para sa ating mga mahal sa buhay ang magpursiging gumawa nang pagbabago. Nasaan ang mga matatalinong anak nang mga magsasaka at ordinaryong empleyadong Pilipino na pagkatapos gastusan at pag-aralin mula sa buwis nang mamamayan ay kinalimutan na ang tungkulin nila sa kapwa at sa bayan? Sino ang nakikinabang sa kanilang pinaghihirapan ? Sino ang umuunlad at patuloy na nalulubog sa kumunoy nang kahirapan sa kanilang mga tagumpay na nakakamit sa pang araw-araw at ano ang kanilang silbi sa bayan at sa susunod na henerasyon nang mga Pilipino.May karapatan pa ba silang tawagin ang kanilang sarili bilang mga Pilipino? Ano ang maaari nilang magawang tulong sa pagbangon nang bayan. Ang pagoorganisa sa labas nang bansa upang mahikayat na bumalik na o kung hindi man mamaksimisa sa tamang paraan nang pagtulong ang mga Kababayan nating nagtagumpay na sa kanilang piniling propesyon at linya nang pagpapakadalubhasa at ang mga organisasyon at samahang sibiko nang mga Pilipinong pirmihan nang namalagi sa ibayong Dagat. (hindi pa tapos )

Pangwakas na pahatid…. Tatahak ang sambayanan sa tunay na landas nang pagbabago kung mula sa loob at labas nang bansa …simula sa bata hanggang matanda , wala sa yaman at karunungang taglay ay may pangangailangang ipaunawa ang pangangailangan nang pagpapakasakit at pagsasakripisyo para sa kapakanan nang kapwa at bayan. Kikilos tayo patungo sa pagbabago kung tatanggapin natin ang tunay na nakakahiya at kalunos lunos na sinapit nang ating nang iisang bansa at nang napaka pangit na kinabukasang ipamamana natin sa sa susunod na henerasyon . Wala sa kamay nang iilang pamilya,korup na mga pulitiko at dayuhang interes na matagal nang nagdedesisyon at nagiisip para sa atin ang maghahatid nang katinuan at pagpapahalaga sa pambansang kamalayan dito sa ating bayan. Ang pambansang kamalayan ay mahuhubog bunga nang pagsasama-sama nang ibat ibang Pilipinong nais bigyan nang katubusan ang kanilang kahirapan ,nais ibangon ang dinungisang dangal nang ating lahi at hanapan nang positibong tugon ang katanungang hanggang kailan manantiling ganito ang gobyerno nang mga Pilipino at takbo nang buhay nang mamamayan sa Pilipinas.Hangang kailan tayong lalakad nang nakayuko habang kinukutya at tinatawanan nang buong mundo.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->