P. 1
ALAMAT NG KAWAYAN

ALAMAT NG KAWAYAN

|Views: 1,015|Likes:
Published by Alec_Lim_2172

More info:

Published by: Alec_Lim_2172 on Sep 01, 2010
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOCX, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

09/01/2010

pdf

text

original

Alamat ng Kawayan

Noong unang panahon, ang puno ng Kawayan ay hindi yumuyuko. Mayabang ito at laging taas-noo. Ipinagmamalaki nito ang makinis na katawan. Berdeng-berde ang kabuuan ng Kawayan. Sariwang-sariwa ang kulay nito lalo na kapag nasisikatan ng araw. Pero mainggitin ang kawayan. Lagi at lagging naiinis siya kung hindi pinahahalagahan. Kapag nalalaluan siya ng ibang puno at halaman ay nagtatanim siya ng galit. Masama siyang mapahiya sapagkat tumatawag siya ng kaibigang handang maghiganti upang maiangat lang ang narumihan niyang pangalan. May isang pagkakataong naparaan ang ilang kabataan sa kagubatan. Nagpalinga-linga sila. Nang makitang wala man lang bunga ang kawayan, nilayuan nila ito. Nilapitan nila ang puno ng Bayabas at Santol. Tuwang-tuwa sila sa pamimitas ng mga bunga. Inilapag nila sa damuhan ang dilaw na dilaw na Santol at berdengberdeng mga Bayabas. Nilapitan din nila ang mga puno ng Makopa at Caimito. Namitas sila ng bunga. Matatamis at pulang-pula ang mga Makopa. Hinog na hinog na rin ang mga Caimitong kulay lila. Tuwang-tuwa ang mga kabataan habang ang mga prutas ay pinagsasaluhan. Inggit na inggit naman ang

Kawayan. Wala kasi siyang bunga na maipamimigay. Wala siyang silbi kung prutas ang pag-uusapan.

Sa galit ni Kawayan ay tinawag niya ang kaibigang Hangin. Pinakamalakas na ihip ang higanti ni Hangin. Nagbagsakan ang lahat ng bunga ng Bayabas, Santol, Caimito at Makopa. Tuwang-tuwa si Kawayan. Minsan ay may nagawing magkasintahan sa kagubatan. Nagpalinga-linga ang binata. Nang makitang walang bulaklak na mapupupol sa puno ng Kawayan ay nilayuan nila ito. Natuwa sila nang malingunan ang mga halamang Rosal at Sampaguita. Dali-daling namupool ng mababangong bulaklak ang binata. Ang mahalimuyak na Rosal at Sampaguita ay handog na nakapagpaligaya sa dalaga. Dahilan sa magagandang bulaklak ang magkasintahan ay lalong pinagbigkis ng matapat na pagiibigan.

Isang tanghaling tapat ay may dalawang matandang nahapo sa paglalakad. naghanap si Lolo Guillermo at Lola Jovita ng punong may malalabay na sanga. Palihim na napangiti si Kawayan. Nasira sa mga tangkay ang magagandang bulaklak na Rosal at Sampaguita. pinalakas ng Ulan ang kanyang mga patak. Lingid sa kaalaman ni Kawayan. Ang pagyuko ni Kawayan ay pagbibigay halaga na anumang biyayang handog ni Bathala ay dapat na pahalagahan.Inis na inis na naman si Kawayan. ang laging nakatingalang si Kawayan ay pinayuyuko ni Bathala kapag hinihipan ng malakas na hangin. Na ang inggit ay di dapat mamugad sa puso ninuman. . Nakalbo ang kaawa-awang puno na lubhang ikinagalak ni Kawayan. Bilang parusa. Sa pagkapahiya sa sarili tinawag niya ang kaibigang si Ulan. Upang maipaghiganti ang Kawayan. Natuwa sila nang matanawan ang puno ng Banaba. Hindi man lang nila pinansin ang mga sanga na Kawayan pagka¶t makikitid ang mga dahon nito. nakarating kay Bathala ang pagiging mainggitin at mapagmataas nito. Napansin ito ng nakasimangot na Kawayan. Sunud-sunuran si Ulan. Iyan ang alamat ng mapagmataas na Kawayan. Wala siya kahit isang bulaklak na maiaalay. Talagang malalapad ang mga dahon nito na masisilungan kung ikaw ay maiinitan ng sikat ng araw. Nang makaalis na si Lola Jovita at Lolo Guillermo ay tinawag ni Kawayan ang mga kaibigang Tagak. Ipinaghiganti ng mga Tagak ang inggit na inggit na si Kawayan sa pamamagitan ng pagpigtal sa lahat ng dahon ng Banaba. makapagpahinga.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->