P. 1
pabula..

pabula..

|Views: 1,419|Likes:
Published by jo_aligora

More info:

Published by: jo_aligora on Sep 02, 2010
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

11/16/2012

pdf

text

original

Ang Pabula ng Daga at ng Leon Isang daga ang nakatuwaang maglaro sa ibabaw ng isang natutulog na leon.

Kanyang inaakyat ang likuran ng leon at pagdating sa itaas ay nagpapadausdos siya paibaba. Sa katuwaan ay di niya napansin na nagising ang leon. Dinakma ng leon ang daga at hinawakan sa buntot na wari bagang balak siyang isubo at kainin. Natakot at nagmakaawa ang daga. "Ipagpaumanhin mo kaibigan. Hindi ko sinasadyang gambalain ka sa pagtulog mo. Wala akong masamang hangarin. Nakatuwaan ko lang na maglaro sa iyong likuran. Huwag mo akong kainin" sabi ng daga. Nabakas ng leon sa mukha ng daga ang tunay na pagmamakaawa. "Sige, pakakawalan kita pero sa susunod ay huwag mong gambalain ang pagtulog ko," sabi ng leon. "Salamat kaibigan. Balang araw ay makagaganti rin ako sa kabutihan mo, " sagot ng daga. Lumipas ang maraming araw at minsan sa pamamasyal ng daga sa kagubatan ay kanyang napansin ang isang lambat na nakabitin sa puno. Lumapit siya upang mag-usisa at agad niyang nakilala ang leon na nahuli sa loob ng lambat na ginawang bitag ng mga nangagaso sa kagubatan. Dali-daling inakyat ng daga ang puno at nginatngat ang lubid na nakatali sa lambat. Agad namang naputol ang lubid at bumagsak ang lambat kasama ang leon sa loob. Mabilis na bumaba ang daga at tinulungan ang leon na nakawala sa lambat. "Utang ko sa iyo ang aking buhay," laking pasasalamat na sabi ng leon sa kaibigang daga. ANG INAHING MANOK AT ANG KANYANG MGA SISIW Isang inahing manok na may anak na tatlong sisiw ang naninirahan sa gitna ng taniman ng mais. Isang araw, lumabas ng bahay ang magsasakang may-ari ng taniman at sinabing, "Panahon na upanganihin ko ang aking maisan! Kailangan tawagin ko ang aking mga kapitbahay upang tulungan ako sa aking pag-ani bukas!" Narinig ito ng mga sisiw at agad iminungkahi sa kanilang ina, "Kailangang lumikas na tayo rito athumanap ng ibang matitirahan inang! Kung hindi, matatagpuan tayo rito ng mga magsisipag-ani bukas at huhulihin upang patayin!" Huwag kayong mabahala mga anak," ang wika ng inahing manok. "Kung mga kapitbahay lamang ang aasahan niya, hindi agad magsisipag-kilos ang mga iyon! May panahon pa tayo upang manirahan dito." Tama nga ang sinabi ng inahing manok. Sapagkat kinabukasan nga'y walang mga kapitbahay nadumating upang tumulong sa pag-ani ng magsasaka. "Kung hindi ko maasahan ang aking mga kapit-bahay, sa aking mga kamag-

"Kung sa mga kamaganak lamang siya aasa hindimagsisipagsunod ang mga iyon! May mga trabaho ring dapat asikasuhin ang mga iyon at tiyak na hindi maasahan. nagdahilan siya na mayroon siyang sakit. "Bukas na bukas din. pero sa susunod ay hindi na”. Tapos ngayon.” Ibig magyabang ng pagong at nais niyang magpasikat sa mga tao. Hindi ka nag-ipon ng makakain noong tag-araw. Nang dumating ang tag-ulan. hindi nabahala ang inahing manok at sinabing. Hinawakan nila ang kahoy sa magkabilang dulo gamit ang kanilang tuka. Nasa himpapawid sila ng marinig nila ang usapan ng mga taong nag-uusyoso.anak ako lalapitupang humingi ng tulong sa isasagawa kong pag-ani bukas!" "Narinig ng mga sisiw ang sinabi ng magsasaka at dali-daling iminungkahi sa kanilang ina. Ngunitmuli. at sinabing. isang pagong (turtle) ang naghihingalo dahil sa labis na gutom at uhaw. hihingi ka sa akin. bibigyan kita ngayon. napilitan ang magsasakang tawagin ang kanyang anak at sinabing. Nangako siya sa sarili na magiging masinop na rin siya para mapaghandaan ang tag-ulan Ang mayabang na Pagong Isang araw. Humingi ng pagkain ang tipaklong sa langgam. Dahil sa pagsasalita niya at pagbuka ng kanyang bibig. May panahon pa tayo para manirahan dito mga anak!" Kinabukasan nga'y tama uli ang sinabi ni inahing manok. “Tingnan ninyo! Kamangha-mangha ang mga ibon! Hila-hila nila ang isang pagong. Panay ang pamamasyal. "Kung sinabi ng magsasaka na siya na ang gagawa ng pag-ani. . dapat tayong maniwala! Sapagkat totoong walang sinuman siyang maaasahan kundi ang kanyang sarili!" Ang mayabang na Tipaklong at ang masinop na Langgam Ang langgam ang pinakamasinop na insekto. Kung pagod na siya ay matutulog na siya. Tinanggap ni tipaklong ang pagkain kahit nahihiya siya kay langgam. tayong dalawa na lamang ang aani sa ating pananim. O sige. Pinagsabihan ni langgam si tipaklong. gamit naman ang kanyang bibig. “Iyan ang sinasabi ko sa’yo. Tinulungan siya ng mga ibon na kumuha ng isang kahoy. Dalawang ibon ang nakakita sa pagong na iyon. Inilipad siya ng dalawang ibon na ito upang dalhin siya sa ligtas na lugar. Nakasabit sa gitna ng kahoy ang pagong. Noon nagdesisyon ang inahing manok na lumisan sila sa lugar na iyon. “Kumusta na kayo?” sigaw niya. ang pagong ay nahulog. Walang kamag-anak na dumating ang magsasaka upang tulungan siya sa pag-ani sa maisan. Wala tayong ibang maaasahan kundi ang ating mga sarili!" Nang marinig iyon ng mga sisiw. walang naipong pagkain ang tipaklong. Ang mayabang na tipaklong naman ay pakanta kanta lang. Dahil dito. Hindi siya tumitigil sa paghahanap ng pagkain para sa panahon ng tag-ulan. dali-dali silang nagtungo sa kanilang ina at iminungkahi rito ang sinabi ng magsasaka.

may isang mangangaso na nakahuli ng batang usa. Ang salbaheng Lobo Isang araw. Sinabi niya sa sarili n asana ay maturuan niya ang usa upang sumunod ditto ang magugulo niyang mga aso. nakakita siyang tupa at ito ay kanyang dinagit. Naiingit ang uwak kaya ginaya niya ang agila. Nakita siya ng nag-aalaga ng tupa kaya’t agad siyang hinuli nito at inilagay sa kulungan. Isang araw. nauwi ito sa korte. Nag isip-isip ang naghihingalong usa. Bibili siya ng pagkain. Pinuntahan ng usa ang mapanganib na mga aso at sinubukan niyang makipaglaro sa mga ito. Pagbalik ni Mang Isko. Pagalit na itinaboy ng mangangaso ang kanyang mga alaga. pupunta si Mang Isko sa bayan. Nakita ni Mang Isko ang lobo. Minsan. Patay ang tatlong tupa na kanyang alaga at wala rin sa paligid ang lobo. Ayon sa hukom (na isa ring insekto) hindi madaling magdesisyon kung sino ba ang . Nasabi nalang niya sa sarili na “isang masamang hayop ang lobo at hindi ito mapagkakatiwalaan. Sa kanyang paglipad. Sinalubong siya ng kanyang mga alagang aso. Bigla siyang sinunggaban ng mga ito. nabaitan siya dito dahil hindi man lang hinabol ng lobo ang mga alaga niyang tupa. sumabit pa ang kanyang kuko sa balahibo nito. Ang mga Bubuyog at ang mga Putakti Kasalukuyang pinag-aagawan ng mga bubuyog at ng mga putakti kung sino ang magmamay-ari ng pulot sa may pukyutan. Pinagtawanan siya ng agila at ng mga ibon nang makita siya ng mga ito.Ang inggiterong Uwak Nakita ng uwak ang agila na dala-dala ang isang tupa sa himpapawid. naisip niya kung bakit kailangang humantong sa kanyang wakas ang pakikipag kaibigan sa mga aso. binabantayan pa ng lobo ang mga tupa. Ito ay dinala niya sa kanyang bahay. Sa hindi pagpayag ng magkabilang panig sa pakikipagkasundo. Maraming mga ligaw na aso ang nagkalat sa kalsada. Nakita rin niya nang dalhin nito ang tupa sa pugad. Nagulat ang mga aso sa ikinilos ngusa.” Ang Usa at ang Aso Isang araw. Nagulat siya sa kanyang natuklasan na bukod sa mabigat ang tupa. siya ay nagulat sa nakita. Kinausap niya ang lobo na bantayan nito ang mga alagang tupa. Lumaki ang usa at nagging kaibigan niya ang mga aso. lumabas ng bakuran ang usa. Sa halip. may isang lobo na pumunta sa bukid ni Mang Isko.

Sabi niya. "Huwag mo akong saktan! Huwag mo akong kainin!" "Bakit?" tanong ng tigre. Laking paghanga ng tigre sa lobo. "Masaya sa lungsod. halamanan at palaisdaan sa bukid. Papatayin na sana ng tigre ang lobo upang kainin nang bigla itong magsalita at tumutol. Kaya't nagdesisyon ang hukom na maghintay pa at maghanap ng ibang impormasyon tungkol dito." Ayaw maniwala ng tigre. Dumating sila sa malaking bahay na tinitirhan ni Dagang Bayan. dali-dali rin itong nagtatakbo palayo sa lobo. Ipinasyal niya si Dagang Bayan sa magagadang tanawin. Pagkatapos nilang kumain. Sumama ka sakin. "Sumama ka sa akin at patutunayan ko sa iyo!" Sumama nga ang tigre sa lobo. sa kanya totoong natakot ang mga hayop at hindi sa lobong matalino. naisip ni reynang bubuyog na baka sa haba ng kanilang paghihintay ay masira na ang mga pulot sa pukyutang iyon. Ang Tigre at ang Matalinong Lobo Isang lobo ang nahuli ng isang tigre. at kung sino man ang mas pinakamabilis na maktapos ng pukyot ang siyang magmamay-ari ng pulot sa pukyutang iyon. Maraming mapapasyalang magagandang lugar. Kaya't nakaisip siya ng solusyon. "Sapagkat ako ay dapat mong katakutan! Hindi mo ba alam na ako ang itinuturing na hari ng mga halimaw? Kapag ako ay iyong kinain. Naingganya si Dagang bukid sa paanyaya ni Dagang Bayan na pumunta sa lungsod. ang mga putakti ay hindi talaga nakgagawa ng sarili nilang pukyot. "Sa pagkakaalam ko.nagsasabi ng totoo sa magkabilang panig. leon ang tinaguriang hari ng mga halimaw sa buong kagubatan!" "Kung gayon. Ang hindi nito alam. magagalit sa iyo ang Diyos na naglalang sa akin . Pinagsaluhan nila ang palay at mais na natipon niya. Humanga si Dagang Bukid sa nagggagandahan palamuti at kasangkapang nakita niya. Parurusahan ka Niya. May masarapna . karne at tinapay. May mga testigo na nagsasabing ang mga insektong nakitang labas pasok sa pukyutang iyon ay mga may kulay itim at dilaw. Isang araw. Sa naging pahayag ng hukom. may keso. Sa kasamaang palad. sinabi niya sa hukom na nais niyang ang bawat panig ay muling gumawa ng panibagong pukyot. dahil parehong may itim at dilaw ang katawan ng mga bubuyog at putakti. "Totoo nga pala ang iyong sinabi! Dapat ka ngang katakutan!" Dahil dito. dali-daling nagtatakbo ang mga iyon at lumisan nanag takot na takot." ang sabi ng lobo. Ang saya nila! Matapos silang maglibot. Nang makita sila ng mga hayop na iyon. Marami ring masasarap na pagkain. dinalaw ni Dagang-Bukid sa tirahan niya. ibinalita naman ni Dagang Bayan ang pagkain doon. Lumakad sila ng magkasabay sa isang bahagi ng kagubatang may mga iba't ibang uri ng hayop. Ang Dagang Taga-Bukid at ang Dagang Taga-Siyudad Magkaibigan sina Dagang-bukid at Dagang Bayan. nagdesisyon na ang hukom na ibigay ang pukyot sa mga bubuyog. kaya't hindi nila tinanggap ang suhestiyong iyon. Ngunit hindi ito naging mabisang pahayag upang malaman kung sino talaga ang nagmamay-ari ng pukyutang iyon. Dahil sa hindi nila pagpayag sa kasunduang iyon. naghain si Dagang Bukid.

napag isip isip niya na mahirap pala ang buhay sa lungsod.. prutas. Sabi ni Dagang Bukid. "Aanhin ko ang buhay na masarap dito sa lungsod. akung ang buhay ko naman ay laging nasa bingit ng kamatayanat takot. Nang wala na ang pusa." Siya'y nagpaalam na sa kaibigan at tuluyan nang umalis upang di na bumalik. .pagkain sa mesa tulad na keso. Hinabol sila at nagtatakbo sila sa lungga upang magtago. Talagang doon na sana siya magtitira nang biglang may lumabas na malalaking pusssa.karne at iba pa.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->