P. 1
KOMUNIKASYON (Proseso, Katagian, Verbal at D-Vebal)

KOMUNIKASYON (Proseso, Katagian, Verbal at D-Vebal)

3.0

|Views: 88,462|Likes:
Published by toyamah

More info:

Published by: toyamah on Sep 10, 2010
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

07/09/2015

pdf

text

original

MGA SANGKAP, PROSESO AT MODELO NG KOMUNIKASYON

Si Aristotle, sa kanyang “Retorica” ay bumanggit ng tatlong sangkap ng komunikasyon; ang nagsasalita, ang sinasabi at an nakikinig. Karaniwan sa mga modelo ng komunikasyon ay tulad ng binanggit ni Aristotle, lamang, ay may dagdag pa ang sa makabagong palagay. Ang isa sa mga huling modelo ng pakikipagtalastasan ay ang nilinang nina Claude Shannon at Weaver. Dito ay hindi lamang tuwirang pag-uusap ng tao ang kanilang ninanggit kundi ang paggamit ng pahatid-kawad. Ayon sa kanila, lima ang sangkap ng komunikasyon: 1. Pinanggalingan 2. Tagatanggap (transmitter) 3. Senyas o kodigo 4. Tagatanggap ng pahatid (receiver) 5. Destinasyon

Kung ang pinanggalingan ay ang nagsalita; ang senyas ay mensahe at ang destinasyon ay ang nakikinig; mayroon pa rin tayong modelo ni Aristotle na dinagdagan ng dalawa pang sangkap nina Shannon at Weaver; ang “transmitter” na tagapaghatid ng senyas o mensahe at ang “receiver” na tagatanggap ng pahatid para sa kinauukulang destinasyon. Gaya ni Aristotle si Wilbur Scharamm ay nagsabing tatlo ang pinakamahalagang salik g komunikasyon: 1. Pinanggalingan 2. Mensahe 3. Destinasyon. Ang pinanggalingan ay maaring ang taong nagsasalita, sumusulat, gumuguhit, kumukumpas, o organisasyong pangkomunikasyon na gaya ng palimbagan, estasyon ng telebisyon o tanghalan. Ang mensahe ay maaring nasa porma ng tinta sa paperl, usok buhat sa siga (sa India), tunog na dala ng hangin, kumpay ng kamay, bandilang iwinawagayway o senyas na may dalang kahulugan gaya halimbawa ng kodigong Morse. Ang destinasyon ay maaring ang taong nakikinig, nanonood o nagbabasa o miyembro ng pangkat; halimbawa’y pangkat ng

Komunikasyon | 1

nagtatalakayan, nagsisipagpanayam, nanonood ng basketbol, nagbabasa ng pahayagan, o nanonood ng telebisyon. Ayon naman kay Richard Swanson at Charles Marquardt ay lima rin ang sangkap ng komunikasyon: 1. ang pinanggalingan ng mensahe (sumulat o nagsalita) 2. ang ideya o mensahe 3. kodigo (wika, kumpas, o ekspresyon ng mukha) 4. paraan ng paghahatid (limbag, alon ng hangin, pahatid-kawad) 5. tumatanggap ng mensahe (bumabasa o nakikinig) Ang Pinanggalingan ng Mensahe. Lahat ng komunikasyon ay nagsisimula sa pinanggalingan ng mensahe, na maaring isang tao o isang pangkat. Ang pinanggalaingan ng mensahe ay kailangang may layunin o dahilan sa pakikipagtalastasan. Ang mga layunin ay maaaring upang: 1. magbigay-kabatiran 2. manghikayat 3. manlibang o magbigay –aliw

Ang mga balita sa pahayagan at ang pagtuturo ng mga bagay-bagay sa paaralan ay nagbibigay-kabatiran; ang alinmang propaganda ay nanghihikayat samantalang ang mga kuwento sa mga babasahin, mga karaniwang palatuntunan, sa radio, telebisyon at pelikula ay nagbibigya-aliw. Tagumpay ang komunikasyon kung nakakamtan ang inaasakang kalabasan. Ang apat na salik na nagbibigay ng kasiya-siyang resulta sa pinanggalingan ng mensahe ay: 1. Kasanayan sa pakikipagtalastasan – apat ang kasanayan sa pakikipagtalastasang ginagamit ng wika: pakikinig, pagsasalita pagbasa at pagsulat. 2. Saloobon o palagay – ang saloobin o palagay sa sarili ng nagpadala ng mensahe ay mahalaga. Iba ang pagsasalita at sinasabi ng may pagtitiwala sa sarili kaysa wala. Ang mag-aaral na takot na magtalumpati sapagkat alinlangan sa kanyang kakayahan, ang ahenteng kiming mag-alok ng kanyang mga produktong

Komunikasyon | 2

pinalalaganap sapagkat baka hindi mabisa; ang binatang takot magpahayag ng pag-ibig sa dahilang may palagay siyang alangan sa dalagang pinipintuho, ay mga halimbawa ng saloobin sa sarili. 3. Antas ng kaalaman – Ang lawak ng kaalaman sa paksa ay may epekto sa mensahe. Hindi maipapaliwanag ang hindi nauunawaan at lalong hindi makapagpapabatid kung walang sapat na kaalaman. Sa kabilang dako, kung labis naman ang kaalaman at pangkaraniwan na ang paksa sa tumatalakay, maaring maipahayag ito sa paraang palagay niya’y madali, ngunit di nauunawaan ng nakikinig o bumabasa. 4. Kalinangan ay kalagayang sosyal – Iba’t iba ang pakikipagkomunikasyon ng tao sa iba’t ibang antas ng lipunan at kalinangan. Ang pagpili ng salita, pakahulugan sa mga salita, ang layunin ng pakikipagtalastasan, ang pagpili ng tatanggap ng mensahe, ang daan o channel ng pakikipagtalastasan ay pawing batay sa kalinangan at kalagayang sosyal ng tao. Ang mga salitang lansangan; gaya ng erpat, ermat at yosi, ay hindi ginagamit ng Pangulo sa kanyang karaniwang pagsasalita o talumpati. Ang mga salitang ginagamit ay pili at pormal. Ang talumpati ay pinadadaan sa radio o telebisyon upang maipaabot sa lahat. Ingles at Filipino ang mensahe upang maunawaan maging ng nag-aaral o hindi, ng Ilokano, ng Bisaya, ng Bikolano at iba pa. Ang pagpapahalaga at pamantayan sa buhay, ang paniniwala, ang uri ng tungkulin o hanapbuhay ay pawing may epekto o bias sa kanyang pakikipagtalastasan. Ang Pinag-uukulan o Tumatanggap ng Mensahe – Sa kabilang panig ng komunikasyon ay ang pinag-uukulan ng mensahe. Ito ang tudlaan ng alinmang pakikipagtalastasan. Upang magkaroon ng lubos na pahkakaunawaan ay kailangan ding bigyan-pansin ang mga salik na nabanggit sa unahan. Hindi lubos na mauunawaan at masasagot nang tumpak ang mensahe kung ang isa’y kulang ng kasanayan sa pakikipagtalastasan, halimbawa’y sa pakikinig, pagbabasa at pagiisip. Ang saloobin sa panig ng tumatanggap ay mahalaga sapagkat ang pagunawa niya sa mensahe ay ayon sa saloobin niya sa kanyang sarili, sa pinanggalingan ng mensahe at sa nilalaman ng pahatid. Kailangan ang sapat ng kaalaman sa paksa at nilalaman ng pahatid upang hindi magkamali sa pag-unawa ng tinanggap na mensahe. Ang kalinangan, kalagayan sa lipunan at kaugalian ay may kinalaman sa paraan ng pagtaggap at pagpapakahulugan sa mensahe. ANG CHANNEL O DAANAN NG KOMUNIKASYON

Komunikasyon | 3

Ang Channel o Daanan ng Komunikasyon – ito ay ang daanan ng pakikipagtalastasan. Kung my ideya o mensaheng nais ipaabot sa iba, iniisip niya kung ito’y kanyang sasabihin, susulatin, iguguhit, ipararamdam, ipapaamoy o ipapatikim. Karaniwang ang bibig, ang kamay o paa ang ginagamit sa pagtanggap ng mensahe. Madaling unawain ang paraan ng pakikipagkomunikasyon.

Sundan natin ang karaniwang halimbawa. Magkatabi kayo ni Ronald sa klase. Naisip niyang anyayahan ka sa sayawang gaganapin sa lingo ng gabi. Bumubulong siya sa iyo at ang sinabi “Sumama ka sa akin sa Linggo, may dadaluhan tayong sayawan.” Sa pagkakataong ito, si Ronald ang unang sangkap na binanggit ni Aristotle, ang nagsasalita; ang sinabi ay “Sumama ka sa akin sa Linggo, may dadaluhan tayong sayawan.” at ang nakikinig ay ikaw. Hindi ka sumagot. Walang pagkakataon sapagkat tumugtog na ang kampana at naghiwalay kayo sa silid-aralan ni Ronald. Hindi nasiyahan ang binata kaya pagdating niya sa bahay ay tumawag sa iyo sa telepono. Ito ngayon ang sangkap na idinagdag nina Shannon at Weaver. Sa nagsasalita at nakikinig ng mensahe nakapagitan ang transmitter at receiver.
Channel Ang paliwanag naman nina Richard Swanson at Charles Marquardt ay Mensa wika limbag ekspresy makikita sa ilustrasyong ito. he alon ng on ng Ideya hangin mukha Kodigo

Nagpadala Sumulat / nagsalita Sagutan (Feedback)

Nagpadala Sumulat / nagsalita

Channel limbag alon ng hangin

Kodigo wika ekspresy on ng mukha

Mensa Komunikasyon | 4 he Ideya

Si Ronald ang nagsasalita o nagpapadala ng mensahe. Ang kanyang iniisip na ideya o mensahe ay isinalin niya sa wika. Ang kanyang sinalitang wika ay dinadala ng alon ng hangin sa iyo – Sasagot ka. Ito ang “Feedback” na tinatawag. May naganap na pakikipagtalastasan kung nagkakaunawaan ang magkausap.

VERBAL AT DI-VERBAL NA KOMUNIKASYON
A. Verbal na Komunikasyon Ginagamit ang verbal na komunikasyon sa mga sumusunod na sitwasyon: 1. Kung sunud-sunod ang mga informasyong dapat lutasin, ang paggamit ng pandinig ay higit na mabisa kaysa viswal na metodo upang makagawa ng temporal na diskriminasyon. Ang pagbibigay reaksyon sa mga naririnig ay kadalasang mas mabilis din. 2. Kapag ang tagatanggap ng mensahe ay abala sa ibang gawain o kalagayan, ang kanyang focus sa pakikinig ay nababawasan. Sa ganitong kalagayan, higit na efektivo ang panggamit ng komunikasyong verbal kaysa di-verbal. 3. Kapag ang mensahe ay mahahalaga, maiikli at payak, mas madali iyong mauunawaan at matatandaan kapag napakainggan o nabasa. 4. Kapag mahalaga ang fleksibiliti ng transmisyon ng mensahe, efektibo ang paggamit ng tinig lalo na sa pagbibigay ng infleksyon at empasis. 5. Kapag may layunin tayong maglahad ng informasyong kaugnay ng isang tiyak na usapin o isyu, ang paggamit ng verbal na komunikasyon ay napakabisa.

Komunikasyon | 5

6. Kapag ang resepyong viswal ay hindi mabisa sa kadahilanang maiuugnay sa kondisyong pangkapaligiran, ang paggamit ng komunikasyong verbal ay mas lalong kapaki-pakinabang. Samantala, narito naman ang ilang paraan ng pagpapakahulugan o interpretasyon ng mga simbolong verbal na mahalagang isaalang-alang upang matukoy ang angkop na kahulugan ng bawat salitang ginagamit sa isang paguusap: 1. Referent – ang tawag sa bagay o ideyang kitakatawan ng isang salita. Tumutukoy rin ito sa isang tiyak na aksyon, katangian ng mga aksyon at ugnayan ng bagay sa ibang bagay. 2. Komong Referens naman ang tawag sa parehong kahulugang ibinibigay ng mga taong sangkot sa proseso ng komunikasyon. Samakatuwid, mahalagang magkaroon ng komong pagpapakahulugan ang mga nagpapadala at tumatanggap ng mensahe upang maging matagumpay ang komunikasyon. 3. Kontekstong Verbal naman ang tawag sa kahulugan ng isang salita na matutukoy batay sa ugnayan nito sa iba pang salita sa loob ng isang pahayag. 4. Paraan ng Pagbigkas o Manner of Utterance ay maari ring mabigyan ng kahulugang konotativo. Higit itong matatalakay sa pag-aaral ng komunikasyong di-verbal. Kilala rin sa tawag na Paralanguage. B. Di-Verbal na komunikasyon Ang komunikasyong di-verbal ay tumutugon sa mga kabatirang dala ng tagapaghatid sa tagatanggap nang walang ginagamit na mga salita. Magkakaiba ang mga di-verbal na signal ng mga kultura tulad ng pagkakaiba ng mga wika sa isa’t isa. Samantala, dahil sa kahalahan sa komunikasyon ng mga simbolong di-sinasabi, hindi maitatanggi na kulang ang kabatiran sa isang wika kung hindi kabilang ang sistemang di-verbal ng kultura ng wikang ito. Ilan sa mga kahalagahang dulot ng komunikasyong di-verbal ay mga sumusunod: 1. Inilalarawan nito ang kalagayang emosyunal ng tao. 2. Ginagawa nitong higit na malinaw ang kahulugan ng isang mensahe. 3. Pinapalawak nito ang ating pag-unawa sa komunikasyon bilang isang prosesong saykolojikal.

Komunikasyon | 6

4. Pinananatili nito ang iteraksyong resiprokal ng tagapagpapadala at tagatanggap ng mensahe. May iba’t ibang anyo ng komunikasyong di-verbal. Ang mga ito ay maaring makita sa mga sumusunod: 1. Oras (Chronemics) – Mahalaga ang oras. Ito ay isang bagay na kulang sa maraming tao. Ang paggamit ng oras, kung gayun ay maaaring kaakibatan ng mensahe. Halimbawa, ang pagdating nang huli sa sang job interview ay maaaring i-interpret na kakulangan sa disiplina. Samantala, ang pagdating nman nang maaga sa isang salu-salo ay maaaring makainsulto sa mgabibigay ng salu-salo dahil maaari niya iyong ikataranta sa paghahanda. Ang pagtawag sa telefono sa medaling-araw ay malamang na ikagalit ng ibang tao. Maaari niyang ipalagay iyong sinasadyang pang-iistorbo sa kanyang pagpapahinga at kung gayo’y isang kabastusan. Ngunit maaari rin naman niya iyong ipalagay na isang matindihing pangangailangan o isang emergency.

2. Espasyo (Proxemics) Maaring may kahulugan din ang espasyong inilalagay natin sa pagitan ng ating sarili at ng ibang tao. Ano ang iyong iisipin kung ang kaharap mo sa jeep na iyong sinasakyan ay halos magkapalitan na ang mukha, ika nga, sa kabila ng kaluwagan ng sasakyan? Paano ka makipagusap sa iyong kasintahan? Gaano ang layo ninyo sa isa’t isa kadalasan? Gayon din ba ang layo mo kapag ika’y nakikipag-usap sa isang kaibigan, o isang di-kakilala o isang pangkat ng tagapakinig kapag ika’y nagtatalumpati? Hindi, di ba? May iba’t ibang uri ng proxemic distance tayong ginagawa sa iba’t ibang pagkakataon at ang distansyang ito ay maaaring mangahulugang, intimate, personal, social o public.

Komunikasyon | 7

3. Katawan (Kinesics) Maraming sinasabi an gating katawan, minsan pa nga’y higit pa sa mga tunog na lumalabas sa ating bibig. Kaya nga may tinatawag sa Ingles na body language. Ito ay maaaring makita sa ating mga mata. Anu-anp ang posibleng kahulugan ng mapupungay na mata, namumugtong mata, umiiwas na tingin at papikit na mga mata? Hindi rin maitatago ang ating damdamin at tunay na intension sa ating mukha. Sa mukha maaaring makita kung ang isang tao ay Masaya, umiibig, malungkot, nag-aalala, natatakot, may suliranin, nahihirapan, galit o di kaya’y nag-iisip. Pansinin ang mga kasunod na larawan:

Ang ating pananamit at kaanyuan ay maaaring may mensahe rin. Ano ang iyong iisipin kung may makita kang babaeng napakaikli ng palda at halos lumabas na ang dibdib? Ano ang iyong iisipin sa isang taong patpatin ang pangangatawan at halos kuba na kung maglakad? Ang ating tindig at kilos ay maaari ring magsalita para sa atin. Kapag nakakakita tayo ng isang lalaking tuwid na tuwid at matikas ang tindig, ano ang agad na inaakala natin sa kanya? Kung sa lobby ng isang ospital ay may makita kang isang lalaing paroo’t parito, ano ang ipapalagay mo sa kanya? Ang kumpas ng kamay ay isa ring mayamang pinanggalingan ng mensaheng di-verbal. Maaaring ang kumpad ay regulative katulad ng kumpas ng

Komunikasyon | 8

pulis sa pagpapahinto ng mga sasakyan sa daan o kumpas ng isang guro sa pagpapatahimik ng mga bata. Mayroon din tayong mga tinatawag na descriptive na kumpas na maaaring maglarawan ng laki, haba, layo, taas at hugis ng isang bagay. Ang mga kumpas naman na nagpapahiwatig ng damdamin tulad ng paghampas ng kamay sa mesa, sabay na pagtaas ng dalwang kamay, pagkuyom ng mga palad at pakikipagkamay ay tinatawag na mga kupas na empathic.

4. Pandama (Hoptics) Ito ay tumutukoy sa paggamit ng sense of touch sa pagpapahatid ng mensahe. Sa ating wika, may iba’t iba tayong tawag sa paraan ng paghawak ng ibang tao o bagay at bawat paraan ay may kanyakanyang kahulugan. Ilarawan ang mga sumusunod at tukuyin ang posibleng kahulugan ng bawat isa: hawak, pindot, hablot, pisil, tapik, batok, haplos at hipo.

5. Simbolo (Iconics) Sa ating pagligid ay marami kang makikitang simbolo o icons na may malinaw na mensahe. Sa pintuan ng mga palikuran, anong simbolo ang nagpapahiwatig na ang isa ay pambabae at ang isa ay panlalaki? Paano sinisimbolo na bawal manigarilyo sa isang lugar? Anong simbolo ang makikita sa mga lugar na para sa mga may kapansanan? Anong simbolo ang makikita sa botelya ng lason o reseta ng mga doctor, o sa tanggapan ng mga husgado? Sa mga kalsada o daan, anu-anong mga simbolong panlansangan ang iyong makikita?

Komunikasyon | 9

6. Kulay Ang kulay maaari ring magpahiwatig ng damdamin o oryentasyon. Ano ang ipinahihiwatig ng damit na itim? Ng bandilang pula? Ng taling dilaw sa noo? Sa mga intesekyon ng daan, ano ang ibig sabihin ng ilaw na dilaw, berde at pula?

7. Paralanguage Ito ay tumutukoy sa paraan ng pagbigkas ng isang salita. Ang salitang oo, halimbawa, ay maaring mangahulugan ng pagsuko, pagsangayon, galit sa kawalan ng interes o paghamon, depende kung paano iyong binigkas. Nakapaloob din ditto ang pagbibigay- diin sa mga salita, bilis ng pagbigkas, paghinto sa loob ng pangungusap, lakas ng boses at tginting ng tinig. Ang mga ito ay maaaring magpabagu-bago sa kahulugan kahit ng isang salita lamang. Halimbawa, subukan mong bigkasin ng tunoh na oh sa iba’t ibang paraan. Ano ang posibleng kahulugan ng bawat paraan mo ng pagbigkas ng tunog na iyon?

KATANGIAN NG KOMUNIKASYON
1. Ang Komunikasyon ay isang proseso. Isang proseso ang komunikasyon na kinapapalooban ng marami pang proseso. Hindi lamang ito Komunikasyon | 10

kinasasangkutan ng pagpapadala at pagtanggap ng mensahe. Halimbawa, bago makapagpadala ng mensahe ang isang tao sa ibang tao, kailangang isipin niya muna kung ano ang mensaheng ipapadala niya, paano niya iyong ipadadala, anu-anong salita ang kanyang gagamitin, paano niya iyon isasaayos upang maunawaan sa anong daluyan niya iyon pararaanin at ano ang inaasahan niyang reaksyon ng pagpapadalhan niya ng mensahe. Ito ang tinatawag na encoding o ang proseso ng pag-eencode ng mensahe. Kapag natanggap na ng ibang tao ang mensahe, iisipin niya (tagatanggap) naman kung ano ang kahulugan ng mensaheng iyon, ano ang inaasahang reaksyon mula sa kanya, paano niya iyon tutugunan at sa paanong paraan niya ipadadala ang kanyang reaksyon. Ito naman ang tinatawag na decoding o proseso ng pagde-decode ng mensahe. Idadag pa na ang proseso ng komunikasyon ay hindi maaaring isang daan (one way) lamang. Ito ay isang prosesong closed-circuit. 2. Ang proseso ng komunikasyon ay dinamiko. Isang filosofer ang minsang nagsabi na walang taong makatututong sa gayon ding ilog nang higit sa minsan. Ano ang ibig sabihin nito? Bawat sandal, nagbabago ang ilog sapagkat dumadaloy ang tubig nito. Tumutuntong mang muli roon ang isang tao, ang tubig na una niyang tinapakan ay umaagos na. Hindi na rin siya ang dating taong unang taong tumuntong sa ilog na iyon dahil filosofikal ay tumatanda na siya. Paano’y tumatanda ang lahat ng tao sa paglipas ng bawat segundo, hindi ba? Gayon din ang komunikasyon. Minsan nangyari, hindi na mauulit. Ulitin man nating muli ang mga salitang una nating tinuran, nag-iiba na ang komunikasyon dahil iba na ang panahon. Paano’y ano mang komunikasyon ay naiinpluwensiyahan ng oras, lugar, mga pangyayari at mga taong sangkot sa preseso, kung kaya’t ang komunikasyon ay nagbago o dinamiko dahil sa inpluwensiya ng pagbabago ng mga ito. 3. Ang komunikasyon ay komplikado. Naging komplikado ang proseso ng komunikasyon dahil sa paraan ng pagtingin ng mga sangkot sa komunikasyon sa isa’I isa. Ito ang tinatawag na persepsyon na hindi lagging pare-pareho. Kapag ang dalawang tao ay nag-uusap, halimbawa, ang kanilang komunikasyon ay naiinfluwensyahan ng: a. persepyon ng isa sa kanyang sarili, b. persepsyon niya sa kanyang kausap, c. iniisip niyang persepsyon ng kanyang kausap sa kanya. Ang kanyang kausap ay mayroon ding: a. persepyon sa kanyang sarili, b. iniisip niyang persepyon sa kanyang kausap, c. iniisip niyang persepyon ng kanyang kausap sa kanya at d. tunay na persepsyon niya sa kanyang kausap. Komplikado, hindi ba? Bungan g komplikakasyong dulot ng mga persepyong ito, may mga komunikasyong hindi nagiging mabisa at humahantong sa hindi pagkakaunawaan. 4. Mensahe, hindi kahulugan, ang naipadadala / natatanggap sa komunikasyon. Pansinin muli ang kahulugan ng komunikasyon. Ito ay proseso ng paghahatid at pagtanggap ng mensahe, hindi kahulugan. Kapag Komunikasyon | 11

nagpadala ang isang tao ng mensahe sa pamamagitan ng salita, halimbawa, maaari itong magkaroon ng iba’t ibang pakahulugan. Paano’y ang pagpapakahulugan sa mga mensahe ay nakasalalay sa tumatanggap nito. Halimbawa, kapag narinig mo ang salitang baboy, ano kaya ang kahulugan ng mensaheng iyon sa iyo? Gayon din kaya ang pagpapakahulugan ng iba? Paanong nangyari iyon gayon parehong mensahe naman ang iyo’y naipadala at inyong natanggap? Paano’y hindi naman aktwal na kahulugan ang ipinadala at natanggap , mensahe pa lamang. Ang pagpapakahulugan ay depende na sa tumanggap nito. 5. Hindi tayo maaaring umiwas sa komunikasyon. Kahit pa tayo’y hindi magsalita, nakikipagtalastasan tayo sa isang kapwa. Pansinin ang dalawang taong nasa loob ng eleveytor, halimbawa, hindi sila nag-uusap. Nag-iiwasan pa nga sila ng mata. Malinaw nilang naipadadala ang mensahe ng kawalan ng interes sa isa’t isa. Sa hindi pag-imik at pag-iwas ng tingin. Kapwa nila naipadala at natanggap ang mensaheng “huwag mo akong kausapin!”Nagkaroon sila ng komunikasyon, hindi ba? At hindi nila iyon naiwasan! Kung tutuusin, kahit tayo’y nag-iisa, hindi natin maiiwasan ang mag-isip. Anong uri ito ng komunikasyon? Intrapersonal, lalo na kapag may mga tao sa ating paligid. Hindi man tayo magsalit, sa ating kilos, galaw, kumpas at anyo, hindi man sinasadya ay nakapagpapadala tayo ng mensahe sa iba. 6. Laging may dalawang uri ng mensahe sa proseso ng komunikasyon. Ang mensaheng ito ay maaaring mauri sa: a. Mensaheng pangnilalaman o mensaheng panglinggwistika b. Mensaheng relasyunal o mensaheng di-berbal na nagpapahiwatig ng iyong damdamin o pagtingin sa kausap. Halimbawa, habang ang isang tao’y nakikipag-usap sa kaibigan, ang mga sinasabi niya ang mga mensaheng pangnilalaman. Samantala, ang kanyang relaks na pangangatawan, madalas na pantingin sa kaibigan at lapit o agwat naman ang mga mensaheng relasyunal na nagpapahiwatig na comfortable siya sa kausap. Kung gayon, sa proseso ng komunikasyon, dalawang uri ng mensahe ang naipadadala at natatanggap at kadalasan, ang pagpapakahulugan sa mensaheng iyon ay bunga ng influwensya ng isa sa isa.

Komunikasyon | 12

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->