Ang Tunay na Sampung Utos ng Dios ni Apolinario Mabini Buan ng Mayo ng taong 1898

Una. Ibigin mo ang Dios at ang iyong puri ng lalo sa lahat ng bagay: ang Dios na siyang bukal ng boong katotohanan, katoiran at kalakasan; ang paghahangad ng puri ang siya lamang makapigil sa iyo sa pagbubulaan at makapipigil na huag kang suminsay sa daan ng katowiran at laging magtaglay ng kasipagan. Ykalawa. Sambahin mo ang Dios sa kaparaang lalong minamarapat ng iyong bait at kalooban o konsiencia, palibhasa y sa iyong konsiencia na sumisisi sa gawa mong masama at pumupuri sa magaling ay doon nangungusap ang iyong Dios. Ykatlo. Dagdagan mong pilit ang talos ng isip at katutubong alam na ipinagkaloob ng Dios sa iyo sa pamamag-itan ng pag-aaral, at magsumakit ka ng ubos lakas sa gawang kinahihiligan ng iyong loob, na huag kang sisinsay kailan man sa daang magaling at katowiran, upang matipon sayo ang lalong maraming kagalingan at sa ganitong paraa y makatulong ka sa ikasusulong ng lahat; ito nga y siya mong pagkasunod sa pinatutungkol sa iyo ng Dios sa buhay na ito, at kun yao y maganap mo ay magkakapuri ka at kun may puri ka na y maitatanghal mo naman ang kapurihan ng iyong Dios. Yka apat. Ibigin mo ang iyong Inang bayan nasa kaikalawa ng Dios at ng iyong puri at higit sa iyong sarili, sa pagka t siya ang nakaisaisang Paraisong pinaglagyan sa iyo ng Dios sa buhay na ito; siya lamang ang pinaiikawan ng iyong lahi; na kaisa-isang mana mo sa iyong pinagnuno; at siya lamang inaasahan ng iyong angkan; dahil sa kanya y nagtitikim ka ng kabuhayan, pagsinta at pag-aari; natatanawan mo ang katimawaan, kapurihan sa Dios Ykalima. Pagpilitan mo ang katimawaan ng iyong bayan bago ang iyong sarili, at papaghariin mo sa kanya ang bait, ang katowiran at kasipagan; sa pagka t kun tyimawa siya ay matitimawa rin ikaw at ang iyong kamag-anakan. Ykaanim. Pagpilitan mo ang kasarinlan ng iyong bayan, sa pagka t ikaw lamang ang tunay na makapagmamasakit sa kanyang ikasusulong at ikatatanghal, ang kanyang kasarinla y siya mo naming kalayaan o kaluwagan, ang kanyang pagkasulong ang kayamanan mo sa lahat ng bagay at ang kanyang pagkatanghal ang siya mo naming sariling kabantugan at kabuhayang walang hangan. Ykapito. Huwag mong kilalanin sa loob ng iyong bayan ang pangyarihan nino mang tawona hindi sa lagay ninyong magkakababayan, pagka t ang boong kapangyariha y sa Dios nagmumula at ang Dios ay sa konsiencia ng bawa t isa nangungusap; kaya t ang tawong ituro at ihalal ng mga konsiencia ng sangkabayanan ang siya lamang makapagtataglay ng tunay na kapangyarihan. Ykawalo. Ihanap mong pilit ang iyong bayan ng Republica, yaon baga ang lahat na namamahala ay palagay ng bayan, at huag isipin kailan man ang Monarquia, ang pagkakaroon baga ng hari; sa pagka t

upang bayaan natin sila sa pagtatamong mahinusay ng mga kagalingan dito sa lupa. palibhasa y iisa ang inyong kapalaran. upang magkalakas ka hindi lamang sa pakikilaban sa kaaway ng lahat. Dahil dito y hindi nila inibig na makakita at makabasa tayo ng mga librong magpapatalastas sa atin ng mga katotohanang ito. sa pagka t siya y binigyan ng Dios. . kahit ano ang mga sinasampalataya niya at ano man ang wika. at ikaw ay ganon din naman. tungkol sa hinahangad at pag-aari. iisa din ang inyong tuwa at kapighatian at magkakaayon din naman ang inyong mga hinahangad at pagaari. Palalaloin ng kaonti sa loob mo ang iyong kababayan sa iyong kapua tawo. kapatid kaya o kasama man lamang. pagka t ang mananaig ay ang kaunaunahang utos ng Dios.ang hari ay walang binibigyan ng kamahalan kundi isa o ilang angkan lamang. upang maitayo niya ang kanyang sariling angkan na siyang pangagalingan ng lahat na maghahari. Unang tagobilin. Ibigin mo ang kapua mo tawo paris ng pag-ibig mo sa iyong sarili. ng katungkulang tulungan ka at huag niyang gawin asa iyo ang di niya ibig na gawin mo sa kaniya. hindi ganito ang Republica na nagbibigay ng kamahalan at karapatan sa lahat palibhasa y ang kabaitan ang pinaiiral. aariin mong palagi siya na parang isang katoto. hindi rin yaong bayang sakop ng provincia at hindi rin naman ang lugal na pinangangkan sa bawa t isa. Ang bayan ay hindi lamang ang provincia. sa kanya lamang dapat kang makisama sa ganap na pakikipag-isa. Ykasiyam. Ang lahat na provincia. Walang itinuro sa atin ang namahalang Kastila at ang mga paring religioso. Kaya habang di pa napapaui ang mga patuto ng bawa t bayan o kaharian. kundi ang itaas natin sa isang balobalong langit ang ating mga mata at ang boo nating pag-iisip. ang lahat ng mga bayan at ang lahat na lugal na pinangangkan sa kangino mang taga Filipinas. Ykalawang tagubilin. Ykapuo. mag-ingat ka at iningatan kita. ito ang siyang tunay na bayan o Ynang bayan nating mga taga rito sa Kapuluan. at ang baya y nagiging dakila alang-alang sa kalayaan o kaluagan. na kun maganap natin ay matatamong walang sala ang ating kaginhawahan sa buhay na ito at sa kabila ang ating kalualhatian at kabuhayang walang hangan. ay dapat mo naming ibual at lipulin siya. na itinayo at inaalagan ng mga lahi at angkang walang pinagsasakitan kundi ang kanilang sariling kaginhawahan. at marilag at masagana gawa ng kasipagan. nguni t kapag ang kapua mo tawo ay nagkukulang dito sa kamahalmahalang katungkulan at pinagtatangkaang lipulin ang iyong buhay at kalayaan at pag-aari. kundi naman ng maidaos ang lahat ng pinupunta ng kabuhayan ng tawo.

"THE TRUE DECALOGUE" by Apolinario Mabini First. Eighth. Thou shalt strive for the independence of thy country: for only thou canst have any real interest in her advancement and exaltation. of justice and of labor: for if she be happy. shalt likewise be happy. attempt against thy life. as well as upon thee. Ninth. thou shalt fulfill the mission to which God has appointed thee in this life and by so doing. thou hast life. because her independence constitutes thy own liberty. just and industrious. working and studying according to thy ability. Thou shalt love God and thy honor above all things: God as the fountain of all truth. Therefore. and thy honor. Seventh. the person designated and proclaimed by the conscience of a whole people is the only one who can use true authority. of all justice and of all activity. happiness. with whom thou art bound by one fate. thou shalt see him thy friend. thy perfection. as long as national frontiers subsist. and prosperous and brilliant through labor. Thou shalt strive for the happiness of thy country before thy own. thy liberty and thy interests. failing in this sacred duty. thou. by means whereof thou shalt contribute to the progress of humanity. together with thy family. Thou shalt love thy country after God and thy honor and more than thyself: for she is the only Paradise which God has given thee in this life. never leaving the path of righteousness and justice. Tenth. Fourth. by the same joys and sorrows and by common aspirations and interests. Thou shalt love thy neighbor as thyself: for God has imposed upon him. Thou shalt cultivate the special gifts which God has granted thee. Thou shalt worship God in the form which thy conscience may deem most righteous and worthy: for in thy conscience. thy own glory and immortality. Thou shalt not recognize in thy country the authority of any person who has not been elected by thee and thy countrymen. and as God speaks in the conscience of every man. the only inheritance of thy ancestors and the only hope of thy posterity. speaks thy God. because of her. Sixth. the obligation to help thee and not to do unto thee what he would not have thee do unto him. her advancement. thy brother or at least thy comrade. the former makes a people noble and worthy through reason. in order to attain thy own perfection. Third. making of her the kingdom of reason. love and interests. which condemns thy evil deeds and praises thy good ones. Second. Fifth. and being honored. thou shalt be honored. and her exaltation. great through liberty. the only power which will oblige thee to be faithful. honor and God. thou shalt glorify thy God. Thou shalt consider thy countryman more than thy neighbor. then thou shalt destroy and annihilate him for the supreme law of self-preservation prevails. but if thy neighbor. raised and maintained by the selfishness of race and of family. not only to resist the common enemy but also to attain all the aims of human life . Thou shalt strive for a Republic and never for a monarchy in thy country: for the latter exalts one or several families and founds a dynasty. in order to have force. thus. for authority emanates from God. with thy countryman alone shalt thou unite in a perfect solidarity of purpose and interest. the only patrimony of thy race.

.Ang Decalogo ni Apolinario Mabini 1. Palusugín mo ang mga piling kayamanan na ipinagkaloób sa iyó ni Bathalà. nang ukol sa lalong minamatuwíd at minamarangal ng iyong budhî. Huwag mong kilalanin sa iyóng bayan ang kapangyarihan nino mang tao na dî mo pilì at ng iyóng mga kababayan. Pagpilitan mo na ang iyóng bayan ay magíng isáng República at huwág mong tulutan kailán mang magíng Monarquia. Sambahín mo si Bathalà. Ibigin mo ang iyóng bayan ng sunód kay Bathalà. at higit sa iyóng sarili. 6. Laging titignán mo ang kababayan ng higit ng kauntî sa iyóng kápuwá. 5. sa iyóng kapurihán. 4. 8. Ibigin mo ang kapwà nang gaya ng pagibig mo sa sarili. Pagpumilitan mo ang ikagiginhawa ng iyóng bayan bago ang kaginhawahan mong sarili. Pagpilitan mo ang pagsasarilí ng iyóng bayan. 7. 9. 3. Ibigin mo si Bathalà at ang iyóng kapurihán nang higít sa lahát ng bagay. 2. 10.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful