P. 1
ANG BATIK NG BUWAN

ANG BATIK NG BUWAN

|Views: 18,714|Likes:
Published by Daniel Tadeja

More info:

Published by: Daniel Tadeja on Feb 01, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

06/09/2015

pdf

text

original

ANG BATIK NG BUWAN

Maikling Kuwentong – Bayan Ng Bisaya

Mag-asawa ang araw at ng buwan. Marami silang mga anak na bituin. Gustung-gusto ng araw na makipaglaro sa kanyang mga anak at ibig na ibig niyang yakapin ang mga ito ngunit pinagbawalan siya ng buwan sapagkat matutunaw ang mga bituin sa labis na init ng araw. Kinagagalitan ng araw ang mga anak kapag lumalapit sa kanya. Isang araw, nagtungo sa ilog ang buwan upang maglaba ng maruruming damit. Ipinagbilin niya sa asawa na bantayan ang mga anak ngunit huwag niyang lalapitan ang mga ito. Binantayan nga ng araw ang mga anak. Buong kasiyahan niyang pinanood ang mga ito habang naghahabulan. Nakadama siya ng pananabik at hindi siya nakatiis na hindi yakapin ang mga anak. Bigla niyang niyakap ang lipon ng maliliit na bituin nang madikit sa kanya ay biglang natunaw. Hindi naman nagtagal at umuwi n ang buwan. Nagtaka siya sapagkat malungkot ang asawa. Naisipan niyang bilangin ang mga anak ngunit hindi nya nakita ang maliliit kaya't hinanap niya ang mga ito kung saan-saan. Hindi niya matagpuan ang mga anak. Sa gayo'y sinumabatan niya ang asawa. "Niyakap mo sila? Huwag kang magsisinungaling!” Hindi na naghintay ng sagot ang buwan. Mabilis niyang binunot ang isang punong saging at tinangkang ipukol sa asawa na nakalimutan na ang kanyang kasalanan. Ang tanging nasa isp niya ay kung paano niya maipagtatanggol ang sarili sa asawang galit na galit. Dumampot siya ng isang dakot na buhangin at inihagis sa nukha ng buwan at dahilan sa nangyari ay nagkaroon ng batik ang mukha ng buwan. Hinabol ng buwan ang araw upang makaganti sa ginawa nito sa kanya at hanggang ngayon ay hinahabol pa rin ng buwan ang araw.

ANG DIWATA NG KARAGATAN

Sagana sa maraming isda ang karagata. . Nagalit ang diwata sa kasakiman ng mga tao kaya't mula noon ay wala nang mahuli kahit na isda ang mga tao. Ang pangunahing hanapbuhay nilay ay ang pangingisda. Gumamit sila ng dinamita kaya't labis na napinsala ang mga isda. Nagpulong ang mga taganayon at napagpasyahan nilang humingi ng tawad sa diwatang nangangalaga sa karagatan. Naghirap at nagutom ang mga tao at naging pangit na rin ang karagatan na dati'y sakdal ganda.si Pilandok. pati ang maliliit ay namatay. Nangako sila na hindi na gagamit ng anumang makasisira sa kalikasan. May isang diwatang nagbabantay at nag-aalaga sa mga isda at ito'y nalalaman ng mga taganayon. Nakiusap din silang ibalik na ang dating ganda ng karagatan at gayundin ang mga isda. ang mga tao ay masaya at masaganang namumuhay. Ngunit may mga taong sakim.Kuwentong . NAGING SULTAN SI PILANDOK kuwentong bayan ng Maranaw Ang kinagigiliwang Juan ng katagalugan ay may katumbas sa mga Maranaw . Nanaganang muli ang kabuhayan ng mga tao. ibig nilang makahuli ng maraming-maraming isda upang magkamal ng maraming salapi. Mula nang sila'y humingi ng tawad sa diwata ay bumalik na ang ganda ng karagatan at muling dumami ang mga isda. Mapagpala ang kalikasan sa kanila.Bayan Ng Ilocos Sa isang nayon.

Dapat daw ay mag-isang pupunta roon ang ultan sa loob ng isang hawla. Basta't ipagkaloob ninyo sa akin ang inyong korona. Ito ay isang kuwentong bayan ng Tinggiyan ." ang paliwanag ni Pilandok. Pag nakita ang mga ito ng inyong kabig ay susundin nila ako.Si Pilandok ay nahatulang ikulong sa isang kulungang bakal at itapon sa dagat dahil sa isang pagkakasalang kanyang ginawa. "Marahil ay nasisiraan ka ng bait. "Nalalaman ng lahat na walang kaharian sa ilalim ng dagat. Pagklipas ng ilang araw." ang sabi ng ayaw maniwalang sultan. Mula noon si Pilandok na ang naging sultan. mahal na sultan sapgkat nakita ko po ang aking mga ninuno sa ilalim ng dagat nang ako'y sumapit doon. Pagdating sa gitna ng dagat ay inihagis ang hawlang kinalululanan ng sultan. "Isama mo ako at nais kong makita ang aking mga ninuno. singsing at espada. "May kaharian po sa ilalim ng dagat at ang tanging paraan sa pagtungo roon ay ang pagkulong sa hawla at itapon sa gitna ng dagat. Nakasukbit sa kanyang baywang ang isang kumikislap na ginituang tabak. Sila po ang nagbigay sa akin ng kayamanan." Umakmang aalis na si Pilandok." ang sabi ng sultan." "Hintay. mahal na Sultan." ang tugon ni Pilandok. Mag-iiwan ako ngayon din ng isang kautusang ikaw ang pansamantalang hahalili sa akin. "Hintay. Pilandok. Kaagad lumubog ang hawla at namatay ang sultan." "Kasinungalingan po iyan! Bakit po naririto ako ngayon? Ako na ipinatapon ninyo sa gitna ng dagat. "Hindi po ako namatay. "Ililihim po natin ang bagay na ito. "Sino po angmamumuno sa kaharian sa inyong pag-alis?" ang tanong ni Pilandok. Ako na ikinulong pa ninyo sa hawla ay naririto ngayon at kausap ninyo." ang magalang na tugon ni Pilandok. Ibinigay na lahat kay Pilandok ang hinihingi at isinakay sa isang bangka." Tatawagin na sana ng sultan ang mga kawal ngunit pinigil siya ni Pilandok at pinagsabihangwalang dapat makaalam ng bagay na iyon. Sino po ang magnanais na mamatay sa isang kahariang masagana sa lahat ng bagay?" ang paliwanag ni Pilandok." ang pigil ni Pilandok. "Hindi ba't itinapon ka na sa dagat?" nagtatakang tanong ng sultan kay Pilandok. "Gagawin kitang pansamantalang sultan." "Ano ang nararapat kong gawin?" ang usisa ng sultan. "Hindi po ito dapat mlaman ng inyong mga ministro. Ako po'y aalis na at marahil ay hinihintay na ako ng aking mga kamag-anak. "Kapag nalaman po ng iba ang tingkol sa sinabi ko sa inyong kaharian sa ilalim ng dagat ay magnanais silang magtungo rin doon. mahal na Sultan. Pumayag naman ang sultan. "Paanong nangyaring ikaw ay nasa harap ko at nakadamit nang magara? Dapat ay patay ka na ngayon." sansala ng sultan kay Pilandok. "Siya pong tunay." Sandaling nag-isip ang sultan at nakangiting nagwika. "Kung gayon ay ilagay mo ko sa loob ng hawla at itapon mo ako sa gitna ng dagat." ang wika ng sultan. ang sultan ay nanggilalas nang makita si Pilandok sa kanyang harap na nakasuot ng magarang kasuotan ng sultan. ang sultan ng mga sultan at ang iba ko pang kamag-anak.

gamit ang tangi niyang sandata .Tinutulan ni BUlan ang mungkahi ni Adlaw at ito ang naging dahilan ng mainit nilang pagkakagalit. Minabuti niyang maligo muna at sumisid sa ilog Amburayan. isang munting nayon sa hilaga. Patungo na . Hindi nagtagal ay pumayag na rin si Adlaw na makipaghiwalay sa kasunduang isasamang lahat ni Bulan ang mga anak na bituin at hindi na pakikita sa kanya ang mag-iina. isang babaeng taga-Kandon. Sa kasamaang-palad. ipinahayag ni Lam-Ang sa ina na mag-aasawa na siya. Isinumpa ni Lam-Ang . Bilang ganti. Sila'y sina Adlaw at Bulan. Wala nang katahimikan sa kanilang bahay sapagkat halos araw-araw ay nag-aaway sila. Kinabukasan. pinugot ang kanyang ulo at isinabit sa gitna ng nayon ng mga Igorot bilang gantimpala at parangal sa kanilang pangkat. Kaginsa-ginsa. namundok ang kanyang ama upang sugpuin ang isang masamang pangkat ng mga Igorot. inakyat ni Lam-Ang ang bundok at natagpuan ang bangkay ng ama niya.na mamumundok din siya upang matuklas kung ano ang nangyari sa kanyang ama. Lahat ng isda sa ilog ay namatay.isang sibat. Pagod na pagod siya pagbalik sa bahay. makikitang nag-iisang sumusikat si Adlaw (Araw) sa araw at sa gabi naman ay lumilitaw si Bulan (Buwan) kasama ang mga anak na bituin. nagulat ang ina pagkatapos nang biglang lumaki ang sanggol at agad-agad nagsalita. Sa kabilang dako.sapagkat ito nga ang naging pangalan niya . pinatay niya ang bawat isa sa mga masamang Igorot. Nagkaanak sila ng maraming bituin. Kinausap ni Adlaw si Bulan at sinabi sa asawa na pagpapatayin nila ang iba nilang mga anak upang lumuwag ang kanilang tirahan. umapaw ang ilog sa kapal ng putik at dugo na nahugas mula sa kanyang katawan. Kaya mula noon. Pati ang mga palaka at iba pang hayop na umahon mula sa tubig ay namatay lahat sa pampang. napatay ang ama.Sina Adlaw at Bulan Noong unang panahon ay may mag-asawang may mabuting pagpapasunuran at pagmamahalan. Hindi na nakatiis si Bulan at ipinasya niyang makipaghiwalay sa asawa na lalo namang ikinagalit ni Adlaw. Ginamit niya ang kapangyarihan niya sa hiwaga at nabatid niya na ang magiging asawa niya ay si Ines. Kasama ang kaiba at mabuting pangkat ng mga Igorot. Napansin ni Adlaw na lubha ng masikip sa kanilang bahay sapagkat patuloy na nagaanak si Bulan. Kapag ang dating mag-asawa'y nagkakatagpo ay lalong tumitindi ang poot ni Adlaw kay Bulan kaya hinahabol niya ito na nagiging dahilan ng eclipse. ‘Ti Biag Ni Lam-Ang’ : Ang Buhay Ni Lam-Ang SIYAM na buwan bago siya isinilang sa isang maharlikang pamilya.

Pagbalik niya sa Kandon kasama ng kanyang ina. nakita ni Ines lahat ng pahiwatig na isiniwalat ni Lam-Ang. ang dambuhalang halimaw na pating. upang makalapit sa bahay. Isiniwalat ni Lam-Ang ang lahat kay Ines: Ang hirap na susuungin niya. Isang araw. Gamit ang kalasag na pilak na minana sa ama. pinugutan niya ng ulo. at nanginig ang kanilang anak na lalaki. binangungot si Lam-Ang: Alang-alang sa kanyang anak. Sa Kandon. at naghanda ng isang bangka na balot ng ginto. dapat siyang sumisid hanggang sa sahig ng dagat upang hanapin ang gintong kabibe. pati na sa mga kalapit sa paligid. ang mga pahiwatig ng kanyang pagkamatay. Kailangan daw mag-alay ng bigay-kaya (dowry) ang mga magulang ni Lam-Ang bago makuha si Ines. at inuwi sa bahay. Habang ibinubulong ni Ines ang mga panalangin. lumitaw si Lam-Ang na buhay na muli. nagimbal ang mga magulang ni Ines sa dami ng kayamanang dala niya. at sa kanyang mga ninuno. Pinuno niya ito ng iba pang ginto. Subalit bahagya pa lamang nakalubog si Lam-Ang nang biglang umahon si Berkakan. Tatlong araw lumuha si Ines bago siya nagkalakas na lumabas at sundin ang mga habilin ng mga diyos. kailangan niyang pagdaanan ang makalumang gawi ng pahirap. Pagkaraan ng 3 taon. nagka-anak ng lalaki ang bagong mag-asawa. nilabanan niya at pinatay ang dambuhala. pati na ang habilin ng pag-asa na sagot sa kanya ng mga diyos. umuga ang hagdan. ikinasal sina Lam-Ang at Ines. kaya nagdasal siya at nanawagan sa mga diyos. Noong araw ding iyon. Sunod sa isiniwalat ni Lam-Ang.siya duon nang nadaanan niya ang isang batong dambuhala (stone giant ) na sumisira sa palay at tabako sa mga bukid. Bumagsak ang kalan. Pagkaraan ng ilang sandali lamang. naririnig niyang unti-unting nabubuo uli ang kalansay at katawan. Humanga nang matindi si Ines sa lakas at tibay ng loob ni Lam-Ang kaya pumayag siya agad na maging asawa nito. Sa bahay. kung saan siya pumasok sa bahay. . Batid ni Lam-Ang na ikamamatay niya ang gagawin. Ayon sa masamang panaginip. mga estatua at iba pang mamahaling bagay. upang saksihan ang pagsisid ni Lam-Ang sa gintong kabibi sa ilalim ng dagat. Subalit alinlangan pa ang mga magulang ng dalaga. binalot niya ang mga buto sa pulang sutla. dumumog ang lahat ng tao sa nayon. at sinakmal ang bayani. Humangos siya pabalik sa ina. mga alahas. Siksikan silang lahat at. Inipon niya ang mga buto ni Lam-Ang na inanod ng dagat sa pampang. tumalikod at nagdasal nang nagdasal. kasama ng kanyang ina at ng mga handog at iba pang yaman. Sinagot naman siya at binigyan ng pag-asa. Napahagulhol si Ines: Patay na si Lam-Ang. Pumayag si Lam-Ang at ipinangakong babalik siya pagkaraan ng isang linggo. Pagsapit ng takdang araw. Tapos. napilitan si Lam-Ang na lumakad sa mga ulo ng mga lumiligaw hanggang umabot siya sa isang bintana. dinatnan niyang nakapaligid sa bahay ni Ines ang libu-libong lalaki na lumiligaw sa dalaga.

Dahil dito at iba pang giting na ginawa ni Lam-Ang. silang mag-asawa at ang kanilang anak ay pinatawan ng mga diyos ng walang katapusang buhay. . At sila ay namuhay sa sagana ng mga bukid ng palay habang panahon.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->