ALAMAT NG MANGGA

Kaisa-isang anak nina Aling Maria at Mang Juan si Ben. Mabait at matulungin si Ben. Nagmana siya sa kanyang mga magulang na mababait din naman. Isang araw, isang matandang pulubi ang kinaawaan ni Ben. Inuwi niya ang pulubi sa bahay, ipinagluto at pinakain. Isang araw naman, samantalang nangangahoy, isang matandang gutom na gutom ang nasalubong niya. Pinakain din niya ito at binigyan ng damit. Makaraan ang ilang panahon, nagkasakit si Ben. Sa kabila ng pagsisikap ng mag-asawa na pagalingin ang anak, lumubha ito at namatay pagkatapos. Ganoon na lamang ang iyak ng mag-asawa. Kinabukasan, habang nakaburol ang kanilang anak, dumating ang isang diwata. Hiningi nito ang puso ni Ben, Ibinaon ng diwata ang puso sa isang bundok. Ito ay naging punongkahoy na may bungang hugispuso. Marami ang nakikinabang ngayon sa bungang ito.

ALAMAT NG ASO
Noong panahon na bata pa ang mundo, ay may isang maa-anak na tahimik at masayang namumuhay sa loob ng kakahuyan. Ang ama; si Roque ay mabait at mapagkalinga sa kanyang pamilya. Nagtatanim siya ng mga gulay at nanghuhuli ng mga hayop sa gubat upang kanilang maging pagkain. Samantalng ang ina naman; si Magda ay siyang nag-aasikaso sa kanilang bahay at dalawang anak na sina Maria at Jose. Minsan, nagulat ang pamilya sa pagdating ni Roque na may pangko na isang sugatang lalaki. Ang lalaki ay iniligtas ni Roque mula sa mga pusang-gubat nang ito ay maligaw. Inalagaan ito ng pamilya. At sa paglipas ng panahon, naging malakas na ang lalaki na nakilala nilang Damaso. Isinalaysay ni Damaso na pinalayas siya ng kanyang amo dahil sa hindi niya nabantayan ang mga taniman nito ng ubas, naging dahilan upang manakawan ang bunga ng mga ito. At sa kanyang paglayas naligaw siya sa gubat at inatake ng maraming alamid. Naaawa naman ang pamilya kay Damaso, kaya doon na pinatira sa bahay nila ito. Itinuring nila itong kapamilya at nakatulong pa ni Roque sa pang-araw-araw na paghahanap ng pagkain. Ngunit lingid kay Roque, may namumuong lihim na pagkagusto sina Magda at Damaso sa isa’t-isa. At isang araw nga, nagpasya sina Damaso at Magda tumakas sa ibang lugar. Nag-iyakan ang dalawang batang sina Maria at Jose. "Ina huwag mo po kaming iwan nila ama!", ang iyak ni Maria "Oo nga po! Mang Damaso, huwag n,yong kunin ang aming ina!", ang iyak rin ni Jose. Ngunit hindi napigilan sina Magda ng kanyang mga anak. Sumakay pa rin sila ng bangka at umalis na kasabay ng agos ng ilog. Lalong ngg-iyakan ang dalawang bata. Nais na sanang magbago ng isip si Magda, ngunit nanaig ang kanayng pagka-gusto kay Damaso.

Ngunit lumakas and agos ng ilog. anong gulat nila Magda nang makitang nagtalunan sa ilog sima Maria at Jose upang humabol. At kasunod niyon. . na agad ding tumalon sa ilog upang iligtas ang mga anak. humaba ang kanilang mga nguso. lalo pa’t hindi na nila nakitang pumaibabaw sa tubig ang mag-aama. dahil alam niyang hindi marunong lumangoy ang dalawang bata. Bigla.Mula sa malayo. hangga’t ikaw Damaso ay hindi natutong tumanaw ng utang na loob napapala sa iyo. Mula sa malayo. hindi na nila nagawang makapagsalita. At ang dalawang isinumpa ay namuhay sa kakahuyan. hangga’t hindi mo naipapakita ang tunay mong pagmamahal s iyong mga magiging anak. At sa dami ng mga tao. Siyang pagdating ni Roque. tumalim ang mga ngipin at nagkapangil. Bigla ang pagbabago ng anyo ni Magda at ni Damaso. At sa hanggang ngayon nga ay pinapatunayan pa rin ng mga aso na sila ay tapat sa kanilang mga amo. "Mananatili kayo sa ganyang anyo. at napailalim sa tubig ang mag-aama. At ika Magda. Ang kanilang katawan ay puno ng balahibo. "Masahol pa kayo sa hayop! Dahil sa inyong makasariling pagnanasa ay nagawa ninyong saktan ang ibang tao." At nawala na ang diwata pagkawika niyon. mula sa tubig ay isang babae ang lumutang sa hangin. At sising-sisi ang dalawa sa kanilang nagawa." ang wika ng babae na diwata pala ng ilog. Napatayo so Magda sa bangka. bagkus ay ungol at kakatwang ingay ang lumalabas sa kanilang mga bibig. Sila ang unang angkan ng mga aso sa daigdig. Nagkaroon sila ng maraming anak. natanaw nina Magda at Damaso and pang-yayari. ang mga aso ay naging alaga nila sa kanilang mga tauhan. Dapat lamang kayong maging kauri ng hayop.

Filipino II Submitted by: G-18 Jan marie Amadelle judilla IIb Submitted to : .

Mdm. ANABELLE PONCE .

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful