IBONG ADARNA

Panalangin- Ang Ibong Adarna ay sinimulan ng isang panalangin na bilang papatnubay sa may akda. TAGAPAGSALAYSAY : Noong unang araw sa isang malayong kaharian ang pangalan ay Berbanya ay may isang haring hinahangaan. Sa kanyang mabuting pamamalakad mga tao ay Malaya, mayaman o mahirap pantay lang ang karapatan. At kung mayroon mang nagawang kamalian bago pa man bigyan ng kahatulan sinusuri munang mabuti kung sino ang may sala.

Don Fernando ang ngalan ng haring ito, tingin ng mga tao rito ay isang maginoo at ang kanyang kabiyak ng puso naman ay si Donya Valeriana. Sila y may tatlong anak na matitikas at malakas, pangalan ng unang anak ay si Don Pedro, sumunod naman nito ay si Don Diego at ang bunso ay si Don Juan. Pawang silang tatlo ay may takot sa Diyos at mapagmahal sa magulang. Nagpaunlak ang hari ng isang pagtatanghal at doon niya ipinakilala ang kanyang mga anak at sinabing: DON FERNANDO : Kayong tatlo y mapapalad, angkin ninyo ang talino ng mga pantas na totoo. Yamang ngayo y panahon nang kayong tatlo y tumalaga pumili sa dalawa, magpari o magkorona? Humawak ng kaharian, bayan nami y paglingkuran. Natupad nga lahat ang hiniling ng hari at itong tatlong anak ay walang humpay na magpasalamat sa hari. Nang sumapit na nga ang gabi, ang lahat ng tao y tulog na ng biglang nanaginip ang hari ng hindi kanais-nais, di-umano si Don Juan daw ay sinaktan at piñata sabay hinulog sa balong malalim ng dalawang lalaki. Dahil sa kanyang napanaginipan mula noo y si Haring Fernando y nangayayat na halos din a kumakain, mukha ay hapis na. Nagpatawag ng isang medico ngunit hindi niya malaman kung anong sakit nito. Mula noo y lagi nang malungkot ang reyna, sa kabaitan ng diyos may dumating na manggagamot at doon nga nalaman ang sakit nito. Sakit ninyo haring mahal ay dahilan sa inyong napanaginipan, mabigat man at maselan may mabisang gamut diyan. May isang ibong maganda, ang pangalan ay Adarna, pag nagsimula itong umawit tiyak sakit ninyo y mawawala. Ibong ito y naninirahan sa Tabor na kabundukan ito ay nakatira sa punong pangalan ay Piedras platas. Kaya, mahal na hari, ibong iyon ay ipahanap na dahil sakit niyo y tiyak na mawawala. Nang matapos ang paguusap, anak na panganay ay agad na inutusan. Umalis na nga si Don Pedro at agad binagtas ang Tabor na kabundukan. Mahigit tatlong buwan na naglalakbay sa kabundukan, katawan ni Don Pedro y pagod na ngunit hindi niya iniinda ang sakit na nadarama pero nanag nasa ibabaw na siya ng bundok, ang sinasakyang kabayo ay namatay. Wala ng nagawa si Don Pedro kundi ang simulang maglakad sa bundok na tinatahak. Sa mabuting kapalaran, narrating ni Don Pedro ang Tabor na kabundukan. May nakita siyang isang punong kahoy na pagkaganda-ganda. At sa kanyang pagkabighani, naisipan na doon muna siya magpahinga ngunit laki niyang pagtataka na ni isang ibon ay walang dumadapo sa punong iyon. Ano bang klaseng puno ito, wala man lang ibon na dumadapo dito. Sasapit na lamang ang gabi ay wala pa ang ibong aking hinihintay. Sa kanyang paghihintay, dumating na nga ang ibong hinihintay niya. Sinimulan na ang pagkanta, pitong kanta ang kinanta at pitong bihis rin nito sa di inaasahang pangyayari. Si Don Pedro y napatakan ng ipot ng Adarna at siya ya naging bato. Dahil sa hindi niya pagdating/pagbalik, nagulo na ang Berbanya.

TATLONG ANAK : TAGAPAGSALAYSAY :

MANGGAGAMOT :

TAGAPAGSALAYSAY :

DON PEDRO

:

TAGAPAGSALAYSAY :

sa aki y lumilinggatong. Si Don Juan ay lumapit sa ama at nagmakaawa. dumating na nga ang ibong kanyang pakay at dumapo sa Piedras platas. At sa tabi nito ay may isang bato. ang Adarna y nagbawas ng tulad din ng kapatid niya siya ay napatakan at parehas na silang naging bato.Dahilan nga sa hindi pagdating ni Don Pedro. ako y iyong tulutan. Punong ito y siya lamang tanging ayaw na dapuan. mga ibon nga ay nagsidating na at agad niyang nawika. Parang. lunas sa iyong karamdaman. Datapwat anumang masapit ako rito y di aalis. DON DIEGO : Nang lumalim na ang gabi. punong ganda y di sa pala di makaakit sa madla! Ganitong kagandang kahoy walang tumitirang ibon. Ngayon po y tatlong taon na hindi nagbabalik sila. kaya po kung pipigilan itong hangad kong mapagaling ka maging sala mandin umalis na ng palihim. gubat. labis ko pong inaalala ang sakit mo y lamalala pa. hiwaga di ko manuynoy. Apat na buwan ng tinatahak ni Don HARING FERNANDO : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : . Di alintana sa kanya ang gutom basta mahanap lang ang Adarna. (Sabay luhod sa ama at nagmakaawa) Aking mahal na ama. Lumisan na nga si Don Juan sa Berbanyang kaharian. Pitong kanta ang pinakawalan at pitong bihis ang ginawa. At habang siya y naglalakad. siya y biglang natilihan. Sa kanyang pag-iintay. bundok at itlog. Sa kahoy na kaagapay. hininga ko y mapapatid pag nawala ka sa titig ko. Sa ganda ng awit nito si Don Diego y napapikit at nakalimot sa daigdig. Hindi pa man dumating si Don Diego. Si Don Fernando ay hindi na mapalagay. DON JUAN : Ama. si Don Diego y namahinga at naupo sa batong nakita. ang Berbanya ay nainip sa kahihintay sa kanya. Sinimulan na ng Adarna ang pagkanta at si Don Diego y nakinig. humihingi po ako ng bendisyon ninyo sa babaunin kong sandata. Gusto sanang utusan na si Don Juan ng Hari ngunit ayaw ng hari dahil baka may mangyari pa sa kanya at hindi makabalik. ang panalangin na patnubay niya sa paglalakad at upang mahanap ang kanyang mga kapatid. kung ikaw po y mawawalay ay lalo kong kamatayan. Siya ay hindi gumamit ng kabayo sa kanyang paglalakbay. pipilitin kong mabatid ang himalang nalilingid. Masaklap sa puso t dibdib iyong gayak mong pag-alis. Pagkatapos ng kanta. ang pangalawang anak na si Don Diego ang inatasan at noon din ay nagpaalam sa ama. sa puso ko nama y subyang malasin kang nararatay. Sa kanyang paghihintay. Bunsong anak kong Don Juan. Limang buwan nang binabagtas ni Don Diego ang bundok katulad din ni Don Pedro. At sinimulan na nga niyang tahakin ang bundok at may nakita siyang isang puno na ang daho t sanga y kumikintab maging ang mga ugat nito ay ginto. namatay rin ang sinasakyang kabayo ni Don Diego. Sa napakinggan ni Haring Fernando. Sino ba naman ang hindi makakaidlip sa gayong kagandahang tinig. Oh ama kong minamahal. tinahak ni Don Diego ng walang takot. DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : O ama ko. DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : Ikaw ngayo y pasasaan at di sa akin ng kamay. ang tanging dala lang niya ay baong limang tinapay. Kaya labag man sa kanyang kalooban wala ring nagawa si Don Fernando. ang bunso mo y magpaalam ako ang hahanap naman. Ano bang laking hiwaga. baon ko sa puso t dibdib na hanapin ang kapatid ko. mga ibon ay dumuklay. lalo pang lumalala ang karamdaman.

DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Ako nga po ay may taglay. ako po ay pagtapata t baka kayo y aking matulungan. Ganun na lang kasaya ang matanda. ano po ang inyong pakay. Huwag maging di paggalang. bawiin pa y di magawa. nang akin ding matagalan itong matarik na daan. At naghanda ng pagkain ang ermitanyo at inihain kay Don Juan ngunit laki niyag pagtataka. ako po ay limusan mo na. puyat. Sa pook na natatanaw ay may kahoy kang daratnan. Pinipilit man ng matanda na kunin ni Don Juan ang pagkain. DON JUAN : Ako y iyong kahabagan. Nang matunton na nga niya iyon ay may ermitanyong naroon at agad siyang pinapanhik at doon sila nag-usap. dikit ay di ano lamang kawili-wiling titigan. At naalala niya ang sinabi ng matanda na tumanaw sa ibaba t may makikita siyang dampa. ngayon ang bilin ko ay itanim sa puso mo. Kaya. Birheng kalinis-linisan. walang bundok. hari na ngang maging dapat. malaki pang kahirapan ang iyong pagdaraanan. nang siya ay nakakain at agad na nagpasalamat ang matanda kay Don Juan. MATANDA: DON JUAN: MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Binilisan na nga niya ang paglalakad at agad din naman niyang narating ang tahanan ng Adarna. Ama ko po y nakarating sa malubhang karamdaman. kung may baon kayong dala. uhaw. Nakita nga niya ang punong pagkaganda-ganda at kumikinang na mga sanga. oh Don Juan. TAGAPAGSALAYSAY: MATANDANG SUGATAN: Maginoo. natirang isang tinapay na baon sa paglalakbay. Itong limos mong tinapay dalhin mo na. Si Don Jua y di nakakibo ngunit nasaktan ang puso. Kung gayon po ay salamat. sa . din a niya ito kinuha at agad ng nilisan ang matanda. Sa ibaba y tumanaw ka t may bahay na makikita. ang bigay na tinapay sa matandang sugatan kanina ngayon ay nasa harapan niya. ngayon po y tatlong taon na ang kapatid kong dalawa y nawawala t di Makita. Marangal na pong di hamak ang aking paglalagalag. Sa aba ko. Dinukot ni Don Juan sa lalagyan ang dala-dalang tinapay sabay abot sa matanda. nang mabaon mo sa daa t malayo ang paruruunan. may natagpuan siyang matandang nakahandusay sa lupa at sugatan. Bukod dito y may isa pa. Narating din ni Don Juan ng matiwasay ang bundok at siya ay lumuhod at nanalangin. Maginoo. O Don Juan. bakit mo pa isasauli sa akin gayong naibigay ko na. Sa nais na makabawi sa prinsipe y nagpahayag. ang dito po y aking harap sa ama ko ay panlunas. Siya ay nagmamakaawa kay Don Juan at biglang nilapitan. Parang habag na ng diyos madalita sa may lunos kaunting baong bubusog ako nama y maglilingkod. Ugali ko y pagkabata na maglimos sa kawaw. pagod. gutom. Doo y huwag kang titigil at sa ganda y mahumaling sapagkat ang mararating ang buhay mo ay magmamaliw. maawa ka. Ibong Adarna nga lamang ang mabisang kagamutan.Juan ang kaparangan at iisa na lang ang kanyang baong tinapay. ang naroong tao y siyang magtuturo sa Adarna. mag-ingat kang totoo at nang di ka maging bato. mga gubat na di ko yata nalakad. DON JUAN: Ito t isang talinhagang kay hirap na maunawa! Yaong aking nilimusa y isang matandang sugatan. At sa kanyang paglalakad. Hindi kaya baga ito ay sa diyos na sekreto? Anak ay si Jesucristo ang banal na ermitanyo. Dumanas ng kahirapan. saka rito y iba nama t ermitanyo ang may alay.

ERMITANYO: Don Jua y. pagkaginto at maringkas. DON JUAN: ERMITANYO: TAGAPAGSALAYSAY: ERMITANYO: (Matapos pahiran ng ermitanyo si Don Juan) Ermitanyo: Ngayon mangagsiuwi na kayo magkasundo kayong tatlo wala sanang maglililo. hayo ka na sa gabi y lalalimin ka. Ang Adarna ay may engkanto na wala pang tumatalo. Malabis kong alaala baka ipanaw ni ama kung hindi madadala ibong dito makukuha. tinalian niya ang paa nito taling ibinigay sa kanya ng ermitanyo (at dinal ana sa ermitanyo ang nahuling ibon) at magalak na inilagay ang ibon sa hawla matapos ay agad na bumalik sa bahay ng ermitanyo. Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit nang mapakinggan ito ni Don Juan ay para siyang nakakatulog. Iyang bonga ay kunin mo. ibong matamis kakanta na lunas sa aking ama. iyang hanap mo y paghihirapan mong totoo. pero hindi siya napatalo agad niyang dinukot ang labaha t sinimulan ng hiwain ang palad. magbabawas ang Adarna. matutulad kang totoo kay Don Pedro t kay Don Diego. Hindi nga nagtagal ay dumating na ang Adarna at nakita niya itong dumapo sa puno. pito rin at iba t iba sa balahibong itsurang ilalabas ng Adarna. ay roon nga namamahay ang Adarnang iyong pakay. Pitong awit na maganda. siya kong itinatangis mula nang ako y umalis. baka di niyo na maabutan ang inyong mahal na ama. Naririto ang labaha t pitong dayop na hinog na iyong dalhi t nang huwag kang talunin ng engkantada. kita ngayon ay bibigyan ng sa antok ay may panlaban. Lahat na po ay binata nang dahilan sa Adarna. Ibong ito kung dumating hating gabi ng malalim ang pagkantang malambing katahimikan kung gawin. itadhana ng kapalaran. At kung hindi sa aba mo. pitong kantang mainam. Kung tunay po ang pahayag. si Don Juan nama y agad naka ilag sa dumi ng Adarna. Upang iyong matagalan. punuin mo ng tubig iya t ang dalwang bato y buhusan. TAGAPAGSALAYSAY: At bumalik na sila sa bahay ng ermitanyo ng magalak. galak at saya ang naramdaman ng bawat isa. Kay bunso. madali ka at sa iyo y may iuutos ako. Matapos mabuhusan ay unti unting bumabalik sa normal ang kanyang mga kapatid. Don Juan ay masusubok ko katibayan ng loob mo. Ama ko po ay may sakit. Matapos ang kanta. Nakatanghod sa kanya. titiisin ko ang lahat maging hangga man ang palad tutupdin ko yaring hangad. ang palad mo ay sugatan saka agad mong pigaan ng dayop ang hiwang laman. Sa diyos dapat manawagan ang lahat ng nilalang. at ibinigay ni Don Juan ang hawla na naglalaman ng Adarna. Nang makatulog na ang Adarna umakyat na sa puno ng dahan dahan at agad sinunggaban ang ibon. (sumalok) Sumalok na nga ng tubig si Don Juan at binuhusan ang mga batong. Nang mapakinggan ni Don Juan ang bilin ng Ermitanyo ay agad siyang umalis sa bahay nito agad tinungo ang Tabor na kabundukan upang madatnan niya ang pagdating ng Adarna. Pagkatapos ng pitong kanta ugali ng Adarna na magbawas. ito y oras na talaga na pagdating ng Adarna. itali mo sa pagkahawak sa Adarnang mag-aalpas. Dalhin mo rin itong sintas. ikaw ay magiging bato. . nang sa bato y magsilitaw ang dalwang iyong mahal. Punongkahoy na makinang na iyo ng naraanan. katawa y datay sa banig. Buong pasasalamat ang hated nila sa bunsong kapatid. ang sa mundo ay pumanaw. Bawat kantang pakikinggan. ilagang mapatakan ka baka lungkot ang madala. kung talagang totoo ako y tutulong sa iyo.hirap ng mga daan palad kong di mamatay. Don Juan pakikha nga ang marikit na hawla.

taglay to ang karangalan magsabi na ng anuman sampung mga kahirapan sa ginawang paglalakbay. Di kaya kaming tatlo anak ng iisang tao: iwasan ang pagtatalo di gawang maginoo. buo ang pag asa niya na buhay pa si Don Juan. na masama ang pumatay. Pagkat ipaglihim naman mabubunyag din ang tunay. Birhen Inang marilag. Walang daang makasama sa pag uwi sa Berbanya. Sinimulan na nga ng tatlo ang paglalakbay pauwi sa Berbanya. Madlang hirap at parusa di ko sasapitin sana. sila nawa y patawarin ng Diyos na maawahin. sipa at tadyak ang inabot ni Don Juan nang hindi na makakilos si Don Juan. Kung ito raw ay magkanta. At alam niyang baling araw malalaman rin niyo ang tunay na may sala. gawin nati y pagtulungan na umugin ang katawan. Di ko maubos isipin kung ano t ako y tinaksil. may sakit ay giginhawa. Oh. iniwan siya ng mga kapatid at dinal ang Adarna pauwi sa Berbanya. Sino man ang pupuwing ganito man ang sabihin. Ang Adarna y dala nmain!. Si Don Diego y hindi mapalagay sa napakinggan sa kapatid. Ang adarna y kay Don Juan ang sa ati y kabigyan. ang ama ko ay mabuhay. DON DIEGO: Iyong iyo panukala tila mandin anong sama. Sinasabi ng medico na ito raw engkatado. DON JUAN: . Kung wala nang kapalaran. Kaya sa kakaukil ukil ng kapatid si Don Diego y sumagot din. kung dipo sa aking pita magulang ko y guminhawa. kung ako man ay tinaksil kamtan nila ang magalin. loobin mo. Suntok. DON PEDRO: Mabuting pang dili hama si Don Juan at sa ama nating liyag ay marangal na haharap. tanggulan ng nasa hirap. alaming ang mawawala kapatid nating dakila. HARING FERNANDO: (galit at nagtataka) Ito baga ang Adarna? Kung ito nga y ano baga pagkapangit pala niya!. kung sa ibon po ang dahil kanila na t di na akin.Nang sila lilisan na si Don Juan ay lumuhod sa matanda at humiling na siya ay bendisyon. Sa narito t dala natin ang katunayang magaling? Ginawa nga ng magkapatid ang lihim na pagtataksil sa kapatid. Kung tunay nga. Humaba pa yairing buhay. inang mahal. Ngunit sa kanilang paglalakad si Don Pedro pala ay may masamang balak sa bunson kapatid. Kaya ngayon ang magaling si Don Juan ay patayin kung patay na y iwan natin ang Adarna nama y dalhin. Inaamin naman niyang siya ay may inggit ring nararamdaman kay Don Juan. kahabagan di man dapat ang aliping kapos pilid. At laking gulat nila na ang sinasabing adarna ay pagkanda ganda ngunit ngayo y sobrang pangit na!. Kung siya y mahina na may sala ang gma paa. Maiiwan siya nito nag iisa lumong lumo walang kakanin mang maliban sa mga damo sa gayon ay maligaya dadalhin ta ang Adarna pagharap sa ating ama hiya natin ay wala na. bakit ngayon ay para bang tinitikis yaring dus? Ano kaya ang dahilan ng sa ibong pamaman kung ang ibong ito y ganyan lalo ko lang kamatayan? TAGAPAGSALAYSAY: Si Haring Fernando y hindi na mapalagay dahil ang bunsong anak ay wala kaya ang luha niya ay tumulo na. DON PEDRO : TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO / DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: laking katuwaan ang nadama ng hari nag Makita niya nag mga anak ngunit bigla itong napawi nang mapansin niyang hindi kasama ang bunsong anak. Samantala si Don Juan ay hirap pa rin tumawag sa mahal na Birhen.

Sila nga y binuhusan lamang. kamatayan ay hinamak. Lalong banal na tungkulin na sa dusay tangkilikin. MATANDA: Matapos gamutin ng matanda ang prinsipe ay bilang nawala ang pananakit. nitong tubig na malinaw nang mabasay nangabuhay mga batoy nagsigalaw ang nagturo nitong tubig ay ermitanyong mabait. Kaya naging kasabihan ng lahat na ng lipunan. di puhunang magagawa nang sa yama y magpasaas. Kaya nga magmadali ka ng pag uwi sa berbanya iikaw ang lagi na pangarap ng iyong ama. kasayaha y walang maliw MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: Adarna: (umaawit) . Sinalok sa isang ilog s alibis na isang bundok. Aba. sa mundo ang buhay natin parang nagdaraang hangin. Jaromg Don Fernando. Habang si Don Juan ay nakahiga may matandang uugod ugod ang lumapit sa kanya nilagyan siya ng gamot sa katawan. mabisa ang dalang gamot. Dalangin kong mataimtim. ang mabuti ay masam. Don jua y di hangad tapusin ang pag uusap. Nang makarating na nga si Don Juan sa Berbanya ay agad niyang niyakap at hinalikan ang ina at agad siyang lumuhod sa ama at hinalikan ang kamay. sa langit ang kabanalan. ang yakap na lumayas ko ang pagsuyong lason pala. bituing nasa langit. Malaon nang naiinip sa hindi mo pagbabalik karamdama y lumalawig baka di ko makatawid. Saka iyong kawang gawa na sa Diyos na tadhana. Huwag tayong mananangan sa ugaling di . Silang tatlo ay piniging ng ermitanyong butihin. kirot at hapdi ng kanyang katawan. ngunit iyong isahagad ang am among nililiyag. TAGAPAGSALAYSAY: Iniinda pa rin ni Don Juan ang sakit at kirot. nahabag sa kahihibik ng bunso mong iniibig. ang masama ay dakila dito mo nga makikita ang papering palamara. Habang araw silang bato. sa linaw ay parang bubog. DON JUAN: Tila diys ang matanda. Kaya ama. Bulaklak na walang hapis. (niyaposa ang matanda) Utang ko sa inyong habag ang buhay ko di nautas ano kaya ang marapat iganti ng abang palad? Kawanggawa y hindi ganoon kung di iya y isang layon ang damaya t walang gugol. Sa kasawiang tinamo ni Don Diego at Don Pedro kung hindi po sa bunso mo. monarka ang buong reyno si Don Juan pong bunso mo kaharap na t naririto ang iyo pong bunsong anak nagtitiis ng madlang hirap.mainam na kayo kung dumaramay ay nang upang madamayan. pagtiisan ang madla mong kahirapan di na maglalaong araw ang ginhawa ay kakamtan. (Ginagamot si Don Juan ng matanda) O prinsipe.Sa tindi ng kirot na nararamdaman sa bato siya humandusay at inilipat ni Don Juan ang kanyang paningin sa taas ng langit. Sa utos mo ay tumupad. At ipinikit ni don Juan ang kanyang mata at muling nanalangin sa mahal na Birhen luha ay muling umagos sa mga mata niya. Yaong anak mong dalawa inutusang nanguna kabiguan ang nakuha kapwa naging bato sila. inyo kayang nasisilip akon sawi t nasa sa sakit? Kaila kaya sa inyo na rito ang mga tao kapatid man at katoto ay lihim na kaaway mo? Kahat dito y pasaliwa walang hindi balintuna. Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit sabay unti unting nagbabago ang itsura nito at ang tinig nito ay sadyang kawili wili. DON JUAN: (Tumingala at lumuluha) Oh. nang tanggapin di sa kamay ko nanggaling gayon pa ma y ikaaliw yaon lamang ay gumaling. Binilisan na nga ni Don Juan ang paglalakad upang maabutan pa ang kanyang ama ay buhay. Nang Makita na ng Adarna ang prinsipe walang mapagsidlan ang katuwaan nito. Kay bathalang maawin ang sakit mo ay gumaling datnan kitang nasa aliw. At dininig ang panalangin niya.

Tumayo si haring Fernand o at niyakap ang anak at ang ibon at binalinan ang dalawa niyang anak na taksil. Tatlong hati sa magdamag bawat isa ay tatlong oras. At paano naman siya? Huwag kang mag alalat tatanod nang makalawa bukas tayo magkikita. ang tatlo sa halinhina y panatag sa katungkulan. Ang panaho y pumapanaw araw ay di matulusan. sa pangakong magtatanda. Ako naman ay narito buhay pa rin at kapiling mo. oras oras ang ibong ay dinadalaw. Ang matanda ay nahabog sa daig ng iyong anak. Ang sinapit ni Don Juan dinamdam ko. kami y pawing anak naman sa lingap mo nananangan. Magpatawag ng pulong ang hari na kung ano ang maaaring iparusa sa mga anak. O hari ko ipamana itong reyno. Hari. Haring Fernando: (kausap ang dalawang anak) Kayo ngayon ay lalaya. Ang sa inyo ay magsukab sa akin ay magbabayad. Nang ihahatol na ng hari ang parusa ay lumuhod si Don Juan sa ama. Sa araw ng kayo ay muling magkasala kahit munti. sa sarap ng tulog ni Don Juan siya ay ginising kait hindi pa man iyon ang oras ng kanyang pagbabantay. TAGAPAGASALAYSAY: Nang matapos umawit ang Adarna ay biglang bumalik sa dating lakas ang hari.habang sila y kumakain. haring mahal. sasabihin koy tatandaan magkasalay minsan lamang pag umulit kamatayan!. Nakasanayan na ni Don Pedro na nag kapatid na bunso ay gawan ng masama kaya nang gabing iyon naisipan na naman niyang magtaksil kasama ang kapatid na si Don Diego. Malaki man po ang sala sa aki y nagawa mo nila. Datapwat o! inggit! Sawang maamo y nalupit. kaya kahit anong hirap ang prinsipe ay hinanap. Hindi ko po mababatong sa aki y malayo sila kaya po ibigay mo na ang patawad sa kanila. Wala rin ngang minamahal karugtong ng aking buhay. Sasabay ba ako ngayon? Mamaya y sino kung gayon ang magbabanay sa ibon? Gigisin mo si Don Juan pagdating dito ay iwa t huwag na siyang halinhan. Don Juan: (nakaluhod at umiiyak) O ama kong ginigiliw ang puso mong mahabagin sa kanila y buksan mo rin. Habang siya ay nagbabantay sa antok ang bumalabal sa kanya at TGAPAG SALAYSAY: HARING FERNANDO: TAGAPAGSALAYSAY: DON DIEGO: DON PEDRO DON DIEGO DON PEDRO TAGAPAGSALAYSAY . Yamang ngayon natalos mo ang matapat at ang lilo kay Don Juan. Kaya nga pakaingatan. sa magdamag walang tulog. patawarin kayoy hindi sinuman ang humingi. ang tatlo ay sunod sunod. At bumali nga sa dain ang Berbanya. inyo pong alamin si Don Jua y nagtiis dina palad niya ay hiwain nang gabing akoy hulihin. sa mga napakinggan ng dalawa sila ay parang natahimik. yaon po ay natapos na t dapat kaming magkasama. para nilang hinahatak ang gabi sa pagliwanag. Pitong malalim na sugat pinigaan pa ng dayap ninag humapdi o kay antok lama y parang ng ingat ngat. Pag sinumpong na mangganid panginoo y nililingkis. gayon na lamang ang galit ng hari at kung wala lang daw ang diyos ay ipinasunog na niya ang mga anak. Dusang ito ay tiniis dahilan sa kanyang nais nag taglay ninyong sakit ay huwag na sanang lumawig. At nagbigay ng kautusan ang harin sa gabi ang tatlong anak ay magpapalitan na bantayan ang Adarna. Nagkasundo nga ang dalawa at nang tumugtog na nag ikasampu. Kaya rin nga namalas mo ako nga y lulugo lugo ni kumain ay ayoko pagkanto y di ko ginuso papgka t di po dumarating ang may ari po sa akin ayoko sa mga taksil na anak masasakim. Kasayahan ng matapos ermitanyo ay pumsok sa ermitanyo kalugod lugod at kumuha po ng gamot. kaya po gayong na lamang yaring dusa t kalumbayan. Nakatadhana sa utos ang gawaing pagtatanod.

kami nama y bahalana sa balita mo umasa TAGAPAGSALAYSAY: Ibinababa na nga ng dalawa ang tali at si Don Pedro y nagbilin na sa oras na galawin niya ang tali ay agad niya batakin ang tali.kaya marapat ay ako ang ihugos muna ninyo. Ang bundok ng Armenya ay isaang pook na maganda at may maraming tanawin na kaaya-ayang tingnan. ang loob mo ay lakasan. ang balon ay sobrang linis ni walaman lang sukal na makikita. Ipinahanap ng hari si Don Juan sa dalawang anak. DON PEDRO: TAGAPAGSALAYSAY DON PEDRO (Kausap si Don Diego) Ikaw sanay huwag ganyan.tuluyan nga siyang nakatulog.ay nagkasundong magliwaliw sa iyo sa malayo. galit na galit ang hari nang tawagin ang tatlong anak ngunit dalawa lang ang humanap sa kanya at pawing hindi nga nangapuyat. Siya kaya y napasa at hindi natin matagpuan Tagumpay nga ang dalawa sa paghahanap kay Don Juan at nakita siya ng Armenyang kabundukan.sila ay masayang magkakasama noon Ganun paman hindi pa rin sila kontento. minabuti nga muna niya na doon muna manirahan. Walang bukid.sa anumang maging hanagd tayong tatlo y magkasama. TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: (namamangha) Balong ito y may hiwaga. TAGAPAGSALAYSAY Alam ni Don Diego na lahat nang iyon ay hindi totoo kay napa siya sa kapatid.tali y huwag bibitiwan hanggang di ko tinatantang DON DIEGO: Ako y matanda sa iyo. at sila nga ay may nakitang balon habang sila ay naglalakad . Ngunit nagulat ito nang walang laman hawla. ang tatlo ay nagtaka dahil sa nakita. bundok at burol na hindi nila hinahalughog. pabayaan ang Berbanya ty dito na tayo tumira sumama na kay Don Juan tayong tatlo ay magpisan tumuklas ng kapalanan sa iba nang kaharian. Bago pa man. ako ang siyang tatarok ang hangganan kung maabot at doo y may matatalos. At nagkita na nga ang magkapatid.malalaman ninyong lubos. At sila ay nangako na sa pagbalik nila kasama na nila si Don Juan at titiyakin na siya ay magdudusa. Sa Armenya nga pumunta si Don Juan. Lumapit na nga ang magkapatid sa hawla ng ibon at pinakawalan nila ito.nasa akin ang katuwiran DON PEDRO: DON JUAN/DON DIEGO: Kung gayon ikaw ang siyang mauna.tatlumpung dipa pa lang ang . sa akin ipagtiwala ang anuman iyong nasa. may nais po silang tuklasin sa kaharian iyon. pagkat ako ang panganay. May lunas na magagawa kung papaya ka sa pithaya. Ibig nami y sumama ka nang mabuo ang ligaya. Nang magising na ang hari tuwa t saya ang nadarama. DON JUAN: TAGAPAGSALAYAY Ito ang maganda natatago ang maysala. oo na lamang DON PEDRO: (niyakap si Don Juan)kami. ang takot at kahihiya y ipaglihim kay Don Juan. kaya nang magising si Don Juan nagulat siya ng wala na ang Ibon sa hawla. ang mabuting gawin kaya lussungit nang maunawaNgayon din ako ay talian ihugos ng dahan dahan. wala ka ring karapatan. Di naman siya takot na mapagalian sa maaaring igawad na parusa sa kanya kundi paano niya magtatakpan ang ginawang kataksilan. Sila naga y nanirahan sa bundok ng Armenya. Nito. sumikat ang araw si Don Juan ay nakaalis na. Kung ibig mo ay huwag nang balikan ang ating ama.

saka rito inilapag maglingkod sa iyong dilag. DON DIEGO/DON JUAN: Narating mo ba ang hangga? Ano roon ang nakita pamumutla mo y ganyan na? DON PEDRO: (namumutla) Hintay muna. Oh. Ano t akin pang ninasa na tuklasin ang hiwaga kundi rin magagawa? Anuman ang kapalaran ito y di ko uurungan. wala wala sa lalim ng walang hanggan ang takot ko ay umiral at kung doon ay nagtagal napati na itong buhay. Tagapagsalaysay: DON JUAN: DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: .hininga ko y malagot na.taong datna y sinisila.inihatid ditong kusa ng pagsinta kong dakila.Inimbulag sa itaas. (hawak ang kamay ni Donya Maria) Oh. marilag na prinsesa.nalulusong ni Don Pedro ay ginalaw na agad niya ang tali.sa kung itoy y kasalanan sa parusa y nakalaan. nagagalak ang puso ko.Donya Juana. hindi ko natagalan ang dilim na bumalabal sa sindak at katakutan sa sindak at katakutan para akong sinasakal.ay pagharap balong lihim ay di tatap nilusong kong walang gulat.ang malakina kabiguan ay bung ang karunungan.hintay kayo magpuputo ang dibdib ko . Sa amin ay ibalita ano nga ba ang hiwaga? Ewan ko.nasimulan kong gawin ang marapat ay tapusin. nanganganib ang buhay mo baka ikaw ay matalo.kitli mo na yaring buhay.prinsesang minamahal. Hinamak ang kadiliman at panganib na darating ngayong kita y masilaya sawi pa rin yaring buhay Tanggapin mo yaring puso pusong iyan pa naglaho nagtaksil ka sa pangako Magtaksil? Pagtaksilan ang buhay na aking buhay? Prinsesa kong minamahal panahon ang magsasaysay Ngayon ang aking panganib saan kita ililingid nang maligtas sa pasukit ng higanteng sakdal lupit?higanteng ito y siya nga sa akin ay may alaga. Oh. mahanga o. ang sa araw na ligaya kabanguhan ng sampaga sa yapak mo y sumasamba.katapanga y di-kawasa. Sukatin mo yaring hirap ng sa iyo. senyas upang hilahin na ang tali. ngunit manghang-mangha ako sa iyong pagkaparito! Ako y isang pusong alsa na kayakap ng dalita. Si Don Diego naman ang na bumaba sa balon at tulad din ni Don Pedro siya ay umahon sa balon nang namumutla.lahat nang kanyang matatapakan ay puro Kristal at siya ay namangha sa nakita. Ako y iyong kahabagan o.sa gawang pabimbin-bimbin wala tayong mararating. Kung wala kang pagmamahal. Kung datnan kang kaniig ko.nang malabay niyangpakpak. Na tila namamalikmata. Sa pagtitiis nga ni Don Juan ang balong ay nasapit rin. Si Don Juan nga y di mapakali at nagtali na lubid at sa balo y bumaba na malalim na rin ang nararating ni Don Juan at sa sindak ay lumalaban. hiwaga ito y sa engkanto gawa! At lalo siyang namangha nang Makita niya si Donya Maria.galit niya ay susubo. Ano pa yaring halaga kung sawi rin sa pagsinta. Sa matamis na bati mo.

pangahas. (humahalakhak) Di laki ko ngayong tuwa rito ay may masisila! Di na pala kailangan mamundo pa at mamarang dito man sa aking bahay lumapit na ang pindang. Mapanganib man ngang ludha ano pa ang magagawa. ( nagpaalam) prinsesa kong kasi t mutya. At lumapit sa prinsesa. Si leonora y kapatid ko kasama sa balong ito. P Donya Maria: Don Juan: Tagapagsalaysay: Prinsesa Leonora: Don Juan: Prinsesa Leonra: Don Juan: Prinsesa Leonora: Tagapagsalaysay: DON JUAN: . hingi ko y kapatawaran sa aking kapangahasan. tala sa mdaling-araw.DON JUAN: Prinsesa kong minamahal. alipin mo akong tapat humahalik at ang hangad. rinsesa kong nililiyag. Paroonan mo tsunduin sa ngalan ko ay sabihin siya y parito ngayon din at ibig kong kausapin. muli ka pang makihamok ay di na itutulot. kung ako y may nagkasala Ito y dahil sa pagsinta. palabas ng buwan. sa akin ang dusa t hirap. Hindi gaanong masaklap na mapatay ng kalamas. maging dusa man at lagim sa akin ay aliw na rin. Don Juan. Walang mapagsidlan ng tuwa si Donya Maria namg bumulagta sa lupa ang higante. ang matakot ay di bagay.tayo nasa kaharian ng aking mga magulang. Ano t ako y masisindak kung ito ang aking palad? Ipaglingkod yaring lakas mapahamok kung mapahamak Nang makarating si Don Juan sa Palasyo na kung saan nakatira si Leonora ay nagulat siya sapagkat lahat ng titigan niya ay ginto hindi siya nakahuma nang Makita si Leonora. tikom ang bibig ako y di mo matitiris kung ikaw ma y kilabot sa pook mong nasasakop saying iring pamumundok pag di kita nailugmok At matapang? May lakas pa na tumawad sa aking kaya? A pahangas!ha-ha-ha ngayon mo makikilala. diyata t aalis kita. masawi sa iyong lingap. maglingkod sa iyong dilag Di mo baga nalalamang mapanganib yaring buhay. Don Juan aking sinta. Dangat ako y nagkapuso na pinukaw ng pagsuyo sa dilag mo y kalian ako matanggap ang pagsiphayo? TAGAPASALAYSAY: HIGANTE: Tagapagsalaysay: Higante: Don juan: Higante: Don Juan: Tagapagsalaysay: Don Juan.hangad kong ika y mapatay Naglaban nga ang dalawa at sa mabuting kapalaran napatay niya ang higante.ngunit irog may pangamba ang pagsundo mo sa kanya.sino ka ba at ano ang iyong pita? aba.ngayon at dito kita ililigpit Ayoko nang ingay-ingay lumaban ka kung lalaban! Kung hangad mo yaring buhay.pitong ulo. halika na.nang sa inyo ba y umalis nangako ka pang babalik?nasayang ang panaginip. Amoy manusya. umalis ka t manghinayang sa makikiil mong buhay Hindi tuminag ang prinsipe.galit mo po ay magbawa.rito ay maiiwan pa. Pinakia na naman ni Don Juan ang pag-ibig na nais niyangI bigay sa prinsesa. higante.laking lunos ang sa aki y lumulunod. Sukat na nag ikaw ay akin ako nama y iyong giliw. sa serpiyente kong matapang walang mapapatay.kung ako man ay naghirap ikaw naman ang katumbas. sa mahal mong mga yapak. naririyan sa palasyo rito y natatanaw mo. O. palad ko na ang mawala. yaring buhay kung maaba.hirang at ang balon ay panawan. ang bunso kong si Leonora. manghawak sa kapalaran sa diyos na kalooban Ilang saglit lang ay dumating na ang higante sa hagdan ay pumapanhik at tinawag ang prinsesa na galit na galit. Ikaw baga y o kaya y sinisipayo? Hayo t dito ay lumayo. O. Ang serpiyente ay matapang sanay siya sa pagpatay. Pakutyang ngumiti ang higante.taong lubhang mapaglako.maputol man nasusugpong kapag kuwan. pinupoon kong prinsesa. may tangkilik kay Leonora ay serpiyente t palamora. Kaya. Hindi kita kailangan ni Makita sa aking harapan.rito ay may tao kang iba! Hindi nakasagot ang prinsesa tila kinikilabutan.O.kung palad kong masaliwa tanggapin ang pagkadusta.

pawiin ang kalumbayan.TAGAPSALAYSAY: Sa mga napakinggan ng prinsesa galit niya y napalitan ng pag-ibig sa prinsipe.Si prinsesa nama y ninanais na mag-isa at pag is Don Pedro y dumating kala niya ay si Don Juan na pero pag di niya ito nakikita ayw niya itong pagbuksan. hindi kita babayaa t pagibig ko y walang hanggan Prinsesa Leonora: DON JUAN: PRINSESA LEONARA: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO: LEONARA: DON PEDRO: . mag-utos ka t umaayon itong Lingcod mula ngayon Unang ibig kong malaman kung paano mo nalaman ang lihim kong tahanan sa liblib na kabundukan Prinsesa kong kasi t mutya. iyong-Iyo si leonara Prinsesa kong minamahal. Si Don Juan ay naglalakbay pa rin sa kanyang lalandasin. Leonarang pinopoon ko. ika y pumanhik dito na tayo magniig bahay ko ma y di marikit payapa t di maligalig Prinsesa jong pinopoon. malagot man ang hininga. At pinapanhik siya sa palasyo. di na kay magbabago katigasan ng iyong puso? Don Juan kong tanging sinta. Prinsipe. Habang sila y nag-uusap at nag-susuyuan biglang yumanig sa kanilang kinatatayuan. salamat sa pag-aampon. ang nangyari y talinghaga. hamak yaring aking dakila na Magsaysay ng himala.

Mayores Isinumite kay: Mrs. Brutas .IBONG ADARNA (Una at Ikalawang Bahagi) Isinumite ni: Noella Ched B.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful