P. 1
IBONG ADARNA

IBONG ADARNA

4.0

|Views: 5,874|Likes:
Published by Kae Ybañez

More info:

Published by: Kae Ybañez on Mar 21, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOCX, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

02/16/2015

pdf

text

original

IBONG ADARNA

Panalangin- Ang Ibong Adarna ay sinimulan ng isang panalangin na bilang papatnubay sa may akda. TAGAPAGSALAYSAY : Noong unang araw sa isang malayong kaharian ang pangalan ay Berbanya ay may isang haring hinahangaan. Sa kanyang mabuting pamamalakad mga tao ay Malaya, mayaman o mahirap pantay lang ang karapatan. At kung mayroon mang nagawang kamalian bago pa man bigyan ng kahatulan sinusuri munang mabuti kung sino ang may sala.

Don Fernando ang ngalan ng haring ito, tingin ng mga tao rito ay isang maginoo at ang kanyang kabiyak ng puso naman ay si Donya Valeriana. Sila y may tatlong anak na matitikas at malakas, pangalan ng unang anak ay si Don Pedro, sumunod naman nito ay si Don Diego at ang bunso ay si Don Juan. Pawang silang tatlo ay may takot sa Diyos at mapagmahal sa magulang. Nagpaunlak ang hari ng isang pagtatanghal at doon niya ipinakilala ang kanyang mga anak at sinabing: DON FERNANDO : Kayong tatlo y mapapalad, angkin ninyo ang talino ng mga pantas na totoo. Yamang ngayo y panahon nang kayong tatlo y tumalaga pumili sa dalawa, magpari o magkorona? Humawak ng kaharian, bayan nami y paglingkuran. Natupad nga lahat ang hiniling ng hari at itong tatlong anak ay walang humpay na magpasalamat sa hari. Nang sumapit na nga ang gabi, ang lahat ng tao y tulog na ng biglang nanaginip ang hari ng hindi kanais-nais, di-umano si Don Juan daw ay sinaktan at piñata sabay hinulog sa balong malalim ng dalawang lalaki. Dahil sa kanyang napanaginipan mula noo y si Haring Fernando y nangayayat na halos din a kumakain, mukha ay hapis na. Nagpatawag ng isang medico ngunit hindi niya malaman kung anong sakit nito. Mula noo y lagi nang malungkot ang reyna, sa kabaitan ng diyos may dumating na manggagamot at doon nga nalaman ang sakit nito. Sakit ninyo haring mahal ay dahilan sa inyong napanaginipan, mabigat man at maselan may mabisang gamut diyan. May isang ibong maganda, ang pangalan ay Adarna, pag nagsimula itong umawit tiyak sakit ninyo y mawawala. Ibong ito y naninirahan sa Tabor na kabundukan ito ay nakatira sa punong pangalan ay Piedras platas. Kaya, mahal na hari, ibong iyon ay ipahanap na dahil sakit niyo y tiyak na mawawala. Nang matapos ang paguusap, anak na panganay ay agad na inutusan. Umalis na nga si Don Pedro at agad binagtas ang Tabor na kabundukan. Mahigit tatlong buwan na naglalakbay sa kabundukan, katawan ni Don Pedro y pagod na ngunit hindi niya iniinda ang sakit na nadarama pero nanag nasa ibabaw na siya ng bundok, ang sinasakyang kabayo ay namatay. Wala ng nagawa si Don Pedro kundi ang simulang maglakad sa bundok na tinatahak. Sa mabuting kapalaran, narrating ni Don Pedro ang Tabor na kabundukan. May nakita siyang isang punong kahoy na pagkaganda-ganda. At sa kanyang pagkabighani, naisipan na doon muna siya magpahinga ngunit laki niyang pagtataka na ni isang ibon ay walang dumadapo sa punong iyon. Ano bang klaseng puno ito, wala man lang ibon na dumadapo dito. Sasapit na lamang ang gabi ay wala pa ang ibong aking hinihintay. Sa kanyang paghihintay, dumating na nga ang ibong hinihintay niya. Sinimulan na ang pagkanta, pitong kanta ang kinanta at pitong bihis rin nito sa di inaasahang pangyayari. Si Don Pedro y napatakan ng ipot ng Adarna at siya ya naging bato. Dahil sa hindi niya pagdating/pagbalik, nagulo na ang Berbanya.

TATLONG ANAK : TAGAPAGSALAYSAY :

MANGGAGAMOT :

TAGAPAGSALAYSAY :

DON PEDRO

:

TAGAPAGSALAYSAY :

ang Adarna y nagbawas ng tulad din ng kapatid niya siya ay napatakan at parehas na silang naging bato. gubat. (Sabay luhod sa ama at nagmakaawa) Aking mahal na ama. Sa napakinggan ni Haring Fernando. At habang siya y naglalakad. DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : Ikaw ngayo y pasasaan at di sa akin ng kamay. namatay rin ang sinasakyang kabayo ni Don Diego. Ano bang laking hiwaga. Gusto sanang utusan na si Don Juan ng Hari ngunit ayaw ng hari dahil baka may mangyari pa sa kanya at hindi makabalik. hiwaga di ko manuynoy. At sa tabi nito ay may isang bato. ang bunso mo y magpaalam ako ang hahanap naman. mga ibon ay dumuklay. Bunsong anak kong Don Juan. Sa kanyang pag-iintay. Parang. Lumisan na nga si Don Juan sa Berbanyang kaharian. Apat na buwan ng tinatahak ni Don HARING FERNANDO : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : . ako y iyong tulutan. dumating na nga ang ibong kanyang pakay at dumapo sa Piedras platas. Sa kanyang paghihintay. sa puso ko nama y subyang malasin kang nararatay. Si Don Fernando ay hindi na mapalagay.Dahilan nga sa hindi pagdating ni Don Pedro. Sinimulan na ng Adarna ang pagkanta at si Don Diego y nakinig. ang panalangin na patnubay niya sa paglalakad at upang mahanap ang kanyang mga kapatid. Limang buwan nang binabagtas ni Don Diego ang bundok katulad din ni Don Pedro. punong ganda y di sa pala di makaakit sa madla! Ganitong kagandang kahoy walang tumitirang ibon. Masaklap sa puso t dibdib iyong gayak mong pag-alis. kaya po kung pipigilan itong hangad kong mapagaling ka maging sala mandin umalis na ng palihim. ang tanging dala lang niya ay baong limang tinapay. bundok at itlog. Siya ay hindi gumamit ng kabayo sa kanyang paglalakbay. lalo pang lumalala ang karamdaman. Sino ba naman ang hindi makakaidlip sa gayong kagandahang tinig. sa aki y lumilinggatong. Sa kahoy na kaagapay. pipilitin kong mabatid ang himalang nalilingid. ang Berbanya ay nainip sa kahihintay sa kanya. humihingi po ako ng bendisyon ninyo sa babaunin kong sandata. hininga ko y mapapatid pag nawala ka sa titig ko. DON DIEGO : Nang lumalim na ang gabi. lunas sa iyong karamdaman. At sinimulan na nga niyang tahakin ang bundok at may nakita siyang isang puno na ang daho t sanga y kumikintab maging ang mga ugat nito ay ginto. Pagkatapos ng kanta. labis ko pong inaalala ang sakit mo y lamalala pa. Ngayon po y tatlong taon na hindi nagbabalik sila. DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : O ama ko. mga ibon nga ay nagsidating na at agad niyang nawika. DON JUAN : Ama. Kaya labag man sa kanyang kalooban wala ring nagawa si Don Fernando. Oh ama kong minamahal. Punong ito y siya lamang tanging ayaw na dapuan. Hindi pa man dumating si Don Diego. baon ko sa puso t dibdib na hanapin ang kapatid ko. ang pangalawang anak na si Don Diego ang inatasan at noon din ay nagpaalam sa ama. Di alintana sa kanya ang gutom basta mahanap lang ang Adarna. si Don Diego y namahinga at naupo sa batong nakita. Sa ganda ng awit nito si Don Diego y napapikit at nakalimot sa daigdig. Datapwat anumang masapit ako rito y di aalis. Si Don Juan ay lumapit sa ama at nagmakaawa. tinahak ni Don Diego ng walang takot. Pitong kanta ang pinakawalan at pitong bihis ang ginawa. kung ikaw po y mawawalay ay lalo kong kamatayan. siya y biglang natilihan.

Juan ang kaparangan at iisa na lang ang kanyang baong tinapay. Ugali ko y pagkabata na maglimos sa kawaw. Kaya. oh Don Juan. ano po ang inyong pakay. DON JUAN: Ito t isang talinhagang kay hirap na maunawa! Yaong aking nilimusa y isang matandang sugatan. At sa kanyang paglalakad. ang bigay na tinapay sa matandang sugatan kanina ngayon ay nasa harapan niya. DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Ako nga po ay may taglay. Sa aba ko. Dumanas ng kahirapan. Doo y huwag kang titigil at sa ganda y mahumaling sapagkat ang mararating ang buhay mo ay magmamaliw. may natagpuan siyang matandang nakahandusay sa lupa at sugatan. hari na ngang maging dapat. mga gubat na di ko yata nalakad. At naalala niya ang sinabi ng matanda na tumanaw sa ibaba t may makikita siyang dampa. pagod. ngayon po y tatlong taon na ang kapatid kong dalawa y nawawala t di Makita. ang dito po y aking harap sa ama ko ay panlunas. malaki pang kahirapan ang iyong pagdaraanan. Parang habag na ng diyos madalita sa may lunos kaunting baong bubusog ako nama y maglilingkod. din a niya ito kinuha at agad ng nilisan ang matanda. Siya ay nagmamakaawa kay Don Juan at biglang nilapitan. MATANDA: DON JUAN: MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Binilisan na nga niya ang paglalakad at agad din naman niyang narating ang tahanan ng Adarna. ngayon ang bilin ko ay itanim sa puso mo. Kung gayon po ay salamat. Nang matunton na nga niya iyon ay may ermitanyong naroon at agad siyang pinapanhik at doon sila nag-usap. mag-ingat kang totoo at nang di ka maging bato. Maginoo. ako po ay pagtapata t baka kayo y aking matulungan. bakit mo pa isasauli sa akin gayong naibigay ko na. Sa pook na natatanaw ay may kahoy kang daratnan. sa . At naghanda ng pagkain ang ermitanyo at inihain kay Don Juan ngunit laki niyag pagtataka. Marangal na pong di hamak ang aking paglalagalag. Ama ko po y nakarating sa malubhang karamdaman. Dinukot ni Don Juan sa lalagyan ang dala-dalang tinapay sabay abot sa matanda. TAGAPAGSALAYSAY: MATANDANG SUGATAN: Maginoo. nang mabaon mo sa daa t malayo ang paruruunan. Hindi kaya baga ito ay sa diyos na sekreto? Anak ay si Jesucristo ang banal na ermitanyo. gutom. Huwag maging di paggalang. nang akin ding matagalan itong matarik na daan. Birheng kalinis-linisan. Ibong Adarna nga lamang ang mabisang kagamutan. DON JUAN : Ako y iyong kahabagan. saka rito y iba nama t ermitanyo ang may alay. bawiin pa y di magawa. Itong limos mong tinapay dalhin mo na. ang naroong tao y siyang magtuturo sa Adarna. natirang isang tinapay na baon sa paglalakbay. Pinipilit man ng matanda na kunin ni Don Juan ang pagkain. Si Don Jua y di nakakibo ngunit nasaktan ang puso. Sa nais na makabawi sa prinsipe y nagpahayag. dikit ay di ano lamang kawili-wiling titigan. uhaw. O Don Juan. maawa ka. Sa ibaba y tumanaw ka t may bahay na makikita. Bukod dito y may isa pa. puyat. Ganun na lang kasaya ang matanda. ako po ay limusan mo na. kung may baon kayong dala. nang siya ay nakakain at agad na nagpasalamat ang matanda kay Don Juan. walang bundok. Nakita nga niya ang punong pagkaganda-ganda at kumikinang na mga sanga. Narating din ni Don Juan ng matiwasay ang bundok at siya ay lumuhod at nanalangin.

hirap ng mga daan palad kong di mamatay. Buong pasasalamat ang hated nila sa bunsong kapatid. Matapos mabuhusan ay unti unting bumabalik sa normal ang kanyang mga kapatid. baka di niyo na maabutan ang inyong mahal na ama. ang sa mundo ay pumanaw. ilagang mapatakan ka baka lungkot ang madala. (sumalok) Sumalok na nga ng tubig si Don Juan at binuhusan ang mga batong. magbabawas ang Adarna. Lahat na po ay binata nang dahilan sa Adarna. Kung tunay po ang pahayag. Punongkahoy na makinang na iyo ng naraanan. at ibinigay ni Don Juan ang hawla na naglalaman ng Adarna. Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit nang mapakinggan ito ni Don Juan ay para siyang nakakatulog. Ibong ito kung dumating hating gabi ng malalim ang pagkantang malambing katahimikan kung gawin. Iyang bonga ay kunin mo. Upang iyong matagalan. pitong kantang mainam. Nakatanghod sa kanya. DON JUAN: ERMITANYO: TAGAPAGSALAYSAY: ERMITANYO: (Matapos pahiran ng ermitanyo si Don Juan) Ermitanyo: Ngayon mangagsiuwi na kayo magkasundo kayong tatlo wala sanang maglililo. pito rin at iba t iba sa balahibong itsurang ilalabas ng Adarna. Matapos ang kanta. galak at saya ang naramdaman ng bawat isa. Naririto ang labaha t pitong dayop na hinog na iyong dalhi t nang huwag kang talunin ng engkantada. Nang makatulog na ang Adarna umakyat na sa puno ng dahan dahan at agad sinunggaban ang ibon. titiisin ko ang lahat maging hangga man ang palad tutupdin ko yaring hangad. Kay bunso. ibong matamis kakanta na lunas sa aking ama. ito y oras na talaga na pagdating ng Adarna. punuin mo ng tubig iya t ang dalwang bato y buhusan. hayo ka na sa gabi y lalalimin ka. At kung hindi sa aba mo. madali ka at sa iyo y may iuutos ako. Don Juan pakikha nga ang marikit na hawla. ERMITANYO: Don Jua y. Don Juan ay masusubok ko katibayan ng loob mo. ang palad mo ay sugatan saka agad mong pigaan ng dayop ang hiwang laman. itali mo sa pagkahawak sa Adarnang mag-aalpas. si Don Juan nama y agad naka ilag sa dumi ng Adarna. itadhana ng kapalaran. Nang mapakinggan ni Don Juan ang bilin ng Ermitanyo ay agad siyang umalis sa bahay nito agad tinungo ang Tabor na kabundukan upang madatnan niya ang pagdating ng Adarna. pagkaginto at maringkas. matutulad kang totoo kay Don Pedro t kay Don Diego. TAGAPAGSALAYSAY: At bumalik na sila sa bahay ng ermitanyo ng magalak. tinalian niya ang paa nito taling ibinigay sa kanya ng ermitanyo (at dinal ana sa ermitanyo ang nahuling ibon) at magalak na inilagay ang ibon sa hawla matapos ay agad na bumalik sa bahay ng ermitanyo. Ama ko po ay may sakit. Bawat kantang pakikinggan. . iyang hanap mo y paghihirapan mong totoo. Hindi nga nagtagal ay dumating na ang Adarna at nakita niya itong dumapo sa puno. ay roon nga namamahay ang Adarnang iyong pakay. Pagkatapos ng pitong kanta ugali ng Adarna na magbawas. Dalhin mo rin itong sintas. siya kong itinatangis mula nang ako y umalis. nang sa bato y magsilitaw ang dalwang iyong mahal. kung talagang totoo ako y tutulong sa iyo. ikaw ay magiging bato. pero hindi siya napatalo agad niyang dinukot ang labaha t sinimulan ng hiwain ang palad. kita ngayon ay bibigyan ng sa antok ay may panlaban. Malabis kong alaala baka ipanaw ni ama kung hindi madadala ibong dito makukuha. Ang Adarna ay may engkanto na wala pang tumatalo. Sa diyos dapat manawagan ang lahat ng nilalang. katawa y datay sa banig. Pitong awit na maganda.

Birhen Inang marilag. Kung ito raw ay magkanta. inang mahal. Oh. Humaba pa yairing buhay. Kaya ngayon ang magaling si Don Juan ay patayin kung patay na y iwan natin ang Adarna nama y dalhin. kahabagan di man dapat ang aliping kapos pilid. taglay to ang karangalan magsabi na ng anuman sampung mga kahirapan sa ginawang paglalakbay. HARING FERNANDO: (galit at nagtataka) Ito baga ang Adarna? Kung ito nga y ano baga pagkapangit pala niya!.Nang sila lilisan na si Don Juan ay lumuhod sa matanda at humiling na siya ay bendisyon. sipa at tadyak ang inabot ni Don Juan nang hindi na makakilos si Don Juan. At laking gulat nila na ang sinasabing adarna ay pagkanda ganda ngunit ngayo y sobrang pangit na!. DON PEDRO: Mabuting pang dili hama si Don Juan at sa ama nating liyag ay marangal na haharap. Ngunit sa kanilang paglalakad si Don Pedro pala ay may masamang balak sa bunson kapatid. may sakit ay giginhawa. Sa narito t dala natin ang katunayang magaling? Ginawa nga ng magkapatid ang lihim na pagtataksil sa kapatid. Sino man ang pupuwing ganito man ang sabihin. bakit ngayon ay para bang tinitikis yaring dus? Ano kaya ang dahilan ng sa ibong pamaman kung ang ibong ito y ganyan lalo ko lang kamatayan? TAGAPAGSALAYSAY: Si Haring Fernando y hindi na mapalagay dahil ang bunsong anak ay wala kaya ang luha niya ay tumulo na. loobin mo. kung ako man ay tinaksil kamtan nila ang magalin. Di ko maubos isipin kung ano t ako y tinaksil. kung dipo sa aking pita magulang ko y guminhawa. Inaamin naman niyang siya ay may inggit ring nararamdaman kay Don Juan. Ang adarna y kay Don Juan ang sa ati y kabigyan. Kung tunay nga. At alam niyang baling araw malalaman rin niyo ang tunay na may sala. Pagkat ipaglihim naman mabubunyag din ang tunay. tanggulan ng nasa hirap. Sinimulan na nga ng tatlo ang paglalakbay pauwi sa Berbanya. ang ama ko ay mabuhay. iniwan siya ng mga kapatid at dinal ang Adarna pauwi sa Berbanya. Kung siya y mahina na may sala ang gma paa. Si Don Diego y hindi mapalagay sa napakinggan sa kapatid. Madlang hirap at parusa di ko sasapitin sana. Di kaya kaming tatlo anak ng iisang tao: iwasan ang pagtatalo di gawang maginoo. Ang Adarna y dala nmain!. gawin nati y pagtulungan na umugin ang katawan. Walang daang makasama sa pag uwi sa Berbanya. buo ang pag asa niya na buhay pa si Don Juan. Kaya sa kakaukil ukil ng kapatid si Don Diego y sumagot din. alaming ang mawawala kapatid nating dakila. DON PEDRO : TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO / DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: laking katuwaan ang nadama ng hari nag Makita niya nag mga anak ngunit bigla itong napawi nang mapansin niyang hindi kasama ang bunsong anak. sila nawa y patawarin ng Diyos na maawahin. na masama ang pumatay. Kung wala nang kapalaran. Samantala si Don Juan ay hirap pa rin tumawag sa mahal na Birhen. kung sa ibon po ang dahil kanila na t di na akin. Suntok. Sinasabi ng medico na ito raw engkatado. Maiiwan siya nito nag iisa lumong lumo walang kakanin mang maliban sa mga damo sa gayon ay maligaya dadalhin ta ang Adarna pagharap sa ating ama hiya natin ay wala na. DON JUAN: . DON DIEGO: Iyong iyo panukala tila mandin anong sama.

Lalong banal na tungkulin na sa dusay tangkilikin. TAGAPAGSALAYSAY: Iniinda pa rin ni Don Juan ang sakit at kirot. DON JUAN: Tila diys ang matanda. MATANDA: Matapos gamutin ng matanda ang prinsipe ay bilang nawala ang pananakit. At dininig ang panalangin niya. Kaya naging kasabihan ng lahat na ng lipunan. Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit sabay unti unting nagbabago ang itsura nito at ang tinig nito ay sadyang kawili wili. kasayaha y walang maliw MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: Adarna: (umaawit) . ang yakap na lumayas ko ang pagsuyong lason pala. inyo kayang nasisilip akon sawi t nasa sa sakit? Kaila kaya sa inyo na rito ang mga tao kapatid man at katoto ay lihim na kaaway mo? Kahat dito y pasaliwa walang hindi balintuna. (Ginagamot si Don Juan ng matanda) O prinsipe. Sila nga y binuhusan lamang. ngunit iyong isahagad ang am among nililiyag. nahabag sa kahihibik ng bunso mong iniibig. Dalangin kong mataimtim. Sa utos mo ay tumupad. Sa kasawiang tinamo ni Don Diego at Don Pedro kung hindi po sa bunso mo. mabisa ang dalang gamot. Kay bathalang maawin ang sakit mo ay gumaling datnan kitang nasa aliw. Habang araw silang bato. Kaya ama. sa mundo ang buhay natin parang nagdaraang hangin. nitong tubig na malinaw nang mabasay nangabuhay mga batoy nagsigalaw ang nagturo nitong tubig ay ermitanyong mabait. Jaromg Don Fernando. kirot at hapdi ng kanyang katawan. At ipinikit ni don Juan ang kanyang mata at muling nanalangin sa mahal na Birhen luha ay muling umagos sa mga mata niya. ang masama ay dakila dito mo nga makikita ang papering palamara. Saka iyong kawang gawa na sa Diyos na tadhana. pagtiisan ang madla mong kahirapan di na maglalaong araw ang ginhawa ay kakamtan.mainam na kayo kung dumaramay ay nang upang madamayan.Sa tindi ng kirot na nararamdaman sa bato siya humandusay at inilipat ni Don Juan ang kanyang paningin sa taas ng langit. DON JUAN: (Tumingala at lumuluha) Oh. kamatayan ay hinamak. bituing nasa langit. (niyaposa ang matanda) Utang ko sa inyong habag ang buhay ko di nautas ano kaya ang marapat iganti ng abang palad? Kawanggawa y hindi ganoon kung di iya y isang layon ang damaya t walang gugol. Sinalok sa isang ilog s alibis na isang bundok. Habang si Don Juan ay nakahiga may matandang uugod ugod ang lumapit sa kanya nilagyan siya ng gamot sa katawan. Nang Makita na ng Adarna ang prinsipe walang mapagsidlan ang katuwaan nito. Nang makarating na nga si Don Juan sa Berbanya ay agad niyang niyakap at hinalikan ang ina at agad siyang lumuhod sa ama at hinalikan ang kamay. Malaon nang naiinip sa hindi mo pagbabalik karamdama y lumalawig baka di ko makatawid. Huwag tayong mananangan sa ugaling di . sa linaw ay parang bubog. monarka ang buong reyno si Don Juan pong bunso mo kaharap na t naririto ang iyo pong bunsong anak nagtitiis ng madlang hirap. Kaya nga magmadali ka ng pag uwi sa berbanya iikaw ang lagi na pangarap ng iyong ama. sa langit ang kabanalan. di puhunang magagawa nang sa yama y magpasaas. ang mabuti ay masam. Don jua y di hangad tapusin ang pag uusap. Aba. Binilisan na nga ni Don Juan ang paglalakad upang maabutan pa ang kanyang ama ay buhay. Bulaklak na walang hapis. Silang tatlo ay piniging ng ermitanyong butihin. Yaong anak mong dalawa inutusang nanguna kabiguan ang nakuha kapwa naging bato sila. nang tanggapin di sa kamay ko nanggaling gayon pa ma y ikaaliw yaon lamang ay gumaling.

kami y pawing anak naman sa lingap mo nananangan.habang sila y kumakain. At paano naman siya? Huwag kang mag alalat tatanod nang makalawa bukas tayo magkikita. Dusang ito ay tiniis dahilan sa kanyang nais nag taglay ninyong sakit ay huwag na sanang lumawig. Kaya rin nga namalas mo ako nga y lulugo lugo ni kumain ay ayoko pagkanto y di ko ginuso papgka t di po dumarating ang may ari po sa akin ayoko sa mga taksil na anak masasakim. Nakasanayan na ni Don Pedro na nag kapatid na bunso ay gawan ng masama kaya nang gabing iyon naisipan na naman niyang magtaksil kasama ang kapatid na si Don Diego. Nang ihahatol na ng hari ang parusa ay lumuhod si Don Juan sa ama. ang tatlo sa halinhina y panatag sa katungkulan. Wala rin ngang minamahal karugtong ng aking buhay. Don Juan: (nakaluhod at umiiyak) O ama kong ginigiliw ang puso mong mahabagin sa kanila y buksan mo rin. Tatlong hati sa magdamag bawat isa ay tatlong oras. sa sarap ng tulog ni Don Juan siya ay ginising kait hindi pa man iyon ang oras ng kanyang pagbabantay. sa pangakong magtatanda. gayon na lamang ang galit ng hari at kung wala lang daw ang diyos ay ipinasunog na niya ang mga anak. Magpatawag ng pulong ang hari na kung ano ang maaaring iparusa sa mga anak. Habang siya ay nagbabantay sa antok ang bumalabal sa kanya at TGAPAG SALAYSAY: HARING FERNANDO: TAGAPAGSALAYSAY: DON DIEGO: DON PEDRO DON DIEGO DON PEDRO TAGAPAGSALAYSAY . Ang sinapit ni Don Juan dinamdam ko. Tumayo si haring Fernand o at niyakap ang anak at ang ibon at binalinan ang dalawa niyang anak na taksil. yaon po ay natapos na t dapat kaming magkasama. ang tatlo ay sunod sunod. kaya po gayong na lamang yaring dusa t kalumbayan. Hari. haring mahal. Pag sinumpong na mangganid panginoo y nililingkis. para nilang hinahatak ang gabi sa pagliwanag. Yamang ngayon natalos mo ang matapat at ang lilo kay Don Juan. patawarin kayoy hindi sinuman ang humingi. Malaki man po ang sala sa aki y nagawa mo nila. O hari ko ipamana itong reyno. inyo pong alamin si Don Jua y nagtiis dina palad niya ay hiwain nang gabing akoy hulihin. Haring Fernando: (kausap ang dalawang anak) Kayo ngayon ay lalaya. At nagbigay ng kautusan ang harin sa gabi ang tatlong anak ay magpapalitan na bantayan ang Adarna. Nagkasundo nga ang dalawa at nang tumugtog na nag ikasampu. Nakatadhana sa utos ang gawaing pagtatanod. Ako naman ay narito buhay pa rin at kapiling mo. Ang matanda ay nahabog sa daig ng iyong anak. Ang panaho y pumapanaw araw ay di matulusan. sa mga napakinggan ng dalawa sila ay parang natahimik. Datapwat o! inggit! Sawang maamo y nalupit. oras oras ang ibong ay dinadalaw. Pitong malalim na sugat pinigaan pa ng dayap ninag humapdi o kay antok lama y parang ng ingat ngat. Kasayahan ng matapos ermitanyo ay pumsok sa ermitanyo kalugod lugod at kumuha po ng gamot. kaya kahit anong hirap ang prinsipe ay hinanap. Sa araw ng kayo ay muling magkasala kahit munti. Hindi ko po mababatong sa aki y malayo sila kaya po ibigay mo na ang patawad sa kanila. Sasabay ba ako ngayon? Mamaya y sino kung gayon ang magbabanay sa ibon? Gigisin mo si Don Juan pagdating dito ay iwa t huwag na siyang halinhan. At bumali nga sa dain ang Berbanya. Kaya nga pakaingatan. TAGAPAGASALAYSAY: Nang matapos umawit ang Adarna ay biglang bumalik sa dating lakas ang hari. sasabihin koy tatandaan magkasalay minsan lamang pag umulit kamatayan!. Ang sa inyo ay magsukab sa akin ay magbabayad. sa magdamag walang tulog.

pagkat ako ang panganay. ako ang siyang tatarok ang hangganan kung maabot at doo y may matatalos. ang mabuting gawin kaya lussungit nang maunawaNgayon din ako ay talian ihugos ng dahan dahan. ang takot at kahihiya y ipaglihim kay Don Juan.sa anumang maging hanagd tayong tatlo y magkasama. sa akin ipagtiwala ang anuman iyong nasa.tali y huwag bibitiwan hanggang di ko tinatantang DON DIEGO: Ako y matanda sa iyo. ang loob mo ay lakasan. minabuti nga muna niya na doon muna manirahan. Nang magising na ang hari tuwa t saya ang nadarama. DON PEDRO: TAGAPAGSALAYSAY DON PEDRO (Kausap si Don Diego) Ikaw sanay huwag ganyan. DON JUAN: TAGAPAGSALAYAY Ito ang maganda natatago ang maysala. May lunas na magagawa kung papaya ka sa pithaya. wala ka ring karapatan. ang tatlo ay nagtaka dahil sa nakita. Ipinahanap ng hari si Don Juan sa dalawang anak. TAGAPAGSALAYSAY Alam ni Don Diego na lahat nang iyon ay hindi totoo kay napa siya sa kapatid.tatlumpung dipa pa lang ang . Lumapit na nga ang magkapatid sa hawla ng ibon at pinakawalan nila ito. sumikat ang araw si Don Juan ay nakaalis na. TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: (namamangha) Balong ito y may hiwaga. Walang bukid. Di naman siya takot na mapagalian sa maaaring igawad na parusa sa kanya kundi paano niya magtatakpan ang ginawang kataksilan. Kung ibig mo ay huwag nang balikan ang ating ama.sila ay masayang magkakasama noon Ganun paman hindi pa rin sila kontento.kaya marapat ay ako ang ihugos muna ninyo.tuluyan nga siyang nakatulog.ay nagkasundong magliwaliw sa iyo sa malayo. pabayaan ang Berbanya ty dito na tayo tumira sumama na kay Don Juan tayong tatlo ay magpisan tumuklas ng kapalanan sa iba nang kaharian. Ngunit nagulat ito nang walang laman hawla. Siya kaya y napasa at hindi natin matagpuan Tagumpay nga ang dalawa sa paghahanap kay Don Juan at nakita siya ng Armenyang kabundukan. Sila naga y nanirahan sa bundok ng Armenya. galit na galit ang hari nang tawagin ang tatlong anak ngunit dalawa lang ang humanap sa kanya at pawing hindi nga nangapuyat.nasa akin ang katuwiran DON PEDRO: DON JUAN/DON DIEGO: Kung gayon ikaw ang siyang mauna.malalaman ninyong lubos. at sila nga ay may nakitang balon habang sila ay naglalakad . may nais po silang tuklasin sa kaharian iyon. oo na lamang DON PEDRO: (niyakap si Don Juan)kami. At sila ay nangako na sa pagbalik nila kasama na nila si Don Juan at titiyakin na siya ay magdudusa.kami nama y bahalana sa balita mo umasa TAGAPAGSALAYSAY: Ibinababa na nga ng dalawa ang tali at si Don Pedro y nagbilin na sa oras na galawin niya ang tali ay agad niya batakin ang tali. Bago pa man. Nito. Sa Armenya nga pumunta si Don Juan. bundok at burol na hindi nila hinahalughog. ang balon ay sobrang linis ni walaman lang sukal na makikita. At nagkita na nga ang magkapatid. Ang bundok ng Armenya ay isaang pook na maganda at may maraming tanawin na kaaya-ayang tingnan. kaya nang magising si Don Juan nagulat siya ng wala na ang Ibon sa hawla. Ibig nami y sumama ka nang mabuo ang ligaya.

Tagapagsalaysay: DON JUAN: DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: .sa kung itoy y kasalanan sa parusa y nakalaan. Sukatin mo yaring hirap ng sa iyo. hiwaga ito y sa engkanto gawa! At lalo siyang namangha nang Makita niya si Donya Maria. mahanga o.saka rito inilapag maglingkod sa iyong dilag. hindi ko natagalan ang dilim na bumalabal sa sindak at katakutan sa sindak at katakutan para akong sinasakal.ay pagharap balong lihim ay di tatap nilusong kong walang gulat. nanganganib ang buhay mo baka ikaw ay matalo.lahat nang kanyang matatapakan ay puro Kristal at siya ay namangha sa nakita. Si Don Diego naman ang na bumaba sa balon at tulad din ni Don Pedro siya ay umahon sa balon nang namumutla. Oh. Sa matamis na bati mo.taong datna y sinisila. wala wala sa lalim ng walang hanggan ang takot ko ay umiral at kung doon ay nagtagal napati na itong buhay. Oh. ngunit manghang-mangha ako sa iyong pagkaparito! Ako y isang pusong alsa na kayakap ng dalita.nalulusong ni Don Pedro ay ginalaw na agad niya ang tali. senyas upang hilahin na ang tali.Inimbulag sa itaas.ang malakina kabiguan ay bung ang karunungan. ang sa araw na ligaya kabanguhan ng sampaga sa yapak mo y sumasamba. Sa amin ay ibalita ano nga ba ang hiwaga? Ewan ko.galit niya ay susubo. Hinamak ang kadiliman at panganib na darating ngayong kita y masilaya sawi pa rin yaring buhay Tanggapin mo yaring puso pusong iyan pa naglaho nagtaksil ka sa pangako Magtaksil? Pagtaksilan ang buhay na aking buhay? Prinsesa kong minamahal panahon ang magsasaysay Ngayon ang aking panganib saan kita ililingid nang maligtas sa pasukit ng higanteng sakdal lupit?higanteng ito y siya nga sa akin ay may alaga. Kung datnan kang kaniig ko. Ako y iyong kahabagan o.nasimulan kong gawin ang marapat ay tapusin.hintay kayo magpuputo ang dibdib ko . (hawak ang kamay ni Donya Maria) Oh.katapanga y di-kawasa. marilag na prinsesa. Ano pa yaring halaga kung sawi rin sa pagsinta. Na tila namamalikmata. Kung wala kang pagmamahal. Si Don Juan nga y di mapakali at nagtali na lubid at sa balo y bumaba na malalim na rin ang nararating ni Don Juan at sa sindak ay lumalaban. nagagalak ang puso ko.nang malabay niyangpakpak. Ano t akin pang ninasa na tuklasin ang hiwaga kundi rin magagawa? Anuman ang kapalaran ito y di ko uurungan.inihatid ditong kusa ng pagsinta kong dakila.hininga ko y malagot na.prinsesang minamahal.kitli mo na yaring buhay.sa gawang pabimbin-bimbin wala tayong mararating.Donya Juana. Sa pagtitiis nga ni Don Juan ang balong ay nasapit rin. DON DIEGO/DON JUAN: Narating mo ba ang hangga? Ano roon ang nakita pamumutla mo y ganyan na? DON PEDRO: (namumutla) Hintay muna.

Dangat ako y nagkapuso na pinukaw ng pagsuyo sa dilag mo y kalian ako matanggap ang pagsiphayo? TAGAPASALAYSAY: HIGANTE: Tagapagsalaysay: Higante: Don juan: Higante: Don Juan: Tagapagsalaysay: Don Juan. Pakutyang ngumiti ang higante. masawi sa iyong lingap.hangad kong ika y mapatay Naglaban nga ang dalawa at sa mabuting kapalaran napatay niya ang higante. Hindi gaanong masaklap na mapatay ng kalamas. ang matakot ay di bagay. sa serpiyente kong matapang walang mapapatay. ang bunso kong si Leonora.ngunit irog may pangamba ang pagsundo mo sa kanya. Ano t ako y masisindak kung ito ang aking palad? Ipaglingkod yaring lakas mapahamok kung mapahamak Nang makarating si Don Juan sa Palasyo na kung saan nakatira si Leonora ay nagulat siya sapagkat lahat ng titigan niya ay ginto hindi siya nakahuma nang Makita si Leonora. tikom ang bibig ako y di mo matitiris kung ikaw ma y kilabot sa pook mong nasasakop saying iring pamumundok pag di kita nailugmok At matapang? May lakas pa na tumawad sa aking kaya? A pahangas!ha-ha-ha ngayon mo makikilala. manghawak sa kapalaran sa diyos na kalooban Ilang saglit lang ay dumating na ang higante sa hagdan ay pumapanhik at tinawag ang prinsesa na galit na galit.O. At lumapit sa prinsesa. Don Juan aking sinta. Mapanganib man ngang ludha ano pa ang magagawa. diyata t aalis kita. hingi ko y kapatawaran sa aking kapangahasan. pinupoon kong prinsesa. higante.laking lunos ang sa aki y lumulunod. Sukat na nag ikaw ay akin ako nama y iyong giliw. palabas ng buwan.galit mo po ay magbawa. rinsesa kong nililiyag. may tangkilik kay Leonora ay serpiyente t palamora.taong lubhang mapaglako. palad ko na ang mawala. Don Juan.pitong ulo. sa mahal mong mga yapak. Walang mapagsidlan ng tuwa si Donya Maria namg bumulagta sa lupa ang higante.rito ay may tao kang iba! Hindi nakasagot ang prinsesa tila kinikilabutan. halika na.DON JUAN: Prinsesa kong minamahal. maging dusa man at lagim sa akin ay aliw na rin. naririyan sa palasyo rito y natatanaw mo. alipin mo akong tapat humahalik at ang hangad. Si leonora y kapatid ko kasama sa balong ito. tala sa mdaling-araw. P Donya Maria: Don Juan: Tagapagsalaysay: Prinsesa Leonora: Don Juan: Prinsesa Leonra: Don Juan: Prinsesa Leonora: Tagapagsalaysay: DON JUAN: . kung ako y may nagkasala Ito y dahil sa pagsinta.nang sa inyo ba y umalis nangako ka pang babalik?nasayang ang panaginip. umalis ka t manghinayang sa makikiil mong buhay Hindi tuminag ang prinsipe. sa akin ang dusa t hirap.kung ako man ay naghirap ikaw naman ang katumbas. Hindi kita kailangan ni Makita sa aking harapan. Amoy manusya. maglingkod sa iyong dilag Di mo baga nalalamang mapanganib yaring buhay. yaring buhay kung maaba. Ang serpiyente ay matapang sanay siya sa pagpatay.ngayon at dito kita ililigpit Ayoko nang ingay-ingay lumaban ka kung lalaban! Kung hangad mo yaring buhay. ( nagpaalam) prinsesa kong kasi t mutya. Pinakia na naman ni Don Juan ang pag-ibig na nais niyangI bigay sa prinsesa. muli ka pang makihamok ay di na itutulot.rito ay maiiwan pa. pangahas.sino ka ba at ano ang iyong pita? aba. (humahalakhak) Di laki ko ngayong tuwa rito ay may masisila! Di na pala kailangan mamundo pa at mamarang dito man sa aking bahay lumapit na ang pindang.hirang at ang balon ay panawan. Kaya. Ikaw baga y o kaya y sinisipayo? Hayo t dito ay lumayo. Paroonan mo tsunduin sa ngalan ko ay sabihin siya y parito ngayon din at ibig kong kausapin.tayo nasa kaharian ng aking mga magulang. O.maputol man nasusugpong kapag kuwan.kung palad kong masaliwa tanggapin ang pagkadusta. O.

Leonarang pinopoon ko. hindi kita babayaa t pagibig ko y walang hanggan Prinsesa Leonora: DON JUAN: PRINSESA LEONARA: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO: LEONARA: DON PEDRO: . ang nangyari y talinghaga. hamak yaring aking dakila na Magsaysay ng himala.TAGAPSALAYSAY: Sa mga napakinggan ng prinsesa galit niya y napalitan ng pag-ibig sa prinsipe. iyong-Iyo si leonara Prinsesa kong minamahal.Si prinsesa nama y ninanais na mag-isa at pag is Don Pedro y dumating kala niya ay si Don Juan na pero pag di niya ito nakikita ayw niya itong pagbuksan. ika y pumanhik dito na tayo magniig bahay ko ma y di marikit payapa t di maligalig Prinsesa jong pinopoon. mag-utos ka t umaayon itong Lingcod mula ngayon Unang ibig kong malaman kung paano mo nalaman ang lihim kong tahanan sa liblib na kabundukan Prinsesa kong kasi t mutya. malagot man ang hininga. salamat sa pag-aampon. di na kay magbabago katigasan ng iyong puso? Don Juan kong tanging sinta. At pinapanhik siya sa palasyo. Prinsipe. Si Don Juan ay naglalakbay pa rin sa kanyang lalandasin. pawiin ang kalumbayan. Habang sila y nag-uusap at nag-susuyuan biglang yumanig sa kanilang kinatatayuan.

Brutas . Mayores Isinumite kay: Mrs.IBONG ADARNA (Una at Ikalawang Bahagi) Isinumite ni: Noella Ched B.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->