IBONG ADARNA

Panalangin- Ang Ibong Adarna ay sinimulan ng isang panalangin na bilang papatnubay sa may akda. TAGAPAGSALAYSAY : Noong unang araw sa isang malayong kaharian ang pangalan ay Berbanya ay may isang haring hinahangaan. Sa kanyang mabuting pamamalakad mga tao ay Malaya, mayaman o mahirap pantay lang ang karapatan. At kung mayroon mang nagawang kamalian bago pa man bigyan ng kahatulan sinusuri munang mabuti kung sino ang may sala.

Don Fernando ang ngalan ng haring ito, tingin ng mga tao rito ay isang maginoo at ang kanyang kabiyak ng puso naman ay si Donya Valeriana. Sila y may tatlong anak na matitikas at malakas, pangalan ng unang anak ay si Don Pedro, sumunod naman nito ay si Don Diego at ang bunso ay si Don Juan. Pawang silang tatlo ay may takot sa Diyos at mapagmahal sa magulang. Nagpaunlak ang hari ng isang pagtatanghal at doon niya ipinakilala ang kanyang mga anak at sinabing: DON FERNANDO : Kayong tatlo y mapapalad, angkin ninyo ang talino ng mga pantas na totoo. Yamang ngayo y panahon nang kayong tatlo y tumalaga pumili sa dalawa, magpari o magkorona? Humawak ng kaharian, bayan nami y paglingkuran. Natupad nga lahat ang hiniling ng hari at itong tatlong anak ay walang humpay na magpasalamat sa hari. Nang sumapit na nga ang gabi, ang lahat ng tao y tulog na ng biglang nanaginip ang hari ng hindi kanais-nais, di-umano si Don Juan daw ay sinaktan at piñata sabay hinulog sa balong malalim ng dalawang lalaki. Dahil sa kanyang napanaginipan mula noo y si Haring Fernando y nangayayat na halos din a kumakain, mukha ay hapis na. Nagpatawag ng isang medico ngunit hindi niya malaman kung anong sakit nito. Mula noo y lagi nang malungkot ang reyna, sa kabaitan ng diyos may dumating na manggagamot at doon nga nalaman ang sakit nito. Sakit ninyo haring mahal ay dahilan sa inyong napanaginipan, mabigat man at maselan may mabisang gamut diyan. May isang ibong maganda, ang pangalan ay Adarna, pag nagsimula itong umawit tiyak sakit ninyo y mawawala. Ibong ito y naninirahan sa Tabor na kabundukan ito ay nakatira sa punong pangalan ay Piedras platas. Kaya, mahal na hari, ibong iyon ay ipahanap na dahil sakit niyo y tiyak na mawawala. Nang matapos ang paguusap, anak na panganay ay agad na inutusan. Umalis na nga si Don Pedro at agad binagtas ang Tabor na kabundukan. Mahigit tatlong buwan na naglalakbay sa kabundukan, katawan ni Don Pedro y pagod na ngunit hindi niya iniinda ang sakit na nadarama pero nanag nasa ibabaw na siya ng bundok, ang sinasakyang kabayo ay namatay. Wala ng nagawa si Don Pedro kundi ang simulang maglakad sa bundok na tinatahak. Sa mabuting kapalaran, narrating ni Don Pedro ang Tabor na kabundukan. May nakita siyang isang punong kahoy na pagkaganda-ganda. At sa kanyang pagkabighani, naisipan na doon muna siya magpahinga ngunit laki niyang pagtataka na ni isang ibon ay walang dumadapo sa punong iyon. Ano bang klaseng puno ito, wala man lang ibon na dumadapo dito. Sasapit na lamang ang gabi ay wala pa ang ibong aking hinihintay. Sa kanyang paghihintay, dumating na nga ang ibong hinihintay niya. Sinimulan na ang pagkanta, pitong kanta ang kinanta at pitong bihis rin nito sa di inaasahang pangyayari. Si Don Pedro y napatakan ng ipot ng Adarna at siya ya naging bato. Dahil sa hindi niya pagdating/pagbalik, nagulo na ang Berbanya.

TATLONG ANAK : TAGAPAGSALAYSAY :

MANGGAGAMOT :

TAGAPAGSALAYSAY :

DON PEDRO

:

TAGAPAGSALAYSAY :

Sa ganda ng awit nito si Don Diego y napapikit at nakalimot sa daigdig. Siya ay hindi gumamit ng kabayo sa kanyang paglalakbay. DON JUAN : Ama. Kaya labag man sa kanyang kalooban wala ring nagawa si Don Fernando. Ano bang laking hiwaga. Lumisan na nga si Don Juan sa Berbanyang kaharian. hininga ko y mapapatid pag nawala ka sa titig ko. hiwaga di ko manuynoy. Pitong kanta ang pinakawalan at pitong bihis ang ginawa. Bunsong anak kong Don Juan. Apat na buwan ng tinatahak ni Don HARING FERNANDO : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : . Sino ba naman ang hindi makakaidlip sa gayong kagandahang tinig. dumating na nga ang ibong kanyang pakay at dumapo sa Piedras platas. At habang siya y naglalakad. pipilitin kong mabatid ang himalang nalilingid. Datapwat anumang masapit ako rito y di aalis. Hindi pa man dumating si Don Diego. Punong ito y siya lamang tanging ayaw na dapuan.Dahilan nga sa hindi pagdating ni Don Pedro. ang panalangin na patnubay niya sa paglalakad at upang mahanap ang kanyang mga kapatid. Parang. Si Don Juan ay lumapit sa ama at nagmakaawa. Masaklap sa puso t dibdib iyong gayak mong pag-alis. At sa tabi nito ay may isang bato. Ngayon po y tatlong taon na hindi nagbabalik sila. (Sabay luhod sa ama at nagmakaawa) Aking mahal na ama. sa puso ko nama y subyang malasin kang nararatay. tinahak ni Don Diego ng walang takot. Sa kanyang paghihintay. ang bunso mo y magpaalam ako ang hahanap naman. mga ibon nga ay nagsidating na at agad niyang nawika. At sinimulan na nga niyang tahakin ang bundok at may nakita siyang isang puno na ang daho t sanga y kumikintab maging ang mga ugat nito ay ginto. DON DIEGO : Nang lumalim na ang gabi. kung ikaw po y mawawalay ay lalo kong kamatayan. ako y iyong tulutan. lunas sa iyong karamdaman. ang pangalawang anak na si Don Diego ang inatasan at noon din ay nagpaalam sa ama. Sa napakinggan ni Haring Fernando. Gusto sanang utusan na si Don Juan ng Hari ngunit ayaw ng hari dahil baka may mangyari pa sa kanya at hindi makabalik. DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : O ama ko. Sa kanyang pag-iintay. Si Don Fernando ay hindi na mapalagay. sa aki y lumilinggatong. Sinimulan na ng Adarna ang pagkanta at si Don Diego y nakinig. Sa kahoy na kaagapay. kaya po kung pipigilan itong hangad kong mapagaling ka maging sala mandin umalis na ng palihim. punong ganda y di sa pala di makaakit sa madla! Ganitong kagandang kahoy walang tumitirang ibon. ang tanging dala lang niya ay baong limang tinapay. gubat. namatay rin ang sinasakyang kabayo ni Don Diego. Oh ama kong minamahal. Limang buwan nang binabagtas ni Don Diego ang bundok katulad din ni Don Pedro. lalo pang lumalala ang karamdaman. si Don Diego y namahinga at naupo sa batong nakita. Pagkatapos ng kanta. mga ibon ay dumuklay. ang Adarna y nagbawas ng tulad din ng kapatid niya siya ay napatakan at parehas na silang naging bato. labis ko pong inaalala ang sakit mo y lamalala pa. siya y biglang natilihan. bundok at itlog. DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : Ikaw ngayo y pasasaan at di sa akin ng kamay. humihingi po ako ng bendisyon ninyo sa babaunin kong sandata. ang Berbanya ay nainip sa kahihintay sa kanya. Di alintana sa kanya ang gutom basta mahanap lang ang Adarna. baon ko sa puso t dibdib na hanapin ang kapatid ko.

Sa aba ko. walang bundok. ang dito po y aking harap sa ama ko ay panlunas. Bukod dito y may isa pa. ang bigay na tinapay sa matandang sugatan kanina ngayon ay nasa harapan niya. puyat. Sa nais na makabawi sa prinsipe y nagpahayag. Itong limos mong tinapay dalhin mo na. bawiin pa y di magawa. Ganun na lang kasaya ang matanda. ako po ay pagtapata t baka kayo y aking matulungan. Nang matunton na nga niya iyon ay may ermitanyong naroon at agad siyang pinapanhik at doon sila nag-usap. nang siya ay nakakain at agad na nagpasalamat ang matanda kay Don Juan. At naalala niya ang sinabi ng matanda na tumanaw sa ibaba t may makikita siyang dampa. nang akin ding matagalan itong matarik na daan. Huwag maging di paggalang. Nakita nga niya ang punong pagkaganda-ganda at kumikinang na mga sanga. ako po ay limusan mo na. Kaya. Sa ibaba y tumanaw ka t may bahay na makikita. Birheng kalinis-linisan. hari na ngang maging dapat. kung may baon kayong dala. Si Don Jua y di nakakibo ngunit nasaktan ang puso. At sa kanyang paglalakad. Doo y huwag kang titigil at sa ganda y mahumaling sapagkat ang mararating ang buhay mo ay magmamaliw. Marangal na pong di hamak ang aking paglalagalag. natirang isang tinapay na baon sa paglalakbay. Sa pook na natatanaw ay may kahoy kang daratnan. nang mabaon mo sa daa t malayo ang paruruunan.Juan ang kaparangan at iisa na lang ang kanyang baong tinapay. DON JUAN: Ito t isang talinhagang kay hirap na maunawa! Yaong aking nilimusa y isang matandang sugatan. Parang habag na ng diyos madalita sa may lunos kaunting baong bubusog ako nama y maglilingkod. Siya ay nagmamakaawa kay Don Juan at biglang nilapitan. Narating din ni Don Juan ng matiwasay ang bundok at siya ay lumuhod at nanalangin. Ibong Adarna nga lamang ang mabisang kagamutan. DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Ako nga po ay may taglay. O Don Juan. bakit mo pa isasauli sa akin gayong naibigay ko na. Maginoo. uhaw. mga gubat na di ko yata nalakad. Dumanas ng kahirapan. DON JUAN : Ako y iyong kahabagan. maawa ka. ngayon ang bilin ko ay itanim sa puso mo. ngayon po y tatlong taon na ang kapatid kong dalawa y nawawala t di Makita. Ugali ko y pagkabata na maglimos sa kawaw. TAGAPAGSALAYSAY: MATANDANG SUGATAN: Maginoo. saka rito y iba nama t ermitanyo ang may alay. Pinipilit man ng matanda na kunin ni Don Juan ang pagkain. Ama ko po y nakarating sa malubhang karamdaman. mag-ingat kang totoo at nang di ka maging bato. gutom. may natagpuan siyang matandang nakahandusay sa lupa at sugatan. At naghanda ng pagkain ang ermitanyo at inihain kay Don Juan ngunit laki niyag pagtataka. oh Don Juan. Hindi kaya baga ito ay sa diyos na sekreto? Anak ay si Jesucristo ang banal na ermitanyo. malaki pang kahirapan ang iyong pagdaraanan. Dinukot ni Don Juan sa lalagyan ang dala-dalang tinapay sabay abot sa matanda. dikit ay di ano lamang kawili-wiling titigan. ang naroong tao y siyang magtuturo sa Adarna. pagod. din a niya ito kinuha at agad ng nilisan ang matanda. sa . Kung gayon po ay salamat. ano po ang inyong pakay. MATANDA: DON JUAN: MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Binilisan na nga niya ang paglalakad at agad din naman niyang narating ang tahanan ng Adarna.

kita ngayon ay bibigyan ng sa antok ay may panlaban. At kung hindi sa aba mo. Pitong awit na maganda. tinalian niya ang paa nito taling ibinigay sa kanya ng ermitanyo (at dinal ana sa ermitanyo ang nahuling ibon) at magalak na inilagay ang ibon sa hawla matapos ay agad na bumalik sa bahay ng ermitanyo. Buong pasasalamat ang hated nila sa bunsong kapatid. Matapos mabuhusan ay unti unting bumabalik sa normal ang kanyang mga kapatid. Dalhin mo rin itong sintas. Punongkahoy na makinang na iyo ng naraanan. at ibinigay ni Don Juan ang hawla na naglalaman ng Adarna. Iyang bonga ay kunin mo. itadhana ng kapalaran. pagkaginto at maringkas. TAGAPAGSALAYSAY: At bumalik na sila sa bahay ng ermitanyo ng magalak. baka di niyo na maabutan ang inyong mahal na ama. . itali mo sa pagkahawak sa Adarnang mag-aalpas. Sa diyos dapat manawagan ang lahat ng nilalang. ibong matamis kakanta na lunas sa aking ama. Pagkatapos ng pitong kanta ugali ng Adarna na magbawas. galak at saya ang naramdaman ng bawat isa. ang sa mundo ay pumanaw. siya kong itinatangis mula nang ako y umalis. Hindi nga nagtagal ay dumating na ang Adarna at nakita niya itong dumapo sa puno. Bawat kantang pakikinggan. si Don Juan nama y agad naka ilag sa dumi ng Adarna. Kung tunay po ang pahayag. ang palad mo ay sugatan saka agad mong pigaan ng dayop ang hiwang laman. nang sa bato y magsilitaw ang dalwang iyong mahal. kung talagang totoo ako y tutulong sa iyo. pitong kantang mainam. pito rin at iba t iba sa balahibong itsurang ilalabas ng Adarna. ilagang mapatakan ka baka lungkot ang madala. Ang Adarna ay may engkanto na wala pang tumatalo. ay roon nga namamahay ang Adarnang iyong pakay. ikaw ay magiging bato. DON JUAN: ERMITANYO: TAGAPAGSALAYSAY: ERMITANYO: (Matapos pahiran ng ermitanyo si Don Juan) Ermitanyo: Ngayon mangagsiuwi na kayo magkasundo kayong tatlo wala sanang maglililo. (sumalok) Sumalok na nga ng tubig si Don Juan at binuhusan ang mga batong. pero hindi siya napatalo agad niyang dinukot ang labaha t sinimulan ng hiwain ang palad. Don Juan pakikha nga ang marikit na hawla. Nang makatulog na ang Adarna umakyat na sa puno ng dahan dahan at agad sinunggaban ang ibon. Upang iyong matagalan. Don Juan ay masusubok ko katibayan ng loob mo. Nang mapakinggan ni Don Juan ang bilin ng Ermitanyo ay agad siyang umalis sa bahay nito agad tinungo ang Tabor na kabundukan upang madatnan niya ang pagdating ng Adarna. Matapos ang kanta. Naririto ang labaha t pitong dayop na hinog na iyong dalhi t nang huwag kang talunin ng engkantada. katawa y datay sa banig. Lahat na po ay binata nang dahilan sa Adarna. matutulad kang totoo kay Don Pedro t kay Don Diego. ERMITANYO: Don Jua y. Ibong ito kung dumating hating gabi ng malalim ang pagkantang malambing katahimikan kung gawin. Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit nang mapakinggan ito ni Don Juan ay para siyang nakakatulog. hayo ka na sa gabi y lalalimin ka. madali ka at sa iyo y may iuutos ako. titiisin ko ang lahat maging hangga man ang palad tutupdin ko yaring hangad. Ama ko po ay may sakit. punuin mo ng tubig iya t ang dalwang bato y buhusan. iyang hanap mo y paghihirapan mong totoo. ito y oras na talaga na pagdating ng Adarna.hirap ng mga daan palad kong di mamatay. Malabis kong alaala baka ipanaw ni ama kung hindi madadala ibong dito makukuha. Nakatanghod sa kanya. Kay bunso. magbabawas ang Adarna.

taglay to ang karangalan magsabi na ng anuman sampung mga kahirapan sa ginawang paglalakbay. iniwan siya ng mga kapatid at dinal ang Adarna pauwi sa Berbanya. HARING FERNANDO: (galit at nagtataka) Ito baga ang Adarna? Kung ito nga y ano baga pagkapangit pala niya!. At alam niyang baling araw malalaman rin niyo ang tunay na may sala. inang mahal. DON PEDRO : TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO / DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: laking katuwaan ang nadama ng hari nag Makita niya nag mga anak ngunit bigla itong napawi nang mapansin niyang hindi kasama ang bunsong anak. At laking gulat nila na ang sinasabing adarna ay pagkanda ganda ngunit ngayo y sobrang pangit na!. Kung ito raw ay magkanta. DON DIEGO: Iyong iyo panukala tila mandin anong sama. Sinimulan na nga ng tatlo ang paglalakbay pauwi sa Berbanya. DON PEDRO: Mabuting pang dili hama si Don Juan at sa ama nating liyag ay marangal na haharap. Suntok. gawin nati y pagtulungan na umugin ang katawan. tanggulan ng nasa hirap. Kung tunay nga. Sinasabi ng medico na ito raw engkatado. Sa narito t dala natin ang katunayang magaling? Ginawa nga ng magkapatid ang lihim na pagtataksil sa kapatid. Di ko maubos isipin kung ano t ako y tinaksil. Oh. Ang adarna y kay Don Juan ang sa ati y kabigyan. Kung siya y mahina na may sala ang gma paa. Inaamin naman niyang siya ay may inggit ring nararamdaman kay Don Juan. Kaya sa kakaukil ukil ng kapatid si Don Diego y sumagot din. na masama ang pumatay. Walang daang makasama sa pag uwi sa Berbanya. loobin mo. Samantala si Don Juan ay hirap pa rin tumawag sa mahal na Birhen. may sakit ay giginhawa. kahabagan di man dapat ang aliping kapos pilid. Madlang hirap at parusa di ko sasapitin sana. Di kaya kaming tatlo anak ng iisang tao: iwasan ang pagtatalo di gawang maginoo. Humaba pa yairing buhay. kung dipo sa aking pita magulang ko y guminhawa. DON JUAN: . sipa at tadyak ang inabot ni Don Juan nang hindi na makakilos si Don Juan. bakit ngayon ay para bang tinitikis yaring dus? Ano kaya ang dahilan ng sa ibong pamaman kung ang ibong ito y ganyan lalo ko lang kamatayan? TAGAPAGSALAYSAY: Si Haring Fernando y hindi na mapalagay dahil ang bunsong anak ay wala kaya ang luha niya ay tumulo na. kung sa ibon po ang dahil kanila na t di na akin. Kaya ngayon ang magaling si Don Juan ay patayin kung patay na y iwan natin ang Adarna nama y dalhin. Si Don Diego y hindi mapalagay sa napakinggan sa kapatid. Ngunit sa kanilang paglalakad si Don Pedro pala ay may masamang balak sa bunson kapatid. sila nawa y patawarin ng Diyos na maawahin. Pagkat ipaglihim naman mabubunyag din ang tunay. Kung wala nang kapalaran. buo ang pag asa niya na buhay pa si Don Juan. alaming ang mawawala kapatid nating dakila. kung ako man ay tinaksil kamtan nila ang magalin. ang ama ko ay mabuhay. Maiiwan siya nito nag iisa lumong lumo walang kakanin mang maliban sa mga damo sa gayon ay maligaya dadalhin ta ang Adarna pagharap sa ating ama hiya natin ay wala na. Sino man ang pupuwing ganito man ang sabihin. Birhen Inang marilag.Nang sila lilisan na si Don Juan ay lumuhod sa matanda at humiling na siya ay bendisyon. Ang Adarna y dala nmain!.

mabisa ang dalang gamot. nahabag sa kahihibik ng bunso mong iniibig. Sa utos mo ay tumupad. ang masama ay dakila dito mo nga makikita ang papering palamara. bituing nasa langit. kirot at hapdi ng kanyang katawan. (Ginagamot si Don Juan ng matanda) O prinsipe. Lalong banal na tungkulin na sa dusay tangkilikin. Yaong anak mong dalawa inutusang nanguna kabiguan ang nakuha kapwa naging bato sila. Kaya nga magmadali ka ng pag uwi sa berbanya iikaw ang lagi na pangarap ng iyong ama. At dininig ang panalangin niya. Saka iyong kawang gawa na sa Diyos na tadhana. Sila nga y binuhusan lamang. di puhunang magagawa nang sa yama y magpasaas. Silang tatlo ay piniging ng ermitanyong butihin. kasayaha y walang maliw MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: Adarna: (umaawit) . Habang si Don Juan ay nakahiga may matandang uugod ugod ang lumapit sa kanya nilagyan siya ng gamot sa katawan. Aba. ngunit iyong isahagad ang am among nililiyag. Kay bathalang maawin ang sakit mo ay gumaling datnan kitang nasa aliw. Malaon nang naiinip sa hindi mo pagbabalik karamdama y lumalawig baka di ko makatawid. sa mundo ang buhay natin parang nagdaraang hangin.Sa tindi ng kirot na nararamdaman sa bato siya humandusay at inilipat ni Don Juan ang kanyang paningin sa taas ng langit. (niyaposa ang matanda) Utang ko sa inyong habag ang buhay ko di nautas ano kaya ang marapat iganti ng abang palad? Kawanggawa y hindi ganoon kung di iya y isang layon ang damaya t walang gugol. sa langit ang kabanalan. Don jua y di hangad tapusin ang pag uusap. ang yakap na lumayas ko ang pagsuyong lason pala. Jaromg Don Fernando. pagtiisan ang madla mong kahirapan di na maglalaong araw ang ginhawa ay kakamtan. TAGAPAGSALAYSAY: Iniinda pa rin ni Don Juan ang sakit at kirot. nang tanggapin di sa kamay ko nanggaling gayon pa ma y ikaaliw yaon lamang ay gumaling. monarka ang buong reyno si Don Juan pong bunso mo kaharap na t naririto ang iyo pong bunsong anak nagtitiis ng madlang hirap. Nang Makita na ng Adarna ang prinsipe walang mapagsidlan ang katuwaan nito. Kaya ama. Sinalok sa isang ilog s alibis na isang bundok. Habang araw silang bato. DON JUAN: (Tumingala at lumuluha) Oh. ang mabuti ay masam. Kaya naging kasabihan ng lahat na ng lipunan. sa linaw ay parang bubog. kamatayan ay hinamak. Nang makarating na nga si Don Juan sa Berbanya ay agad niyang niyakap at hinalikan ang ina at agad siyang lumuhod sa ama at hinalikan ang kamay. At ipinikit ni don Juan ang kanyang mata at muling nanalangin sa mahal na Birhen luha ay muling umagos sa mga mata niya. Bulaklak na walang hapis. Dalangin kong mataimtim. DON JUAN: Tila diys ang matanda. Huwag tayong mananangan sa ugaling di . Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit sabay unti unting nagbabago ang itsura nito at ang tinig nito ay sadyang kawili wili. MATANDA: Matapos gamutin ng matanda ang prinsipe ay bilang nawala ang pananakit. Sa kasawiang tinamo ni Don Diego at Don Pedro kung hindi po sa bunso mo. inyo kayang nasisilip akon sawi t nasa sa sakit? Kaila kaya sa inyo na rito ang mga tao kapatid man at katoto ay lihim na kaaway mo? Kahat dito y pasaliwa walang hindi balintuna. nitong tubig na malinaw nang mabasay nangabuhay mga batoy nagsigalaw ang nagturo nitong tubig ay ermitanyong mabait. Binilisan na nga ni Don Juan ang paglalakad upang maabutan pa ang kanyang ama ay buhay.mainam na kayo kung dumaramay ay nang upang madamayan.

Wala rin ngang minamahal karugtong ng aking buhay. Malaki man po ang sala sa aki y nagawa mo nila. Pag sinumpong na mangganid panginoo y nililingkis. Sa araw ng kayo ay muling magkasala kahit munti. kami y pawing anak naman sa lingap mo nananangan. haring mahal. Ang sa inyo ay magsukab sa akin ay magbabayad. Ang panaho y pumapanaw araw ay di matulusan. sa pangakong magtatanda. Habang siya ay nagbabantay sa antok ang bumalabal sa kanya at TGAPAG SALAYSAY: HARING FERNANDO: TAGAPAGSALAYSAY: DON DIEGO: DON PEDRO DON DIEGO DON PEDRO TAGAPAGSALAYSAY . inyo pong alamin si Don Jua y nagtiis dina palad niya ay hiwain nang gabing akoy hulihin. Nakasanayan na ni Don Pedro na nag kapatid na bunso ay gawan ng masama kaya nang gabing iyon naisipan na naman niyang magtaksil kasama ang kapatid na si Don Diego. Tatlong hati sa magdamag bawat isa ay tatlong oras. Pitong malalim na sugat pinigaan pa ng dayap ninag humapdi o kay antok lama y parang ng ingat ngat. At nagbigay ng kautusan ang harin sa gabi ang tatlong anak ay magpapalitan na bantayan ang Adarna. ang tatlo ay sunod sunod. Nagkasundo nga ang dalawa at nang tumugtog na nag ikasampu. Haring Fernando: (kausap ang dalawang anak) Kayo ngayon ay lalaya. para nilang hinahatak ang gabi sa pagliwanag. yaon po ay natapos na t dapat kaming magkasama. Don Juan: (nakaluhod at umiiyak) O ama kong ginigiliw ang puso mong mahabagin sa kanila y buksan mo rin. patawarin kayoy hindi sinuman ang humingi. Nang ihahatol na ng hari ang parusa ay lumuhod si Don Juan sa ama. Datapwat o! inggit! Sawang maamo y nalupit. Magpatawag ng pulong ang hari na kung ano ang maaaring iparusa sa mga anak. kaya kahit anong hirap ang prinsipe ay hinanap. Kaya rin nga namalas mo ako nga y lulugo lugo ni kumain ay ayoko pagkanto y di ko ginuso papgka t di po dumarating ang may ari po sa akin ayoko sa mga taksil na anak masasakim. gayon na lamang ang galit ng hari at kung wala lang daw ang diyos ay ipinasunog na niya ang mga anak. O hari ko ipamana itong reyno. TAGAPAGASALAYSAY: Nang matapos umawit ang Adarna ay biglang bumalik sa dating lakas ang hari. At bumali nga sa dain ang Berbanya. Kasayahan ng matapos ermitanyo ay pumsok sa ermitanyo kalugod lugod at kumuha po ng gamot. Kaya nga pakaingatan. Dusang ito ay tiniis dahilan sa kanyang nais nag taglay ninyong sakit ay huwag na sanang lumawig. Ang matanda ay nahabog sa daig ng iyong anak. Ang sinapit ni Don Juan dinamdam ko. ang tatlo sa halinhina y panatag sa katungkulan. Hari. sasabihin koy tatandaan magkasalay minsan lamang pag umulit kamatayan!. Yamang ngayon natalos mo ang matapat at ang lilo kay Don Juan. Hindi ko po mababatong sa aki y malayo sila kaya po ibigay mo na ang patawad sa kanila. kaya po gayong na lamang yaring dusa t kalumbayan. sa magdamag walang tulog. sa mga napakinggan ng dalawa sila ay parang natahimik. Ako naman ay narito buhay pa rin at kapiling mo. Nakatadhana sa utos ang gawaing pagtatanod. Tumayo si haring Fernand o at niyakap ang anak at ang ibon at binalinan ang dalawa niyang anak na taksil. Sasabay ba ako ngayon? Mamaya y sino kung gayon ang magbabanay sa ibon? Gigisin mo si Don Juan pagdating dito ay iwa t huwag na siyang halinhan.habang sila y kumakain. sa sarap ng tulog ni Don Juan siya ay ginising kait hindi pa man iyon ang oras ng kanyang pagbabantay. oras oras ang ibong ay dinadalaw. At paano naman siya? Huwag kang mag alalat tatanod nang makalawa bukas tayo magkikita.

ang mabuting gawin kaya lussungit nang maunawaNgayon din ako ay talian ihugos ng dahan dahan. pabayaan ang Berbanya ty dito na tayo tumira sumama na kay Don Juan tayong tatlo ay magpisan tumuklas ng kapalanan sa iba nang kaharian. bundok at burol na hindi nila hinahalughog. ang balon ay sobrang linis ni walaman lang sukal na makikita. TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: (namamangha) Balong ito y may hiwaga. ang takot at kahihiya y ipaglihim kay Don Juan.kaya marapat ay ako ang ihugos muna ninyo. Ngunit nagulat ito nang walang laman hawla. minabuti nga muna niya na doon muna manirahan.tuluyan nga siyang nakatulog. wala ka ring karapatan. Ang bundok ng Armenya ay isaang pook na maganda at may maraming tanawin na kaaya-ayang tingnan. At nagkita na nga ang magkapatid.kami nama y bahalana sa balita mo umasa TAGAPAGSALAYSAY: Ibinababa na nga ng dalawa ang tali at si Don Pedro y nagbilin na sa oras na galawin niya ang tali ay agad niya batakin ang tali. At sila ay nangako na sa pagbalik nila kasama na nila si Don Juan at titiyakin na siya ay magdudusa. Sila naga y nanirahan sa bundok ng Armenya. Nang magising na ang hari tuwa t saya ang nadarama. Sa Armenya nga pumunta si Don Juan. DON PEDRO: TAGAPAGSALAYSAY DON PEDRO (Kausap si Don Diego) Ikaw sanay huwag ganyan. pagkat ako ang panganay.sa anumang maging hanagd tayong tatlo y magkasama. Nito. at sila nga ay may nakitang balon habang sila ay naglalakad . Bago pa man. DON JUAN: TAGAPAGSALAYAY Ito ang maganda natatago ang maysala. Walang bukid. Di naman siya takot na mapagalian sa maaaring igawad na parusa sa kanya kundi paano niya magtatakpan ang ginawang kataksilan. galit na galit ang hari nang tawagin ang tatlong anak ngunit dalawa lang ang humanap sa kanya at pawing hindi nga nangapuyat. oo na lamang DON PEDRO: (niyakap si Don Juan)kami.ay nagkasundong magliwaliw sa iyo sa malayo. ang tatlo ay nagtaka dahil sa nakita. Lumapit na nga ang magkapatid sa hawla ng ibon at pinakawalan nila ito.tali y huwag bibitiwan hanggang di ko tinatantang DON DIEGO: Ako y matanda sa iyo. sumikat ang araw si Don Juan ay nakaalis na. TAGAPAGSALAYSAY Alam ni Don Diego na lahat nang iyon ay hindi totoo kay napa siya sa kapatid. Ibig nami y sumama ka nang mabuo ang ligaya. Ipinahanap ng hari si Don Juan sa dalawang anak. May lunas na magagawa kung papaya ka sa pithaya. Kung ibig mo ay huwag nang balikan ang ating ama. ang loob mo ay lakasan. Siya kaya y napasa at hindi natin matagpuan Tagumpay nga ang dalawa sa paghahanap kay Don Juan at nakita siya ng Armenyang kabundukan.malalaman ninyong lubos.tatlumpung dipa pa lang ang .nasa akin ang katuwiran DON PEDRO: DON JUAN/DON DIEGO: Kung gayon ikaw ang siyang mauna. may nais po silang tuklasin sa kaharian iyon. kaya nang magising si Don Juan nagulat siya ng wala na ang Ibon sa hawla.sila ay masayang magkakasama noon Ganun paman hindi pa rin sila kontento. ako ang siyang tatarok ang hangganan kung maabot at doo y may matatalos. sa akin ipagtiwala ang anuman iyong nasa.

(hawak ang kamay ni Donya Maria) Oh.inihatid ditong kusa ng pagsinta kong dakila.Donya Juana. mahanga o. Kung datnan kang kaniig ko.taong datna y sinisila.lahat nang kanyang matatapakan ay puro Kristal at siya ay namangha sa nakita.ay pagharap balong lihim ay di tatap nilusong kong walang gulat. hindi ko natagalan ang dilim na bumalabal sa sindak at katakutan sa sindak at katakutan para akong sinasakal. Tagapagsalaysay: DON JUAN: DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: . ngunit manghang-mangha ako sa iyong pagkaparito! Ako y isang pusong alsa na kayakap ng dalita. DON DIEGO/DON JUAN: Narating mo ba ang hangga? Ano roon ang nakita pamumutla mo y ganyan na? DON PEDRO: (namumutla) Hintay muna. Ano t akin pang ninasa na tuklasin ang hiwaga kundi rin magagawa? Anuman ang kapalaran ito y di ko uurungan. Ako y iyong kahabagan o. nagagalak ang puso ko. Sa amin ay ibalita ano nga ba ang hiwaga? Ewan ko. Sukatin mo yaring hirap ng sa iyo.sa kung itoy y kasalanan sa parusa y nakalaan. Sa pagtitiis nga ni Don Juan ang balong ay nasapit rin. Si Don Juan nga y di mapakali at nagtali na lubid at sa balo y bumaba na malalim na rin ang nararating ni Don Juan at sa sindak ay lumalaban. hiwaga ito y sa engkanto gawa! At lalo siyang namangha nang Makita niya si Donya Maria. Oh.prinsesang minamahal. Kung wala kang pagmamahal. wala wala sa lalim ng walang hanggan ang takot ko ay umiral at kung doon ay nagtagal napati na itong buhay. Oh.nang malabay niyangpakpak.hininga ko y malagot na.hintay kayo magpuputo ang dibdib ko . Hinamak ang kadiliman at panganib na darating ngayong kita y masilaya sawi pa rin yaring buhay Tanggapin mo yaring puso pusong iyan pa naglaho nagtaksil ka sa pangako Magtaksil? Pagtaksilan ang buhay na aking buhay? Prinsesa kong minamahal panahon ang magsasaysay Ngayon ang aking panganib saan kita ililingid nang maligtas sa pasukit ng higanteng sakdal lupit?higanteng ito y siya nga sa akin ay may alaga.sa gawang pabimbin-bimbin wala tayong mararating.saka rito inilapag maglingkod sa iyong dilag. Sa matamis na bati mo. Ano pa yaring halaga kung sawi rin sa pagsinta.ang malakina kabiguan ay bung ang karunungan.galit niya ay susubo.nalulusong ni Don Pedro ay ginalaw na agad niya ang tali.katapanga y di-kawasa. Si Don Diego naman ang na bumaba sa balon at tulad din ni Don Pedro siya ay umahon sa balon nang namumutla. senyas upang hilahin na ang tali. marilag na prinsesa.nasimulan kong gawin ang marapat ay tapusin. nanganganib ang buhay mo baka ikaw ay matalo.kitli mo na yaring buhay. ang sa araw na ligaya kabanguhan ng sampaga sa yapak mo y sumasamba.Inimbulag sa itaas. Na tila namamalikmata.

Amoy manusya. manghawak sa kapalaran sa diyos na kalooban Ilang saglit lang ay dumating na ang higante sa hagdan ay pumapanhik at tinawag ang prinsesa na galit na galit. maging dusa man at lagim sa akin ay aliw na rin. Pinakia na naman ni Don Juan ang pag-ibig na nais niyangI bigay sa prinsesa. Dangat ako y nagkapuso na pinukaw ng pagsuyo sa dilag mo y kalian ako matanggap ang pagsiphayo? TAGAPASALAYSAY: HIGANTE: Tagapagsalaysay: Higante: Don juan: Higante: Don Juan: Tagapagsalaysay: Don Juan. Ikaw baga y o kaya y sinisipayo? Hayo t dito ay lumayo. muli ka pang makihamok ay di na itutulot. higante. tala sa mdaling-araw. sa mahal mong mga yapak. Walang mapagsidlan ng tuwa si Donya Maria namg bumulagta sa lupa ang higante. sa serpiyente kong matapang walang mapapatay. palad ko na ang mawala. (humahalakhak) Di laki ko ngayong tuwa rito ay may masisila! Di na pala kailangan mamundo pa at mamarang dito man sa aking bahay lumapit na ang pindang.rito ay may tao kang iba! Hindi nakasagot ang prinsesa tila kinikilabutan. Don Juan aking sinta. palabas ng buwan.kung ako man ay naghirap ikaw naman ang katumbas. masawi sa iyong lingap. maglingkod sa iyong dilag Di mo baga nalalamang mapanganib yaring buhay. pinupoon kong prinsesa. naririyan sa palasyo rito y natatanaw mo. Hindi gaanong masaklap na mapatay ng kalamas. umalis ka t manghinayang sa makikiil mong buhay Hindi tuminag ang prinsipe. Pakutyang ngumiti ang higante.ngayon at dito kita ililigpit Ayoko nang ingay-ingay lumaban ka kung lalaban! Kung hangad mo yaring buhay. Don Juan. Ang serpiyente ay matapang sanay siya sa pagpatay. kung ako y may nagkasala Ito y dahil sa pagsinta. O. hingi ko y kapatawaran sa aking kapangahasan. pangahas. Kaya.hangad kong ika y mapatay Naglaban nga ang dalawa at sa mabuting kapalaran napatay niya ang higante. Hindi kita kailangan ni Makita sa aking harapan. Sukat na nag ikaw ay akin ako nama y iyong giliw.hirang at ang balon ay panawan. Paroonan mo tsunduin sa ngalan ko ay sabihin siya y parito ngayon din at ibig kong kausapin. diyata t aalis kita.ngunit irog may pangamba ang pagsundo mo sa kanya. ang matakot ay di bagay.maputol man nasusugpong kapag kuwan. sa akin ang dusa t hirap. rinsesa kong nililiyag. may tangkilik kay Leonora ay serpiyente t palamora. alipin mo akong tapat humahalik at ang hangad.tayo nasa kaharian ng aking mga magulang. Ano t ako y masisindak kung ito ang aking palad? Ipaglingkod yaring lakas mapahamok kung mapahamak Nang makarating si Don Juan sa Palasyo na kung saan nakatira si Leonora ay nagulat siya sapagkat lahat ng titigan niya ay ginto hindi siya nakahuma nang Makita si Leonora. P Donya Maria: Don Juan: Tagapagsalaysay: Prinsesa Leonora: Don Juan: Prinsesa Leonra: Don Juan: Prinsesa Leonora: Tagapagsalaysay: DON JUAN: . At lumapit sa prinsesa.kung palad kong masaliwa tanggapin ang pagkadusta.laking lunos ang sa aki y lumulunod. halika na. Mapanganib man ngang ludha ano pa ang magagawa. O.DON JUAN: Prinsesa kong minamahal.sino ka ba at ano ang iyong pita? aba.taong lubhang mapaglako.nang sa inyo ba y umalis nangako ka pang babalik?nasayang ang panaginip. ( nagpaalam) prinsesa kong kasi t mutya.pitong ulo. ang bunso kong si Leonora.galit mo po ay magbawa. Si leonora y kapatid ko kasama sa balong ito.rito ay maiiwan pa. yaring buhay kung maaba. tikom ang bibig ako y di mo matitiris kung ikaw ma y kilabot sa pook mong nasasakop saying iring pamumundok pag di kita nailugmok At matapang? May lakas pa na tumawad sa aking kaya? A pahangas!ha-ha-ha ngayon mo makikilala.O.

ang nangyari y talinghaga. hindi kita babayaa t pagibig ko y walang hanggan Prinsesa Leonora: DON JUAN: PRINSESA LEONARA: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO: LEONARA: DON PEDRO: . di na kay magbabago katigasan ng iyong puso? Don Juan kong tanging sinta. Si Don Juan ay naglalakbay pa rin sa kanyang lalandasin. hamak yaring aking dakila na Magsaysay ng himala. salamat sa pag-aampon. mag-utos ka t umaayon itong Lingcod mula ngayon Unang ibig kong malaman kung paano mo nalaman ang lihim kong tahanan sa liblib na kabundukan Prinsesa kong kasi t mutya. ika y pumanhik dito na tayo magniig bahay ko ma y di marikit payapa t di maligalig Prinsesa jong pinopoon. Habang sila y nag-uusap at nag-susuyuan biglang yumanig sa kanilang kinatatayuan. malagot man ang hininga.Si prinsesa nama y ninanais na mag-isa at pag is Don Pedro y dumating kala niya ay si Don Juan na pero pag di niya ito nakikita ayw niya itong pagbuksan. Leonarang pinopoon ko.TAGAPSALAYSAY: Sa mga napakinggan ng prinsesa galit niya y napalitan ng pag-ibig sa prinsipe. Prinsipe. At pinapanhik siya sa palasyo. pawiin ang kalumbayan. iyong-Iyo si leonara Prinsesa kong minamahal.

Brutas . Mayores Isinumite kay: Mrs.IBONG ADARNA (Una at Ikalawang Bahagi) Isinumite ni: Noella Ched B.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful