IBONG ADARNA

Panalangin- Ang Ibong Adarna ay sinimulan ng isang panalangin na bilang papatnubay sa may akda. TAGAPAGSALAYSAY : Noong unang araw sa isang malayong kaharian ang pangalan ay Berbanya ay may isang haring hinahangaan. Sa kanyang mabuting pamamalakad mga tao ay Malaya, mayaman o mahirap pantay lang ang karapatan. At kung mayroon mang nagawang kamalian bago pa man bigyan ng kahatulan sinusuri munang mabuti kung sino ang may sala.

Don Fernando ang ngalan ng haring ito, tingin ng mga tao rito ay isang maginoo at ang kanyang kabiyak ng puso naman ay si Donya Valeriana. Sila y may tatlong anak na matitikas at malakas, pangalan ng unang anak ay si Don Pedro, sumunod naman nito ay si Don Diego at ang bunso ay si Don Juan. Pawang silang tatlo ay may takot sa Diyos at mapagmahal sa magulang. Nagpaunlak ang hari ng isang pagtatanghal at doon niya ipinakilala ang kanyang mga anak at sinabing: DON FERNANDO : Kayong tatlo y mapapalad, angkin ninyo ang talino ng mga pantas na totoo. Yamang ngayo y panahon nang kayong tatlo y tumalaga pumili sa dalawa, magpari o magkorona? Humawak ng kaharian, bayan nami y paglingkuran. Natupad nga lahat ang hiniling ng hari at itong tatlong anak ay walang humpay na magpasalamat sa hari. Nang sumapit na nga ang gabi, ang lahat ng tao y tulog na ng biglang nanaginip ang hari ng hindi kanais-nais, di-umano si Don Juan daw ay sinaktan at piñata sabay hinulog sa balong malalim ng dalawang lalaki. Dahil sa kanyang napanaginipan mula noo y si Haring Fernando y nangayayat na halos din a kumakain, mukha ay hapis na. Nagpatawag ng isang medico ngunit hindi niya malaman kung anong sakit nito. Mula noo y lagi nang malungkot ang reyna, sa kabaitan ng diyos may dumating na manggagamot at doon nga nalaman ang sakit nito. Sakit ninyo haring mahal ay dahilan sa inyong napanaginipan, mabigat man at maselan may mabisang gamut diyan. May isang ibong maganda, ang pangalan ay Adarna, pag nagsimula itong umawit tiyak sakit ninyo y mawawala. Ibong ito y naninirahan sa Tabor na kabundukan ito ay nakatira sa punong pangalan ay Piedras platas. Kaya, mahal na hari, ibong iyon ay ipahanap na dahil sakit niyo y tiyak na mawawala. Nang matapos ang paguusap, anak na panganay ay agad na inutusan. Umalis na nga si Don Pedro at agad binagtas ang Tabor na kabundukan. Mahigit tatlong buwan na naglalakbay sa kabundukan, katawan ni Don Pedro y pagod na ngunit hindi niya iniinda ang sakit na nadarama pero nanag nasa ibabaw na siya ng bundok, ang sinasakyang kabayo ay namatay. Wala ng nagawa si Don Pedro kundi ang simulang maglakad sa bundok na tinatahak. Sa mabuting kapalaran, narrating ni Don Pedro ang Tabor na kabundukan. May nakita siyang isang punong kahoy na pagkaganda-ganda. At sa kanyang pagkabighani, naisipan na doon muna siya magpahinga ngunit laki niyang pagtataka na ni isang ibon ay walang dumadapo sa punong iyon. Ano bang klaseng puno ito, wala man lang ibon na dumadapo dito. Sasapit na lamang ang gabi ay wala pa ang ibong aking hinihintay. Sa kanyang paghihintay, dumating na nga ang ibong hinihintay niya. Sinimulan na ang pagkanta, pitong kanta ang kinanta at pitong bihis rin nito sa di inaasahang pangyayari. Si Don Pedro y napatakan ng ipot ng Adarna at siya ya naging bato. Dahil sa hindi niya pagdating/pagbalik, nagulo na ang Berbanya.

TATLONG ANAK : TAGAPAGSALAYSAY :

MANGGAGAMOT :

TAGAPAGSALAYSAY :

DON PEDRO

:

TAGAPAGSALAYSAY :

DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : Ikaw ngayo y pasasaan at di sa akin ng kamay. mga ibon ay dumuklay. Hindi pa man dumating si Don Diego. Sino ba naman ang hindi makakaidlip sa gayong kagandahang tinig. DON JUAN : Ama. sa aki y lumilinggatong. mga ibon nga ay nagsidating na at agad niyang nawika. hininga ko y mapapatid pag nawala ka sa titig ko. ang panalangin na patnubay niya sa paglalakad at upang mahanap ang kanyang mga kapatid. Di alintana sa kanya ang gutom basta mahanap lang ang Adarna. DON DIEGO : Nang lumalim na ang gabi. Sinimulan na ng Adarna ang pagkanta at si Don Diego y nakinig. lalo pang lumalala ang karamdaman. Bunsong anak kong Don Juan. Sa kanyang paghihintay. dumating na nga ang ibong kanyang pakay at dumapo sa Piedras platas. DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : O ama ko. kung ikaw po y mawawalay ay lalo kong kamatayan. Ano bang laking hiwaga. ang Berbanya ay nainip sa kahihintay sa kanya. punong ganda y di sa pala di makaakit sa madla! Ganitong kagandang kahoy walang tumitirang ibon. Masaklap sa puso t dibdib iyong gayak mong pag-alis. pipilitin kong mabatid ang himalang nalilingid. ang pangalawang anak na si Don Diego ang inatasan at noon din ay nagpaalam sa ama. lunas sa iyong karamdaman. At sa tabi nito ay may isang bato. Gusto sanang utusan na si Don Juan ng Hari ngunit ayaw ng hari dahil baka may mangyari pa sa kanya at hindi makabalik. Punong ito y siya lamang tanging ayaw na dapuan. Pitong kanta ang pinakawalan at pitong bihis ang ginawa. si Don Diego y namahinga at naupo sa batong nakita. hiwaga di ko manuynoy. Oh ama kong minamahal. Siya ay hindi gumamit ng kabayo sa kanyang paglalakbay. ang Adarna y nagbawas ng tulad din ng kapatid niya siya ay napatakan at parehas na silang naging bato. Si Don Fernando ay hindi na mapalagay. Sa kahoy na kaagapay. Apat na buwan ng tinatahak ni Don HARING FERNANDO : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : . Si Don Juan ay lumapit sa ama at nagmakaawa. At habang siya y naglalakad. (Sabay luhod sa ama at nagmakaawa) Aking mahal na ama. ako y iyong tulutan. namatay rin ang sinasakyang kabayo ni Don Diego. sa puso ko nama y subyang malasin kang nararatay. gubat. Limang buwan nang binabagtas ni Don Diego ang bundok katulad din ni Don Pedro. At sinimulan na nga niyang tahakin ang bundok at may nakita siyang isang puno na ang daho t sanga y kumikintab maging ang mga ugat nito ay ginto. Ngayon po y tatlong taon na hindi nagbabalik sila. ang tanging dala lang niya ay baong limang tinapay. humihingi po ako ng bendisyon ninyo sa babaunin kong sandata. Datapwat anumang masapit ako rito y di aalis. baon ko sa puso t dibdib na hanapin ang kapatid ko. Sa ganda ng awit nito si Don Diego y napapikit at nakalimot sa daigdig. kaya po kung pipigilan itong hangad kong mapagaling ka maging sala mandin umalis na ng palihim. Sa kanyang pag-iintay. Kaya labag man sa kanyang kalooban wala ring nagawa si Don Fernando.Dahilan nga sa hindi pagdating ni Don Pedro. tinahak ni Don Diego ng walang takot. labis ko pong inaalala ang sakit mo y lamalala pa. Pagkatapos ng kanta. Sa napakinggan ni Haring Fernando. Parang. ang bunso mo y magpaalam ako ang hahanap naman. siya y biglang natilihan. bundok at itlog. Lumisan na nga si Don Juan sa Berbanyang kaharian.

Narating din ni Don Juan ng matiwasay ang bundok at siya ay lumuhod at nanalangin. O Don Juan. Bukod dito y may isa pa. uhaw. maawa ka. Parang habag na ng diyos madalita sa may lunos kaunting baong bubusog ako nama y maglilingkod. Pinipilit man ng matanda na kunin ni Don Juan ang pagkain. bakit mo pa isasauli sa akin gayong naibigay ko na. ang naroong tao y siyang magtuturo sa Adarna. At sa kanyang paglalakad. Ganun na lang kasaya ang matanda. Dinukot ni Don Juan sa lalagyan ang dala-dalang tinapay sabay abot sa matanda. dikit ay di ano lamang kawili-wiling titigan. TAGAPAGSALAYSAY: MATANDANG SUGATAN: Maginoo. Doo y huwag kang titigil at sa ganda y mahumaling sapagkat ang mararating ang buhay mo ay magmamaliw. Nang matunton na nga niya iyon ay may ermitanyong naroon at agad siyang pinapanhik at doon sila nag-usap. Maginoo. ako po ay pagtapata t baka kayo y aking matulungan. Nakita nga niya ang punong pagkaganda-ganda at kumikinang na mga sanga. oh Don Juan. natirang isang tinapay na baon sa paglalakbay. sa . Marangal na pong di hamak ang aking paglalagalag. MATANDA: DON JUAN: MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Binilisan na nga niya ang paglalakad at agad din naman niyang narating ang tahanan ng Adarna. Kung gayon po ay salamat. malaki pang kahirapan ang iyong pagdaraanan. ako po ay limusan mo na. ano po ang inyong pakay. Si Don Jua y di nakakibo ngunit nasaktan ang puso. Birheng kalinis-linisan. Ibong Adarna nga lamang ang mabisang kagamutan. Hindi kaya baga ito ay sa diyos na sekreto? Anak ay si Jesucristo ang banal na ermitanyo. Ugali ko y pagkabata na maglimos sa kawaw. nang mabaon mo sa daa t malayo ang paruruunan. may natagpuan siyang matandang nakahandusay sa lupa at sugatan. Huwag maging di paggalang. puyat. ngayon ang bilin ko ay itanim sa puso mo. mag-ingat kang totoo at nang di ka maging bato. pagod. saka rito y iba nama t ermitanyo ang may alay. DON JUAN: Ito t isang talinhagang kay hirap na maunawa! Yaong aking nilimusa y isang matandang sugatan. Siya ay nagmamakaawa kay Don Juan at biglang nilapitan. At naghanda ng pagkain ang ermitanyo at inihain kay Don Juan ngunit laki niyag pagtataka.Juan ang kaparangan at iisa na lang ang kanyang baong tinapay. walang bundok. din a niya ito kinuha at agad ng nilisan ang matanda. Sa ibaba y tumanaw ka t may bahay na makikita. kung may baon kayong dala. Itong limos mong tinapay dalhin mo na. Kaya. gutom. Dumanas ng kahirapan. Sa aba ko. DON JUAN : Ako y iyong kahabagan. ang bigay na tinapay sa matandang sugatan kanina ngayon ay nasa harapan niya. bawiin pa y di magawa. ang dito po y aking harap sa ama ko ay panlunas. mga gubat na di ko yata nalakad. At naalala niya ang sinabi ng matanda na tumanaw sa ibaba t may makikita siyang dampa. Ama ko po y nakarating sa malubhang karamdaman. nang siya ay nakakain at agad na nagpasalamat ang matanda kay Don Juan. nang akin ding matagalan itong matarik na daan. Sa pook na natatanaw ay may kahoy kang daratnan. Sa nais na makabawi sa prinsipe y nagpahayag. DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Ako nga po ay may taglay. ngayon po y tatlong taon na ang kapatid kong dalawa y nawawala t di Makita. hari na ngang maging dapat.

Hindi nga nagtagal ay dumating na ang Adarna at nakita niya itong dumapo sa puno. Kay bunso. . katawa y datay sa banig. pagkaginto at maringkas. itali mo sa pagkahawak sa Adarnang mag-aalpas. Pitong awit na maganda. pero hindi siya napatalo agad niyang dinukot ang labaha t sinimulan ng hiwain ang palad. hayo ka na sa gabi y lalalimin ka. kita ngayon ay bibigyan ng sa antok ay may panlaban. Nakatanghod sa kanya. Punongkahoy na makinang na iyo ng naraanan. Don Juan ay masusubok ko katibayan ng loob mo. galak at saya ang naramdaman ng bawat isa. Kung tunay po ang pahayag. pito rin at iba t iba sa balahibong itsurang ilalabas ng Adarna. at ibinigay ni Don Juan ang hawla na naglalaman ng Adarna. DON JUAN: ERMITANYO: TAGAPAGSALAYSAY: ERMITANYO: (Matapos pahiran ng ermitanyo si Don Juan) Ermitanyo: Ngayon mangagsiuwi na kayo magkasundo kayong tatlo wala sanang maglililo. Nang mapakinggan ni Don Juan ang bilin ng Ermitanyo ay agad siyang umalis sa bahay nito agad tinungo ang Tabor na kabundukan upang madatnan niya ang pagdating ng Adarna. Naririto ang labaha t pitong dayop na hinog na iyong dalhi t nang huwag kang talunin ng engkantada. Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit nang mapakinggan ito ni Don Juan ay para siyang nakakatulog. Pagkatapos ng pitong kanta ugali ng Adarna na magbawas. madali ka at sa iyo y may iuutos ako. Iyang bonga ay kunin mo. iyang hanap mo y paghihirapan mong totoo. At kung hindi sa aba mo. Don Juan pakikha nga ang marikit na hawla. Malabis kong alaala baka ipanaw ni ama kung hindi madadala ibong dito makukuha. ERMITANYO: Don Jua y. nang sa bato y magsilitaw ang dalwang iyong mahal. magbabawas ang Adarna. ilagang mapatakan ka baka lungkot ang madala. ay roon nga namamahay ang Adarnang iyong pakay. baka di niyo na maabutan ang inyong mahal na ama. kung talagang totoo ako y tutulong sa iyo. itadhana ng kapalaran. Ibong ito kung dumating hating gabi ng malalim ang pagkantang malambing katahimikan kung gawin. Nang makatulog na ang Adarna umakyat na sa puno ng dahan dahan at agad sinunggaban ang ibon. ikaw ay magiging bato. siya kong itinatangis mula nang ako y umalis. Bawat kantang pakikinggan. Dalhin mo rin itong sintas. matutulad kang totoo kay Don Pedro t kay Don Diego. Upang iyong matagalan. ibong matamis kakanta na lunas sa aking ama. Lahat na po ay binata nang dahilan sa Adarna. tinalian niya ang paa nito taling ibinigay sa kanya ng ermitanyo (at dinal ana sa ermitanyo ang nahuling ibon) at magalak na inilagay ang ibon sa hawla matapos ay agad na bumalik sa bahay ng ermitanyo. Sa diyos dapat manawagan ang lahat ng nilalang. (sumalok) Sumalok na nga ng tubig si Don Juan at binuhusan ang mga batong. Ama ko po ay may sakit. Buong pasasalamat ang hated nila sa bunsong kapatid. TAGAPAGSALAYSAY: At bumalik na sila sa bahay ng ermitanyo ng magalak. Matapos mabuhusan ay unti unting bumabalik sa normal ang kanyang mga kapatid. punuin mo ng tubig iya t ang dalwang bato y buhusan. Ang Adarna ay may engkanto na wala pang tumatalo. Matapos ang kanta. ang palad mo ay sugatan saka agad mong pigaan ng dayop ang hiwang laman.hirap ng mga daan palad kong di mamatay. ito y oras na talaga na pagdating ng Adarna. pitong kantang mainam. titiisin ko ang lahat maging hangga man ang palad tutupdin ko yaring hangad. si Don Juan nama y agad naka ilag sa dumi ng Adarna. ang sa mundo ay pumanaw.

At laking gulat nila na ang sinasabing adarna ay pagkanda ganda ngunit ngayo y sobrang pangit na!. HARING FERNANDO: (galit at nagtataka) Ito baga ang Adarna? Kung ito nga y ano baga pagkapangit pala niya!. Oh. iniwan siya ng mga kapatid at dinal ang Adarna pauwi sa Berbanya. Di ko maubos isipin kung ano t ako y tinaksil. ang ama ko ay mabuhay. Maiiwan siya nito nag iisa lumong lumo walang kakanin mang maliban sa mga damo sa gayon ay maligaya dadalhin ta ang Adarna pagharap sa ating ama hiya natin ay wala na. Sinasabi ng medico na ito raw engkatado. sila nawa y patawarin ng Diyos na maawahin. Sa narito t dala natin ang katunayang magaling? Ginawa nga ng magkapatid ang lihim na pagtataksil sa kapatid. loobin mo. Kung siya y mahina na may sala ang gma paa. DON PEDRO : TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO / DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: laking katuwaan ang nadama ng hari nag Makita niya nag mga anak ngunit bigla itong napawi nang mapansin niyang hindi kasama ang bunsong anak. taglay to ang karangalan magsabi na ng anuman sampung mga kahirapan sa ginawang paglalakbay. Kaya sa kakaukil ukil ng kapatid si Don Diego y sumagot din. At alam niyang baling araw malalaman rin niyo ang tunay na may sala. sipa at tadyak ang inabot ni Don Juan nang hindi na makakilos si Don Juan. Kaya ngayon ang magaling si Don Juan ay patayin kung patay na y iwan natin ang Adarna nama y dalhin. Ngunit sa kanilang paglalakad si Don Pedro pala ay may masamang balak sa bunson kapatid. Humaba pa yairing buhay. inang mahal. Kung tunay nga. gawin nati y pagtulungan na umugin ang katawan. Madlang hirap at parusa di ko sasapitin sana. kahabagan di man dapat ang aliping kapos pilid. Ang Adarna y dala nmain!. Si Don Diego y hindi mapalagay sa napakinggan sa kapatid. kung ako man ay tinaksil kamtan nila ang magalin. Ang adarna y kay Don Juan ang sa ati y kabigyan. Samantala si Don Juan ay hirap pa rin tumawag sa mahal na Birhen.Nang sila lilisan na si Don Juan ay lumuhod sa matanda at humiling na siya ay bendisyon. na masama ang pumatay. may sakit ay giginhawa. buo ang pag asa niya na buhay pa si Don Juan. kung dipo sa aking pita magulang ko y guminhawa. Sino man ang pupuwing ganito man ang sabihin. alaming ang mawawala kapatid nating dakila. DON DIEGO: Iyong iyo panukala tila mandin anong sama. DON PEDRO: Mabuting pang dili hama si Don Juan at sa ama nating liyag ay marangal na haharap. Kung ito raw ay magkanta. Inaamin naman niyang siya ay may inggit ring nararamdaman kay Don Juan. Birhen Inang marilag. tanggulan ng nasa hirap. bakit ngayon ay para bang tinitikis yaring dus? Ano kaya ang dahilan ng sa ibong pamaman kung ang ibong ito y ganyan lalo ko lang kamatayan? TAGAPAGSALAYSAY: Si Haring Fernando y hindi na mapalagay dahil ang bunsong anak ay wala kaya ang luha niya ay tumulo na. Walang daang makasama sa pag uwi sa Berbanya. Suntok. Di kaya kaming tatlo anak ng iisang tao: iwasan ang pagtatalo di gawang maginoo. Pagkat ipaglihim naman mabubunyag din ang tunay. DON JUAN: . Kung wala nang kapalaran. Sinimulan na nga ng tatlo ang paglalakbay pauwi sa Berbanya. kung sa ibon po ang dahil kanila na t di na akin.

monarka ang buong reyno si Don Juan pong bunso mo kaharap na t naririto ang iyo pong bunsong anak nagtitiis ng madlang hirap. Yaong anak mong dalawa inutusang nanguna kabiguan ang nakuha kapwa naging bato sila. nahabag sa kahihibik ng bunso mong iniibig. pagtiisan ang madla mong kahirapan di na maglalaong araw ang ginhawa ay kakamtan. Kaya naging kasabihan ng lahat na ng lipunan. Sila nga y binuhusan lamang. Lalong banal na tungkulin na sa dusay tangkilikin. ang masama ay dakila dito mo nga makikita ang papering palamara. Dalangin kong mataimtim. Silang tatlo ay piniging ng ermitanyong butihin. (Ginagamot si Don Juan ng matanda) O prinsipe. mabisa ang dalang gamot. Nang makarating na nga si Don Juan sa Berbanya ay agad niyang niyakap at hinalikan ang ina at agad siyang lumuhod sa ama at hinalikan ang kamay. Kaya ama.Sa tindi ng kirot na nararamdaman sa bato siya humandusay at inilipat ni Don Juan ang kanyang paningin sa taas ng langit. Bulaklak na walang hapis. nitong tubig na malinaw nang mabasay nangabuhay mga batoy nagsigalaw ang nagturo nitong tubig ay ermitanyong mabait. TAGAPAGSALAYSAY: Iniinda pa rin ni Don Juan ang sakit at kirot. Habang araw silang bato. Kay bathalang maawin ang sakit mo ay gumaling datnan kitang nasa aliw. Sinalok sa isang ilog s alibis na isang bundok. nang tanggapin di sa kamay ko nanggaling gayon pa ma y ikaaliw yaon lamang ay gumaling. kirot at hapdi ng kanyang katawan. Habang si Don Juan ay nakahiga may matandang uugod ugod ang lumapit sa kanya nilagyan siya ng gamot sa katawan. di puhunang magagawa nang sa yama y magpasaas. Binilisan na nga ni Don Juan ang paglalakad upang maabutan pa ang kanyang ama ay buhay. ngunit iyong isahagad ang am among nililiyag. sa linaw ay parang bubog. Huwag tayong mananangan sa ugaling di . sa mundo ang buhay natin parang nagdaraang hangin. At ipinikit ni don Juan ang kanyang mata at muling nanalangin sa mahal na Birhen luha ay muling umagos sa mga mata niya. DON JUAN: (Tumingala at lumuluha) Oh. MATANDA: Matapos gamutin ng matanda ang prinsipe ay bilang nawala ang pananakit. sa langit ang kabanalan. Nang Makita na ng Adarna ang prinsipe walang mapagsidlan ang katuwaan nito. ang yakap na lumayas ko ang pagsuyong lason pala. Sa kasawiang tinamo ni Don Diego at Don Pedro kung hindi po sa bunso mo. kasayaha y walang maliw MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: Adarna: (umaawit) . kamatayan ay hinamak. Malaon nang naiinip sa hindi mo pagbabalik karamdama y lumalawig baka di ko makatawid.mainam na kayo kung dumaramay ay nang upang madamayan. Jaromg Don Fernando. Aba. bituing nasa langit. inyo kayang nasisilip akon sawi t nasa sa sakit? Kaila kaya sa inyo na rito ang mga tao kapatid man at katoto ay lihim na kaaway mo? Kahat dito y pasaliwa walang hindi balintuna. At dininig ang panalangin niya. Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit sabay unti unting nagbabago ang itsura nito at ang tinig nito ay sadyang kawili wili. Sa utos mo ay tumupad. Saka iyong kawang gawa na sa Diyos na tadhana. Kaya nga magmadali ka ng pag uwi sa berbanya iikaw ang lagi na pangarap ng iyong ama. ang mabuti ay masam. (niyaposa ang matanda) Utang ko sa inyong habag ang buhay ko di nautas ano kaya ang marapat iganti ng abang palad? Kawanggawa y hindi ganoon kung di iya y isang layon ang damaya t walang gugol. DON JUAN: Tila diys ang matanda. Don jua y di hangad tapusin ang pag uusap.

Nakatadhana sa utos ang gawaing pagtatanod. At paano naman siya? Huwag kang mag alalat tatanod nang makalawa bukas tayo magkikita. haring mahal. Hindi ko po mababatong sa aki y malayo sila kaya po ibigay mo na ang patawad sa kanila. sa magdamag walang tulog. Nang ihahatol na ng hari ang parusa ay lumuhod si Don Juan sa ama. Nakasanayan na ni Don Pedro na nag kapatid na bunso ay gawan ng masama kaya nang gabing iyon naisipan na naman niyang magtaksil kasama ang kapatid na si Don Diego. sa mga napakinggan ng dalawa sila ay parang natahimik. Nagkasundo nga ang dalawa at nang tumugtog na nag ikasampu. Ang panaho y pumapanaw araw ay di matulusan. ang tatlo sa halinhina y panatag sa katungkulan. Don Juan: (nakaluhod at umiiyak) O ama kong ginigiliw ang puso mong mahabagin sa kanila y buksan mo rin. patawarin kayoy hindi sinuman ang humingi. Hari. Ako naman ay narito buhay pa rin at kapiling mo. At bumali nga sa dain ang Berbanya. Tumayo si haring Fernand o at niyakap ang anak at ang ibon at binalinan ang dalawa niyang anak na taksil.habang sila y kumakain. TAGAPAGASALAYSAY: Nang matapos umawit ang Adarna ay biglang bumalik sa dating lakas ang hari. sa sarap ng tulog ni Don Juan siya ay ginising kait hindi pa man iyon ang oras ng kanyang pagbabantay. Kasayahan ng matapos ermitanyo ay pumsok sa ermitanyo kalugod lugod at kumuha po ng gamot. kaya po gayong na lamang yaring dusa t kalumbayan. inyo pong alamin si Don Jua y nagtiis dina palad niya ay hiwain nang gabing akoy hulihin. Sasabay ba ako ngayon? Mamaya y sino kung gayon ang magbabanay sa ibon? Gigisin mo si Don Juan pagdating dito ay iwa t huwag na siyang halinhan. ang tatlo ay sunod sunod. Haring Fernando: (kausap ang dalawang anak) Kayo ngayon ay lalaya. Habang siya ay nagbabantay sa antok ang bumalabal sa kanya at TGAPAG SALAYSAY: HARING FERNANDO: TAGAPAGSALAYSAY: DON DIEGO: DON PEDRO DON DIEGO DON PEDRO TAGAPAGSALAYSAY . Pag sinumpong na mangganid panginoo y nililingkis. Datapwat o! inggit! Sawang maamo y nalupit. para nilang hinahatak ang gabi sa pagliwanag. gayon na lamang ang galit ng hari at kung wala lang daw ang diyos ay ipinasunog na niya ang mga anak. Ang sinapit ni Don Juan dinamdam ko. Ang sa inyo ay magsukab sa akin ay magbabayad. Yamang ngayon natalos mo ang matapat at ang lilo kay Don Juan. sa pangakong magtatanda. oras oras ang ibong ay dinadalaw. Dusang ito ay tiniis dahilan sa kanyang nais nag taglay ninyong sakit ay huwag na sanang lumawig. O hari ko ipamana itong reyno. Pitong malalim na sugat pinigaan pa ng dayap ninag humapdi o kay antok lama y parang ng ingat ngat. At nagbigay ng kautusan ang harin sa gabi ang tatlong anak ay magpapalitan na bantayan ang Adarna. kami y pawing anak naman sa lingap mo nananangan. Malaki man po ang sala sa aki y nagawa mo nila. yaon po ay natapos na t dapat kaming magkasama. Kaya rin nga namalas mo ako nga y lulugo lugo ni kumain ay ayoko pagkanto y di ko ginuso papgka t di po dumarating ang may ari po sa akin ayoko sa mga taksil na anak masasakim. Kaya nga pakaingatan. Sa araw ng kayo ay muling magkasala kahit munti. Ang matanda ay nahabog sa daig ng iyong anak. Tatlong hati sa magdamag bawat isa ay tatlong oras. kaya kahit anong hirap ang prinsipe ay hinanap. Magpatawag ng pulong ang hari na kung ano ang maaaring iparusa sa mga anak. Wala rin ngang minamahal karugtong ng aking buhay. sasabihin koy tatandaan magkasalay minsan lamang pag umulit kamatayan!.

Ngunit nagulat ito nang walang laman hawla. ang loob mo ay lakasan.ay nagkasundong magliwaliw sa iyo sa malayo.kaya marapat ay ako ang ihugos muna ninyo. sa akin ipagtiwala ang anuman iyong nasa. Sa Armenya nga pumunta si Don Juan. pabayaan ang Berbanya ty dito na tayo tumira sumama na kay Don Juan tayong tatlo ay magpisan tumuklas ng kapalanan sa iba nang kaharian. DON JUAN: TAGAPAGSALAYAY Ito ang maganda natatago ang maysala. sumikat ang araw si Don Juan ay nakaalis na. May lunas na magagawa kung papaya ka sa pithaya. ang balon ay sobrang linis ni walaman lang sukal na makikita. Ang bundok ng Armenya ay isaang pook na maganda at may maraming tanawin na kaaya-ayang tingnan. Nito. Siya kaya y napasa at hindi natin matagpuan Tagumpay nga ang dalawa sa paghahanap kay Don Juan at nakita siya ng Armenyang kabundukan. Nang magising na ang hari tuwa t saya ang nadarama.tuluyan nga siyang nakatulog. ang tatlo ay nagtaka dahil sa nakita. Ipinahanap ng hari si Don Juan sa dalawang anak. minabuti nga muna niya na doon muna manirahan. wala ka ring karapatan. kaya nang magising si Don Juan nagulat siya ng wala na ang Ibon sa hawla. Di naman siya takot na mapagalian sa maaaring igawad na parusa sa kanya kundi paano niya magtatakpan ang ginawang kataksilan.tatlumpung dipa pa lang ang .sila ay masayang magkakasama noon Ganun paman hindi pa rin sila kontento.kami nama y bahalana sa balita mo umasa TAGAPAGSALAYSAY: Ibinababa na nga ng dalawa ang tali at si Don Pedro y nagbilin na sa oras na galawin niya ang tali ay agad niya batakin ang tali. At nagkita na nga ang magkapatid. galit na galit ang hari nang tawagin ang tatlong anak ngunit dalawa lang ang humanap sa kanya at pawing hindi nga nangapuyat. bundok at burol na hindi nila hinahalughog. pagkat ako ang panganay. oo na lamang DON PEDRO: (niyakap si Don Juan)kami. TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: (namamangha) Balong ito y may hiwaga.sa anumang maging hanagd tayong tatlo y magkasama. Bago pa man. at sila nga ay may nakitang balon habang sila ay naglalakad .nasa akin ang katuwiran DON PEDRO: DON JUAN/DON DIEGO: Kung gayon ikaw ang siyang mauna. Ibig nami y sumama ka nang mabuo ang ligaya. Sila naga y nanirahan sa bundok ng Armenya.tali y huwag bibitiwan hanggang di ko tinatantang DON DIEGO: Ako y matanda sa iyo. ang mabuting gawin kaya lussungit nang maunawaNgayon din ako ay talian ihugos ng dahan dahan. At sila ay nangako na sa pagbalik nila kasama na nila si Don Juan at titiyakin na siya ay magdudusa. DON PEDRO: TAGAPAGSALAYSAY DON PEDRO (Kausap si Don Diego) Ikaw sanay huwag ganyan.malalaman ninyong lubos. Kung ibig mo ay huwag nang balikan ang ating ama. may nais po silang tuklasin sa kaharian iyon. ako ang siyang tatarok ang hangganan kung maabot at doo y may matatalos. TAGAPAGSALAYSAY Alam ni Don Diego na lahat nang iyon ay hindi totoo kay napa siya sa kapatid. ang takot at kahihiya y ipaglihim kay Don Juan. Walang bukid. Lumapit na nga ang magkapatid sa hawla ng ibon at pinakawalan nila ito.

Sa matamis na bati mo. Na tila namamalikmata.nasimulan kong gawin ang marapat ay tapusin. hindi ko natagalan ang dilim na bumalabal sa sindak at katakutan sa sindak at katakutan para akong sinasakal. Sukatin mo yaring hirap ng sa iyo. Ano pa yaring halaga kung sawi rin sa pagsinta. Sa pagtitiis nga ni Don Juan ang balong ay nasapit rin. marilag na prinsesa.nalulusong ni Don Pedro ay ginalaw na agad niya ang tali.ay pagharap balong lihim ay di tatap nilusong kong walang gulat.lahat nang kanyang matatapakan ay puro Kristal at siya ay namangha sa nakita. ngunit manghang-mangha ako sa iyong pagkaparito! Ako y isang pusong alsa na kayakap ng dalita.saka rito inilapag maglingkod sa iyong dilag. Oh. ang sa araw na ligaya kabanguhan ng sampaga sa yapak mo y sumasamba. Si Don Juan nga y di mapakali at nagtali na lubid at sa balo y bumaba na malalim na rin ang nararating ni Don Juan at sa sindak ay lumalaban.kitli mo na yaring buhay.prinsesang minamahal. Kung wala kang pagmamahal. mahanga o.Donya Juana.galit niya ay susubo.ang malakina kabiguan ay bung ang karunungan. (hawak ang kamay ni Donya Maria) Oh. Sa amin ay ibalita ano nga ba ang hiwaga? Ewan ko. Ako y iyong kahabagan o. Ano t akin pang ninasa na tuklasin ang hiwaga kundi rin magagawa? Anuman ang kapalaran ito y di ko uurungan. Kung datnan kang kaniig ko.katapanga y di-kawasa. Si Don Diego naman ang na bumaba sa balon at tulad din ni Don Pedro siya ay umahon sa balon nang namumutla. wala wala sa lalim ng walang hanggan ang takot ko ay umiral at kung doon ay nagtagal napati na itong buhay. DON DIEGO/DON JUAN: Narating mo ba ang hangga? Ano roon ang nakita pamumutla mo y ganyan na? DON PEDRO: (namumutla) Hintay muna. Oh.inihatid ditong kusa ng pagsinta kong dakila.hininga ko y malagot na.taong datna y sinisila. nanganganib ang buhay mo baka ikaw ay matalo. hiwaga ito y sa engkanto gawa! At lalo siyang namangha nang Makita niya si Donya Maria.sa gawang pabimbin-bimbin wala tayong mararating. Hinamak ang kadiliman at panganib na darating ngayong kita y masilaya sawi pa rin yaring buhay Tanggapin mo yaring puso pusong iyan pa naglaho nagtaksil ka sa pangako Magtaksil? Pagtaksilan ang buhay na aking buhay? Prinsesa kong minamahal panahon ang magsasaysay Ngayon ang aking panganib saan kita ililingid nang maligtas sa pasukit ng higanteng sakdal lupit?higanteng ito y siya nga sa akin ay may alaga. nagagalak ang puso ko. Tagapagsalaysay: DON JUAN: DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: .nang malabay niyangpakpak.hintay kayo magpuputo ang dibdib ko . senyas upang hilahin na ang tali.sa kung itoy y kasalanan sa parusa y nakalaan.Inimbulag sa itaas.

naririyan sa palasyo rito y natatanaw mo.ngayon at dito kita ililigpit Ayoko nang ingay-ingay lumaban ka kung lalaban! Kung hangad mo yaring buhay. At lumapit sa prinsesa. Walang mapagsidlan ng tuwa si Donya Maria namg bumulagta sa lupa ang higante. manghawak sa kapalaran sa diyos na kalooban Ilang saglit lang ay dumating na ang higante sa hagdan ay pumapanhik at tinawag ang prinsesa na galit na galit. diyata t aalis kita.tayo nasa kaharian ng aking mga magulang.hirang at ang balon ay panawan.kung ako man ay naghirap ikaw naman ang katumbas. Ano t ako y masisindak kung ito ang aking palad? Ipaglingkod yaring lakas mapahamok kung mapahamak Nang makarating si Don Juan sa Palasyo na kung saan nakatira si Leonora ay nagulat siya sapagkat lahat ng titigan niya ay ginto hindi siya nakahuma nang Makita si Leonora.laking lunos ang sa aki y lumulunod. Hindi kita kailangan ni Makita sa aking harapan. Ang serpiyente ay matapang sanay siya sa pagpatay.O. Ikaw baga y o kaya y sinisipayo? Hayo t dito ay lumayo. O. pinupoon kong prinsesa.DON JUAN: Prinsesa kong minamahal. maglingkod sa iyong dilag Di mo baga nalalamang mapanganib yaring buhay.taong lubhang mapaglako. Si leonora y kapatid ko kasama sa balong ito. Don Juan aking sinta. maging dusa man at lagim sa akin ay aliw na rin. Amoy manusya. Pakutyang ngumiti ang higante. palad ko na ang mawala. kung ako y may nagkasala Ito y dahil sa pagsinta. sa mahal mong mga yapak.ngunit irog may pangamba ang pagsundo mo sa kanya. Kaya.kung palad kong masaliwa tanggapin ang pagkadusta.rito ay maiiwan pa. Pinakia na naman ni Don Juan ang pag-ibig na nais niyangI bigay sa prinsesa. palabas ng buwan. ( nagpaalam) prinsesa kong kasi t mutya.hangad kong ika y mapatay Naglaban nga ang dalawa at sa mabuting kapalaran napatay niya ang higante. sa akin ang dusa t hirap. yaring buhay kung maaba. O. Dangat ako y nagkapuso na pinukaw ng pagsuyo sa dilag mo y kalian ako matanggap ang pagsiphayo? TAGAPASALAYSAY: HIGANTE: Tagapagsalaysay: Higante: Don juan: Higante: Don Juan: Tagapagsalaysay: Don Juan. tikom ang bibig ako y di mo matitiris kung ikaw ma y kilabot sa pook mong nasasakop saying iring pamumundok pag di kita nailugmok At matapang? May lakas pa na tumawad sa aking kaya? A pahangas!ha-ha-ha ngayon mo makikilala. may tangkilik kay Leonora ay serpiyente t palamora.sino ka ba at ano ang iyong pita? aba. masawi sa iyong lingap.nang sa inyo ba y umalis nangako ka pang babalik?nasayang ang panaginip. alipin mo akong tapat humahalik at ang hangad. ang matakot ay di bagay. P Donya Maria: Don Juan: Tagapagsalaysay: Prinsesa Leonora: Don Juan: Prinsesa Leonra: Don Juan: Prinsesa Leonora: Tagapagsalaysay: DON JUAN: . rinsesa kong nililiyag. halika na. pangahas.pitong ulo. ang bunso kong si Leonora. Paroonan mo tsunduin sa ngalan ko ay sabihin siya y parito ngayon din at ibig kong kausapin. muli ka pang makihamok ay di na itutulot. hingi ko y kapatawaran sa aking kapangahasan. Mapanganib man ngang ludha ano pa ang magagawa.rito ay may tao kang iba! Hindi nakasagot ang prinsesa tila kinikilabutan. higante. tala sa mdaling-araw.maputol man nasusugpong kapag kuwan. sa serpiyente kong matapang walang mapapatay.galit mo po ay magbawa. Sukat na nag ikaw ay akin ako nama y iyong giliw. Hindi gaanong masaklap na mapatay ng kalamas. umalis ka t manghinayang sa makikiil mong buhay Hindi tuminag ang prinsipe. (humahalakhak) Di laki ko ngayong tuwa rito ay may masisila! Di na pala kailangan mamundo pa at mamarang dito man sa aking bahay lumapit na ang pindang. Don Juan.

TAGAPSALAYSAY: Sa mga napakinggan ng prinsesa galit niya y napalitan ng pag-ibig sa prinsipe.Si prinsesa nama y ninanais na mag-isa at pag is Don Pedro y dumating kala niya ay si Don Juan na pero pag di niya ito nakikita ayw niya itong pagbuksan. mag-utos ka t umaayon itong Lingcod mula ngayon Unang ibig kong malaman kung paano mo nalaman ang lihim kong tahanan sa liblib na kabundukan Prinsesa kong kasi t mutya. iyong-Iyo si leonara Prinsesa kong minamahal. di na kay magbabago katigasan ng iyong puso? Don Juan kong tanging sinta. hindi kita babayaa t pagibig ko y walang hanggan Prinsesa Leonora: DON JUAN: PRINSESA LEONARA: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO: LEONARA: DON PEDRO: . Leonarang pinopoon ko. pawiin ang kalumbayan. Habang sila y nag-uusap at nag-susuyuan biglang yumanig sa kanilang kinatatayuan. malagot man ang hininga. salamat sa pag-aampon. ika y pumanhik dito na tayo magniig bahay ko ma y di marikit payapa t di maligalig Prinsesa jong pinopoon. Prinsipe. At pinapanhik siya sa palasyo. Si Don Juan ay naglalakbay pa rin sa kanyang lalandasin. hamak yaring aking dakila na Magsaysay ng himala. ang nangyari y talinghaga.

IBONG ADARNA (Una at Ikalawang Bahagi) Isinumite ni: Noella Ched B. Brutas . Mayores Isinumite kay: Mrs.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful