IBONG ADARNA

Panalangin- Ang Ibong Adarna ay sinimulan ng isang panalangin na bilang papatnubay sa may akda. TAGAPAGSALAYSAY : Noong unang araw sa isang malayong kaharian ang pangalan ay Berbanya ay may isang haring hinahangaan. Sa kanyang mabuting pamamalakad mga tao ay Malaya, mayaman o mahirap pantay lang ang karapatan. At kung mayroon mang nagawang kamalian bago pa man bigyan ng kahatulan sinusuri munang mabuti kung sino ang may sala.

Don Fernando ang ngalan ng haring ito, tingin ng mga tao rito ay isang maginoo at ang kanyang kabiyak ng puso naman ay si Donya Valeriana. Sila y may tatlong anak na matitikas at malakas, pangalan ng unang anak ay si Don Pedro, sumunod naman nito ay si Don Diego at ang bunso ay si Don Juan. Pawang silang tatlo ay may takot sa Diyos at mapagmahal sa magulang. Nagpaunlak ang hari ng isang pagtatanghal at doon niya ipinakilala ang kanyang mga anak at sinabing: DON FERNANDO : Kayong tatlo y mapapalad, angkin ninyo ang talino ng mga pantas na totoo. Yamang ngayo y panahon nang kayong tatlo y tumalaga pumili sa dalawa, magpari o magkorona? Humawak ng kaharian, bayan nami y paglingkuran. Natupad nga lahat ang hiniling ng hari at itong tatlong anak ay walang humpay na magpasalamat sa hari. Nang sumapit na nga ang gabi, ang lahat ng tao y tulog na ng biglang nanaginip ang hari ng hindi kanais-nais, di-umano si Don Juan daw ay sinaktan at piñata sabay hinulog sa balong malalim ng dalawang lalaki. Dahil sa kanyang napanaginipan mula noo y si Haring Fernando y nangayayat na halos din a kumakain, mukha ay hapis na. Nagpatawag ng isang medico ngunit hindi niya malaman kung anong sakit nito. Mula noo y lagi nang malungkot ang reyna, sa kabaitan ng diyos may dumating na manggagamot at doon nga nalaman ang sakit nito. Sakit ninyo haring mahal ay dahilan sa inyong napanaginipan, mabigat man at maselan may mabisang gamut diyan. May isang ibong maganda, ang pangalan ay Adarna, pag nagsimula itong umawit tiyak sakit ninyo y mawawala. Ibong ito y naninirahan sa Tabor na kabundukan ito ay nakatira sa punong pangalan ay Piedras platas. Kaya, mahal na hari, ibong iyon ay ipahanap na dahil sakit niyo y tiyak na mawawala. Nang matapos ang paguusap, anak na panganay ay agad na inutusan. Umalis na nga si Don Pedro at agad binagtas ang Tabor na kabundukan. Mahigit tatlong buwan na naglalakbay sa kabundukan, katawan ni Don Pedro y pagod na ngunit hindi niya iniinda ang sakit na nadarama pero nanag nasa ibabaw na siya ng bundok, ang sinasakyang kabayo ay namatay. Wala ng nagawa si Don Pedro kundi ang simulang maglakad sa bundok na tinatahak. Sa mabuting kapalaran, narrating ni Don Pedro ang Tabor na kabundukan. May nakita siyang isang punong kahoy na pagkaganda-ganda. At sa kanyang pagkabighani, naisipan na doon muna siya magpahinga ngunit laki niyang pagtataka na ni isang ibon ay walang dumadapo sa punong iyon. Ano bang klaseng puno ito, wala man lang ibon na dumadapo dito. Sasapit na lamang ang gabi ay wala pa ang ibong aking hinihintay. Sa kanyang paghihintay, dumating na nga ang ibong hinihintay niya. Sinimulan na ang pagkanta, pitong kanta ang kinanta at pitong bihis rin nito sa di inaasahang pangyayari. Si Don Pedro y napatakan ng ipot ng Adarna at siya ya naging bato. Dahil sa hindi niya pagdating/pagbalik, nagulo na ang Berbanya.

TATLONG ANAK : TAGAPAGSALAYSAY :

MANGGAGAMOT :

TAGAPAGSALAYSAY :

DON PEDRO

:

TAGAPAGSALAYSAY :

Limang buwan nang binabagtas ni Don Diego ang bundok katulad din ni Don Pedro. dumating na nga ang ibong kanyang pakay at dumapo sa Piedras platas. ang pangalawang anak na si Don Diego ang inatasan at noon din ay nagpaalam sa ama. kung ikaw po y mawawalay ay lalo kong kamatayan. Pitong kanta ang pinakawalan at pitong bihis ang ginawa. lalo pang lumalala ang karamdaman. Lumisan na nga si Don Juan sa Berbanyang kaharian. DON JUAN : Ama. Bunsong anak kong Don Juan. ang Berbanya ay nainip sa kahihintay sa kanya. Si Don Juan ay lumapit sa ama at nagmakaawa. ang bunso mo y magpaalam ako ang hahanap naman. Sino ba naman ang hindi makakaidlip sa gayong kagandahang tinig. tinahak ni Don Diego ng walang takot. humihingi po ako ng bendisyon ninyo sa babaunin kong sandata. bundok at itlog. At sinimulan na nga niyang tahakin ang bundok at may nakita siyang isang puno na ang daho t sanga y kumikintab maging ang mga ugat nito ay ginto. namatay rin ang sinasakyang kabayo ni Don Diego. hiwaga di ko manuynoy. DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : Ikaw ngayo y pasasaan at di sa akin ng kamay. Sinimulan na ng Adarna ang pagkanta at si Don Diego y nakinig. Sa kanyang pag-iintay. Siya ay hindi gumamit ng kabayo sa kanyang paglalakbay. pipilitin kong mabatid ang himalang nalilingid. Ano bang laking hiwaga. mga ibon nga ay nagsidating na at agad niyang nawika. Punong ito y siya lamang tanging ayaw na dapuan. Hindi pa man dumating si Don Diego. Sa ganda ng awit nito si Don Diego y napapikit at nakalimot sa daigdig. At sa tabi nito ay may isang bato. punong ganda y di sa pala di makaakit sa madla! Ganitong kagandang kahoy walang tumitirang ibon. Parang. ako y iyong tulutan. ang tanging dala lang niya ay baong limang tinapay. Pagkatapos ng kanta. sa puso ko nama y subyang malasin kang nararatay. Sa napakinggan ni Haring Fernando. Apat na buwan ng tinatahak ni Don HARING FERNANDO : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : . siya y biglang natilihan. sa aki y lumilinggatong. Masaklap sa puso t dibdib iyong gayak mong pag-alis. Si Don Fernando ay hindi na mapalagay. gubat. kaya po kung pipigilan itong hangad kong mapagaling ka maging sala mandin umalis na ng palihim. ang panalangin na patnubay niya sa paglalakad at upang mahanap ang kanyang mga kapatid. Kaya labag man sa kanyang kalooban wala ring nagawa si Don Fernando. si Don Diego y namahinga at naupo sa batong nakita. Datapwat anumang masapit ako rito y di aalis. labis ko pong inaalala ang sakit mo y lamalala pa. (Sabay luhod sa ama at nagmakaawa) Aking mahal na ama. Gusto sanang utusan na si Don Juan ng Hari ngunit ayaw ng hari dahil baka may mangyari pa sa kanya at hindi makabalik. DON DIEGO : Nang lumalim na ang gabi. mga ibon ay dumuklay. Di alintana sa kanya ang gutom basta mahanap lang ang Adarna. Sa kanyang paghihintay.Dahilan nga sa hindi pagdating ni Don Pedro. Sa kahoy na kaagapay. Ngayon po y tatlong taon na hindi nagbabalik sila. baon ko sa puso t dibdib na hanapin ang kapatid ko. hininga ko y mapapatid pag nawala ka sa titig ko. Oh ama kong minamahal. DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : O ama ko. At habang siya y naglalakad. lunas sa iyong karamdaman. ang Adarna y nagbawas ng tulad din ng kapatid niya siya ay napatakan at parehas na silang naging bato.

Sa ibaba y tumanaw ka t may bahay na makikita. mag-ingat kang totoo at nang di ka maging bato. saka rito y iba nama t ermitanyo ang may alay. Ugali ko y pagkabata na maglimos sa kawaw. may natagpuan siyang matandang nakahandusay sa lupa at sugatan. TAGAPAGSALAYSAY: MATANDANG SUGATAN: Maginoo. Doo y huwag kang titigil at sa ganda y mahumaling sapagkat ang mararating ang buhay mo ay magmamaliw. ngayon po y tatlong taon na ang kapatid kong dalawa y nawawala t di Makita. natirang isang tinapay na baon sa paglalakbay. mga gubat na di ko yata nalakad. Pinipilit man ng matanda na kunin ni Don Juan ang pagkain. nang akin ding matagalan itong matarik na daan. sa . Bukod dito y may isa pa. ako po ay pagtapata t baka kayo y aking matulungan. ako po ay limusan mo na. gutom. ano po ang inyong pakay. pagod. ang naroong tao y siyang magtuturo sa Adarna. Sa aba ko. nang siya ay nakakain at agad na nagpasalamat ang matanda kay Don Juan. bakit mo pa isasauli sa akin gayong naibigay ko na. Ibong Adarna nga lamang ang mabisang kagamutan. Ganun na lang kasaya ang matanda. oh Don Juan. Birheng kalinis-linisan. walang bundok. Nakita nga niya ang punong pagkaganda-ganda at kumikinang na mga sanga. kung may baon kayong dala. nang mabaon mo sa daa t malayo ang paruruunan. ngayon ang bilin ko ay itanim sa puso mo. uhaw. ang dito po y aking harap sa ama ko ay panlunas. maawa ka. At naalala niya ang sinabi ng matanda na tumanaw sa ibaba t may makikita siyang dampa.Juan ang kaparangan at iisa na lang ang kanyang baong tinapay. At naghanda ng pagkain ang ermitanyo at inihain kay Don Juan ngunit laki niyag pagtataka. Maginoo. dikit ay di ano lamang kawili-wiling titigan. puyat. Kung gayon po ay salamat. Nang matunton na nga niya iyon ay may ermitanyong naroon at agad siyang pinapanhik at doon sila nag-usap. Kaya. Si Don Jua y di nakakibo ngunit nasaktan ang puso. hari na ngang maging dapat. DON JUAN : Ako y iyong kahabagan. DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Ako nga po ay may taglay. Huwag maging di paggalang. Parang habag na ng diyos madalita sa may lunos kaunting baong bubusog ako nama y maglilingkod. MATANDA: DON JUAN: MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Binilisan na nga niya ang paglalakad at agad din naman niyang narating ang tahanan ng Adarna. Sa nais na makabawi sa prinsipe y nagpahayag. Siya ay nagmamakaawa kay Don Juan at biglang nilapitan. Dinukot ni Don Juan sa lalagyan ang dala-dalang tinapay sabay abot sa matanda. Ama ko po y nakarating sa malubhang karamdaman. Hindi kaya baga ito ay sa diyos na sekreto? Anak ay si Jesucristo ang banal na ermitanyo. DON JUAN: Ito t isang talinhagang kay hirap na maunawa! Yaong aking nilimusa y isang matandang sugatan. At sa kanyang paglalakad. Marangal na pong di hamak ang aking paglalagalag. din a niya ito kinuha at agad ng nilisan ang matanda. Dumanas ng kahirapan. O Don Juan. Itong limos mong tinapay dalhin mo na. Sa pook na natatanaw ay may kahoy kang daratnan. malaki pang kahirapan ang iyong pagdaraanan. bawiin pa y di magawa. Narating din ni Don Juan ng matiwasay ang bundok at siya ay lumuhod at nanalangin. ang bigay na tinapay sa matandang sugatan kanina ngayon ay nasa harapan niya.

Upang iyong matagalan. ang palad mo ay sugatan saka agad mong pigaan ng dayop ang hiwang laman. (sumalok) Sumalok na nga ng tubig si Don Juan at binuhusan ang mga batong. ay roon nga namamahay ang Adarnang iyong pakay. iyang hanap mo y paghihirapan mong totoo. titiisin ko ang lahat maging hangga man ang palad tutupdin ko yaring hangad. Lahat na po ay binata nang dahilan sa Adarna. ibong matamis kakanta na lunas sa aking ama. Buong pasasalamat ang hated nila sa bunsong kapatid. Don Juan ay masusubok ko katibayan ng loob mo. TAGAPAGSALAYSAY: At bumalik na sila sa bahay ng ermitanyo ng magalak. Pitong awit na maganda.hirap ng mga daan palad kong di mamatay. pitong kantang mainam. hayo ka na sa gabi y lalalimin ka. . ikaw ay magiging bato. Matapos mabuhusan ay unti unting bumabalik sa normal ang kanyang mga kapatid. Kay bunso. matutulad kang totoo kay Don Pedro t kay Don Diego. nang sa bato y magsilitaw ang dalwang iyong mahal. magbabawas ang Adarna. Dalhin mo rin itong sintas. Ibong ito kung dumating hating gabi ng malalim ang pagkantang malambing katahimikan kung gawin. Bawat kantang pakikinggan. ERMITANYO: Don Jua y. kita ngayon ay bibigyan ng sa antok ay may panlaban. DON JUAN: ERMITANYO: TAGAPAGSALAYSAY: ERMITANYO: (Matapos pahiran ng ermitanyo si Don Juan) Ermitanyo: Ngayon mangagsiuwi na kayo magkasundo kayong tatlo wala sanang maglililo. pito rin at iba t iba sa balahibong itsurang ilalabas ng Adarna. itali mo sa pagkahawak sa Adarnang mag-aalpas. katawa y datay sa banig. si Don Juan nama y agad naka ilag sa dumi ng Adarna. Nang makatulog na ang Adarna umakyat na sa puno ng dahan dahan at agad sinunggaban ang ibon. tinalian niya ang paa nito taling ibinigay sa kanya ng ermitanyo (at dinal ana sa ermitanyo ang nahuling ibon) at magalak na inilagay ang ibon sa hawla matapos ay agad na bumalik sa bahay ng ermitanyo. Sa diyos dapat manawagan ang lahat ng nilalang. madali ka at sa iyo y may iuutos ako. punuin mo ng tubig iya t ang dalwang bato y buhusan. Hindi nga nagtagal ay dumating na ang Adarna at nakita niya itong dumapo sa puno. kung talagang totoo ako y tutulong sa iyo. siya kong itinatangis mula nang ako y umalis. Malabis kong alaala baka ipanaw ni ama kung hindi madadala ibong dito makukuha. Naririto ang labaha t pitong dayop na hinog na iyong dalhi t nang huwag kang talunin ng engkantada. galak at saya ang naramdaman ng bawat isa. ilagang mapatakan ka baka lungkot ang madala. Pagkatapos ng pitong kanta ugali ng Adarna na magbawas. Ang Adarna ay may engkanto na wala pang tumatalo. pagkaginto at maringkas. Matapos ang kanta. Don Juan pakikha nga ang marikit na hawla. Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit nang mapakinggan ito ni Don Juan ay para siyang nakakatulog. pero hindi siya napatalo agad niyang dinukot ang labaha t sinimulan ng hiwain ang palad. At kung hindi sa aba mo. baka di niyo na maabutan ang inyong mahal na ama. Nang mapakinggan ni Don Juan ang bilin ng Ermitanyo ay agad siyang umalis sa bahay nito agad tinungo ang Tabor na kabundukan upang madatnan niya ang pagdating ng Adarna. ito y oras na talaga na pagdating ng Adarna. Kung tunay po ang pahayag. Punongkahoy na makinang na iyo ng naraanan. Iyang bonga ay kunin mo. ang sa mundo ay pumanaw. at ibinigay ni Don Juan ang hawla na naglalaman ng Adarna. Ama ko po ay may sakit. Nakatanghod sa kanya. itadhana ng kapalaran.

sila nawa y patawarin ng Diyos na maawahin. Sino man ang pupuwing ganito man ang sabihin. At alam niyang baling araw malalaman rin niyo ang tunay na may sala. Walang daang makasama sa pag uwi sa Berbanya. Ang adarna y kay Don Juan ang sa ati y kabigyan. Ngunit sa kanilang paglalakad si Don Pedro pala ay may masamang balak sa bunson kapatid. Sinasabi ng medico na ito raw engkatado. DON PEDRO: Mabuting pang dili hama si Don Juan at sa ama nating liyag ay marangal na haharap. buo ang pag asa niya na buhay pa si Don Juan. tanggulan ng nasa hirap. Di ko maubos isipin kung ano t ako y tinaksil. Oh. DON DIEGO: Iyong iyo panukala tila mandin anong sama. ang ama ko ay mabuhay. na masama ang pumatay. Samantala si Don Juan ay hirap pa rin tumawag sa mahal na Birhen. Ang Adarna y dala nmain!. DON PEDRO : TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO / DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: laking katuwaan ang nadama ng hari nag Makita niya nag mga anak ngunit bigla itong napawi nang mapansin niyang hindi kasama ang bunsong anak. iniwan siya ng mga kapatid at dinal ang Adarna pauwi sa Berbanya. Kaya ngayon ang magaling si Don Juan ay patayin kung patay na y iwan natin ang Adarna nama y dalhin. sipa at tadyak ang inabot ni Don Juan nang hindi na makakilos si Don Juan. gawin nati y pagtulungan na umugin ang katawan. kung dipo sa aking pita magulang ko y guminhawa. kung ako man ay tinaksil kamtan nila ang magalin. HARING FERNANDO: (galit at nagtataka) Ito baga ang Adarna? Kung ito nga y ano baga pagkapangit pala niya!. Madlang hirap at parusa di ko sasapitin sana. Kung tunay nga. Si Don Diego y hindi mapalagay sa napakinggan sa kapatid. Sa narito t dala natin ang katunayang magaling? Ginawa nga ng magkapatid ang lihim na pagtataksil sa kapatid. loobin mo. Sinimulan na nga ng tatlo ang paglalakbay pauwi sa Berbanya. Suntok. Humaba pa yairing buhay. Di kaya kaming tatlo anak ng iisang tao: iwasan ang pagtatalo di gawang maginoo. kung sa ibon po ang dahil kanila na t di na akin. may sakit ay giginhawa. At laking gulat nila na ang sinasabing adarna ay pagkanda ganda ngunit ngayo y sobrang pangit na!. bakit ngayon ay para bang tinitikis yaring dus? Ano kaya ang dahilan ng sa ibong pamaman kung ang ibong ito y ganyan lalo ko lang kamatayan? TAGAPAGSALAYSAY: Si Haring Fernando y hindi na mapalagay dahil ang bunsong anak ay wala kaya ang luha niya ay tumulo na. Kung siya y mahina na may sala ang gma paa. Inaamin naman niyang siya ay may inggit ring nararamdaman kay Don Juan. Kung ito raw ay magkanta. Kaya sa kakaukil ukil ng kapatid si Don Diego y sumagot din. Pagkat ipaglihim naman mabubunyag din ang tunay. DON JUAN: . Kung wala nang kapalaran. alaming ang mawawala kapatid nating dakila. taglay to ang karangalan magsabi na ng anuman sampung mga kahirapan sa ginawang paglalakbay. kahabagan di man dapat ang aliping kapos pilid. Birhen Inang marilag. Maiiwan siya nito nag iisa lumong lumo walang kakanin mang maliban sa mga damo sa gayon ay maligaya dadalhin ta ang Adarna pagharap sa ating ama hiya natin ay wala na. inang mahal.Nang sila lilisan na si Don Juan ay lumuhod sa matanda at humiling na siya ay bendisyon.

nahabag sa kahihibik ng bunso mong iniibig. bituing nasa langit. Nang Makita na ng Adarna ang prinsipe walang mapagsidlan ang katuwaan nito. Sila nga y binuhusan lamang. At ipinikit ni don Juan ang kanyang mata at muling nanalangin sa mahal na Birhen luha ay muling umagos sa mga mata niya. (niyaposa ang matanda) Utang ko sa inyong habag ang buhay ko di nautas ano kaya ang marapat iganti ng abang palad? Kawanggawa y hindi ganoon kung di iya y isang layon ang damaya t walang gugol. Jaromg Don Fernando. Saka iyong kawang gawa na sa Diyos na tadhana. (Ginagamot si Don Juan ng matanda) O prinsipe. ang yakap na lumayas ko ang pagsuyong lason pala. Malaon nang naiinip sa hindi mo pagbabalik karamdama y lumalawig baka di ko makatawid. Sa kasawiang tinamo ni Don Diego at Don Pedro kung hindi po sa bunso mo. Kay bathalang maawin ang sakit mo ay gumaling datnan kitang nasa aliw. TAGAPAGSALAYSAY: Iniinda pa rin ni Don Juan ang sakit at kirot. kirot at hapdi ng kanyang katawan. Habang si Don Juan ay nakahiga may matandang uugod ugod ang lumapit sa kanya nilagyan siya ng gamot sa katawan. ang masama ay dakila dito mo nga makikita ang papering palamara. sa langit ang kabanalan. nitong tubig na malinaw nang mabasay nangabuhay mga batoy nagsigalaw ang nagturo nitong tubig ay ermitanyong mabait. At dininig ang panalangin niya. Don jua y di hangad tapusin ang pag uusap. Kaya naging kasabihan ng lahat na ng lipunan. ang mabuti ay masam. Kaya nga magmadali ka ng pag uwi sa berbanya iikaw ang lagi na pangarap ng iyong ama. di puhunang magagawa nang sa yama y magpasaas. DON JUAN: (Tumingala at lumuluha) Oh. Lalong banal na tungkulin na sa dusay tangkilikin. Silang tatlo ay piniging ng ermitanyong butihin. nang tanggapin di sa kamay ko nanggaling gayon pa ma y ikaaliw yaon lamang ay gumaling.Sa tindi ng kirot na nararamdaman sa bato siya humandusay at inilipat ni Don Juan ang kanyang paningin sa taas ng langit. kamatayan ay hinamak. Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit sabay unti unting nagbabago ang itsura nito at ang tinig nito ay sadyang kawili wili. inyo kayang nasisilip akon sawi t nasa sa sakit? Kaila kaya sa inyo na rito ang mga tao kapatid man at katoto ay lihim na kaaway mo? Kahat dito y pasaliwa walang hindi balintuna. sa mundo ang buhay natin parang nagdaraang hangin. sa linaw ay parang bubog. Aba. Sa utos mo ay tumupad. monarka ang buong reyno si Don Juan pong bunso mo kaharap na t naririto ang iyo pong bunsong anak nagtitiis ng madlang hirap. Bulaklak na walang hapis. Kaya ama. Huwag tayong mananangan sa ugaling di . pagtiisan ang madla mong kahirapan di na maglalaong araw ang ginhawa ay kakamtan. MATANDA: Matapos gamutin ng matanda ang prinsipe ay bilang nawala ang pananakit. DON JUAN: Tila diys ang matanda. Sinalok sa isang ilog s alibis na isang bundok.mainam na kayo kung dumaramay ay nang upang madamayan. ngunit iyong isahagad ang am among nililiyag. Yaong anak mong dalawa inutusang nanguna kabiguan ang nakuha kapwa naging bato sila. Nang makarating na nga si Don Juan sa Berbanya ay agad niyang niyakap at hinalikan ang ina at agad siyang lumuhod sa ama at hinalikan ang kamay. Habang araw silang bato. Dalangin kong mataimtim. kasayaha y walang maliw MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: Adarna: (umaawit) . Binilisan na nga ni Don Juan ang paglalakad upang maabutan pa ang kanyang ama ay buhay. mabisa ang dalang gamot.

Nakasanayan na ni Don Pedro na nag kapatid na bunso ay gawan ng masama kaya nang gabing iyon naisipan na naman niyang magtaksil kasama ang kapatid na si Don Diego. gayon na lamang ang galit ng hari at kung wala lang daw ang diyos ay ipinasunog na niya ang mga anak. At paano naman siya? Huwag kang mag alalat tatanod nang makalawa bukas tayo magkikita. Hari. At nagbigay ng kautusan ang harin sa gabi ang tatlong anak ay magpapalitan na bantayan ang Adarna. Datapwat o! inggit! Sawang maamo y nalupit. yaon po ay natapos na t dapat kaming magkasama. ang tatlo sa halinhina y panatag sa katungkulan. Nang ihahatol na ng hari ang parusa ay lumuhod si Don Juan sa ama. ang tatlo ay sunod sunod. oras oras ang ibong ay dinadalaw. Sasabay ba ako ngayon? Mamaya y sino kung gayon ang magbabanay sa ibon? Gigisin mo si Don Juan pagdating dito ay iwa t huwag na siyang halinhan. Don Juan: (nakaluhod at umiiyak) O ama kong ginigiliw ang puso mong mahabagin sa kanila y buksan mo rin. Malaki man po ang sala sa aki y nagawa mo nila. Yamang ngayon natalos mo ang matapat at ang lilo kay Don Juan. Tumayo si haring Fernand o at niyakap ang anak at ang ibon at binalinan ang dalawa niyang anak na taksil. Wala rin ngang minamahal karugtong ng aking buhay. sasabihin koy tatandaan magkasalay minsan lamang pag umulit kamatayan!. sa pangakong magtatanda.habang sila y kumakain. Kasayahan ng matapos ermitanyo ay pumsok sa ermitanyo kalugod lugod at kumuha po ng gamot. sa sarap ng tulog ni Don Juan siya ay ginising kait hindi pa man iyon ang oras ng kanyang pagbabantay. Habang siya ay nagbabantay sa antok ang bumalabal sa kanya at TGAPAG SALAYSAY: HARING FERNANDO: TAGAPAGSALAYSAY: DON DIEGO: DON PEDRO DON DIEGO DON PEDRO TAGAPAGSALAYSAY . Ang sa inyo ay magsukab sa akin ay magbabayad. Ang matanda ay nahabog sa daig ng iyong anak. Ang panaho y pumapanaw araw ay di matulusan. Pag sinumpong na mangganid panginoo y nililingkis. kami y pawing anak naman sa lingap mo nananangan. Hindi ko po mababatong sa aki y malayo sila kaya po ibigay mo na ang patawad sa kanila. Tatlong hati sa magdamag bawat isa ay tatlong oras. Dusang ito ay tiniis dahilan sa kanyang nais nag taglay ninyong sakit ay huwag na sanang lumawig. Pitong malalim na sugat pinigaan pa ng dayap ninag humapdi o kay antok lama y parang ng ingat ngat. Kaya nga pakaingatan. kaya po gayong na lamang yaring dusa t kalumbayan. Nakatadhana sa utos ang gawaing pagtatanod. para nilang hinahatak ang gabi sa pagliwanag. inyo pong alamin si Don Jua y nagtiis dina palad niya ay hiwain nang gabing akoy hulihin. Ang sinapit ni Don Juan dinamdam ko. Haring Fernando: (kausap ang dalawang anak) Kayo ngayon ay lalaya. O hari ko ipamana itong reyno. haring mahal. Ako naman ay narito buhay pa rin at kapiling mo. Kaya rin nga namalas mo ako nga y lulugo lugo ni kumain ay ayoko pagkanto y di ko ginuso papgka t di po dumarating ang may ari po sa akin ayoko sa mga taksil na anak masasakim. At bumali nga sa dain ang Berbanya. Nagkasundo nga ang dalawa at nang tumugtog na nag ikasampu. kaya kahit anong hirap ang prinsipe ay hinanap. Sa araw ng kayo ay muling magkasala kahit munti. sa magdamag walang tulog. TAGAPAGASALAYSAY: Nang matapos umawit ang Adarna ay biglang bumalik sa dating lakas ang hari. sa mga napakinggan ng dalawa sila ay parang natahimik. Magpatawag ng pulong ang hari na kung ano ang maaaring iparusa sa mga anak. patawarin kayoy hindi sinuman ang humingi.

oo na lamang DON PEDRO: (niyakap si Don Juan)kami.nasa akin ang katuwiran DON PEDRO: DON JUAN/DON DIEGO: Kung gayon ikaw ang siyang mauna. bundok at burol na hindi nila hinahalughog. ang takot at kahihiya y ipaglihim kay Don Juan. Nang magising na ang hari tuwa t saya ang nadarama. Ngunit nagulat ito nang walang laman hawla. ang mabuting gawin kaya lussungit nang maunawaNgayon din ako ay talian ihugos ng dahan dahan. May lunas na magagawa kung papaya ka sa pithaya.tali y huwag bibitiwan hanggang di ko tinatantang DON DIEGO: Ako y matanda sa iyo. may nais po silang tuklasin sa kaharian iyon. At nagkita na nga ang magkapatid. wala ka ring karapatan.ay nagkasundong magliwaliw sa iyo sa malayo. ako ang siyang tatarok ang hangganan kung maabot at doo y may matatalos.sa anumang maging hanagd tayong tatlo y magkasama. pagkat ako ang panganay.malalaman ninyong lubos. pabayaan ang Berbanya ty dito na tayo tumira sumama na kay Don Juan tayong tatlo ay magpisan tumuklas ng kapalanan sa iba nang kaharian. kaya nang magising si Don Juan nagulat siya ng wala na ang Ibon sa hawla. Di naman siya takot na mapagalian sa maaaring igawad na parusa sa kanya kundi paano niya magtatakpan ang ginawang kataksilan. TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: (namamangha) Balong ito y may hiwaga.tatlumpung dipa pa lang ang . Sa Armenya nga pumunta si Don Juan. ang tatlo ay nagtaka dahil sa nakita. Walang bukid.sila ay masayang magkakasama noon Ganun paman hindi pa rin sila kontento. Ang bundok ng Armenya ay isaang pook na maganda at may maraming tanawin na kaaya-ayang tingnan. DON JUAN: TAGAPAGSALAYAY Ito ang maganda natatago ang maysala. Bago pa man. Sila naga y nanirahan sa bundok ng Armenya. ang balon ay sobrang linis ni walaman lang sukal na makikita. galit na galit ang hari nang tawagin ang tatlong anak ngunit dalawa lang ang humanap sa kanya at pawing hindi nga nangapuyat. Ibig nami y sumama ka nang mabuo ang ligaya.kami nama y bahalana sa balita mo umasa TAGAPAGSALAYSAY: Ibinababa na nga ng dalawa ang tali at si Don Pedro y nagbilin na sa oras na galawin niya ang tali ay agad niya batakin ang tali. sa akin ipagtiwala ang anuman iyong nasa. ang loob mo ay lakasan. DON PEDRO: TAGAPAGSALAYSAY DON PEDRO (Kausap si Don Diego) Ikaw sanay huwag ganyan. Kung ibig mo ay huwag nang balikan ang ating ama. TAGAPAGSALAYSAY Alam ni Don Diego na lahat nang iyon ay hindi totoo kay napa siya sa kapatid. Nito. sumikat ang araw si Don Juan ay nakaalis na. at sila nga ay may nakitang balon habang sila ay naglalakad . Siya kaya y napasa at hindi natin matagpuan Tagumpay nga ang dalawa sa paghahanap kay Don Juan at nakita siya ng Armenyang kabundukan. Ipinahanap ng hari si Don Juan sa dalawang anak.kaya marapat ay ako ang ihugos muna ninyo. Lumapit na nga ang magkapatid sa hawla ng ibon at pinakawalan nila ito. At sila ay nangako na sa pagbalik nila kasama na nila si Don Juan at titiyakin na siya ay magdudusa. minabuti nga muna niya na doon muna manirahan.tuluyan nga siyang nakatulog.

DON DIEGO/DON JUAN: Narating mo ba ang hangga? Ano roon ang nakita pamumutla mo y ganyan na? DON PEDRO: (namumutla) Hintay muna. Si Don Juan nga y di mapakali at nagtali na lubid at sa balo y bumaba na malalim na rin ang nararating ni Don Juan at sa sindak ay lumalaban. Sa amin ay ibalita ano nga ba ang hiwaga? Ewan ko. Ano t akin pang ninasa na tuklasin ang hiwaga kundi rin magagawa? Anuman ang kapalaran ito y di ko uurungan. nagagalak ang puso ko.katapanga y di-kawasa. senyas upang hilahin na ang tali. Kung datnan kang kaniig ko. ngunit manghang-mangha ako sa iyong pagkaparito! Ako y isang pusong alsa na kayakap ng dalita.hininga ko y malagot na. Sa pagtitiis nga ni Don Juan ang balong ay nasapit rin.nasimulan kong gawin ang marapat ay tapusin.inihatid ditong kusa ng pagsinta kong dakila.Inimbulag sa itaas.ay pagharap balong lihim ay di tatap nilusong kong walang gulat.hintay kayo magpuputo ang dibdib ko . (hawak ang kamay ni Donya Maria) Oh. marilag na prinsesa. hiwaga ito y sa engkanto gawa! At lalo siyang namangha nang Makita niya si Donya Maria.sa gawang pabimbin-bimbin wala tayong mararating. hindi ko natagalan ang dilim na bumalabal sa sindak at katakutan sa sindak at katakutan para akong sinasakal. Sa matamis na bati mo. ang sa araw na ligaya kabanguhan ng sampaga sa yapak mo y sumasamba.lahat nang kanyang matatapakan ay puro Kristal at siya ay namangha sa nakita. Si Don Diego naman ang na bumaba sa balon at tulad din ni Don Pedro siya ay umahon sa balon nang namumutla. Ano pa yaring halaga kung sawi rin sa pagsinta. mahanga o. Tagapagsalaysay: DON JUAN: DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: . wala wala sa lalim ng walang hanggan ang takot ko ay umiral at kung doon ay nagtagal napati na itong buhay. Ako y iyong kahabagan o. Sukatin mo yaring hirap ng sa iyo.ang malakina kabiguan ay bung ang karunungan. nanganganib ang buhay mo baka ikaw ay matalo. Na tila namamalikmata.Donya Juana.prinsesang minamahal. Oh. Oh.kitli mo na yaring buhay.saka rito inilapag maglingkod sa iyong dilag. Hinamak ang kadiliman at panganib na darating ngayong kita y masilaya sawi pa rin yaring buhay Tanggapin mo yaring puso pusong iyan pa naglaho nagtaksil ka sa pangako Magtaksil? Pagtaksilan ang buhay na aking buhay? Prinsesa kong minamahal panahon ang magsasaysay Ngayon ang aking panganib saan kita ililingid nang maligtas sa pasukit ng higanteng sakdal lupit?higanteng ito y siya nga sa akin ay may alaga.sa kung itoy y kasalanan sa parusa y nakalaan.taong datna y sinisila. Kung wala kang pagmamahal.nang malabay niyangpakpak.galit niya ay susubo.nalulusong ni Don Pedro ay ginalaw na agad niya ang tali.

rito ay maiiwan pa. pinupoon kong prinsesa. palabas ng buwan. Mapanganib man ngang ludha ano pa ang magagawa. Don Juan. muli ka pang makihamok ay di na itutulot. tala sa mdaling-araw. alipin mo akong tapat humahalik at ang hangad. diyata t aalis kita. Si leonora y kapatid ko kasama sa balong ito. Ang serpiyente ay matapang sanay siya sa pagpatay.rito ay may tao kang iba! Hindi nakasagot ang prinsesa tila kinikilabutan. may tangkilik kay Leonora ay serpiyente t palamora.pitong ulo.ngunit irog may pangamba ang pagsundo mo sa kanya. Walang mapagsidlan ng tuwa si Donya Maria namg bumulagta sa lupa ang higante. manghawak sa kapalaran sa diyos na kalooban Ilang saglit lang ay dumating na ang higante sa hagdan ay pumapanhik at tinawag ang prinsesa na galit na galit. higante. palad ko na ang mawala. maglingkod sa iyong dilag Di mo baga nalalamang mapanganib yaring buhay. ang matakot ay di bagay. halika na. Sukat na nag ikaw ay akin ako nama y iyong giliw. Hindi kita kailangan ni Makita sa aking harapan.O. O. P Donya Maria: Don Juan: Tagapagsalaysay: Prinsesa Leonora: Don Juan: Prinsesa Leonra: Don Juan: Prinsesa Leonora: Tagapagsalaysay: DON JUAN: . yaring buhay kung maaba. sa serpiyente kong matapang walang mapapatay. naririyan sa palasyo rito y natatanaw mo. sa mahal mong mga yapak. (humahalakhak) Di laki ko ngayong tuwa rito ay may masisila! Di na pala kailangan mamundo pa at mamarang dito man sa aking bahay lumapit na ang pindang. At lumapit sa prinsesa.ngayon at dito kita ililigpit Ayoko nang ingay-ingay lumaban ka kung lalaban! Kung hangad mo yaring buhay. Amoy manusya. Kaya. sa akin ang dusa t hirap. Ano t ako y masisindak kung ito ang aking palad? Ipaglingkod yaring lakas mapahamok kung mapahamak Nang makarating si Don Juan sa Palasyo na kung saan nakatira si Leonora ay nagulat siya sapagkat lahat ng titigan niya ay ginto hindi siya nakahuma nang Makita si Leonora. rinsesa kong nililiyag.hangad kong ika y mapatay Naglaban nga ang dalawa at sa mabuting kapalaran napatay niya ang higante. hingi ko y kapatawaran sa aking kapangahasan.maputol man nasusugpong kapag kuwan. O.laking lunos ang sa aki y lumulunod. kung ako y may nagkasala Ito y dahil sa pagsinta. Don Juan aking sinta. umalis ka t manghinayang sa makikiil mong buhay Hindi tuminag ang prinsipe. tikom ang bibig ako y di mo matitiris kung ikaw ma y kilabot sa pook mong nasasakop saying iring pamumundok pag di kita nailugmok At matapang? May lakas pa na tumawad sa aking kaya? A pahangas!ha-ha-ha ngayon mo makikilala. Pinakia na naman ni Don Juan ang pag-ibig na nais niyangI bigay sa prinsesa. ang bunso kong si Leonora. pangahas.galit mo po ay magbawa. Dangat ako y nagkapuso na pinukaw ng pagsuyo sa dilag mo y kalian ako matanggap ang pagsiphayo? TAGAPASALAYSAY: HIGANTE: Tagapagsalaysay: Higante: Don juan: Higante: Don Juan: Tagapagsalaysay: Don Juan.kung ako man ay naghirap ikaw naman ang katumbas.DON JUAN: Prinsesa kong minamahal.nang sa inyo ba y umalis nangako ka pang babalik?nasayang ang panaginip.hirang at ang balon ay panawan. Pakutyang ngumiti ang higante.taong lubhang mapaglako. Hindi gaanong masaklap na mapatay ng kalamas. Paroonan mo tsunduin sa ngalan ko ay sabihin siya y parito ngayon din at ibig kong kausapin.kung palad kong masaliwa tanggapin ang pagkadusta. maging dusa man at lagim sa akin ay aliw na rin.sino ka ba at ano ang iyong pita? aba. ( nagpaalam) prinsesa kong kasi t mutya. Ikaw baga y o kaya y sinisipayo? Hayo t dito ay lumayo.tayo nasa kaharian ng aking mga magulang. masawi sa iyong lingap.

ika y pumanhik dito na tayo magniig bahay ko ma y di marikit payapa t di maligalig Prinsesa jong pinopoon. salamat sa pag-aampon. Prinsipe. di na kay magbabago katigasan ng iyong puso? Don Juan kong tanging sinta.Si prinsesa nama y ninanais na mag-isa at pag is Don Pedro y dumating kala niya ay si Don Juan na pero pag di niya ito nakikita ayw niya itong pagbuksan. pawiin ang kalumbayan. At pinapanhik siya sa palasyo. mag-utos ka t umaayon itong Lingcod mula ngayon Unang ibig kong malaman kung paano mo nalaman ang lihim kong tahanan sa liblib na kabundukan Prinsesa kong kasi t mutya. malagot man ang hininga. Leonarang pinopoon ko. hindi kita babayaa t pagibig ko y walang hanggan Prinsesa Leonora: DON JUAN: PRINSESA LEONARA: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO: LEONARA: DON PEDRO: . iyong-Iyo si leonara Prinsesa kong minamahal. ang nangyari y talinghaga. hamak yaring aking dakila na Magsaysay ng himala. Habang sila y nag-uusap at nag-susuyuan biglang yumanig sa kanilang kinatatayuan. Si Don Juan ay naglalakbay pa rin sa kanyang lalandasin.TAGAPSALAYSAY: Sa mga napakinggan ng prinsesa galit niya y napalitan ng pag-ibig sa prinsipe.

Brutas .IBONG ADARNA (Una at Ikalawang Bahagi) Isinumite ni: Noella Ched B. Mayores Isinumite kay: Mrs.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful