IBONG ADARNA

Panalangin- Ang Ibong Adarna ay sinimulan ng isang panalangin na bilang papatnubay sa may akda. TAGAPAGSALAYSAY : Noong unang araw sa isang malayong kaharian ang pangalan ay Berbanya ay may isang haring hinahangaan. Sa kanyang mabuting pamamalakad mga tao ay Malaya, mayaman o mahirap pantay lang ang karapatan. At kung mayroon mang nagawang kamalian bago pa man bigyan ng kahatulan sinusuri munang mabuti kung sino ang may sala.

Don Fernando ang ngalan ng haring ito, tingin ng mga tao rito ay isang maginoo at ang kanyang kabiyak ng puso naman ay si Donya Valeriana. Sila y may tatlong anak na matitikas at malakas, pangalan ng unang anak ay si Don Pedro, sumunod naman nito ay si Don Diego at ang bunso ay si Don Juan. Pawang silang tatlo ay may takot sa Diyos at mapagmahal sa magulang. Nagpaunlak ang hari ng isang pagtatanghal at doon niya ipinakilala ang kanyang mga anak at sinabing: DON FERNANDO : Kayong tatlo y mapapalad, angkin ninyo ang talino ng mga pantas na totoo. Yamang ngayo y panahon nang kayong tatlo y tumalaga pumili sa dalawa, magpari o magkorona? Humawak ng kaharian, bayan nami y paglingkuran. Natupad nga lahat ang hiniling ng hari at itong tatlong anak ay walang humpay na magpasalamat sa hari. Nang sumapit na nga ang gabi, ang lahat ng tao y tulog na ng biglang nanaginip ang hari ng hindi kanais-nais, di-umano si Don Juan daw ay sinaktan at piñata sabay hinulog sa balong malalim ng dalawang lalaki. Dahil sa kanyang napanaginipan mula noo y si Haring Fernando y nangayayat na halos din a kumakain, mukha ay hapis na. Nagpatawag ng isang medico ngunit hindi niya malaman kung anong sakit nito. Mula noo y lagi nang malungkot ang reyna, sa kabaitan ng diyos may dumating na manggagamot at doon nga nalaman ang sakit nito. Sakit ninyo haring mahal ay dahilan sa inyong napanaginipan, mabigat man at maselan may mabisang gamut diyan. May isang ibong maganda, ang pangalan ay Adarna, pag nagsimula itong umawit tiyak sakit ninyo y mawawala. Ibong ito y naninirahan sa Tabor na kabundukan ito ay nakatira sa punong pangalan ay Piedras platas. Kaya, mahal na hari, ibong iyon ay ipahanap na dahil sakit niyo y tiyak na mawawala. Nang matapos ang paguusap, anak na panganay ay agad na inutusan. Umalis na nga si Don Pedro at agad binagtas ang Tabor na kabundukan. Mahigit tatlong buwan na naglalakbay sa kabundukan, katawan ni Don Pedro y pagod na ngunit hindi niya iniinda ang sakit na nadarama pero nanag nasa ibabaw na siya ng bundok, ang sinasakyang kabayo ay namatay. Wala ng nagawa si Don Pedro kundi ang simulang maglakad sa bundok na tinatahak. Sa mabuting kapalaran, narrating ni Don Pedro ang Tabor na kabundukan. May nakita siyang isang punong kahoy na pagkaganda-ganda. At sa kanyang pagkabighani, naisipan na doon muna siya magpahinga ngunit laki niyang pagtataka na ni isang ibon ay walang dumadapo sa punong iyon. Ano bang klaseng puno ito, wala man lang ibon na dumadapo dito. Sasapit na lamang ang gabi ay wala pa ang ibong aking hinihintay. Sa kanyang paghihintay, dumating na nga ang ibong hinihintay niya. Sinimulan na ang pagkanta, pitong kanta ang kinanta at pitong bihis rin nito sa di inaasahang pangyayari. Si Don Pedro y napatakan ng ipot ng Adarna at siya ya naging bato. Dahil sa hindi niya pagdating/pagbalik, nagulo na ang Berbanya.

TATLONG ANAK : TAGAPAGSALAYSAY :

MANGGAGAMOT :

TAGAPAGSALAYSAY :

DON PEDRO

:

TAGAPAGSALAYSAY :

Si Don Fernando ay hindi na mapalagay. namatay rin ang sinasakyang kabayo ni Don Diego. At habang siya y naglalakad. ang panalangin na patnubay niya sa paglalakad at upang mahanap ang kanyang mga kapatid. Masaklap sa puso t dibdib iyong gayak mong pag-alis. pipilitin kong mabatid ang himalang nalilingid. Ano bang laking hiwaga. Apat na buwan ng tinatahak ni Don HARING FERNANDO : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : DON JUAN : TAGAPAGSALAYSAY : . ang Adarna y nagbawas ng tulad din ng kapatid niya siya ay napatakan at parehas na silang naging bato. Sa kanyang paghihintay. siya y biglang natilihan. Parang. hiwaga di ko manuynoy. Lumisan na nga si Don Juan sa Berbanyang kaharian. gubat. Datapwat anumang masapit ako rito y di aalis. Sinimulan na ng Adarna ang pagkanta at si Don Diego y nakinig. baon ko sa puso t dibdib na hanapin ang kapatid ko. humihingi po ako ng bendisyon ninyo sa babaunin kong sandata. Sa ganda ng awit nito si Don Diego y napapikit at nakalimot sa daigdig. Sa napakinggan ni Haring Fernando. Oh ama kong minamahal. sa aki y lumilinggatong. sa puso ko nama y subyang malasin kang nararatay. lunas sa iyong karamdaman. tinahak ni Don Diego ng walang takot. ang pangalawang anak na si Don Diego ang inatasan at noon din ay nagpaalam sa ama. Siya ay hindi gumamit ng kabayo sa kanyang paglalakbay. hininga ko y mapapatid pag nawala ka sa titig ko. ang Berbanya ay nainip sa kahihintay sa kanya. Limang buwan nang binabagtas ni Don Diego ang bundok katulad din ni Don Pedro. DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : Ikaw ngayo y pasasaan at di sa akin ng kamay. Kaya labag man sa kanyang kalooban wala ring nagawa si Don Fernando. mga ibon ay dumuklay. ang bunso mo y magpaalam ako ang hahanap naman. Di alintana sa kanya ang gutom basta mahanap lang ang Adarna. Sino ba naman ang hindi makakaidlip sa gayong kagandahang tinig. ako y iyong tulutan. mga ibon nga ay nagsidating na at agad niyang nawika. Sa kahoy na kaagapay. Bunsong anak kong Don Juan. (Sabay luhod sa ama at nagmakaawa) Aking mahal na ama. At sa tabi nito ay may isang bato. punong ganda y di sa pala di makaakit sa madla! Ganitong kagandang kahoy walang tumitirang ibon. DON JUAN : Ama. si Don Diego y namahinga at naupo sa batong nakita. dumating na nga ang ibong kanyang pakay at dumapo sa Piedras platas. Hindi pa man dumating si Don Diego. Punong ito y siya lamang tanging ayaw na dapuan. Pitong kanta ang pinakawalan at pitong bihis ang ginawa. lalo pang lumalala ang karamdaman. Si Don Juan ay lumapit sa ama at nagmakaawa. Gusto sanang utusan na si Don Juan ng Hari ngunit ayaw ng hari dahil baka may mangyari pa sa kanya at hindi makabalik. Pagkatapos ng kanta. kaya po kung pipigilan itong hangad kong mapagaling ka maging sala mandin umalis na ng palihim. Ngayon po y tatlong taon na hindi nagbabalik sila. DON DIEGO : Nang lumalim na ang gabi. kung ikaw po y mawawalay ay lalo kong kamatayan. Sa kanyang pag-iintay. ang tanging dala lang niya ay baong limang tinapay. labis ko pong inaalala ang sakit mo y lamalala pa. DON DIEGO : TAGAPAGSALAYSAY : O ama ko. At sinimulan na nga niyang tahakin ang bundok at may nakita siyang isang puno na ang daho t sanga y kumikintab maging ang mga ugat nito ay ginto. bundok at itlog.Dahilan nga sa hindi pagdating ni Don Pedro.

ang naroong tao y siyang magtuturo sa Adarna. At naalala niya ang sinabi ng matanda na tumanaw sa ibaba t may makikita siyang dampa. malaki pang kahirapan ang iyong pagdaraanan. DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Ako nga po ay may taglay. mga gubat na di ko yata nalakad. Ibong Adarna nga lamang ang mabisang kagamutan. Sa nais na makabawi sa prinsipe y nagpahayag. Huwag maging di paggalang. Pinipilit man ng matanda na kunin ni Don Juan ang pagkain. ako po ay limusan mo na. Narating din ni Don Juan ng matiwasay ang bundok at siya ay lumuhod at nanalangin. gutom. Ganun na lang kasaya ang matanda. Dumanas ng kahirapan. Marangal na pong di hamak ang aking paglalagalag. Dinukot ni Don Juan sa lalagyan ang dala-dalang tinapay sabay abot sa matanda. Sa ibaba y tumanaw ka t may bahay na makikita. bawiin pa y di magawa. ano po ang inyong pakay. At sa kanyang paglalakad. nang siya ay nakakain at agad na nagpasalamat ang matanda kay Don Juan.Juan ang kaparangan at iisa na lang ang kanyang baong tinapay. may natagpuan siyang matandang nakahandusay sa lupa at sugatan. uhaw. Kung gayon po ay salamat. DON JUAN : Ako y iyong kahabagan. Sa aba ko. O Don Juan. MATANDA: DON JUAN: MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: Binilisan na nga niya ang paglalakad at agad din naman niyang narating ang tahanan ng Adarna. bakit mo pa isasauli sa akin gayong naibigay ko na. natirang isang tinapay na baon sa paglalakbay. Parang habag na ng diyos madalita sa may lunos kaunting baong bubusog ako nama y maglilingkod. din a niya ito kinuha at agad ng nilisan ang matanda. Itong limos mong tinapay dalhin mo na. Hindi kaya baga ito ay sa diyos na sekreto? Anak ay si Jesucristo ang banal na ermitanyo. Sa pook na natatanaw ay may kahoy kang daratnan. oh Don Juan. Bukod dito y may isa pa. Ugali ko y pagkabata na maglimos sa kawaw. At naghanda ng pagkain ang ermitanyo at inihain kay Don Juan ngunit laki niyag pagtataka. Siya ay nagmamakaawa kay Don Juan at biglang nilapitan. hari na ngang maging dapat. Birheng kalinis-linisan. Kaya. ako po ay pagtapata t baka kayo y aking matulungan. ngayon po y tatlong taon na ang kapatid kong dalawa y nawawala t di Makita. ang bigay na tinapay sa matandang sugatan kanina ngayon ay nasa harapan niya. nang akin ding matagalan itong matarik na daan. Si Don Jua y di nakakibo ngunit nasaktan ang puso. saka rito y iba nama t ermitanyo ang may alay. mag-ingat kang totoo at nang di ka maging bato. Maginoo. dikit ay di ano lamang kawili-wiling titigan. walang bundok. TAGAPAGSALAYSAY: MATANDANG SUGATAN: Maginoo. kung may baon kayong dala. DON JUAN: Ito t isang talinhagang kay hirap na maunawa! Yaong aking nilimusa y isang matandang sugatan. sa . maawa ka. nang mabaon mo sa daa t malayo ang paruruunan. pagod. Nang matunton na nga niya iyon ay may ermitanyong naroon at agad siyang pinapanhik at doon sila nag-usap. Ama ko po y nakarating sa malubhang karamdaman. Doo y huwag kang titigil at sa ganda y mahumaling sapagkat ang mararating ang buhay mo ay magmamaliw. Nakita nga niya ang punong pagkaganda-ganda at kumikinang na mga sanga. ngayon ang bilin ko ay itanim sa puso mo. puyat. ang dito po y aking harap sa ama ko ay panlunas.

itali mo sa pagkahawak sa Adarnang mag-aalpas. Kung tunay po ang pahayag. Ibong ito kung dumating hating gabi ng malalim ang pagkantang malambing katahimikan kung gawin. Iyang bonga ay kunin mo. si Don Juan nama y agad naka ilag sa dumi ng Adarna. Nang mapakinggan ni Don Juan ang bilin ng Ermitanyo ay agad siyang umalis sa bahay nito agad tinungo ang Tabor na kabundukan upang madatnan niya ang pagdating ng Adarna. Hindi nga nagtagal ay dumating na ang Adarna at nakita niya itong dumapo sa puno. nang sa bato y magsilitaw ang dalwang iyong mahal. pagkaginto at maringkas. DON JUAN: ERMITANYO: TAGAPAGSALAYSAY: ERMITANYO: (Matapos pahiran ng ermitanyo si Don Juan) Ermitanyo: Ngayon mangagsiuwi na kayo magkasundo kayong tatlo wala sanang maglililo. ikaw ay magiging bato. Punongkahoy na makinang na iyo ng naraanan. Don Juan pakikha nga ang marikit na hawla. iyang hanap mo y paghihirapan mong totoo. ang palad mo ay sugatan saka agad mong pigaan ng dayop ang hiwang laman. Naririto ang labaha t pitong dayop na hinog na iyong dalhi t nang huwag kang talunin ng engkantada.hirap ng mga daan palad kong di mamatay. At kung hindi sa aba mo. ang sa mundo ay pumanaw. at ibinigay ni Don Juan ang hawla na naglalaman ng Adarna. punuin mo ng tubig iya t ang dalwang bato y buhusan. matutulad kang totoo kay Don Pedro t kay Don Diego. Pagkatapos ng pitong kanta ugali ng Adarna na magbawas. pitong kantang mainam. katawa y datay sa banig. Ama ko po ay may sakit. ilagang mapatakan ka baka lungkot ang madala. kung talagang totoo ako y tutulong sa iyo. Buong pasasalamat ang hated nila sa bunsong kapatid. Malabis kong alaala baka ipanaw ni ama kung hindi madadala ibong dito makukuha. galak at saya ang naramdaman ng bawat isa. pito rin at iba t iba sa balahibong itsurang ilalabas ng Adarna. . Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit nang mapakinggan ito ni Don Juan ay para siyang nakakatulog. ito y oras na talaga na pagdating ng Adarna. TAGAPAGSALAYSAY: At bumalik na sila sa bahay ng ermitanyo ng magalak. Dalhin mo rin itong sintas. Nang makatulog na ang Adarna umakyat na sa puno ng dahan dahan at agad sinunggaban ang ibon. Bawat kantang pakikinggan. ay roon nga namamahay ang Adarnang iyong pakay. Kay bunso. ibong matamis kakanta na lunas sa aking ama. pero hindi siya napatalo agad niyang dinukot ang labaha t sinimulan ng hiwain ang palad. baka di niyo na maabutan ang inyong mahal na ama. siya kong itinatangis mula nang ako y umalis. tinalian niya ang paa nito taling ibinigay sa kanya ng ermitanyo (at dinal ana sa ermitanyo ang nahuling ibon) at magalak na inilagay ang ibon sa hawla matapos ay agad na bumalik sa bahay ng ermitanyo. Ang Adarna ay may engkanto na wala pang tumatalo. titiisin ko ang lahat maging hangga man ang palad tutupdin ko yaring hangad. kita ngayon ay bibigyan ng sa antok ay may panlaban. (sumalok) Sumalok na nga ng tubig si Don Juan at binuhusan ang mga batong. Upang iyong matagalan. hayo ka na sa gabi y lalalimin ka. magbabawas ang Adarna. Matapos ang kanta. Sa diyos dapat manawagan ang lahat ng nilalang. ERMITANYO: Don Jua y. Matapos mabuhusan ay unti unting bumabalik sa normal ang kanyang mga kapatid. Don Juan ay masusubok ko katibayan ng loob mo. itadhana ng kapalaran. Nakatanghod sa kanya. madali ka at sa iyo y may iuutos ako. Pitong awit na maganda. Lahat na po ay binata nang dahilan sa Adarna.

Sa narito t dala natin ang katunayang magaling? Ginawa nga ng magkapatid ang lihim na pagtataksil sa kapatid. Maiiwan siya nito nag iisa lumong lumo walang kakanin mang maliban sa mga damo sa gayon ay maligaya dadalhin ta ang Adarna pagharap sa ating ama hiya natin ay wala na. taglay to ang karangalan magsabi na ng anuman sampung mga kahirapan sa ginawang paglalakbay. Madlang hirap at parusa di ko sasapitin sana. Kung ito raw ay magkanta. Oh. tanggulan ng nasa hirap. Sinasabi ng medico na ito raw engkatado. ang ama ko ay mabuhay. alaming ang mawawala kapatid nating dakila. Kung siya y mahina na may sala ang gma paa. Suntok. At alam niyang baling araw malalaman rin niyo ang tunay na may sala. kung dipo sa aking pita magulang ko y guminhawa. Si Don Diego y hindi mapalagay sa napakinggan sa kapatid. At laking gulat nila na ang sinasabing adarna ay pagkanda ganda ngunit ngayo y sobrang pangit na!. HARING FERNANDO: (galit at nagtataka) Ito baga ang Adarna? Kung ito nga y ano baga pagkapangit pala niya!. DON PEDRO: Mabuting pang dili hama si Don Juan at sa ama nating liyag ay marangal na haharap. sila nawa y patawarin ng Diyos na maawahin. Sinimulan na nga ng tatlo ang paglalakbay pauwi sa Berbanya. Di kaya kaming tatlo anak ng iisang tao: iwasan ang pagtatalo di gawang maginoo. DON DIEGO: Iyong iyo panukala tila mandin anong sama. bakit ngayon ay para bang tinitikis yaring dus? Ano kaya ang dahilan ng sa ibong pamaman kung ang ibong ito y ganyan lalo ko lang kamatayan? TAGAPAGSALAYSAY: Si Haring Fernando y hindi na mapalagay dahil ang bunsong anak ay wala kaya ang luha niya ay tumulo na. Humaba pa yairing buhay. Kung tunay nga. Sino man ang pupuwing ganito man ang sabihin. Kung wala nang kapalaran. Ang Adarna y dala nmain!. Walang daang makasama sa pag uwi sa Berbanya. inang mahal. na masama ang pumatay. loobin mo. DON PEDRO : TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO / DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: laking katuwaan ang nadama ng hari nag Makita niya nag mga anak ngunit bigla itong napawi nang mapansin niyang hindi kasama ang bunsong anak. Birhen Inang marilag. Kaya sa kakaukil ukil ng kapatid si Don Diego y sumagot din. kung ako man ay tinaksil kamtan nila ang magalin. iniwan siya ng mga kapatid at dinal ang Adarna pauwi sa Berbanya. Ang adarna y kay Don Juan ang sa ati y kabigyan. kung sa ibon po ang dahil kanila na t di na akin. may sakit ay giginhawa. Kaya ngayon ang magaling si Don Juan ay patayin kung patay na y iwan natin ang Adarna nama y dalhin. sipa at tadyak ang inabot ni Don Juan nang hindi na makakilos si Don Juan. buo ang pag asa niya na buhay pa si Don Juan. Inaamin naman niyang siya ay may inggit ring nararamdaman kay Don Juan. Samantala si Don Juan ay hirap pa rin tumawag sa mahal na Birhen. Di ko maubos isipin kung ano t ako y tinaksil. Ngunit sa kanilang paglalakad si Don Pedro pala ay may masamang balak sa bunson kapatid. Pagkat ipaglihim naman mabubunyag din ang tunay. gawin nati y pagtulungan na umugin ang katawan. DON JUAN: .Nang sila lilisan na si Don Juan ay lumuhod sa matanda at humiling na siya ay bendisyon. kahabagan di man dapat ang aliping kapos pilid.

kamatayan ay hinamak. Sinalok sa isang ilog s alibis na isang bundok. bituing nasa langit. Sila nga y binuhusan lamang. Bulaklak na walang hapis. Jaromg Don Fernando. Huwag tayong mananangan sa ugaling di . Binilisan na nga ni Don Juan ang paglalakad upang maabutan pa ang kanyang ama ay buhay. Sa kasawiang tinamo ni Don Diego at Don Pedro kung hindi po sa bunso mo.mainam na kayo kung dumaramay ay nang upang madamayan. DON JUAN: (Tumingala at lumuluha) Oh. kasayaha y walang maliw MATANDA: TAGAPAGSALAYSAY: Adarna: (umaawit) . At ipinikit ni don Juan ang kanyang mata at muling nanalangin sa mahal na Birhen luha ay muling umagos sa mga mata niya. Yaong anak mong dalawa inutusang nanguna kabiguan ang nakuha kapwa naging bato sila. nahabag sa kahihibik ng bunso mong iniibig. DON JUAN: Tila diys ang matanda. Nang Makita na ng Adarna ang prinsipe walang mapagsidlan ang katuwaan nito. Kaya naging kasabihan ng lahat na ng lipunan. ang mabuti ay masam. ang masama ay dakila dito mo nga makikita ang papering palamara. kirot at hapdi ng kanyang katawan. inyo kayang nasisilip akon sawi t nasa sa sakit? Kaila kaya sa inyo na rito ang mga tao kapatid man at katoto ay lihim na kaaway mo? Kahat dito y pasaliwa walang hindi balintuna. Silang tatlo ay piniging ng ermitanyong butihin. nang tanggapin di sa kamay ko nanggaling gayon pa ma y ikaaliw yaon lamang ay gumaling. Saka iyong kawang gawa na sa Diyos na tadhana. ang yakap na lumayas ko ang pagsuyong lason pala. Lalong banal na tungkulin na sa dusay tangkilikin. Nang makarating na nga si Don Juan sa Berbanya ay agad niyang niyakap at hinalikan ang ina at agad siyang lumuhod sa ama at hinalikan ang kamay. sa mundo ang buhay natin parang nagdaraang hangin. TAGAPAGSALAYSAY: Iniinda pa rin ni Don Juan ang sakit at kirot. Sa utos mo ay tumupad. Don jua y di hangad tapusin ang pag uusap. sa linaw ay parang bubog. ngunit iyong isahagad ang am among nililiyag. di puhunang magagawa nang sa yama y magpasaas. pagtiisan ang madla mong kahirapan di na maglalaong araw ang ginhawa ay kakamtan. Sinimulan na nga ng Adarna ang pag awit sabay unti unting nagbabago ang itsura nito at ang tinig nito ay sadyang kawili wili.Sa tindi ng kirot na nararamdaman sa bato siya humandusay at inilipat ni Don Juan ang kanyang paningin sa taas ng langit. At dininig ang panalangin niya. Habang araw silang bato. Malaon nang naiinip sa hindi mo pagbabalik karamdama y lumalawig baka di ko makatawid. (Ginagamot si Don Juan ng matanda) O prinsipe. sa langit ang kabanalan. (niyaposa ang matanda) Utang ko sa inyong habag ang buhay ko di nautas ano kaya ang marapat iganti ng abang palad? Kawanggawa y hindi ganoon kung di iya y isang layon ang damaya t walang gugol. mabisa ang dalang gamot. Aba. MATANDA: Matapos gamutin ng matanda ang prinsipe ay bilang nawala ang pananakit. nitong tubig na malinaw nang mabasay nangabuhay mga batoy nagsigalaw ang nagturo nitong tubig ay ermitanyong mabait. monarka ang buong reyno si Don Juan pong bunso mo kaharap na t naririto ang iyo pong bunsong anak nagtitiis ng madlang hirap. Habang si Don Juan ay nakahiga may matandang uugod ugod ang lumapit sa kanya nilagyan siya ng gamot sa katawan. Kaya ama. Dalangin kong mataimtim. Kay bathalang maawin ang sakit mo ay gumaling datnan kitang nasa aliw. Kaya nga magmadali ka ng pag uwi sa berbanya iikaw ang lagi na pangarap ng iyong ama.

gayon na lamang ang galit ng hari at kung wala lang daw ang diyos ay ipinasunog na niya ang mga anak. patawarin kayoy hindi sinuman ang humingi. At paano naman siya? Huwag kang mag alalat tatanod nang makalawa bukas tayo magkikita.habang sila y kumakain. Kaya nga pakaingatan. Magpatawag ng pulong ang hari na kung ano ang maaaring iparusa sa mga anak. Tatlong hati sa magdamag bawat isa ay tatlong oras. TAGAPAGASALAYSAY: Nang matapos umawit ang Adarna ay biglang bumalik sa dating lakas ang hari. Kaya rin nga namalas mo ako nga y lulugo lugo ni kumain ay ayoko pagkanto y di ko ginuso papgka t di po dumarating ang may ari po sa akin ayoko sa mga taksil na anak masasakim. kaya po gayong na lamang yaring dusa t kalumbayan. Kasayahan ng matapos ermitanyo ay pumsok sa ermitanyo kalugod lugod at kumuha po ng gamot. Habang siya ay nagbabantay sa antok ang bumalabal sa kanya at TGAPAG SALAYSAY: HARING FERNANDO: TAGAPAGSALAYSAY: DON DIEGO: DON PEDRO DON DIEGO DON PEDRO TAGAPAGSALAYSAY . sa sarap ng tulog ni Don Juan siya ay ginising kait hindi pa man iyon ang oras ng kanyang pagbabantay. sa pangakong magtatanda. At bumali nga sa dain ang Berbanya. Nakasanayan na ni Don Pedro na nag kapatid na bunso ay gawan ng masama kaya nang gabing iyon naisipan na naman niyang magtaksil kasama ang kapatid na si Don Diego. Ang sa inyo ay magsukab sa akin ay magbabayad. Haring Fernando: (kausap ang dalawang anak) Kayo ngayon ay lalaya. Malaki man po ang sala sa aki y nagawa mo nila. Nagkasundo nga ang dalawa at nang tumugtog na nag ikasampu. Yamang ngayon natalos mo ang matapat at ang lilo kay Don Juan. kaya kahit anong hirap ang prinsipe ay hinanap. haring mahal. sa magdamag walang tulog. Sasabay ba ako ngayon? Mamaya y sino kung gayon ang magbabanay sa ibon? Gigisin mo si Don Juan pagdating dito ay iwa t huwag na siyang halinhan. Ang panaho y pumapanaw araw ay di matulusan. Nakatadhana sa utos ang gawaing pagtatanod. ang tatlo sa halinhina y panatag sa katungkulan. oras oras ang ibong ay dinadalaw. inyo pong alamin si Don Jua y nagtiis dina palad niya ay hiwain nang gabing akoy hulihin. Pitong malalim na sugat pinigaan pa ng dayap ninag humapdi o kay antok lama y parang ng ingat ngat. ang tatlo ay sunod sunod. Ang sinapit ni Don Juan dinamdam ko. yaon po ay natapos na t dapat kaming magkasama. kami y pawing anak naman sa lingap mo nananangan. Don Juan: (nakaluhod at umiiyak) O ama kong ginigiliw ang puso mong mahabagin sa kanila y buksan mo rin. Wala rin ngang minamahal karugtong ng aking buhay. Datapwat o! inggit! Sawang maamo y nalupit. Hari. Pag sinumpong na mangganid panginoo y nililingkis. Ang matanda ay nahabog sa daig ng iyong anak. O hari ko ipamana itong reyno. Dusang ito ay tiniis dahilan sa kanyang nais nag taglay ninyong sakit ay huwag na sanang lumawig. Sa araw ng kayo ay muling magkasala kahit munti. Nang ihahatol na ng hari ang parusa ay lumuhod si Don Juan sa ama. para nilang hinahatak ang gabi sa pagliwanag. sa mga napakinggan ng dalawa sila ay parang natahimik. sasabihin koy tatandaan magkasalay minsan lamang pag umulit kamatayan!. At nagbigay ng kautusan ang harin sa gabi ang tatlong anak ay magpapalitan na bantayan ang Adarna. Tumayo si haring Fernand o at niyakap ang anak at ang ibon at binalinan ang dalawa niyang anak na taksil. Hindi ko po mababatong sa aki y malayo sila kaya po ibigay mo na ang patawad sa kanila. Ako naman ay narito buhay pa rin at kapiling mo.

Lumapit na nga ang magkapatid sa hawla ng ibon at pinakawalan nila ito. Sa Armenya nga pumunta si Don Juan. Sila naga y nanirahan sa bundok ng Armenya. DON PEDRO: TAGAPAGSALAYSAY DON PEDRO (Kausap si Don Diego) Ikaw sanay huwag ganyan. TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: (namamangha) Balong ito y may hiwaga. pagkat ako ang panganay. bundok at burol na hindi nila hinahalughog. may nais po silang tuklasin sa kaharian iyon.sa anumang maging hanagd tayong tatlo y magkasama. At sila ay nangako na sa pagbalik nila kasama na nila si Don Juan at titiyakin na siya ay magdudusa. sumikat ang araw si Don Juan ay nakaalis na. Bago pa man. at sila nga ay may nakitang balon habang sila ay naglalakad . sa akin ipagtiwala ang anuman iyong nasa.kaya marapat ay ako ang ihugos muna ninyo. ang mabuting gawin kaya lussungit nang maunawaNgayon din ako ay talian ihugos ng dahan dahan. May lunas na magagawa kung papaya ka sa pithaya. At nagkita na nga ang magkapatid. ako ang siyang tatarok ang hangganan kung maabot at doo y may matatalos. minabuti nga muna niya na doon muna manirahan. galit na galit ang hari nang tawagin ang tatlong anak ngunit dalawa lang ang humanap sa kanya at pawing hindi nga nangapuyat.tuluyan nga siyang nakatulog. Nang magising na ang hari tuwa t saya ang nadarama. Ang bundok ng Armenya ay isaang pook na maganda at may maraming tanawin na kaaya-ayang tingnan. pabayaan ang Berbanya ty dito na tayo tumira sumama na kay Don Juan tayong tatlo ay magpisan tumuklas ng kapalanan sa iba nang kaharian. Siya kaya y napasa at hindi natin matagpuan Tagumpay nga ang dalawa sa paghahanap kay Don Juan at nakita siya ng Armenyang kabundukan.malalaman ninyong lubos.kami nama y bahalana sa balita mo umasa TAGAPAGSALAYSAY: Ibinababa na nga ng dalawa ang tali at si Don Pedro y nagbilin na sa oras na galawin niya ang tali ay agad niya batakin ang tali. ang loob mo ay lakasan. Ibig nami y sumama ka nang mabuo ang ligaya. ang takot at kahihiya y ipaglihim kay Don Juan. Di naman siya takot na mapagalian sa maaaring igawad na parusa sa kanya kundi paano niya magtatakpan ang ginawang kataksilan.ay nagkasundong magliwaliw sa iyo sa malayo.tali y huwag bibitiwan hanggang di ko tinatantang DON DIEGO: Ako y matanda sa iyo. DON JUAN: TAGAPAGSALAYAY Ito ang maganda natatago ang maysala.nasa akin ang katuwiran DON PEDRO: DON JUAN/DON DIEGO: Kung gayon ikaw ang siyang mauna. wala ka ring karapatan.sila ay masayang magkakasama noon Ganun paman hindi pa rin sila kontento. Nito. Ngunit nagulat ito nang walang laman hawla. Ipinahanap ng hari si Don Juan sa dalawang anak. oo na lamang DON PEDRO: (niyakap si Don Juan)kami. ang balon ay sobrang linis ni walaman lang sukal na makikita. ang tatlo ay nagtaka dahil sa nakita. Walang bukid. Kung ibig mo ay huwag nang balikan ang ating ama. kaya nang magising si Don Juan nagulat siya ng wala na ang Ibon sa hawla. TAGAPAGSALAYSAY Alam ni Don Diego na lahat nang iyon ay hindi totoo kay napa siya sa kapatid.tatlumpung dipa pa lang ang .

hintay kayo magpuputo ang dibdib ko . Si Don Juan nga y di mapakali at nagtali na lubid at sa balo y bumaba na malalim na rin ang nararating ni Don Juan at sa sindak ay lumalaban.sa gawang pabimbin-bimbin wala tayong mararating.kitli mo na yaring buhay.ang malakina kabiguan ay bung ang karunungan. Sa matamis na bati mo. mahanga o. Oh. Sa pagtitiis nga ni Don Juan ang balong ay nasapit rin. Sa amin ay ibalita ano nga ba ang hiwaga? Ewan ko.saka rito inilapag maglingkod sa iyong dilag. ang sa araw na ligaya kabanguhan ng sampaga sa yapak mo y sumasamba.katapanga y di-kawasa.prinsesang minamahal.inihatid ditong kusa ng pagsinta kong dakila.nang malabay niyangpakpak.nalulusong ni Don Pedro ay ginalaw na agad niya ang tali. Na tila namamalikmata. Hinamak ang kadiliman at panganib na darating ngayong kita y masilaya sawi pa rin yaring buhay Tanggapin mo yaring puso pusong iyan pa naglaho nagtaksil ka sa pangako Magtaksil? Pagtaksilan ang buhay na aking buhay? Prinsesa kong minamahal panahon ang magsasaysay Ngayon ang aking panganib saan kita ililingid nang maligtas sa pasukit ng higanteng sakdal lupit?higanteng ito y siya nga sa akin ay may alaga. nagagalak ang puso ko. (hawak ang kamay ni Donya Maria) Oh. marilag na prinsesa. Tagapagsalaysay: DON JUAN: DON DIEGO: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: DON JUAN: DONYA MARIA: . hindi ko natagalan ang dilim na bumalabal sa sindak at katakutan sa sindak at katakutan para akong sinasakal. senyas upang hilahin na ang tali.nasimulan kong gawin ang marapat ay tapusin.ay pagharap balong lihim ay di tatap nilusong kong walang gulat. wala wala sa lalim ng walang hanggan ang takot ko ay umiral at kung doon ay nagtagal napati na itong buhay. Ano t akin pang ninasa na tuklasin ang hiwaga kundi rin magagawa? Anuman ang kapalaran ito y di ko uurungan.Inimbulag sa itaas. DON DIEGO/DON JUAN: Narating mo ba ang hangga? Ano roon ang nakita pamumutla mo y ganyan na? DON PEDRO: (namumutla) Hintay muna.hininga ko y malagot na. hiwaga ito y sa engkanto gawa! At lalo siyang namangha nang Makita niya si Donya Maria. Ano pa yaring halaga kung sawi rin sa pagsinta. Ako y iyong kahabagan o.galit niya ay susubo. Kung wala kang pagmamahal. Kung datnan kang kaniig ko. ngunit manghang-mangha ako sa iyong pagkaparito! Ako y isang pusong alsa na kayakap ng dalita. Si Don Diego naman ang na bumaba sa balon at tulad din ni Don Pedro siya ay umahon sa balon nang namumutla.taong datna y sinisila. Sukatin mo yaring hirap ng sa iyo. nanganganib ang buhay mo baka ikaw ay matalo. Oh.Donya Juana.sa kung itoy y kasalanan sa parusa y nakalaan.lahat nang kanyang matatapakan ay puro Kristal at siya ay namangha sa nakita.

maputol man nasusugpong kapag kuwan. sa akin ang dusa t hirap.hangad kong ika y mapatay Naglaban nga ang dalawa at sa mabuting kapalaran napatay niya ang higante. may tangkilik kay Leonora ay serpiyente t palamora. palabas ng buwan. Ikaw baga y o kaya y sinisipayo? Hayo t dito ay lumayo. pangahas. Don Juan aking sinta. Hindi gaanong masaklap na mapatay ng kalamas.ngayon at dito kita ililigpit Ayoko nang ingay-ingay lumaban ka kung lalaban! Kung hangad mo yaring buhay.nang sa inyo ba y umalis nangako ka pang babalik?nasayang ang panaginip.ngunit irog may pangamba ang pagsundo mo sa kanya. alipin mo akong tapat humahalik at ang hangad. Pinakia na naman ni Don Juan ang pag-ibig na nais niyangI bigay sa prinsesa. kung ako y may nagkasala Ito y dahil sa pagsinta. maging dusa man at lagim sa akin ay aliw na rin. (humahalakhak) Di laki ko ngayong tuwa rito ay may masisila! Di na pala kailangan mamundo pa at mamarang dito man sa aking bahay lumapit na ang pindang. At lumapit sa prinsesa. sa mahal mong mga yapak. O. O. Ano t ako y masisindak kung ito ang aking palad? Ipaglingkod yaring lakas mapahamok kung mapahamak Nang makarating si Don Juan sa Palasyo na kung saan nakatira si Leonora ay nagulat siya sapagkat lahat ng titigan niya ay ginto hindi siya nakahuma nang Makita si Leonora. P Donya Maria: Don Juan: Tagapagsalaysay: Prinsesa Leonora: Don Juan: Prinsesa Leonra: Don Juan: Prinsesa Leonora: Tagapagsalaysay: DON JUAN: . Don Juan. hingi ko y kapatawaran sa aking kapangahasan. halika na. higante. sa serpiyente kong matapang walang mapapatay. Ang serpiyente ay matapang sanay siya sa pagpatay. manghawak sa kapalaran sa diyos na kalooban Ilang saglit lang ay dumating na ang higante sa hagdan ay pumapanhik at tinawag ang prinsesa na galit na galit.hirang at ang balon ay panawan. Sukat na nag ikaw ay akin ako nama y iyong giliw.kung palad kong masaliwa tanggapin ang pagkadusta. Si leonora y kapatid ko kasama sa balong ito. muli ka pang makihamok ay di na itutulot. ( nagpaalam) prinsesa kong kasi t mutya. tala sa mdaling-araw.pitong ulo. maglingkod sa iyong dilag Di mo baga nalalamang mapanganib yaring buhay.rito ay maiiwan pa. ang matakot ay di bagay. Dangat ako y nagkapuso na pinukaw ng pagsuyo sa dilag mo y kalian ako matanggap ang pagsiphayo? TAGAPASALAYSAY: HIGANTE: Tagapagsalaysay: Higante: Don juan: Higante: Don Juan: Tagapagsalaysay: Don Juan. Paroonan mo tsunduin sa ngalan ko ay sabihin siya y parito ngayon din at ibig kong kausapin. Amoy manusya. pinupoon kong prinsesa. naririyan sa palasyo rito y natatanaw mo.taong lubhang mapaglako. rinsesa kong nililiyag. Walang mapagsidlan ng tuwa si Donya Maria namg bumulagta sa lupa ang higante. Kaya. tikom ang bibig ako y di mo matitiris kung ikaw ma y kilabot sa pook mong nasasakop saying iring pamumundok pag di kita nailugmok At matapang? May lakas pa na tumawad sa aking kaya? A pahangas!ha-ha-ha ngayon mo makikilala. yaring buhay kung maaba.O.tayo nasa kaharian ng aking mga magulang. diyata t aalis kita. ang bunso kong si Leonora. umalis ka t manghinayang sa makikiil mong buhay Hindi tuminag ang prinsipe. palad ko na ang mawala.DON JUAN: Prinsesa kong minamahal.sino ka ba at ano ang iyong pita? aba.kung ako man ay naghirap ikaw naman ang katumbas. masawi sa iyong lingap. Hindi kita kailangan ni Makita sa aking harapan. Pakutyang ngumiti ang higante.galit mo po ay magbawa. Mapanganib man ngang ludha ano pa ang magagawa.laking lunos ang sa aki y lumulunod.rito ay may tao kang iba! Hindi nakasagot ang prinsesa tila kinikilabutan.

Habang sila y nag-uusap at nag-susuyuan biglang yumanig sa kanilang kinatatayuan. pawiin ang kalumbayan. hamak yaring aking dakila na Magsaysay ng himala.Si prinsesa nama y ninanais na mag-isa at pag is Don Pedro y dumating kala niya ay si Don Juan na pero pag di niya ito nakikita ayw niya itong pagbuksan. hindi kita babayaa t pagibig ko y walang hanggan Prinsesa Leonora: DON JUAN: PRINSESA LEONARA: DON JUAN: TAGAPAGSALAYSAY: DON PEDRO: LEONARA: DON PEDRO: . Prinsipe. ang nangyari y talinghaga. mag-utos ka t umaayon itong Lingcod mula ngayon Unang ibig kong malaman kung paano mo nalaman ang lihim kong tahanan sa liblib na kabundukan Prinsesa kong kasi t mutya. Si Don Juan ay naglalakbay pa rin sa kanyang lalandasin. iyong-Iyo si leonara Prinsesa kong minamahal. ika y pumanhik dito na tayo magniig bahay ko ma y di marikit payapa t di maligalig Prinsesa jong pinopoon. Leonarang pinopoon ko. At pinapanhik siya sa palasyo.TAGAPSALAYSAY: Sa mga napakinggan ng prinsesa galit niya y napalitan ng pag-ibig sa prinsipe. malagot man ang hininga. di na kay magbabago katigasan ng iyong puso? Don Juan kong tanging sinta. salamat sa pag-aampon.

IBONG ADARNA (Una at Ikalawang Bahagi) Isinumite ni: Noella Ched B. Mayores Isinumite kay: Mrs. Brutas .