Ang Pabula ng Kabayo at Kalabaw

Isang magsasaka ang nais manirahan sa ibang bayan kaya isang araw ay inipon niya ang kanyang mga gamit at inilulan sa kanyang alagang kabayo at kalabaw. Maaga pa ay sinimulan na nila ang mahabang paglalakbay. Makaraan ang ilang oras ay nakaramdam ng matinding pagod at panghihina ang kalabaw dahil sa bigat ng kanyang pasang gamit. "Kaibigang kabayo, di hamak na mas mabigat ang pasan kong gamit keysa sa iyo. Maaari bang tulungan mo ako at pasanin mo yung iba?" pakiusap ng kalabaw. "Aba, yan ang ipinataw sa iyong balikat ng ating amo kaya pagtiisan mo," anang kabayo na lalo pang binilisan ang paglalakad. "Parang awa mo na tulungan mo ako. Di ko na kakayanin ang bigat ng dala ko. Nanghihina ako. Alam mo namang kailangan kong magpalamig sa ilog kapag ganito katindi ang init ng araw dahil madaling mag-init ang katawan ko," pakiusap pa rin ng kalabaw. "Bahala ka sa buhay mo," naiinis na sagot ng kabayo. Makaraan pa ang isang oras at lalung tumindi ang init ng araw. Hindi nagtagal at ang kalabaw ay iginupo ng bigat ng kanyang dala at siya ay pumanaw. Nang makita ng magsasaka ang nagyari ay kinuha niya ang lahat ng gamit na pasan ng kalabaw at inilipat sa kabayo na bahagya namang makalakad dahil sa naging napakabigat ng kanyang mga dalahin. "Kung tinulungan ko sana si kasamang kalabaw ay hindi naging ganito kabigat ang pasan ko ngayon," may pagsisising bulong ng kabayo sa kanyang sarili.

Mga aral ng pabula: Ang suliranin ng kapwa ay maaaring maging suliranin mo rin kung hindi mo siya tutulungan. Ang makasariling pag-uugali ay may katapat na kaparusahan. Ang mga pasanin natin sa buhay ay gagaan kung tayo ay magtutulungan.

" pagong ang nagsabi na may luha sa kanyang mga mata. Masyadong mabuti sa umupo sa loob ng bahay. Maaari ko bang sabihin sa iyo kung paano. kung ikaw ay pumapayag na dadalhin ako kasama." "Ako ay karaniwang manatili sa loob ng bahay. "Kami ay nagpasya na umalis mula sa dry gubat bago tayo mamatay din." siya pleaded. Yaong na nanirahan sa kagubatan na nagsimula naghahanap ng iba pang lugar upang mabuhay. "Paano kami magdadala sa iyo sa amin?" Shanti sumagot. Siya at ang mga gansa ay naging mga kaibigan at nagsimula pulong araw-araw. Dalhin ako sa inyo. ngunit hindi namin makikita mo bago. Hindi namin nais na umalis ka dito sa mukha ng kamatayan. "Kami ay madalas na dumating sa uminom ng tubig. sabi ng pagong sa. Saan ka nakatira?" "Hindi malayo mula dito" sumagot Shanti." "Alam ko hindi ko lumipad. "Anong uri ng mga kaibigan ng ka? Ako kaya takot na naninirahan dito nag-iisa at nakaharap na ito nakamamatay na kapaligiran. nagkaroon ng gutom at ang mga puno sa kagubatan namatay bilang ng ilog at ponds tapang-up. ngunit hindi namin alam kung paano dadalhin ka sa amin. Kahit na gansa ang nagpasya na umalis para sa isang mas mahusay na lugar. "Hello"." sinabi ang pagong na may isang mag-sign ng kaluwagan. Isang araw na siya natutugunan ng isang pares ng gansa na dumating sa uminom ng tubig mula sa dagatdagatan. "Ngunit maaari ka tumulong ako.Ang daldal pagong Kapag ang isang pagong nakatira malapit sa isang lawa sa isang kagubatan. Bago Aalis. "Kami ay magdadala sa iyo kung kaya namin. Maraming mga ibon at hayop ay namatay dahil sa walang tubig na makukuha. "Kumuha ng isang malakas na stick at hawakan ito sa magkabilang panig sa iyong . sila ay dumating sa ang pagong at sinabi." sumagot ang pagong." "Lahat ng mga karapatan at pagkatapos. Ang pawikan ay dumating sa labas ng pond at ang tatlong Gusto gastusin ng isang mahabang oras sa gala sa gubat sa kabutihang-palad ng pakikipag-usap at gossiping. Kami ay dumating sa-paalam sa iyo at gusto mo ang lahat ng mga pinakamahusay na. Hindi nagtagal. "Ito ay isang magandang araw." "Paano?" Gansa ang tatanungin. "Maaari mong hindi lumipad." "Kaya ikaw ay Aalis ako sa mukha ng aking kamatayan?" cried pagong ang. isa sa mga gansa.

ipaalam sa amin pumunta. Kapag sila ay natagpuan ng isa. Nagtagal sila ay paglipad sa loob ng isang malaking lungsod." sabi ng pagong sa. Kung bukas ang iyong bibig. Sila ay malungkot at ang kanilang mga puso ay napuno ng kirot. "tumingin." Shanti sinabi. "Ngayon na ay isang mahusay na strong stick. "Gusto kong magdadala sa iyo sa amin sa aming mga magagandang pond kung saan alam namin na kayo ay pagpunta sa magiging masaya. habang ang gansa cried para sa kanilang pagkawala. sabihin sa amin malaro ang aming paglalakbay." sumagot Shanti. kung saan doon ay isang pulutong ng mga tao. "Ano ang isang hunghang pagong.beaks. ikaw ay mahulog. "Ba siya sa tingin niya ay lumipad sa pamamagitan ng kanyang sarili?" Ang iba ay sumali sa kanya sa paggawa ng fun ng pagong's katangahan ang. tandaan na dapat hindi ka nagsasalita sa lahat." . Kaya tandaan na manatiling tahimik sa buong paglalakbay.Subalit siya remembered Shanti's payo. "Alam ko kung ano ang maaaring mangyari. "Ay hindi niya maunawaan na ang tunay na kaligayahan ay dumating mula sa pagsunod sa tahimik. sila ay bumalik sa pagong na may isang malaking stick. Lugar na ito ay nagiging isang bit masyadong tuyo. Ang pawikan ay kinuha ng hanggang sa ang mga tanawin ang makikita siya nakita kasama ang paraan. Biglang nakita nila ang isang karamihan ng tao pumapalakpak at mga kamay na nakaturo sa kanila. Hindi namin nais na mawala ka." cried Shanti. "Hayaan sa amin malaro ang aming paglalakbay." Shanti at ang kanyang partner kaagad tinanggap ang proposal at set out upang mahanap ang isang naaangkop para sa tubigan ng bagong bahay ng pagong."Ngunit unang. Pagkatapos ay maaari mong lumipad dala ako kasama." "Lahat ng mga karapatan. sa aking bibig." laughed isa sa mga maraming tao. at maaari naming live ang paraan ay sa kagubatan." sumagot ang pagong." Ang pawikan ay naging napaka-galit. sinasabi." "Well pagkatapos. at very madalas siya nadama tulad ng sinasabi ng isang bagay tungkol sa mga ito. Siya ay nahulog pakanan papunta sa gitna ng karamihan ng tao at namatay." "Hindi ako isang tanga. tumingin doon! Ang gansa ay dala isang malayo gago pawikan. "Ang aming mga mahihirap na kaibigan. Ako hold papunta sa gitna. maaaring hindi niya madala ito sa anumang mas at binuksan ang kanyang bibig upang sabihin sa karamihan ng tao off." Sila ay nagsimula ang kanilang paglalakbay patungo sa kanilang bagong bahay.