P. 1
Untitled

Untitled

|Views: 691|Likes:
Published by lisondra_glenn
a
a

More info:

Published by: lisondra_glenn on Jul 07, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as TXT, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

06/21/2012

pdf

text

original

MGA SANGKAP, PROSESO AT MODELO NG MGA SANGKAP, PROSESO AT MODELO NG KOMUNIKASYON KOMUNIKASYON Si Aristotle, sa kanyang “Retorica” ay bumanggit ng tatlong

sangkap ng komunikasyon; ang nagsasalita, ang sinasabi at an nakikinig. Karaniwan sa mga modelo ng komunikasyon ay tulad ng binanggit ni Aristotle, lama ng, ay may dagdag pa ang sa makabagong palagay. Ang isa sa mga huling modelo ng pakikipagtalastasan ay ang nilinang nina Claude Shannon at Weaver. Dito ay hindi lamang tuwirang pag-uusap ng tao ang kanilang ninanggit kundi ang paggamit ng p ahatid-kawad. Ayon sa kanila, lima ang sangkap ng komunikasyon: 1. Pinanggalingan 2. Tagatanggap (transmitter) 3. Senyas o kodigo 4. Tagatanggap ng pahatid (receiver) 5. Destinasyon Kung ang pinanggalingan ay ang nagsalita; ang senyas ay mensahe at ang destinasy on ay ang nakikinig; mayroon pa rin tayong modelo ni Aristotle na dinagdagan ng dalawa pang sangkap nina Shannon at Weaver; ang “transmitter” na tagapaghatid ng sen yas o mensahe at ang “receiver” na tagatanggap ng pahatid para sa kinauukulang desti nasyon. Gaya ni Aristotle si Wilbur Scharamm ay nagsabing tatlo ang pinakamahalagang salik g komunikasyon: 1. Pinanggalingan 2. Mensahe 3. Destinasyon. Angpinanggalingan ay maaring ang taong nagsasalita, sumusulat, gumuguhit, kumuku mpas, o organisasyong pangkomunikasyon na gaya ng palimbagan, estasyon ng telebi syon o tanghalan. Angme nsahe ay maaring nasa porma ng tinta sa paperl, usok buh at sa siga (sa India), tunog na dala ng hangin, kumpay ng kamay, bandilang iwina wagayway o senyas na may dalang kahulugan gaya halimbawa ng kodigong Morse. Angd e stinasy o n ay maaring ang taong nakikinig, nanonood o nagbabasa o miyembro ng pangkat; halimbawa’y pangkat ng Komunikasyon 1 nagtatalakayan, nagsisipagpanayam, nanonood ng basketbol, nagbabasa ng pahayagan, o nanonood ng telebisyon. Ayon naman kay Richard Swanson at Charles Marquardt ay lima rin ang sangkap ng komunikasyon: 1. ang pinanggalingan ng mensahe (sumulat o nagsalita) 2. ang ideya o mensahe 3. kodigo (wika, kumpas, o ekspresyon ng mukha) 4. paraan ng paghahatid (limbag, alon ng hangin, pahatid-kawad) 5. tumatanggap ng mensahe (bumabasa o nakikinig) Ang Pinanggalingan ng Mensahe. Lahat ng komunikasyon ay nagsisimula sa pinanggal ingan ng mensahe, na maaring isang tao o isang pangkat. Ang pinanggalaingan ng m ensahe ay kailangang may layunin o dahilan sa pakikipagtalastasan. Ang mga layun in ay maaaring upang: 1. magbigay-kabatiran 2. manghikayat 3. manlibang o magbigay –aliw Ang mga balita sa pahayagan at ang pagtuturo ng mga bagay-bagay sa paaralan ay n agbibigay-kabatiran; ang alinmang propaganda ay nanghihikayat samantalang ang mg a kuwento sa mga babasahin, mga karaniwang palatuntunan, sa radio, telebisyon at pelikula ay nagbibigya-aliw. Tagumpay ang komunikasyon kung nakakamtan ang inaasakang kalabasan.

Ang apat na salik na nagbibigay ng kasiya-siyang resulta sa pinanggalingan ng mensahe ay: 1.Kasanayan sa pakikipagtalastasan – apat ang kasanayan sa pakikipagtalastasang gi nagamit ng wika: pakikinig, pagsasalita pagbasa at pagsulat. 2.Saloobon o palagay – ang saloobin o palagay sa sarili ng nagpadala ng mensahe ay mahalaga. Iba ang pagsasalita at sinasabi ng may pagtitiwala sa sarili kaysa wa la. Ang mag-aaral na takot na magtalumpati sapagkat alinlangan sa kanyang kakayahan, ang ahenteng kiming mag-alok ng kanyang mga produktong Komunikasyon 2 pinalalaganap sapagkat baka hindi mabisa; ang binatang takot magpahayag ng pag-i big sa dahilang may palagay siyang alangan sa dalagang pinipintuho, ay mga halim bawa ng saloobin sa sarili. 3.Antas ng kaalaman – Ang lawak ng kaalaman sa paksa ay may epekto sa mensahe. Hin di maipapaliwanag ang hindi nauunawaan at lalong hindi makapagpapabatid kung wal ang sapat na kaalaman. Sa kabilang dako, kung labis naman ang kaalaman at pangkaraniwan na ang paksa sa tumatalakay, maaring maipahayag ito sa paraang palagay niya’y madali, ngunit di n auunawaan ng nakikinig o bumabasa. 4.Kalinangan ay kalagayang sosyal – Iba’t iba ang pakikipagkomunikasyon ng tao sa ib a’t ibang antas ng lipunan at kalinangan. Ang pagpili ng salita, pakahulugan sa mg a salita, ang layunin ng pakikipagtalastasan, ang pagpili ng tatanggap ng mensah e, ang daan o channel ng pakikipagtalastasan ay pawing batay sa kalinangan at ka lagayang sosyal ng tao. Ang mga salitang lansangan; gaya ng erpat, ermat at yosi, ay hindi ginagamit ng Pangulo sa kanyang karaniwang pagsasalita o talumpati. Ang mga salitang ginagami t ay pili at pormal. Ang talumpati ay pinadadaan sa radio o telebisyon upang mai paabot sa lahat. Ingles at Filipino ang mensahe upang maunawaan maging ng nag-aa ral o hindi, ng Ilokano, ng Bisaya, ng Bikolano at iba pa. Ang pagpapahalaga at pamantayan sa buhay, ang paniniwala, ang uri ng tungkulin o hanapbuhay ay pawing may epekto o bias sa kanyang pakikipagtalastasan. Ang Pinag-uukulan o Tumatanggap ng Mensahe – Sa kabilang panig ng komunikasyon ay ang pinag-uukulan ng mensahe. Ito ang tudlaan ng alinmang pakiki pagtalastasan. Upang magkaroon ng lubos na pahkakaunawaan ay kailangan ding bigy an-pansin ang mga salik na nabanggit sa unahan. Hindi lubos na mauunawaan at mas asagot nang tumpak ang mensahe kung ang isa’y kulang ng kasanayan sa pakikipagtala stasan, halimbawa’y sa pakikinig, pagbabasa at pag- iisip. Ang saloobin sa panig ng tumatanggap ay mahalaga sapagkat ang pagunawa niya sa m ensahe ay ayon sa saloobin niya sa kanyang sarili, sa pinanggalingan ng mensahe at sa nilalaman ng pahatid. Kailangan ang sapat ng kaalaman sa paksa at nilalaman ng pahatid upang hindi magkamali sa pag-unawa ng tinanggap na mensahe. Ang kalinangan, kalagayan sa lipunan at kaugalian ay may kinalaman sa paraan ng pagtaggap at pagpapakahulugan sa mensahe. ANG CHANNEL O DAANAN NG KOMUNIKASYON Komunikasyon 3 Ang Channel o Daanan ng Komunikasyon – ito ay ang daanan ng pakikipagtalastasan. K ung my ideya o mensaheng nais ipaabot sa iba, iniisip niya kung ito’y kanyang sasa bihin, susulatin, iguguhit, ipararamdam, ipapaamoy o ipapatikim. Karaniwang ang bibig, ang kamay o paa ang ginagamit sa pagtanggap ng mensahe.

Madaling unawain ang paraan ng pakikipagkomunikasyon. Sundan natin ang karaniwang halimbawa. Magkatabi kayo ni Ronald sa klase. Naisip niyang anyayahan ka sa sayawang gagana pin sa lingo ng gabi. Bumubulong siya sa iyo at ang sinabi “Sumama ka sa akin sa L inggo, may dadaluhan tayong sayawan.” Sa pagkakataong ito, si Ronald ang unang sangkap na binanggit ni Aristotle, ang nagsasalita; ang sinabi ay “Sumama ka sa akin sa Linggo, may dadaluhan tayong saya wan.” at ang nakikinig ay ikaw. Hindi ka sumagot. Walang pagkakataon sapagkat tumugtog na ang kampana at naghiwa lay kayo sa silid-aralan ni Ronald. Hindi nasiyahan ang binata kaya pagdating ni ya sa bahay ay tumawag sa iyo sa telepono. Ito ngayon ang sangkap na idinagdag n ina Shannon at Weaver. Sa nagsasalita at nakikinig ng mensahe nakapagitan ang tr ansmitter at receiver. Ang paliwanag naman nina Richard Swanson at Charles Marquardt ay makikita sa ilustrasyong ito. Komunikasyon 4 Nagpadala Sumulat / nagsalita Nagpadala Sumulat / nagsalita Sagutan (Feedback) Mensa he Ideya Kodigo wika ekspresy on ng mukha Channel limbag alon ng hangin Channel limbag alon ng hangin Kodigo wika ekspresy on ng mukha Mensa he Ideya Si Ronald ang nagsasalita o nagpapadala ng mensahe. Ang kanyang iniisip na ideya o mensahe ay isinalin niya sa wika. Ang kanyang sinalitang wika ay dinadala ng alon ng hangin sa iyo – Sasagot ka. Ito ang “Feedback” na tinatawag. May naganap na pa

kikipagtalastasan kung nagkakaunawaan ang magkausap. VERBAL AT DI-VERBAL NA VERBAL AT DI-VERBAL NA KOMUNIKASYON KOMUNIKASYON A. Verbal na Komunikasyon Ginagamit ang verbal na komunikasyon sa mga sumusunod na sitwasyon: 1. Kung sunud-sunod ang mga informasyong dapat lutasin, ang paggamit ng pandinig ay higit na mabisa kaysa viswal na metodo upang makagawa ng temporal na diskrim inasyon. Ang pagbibigay reaksyon sa mga naririnig ay kadalasang mas mabilis din. 2. Kapag ang tagatanggap ng mensahe ay abala sa ibang gawain o kalagayan, ang ka nyang focus sa pakikinig ay nababawasan. Sa ganitong kalagayan, higit na efektiv o ang panggamit ng komunikasyong verbal kaysa di-verbal. 3. Kapag ang mensahe ay mahahalaga, maiikli at payak, mas madali iyong mauunawaan at matatandaan kapag napakainggan o nabasa. 4. Kapag mahalaga ang fleksibiliti ng transmisyon ng mensahe, efektibo ang paggamit ng tinig lalo na sa pagbibigay ng infleksyon at empasis. 5. Kapag may layunin tayong maglahad ng informasyong kaugnay ng isang tiyak na u sapin o isyu, ang paggamit ng verbal na komunikasyon ay napakabisa. Komunikasyon 5 6. Kapag ang resepyong viswal ay hindi mabisa sa kadahilanang maiuugnay sa kondi syong pangkapaligiran, ang paggamit ng komunikasyong verbal ay mas lalong kapaki -pakinabang. Samantala, narito naman ang ilang paraan ng pagpapakahulugan o interpretasyon ng mga simbolong verbal na mahalagang isaalang-alang upang matukoy ang angkop na k ahulugan ng bawat salitang ginagamit sa isang pag- uusap:1.Referent – ang tawag sa bagay o ideyang kitakatawan ng isang salita. Tumutukoy rin ito sa isang tiyak na aksyon, katangian ng mga aksyon at ugnayan ng bagay sa ibang bagay. 2.Komong Referens naman ang tawag sa parehong kahulugang ibinibigay ng mga taong sangkot sa proseso ng komunikasyon. Samakatuwid, mahalagang magkaroon ng komong pagpapakahulugan ang mga nagpapadala at tumatanggap ng mensahe upang maging mat agumpay ang komunikasyon. 3.Kontekstong Verbal naman ang tawag sa kahulugan ng isang salita na matutukoy b atay sa ugnayan nito sa iba pang salita sa loob ng isang pahayag. 4.Paraan ng Pagbigkas o Manner of Utterance ay maari ring mabigyan ng kahulugang konotativo. Higit itong matatalakay sa pag-aaral ng komunikasyong di-verbal. Ki lala rin sa tawag naP aral ang uag e . B. Di-Verbal na komunikasyon Ang komunikasyong di-verbal ay tumutugon sa mga kabatirang dala ng tagapaghatid sa tagatanggap nang walang ginagamit na mga salita. Magkakaiba ang mga di-verbal na signal ng mga kultura tulad ng pagkakaiba ng mga wika sa isa’t isa. Samantala, dahil sa kahalahan sa komunikasyon ng mga simbolong di-sinasabi, hindi maitatan ggi na kulang ang kabatiran sa isang wika kung hindi kabilang ang sistemang di-v erbal ng kultura ng wikang ito. Ilan sa mga kahalagahang dulot ng komunikasyong di-verbal ay mga sumusunod: 1. Inilalarawan nito ang kalagayang emosyunal ng tao. 2. Ginagawa nitong higit na malinaw ang kahulugan ng isang mensahe. 3. Pinapalawak nito ang ating pag-unawa sa komunikasyon bilang isang

prosesong saykolojikal. Komunikasyon 6 4. Pinananatili nito ang iteraksyong resiprokal ng tagapagpapadala at tagatanggap ng mensahe. May iba’t ibang anyo ng komunikasyong di-verbal. Ang mga ito ay maaring makita sa mga sumusunod: 1. Oras (Chronemics) – Mahalaga ang oras. Ito ay isang bagay na kulang sa maraming tao. Ang paggamit ng oras, kung gayun ay maaaring kaakibatan ng mensahe . Halimbawa, ang pagdating nang huli sa sang job interview ay maaaring i-interpr et na kakulangan sa disiplina. Samantala, ang pagdating nman nang maaga sa isang salu-salo ay maaaring makainsulto sa mgabibigay ng salu-salo dahil maaari niya iyong ikataranta sa paghahanda. Ang pagtawag sa telefono sa medaling-araw ay mal amang na ikagalit ng ibang tao. Maaari niyang ipalagay iyong sinasadyang pang-ii storbo sa kanyang pagpapahinga at kung gayo’y isang kabastusan. Ngunit maaari rin naman niya iyong ipalagay na isang matindihing pangangailangan o isang emergency . 2. Espasyo (Proxemics) Maaring may kahulugan din ang espasyong inilalagay natin sa pagitan ng ating sarili at ng ibang tao. Ano ang iyong iisipin kung ang kaharap mo sa jeep na iyong sinasakyan ay halos magkapalitan na ang mukha, ika nga, sa kabila ng kaluwagan ng sasakyan? Paano ka makipag- usap sa iyong kasinta han? Gaano ang layo ninyo sa isa’t isa kadalasan? Gayon din ba ang layo mo kapag i ka’y nakikipag-usap sa isang kaibigan, o isang di-kakilala o isang pangkat ng taga pakinig kapag ika’y nagtatalumpati? Hindi, di ba? May iba’t ibang uri ng proxemic di stance tayong ginagawa sa iba’t ibang pagkakataon at ang distansyang ito ay maaari ng mangahulugang, intimate, personal, social o public. Komunikasyon 7 3. Katawan (Kinesics) Maraming sinasabi an gating katawan, minsan pa nga’y higit pa sa mga tunog na lumalabas sa ating bibig. Kaya nga may tinatawag sa Ing les na body language. Ito ay maaaring makita sa ating mga mata. Anu-anp ang posi bleng kahulugan ng mapupungay na mata, namumugtong mata, umiiwas na tingin at pa pikit na mga mata? Hindi rin maitatago ang ating damdamin at tunay na intension sa ating mukha. Sa mukha maaaring makita kung ang isang tao ay Masaya, umiibig, malungkot, nag-aala la, natatakot, may suliranin, nahihirapan, galit o di kaya’y nag-iisip. Pansinin ang mga kasunod na larawan: Ang ating pananamit at kaanyuan ay maaaring may mensahe rin. Ano ang iyong iisip in kung may makita kang babaeng napakaikli ng palda at halos lumabas na ang dibd ib? Ano ang iyong iisipin sa isang taong patpatin ang pangangatawan at halos kub a na kung maglakad? Ang ating tindig at kilos ay maaari ring magsalita para sa atin. Kapag nakakakit a tayo ng isang lalaking tuwid na tuwid at matikas ang tindig, ano ang agad na i naakala natin sa kanya? Kung sal obby ng isang ospital ay may makita kang isang lalaing paroo’t parito, ano ang ipapalagay mo sa kanya? Ang kumpas ng kamay ay isa ring mayamang pinanggalingan ng mensaheng di-verbal. Maaaring ang kumpad ayre gul ati ve katulad ng kumpas ng Komunikasyon 8 pulis sa pagpapahinto ng mga sasakyan sa daan o kumpas ng isang guro sa pagpapat ahimik ng mga bata. Mayroon din tayong mga tinatawag nade scri pti ve na kumpas na maaaring maglarawan ng laki, haba, layo, taas at hugis ng isang bagay. Ang mg a kumpas naman na nagpapahiwatig ng damdamin tulad ng paghampas ng kamay sa mesa , sabay na pagtaas ng dalwang kamay, pagkuyom ng mga palad at pakikipagkamay ay tinatawag na mga kupas nae mpath i c. 4. Pandama (Hoptics) Ito ay tumutukoy sa paggamit ng sense of touch sa

pagpapahatid ng mensahe. Sa ating wika, may iba’t iba tayong tawag sa paraan ng pa ghawak ng ibang tao o bagay at bawat paraan ay may kanya- kanyang kahulugan. Ila rawan ang mga sumusunod at tukuyin ang posibleng kahulugan ng bawat isa: hawak, pindot, hablot, pisil, tapik, batok, haplos at hipo. 5. Simbolo (Iconics) Sa ating pagligid ay marami kang makikitang simbolo o icons na may malinaw na mensahe. Sa pintuan ng mga palikuran, anong simbolo ang nagpapahiwatig na ang isa ay pambabae at ang isa ay panlalaki? Paano sinisimbolo na bawal manigarilyo sa isang lugar? Anong simbolo ang makikita sa mga lugar na para sa mga may kapansanan? Anong simbolo ang makikita sa botelya n g lason o reseta ng mga doctor, o sa tanggapan ng mga husgado? Sa mga kalsada o daan, anu-anong mga simbolong panlansangan ang iyong makikita? Komunikasyon 9 6. Kulay Ang kulay maaari ring magpahiwatig ng damdamin o oryentasyon. Ano ang ipinahihiwatig ng damit na itim? Ng bandilang pula? Ng taling dilaw sa n oo? Sa mga intesekyon ng daan, ano ang ibig sabihin ng ilaw na dilaw, berde at p ula? 7. Paralanguage Ito ay tumutukoy sa paraan ng pagbigkas ng isang salita. Ang salitangoo, halimbawa, ay maaring mangahulugan ng pagsuko, pagsang- ayon, galit sa kawalan ng interes o paghamon, depende kung paano iyong binigkas. Nakapaloob din ditto ang pagbibigay- diin sa mga salita, bilis ng pagbigkas, paghinto sa lo ob ng pangungusap, lakas ng boses at tginting ng tinig. Ang mga ito ay maaaring magpabagu-bago sa kahulugan kahit ng isang salita lamang. Halimbawa, subukan mon g bigkasin ng tunoh naoh sa iba’t ibang paraan. Ano ang posibleng kahulugan ng baw at paraan mo ng pagbigkas ng tunog na iyon? KATANGIAN NG KOMUNIKASYON KATANGIAN NG KOMUNIKASYON 1.Ang Komunikasyon ay isang proseso. Isang proseso ang komunikasyon na kinapapalooban ng marami pang proseso. Hindi lamang ito Komunikasyon 10 kinasasangkutan ng pagpapadala at pagtanggap ng mensahe. Halimbawa, bago makapag padala ng mensahe ang isang tao sa ibang tao, kailangang isipin niya muna kung a no ang mensaheng ipapadala niya, paano niya iyong ipadadala, anu-anong salita an g kanyang gagamitin, paano niya iyon isasaayos upang maunawaan sa anong daluyan niya iyon pararaanin at ano ang inaasahan niyang reaksyon ng pagpapadalhan niya ng mensahe. Ito ang tinatawag naencodi ng o ang proseso ng pag-eencode ng mensah e. Kapag natanggap na ng ibang tao ang mensahe, iisipin niya (tagatanggap) naman kung ano ang kahulugan ng mensaheng iyon, ano ang inaasahang reaksyon mula sa k anya, paano niya iyon tutugunan at sa paanong paraan niya ipadadala ang kanyang reaksyon. Ito naman ang tinatawag nade co ding o proseso ng pagde-decode ng mens ahe. Idadag pa na ang proseso ng komunikasyon ay hindi maaaring isang daan (one way) lamang. Ito ay isang prosesongcl ose d- ci rcu i t. 2.Ang proseso ng komunikasyon ay dinamiko. Isang filosofer ang minsang nagsabi n a walang taong makatututong sa gayon ding ilog nang higit sa minsan. Ano ang ibi g sabihin nito? Bawat sandal, nagbabago ang ilog sapagkat dumadaloy ang tubig ni to. Tumutuntong mang muli roon ang isang tao, ang tubig na una niyang tinapakan ay umaagos na. Hindi na rin siya ang dating taong unang taong tumuntong sa ilog na iyon dahil filosofikal ay tumatanda na siya. Paano’y tumatanda ang lahat ng tao sa paglipas ng bawat segundo, hindi ba? Gayon din ang komunikasyon. Minsan nang yari, hindi na mauulit. Ulitin man nating muli ang mga salitang una nating tinur an, nag-iiba na ang komunikasyon dahil iba na ang panahon. Paano’y ano mang komuni kasyon ay naiinpluwensiyahan ng oras, lugar, mga pangyayari at mga taong sangkot sa preseso, kung kaya’t ang komunikasyon ay nagbago o dinamiko dahil sa inpluwens iya ng pagbabago ng mga ito.

3.Ang komunikasyon ay komplikado. Naging komplikado ang proseso ng komunikasyon dahil sa paraan ng pagtingin ng mga sangkot sa komunikasyon sa isa’I isa. Ito ang tinatawag na persepsyon na hindi lagging pare-pareho. Kapag ang dalawang tao ay nag-uusap, halimbawa, ang kanilang komunikasyon ay naiinfluwensyahan ng:a. perse pyon ng isa sa kanyang sarili,b. persepsyon niya sa kanyang kausap,c. iniisip ni yang persepsyon ng kanyang kausap sa kanya. Ang kanyang kausap ay mayroon ding:a . persepyon sa kanyang sarili,b. iniisip niyang persepyon sa kanyang kausap,c. i niisip niyang persepyon ng kanyang kausap sa kanya atd. tunay na persepsyon niya sa kanyang kausap. Komplikado, hindi ba? Bungan g komplikakasyong dulot ng mga persepyong ito, may mga komunikasyong hindi nagiging mabisa at humahantong sa hi ndi pagkakaunawaan. 4.Mensahe, hindi kahulugan, ang naipadadala / natatanggap sa komunikasyon. Pansinin muli ang kahulugan ng komunikasyon. Ito ay proseso ng paghahatid at pagtanggap ng mensahe, hindi kahulugan. Kapag Komunikasyon 11 nagpadala ang isang tao ng mensahe sa pamamagitan ng salita, halimbawa, maaari i tong magkaroon ng iba’t ibang pakahulugan. Paano’y ang pagpapakahulugan sa mga mensa he ay nakasalalay sa tumatanggap nito. Halimbawa, kapag narinig mo ang salitangb aboy, ano kaya ang kahulugan ng mensaheng iyon sa iyo? Gayon din kaya ang pagpap akahulugan ng iba? Paanong nangyari iyon gayon parehong mensahe naman ang iyo’y na ipadala at inyong natanggap? Paano’y hindi naman aktwal na kahulugan ang ipinadala at natanggap , mensahe pa lamang. Ang pagpapakahulugan ay depende na sa tumangg ap nito. 5.Hindi tayo maaaring umiwas sa komunikasyon. Kahit pa tayo’y hindi magsalita, nak ikipagtalastasan tayo sa isang kapwa. Pansinin ang dalawang taong nasa loob ng e leveytor, halimbawa, hindi sila nag-uusap. Nag-iiwasan pa nga sila ng mata. Mali naw nilang naipadadala ang mensahe ng kawalan ng interes sa isa’t isa. Sa hindi pa g-imik at pag-iwas ng tingin. Kapwa nila naipadala at natanggap ang mensaheng “huw ag mo akong kausapin!”Nagkaroon sila ng komunikasyon, hindi ba? At hindi nila iyon naiwasan! Kung tutuusin, kahit tayo’y nag-iisa, hindi natin maiiwasan ang mag-isip . Anong uri ito ng komunikasyon? Intrapersonal, lalo na kapag may mga tao sa ati ng paligid. Hindi man tayo magsalit, sa ating kilos, galaw, kumpas at anyo, hind i man sinasadya ay nakapagpapadala tayo ng mensahe sa iba. 6.Laging may dalawang uri ng mensahe sa proseso ng komunikasyon. Ang mensaheng ito ay maaaring mauri sa: a. Mensaheng pangnilalaman o mensaheng panglinggwistika b. Mensaheng relasyunal o mensaheng di-berbal na nagpapahiwatig ng iyong damdami n o pagtingin sa kausap. Halimbawa, habang ang isang tao’y nakikipag-usap sa kaibi gan, ang mga sinasabi niya ang mga mensaheng pangnilalaman. Samantala, ang kanya ng relaks na pangangatawan, madalas na pantingin sa kaibigan at lapit o agwat na man ang mga mensaheng relasyunal na nagpapahiwatig na comfortable siya sa kausap . Kung gayon, sa proseso ng komunikasyon, dalawang uri ng mensahe ang naipadadala at natatanggap at kadalasan, ang pagpapakahulugan sa mensaheng iyon ay bunga ng influwensya ng isa sa isa.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->