P. 1
MGA PABULA

MGA PABULA

|Views: 1,021|Likes:
Published by Shamae de Vera

More info:

Published by: Shamae de Vera on Sep 13, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOCX, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

01/12/2013

pdf

text

original

Ang Lobo at ang Ubas

Ang katagang "sour grape" o "maasim na ubas" ay hinango sa isa sa mga pabula ni Aesop ukol sa isang lobo at puno ng ubas. Heto ang kabuuan ng nasabing pabula sa pagsasalin sa tagalog ng Katig.Com:

Minsan ay inabot ng gutom sa kagubatan ang isang lobo (wolf). Nakakita siya ng isang puno ng ubas na hitik ng hinog na bunga. "Swerte ko naman. Hinog na at tila matatamis ang bunga ng ubas," ang sabi ng lobo sa sarili. Lumundag ang lobo upang sakmalin ang isang bungkos ng hinog na ubas subalit hindi niya maabot ang bunga. Lumundag siyang muli, at muli, at muli pa subalit hindi pa rin niya maabot ang ubas. Nang mapagod na ay sumuko rin sa wakas ang lobo at malungkot na umalis palayo sa puno. "Hindi na bale, tiyak na maasim naman ang bunga ng ubas na iyon," ang sabi niya sa sarili.

Mga Aral: Hindi lahat ng ating naririnig ay totoo na dapat nating paniwalaan. Kung minsan ang sinasabi ng isang tao ay isa lamang "sour grape" o "maasim na ubas" dahil hindi niya natamo ang isang hinahangad na makamtan. Ang sour-graping o pagsasabi ng "sour grape" o "maasim na ubas" ay maaaring pagtatakip lang sa isang pagkukulang o pampalubag-loob sa sarili dahil sa pagkabigo ng isang tao na makamit ang kanyang gusto.

Natakot at nagmakaawa ang daga. Huwag maliitin ang kakayahan ng iyong kapwa. pakakawalan kita pero sa susunod ay huwag mong gambalain ang pagtulog ko. Hindi ko sinasadyang gambalain ka sa pagtulog mo. Nakatuwaan ko lang na maglaro sa iyong likuran. Wala akong masamang hangarin. Dinakma ng leon ang daga at hinawakan sa buntot na wari bagang balak siyang isubo at kainin." sabi ng leon. " sagot ng daga. Mabilis na bumaba ang daga at tinulungan ang leon na nakawala sa lambat. "Ipagpaumanhin mo kaibigan. Sa katuwaan ay di niya napansin na nagising ang leon. Hamak man ang isang tao ay maaari siyang makatulong ng malaki o makagawa ng bagay na lubhang makabuluhan. "Salamat kaibigan. Mga aral ng pabula: Ang paghingi ng paumanhin sa kapwa ay sinusuklian ng pang-unawa. . "Sige. Agad namang naputol ang lubid at bumagsak ang lambat kasama ang leon sa loob. Lumapit siya upang mag-usisa at agad niyang nakilala ang leon na nahuli sa loob ng lambat na ginawang bitag ng mga nangagaso sa kagubatan." laking pasasalamat na sabi ng leon sa kaibigang daga. Kanyang inaakyat ang likuran ng leon at pagdating sa itaas ay nagpapadausdos siya paibaba. Dali-daling inakyat ng daga ang puno at nginatngat ang lubid na nakatali sa lambat. "Utang ko sa iyo ang aking buhay. Lumipas ang maraming araw at minsan sa pamamasyal ng daga sa kagubatan ay kanyang napansin ang isang lambat na nakabitin sa puno. Huwag mo akong kainin" sabi ng daga. Ang pag-unawa sa kapwa ay humahantong sa mabuting pagkakaibigan.ANG PABULA NG DAGA AT LEON Isang daga ang nakatuwaang maglaro sa ibabaw ng isang natutulog na leon. Balang araw ay makagaganti rin ako sa kabutihan mo. Nabakas ng leon sa mukha ng daga ang tunay na pagmamakaawa.

dapat tayong maniwala! Sapagkat totoong walang sinuman siyang maaasahan kundi ang kanyang sarili!" . tayong dalawa na lamang ang aani sa ating pananim.ANG INAHING MANOK AT ANG KANYANG MGA SISIW Isang inahing manok na may anak na tatlong sisiw ang naninirahan sa gitna ng taniman ng mais. "Kung mga kapit-bahay lamang ang aasahan niya. Sapagkat kinabukasan nga'y walang mga kapit-bahay na dumating upang tumulong sa pag-ani ng magsasaka. napilitan ang magsasakang tawagin ang kanyang anak at sinabing. Isang araw. Dahil dito. "Kung hindi ko maasahan ang aking mga kapit-bahay. "Panahon na upang anihin ko ang aking maisan! Kailangan tawagin ko ang aking mga kapit-bahay upang tulungan ako sa aking pag-ani bukas!" Narinig ito ng mga sisiw at agad iminungkahi sa kanilang ina. hindi nabahala ang inahing manok at sinabing. "Bukas na bukas din. May panahon pa tayo para manirahan dito mga anak!"Kinabukasan nga'y tama uli ang sinabi ni inahing manok. "Kailangang lumikas na tayo rito at humanap ng ibang matitirahan inang! Kung hindi. matatagpuan tayo rito ng mga magsisipag-ani bukas at huhulihin upang patayin!""Huwag kayong mabahala mga anak. Wala tayong ibang maaasahan kundi ang ating mga sarili!" Nang marinig iyon ng mga sisiw." Tama nga ang sinabi ng inahing manok. hindi agad magsisipag-kilos ang mga iyon! May panahon pa tayo upang manirahan dito. "Kung sinabi ng magsasaka na siya na ang gagawa ng pag-ani. sa aking mga kamag-anak ako lalapit upang humingi ng tulong sa isasagawa kong pag-ani bukas!" "Narinig ng mga sisiw ang sinabi ng magsasaka at dali-daling iminungkahi sa kanilang ina. Noon nagdesisyon ang inahing manok na lumisan sila sa lugar na iyon. at sinabing. Ngunit muli. dali-dali silang nagtungo sa kanilang ina at iminungkahi rito ang sinabi ng magsasaka. lumabas ng bahay ang magsasakang may-ari ng taniman at sinabing." ang wika ng inahing manok. Walang kamag-anak na dumating ang magsasaka upang tulungan siya sa pagani sa maisan. "Kung sa mga kamaganak lamang siya aasa hindi magsisipagsunod ang mga iyon! May mga trabaho ring dapat asikasuhin ang mga iyon at tiyak na hindi maasahan.

"Ako muna ang lalabas. At nalaman ngang siya'y niloko lamang ng lobo. "Oo." "Papaano?" Noon ipinatong ng lobo ang mga paa sa katawan ng kambing. "Mamamatay tayo sa uhaw at gutom dito. Hindi na nagdalawang-isip pa ang kambing. Sinikap niya ang tumalon upang maka-ahong palabas. .ANG LOBO AT ANG KAMBING Isang lobo ang nahulog sa balon na walang tubig. napakarami!" ang pagsisinungaling na sagot naman ng lobo." ang sabi ng lobo. At kapag nakalabas na ako. Noon dumating ang isang uhaw na uhaw na kambing. Pagkuwa'y sinabing. Lumapit ito sa balon at narining ang tinig ng lobo. Nakalabas nga ng balon ang lobo sa tulong ng kambing. magtulungan tayo. "Ngayo'y pareho na tayong bilanggo ng balon na ito." ang sabi ng kambing. "Walang lobong manloloko kung walang kambing na magpapaloko. ngunit lubhang malalim ang balon na kanyang kinahulugan. at saka kita hahatakin palabas. "Marami bang tubig sa loob ng balon?" tanong nito sa lobo. "Kung gusto mong makaalis dito." ang sabi naman ng kambing. Ngunit noong pagkakataon na ng kambing para tulungan nito'y agad iyong tumawa ng malakas." pangako nito. Mayroon akong naisip na paraan kung papaano nating gagawin iyon. Agad itong tumalon sa balon." Malungkot na naiwanan ang kambing sa malalim na balon. "Sige.

Iyon lang at dali-dali siyang lumipad patungo sa grupo ng mga pabo at nagpakilala bilang kauri ng mga ito. iyon ay kanyang pinulot isa-isa at saka idinikit sa kanyang katawan. hindi na rin siya tinanggap ng mga ito. Pinagmasdan niya iyon at nasiyahan sa iba't ibang kulay na taglay niyon. "Hindi namin kailangan ang isang tulad mong walang pagmamahal sa sariling anyo!" . inalis ng mga pabo ang iba't ibang kulay na balahibong nakadikit sa katawan ng uwak. kaya naman hindi rin nagtagal ay nabisto ng mga ito ang nagkukunwaring uwak. At dahil sawa na siya sa pagiging isang itim na ibon. Pagkuwa'y pinagtutuka nila ito hanggang sa takot na lumisan.ANG UWAK NA NAGPANGGAP Isang uwak ang nakakita ng mga lagas na balahibo ng pabo sa lupa. Ngunit sadyang kilala ng mga pabo ang kanilang kauri. Nang magbalik ang uwak sa kanyang mga kauri. At sinabing. Dahil dito.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->