Talambuhay ni Gabriela Silang

Dati-rati tahanan lamang ang maaaring galawan ng kababaihan. Isang babaeng namuno sa digmaan ang lumabas sa nabanggit na kalakaran. Siya si Gabriela Silang. Ipinanganak si Maria Josefa Gabriela Silang sa Santa, Ilocos Sur noong Marso 19, 1731. Ang ama niya na isang magsasaka ay taga- Ilocos Sur at ang ina niya na isang maybahay ay taga- Abra. Sa di malamang kadahilanan, napawalay sa mga magulang si Gabriela bata pa lamang. Inampon at pinalaki siya ni Padre Tomas Milan. Beinte anyos si Gabriela nang sapilitang ipakasal sa isang mayaman subalit matanda ng manliligaw. Nang mamatay ang asawa ay naiwan kay Gabriela ang malaking kayamanan. Dumating sa buhay ng balo ang isang makisig, mabait at makabayang binata sa katauhan ni Diego Silang. Limang taon ding nanligaw ang binata bago napasagot si Gabriela. Noon ay may malaki nang problemang panlipunan ang mga Ilocano. Puwersahan silang pinagtratrabaho at sinisingil ng pagkatataas na buwis ng mga mananakop na Espanyol. Sapagkat taglay ni Diego Silang ang lahat ng katangian ng isang lider, siya ang naging puno ng mga pag-aalsa laban sa mga mananakop. Sa lahat ng labang pinamunuuan, kasa-kasama ni Diego si Gabriela sa pagtatanggol sa kalayaan.

Isa-isang binitay ang mga sundalong Pilipino sa tabing dagat mula bayan ng Candon hanggang Bantay. Si Gabriela na isang babae ang sumakay sa kabayong pandigma ni Diego.Nang ipapatay ng mga kastila si Diego ay naiwang lungkot na lungkot si Gabriela. Kung tatalikod siya ay lalong malilibing sa kamatayan ang mga sundalo niya. lahat ay lumabang kahilera niya. Bilang taluktok ng tagumpay ng mga Kastila. Kung naitindig ng asawa niya ang kaayaan sa Vigan. hangang-hanga pa rin sa katapangan ng henerala ang bawat espanyol na dinigma niya. Sa kasamaang palad. Kalmadong hinarap ni Gabriela Silang ang kamatayan noong Setyembre 20. kasama ang mga kabig ay nagtatakbo sa Abra. Si Gabriela. Upang maparami pa ang mga sundalo niya. Matapos makipagsagupaan. itinayo ni Gabriela ang kalayaan sa Abra na bayan ng kaniyang ina. hindi naduwag si Gabriela. . ang 2000 kawal niya ay hinarap ng 6000 Kastila. pinamunuan ni Gabriela ang pagsalakay sa mga kastila noong Setyembre 10. 1763. Sa dahilang mapagkakatiwalaan siyang henerala. Itinuloy niya ang labang naiwan ng asawa. Nagdesisyon si Gabriela. Bagama’t talunan. nagdesisyon si Gabrielang paatrasin ang humigit kumulang sa walumpung natirang kababayan. Nakatakbo sa mga kasukalan ng Abra hanggang sa lalawigang bulubundukin si Gabriela. Sa pagnanais na muling makuha ang Vigan. 1763. Pamuling nakuha ng mga Espanyol ang Vigan. Kahit wala na ang asawa. Inisip niyang malaking responsibilidad ang pinasimulan nilang pag-aalsa. ipimnamalita sa lahat ng publikong isasagawa ang pagbitay sa herala. Ngunit natunton pa rin siya ng mga Espanyol sa pamumuno ni don Manuel Arzaa. nanawagan si Gabriela sa mga kababayang naninirahan sa bulubundukin ng Abra. Pilay ang liderato ng mga Ilocano na nawalan ng isang matapang na pinuno.

Ang kabuuang katauhan ni Cela ay pinangarap na maangkin ng maraming kabinataan. Bukod sa mayaman at maganda. Agoncillo Kapag nakikita nating itinataas ang bandilang Pilipino sa tagdan. aral sa kilos at pananalita si Cela. 1859. Ang kahusayan ni Cela sa mga kursong ito ang naging daan upang siya ay maging punong mananahi ng bandilang ipinagawa sa kanya ni Emilio Aguinaldo. Sa Colegio de Santa Catalina siya nag-aral. Batangas noong Hunyo 24. Ang kanilang pagmamahalan ay biniyayaan ng limang anak na babae na . Sinasabing matagal sapagkat huwes na si felipe Agoncillo nang iharap niya sa altar si cela. Ang katapatan sa inihuhulog na pagmamahal ang unang naging pamantayan ni Cela upang sagutin ang abugado matapos ang napakatagal na panahong panliligaw. Nabibilang sa marangyang pamilya ang mga Marino. Isa na rito si Felipe Agoncillo na bukod sa makisig at mayaman ay matalinong abugadong tinitingala sa Taal. nagbabalik sa ating alaala ang dakilang Pilipinang namuno sa pagtahi nito noong panahon ng digmaan. Si Francisco Marino ang kanyang ama at si Eugenia Coronel naman ang kaniyang ina. Siya si Marcela M. Agoncillo. Natutuhan niya dito ang mga kursong pantahanang kinabibilangan ng pagluluto at pananahi. Ipinanganak si Marcela o Cela sa Taal.Talambuhay ni Marcela M.

Si Cela ay itinalaga ni Aguinaldo upang mamuno sa pagtahi ng pambansang bandila. Namatay si Cela noong Mayo 30.pinangalanan nilang Lorenza. Jose Rizal na si Delfina Herbosa de Natividad. ang payo ng ama ay dapat pakinggan at ang anumang desisyon ng asawa ay dapat na igalang ng kababaihan. Kapag pinupuna ni Felipe ang mga Kastila sa kawalan nila ng katarungan ay lagi at laging sumusuporta si Marcela. isang malaking karangalan ang gumawa ng bandilang sagisag ng kalayaan na kumakatawan sa mga lalawigan ng Luzon. Eugenia. 1946 sa gulang na 86. Ang tahanang itinindig ng mag-asawang Felipe at Cela sa Hongkong ay lugar na tagpuan ng maraming propagandistang suko sa langit ang galit sa mga Espanyol. Matapang na tinanggap ni Cela ang hamon ng punong rebolusyonaryo. . Katulad ng ibang Filipina. Inakala ni Felipe na baka hindi na siya makabalik pa sa bansa niya at sa kaniyang pamilya. Para sa batangena. noong Disyembre 1897. Ang pagtahi ay pinamunuuan ni Cela katulong ang pinakamatanda niyang anak na si Lorenza at ng pamangkin ni Dr. Naghintay lang ng kaunting panahon si Cela at naipagsama niyang sumunod ang mga anak sa bago nilang pakikipaglaban sa mga mapang-api. Gregoria. Bilang resulta ng pansamantalang kapayapaan. Isang oras bago umalis ang barko nagsadya pa si Felipe sa kilalang Estrella del Norte upang ibili lang si Cela ng gintong pulseras na may palamutuing limang diyamante. Hindi makakalimutan ni Cela ang lubos na pagmamahal ng asawa. Ito ang naging panuntunan ni Cela nang nagdesisyon si Felipeng takasan ang deportasyon sa Jolo at mamalagi sa Hongkong bilang propagandista noong 1895. Si Cela ay hangang-hanga sa katapangan ng aaswa. Ang nabanggit na bandila ni cela ay bandilang iwinawagayway sa tugtog ng Marcha Nacional Filipina nang iproklama ni Aguinaldo ang kalayaan ng Pilipinas sa Kawit. Cavite noong Hunyo 12. si Felipe at Cela ay nagsilbing punong abala sa pagdalaw ni Heneral Aguinaldo kasama ang apatnapung rebulosyonaryong Pilipino. Biak na Bato. 1898. Ang nasabing bandila ang naging inspirasyon ng mga rebolusyonayro upang ipagtanggol ang inaapi nilang bansa. Marcela at Maria. Bisayas at Mindanao. Binigyang diin ni Cela na kailangang makatindig sa sarili ang mga anak niya na kung magsisipag-asawa ay di dapat umasa sa mamanahin sa pamilya. Ang nabanggit na bandila ay limang araw na tinahi sa tahanan ng mga Agoncillo sa 535 Morrison Hill sa Hongkong.

1898 sa Dingras. Mula sa pagkabata ay kinakitaan na si Pepa ng sigasig sa pag-aaral. pinili ni Pepang maging isang boluntaryong social worker sa American Red Cross (Philippine Chapter). Pinakamatanda siya sa pitong anak nina Gabriel Llanes at Mercedes Madamba. Beinte anyos lang si Pepa nang maulila sa ama. Upang mapalawak ang kaisipan. Nang mabigyang pagkakataong magpalit ng bokasyon. nabigyang pagkakataon siyang makapagturo sa isang kilalang kolehiyo at unibersidad sa kamaynilaan. ipinagsama niya ang mga ito sa Maynila. pinili niyang sa Maynila na magpatuloy ng kolehiyo. Sa pagpapamalas ng sinserong serbisyo pulitiko ay nabigyan siya ng pagkakataong .Talambuhay ni Josefa Llanes Escoda Isang tunay na girl scout si Josefa Llanes Escoda na nagbigay ng sarili alangalang sa ikabubuti ng kapwa. Nakilala ng mga kamagaral niya sa Philippine Normal College ang mataas na antas ng liderato ni Pepa. Ilocos Norte. Si Josefa na lalong kilala sa tawag na Pepa ay ipinanganak noong Setyembre 20. Sa dahilang matalino at masigasig na estudyante. Dito niya tinapos ang Elementary Teacher’s Certificate na may karangalan. Pinilit niyang matapos sa taong 1922 ang Secondary teacher’s Certificate sa Unibersidad ng Pilipinas. Upang mabigyan ng magandang kinabukasan ang ina at mga kapatid. Tinapos ni Josefa ang elementraya sa Dingras at ang hayskul sa Laoag.

. hindi makakalimutan si Pepa sa kaniyang mga nagawa. Nang maging bukambibig sa malalayang bansa ang “girl scouting. Kagalang-galang na Pilipina ang dating ni Josefa. Ang kaniyang kahusayang magsalita ay pinag-uusapan din ng lahat. Textbook Board ng Bureau of Public Schools at Board of Censors for Moving Pictures. Nang magbalik siya noong 1937 ay itinatag niya ang Girl Scout of the Philippines. Naniniwala siyang katuwang ng kalalakihan ang kababaihan sa lahat ng kalakaran. Sa tuwing naiimbitahan si Pepang magsalita sa International House na pulungan ng mga estudyante. ay hindi lamang dapat ituring na tagamasid lamang. Bagama’t maraming problemang kinaharap si pepa sa pagtatatag ng organisasyon. Ang pinakataluktok ng serbisyo publikong ginawa niya ay naganap noong panahon ng digmaan. Naniniwala siyang wala sa kulay ng balat ang husay ng isang tao kundi nasa layunin at gawa tungo sa ikauunlad ng daigdig. Pinasok niya ang paglilingkod sa pamahalaan sa sumusunod na mga ahensya: Tuberculosis Commission ng Bureau of Health. Ang kababaihan. Naniniwala siyang wala ng dadakila pa sa pagiging guro kung saan nagagabayan ang kaisipan at kamulatan ng mga kabataan. Tinapos din niya sa taong ding yon ang Masters in Social Work sa Columbia. Sa pagbabalik sa pilipinas balik-turo si Pepa bilang propesora sa UP at UST. inaprubahan ni Pres.” si Pepa ay ipinadala ng Pilipinas upang magsanay sa Amerika. Bilang kalihim ng General Council of Women. Siya ang nagtatag ng Boys Town para sa mga dahop na kabataang lalaki.makapag-aral ng social work sa Amerika. lagi siyang nakadamit Pilipino na ikinahanga ng marami. Sa Estados unidos ay naging kahanga-hanga ang aktibismo ni pepa bilang modelong Pilipino sa larangan ng internasyonalismo. ayon kay Josefa. si Pepa ay nanindigan sa malawakang kalayaang dapat tanggapin ng kababaihan kalakip ng karapatan niyang maghalal at mahalal sa eleksiyong publiko ng bansa. Taong 1925 nang ipagkaloob kay Pepa ng New York School of Social Work ang kaniyang sertipiko. Siya rin ang humingi ng mga pribilehiyo ng mga kababaihang manggagawa. Sa ngalan ng serbisyo publiko. Quezon ang Commonwealth Act 542 na nagtatalaga sa GSP bilang pambansang organisasyon. Siya ang kumampanyang mabigyan ng mga benepisyo ang mga matatandang kumukuha ang adult education.

May nagsasabing inilabas si Pepa sa Fort Santiago at dinala sa far Eastern university na isa sa mga gusaling okupado ng mga Hapon.Sumapi siya sa Volunteer Social Aid Committee. Sapagkat hindi na nakita pa ang bangkay ni Pepa. Isa siya sa mga palihim na tumulong sa mga bilanggong Pilipino at Amerikano na mabigyan ng pagkain. Inaresto siya ng mga Hapon noong Agosto 27. Tiniis niya ang lahat ng hirap alang-alang sa bayan. damit at gamot. . walang tiyak na nakapagsabi kung saang lugar siya pinatay. 1944 at ikinulong sa Karsel 16 sa Fort Santiago. Isang bagay lamang ang natitiyak ng mga Pilipino na nagdusa si josefa Llanes Escoda alang-alang sa mga kababayan at sa bansang kanyang pinarangalan at pinaglingkuran.