ISANG GABAY SA ORTOGRAPIYA NG WIKANG PAMBANSA1 Ricardo Ma. Nolasco, Ph.D.

Komisyon sa Wikang Filipino
_________________________________________________________________ Mga simbolong ginamit: = katinig P = patinig = hati ng pantig ù = haba = ponetikong simbolo È = ponetikong simbolo ng diin ng letrang “ng” ́ = grapemikong simbolo ng diin / = ponetikong [ ] = ponetikong transkripsiyon simbolo ng impit “ “ = grapemikong representasyon ` = grapema para sa ˆ = grapema para sa impit sa dulong pantig pinagsamang impit at diin = grapema para sa impit ~ = alternasyon na nasa gitna ng K at P -------------------------------------------------------------------------------------------------K . ŋ

0. PANIMULA: Ang ortograpiya ng wikang Filipino ay binubuo ng mga kalakaran kung paano sumusulat ang mga Pilipino sa kanilang wikang pambansa. Inilalahad dito ang istandardisadong mga grapema (o pasulat na simbolo) at ang mga tuntunin sa paggamit at pagbigkas ng mga ito. I. MGA GRAPEMA Ang mga grapema sa praktikal na ortograpiya ng wikang pambansa ay binubuo ng: A. Letra. Ang serye ng mga letra ay tinatawag na alpabeto. Ito ay binubuo ng dalawampu’t walong (28ng) simbolo: Aa “ey” Kk “key” Bb “bi” Ll “el” Cc “si” Dd “di” Ee “i” Ff “ef” Gg “ji” Hh “eych” Pp ”pi” Zz “zi” Ii “ay” Qq ”kyu” Jj “jey” Rr “ar”

Mm Nn “em” “en”

Ññ Ng ng Oo “enye” “en ji” ”ow”

Ss Tt Uu Vv Ww Xx Yy “es” “ti” “yu” “vi” “dobolyu” “eks” “way” B. Di-Letra, na maaaring buuin ng:
1

iyon din ang sulat. Ito ay iyong tunog na nakagawian at nakasanayan nang katawanin ng nasabing letra. B. may dalawang paraang ginagamit: panatilihin ang orihinal nitong anyo o baybayin ito ayon sa ABAKADA.) “payéw”. bantas. 3. at kudlit ( ’ ). MGA PANLAHATANG TUNTUNIN SA PAGBABAYBAY AT PAGBIGKAS Ang mga panlahatang tuntunin sa pagbabaybay at pagbigkas ay ang sumusunod: A. kasama ang digrapong “ng”. Sa pagbabaybay ng mga hiram na salita buhat sa banyagang wika. markang pahilis ( ΄ ) na sumisimbolo sa diin at/o haba. tuldok-kuwit (. kuwit (. iyon din ang bigkas at sulat batay sa palabigkasan at palabaybayan ng parehong wika. “hádji” sa halip ng ‘hádyi” (isang Muslim na nakarating na sa Mecca) “cañáo” sa halip ng “kanyáw” (isang katutubong piyesta sa Baguio. ay kumakatawan sa isang tunog lamang. Hindi tatalakayin ang mga bantas sa papel na ito. Kung ano ang bigkas sa mga salitang ito. Kung aling paraan ang gagamitin ay matutunghayan sa ikapitong bahagi ng patnubay na ito. pandamdam (!). na sumisimbolo sa impit na tunog ().).1. Sa pagsusulat ng karaniwang salita. gitling (-) at markang paiwa (`). pananong (?). II. panatilihin ang orihinal na anyo ng mga ito batay sa palabaybayan ng pinagkunang wika. Ang bawat letra. sa halip ng “hagdan-hagdang palayan” (mga palayang inukit sa mga bundok sa Kordilyera) “tnalák” o ”t’nalák” sa halip ng “tinalák” (habing abaka ng mga Tboli) C. tutuldok (:).). 2 . gaya ng tuldok (. Kung ano ang bigkas sa mga salitang ito sa pinagkunang wika. gamitin lamang ang mga letra ng dating ABAKADA: Aa Bb Kk Dd Ee Gg Hh Ii Ll Mm Nn Ngng Oo Pp Rr Ss Tt Uu Ww Yy. Sa pagbabaybay ng mga salitang buhat sa ibang katutubong wika sa Pilipinas. maliban sa ilang halimbawa gaya ng “ng” at “mga”.). 2.

bol] “school” [skul] “ballet” [ba. so] “káin” [ka. “áso” [a . iminumungkahing ituro muna ang mga tunog. maaaring hindi magkaroon ng isa-sa-isang tumbasan ang letra at ang tunog. “likô” [li. Kapag nasa unahan ng salita o nasa pagitan ng mga patinig.ba] .in] ito ay kinakatawan ng B. A. ang impit ay hindi isinusulat.D.mi] “table” [tey. “bátà” [ba. maaaring iba ang sulat. ANG IMPIT NA TUNOG Ang impit ay kinakatawan ng gitling (-) at ng paiwa ( ` ).lan] C. gitling. Sa mga salitang malumi (mga salitang may diin sa penultima at may impit sa ultima). maliban sa ilang espesyal na kaso.ko] 3 “tabâ” [ta. ito ay kinakatawan ng simbolong paiwa (`). kung ano ang bigkas sa mga salitang ito.sa] “tag-ulán” [tag.ta] “lábì” [la. Kapag ang salitang hiram ay binaybay batay sa orihinal nitong anyo sa pinagkunang wika. III.ley] Sa maikling salita. “mommy” [ma.bi] D. E.a. Sa panimulang pagbasa at pagsulat. u. pinagsasama ang simbolong pahilis (΄) at simbolong paiwa (`) upang bumuo ng pakupya ( ˆ ). “pag-ása” [pag. Kapag nasa pagitan ng katinig at patinig. Sa mga salitang maragsa (mga salitang parehong may diin at impit sa ultima). bago ang mga letra.

Dapat pa ring gamitin ang baybay na matagal na o lagi nang ginagamit.tan.la. “sakít” = [sa. Gayunman.bi] > [la. ko] “lábì” [la. hindi “babái” “búhos”.ki] ~ [la. na. Para sa ilang tagapagsalita. Ang magkakaibang bigkas ay itinuturing na bahagi ng lehitimong Filipino. IV.kit] ~ [sa. at ang “o” na parang “u” sa karaniwang salita nang hindi nagbabago ang kahulugan. sya] F. “O” AT “U” A. sya] G. Maaaring bigkasin ang “i” na parang “e”. “matandâ na siya” [ma. hindi puwedeng pagpalitin sa pagsulat ng karaniwang salita ang “i” sa “e” at “o” sa “u”.tan. Para sa ilang tagapagsalita.rut] “laláki” = [la.da.ke] B. tan. na . da. ANG MGA PATINIG NA “I” AT “E”. da] pero “matandá na siyá” [ma. “matandâ” [ma.la. hindi “búhus” 4 . “babáe”.ket] “kurót” = [ku.E. Kapag ang salitang nagtatapos sa impit ay nasundan ng ibang mga salita. ang impit ay hindi nabibigkas sa dulo man o hindi ng pangungusap.rot] ~ [ku. ang impit ay napapalitan ng haba. ko] > [li.bi] H. subalit kailangang matutuhan ang istandard na barayti. nananatili ang impit kahit ang salita ay nasundan ng ibang salita. “likô” [li.

e. maliban sa ilang espesyal na kaso. “isá” [i.ti] C. mga salitang may diin sa penultima. kapag ang diin ay nasa isang di-pinal at bukas na pantig (i. Isinusulat ang diin kahit sa salitang malumay at malumi (i. lumalakas ang bigkas sa pantig at tumataas din ang tono dito. pero hindi lahat ng salita ay may pangalawang diin.may] D.C.sa] “kamay” [ka. mas malakas ang pagbigkas at mas mataas ang tono ng “sa” at “may”. Sa mga katutubong salita. Kapag ang diin ay nasa pinal na pantig.dok] 5 . kapag ang katutubong salita ay may saradong penultima: “bantáy” [ban.2 A. Sa mga halimbawang nasa ibaba.ma] “úso” : “óso” B. Ang lahat ng salita ay may pangunahing diin. Nasa panghuling pantig ang diin. Maaari itong maging pangunahin o pangalawa. “táo” [ta.) “táo” [ta. Sa mga halimbawang nasa ibaba.o] “búti” [bu. ANG DIIN AT/O HABA Ang diin at/o haba ay kinakatawan ng simbolong pahilis ( ΄ ). “mésa”: “mísa” V. Nagiging makabuluhan lamang ang letra at tunog na “e” at “o” kapag ikinukumpara ang mga hiram na salita sa mga katutubo o kapwa hiram na salita. Ang pangalawang diin ay matatagpuan sa iba pang pantig.o] “lúmà” [lu. binibigkas ang pantig na mahaba (). isang pantig na nagtatapos sa patinig).e. Ang pangunahing diin ay matatagpuan sa ultima (dulo) o penultimang (pangalawa sa dulo) pantig ng salita. subalit walang haba ang mga ito.tay] “sandók” [san. mahaba ang may diing “ta at “bu”. maliban sa ultima at penultima.

nananatiling mahaba ang bukas na pantig na may diin.yak] “iyák” [i.wid] “puwáng” [pu.so i. “magandá” [ma.ot] “taas” [ta. to] J. “tuwíd” [tu. Nasa panghuling pantig ang diin kapag may “uw” o “iy” sa pagitan ng huling dalawang pantig ng salita.da. Sa tuluy-tuloy na pagsasalita. E.” [ma.loŋ] H.wang] “tiyák” [ti.as] May ilang kataliwasan dito: “óo”.May ilang kataliwasan dito: “pínsan” [piùn. “biík” [bi. Kapag ang isang salita ay may dalawa o mahigit pang mahabang pantig.gan. nawawala ang pinal na diin ng salita maliban kung ito ay nasa dulo ng pangungusap.biù. ka] na may diin at haba sa saradong penultima.da] Pero: “Maganda siyá. “mínsan” [miùn. “lálákad” [la. Sa tuluy-tuloy na pagsasalita.san]. Sa pagtuturo ng panimulang pagbasa at pagsulat ay palaging markahan ang diin at/o haba.yak] G. “Áso itó. Maaari huwag nang markahan ang mga ito kapag sanáy na sa wikang Filipino ang partikular na mambabasa.o] “suót” [su. no. Nasa panghuling pantig ang diin kapag magkatabi ang dalawang magkaparehong patinig sa huling dalawang pantig ng nakasulat na salita. “úod” F.san] at “bibíngka” [bi.kad] “tútúlong” [tutu. higit na prominente sa kadalasan ang huling pantig na mahaba.ik] “ginoó” [gi.gan. 6 .la.sya] I.” [a.

nadagdagan ang kayarian ng pantig sa wikang pambansa.sa] “aklat” [ak.por.it] 4.o] “bait’ [ba.po] (KKP-KP) “plánta” [plan.KP. Ang mga nakasulat na salitang may magkatabing patinig ay may impit na tunog sa gitna nito. Walang di-pinal na pantig ng karaniwang salita ang nagtatapos sa impit na tunog []. “trápo” [tra.port] (KPK.si. ANG PANTIG A. Dahil sa panghihiram. Ang Hiram na Palapantigan 1.ta] KPK-KP 2. Dalawa lamang ang kayarian ng pantig sa katutubong palapantigan: KP (katinig-patinig) at KPK (katinig-patinig-katinig).hay] KP-KPK “puntá” [pun. B.syon] (KKPKK-KPK-KPK-KKPK) “ispórts” [is.KKP. “báhay” [ba.VI.ports] (KPK-KPKKK) 7 .KPKK) “eksklusibo” [eks. Ang mga hiram na pantig ay: KKP. KPKK at KPKKK. klu. Ang mga nakasulat na salitang nagsisimula sa patinig ay may impit na tunog sa unahan nito. “táo” [ta.KP) “transportasyón” [trans. Ang Katutubong Palapantigan 1.tas. KKPK. 5.bo] (KPKK.ta] (KKPK-KP) ”ímport” [im. Walang pantig ng karaniwang salita na nagtatapos sa tunog na “h”. KKPKK.lat] 3. “isá” [i.

“biyolín”. b) Iwasan hanggat maaari ang dalawa o tatlong magkakasunod na katinig sa nakasulat na salita. Sa pagpapantig at pagbigkas ng mga hiram na salitang may kambalkatinig gaya ng “sóbre”. c) Gayunpaman. hindi naiiwasan ang dalawang magkasunod na katinig sa parehong pantig. 8 . b) Sa aktuwal na pagbibigkas. ”tok” at ”pin” sa sumusunod na pantig. “kuwénto”. Samakatwid. Sa baybay na “byolín”. Hindi kayang ipakita sa grapemikong anyo ang bahagyang pagdodobleng ito sa aktuwal na bigkas.syon] kung saan tumatawid ang “s” sa sumusunod na pantig. “kwénto” at “solusyon”. at “aksyón”. Sa pagbabaybay at pagbigkas ng mga salitang hango sa Espanyol na may kambal patinig gaya ng provincia. higit na pinapaboran ang “sób-ra”.lus. “guwápo”. “kwénto”. violin. “tó-kwa” at “pi-nyá”. 2.n ya]. kung kayat ang naririnig ay malapit sa [sob. infierno. cuento at solucion. “byolín”. Sa kaso ng “solusyón”. sundin ang sumusunod na tuntunin: a) Iayon ang pagbabaybay sa katutubong kayarian na KP at KPK. at “solusyón” ay hindi naiiwasan ang tatlong magkakasunod na katinig. gaya ng makikita sa “probínsya”. Samakatwid. “gwápo”.Pansinin na kahit sa hiram na palapantigan ay wala pa ring pantig na nagsisimula sa patinig. “gwápo” at “kwénto”.bra]. ang bigkas dito ay [so.kwa] at [pi n . ang pagbigkas at pasalitang pagpapantig ay mas malapit sa anyong walang “i” at “u”. higit na pinapaboran ang pasulat na anyo na “probínsiyá”. sundin ang sumusunod na tuntunin: a) Piliin ang pagpapantig na mas malapit sa kayariang KP at KPK. kaysa “só-bra”. “impyérno”. “byolín”. “tókwa” at “pinyá”. Sa baybay na “probínsya”. guapo. “impiyérno”. “impyérno”. “gwápo”. tumatawid ang huling katinig ng ”sob”. at “solusyón” kaysa “probínsya”. [tok. 3. “impyérno”. “tók-wa” at “pin-yá”.

Hanapan ng katumbas sa wikang pambansa ang konsepto. panteknikal at pang-agham. “cebollas” > “sibúyas” “componer” > “kumpuní” “socorro” > “saklólo” “psicología” > “sikolohíya” 2. sumusunod na kalakaran. Huwag pa ring manghiram. “rule” = “tuntúnin” hindi “rúl” “narrative” = “salaysáy” hindi “náratív” B. “Manuel Luis Quezon” “chlorophyll” “Ilocos Norte” “sodium chloride” 9 . panatilihin ang orihinal na anyo. Kung wikang Ingles at iba pang wikang dayuhan ang pinanghiraman.VII. ayon sa ABAKADA. hiramin ang salita batay sa baybayin ang salita 1. “daddy” “sir” “boyfriend” “psychology” > “psychology” hindi “saykólojí” 3. Huwag manghiram. Panatilihin ang orihinal na baybay ng mga salitang pantangi. ANG PANGHIHIRAM Ang mga tuntunin sa panghihiram at pagbabaybay ng mga hiram na salita ay ang sumusunod: A. “tarsier” = “máomag”. Kapag walang eksaktong katumbas. “málmag” (Bol-anon) “whale shark” = “butandíng” (Bikol) C. Kung wikang Espanyol ang pinanghiraman. Gamitin ang lokal na termino o ihanap ng katumbas sa mga lokal na wika ang konsepto.

titulo ng akda 10 . Linguistic Society of the Philippines). GAMIT NG MALAKING LETRA. Maaaring pagkamalan itong maling ispeling: “palatunúgan” o “ponolohíya” hindi “fonólojí” “úri ng wíkà” o “baráyti ng wíkà” hindi “varáyti ng wíkà” “pasalaysáy” o “naratìbo” hindi “náratív” F. Lilubuágen). araw. “Repúbliká ng Pilipínas” hindi “Repúbliká ng Filipínas” “aghám panlipúnan” hindi “sósyal-sáyans” VIII. Gaya ng nakagawian na. lugar (Maynílà. Múslim (o Muslím)). departamento at ahensya ng gobyerno (Komisyón sa Wíkang Filipíno). Kleenex tissue). DEPED).4. gusali (Wátson Building). eskuwelahan.so] E. Bantáy). unibersidad. gaya ng tao o hayop (Juán. daglat (DOTC. Pebréro. laluna sa wikang Ingles. Sumunod sa opisyal na pagtutumbas. Iwasan ang paggamit ng mga letrang wala sa ABAKADA sa pagbaybay ng mga hiram na salita. Ang istriktong ponetikong baybay ng mga hiram na salita. marka ng produkto (Scotch tape. “teléponó” hindi “teléfonó” “pamílya” hindi “família” o “famílya” “epektíbo” hindi “efektíbo” o “efektívo” “kongréso” hindi “konggréso” pero ang bigkas ay [koŋ. at organisasyon (Unibersidád ng Pilipínas. kasapi ng relihiyon (Híndu. Baybayin alinsunod sa ABAKADA ang mga hiram na salita na naiba na ang bigkas at/o kahulugan sa orihinal. Senadór Angára). nasyonalidad at wika (Manuvǔ. buwan at piyesta opisyal (Martés. titulo ng tao (Pangúlong Arróyo.greù. ay nakikipagkumpetensiya sa orihinal na baybay. ginagamit ang malaking letra upang simulan ang isang pangungusap at baybayin ang mga pangngalang pantangi. “stand by” > “istámbay” “hole in” > “hólen” “up here” > “apír” “caltex” > “káltek” (tábò) D. Gamitin ang baybay ng salitang hiram na matagal na o lagi nang ginagamit. Kalínga). Ramadán).

Baláríla ng Wíkang Pambansâ). Subalit ginawa din ito upang tugunan ang praktikal na pangangailangan ng mga gumagamit ng wikang pambansa — mga nagsisimulang sumulat at bumasa. Hindi sapat na maging siyentipiko ang isang ortograpiya. 2 Ang diskusyon tungkol sa pangunahin at pangalawang diin ay nasa unang mga borador ngunit hindi naisama sa naaprubahang dokumento. Ang ortograpiyang ito ay ginawa alinsunod sa prinsipyo ng makabagong lingguwistika. 1999.(Diksiyúnáryo ng Wíkang Filipíno. Mga Hispanismo sa Filipino: Batay sa Komunikasyong Pangmadla ng Filipinas: Pag-aaral Linggwistiko. naimungkahi o naiharap na sa nakaraan. ang mas maraming Pilipino na ang unang wika ay di-Tagalog. subalit sa di malamang dahilan ay naiwaksi at nakalimutan. mga bihasa nang sumusulat at nagbabasa sa wikang pambansa. Sa puntong ito. PANGWAKAS. Ang marami dito ay dati nang mga kaalaman at tuntunin na naipahayag. 2008 ng Lupon ng mga Komisyoner ng Komisyon sa Wikang Filipino (KWF). Teresita. Ikalawáng Digmáang Pandaigdíg). Minarapat naming ilagay itong muli upang maging kumpleto ang pagsusuri. Ang karamihan ng pagbabago dito ay binubuo ng dagdag na mga halimbawa at paglilinaw sa napagkasunduang mga tuntunin. IX. Kailangan din itong matanggap ng publiko. _______ MGA TALA: 1 Ang gabay na ito ay bahagyang inedit na bersiyon ng ortograpiya ng wikang pambansa na inaprubahan noong Mayo 20. Sa ganang amin. MGA REPERENSIYA: Alcantara. ang muling pagpapahayag ng mga subok na at nakagawian nang tuntunin ay hindi masama kundi mabuting bagay. at mga tampok na pangyayari sa kasaysayan (Áraw ng Kagitíngan. 11 . Unibersidad ng Pilipinas. at ang mga Pilipinong gustong gawing tulay ang kanilang wikang sarili upang matuto ng wikang dayuhan. Lungsod Quezon: Sentro ng Wikang Filipino. kailangang linawin na walang ganap na bagong kalakaran at kumbensyon sa patnubay na ito. mga Pilipinong ang unang wika ay Tagalog. mga dayuhang gustong matuto ng Filipino bilang wikang dayuhan.

Kolehyo ng Sosyal Sayans at Pilosopiya. Tagalog-English Dictionary. 2006. at Ilang Talang Pangkasaysayan ng Wikang Pambansa ng Pilipinas. Gralow.kriol. “Orthography Development for Belize Creole. Decker. Donald. 2001 Revisyon ng Alfabeto at Patnubay sa Ispeling ng Wikang Filipino. Texas: Summer Institute of Linguistics. Ulat Hinggil sa mga Forum sa Ispeling. Berkeley: University of California Press. “Some Sociolinguistic Considerations in Ortography Design. Cubar. Ang Ortografi ng Wikang Filipino. Frances. Quezon City: Kalayaan Press. 2000.bz/LanguagePages/Language_Ortography. and Ernesto H. Quezon City: 1994. Ken. National Commission for Culture and the Arts]. Cubar. [Komite sa Wika at Salin.” Nasa http://www. Unibersidad ng Pilipinas-Diliman. Quezon City: Merylvin Publishing House. Essentials of Language Documentation. 1996. Tagalog Texts with Grammatical Analysis. [Lungsod Quezon]: CSSP Publications at Departamento ng Linggwistiks. 2007. Mga Tanong at Sagot Tungkol sa Alpabeto at Patnubay sa Ispeling ng Wikang Filipino. Ang Wikang Filipino. 1986. Writing Filipino Grammar: Traditions and Trends. Gippert. Himmelman and Ulrike Mosel. Jost. 2001. English. Nelly I. 12 . Constantino. Naka-mimeograph. Leo James.” Nasa Notes on Literacy. Berlin/New York: Mouton de Gruyter. eds. Bowen. Urbana: University of Illinois. Maynila: Komisyon sa Wikang Filipino. 1994. Dallas. Diskyunaryo ng Wikang Filipino. Komisyon sa Wikang Filipino. 1998. 1965.htm. 1981. Nickolaus P. Komisyon sa Wikang Filipino. Beginning Tagalog. Ernesto A. 33: 8-1981. Maynila: Komisyon sa Wikang Filipino.org. Komisyon sa Wikang Filipino. 1917.Bloomfield. Leonard.

Curtis. 1978. Curtis. eds.” Nasa Jost Gippert. Alfonso O. Manila: McFarland. McKaughan. Kathryn A. Philippine Normal College. 1998. “English Enrichment of Filipino. Diksyunaryo Tesauro Pilipino-Ingles. Seifart. Himmelman and Ulrike Mosel. FSC. eds. 1998. Panganiban. Language Planning and the Building of a National Language: Essays in Honor of Santiago A. Woolard and Paul V. 2006. Fonacier on his Ninety-Second Birthday.. Orthography and the National Language. 29: 1 and 2. Berkeley/Los Angeles/London: University of California Press. Sibayan and Andrew B. McFarland. Howard P. Manila: Bureau of Printing. 1977. Pilipino-English Dictionary. Schieffelin. Gonzales.” Nasa Philippine Journal of Linguistics. 275-299. Vito C. Manila: Linguistic Societry of the Philippines. Lungsod Quezon: Rex Bookstore. Bambi B. Jose V. Inc. Frank. Balarilang Filipino. Lungsod Quezon: Manlapaz Publishing Co. 13 . 88-98. Linguistic Society of the Philippines. A Manual on the National Language. Makabagong Caloocan City: Schachter. 285-316. and Norma G. Manila: Linguistic Society of the Philippines and Language Study Center. 1972. Tiangco. “The “Real” Haitian Creole: Ideology. Santos. 1972. Metalinguistics and Orthographic Choice. Santiago. Cecilio. and Rachelle Charlier Doucet. 1940. Berlin/New York: Mouton de Gruyter. 2003.Lopez. 1989.” Nasa Bambi B. New York/Oxford: Oxfor University Press. eds. “Orthography Development. Kroskrity. Language Ideologies: Practice and Theory. Schieffelin.” Nasa Bonifacio P. Nickolaus P. “Notes on Phonemics. Philippine Graphic Arts. Paul and Fe Otanes. Tagalog Reference Grammar. A Frequency Count of Filipino. Essentials of Language Documentation.

eds. Surian ng Wikang Pambansa. eds. 1940. Manila: Government Printing Office.. Jan and Paul Geraghty.Schieffelin. Manila: Bureau of Printing. Borrowing: A Pacific Perspective. Bonifacio P. Philippine Normal College. Mga Tuntunin ng Ortograpiyang Pilipino/Patnubay sa Pagwawasto ng mga Aklat Babasahin. Gonzales. New York/Oxford: Oxford University Presss. 2004. Simposyum sa Repormang Tent. Language Ideologies: Practice and Theory.. FSC. Fonacier on his Ninety-Second Birthday. Sibayan. eds. 1977. Surian ng Wikang Pambansa. Language Planning and the Building of a National Language: Essays in Honor of Santiago A. Balarila ng Wikang Pambansa. [1985]. Australian National University. Manila: Linguistic Society of the Philippines and Language Study Center. Woolard and Paul V. Canberra: Pacific Linguistics Research School of Pacific and Asian Studies. and Andrew B. Surian ng Wikang Pambansa. 1998. 14 . Kathryn A. Ortograpiko. Kroskrity. Bambi B.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful