Alamat ng Sampalok ~ St.

Rose µ
Narrator: Noong unang panahon, sa isang malayong lugar, may isang matandang mayaman na ubod ng sungit at ubod ng ganid… (Tunog ng Wang-Wang) Kapitbahay 1&2: Sunog! Sunog! Sunog! Tulong Tulong!! Tulungan niyo kami!!!... KB 3: Paano na tayo ngayon?!! KB4: Saan na tayo tutuloy?! KB5: Mga kasama, subukan nating lumapit kay Donya… Siya lang ang pwede nating tuluyan ngayon sa laki ng kanyang bahay. Tayo na kayo! ( Tok Tok Tok. Kumakatok na Tunog) Donya: Inday, ano bang ingay yan?! Patigilan mo nga ang mga iyan. Inday: Senora, yung mga nasunugan po, makikituloy daw po sila.. Donya: Huh?!?! Ano akala nila sa bahay ko.. AMPUNAN?! Teka nga.. .. Hoy! Anong kaguluhan yan, ang iingay niyo?! Naiistorbo niyo ang pamamahinga ko… KB1: Donya, tulungan niyo po kami… KB2: Wala po kaming matutuluyan ngayong gabi. Sige napo… KB3: Maawa na po kayo sa amin.. Gutom nap o ang mga anak namin. KB4: Parang awa niyo na po Donya. Donya: Hahahahaha! Ano kayo sinuswerte?! Hah! Maawa?? Hahahaha. Magaanak kayo ng marami tapos gugutumin niyo lang. Hindi ko pinatayo ang mansion ko para lang dumihan ng mga hampas-lupang tulad niyo! MGA AMBISYOSO! LAYAS!.. LUMAYAS KAYO SA PAMAMAHAY KO!

. maawa po kayo. .. Andyan na po… Donya: Magmadali ka at paypayan mo ako… Baka atakihin ako sa puso ng dahil sa mga hampas-lupang iyon.. Wala kang buto na ibabato! KL4+6: Beh Beh Beh Beh wala kang buto na ibabato. bigay niyo sakin ang buto ko! Narrator: Hanggang.. Pagsara ng pinto) Donya: Hay naku… nakapag-iinit kayo ng ulo. (HINGAL) (Tunog ng PAYPAY) Donya: Ano ba?! Yan na ba ang pinakamalakas mong pagpaypay?! Istupida! Lumayas ka na nga sa harapan ko. lalakasan ko na po. Donya: Layas na!! Donya: Haaaay Naku.. Makatulog nga muna nang mawala kabwisitan ko sa psteng muchacha. hayan na po… Donya: Hindi na. akin to.! KL1: (IYAK) Ang buto ko.(Boom. Inday! Indaaay! Indaaaay! Inday: Po. ako kaya nakakakita nito! KL1: Eh akin nga yan! Bigay yan sakin ni Tatay. Ayoko na makita pa ang pagmumukha mo sa pamamahay ko! BOBA KA!! Inday: Wag po Senora. Narrator: Sa di kalayuan sa tapat ng bintana ng silid ng mayamang matanda. lalo lang nag-iinit ang ulo ko sayo! LAYAS!! Inday: Hindi na po.!! KL 3+4 : Nye Nye Nye Nye. Mga bwisit. Po. Hay. napakamalas ko naman sa araw na ito. Senorita. naglalaro ang mga bata at di sinasadyang nagising nila ang namamahingang donya… Kidlet1: Akin na yan! Huhu huh u  KL2: Hindi akin to.....

Wag kayo diyan mag-ingay! Oh LAYAS NA!Kapag di pa kayo umalis. aayusin ko na po.. (IYAK) KL2: Hindi naman sayo to eh.Hindi na ba ako patatahimikin ng mga hampas-lupang kapitbahay ko?! Teka nga… Humanda kayo sakin. senora. Aba! Ano ito? Parang ngayon ko lang yata ito nakita sa bakuran ko? Pedro. Aba! Sayang lang ang pinalalamon ko sayo! Magmadali ka. PEDRO! Pakawalan mo si Bruno dali! ( Tunog ng Aso) Mga Kidlets: Inay ko po! TAKBO! Ayan na ang aso! Ayan na! BILIS!! Oi. Donya: Ang tamad-tamad mo. Ang ingay-ingay niyo! Puro kayo walang modo! Magsilayas nga kayo jan! Alissss. saan galling ang punong ito? Pedro: Ay! Hindi ko po alam Senora?!! Nagulat na nga lang din po ako nung Makita ko yan at tingnan niyo.. Bwisit na buhay to. hintayin niyo ako!! Narrator: Makalipas ang ilang lingo.. diyan pa kayo nag-ingay sa tapat ng aking mansion. Tsk.! KL1 : Eh kasi po inagaw nila yung buto ko. KL1: AKIN YAN! AKIN YAN! (IYAK) Donya: Hmph! Magsitigil kayo. Donya: (PAKANTA) Hmmm Hmmm Lalalalala~ Kamusta na kayo mga halaman ko (PABANTA) Oh. papalapo ko kayo sa aking aso..Donya: Haaaayyy. ano to? PEDROOO! PEDROOO! PEDROOOO! Hali ka nga dito! Ano ito?! Ano ito?! Bakit natuyoy ang mga bulaklak ko?! INUTIL KA! Gusto mo bang palayasin din kita tulad ng dati kong muchacha?! TONTO… Pedro: Hindi po.. KL3: Kami po nakapulot nito KL4: Oo nag po. Donya: Hoy! Ano bang ingay yan?! Mga batang patay-gutom. Ano na naman bang ingay yun! Tsk.. Samin po to. KL5&6: Oo nga . ang dami-daming bunga no? KL5&6: OO NGA. ayusin mo yan! Donya: Hmmm.

Pedro: Opo. akin to! Pedro. Hahahahaha Tingnan mo nga naman ang swerte ko talaga! Hahahaha Teka. ako po ba pwede tumikim? Donya: Hindi! ASA KAPA HAHAHA! Narrator: Hanggang sa napansin ng lahat ang hitik na hitik na bungang punong kahoy… (Katok at ingay sa gate) Taong Bayan 1 : Donya. ang balita ko matamis yang mga yan. Donya: Hmmmmm swerte nga! Ang sarap nito ah. matikman nga. Naihagis nila siguro dito.Donya: Hmmm alam ko na . Eh ano ba pakialam niyo sa puno ko?! Di niyo ba nakikita? Nasa loob ito ng bakuran ko. wag kang mamimigay ng bunga nito ha! Malaki kikitain ko dito. kaya walang ibang pwedeng gumalaw dito ! Tigilan niyo nga ako!! At baka sa inyo ko pa ibuhos tong tubig na pandilig ko!! TB (sabay sabay): Sige na po. pwede bang humingi ng masarap na bunga ng punong iyan? . baka naman pwede pong matikman ang bunga ng punong iyan. tinuruan pa ako ng impaktong to!. Donya: Aba. malamang yan yung butong pinag-aagawan ng mga batang pulubi dati... Pulubi: Ineng. Heto ang ibibigay ko sa inyo! (Tunog ng splash ng tubig) Narrator: Hanggang sa may naligaw na pulubi…. Pahingi po Donya: Pahingi pala ha. Tb5: Sa dami ng bungang yan . TB2: Oo nga po. Matuto naman kayong mamigay. Hahahaha! Kapag buebuenasin nga naman. Heto oh. TB3&4: Oo nga po. Napakatamis at Napakalinis ng bunga . Hahahaha! At dahil nasa bakuran ko ito. Sige na po.. hindi naman kayo mauubusan .

Sapagkat ang ugali mo ang magiging Kaparis!! Donya: Wag ginoo. dahon hahaha. LUMAMON KA NG DAHON! Yan lang ang bagay sayo matandang walang silbi!! Narrator: Laking gulat ng Donya ng biglang magbago ang anyo ng pulubi… Donya: Ha?! Anong klaseng nilalang ka? Nasan na ang pulubi? Sino ka? SINO KA? Engkanto: Kaawa-awa ka!! Ang lahat na ng bagay ay meron ka! Bakit ilang pirasong bunga ay ipinagkakait pa?! Sa dami ng iyong yaman. Ngayon bigla ng bibigyan? . Lasa niyang matamis. SA ASAL MONG PANGIT.Donya: At paano mo naman nalaman tanda na masarap ang bunga nito?! Siguro ninanakawan mo ako kapag walang tao ditto no?!!?! HAH! Pahingi?!? Gusto mo kagat ng aso ibigay ko sayo?! Lumayas ka nga riyan . Kung gusto mo nga’y hati pa tayo sa lahat ng bunga sa puno na yan!! Engkanto: Sumpain ka sa iyong tinuruan? Ang iyong ginawa’y walang kapatawaran! Kanina lang ako’y iyong sinampal tapos. ang baho-baho mo! Amoy na amoy ko hanggang dito! Pulubi: Sige na po. maawa na po kayo saakin. Donya: At ang kulit naman! Sinabi na nga na sakin lang ang punong ito. Gutom na gutom na ako at uhaw na uhaw pa. BUNGA NG PUNO’Y PAPANGIT DIN. wag niyong gawin yan!Sige! Bibigyan na kita ng bunga. Wala akong pakialam kung nagugutom ka man!! Pulubi: Parang awa niyo na po gutom na gutom na ako  Donya: Di ka ba talaga titigil?! Ginagalit mo talaga ako ha! Teka nga (Tunog ng sanga na hi may dahon na nahampas sa muka) Oh hayan. papakla at aasim. dapat ikaw ay namimigay at namamahagi sa ibang sawi at kulang sa pagkandili! Kasakiman mo’y sagad hanggang buto. kaya di ka dapat pamarisan ng ibang tao! SA UGALING MONG YAN MAY PARAUSANG NAKALAAN. Ang bunga ng punong iyan ay sapat na. SA IYONG GINAWA’Y DI AKO MAGPAPARAYA.

Si Pedrong katiwala.. Ang bunga ng puno’y pumangit at gumaspang. dapat ka nang mawala! Sa mundo’y maglalaho ka parang bula!! Donya: HUWAG! HUWAG! HUWAAAAAAAG! (KULOG AT KIDLAT) Narrator: At bigla ngang nawala ang mayamang matanda. tinawag ang bungang SAMPAL-ALOK na sa katagal ay nagging Sampalok.Engkanto: Ganid na matanda. At diyan nagsimula ang ALAMAT NG SAMPALOK . Nang tikman ang bunga ang lasa’y di nya na nagustuhan. Dahil sa sinampal muna ng matanda ang pulubi bago inalok. may napansin sa bakuran..