Alamat ng Sampalok ~ St.

Rose µ
Narrator: Noong unang panahon, sa isang malayong lugar, may isang matandang mayaman na ubod ng sungit at ubod ng ganid… (Tunog ng Wang-Wang) Kapitbahay 1&2: Sunog! Sunog! Sunog! Tulong Tulong!! Tulungan niyo kami!!!... KB 3: Paano na tayo ngayon?!! KB4: Saan na tayo tutuloy?! KB5: Mga kasama, subukan nating lumapit kay Donya… Siya lang ang pwede nating tuluyan ngayon sa laki ng kanyang bahay. Tayo na kayo! ( Tok Tok Tok. Kumakatok na Tunog) Donya: Inday, ano bang ingay yan?! Patigilan mo nga ang mga iyan. Inday: Senora, yung mga nasunugan po, makikituloy daw po sila.. Donya: Huh?!?! Ano akala nila sa bahay ko.. AMPUNAN?! Teka nga.. .. Hoy! Anong kaguluhan yan, ang iingay niyo?! Naiistorbo niyo ang pamamahinga ko… KB1: Donya, tulungan niyo po kami… KB2: Wala po kaming matutuluyan ngayong gabi. Sige napo… KB3: Maawa na po kayo sa amin.. Gutom nap o ang mga anak namin. KB4: Parang awa niyo na po Donya. Donya: Hahahahaha! Ano kayo sinuswerte?! Hah! Maawa?? Hahahaha. Magaanak kayo ng marami tapos gugutumin niyo lang. Hindi ko pinatayo ang mansion ko para lang dumihan ng mga hampas-lupang tulad niyo! MGA AMBISYOSO! LAYAS!.. LUMAYAS KAYO SA PAMAMAHAY KO!

Wala kang buto na ibabato! KL4+6: Beh Beh Beh Beh wala kang buto na ibabato.. Makatulog nga muna nang mawala kabwisitan ko sa psteng muchacha. Po.!! KL 3+4 : Nye Nye Nye Nye. Andyan na po… Donya: Magmadali ka at paypayan mo ako… Baka atakihin ako sa puso ng dahil sa mga hampas-lupang iyon. Narrator: Sa di kalayuan sa tapat ng bintana ng silid ng mayamang matanda. (HINGAL) (Tunog ng PAYPAY) Donya: Ano ba?! Yan na ba ang pinakamalakas mong pagpaypay?! Istupida! Lumayas ka na nga sa harapan ko. naglalaro ang mga bata at di sinasadyang nagising nila ang namamahingang donya… Kidlet1: Akin na yan! Huhu huh u  KL2: Hindi akin to. maawa po kayo.(Boom. Inday! Indaaay! Indaaaay! Inday: Po.... hayan na po… Donya: Hindi na.. lalo lang nag-iinit ang ulo ko sayo! LAYAS!! Inday: Hindi na po.. napakamalas ko naman sa araw na ito.. Hay.. . akin to. Pagsara ng pinto) Donya: Hay naku… nakapag-iinit kayo ng ulo.! KL1: (IYAK) Ang buto ko. Senorita.. ako kaya nakakakita nito! KL1: Eh akin nga yan! Bigay yan sakin ni Tatay. lalakasan ko na po. Mga bwisit. bigay niyo sakin ang buto ko! Narrator: Hanggang. Ayoko na makita pa ang pagmumukha mo sa pamamahay ko! BOBA KA!! Inday: Wag po Senora. Donya: Layas na!! Donya: Haaaay Naku.

senora. aayusin ko na po. ayusin mo yan! Donya: Hmmm.. Ang ingay-ingay niyo! Puro kayo walang modo! Magsilayas nga kayo jan! Alissss.Donya: Haaaayyy. Donya: Ang tamad-tamad mo.. Aba! Sayang lang ang pinalalamon ko sayo! Magmadali ka. Donya: (PAKANTA) Hmmm Hmmm Lalalalala~ Kamusta na kayo mga halaman ko (PABANTA) Oh. KL3: Kami po nakapulot nito KL4: Oo nag po....Hindi na ba ako patatahimikin ng mga hampas-lupang kapitbahay ko?! Teka nga… Humanda kayo sakin. KL1: AKIN YAN! AKIN YAN! (IYAK) Donya: Hmph! Magsitigil kayo. Donya: Hoy! Ano bang ingay yan?! Mga batang patay-gutom. saan galling ang punong ito? Pedro: Ay! Hindi ko po alam Senora?!! Nagulat na nga lang din po ako nung Makita ko yan at tingnan niyo. (IYAK) KL2: Hindi naman sayo to eh. Wag kayo diyan mag-ingay! Oh LAYAS NA!Kapag di pa kayo umalis. diyan pa kayo nag-ingay sa tapat ng aking mansion. Bwisit na buhay to. hintayin niyo ako!! Narrator: Makalipas ang ilang lingo. Aba! Ano ito? Parang ngayon ko lang yata ito nakita sa bakuran ko? Pedro. Tsk.! KL1 : Eh kasi po inagaw nila yung buto ko. KL5&6: Oo nga . ang dami-daming bunga no? KL5&6: OO NGA. papalapo ko kayo sa aking aso. ano to? PEDROOO! PEDROOO! PEDROOOO! Hali ka nga dito! Ano ito?! Ano ito?! Bakit natuyoy ang mga bulaklak ko?! INUTIL KA! Gusto mo bang palayasin din kita tulad ng dati kong muchacha?! TONTO… Pedro: Hindi po. Ano na naman bang ingay yun! Tsk.. Samin po to. PEDRO! Pakawalan mo si Bruno dali! ( Tunog ng Aso) Mga Kidlets: Inay ko po! TAKBO! Ayan na ang aso! Ayan na! BILIS!! Oi.

kaya walang ibang pwedeng gumalaw dito ! Tigilan niyo nga ako!! At baka sa inyo ko pa ibuhos tong tubig na pandilig ko!! TB (sabay sabay): Sige na po. ako po ba pwede tumikim? Donya: Hindi! ASA KAPA HAHAHA! Narrator: Hanggang sa napansin ng lahat ang hitik na hitik na bungang punong kahoy… (Katok at ingay sa gate) Taong Bayan 1 : Donya. Donya: Aba. Pahingi po Donya: Pahingi pala ha. Pedro: Opo. matikman nga. TB3&4: Oo nga po. Heto ang ibibigay ko sa inyo! (Tunog ng splash ng tubig) Narrator: Hanggang sa may naligaw na pulubi…. Matuto naman kayong mamigay.. Hahahahaha Tingnan mo nga naman ang swerte ko talaga! Hahahaha Teka. tinuruan pa ako ng impaktong to!. hindi naman kayo mauubusan . Naihagis nila siguro dito. baka naman pwede pong matikman ang bunga ng punong iyan. pwede bang humingi ng masarap na bunga ng punong iyan? . Tb5: Sa dami ng bungang yan . Hahahaha! Kapag buebuenasin nga naman. Pulubi: Ineng. Napakatamis at Napakalinis ng bunga . ang balita ko matamis yang mga yan.. akin to! Pedro..Donya: Hmmm alam ko na . TB2: Oo nga po. Hahahaha! At dahil nasa bakuran ko ito. Heto oh. Sige na po. Donya: Hmmmmm swerte nga! Ang sarap nito ah. malamang yan yung butong pinag-aagawan ng mga batang pulubi dati. Eh ano ba pakialam niyo sa puno ko?! Di niyo ba nakikita? Nasa loob ito ng bakuran ko. wag kang mamimigay ng bunga nito ha! Malaki kikitain ko dito.

ang baho-baho mo! Amoy na amoy ko hanggang dito! Pulubi: Sige na po. Gutom na gutom na ako at uhaw na uhaw pa. papakla at aasim. LUMAMON KA NG DAHON! Yan lang ang bagay sayo matandang walang silbi!! Narrator: Laking gulat ng Donya ng biglang magbago ang anyo ng pulubi… Donya: Ha?! Anong klaseng nilalang ka? Nasan na ang pulubi? Sino ka? SINO KA? Engkanto: Kaawa-awa ka!! Ang lahat na ng bagay ay meron ka! Bakit ilang pirasong bunga ay ipinagkakait pa?! Sa dami ng iyong yaman. wag niyong gawin yan!Sige! Bibigyan na kita ng bunga. Sapagkat ang ugali mo ang magiging Kaparis!! Donya: Wag ginoo. SA ASAL MONG PANGIT. BUNGA NG PUNO’Y PAPANGIT DIN. Donya: At ang kulit naman! Sinabi na nga na sakin lang ang punong ito. Ngayon bigla ng bibigyan? . SA IYONG GINAWA’Y DI AKO MAGPAPARAYA. Lasa niyang matamis. Kung gusto mo nga’y hati pa tayo sa lahat ng bunga sa puno na yan!! Engkanto: Sumpain ka sa iyong tinuruan? Ang iyong ginawa’y walang kapatawaran! Kanina lang ako’y iyong sinampal tapos.Donya: At paano mo naman nalaman tanda na masarap ang bunga nito?! Siguro ninanakawan mo ako kapag walang tao ditto no?!!?! HAH! Pahingi?!? Gusto mo kagat ng aso ibigay ko sayo?! Lumayas ka nga riyan . Ang bunga ng punong iyan ay sapat na. kaya di ka dapat pamarisan ng ibang tao! SA UGALING MONG YAN MAY PARAUSANG NAKALAAN. dapat ikaw ay namimigay at namamahagi sa ibang sawi at kulang sa pagkandili! Kasakiman mo’y sagad hanggang buto. Wala akong pakialam kung nagugutom ka man!! Pulubi: Parang awa niyo na po gutom na gutom na ako  Donya: Di ka ba talaga titigil?! Ginagalit mo talaga ako ha! Teka nga (Tunog ng sanga na hi may dahon na nahampas sa muka) Oh hayan. dahon hahaha. maawa na po kayo saakin.

Nang tikman ang bunga ang lasa’y di nya na nagustuhan. Dahil sa sinampal muna ng matanda ang pulubi bago inalok. Si Pedrong katiwala. tinawag ang bungang SAMPAL-ALOK na sa katagal ay nagging Sampalok. may napansin sa bakuran. dapat ka nang mawala! Sa mundo’y maglalaho ka parang bula!! Donya: HUWAG! HUWAG! HUWAAAAAAAG! (KULOG AT KIDLAT) Narrator: At bigla ngang nawala ang mayamang matanda. At diyan nagsimula ang ALAMAT NG SAMPALOK . Ang bunga ng puno’y pumangit at gumaspang...Engkanto: Ganid na matanda.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful