P. 1
limang Kwentong bayan

limang Kwentong bayan

3.75

|Views: 191,256|Likes:
Published by Jay Suralta

More info:

Published by: Jay Suralta on Dec 03, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

12/07/2015

pdf

text

original

ANG BATIK NG BUWAN Maikling Kuwentong – Bayan Ng Bisaya

Mag-asawa ang araw at ng buwan. Marami silang mga anak na bituin. Gustunggusto ng araw na makipaglaro sa kanyang mga anak at ibig na ibig niyang yakapin ang mga ito ngunit pinagbawalan siya ng buwan sapagkat matutunaw ang mga bituin sa labis na init ng araw. Kinagagalitan ng araw ang mga anak kapag lumalapit sa kanya. Isang araw, nagtungo sa ilog ang buwan upang maglaba ng maruruming damit. Ipinagbilin niya sa asawa na bantayan ang mga anak ngunit huwag niyang lalapitan ang mga ito. Binantayan nga ng araw ang mga anak. Buong kasiyahan niyang pinanood ang mga ito habang naghahabulan. Nakadama siya ng pananabik at hindi siya nakatiis na hindi yakapin ang mga anak. Bigla niyang niyakap ang lipon ng maliliit na bituin nang madikit sa kanya ay biglang natunaw. Hindi naman nagtagal at umuwi n ang buwan. Nagtaka siya sapagkat malungkot ang asawa. Naisipan niyang bilangin ang mga anak ngunit hindi nya nakita ang maliliit kaya't hinanap niya ang mga ito kung saan-saan. Hindi niya matagpuan ang mga anak. Sa gayo'y sinumabatan niya ang asawa. "Niyakap mo sila? Huwag kang magsisinungaling!” Hindi na naghintay ng sagot ang buwan. Mabilis niyang binunot ang isang punong saging at tinangkang ipukol sa asawa na nakalimutan na ang kanyang kasalanan. Ang tanging nasa isp niya ay kung paano niya maipagtatanggol ang sarili sa asawang galit na galit. Dumampot siya ng isang dakot na buhangin at inihagis sa nukha ng buwan at dahilan sa nangyari ay nagkaroon ng batik ang mukha ng buwan. Hinabol ng buwan ang araw upang makaganti sa ginawa nito sa kanya at hanggang ngayon ay hinahabol pa rin ng buwan ang araw.

Bayan Ng Ilocos Sa isang nayon. Nagpulong ang mga taganayon at napagpasyahan nilang humingi ng tawad sa diwatang nangangalaga sa karagatan. Sagana sa maraming isda ang karagata. May isang diwatang nagbabantay at nag-aalaga sa mga isda at ito'y nalalaman ng mga taganayon. Nakiusap din silang ibalik na ang dating ganda ng karagatan at gayundin ang mga isda. ang mga tao ay masaya at masaganang namumuhay. . Ang pangunahing hanapbuhay nilay ay ang pangingisda. Gumamit sila ng dinamita kaya't labis na napinsala ang mga isda. Naghirap at nagutom ang mga tao at naging pangit na rin ang karagatan na dati'y sakdal ganda. Nagalit ang diwata sa kasakiman ng mga tao kaya't mula noon ay wala nang mahuli kahit na isda ang mga tao. Mula nang sila'y humingi ng tawad sa diwata ay bumalik na ang ganda ng karagatan at muling dumami ang mga isda. Mapagpala ang kalikasan sa kanila. Ngunit may mga taong sakim. Nanaganang muli ang kabuhayan ng mga tao. ibig nilang makahuli ng maraming-maraming isda upang magkamal ng maraming salapi. Nangako sila na hindi na gagamit ng anumang makasisira sa kalikasan. pati ang maliliit ay namatay.ANG DIWATA NG KARAGATAN Kuwentong .

si Pilandok. "Siya pong tunay. ang sultan ay nanggilalas nang makita si Pilandok sa kanyang harap na nakasuot ng magarang kasuotan ng sultan. "Nalalaman ng lahat na walang kaharian sa ilalim ng dagat. "Paanong nangyaring ikaw ay nasa harap ko at nakadamit nang magara? Dapat ay patay ka na ngayon." "Kasinungalingan po iyan! Bakit po naririto ako ngayon? Ako na ipinatapon ninyo sa gitna ng . mahal na sultan sapgkat nakita ko po ang aking mga ninuno sa ilalim ng dagat nang ako'y sumapit doon. Sino po ang magnanais na mamatay sa isang kahariang masagana sa lahat ng bagay?" ang paliwanag ni Pilandok." ang sabi ng ayaw maniwalang sultan. "Hindi po ako namatay. "Marahil ay nasisiraan ka ng bait.NAGING SULTAN SI PILANDOK kuwentong bayan ng Maranaw Ang kinagigiliwang Juan ng katagalugan ay may katumbas sa mga Maranaw ." ang wika ng sultan. mahal na Sultan. Si Pilandok ay nahatulang ikulong sa isang kulungang bakal at itapon sa dagat dahil sa isang pagkakasalang kanyang ginawa. "Hindi ba't itinapon ka na sa dagat?" nagtatakang tanong ng sultan kay Pilandok. Sila po ang nagbigay sa akin ng kayamanan." ang magalang na tugon ni Pilandok. Nakasukbit sa kanyang baywang ang isang kumikislap na ginituang tabak. Pagklipas ng ilang araw.

Ako po'y aalis na at marahil ay hinihintay na ako ng aking mga kamag-anak." ang pigil ni Pilandok. "Kapag nalaman po ng iba ang tingkol sa sinabi ko sa inyong kaharian sa ilalim ng dagat ay magnanais silang magtungo rin doon. "Kung gayon ay ilagay mo ko sa loob ng hawla at itapon mo ako sa gitna ng dagat. Dapat daw ay mag-isang pupunta roon ang ultan sa loob ng isang hawla." ang tugon ni Pilandok." "Ano ang nararapat kong gawin?" ang usisa ng sultan." Tatawagin na sana ng sultan ang mga kawal ngunit pinigil siya ni Pilandok at pinagsabihangwalang dapat makaalam ng bagay na iyon. Nagkaanak sila ng maraming bituin. ang sultan ng mga sultan at ang iba ko pang kamag-anak." Sandaling nag-isip ang sultan at nakangiting nagwika. Mag-iiwan ako ngayon din ng isang kautusang ikaw ang pansamantalang hahalili sa akin.dagat." "Hintay. Pag nakita ang mga ito ng inyong kabig ay susundin nila ako. Wala nang katahimikan sa kanilang bahay sapagkat halos araw-araw ay nag-aaway sila." ang paliwanag ni Pilandok." Umakmang aalis na si Pilandok. Sila'y sina Adlaw at Bulan. "Hintay. "Sino po angmamumuno sa kaharian sa inyong pag-alis?" ang tanong ni Pilandok. mahal na Sultan. "Ililihim po natin ang bagay na ito. Pilandok.Tinutulan ni BUlan ang mungkahi ni Adlaw at ito ang naging dahilan ng mainit nilang pagkakagalit. Kwentong bayan ng Tinggiyan Sina Adlaw at Bulan Noong unang panahon ay may mag-asawang may mabuting pagpapasunuran at pagmamahalan. "Isama mo ako at nais kong makita ang aking mga ninuno. Mula noon si Pilandok na ang naging sultan. Pagdating sa gitna ng dagat ay inihagis ang hawlang kinalululanan ng sultan. Hindi na nakatiis si Bulan at ipinasya niyang makipaghiwalay sa asawa na lalo namang ikinagalit ni Adlaw." sansala ng sultan kay Pilandok. Pumayag naman ang sultan. Basta't ipagkaloob ninyo sa akin ang inyong korona. Kaagad lumubog ang hawla at namatay ang sultan. "Gagawin kitang pansamantalang sultan. singsing at espada. Hindi nagtagal ay pumayag na rin si Adlaw na makipaghiwalay sa kasunduang isasamang lahat ni Bulan ang mga anak na bituin at hindi na pakikita sa . "Hindi po ito dapat mlaman ng inyong mga ministro. Kinausap ni Adlaw si Bulan at sinabi sa asawa na pagpapatayin nila ang iba nilang mga anak upang lumuwag ang kanilang tirahan. "May kaharian po sa ilalim ng dagat at ang tanging paraan sa pagtungo roon ay ang pagkulong sa hawla at itapon sa gitna ng dagat." ang sabi ng sultan. Ako na ikinulong pa ninyo sa hawla ay naririto ngayon at kausap ninyo. Ibinigay na lahat kay Pilandok ang hinihingi at isinakay sa isang bangka. Napansin ni Adlaw na lubha ng masikip sa kanilang bahay sapagkat patuloy na nagaanak si Bulan.

Kaya mula noon.kanya ang mag-iina. makikitang nag-iisang sumusikat si Adlaw (Araw) sa araw at sa gabi naman ay lumilitaw si Bulan (Buwan) kasama ang mga anak na bituin. Kapag ang dating mag-asawa'y nagkakatagpo ay lalong tumitindi ang poot ni Adlaw kay Bulan kaya hinahabol niya ito na nagiging dahilan ng eclipse. ‘ .

mga estatua at iba pang mamahaling bagay. Humanga nang matindi si Ines sa lakas at tibay ng loob ni Lam-Ang kaya pumayag siya agad na maging asawa nito. Patungo na siya duon nang nadaanan niya ang isang batong dambuhala (stone giant ) na sumisira sa palay at tabako sa mga bukid. nagulat ang ina pagkatapos nang biglang lumaki ang sanggol at agad-agad nagsalita. Humangos siya pabalik sa ina. pinugot ang kanyang ulo at isinabit sa gitna ng nayon ng mga Igorot bilang gantimpala at parangal sa kanilang pangkat. Minabuti niyang maligo muna at sumisid sa ilog Amburayan. ipinahayag ni Lam-Ang sa ina na mag-aasawa na siya. Tapos. kung saan siya pumasok sa bahay. Pagod na pagod siya pagbalik sa bahay. Bilang ganti. isang babaeng taga-Kandon. Lahat ng isda sa ilog ay namatay. napatay ang ama. Pagkaraan ng 3 taon. Siksikan silang lahat at. Pinuno niya ito ng iba pang ginto.Ti Biag Ni Lam-Ang’ : Ang Buhay Ni Lam-Ang SIYAM na buwan bago siya isinilang sa isang maharlikang pamilya. Noong araw ding iyon. Subalit alinlangan pa ang mga magulang ng dalaga. dinatnan niyang nakapaligid sa bahay ni Ines ang libu-libong lalaki na lumiligaw sa dalaga. upang makalapit sa bahay. Kinabukasan. Pagbalik niya sa Kandon kasama ng kanyang ina. Sa kabilang dako. Pumayag si Lam-Ang at ipinangakong babalik siya pagkaraan ng isang linggo.na mamumundok din siya upang matuklas kung ano ang nangyari sa kanyang ama. ikinasal sina Lam-Ang at Ines. nagimbal ang mga magulang ni Ines sa dami ng kayamanang dala niya. Gamit ang kalasag na pilak na minana sa ama. Isinumpa ni Lam-Ang . at naghanda ng isang bangka na balot ng ginto. Pati ang mga palaka at iba pang hayop na umahon mula sa tubig ay namatay lahat sa pampang. kasama ng kanyang ina at ng mga handog at iba pang yaman. gamit ang tangi niyang sandata isang sibat. Ginamit niya ang kapangyarihan niya sa hiwaga at nabatid niya na ang magiging asawa niya ay si Ines. Kaginsa-ginsa. mga alahas. inakyat ni Lam-Ang ang bundok at natagpuan ang bangkay ng ama niya. Kailangan daw mag-alay ng bigay-kaya (dowry) ang mga magulang ni Lam-Ang bago makuha si Ines. Sa kasamaang-palad. Sa Kandon. namundok ang kanyang ama upang sugpuin ang isang masamang pangkat ng mga Igorot. pinugutan niya ng ulo. Kasama ang kaiba at mabuting pangkat ng mga Igorot. isang munting nayon sa hilaga.sapagkat ito nga ang naging pangalan niya . . nilabanan niya at pinatay ang dambuhala. pinatay niya ang bawat isa sa mga masamang Igorot. umapaw ang ilog sa kapal ng putik at dugo na nahugas mula sa kanyang katawan. napilitan si Lam-Ang na lumakad sa mga ulo ng mga lumiligaw hanggang umabot siya sa isang bintana.

dapat siyang sumisid hanggang sa sahig ng dagat upang hanapin ang gintong kabibe. Isang araw. Tatlong araw lumuha si Ines bago siya nagkalakas na lumabas at sundin ang mga habilin ng mga diyos. nakita ni Ines lahat ng pahiwatig na isiniwalat ni Lam-Ang. at sa kanyang mga ninuno. lumitaw si Lam-Ang na buhay na muli. at inuwi sa bahay. Habang ibinubulong ni Ines ang mga panalangin. at sinakmal ang bayani. binalot niya ang mga buto sa pulang sutla. ang mga pahiwatig ng kanyang pagkamatay. dumumog ang lahat ng tao sa nayon. At sila ay namuhay sa sagana ng mga bukid ng palay habang panahon. Dahil dito at iba pang giting na ginawa ni Lam-Ang. Pagsapit ng takdang araw. upang saksihan ang pagsisid ni Lam-Ang sa gintong kabibi sa ilalim ng dagat. pati na sa mga kalapit sa paligid. . Sunod sa isiniwalat ni Lam-Ang. ang dambuhalang halimaw na pating. Bumagsak ang kalan. kailangan niyang pagdaanan ang makalumang gawi ng pahirap. Batid ni Lam-Ang na ikamamatay niya ang gagawin. Inipon niya ang mga buto ni Lam-Ang na inanod ng dagat sa pampang. kaya nagdasal siya at nanawagan sa mga diyos.nagka-anak ng lalaki ang bagong mag-asawa. Sinagot naman siya at binigyan ng pag-asa. Isiniwalat ni Lam-Ang ang lahat kay Ines: Ang hirap na susuungin niya. Sa bahay. silang mag-asawa at ang kanilang anak ay pinatawan ng mga diyos ng walang katapusang buhay. at nanginig ang kanilang anak na lalaki. Subalit bahagya pa lamang nakalubog si Lam-Ang nang biglang umahon si Berkakan. naririnig niyang unti-unting nabubuo uli ang kalansay at katawan. Pagkaraan ng ilang sandali lamang. Ayon sa masamang panaginip. umuga ang hagdan. Napahagulhol si Ines: Patay na si Lam-Ang. pati na ang habilin ng pag-asa na sagot sa kanya ng mga diyos. tumalikod at nagdasal nang nagdasal. binangungot si Lam-Ang: Alang-alang sa kanyang anak.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->