Maganda Pa Ang Daigdig Ni: Lazaro Francisco Uri ng Nobela: Ang Maganda Pa Ang daigdig ay isang uri ng Nobelang Historikal

.isang uri ng nobelang humango ng materyal sa mga pangyayaring naganap sa kasaysayan ng Pilipinas. Ito ay pumapaksa sa mga aktwal na pangyayari o kaya¶y mga sitwasyong nahahawig sa mga aktwal na kalagayang umiral sa kasyasayan ng bansa. Maaari din itong maging isang uri ng Nobela ng Romansa. Dahil pumapaksa din ito sa pag-big. Pag-ibig sa bayan, sa Diyos, sa kapwa, magulang, kasintahan, at ipa pang uri ng pag-ibig. Maari din maging Nobela ng Pagbabago. Na naglalayong magtaguyod ng pagbabago sa lipunan at pamahalan. Pangunahing Tauhan: Lino Rivera Si Lino ay anak ng magsasaka at dumanas ng pagdurusa sa sistemang piyudal. May isa siyang anak si Ernesto. Dati rin siyang sundalo ng Bataan. Ms. Loreto Sanchez (Luring) Isang Prinsipal at babaeng banal. Siya ang nag-alaga kay Ernesto habang nasa bukid ang amang si Lino.May lihim na pag-ibig kay Lino Padre Amando Amain ni Ms. Sanchez. Nag-aari ng malalawak na lupain at magpapanukala ng pagbabago. Ernesto Nag-iisang anak ni Ernesto. Inaalagaan ni Ms. Sanchez. Kumander Hantik Kasapi ng mga huk na hihimukin si Lino na makisapi sa kanilang samahan upang wakasan ang bulok na sistemang agraryo. Koronel Carlos Roda Pinuno ng mga militar sa operasyon laban sa mga huk at pagpapasuko sa grupo nila ni Lino. Mapagparaya sa pag-ibig niya kay Ms. Sanchez. Don Tito Isang makapangyarihang panginoong maylupa.

lalo na't napaibig siya kay Bb. May mga mayayaman. Ang pangkat ni Lino ang magsisilbing tagapagtanggol ng naaaping magsasaka. Ngunit ang pagsubok ng buhay ay walang pinipili. Tahimik na sana ang pamumuhay ni Lino. Mabibilanggo siya. may mga mahihirap. Sa lahat ng problema o sitwasyon ay mayroong solusyon. Ang lugar kung saan ipinanganak si Lino. Darating sa buhay niya si Pari Amando na nag-aari ng malalawak na lupain at magpapanukala ng pagbabago. Pagpapahalaga Ang panalangin ay mabisang paraan sa matapos ang giyera o ano mang hindi pagkakaunawaan sa panig ng dalawang taong nagtatalo. Hindi kailangan na ang buhay dito sa mundo ay hindi pantay. Makikilala niya si Kumander Hantik na hihimukin siyang sumama sa kilusan upang wakasan ang bulok na sistemang agraryo. Darating ang sandali na masasangkot siya sa gulong. Sanchez. at pagbibintangang pumatay sa isang lalaki. ngunit makatatakas. Kahit gaano pa man ito kahirap mayroon pa ring pag-asa at mga taong may mabubuting loob na tutulong. Tatanggi si Lino. Buod ng Nobela Nobela ni Lazaro Francisco. Sasapi rin siya sa pangkat ni Don Tito. at hinanap ang kaniyang anak na si Ernesto. Pagkaraan. na isang makapangyarihang panginoong maylupa. Tagpuan Ang Tagpuan ng kuwento ay sa Pinyahan. Magwawakas ang nobela sa bakbakan ng mga rebelde at tropa ng pamahalaan. kahit sino ka man presidente ka man ng bansa . Nagbalik siya sa Pinyahan makaraan ang digmaan. kasama ang iba pang bilanggo. Si Lino ay anak ng magsasaka at dumanas ng pagdurusa sa sistemang piyudal. maihahayag na walang sala si Lino na taliwas sa paratang na siya'y mamamatay-tao.Tisyo Kanang-kamay ni Lino. ang Maganda pa ang Daigdig ay naglalahad sa buhay ni Lino Rivera. at magbabalik sa kaniyang lalawigan.

³Ito pa. at yayamang marami pa rin naman ang nakikita nating nagkalt doon atdito na nakagawa ng lalong malulubhang paglabag sa batas nguni¶y ni di pa manlamang yata kamalak-malak na isakdal at hulihin kung kaya nakapanunungkulanpa ang iba at ang iba nama¶y patuloy . Nararapat lamang na hindi tayo mawalan ng pag-asa. a n g m a y m a i i n i t n a u l o s a kanilang paligid ay para namang nasubhang bigla ng malamig na tubig. Manampalataya lamang tayo. ³Huwag sana nating malimot na sinaKabo Lontoc ay napag-uutusan lamang! Tumutupad lamang sila sa kanilangtungkulin! Batas at bayan ang kanilang panginoon. Upangmaagap na maapula ang anumang maaaring mangyari ay iginala ng dalaga angkaniyang paningin sa karamihan at mabanayad na nagsalita.´ pakli naman ni Villas natinukoy sina Kabo Lontoc. Bigyang pansin natin ang mga taong magmamahal sa atin at ang mga pangarap na ating nais makamit. Sa ano mang problema.o ordinaryong tagapagbenta ng popcorn sa daan Hindi pwedeng wala kang pagdaanang pagsubok sa buhay kaya isa-isip natin na normal lang ang mga ganitong bagay sa mundong ating ginagalawan.³Mga kanayon!´ ani ni Miss Sanchez. ipapakita ng Diyos na maganda pa rin ang daigdig. Miss Sanchez. MAGANDA PA ANG DAIGDIG Ni Lazaro FranciscoKabanata 13 ³Wala Akong Sala´ Napansin kaagad ni Miss Sanchez ang kakatwang kilos at alingasngas ngkaniyang mga kanayon laban kina Kabo Lontoc na ibinunga ng bintang ni AlingAmbrosia na benggansa lamang ang dahilan ng pagdakip kay Lino.´ himig pasintabing wika ni Kabo Lontoc. Huwag nating hayaan na sirain ng iba ang buhay natin lalo na kapag tayo ay inaakusahan ng isang krimen na hindi tayo gumawa. yayamang hindi pa naman gaanong tiwasay angpanahon. At sigurado. ³na. Sa huli ang tama din naman ang mananaig kaya¶t kung wala naman tayong ginawang masama sa iba. at tayo¶y bahagi ng bayangpinaglilingkuran nila!´ Sa ilang katagang iyon ng punungg u r o . Kailangan natin harapin at ayusin ang ano mang problema natin. Miss Sanchez. ³ang isa samalulungkot na tungkulin namin! Nguni¶t kung hindi namin tutupdin ito ay bababaa n g t i n gi n s a a m i n n g b a y a n a t b a k a w i k a i n p a n g a l a n g a n k am i s a a m i n g uniporme!´Tumangutango si Miss Sanchez. hindi dapat tayo matakot. at magtiwala. hindi natin kailangan magtago at magdusa sa halip ipaglaban natin ang ating sarili. Ang mgaumirap sa kabo ay tumahimik na at ngumiti pa ang ilan. nguni¶t hindi nagsalita.³Ipinakikiusap ko sana sa kanila.

Patuloy si Lino sa banayad napagsasalita at sa tinig na malinaw. ³Maaari bangbigyan ninyo kami ng kaunting panahong makausap muna namin si Mang Lino?´³Aba. Hahanapin kitasaanman. Ibig sana niyang igalang ang mga huling maseselang sandaling yaon ngkanilang pag-uusap.na nakapamamayagpag sa gitna ng bayan. Umasa kangmagbabalik ako.´ payag kaagad ng kabo. kung inaalat. napilitan nanglumapit ang dalaga na naging maingat naman at marahan.³E« ano ang sagot sa inyo. marahil. Villas?´ tanong ni Miss Lavadia. na tibayan mo sana ang loobmo. marahan. s a k a h i n a r a p s i V i l l a s . at walang pangamba. alang-alang sa kabutu-butong anak na musmospa¶t walang sinomang maaaring sulingan kahit na isang malayo nang kamaganak!´Malungkot na yumuko si Miss Sanchez at nagpatuloy sa di rin pagkibo. Ernesto.. ³Gagabihin kami.Hindi kami maiinip. Mr. Kabo Lontoc.´ sudlong ni Kabo Lontoc. pagka¶t iyan ang totoo. opo. ³Kung magkakagayond a w a y k a i l a n p a k a y a m a s i s i m u l a n a n g p a g p a p a t u p a d s a m g a b a t a s s a kapakanan ng kapayapaan at kaayusan?´³Saka. n a anupa¶t palabasin na lamang na hindi nila natagpuan si Lino dito saan man. Kaya nga.Saglit munang tinaya ni Miss Sanchez ang anyo ng pag-uusap ng magama. huwag na lamang sanangdakpin ngayon dito ang ama.ay maano sanang ipagwalambahala na muna nila ang pagdakip na ito kay Linoa t m a g i n g p a r a n g b a l a t o n a n i l a s a a t i n a n g k a n i l a n g p a g p a p a u m a n h i n .´ ang patuloy na salaysay niVillas na naging tugon na rin sa tanong ni Miss Lavadia. Mr.´ tanging nasabi ni Miss Sanchez na tumalikod na upang lumapitsa magamang Lino. At . gayong manipis atbutas-butas na ang dingding ng takayad.kung wala man. Nguni¶t maikli na ang panahon.maging dalus-dalos pa sa pakikitungo sa inyo at sa dinarakip!´ Lumingalingaa n g k a b o a t t u m a n a w s a m g a k a s a m a n g k a w a l . ³Mag-aral kang magpakalalaki.Buung-buo manding nakapako naman yata ang isip ni Lino sa mga bagayna sinasabi at itinatagubilin sa anak kung kaya nakalapit at sukat sina MissSanchez sa may likuran ng takayad nang di niya napansin.³Tama rin naman ang isinagot nila sa µkin. ³ kung hindi man kami ay marami pa rinnamang ibang mauutusang dumakip sa dinarakip namin at baka. Sinundan siya ni MissLavadia at ni Aling Ambrosia. pagka¶t may katarungan pa naman sa puso ng tao. Miss Sanchez.´ Hadlang ni Miss Sanchez. umasa ka ring magbabalik ako Ernesto. Itanimmo sa puso mo na wala akong sala. anoman ang .´ ³Salamat.´ anang tinig ni Lino na halos nanuot sa kaluluwa ni Miss Sanchez at ngdalawang kasama.³Muli¶t muling sinasabi ko sa iyo. ³Kausapin na ninyo. kahiman bata ka pa. Villas!´ ³Sandali lamang.Nasabi ko pa nga na kung kailangan lamang na palayuin na muna rito ang mag-amang Lino at hindi maluwag na magawa natin iyon.

Sa Kaniya mo idadaingang mga sakit ng loob mo.maipangangako mo sa akin. kumurap-kurap na muling tilanahihilam. Mapapansing dinampi-dampian ni Miss Sanchez ng panyo ang kaniyang mga mata. ³Magpapabait ka. ³Kung hulihin na ako ilakad. kuminig-kinig ang mga labi. Mag-aral kangmakisama sa kanila. ang tanging di ko ibig na mawala pasa akin. Huwagkang gagawa ng masama. Sa Kaniyaka dudulog kung nakararamdam ng pangungulila ang puso mo sa isangmagulang o sa isang kamag-anak o sa isang kaibigan!´Muli pa na namang huminto si Lino sa pagsasalita.´ patuloyni Lino sa tinig na nabasag nang bahagya. Ernesto! Iyan lamang. Maging magalang ka at matapat na lagi. sa pagkabulid lamang ngmasama. ngunithindi pa rin sila napansin ng mag-ama. Bakit ka lumuluha? Sa pagkakasala lamang. Nguni¶t namalisbis lamang ang luha sa kaniyang mgapisngi at di nakapangako. Suminghot si MissSanchez at tila panabay na humikbi sina Miss Lavadia at Aling Ambrosia. ³Mapait man sa loob ko¶y tikisna sinanay kita sa hirap para magkaroon ka ng matibay na puso at matatag naloob. Mabilis na tumatakas ang oras atibig niyang makimis ang lahat ng dapat ang sabihin. Nakita niyang kumurap-kurap ang bata sa pagkatingalangnakatitig sa mukha ng ama. Iyan lamang ang nakikilala kong landas para sa mga taong may dangal at may kahihiyan!´Pamuling tumigil si Lino sa pagsasalita.³Wala akong mapaghahabilinan sa iyo kundi kay Aling Ambrosia.sa mga bagay na dati kong pinaniniwalaan. kundi sapagka¶ymasama ang masama. Isa man sa kanila ay walang nangahas na sumilip man lamangsa anyo ng mukha ni Ernesto. gaya rin ng ginawa kong paghahanap sa iyonoong sanggol ka pa. ay patuloy sa matahimik na pagkakayukohabang nakikinig.Huwag kang hihiwalay sa nalalaman mong mabuti.Naniniwala akong may langit at impiyerno sa kabilang buhay. nararapat malaglag ang luha ng isang tunay na lalaki. gaya rin ninaMiss Lavadia at Aling Ambrosia. Nguni¶t gumawa kang mabuti. Sa Kaniya ka tatawagkapag nawawalan ka ng pag-asa. Ernesto na di ka iiyak? Maipangangako mo ba µyansa akin. Sa Kaniya ka hihingi ng lunas kung ikaw ay maykaramdaman. makalawang Iumunok.³Ernesto!´ ang malungkot na tawag ni Lino. Si Miss Sanchez.mangyari.³Gaano kaya katibay ang puso mo.hindi ba?´Tumigil sandali si Lino sa pagsasalita. hindi sapagka¶t may langit kundi sapagka¶t mabuti ang mabuti. hindi sapagka¶t may impiyerno. Sa Kaniya mo hihingin ang lahat ng iyong ibig. kahit ka mamatay. Nagpatuloy si Linosa pagsasalita ³Huwag kang mawawalan ng pananalig sa Diyos. Hindi sa gaanoman kalaking kasawian at mga kaapihan!´ . at humikbi-hikbi sa pagpipigil mandinghuwag siyang mapasigaw. at sa lahat ng tao. Ernesto?´ ang tanong ni Lino atmasusing minasdan ang mukha ng anak. Ernesto. anak ko?´Noon pa lamang napilitan nang silipin at masdan ni Miss Sanchez angmukha ni Ernesto. Hindi pa nasira ang anomang sinabi ko sa iyo.

at. Tumagilid lamang si Miss Lavadia na tiladi na makagalaw.³Ipinakikiusap ko sa iyo. sa pagkapiit sa Kapas. Humagulgol si Aling . Ingatan mo at pakamahalinang alaalang iyan ng iyong ina!´³Itaaay!´ tutol pa rin ni Ernesto. at muling panatag na iniharap ang mukha sa nahahambal na ama.´ aniyang muli niLino sa tinig ng isang tahasan nang pamamaalam. Ernesto. inilahad ang palad at pinakatitigan ang krusipiho na sa mga mata¶ynunukal ang luha. Itay. ³Hindi mo pa nauunawaan anghiwaga ng buhay! Sundin mo ang sinasabi ko sa iyo. Ernesto. SiAling Ambrosia ay napilitang tumalikod. sa pamumundoknamin bilang mga gerilya. ang alaalang ito¶y hindi nawalay sa katawan kosaglit man!´ Dinukot ni Lino sa kaniyang lukbutan ang isang kalupi at inilabasmula sa isang tanging pitak nito ang isang munti at manipis na krusipihongaluminyo na may nakapakong larawan ng Kristo. at sa akin!´ Hinagkan muna ni Lino ang 190 krusipiho bago hinawakan ang kamay ng anak at inilagay iyon sa lahad na palad. Itay!´³Ernesto!´ ang tawag ng ama sa di-natitigati na tinig.³May isang tanging alaala na iiwan ko sa iyo.Itay! Ayoko. Di mamakailang sa gitna ng malulupit napangangailangan natin sa Maynila ay dinalanginan ko iyan at ako¶y dininig.³Maraming pagkakataong iniligtas ako nito sa panganib. sa malaong pakikipagsapalaran natin sa Maynilahanggang sa mga sandaling ito. Itay!´³Ernesto!´ ang mairog na tawag ng ama. Kailangang igalang ang maseselangmga sandali yaon sa mag-ama. anak ko! Alanganin nang lubha ang haba at kulay ng mga araw sa akingharapan!´Pag buhay ka lamang. Isinubsob naman ni Miss Sanchez ang kaniyang mukha sadalawang palad at tikis na hindi kumilos.Itay! Maski hindi na ako kumain. ³Ito¶y alaalang bigay sa akinng iyong ina! Sa pakikilaban sa Bataan. Gayon ang nagingpaniniwala ko. sa simbuyo mandin ng di mapaglabanang hinagpis. ³Ayokong kunin ito sa iyo! Ibig kong makaligtas ka. hindi ako matatakot! Oo. Dahan-dahang iniunat ang naginginig namga daliri. ayoko.Mabilis na pinahid ni Ernesto ng kaliwa niyang bisig ang luha sa kaniyangmga mata. hindi ako maaano. ³Itay!´ tawag ni Ernesto sa kumikinig na tinig at di itinikom ang palad nakinasasalalayan ng krusipiho. sa iyong ina. ³Ingatan mo ito at pakamahalinalang-alang sa nakalarawa. anak ko!´Hindi na nakatutol si ernesto.Naging mabisang tulay iyan ng mga dalangin ko sa Diyos!´ Binitiwan na ni Linoang kamay ng anak.isinubsob ng bata ang kaniyang mukha sa krusiho at pasigaw na aniya:³Diyos ko po! Si Itay ko po!´Tahasan nang umiyak si Miss Lavadia. ³Ikaw ang laongmangangailangan niyan! Higit na mahaba ang panahong tatahakin mo pa sabuhay.

³Ernesto!´ ang malungkot na tawag ni Lino sa kaniyang anak. ³Tila kayo anghel na nakikita namin kapag may dalita!´³Mang Lino!´ tawag ni Miss Sanchez sa tinig na tigib ng panggigipuspos. pagka¶t gayon ang sinabi ninyo sa akin!Hindi iyan lamang. ³Isang kapalaluang tanggihan ko ang isang matapat na pagkakawanggawa!Opo.ambrosia. ³Maiiwankita kay Miss Sanchez.³Miss Sanchez!´ ang magalang na bati ni Lino bago nakapagsalita angdalaga. at maniniwala ako kailanman. SiMiss Sanchez ay pasugod na lumapit kay Ernesto at niyakap ito. ´ a n g m a d a l i n g t u g o n n i M i s s Sanchez at bigay na bigay na tumitig sa kausap. Miss sanchez! Hindi ko kayo malilimot kailanman. Miss Sanchez. M agigingpanata ko. a n o m a n a n g sabihin ng mga tao.´ anin i L i n o .na wala nga kayong sala. Maging sa anomang kalagayansiya maturing ay tatanawain kong utang-na-loob sa buong buhay ko!´³Aariin ko siyang akin. Idadalangin namin ang iyong kaligtasan. M a n g L i n o . ³MangLino!´ ang pamuling tawag. kundi µWala akongSala¶!´³ N a n i n i w a l a a k o s a i n y o .´³ M i s s S a n c h e z ! H i n d i k o m a l i r i p k u n g p a a n o n g n a g i n g m a r a p a t a n g kaliitan namin sa inyong pagtingin. Nguni¶tiiwan ko sa inyo ang isang kataga. a t . Mang Lino! Pagpapalain ko! Papagaaralin ko!Magiging kapatid siya ni Erni. na isinasamo kong paniwalaan sana ninyo!´³Opo! Sabihin ninyo. Gayonma¶y paniwalaan ninyong buhay koman ibibigay nang dahil sa inyo!´Bago nakapagsalita ng anoman si Miss Sanchez. na isa ring ulila. Mang Lino. Miss Sanchez. Sisikapin kong matanim sa puso atisip niya ang mga aral na aking narinig. ang pagsisikap na makaganting-loob sa inyo.³ A n o m a n a n g m a n g y a r i . si Lino ay mabilis nayumukod at humalik sa dahon ng pamaypay na anahaw na nakabitin sa kamayng dalaga.´ ang marahang tugon niLino. na saakin na sana maihahabilin si ernesto!´ ³A! Nasa gipit na katayuan kami. Ngayo¶y wala akong tanging sasabihin sa inyo. ³ B a l a n g a r a w a y m a l a l a m a n d i n n i n y o k a y p a l a a n g l a h a t a y l a h a t . Miss Sanchez! Inihahabilin ko siya sa inyo. ³Hindi ko kailangang malaman kung bakit kayohinuhuli! Nguni'¶ ibig kong ipakiusap sa inyo. Buung-buo na makukuha ninyo siya saakin sa anomang sandali na maibigan ninyo!´³Salamat. Napayuko si Miss Sanchez at nagbuntunghininga. Mang Lino!´³Wala nang panahong maisalaysay ko pa ang mga tunay na nangyari. Babalik ako saiyo. saka basa ngluha ang mga matang humarap kay Lino. a n o m a n a n g k a h a n t u n g a n . kung may tiwala kayo sa akin. anak ko!´P a s u g o d n a y u m a k a p s i E r n e s t o s a k a n i y a n g a . Pumanatag kayo. ay naniniwala ako ngayon pa. athuwag ninyong alalahanin si Ernesto. mula ngayon. Magpapakabait ka at maging masunurin.

Tiningala ni Ernesto si Miss Sanchez at si Miss Lavadia.³Utangna-loob.´Paano. Sahudyat ng kabo. Sinasagutan ko sa inyo na hindi silatatakas!´³Kasama akong mananagot.´ aniya pa at binalingan si Lino. Kabo Lontoc. kundangan. isa sa mga kawal ang bumaba at naglabas ng esposas.´ ani Miss Sanchez at lumapit sa kabo.´ ani ni Kabo Lontoc.³Kami man. Ernesto!´ tigib-lunos na udyok ni Miss Lavadia. sa kaniyan g paligid.³Kung may balak man lamang na magtago µyan. ³Ibulsa mo na lang µyang bastus naposas na µyan! Hindi kailangan µyan. Walang kurap na nakatitig sa malayo. Tila walang nakikitang anoman sanatatanaw.´ aniya pa at malungkot na tuminginkay Ernesto. sa mahigpit na pagkakatikomn g k a n i y a n g m g a l a b i a t s a m g a m a t a n g i t i n i t i t i g n a p i l i t b a g a m a n l a b i s n a nahihilam ay dagling masisinag ang malaking nais na makapag-anyong matibaysa paningin ng kaniyang ama sa kabila ng matinding simbuyo ng hapis. ³ ay iiwan kong sangla sa inyo ang aking anak!´Pinagkabilaang akbayan ni Miss Sanchez at Miss Lavadia si Ernesto.³Bakit ba di magtago. ni naririnig. Parang walang nararamdaman. ³Kung minsa¶y kailangan din pala ang isang kasawian paramaunawa ng tao na may halaga pa siya sa kaniyang kapwa! Salamat sa inyonglahat! Sa mga utang-na-loob namin sa inyo. sagut din!´ ang halos sabay-sabay na pakli naman ng marami. ³Pwe!´³Marangal na tao µyan. gayon pala¶t dapat sagutin?´ sumbat ngisa pang matandang lalaki. kahit na ganyan lang sa tingin! Sabad ng isangmatandang lalaki na umingusingos. matapos mag-isip sandali. ´ a n i n i L i n o n a m a l u n g k o t n g u n i ¶ t p a y a p a n g humarap sa marami. 193 ³Ernesto!´ ang nahahambal na tawag ni Miss Sanchez sa pagkakatitig samukha ng bata. Kasunod nila angisang maalikabok na jeep na pinalalakad ng isa sa tatlong kawal na lulan.³huwag ninyo silang kabitan ng esposas. Di kaya nakikitang µyun lang hindi nagtatago angsiyang dinadakip?´³E. ³Bayaan mong malaglag ang mga luha mo! Sulong umiyak ka!Makagiginhawa µyan sa dibdib mo!´³Siyanga. hindi rito sa Pinyahantitira µyan nang lantaran!´ ang palabi at patalilis na wika ng isang matandangbabaing may pandudurang nagluwa sa sapa.m a n a t i l l a d i makapangusap. 192 Sa-lalapit na noon si Kabo Lontoc at si Estanislao Villas. kung gayon. Ni yakap si ya nang buong hi g p i t n i L i n o a t h i n a g k a n n a n g hinagkan.Walang kaimik-imik na nakatitig ang bata sa mukha ng kaniyang ama. ³´PrivateGorospe!´ baling sa may hawak na galang.Waring nasaid ang luha sa tindi ng dusang kumuyom sa dibdib.Sa malakas na pag-alon ng dibdib ng bata. Nakita ng .kaibigan?´³ S a s a m a a k o s a i n y o .Malayo na ang sasakyang nilulunan ni Lino ay nasa gayong anyo pa rin siErnsto. Kabo!´ susog naman ni Villas.

Kung may anomansina Ernesto na dapat dalhin sa amin ay kayo na sana ang bahala!´³Opo. ³AlingAmbrosia!´ baling na tawag sa labandera. ³Bayaan mong malaglag ang mga luha mo! Sulong umiyak ka!Makagiginhawa µyan sa dibdib mo!´³Siyanga. ³Paano ba? Hindi ba kikilos ang ating kapisanan?´³Iyan din nga ang iniisip ko. ³Magandanglalaki.´ ang tugon ni Villas. ³panay siyang hirap« panay siyang pagtitiis!´³Umasa kang liligaya rin siya.Tiningala ni Ernesto si Miss Sanchez at si Miss Lavadia. Ako na ang bahala! Isama naninyo siya!´Isang tinging balot ng magkakalangkap na lungkot. ´ a n a n g i s a n g matandang lalaki naman. ³Lalakad na kami. Miss Sanchez!´ anang labandera. M i s s Lavadia.´ ang pahikbing wika ni Ernesto sa tinig na tigib ng masaklapna hinanakit.³Tibayan mo ang loob mo! Talagang ganyan ang buhay! Maraming pagsubok!Maraming pagtitiis! Nguni¶t umasa kang hindi ka pababayaan! Ituturing kitangtunay na akin. habag at .³Ernesto!´ ang masuyong tawag ni Miss Sanchez sa umiiyak na tinig. Nakita ng dalawana may namuong luha sa mga mata ng bata. ³Ernesto!´ ang nahahambal na tawag ni Miss Sanchez sa pagkakatitig samukha ng bata.dalawana may namuong luha sa mga mata ng bata. Ernesto!´³Ang Itay ko. Ernesto!´³Ang Itay ko. Ernesto!´ ang mahambal na alo ni MissErnesto. at mabait!´ anang ilan. ³Mabuti na lamang at sa kaniya nahabilin ang bata!´³Ba! Mang Islaw!´ tawag ng isang babae na nakapansing naroon pa siEstanislao Villas. ³Lalakad na kami.³Kaawa-awang bata!´ ang sagut-sagutang wika ng marami. na biglang yumuko at humikbi-hikbing halos mapugtuan ng hininga.³Ernesto!´ ang masuyong tawag ni Miss Sanchez sa umiiyak na tinig. habag at paghanga ngn a i w a n g k a n a y o n a n g p u m a t n u b a y s a p a g l a k a d n i n a M i s s S a n c h e z .´ ang pahikbing wika ni Ernesto sa tinig na tigib ng masaklapna hinanakit. Ernesto!´ tigib-lunos na udyok ni Miss Lavadia.³Tibayan mo ang loob mo! Talagang ganyan ang buhay! Maraming pagsubok!Maraming pagtitiis! Nguni¶t umasa kang hindi ka pababayaan! Ituturing kitangtunay na akin. at Ernesto. ³Gaya rin ng araw: may dilim at may liwanag ang buhay! « Tena naErnesto!´ yaya na ng dalaga at masuyong inakbayang muli ang bata. Kung may anomansina Ernesto na dapat dalhin sa amin ay kayo na sana ang bahala!´³Opo. ³AlingAmbrosia!´ baling na tawag sa labandera. Ako na ang bahala! Isama naninyo siya!´Isang tinging balot ng magkakalangkap na lungkot. ³Gaya rin ng araw: may dilim at may liwanag ang buhay! « Tena naErnesto!´ yaya na ng dalaga at masuyong inakbayang muli ang bata. Miss Sanchez!´ anang labandera. Ernesto!´ ang mahambal na alo ni MissErnesto.³ T al a g a n g p a m b i h i r a n g b a b a e µ y a n g s i M i s s S a n c h e z . na biglang yumuko at humikbi-hikbing halos mapugtuan ng hininga. ³panay siyang hirap« panay siyang pagtitiis!´³Umasa kang liligaya rin siya.

³Talagang pambihirang babae µyang si Miss Sanchez. ³Mabuti na lamang at sa kaniya nahabilin ang bata!´ ³Ba! Mang Islaw!´ tawag ng isang babae na nakapansing naroon pa siEstanislao Villas. ³Magandanglalaki.´ ang tugon ni Villas. at mabait!´ anang ilan.³Kaawa-awang bata!´ ang sagut-sagutang wika ng marami.´ . at Ernesto.paghanga ngnaiwang kanayon ang pumatnubay sa paglakad nina Miss Sanchez.´ anang isangmatandang lalaki naman. MissLavadia. ³Paano ba? Hindi ba kikilos ang ating kapisanan?´³Iyan din nga ang iniisip ko.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful