Maganda Pa Ang Daigdig Ni: Lazaro Francisco Uri ng Nobela: Ang Maganda Pa Ang daigdig ay isang uri ng Nobelang Historikal

.isang uri ng nobelang humango ng materyal sa mga pangyayaring naganap sa kasaysayan ng Pilipinas. Ito ay pumapaksa sa mga aktwal na pangyayari o kaya¶y mga sitwasyong nahahawig sa mga aktwal na kalagayang umiral sa kasyasayan ng bansa. Maaari din itong maging isang uri ng Nobela ng Romansa. Dahil pumapaksa din ito sa pag-big. Pag-ibig sa bayan, sa Diyos, sa kapwa, magulang, kasintahan, at ipa pang uri ng pag-ibig. Maari din maging Nobela ng Pagbabago. Na naglalayong magtaguyod ng pagbabago sa lipunan at pamahalan. Pangunahing Tauhan: Lino Rivera Si Lino ay anak ng magsasaka at dumanas ng pagdurusa sa sistemang piyudal. May isa siyang anak si Ernesto. Dati rin siyang sundalo ng Bataan. Ms. Loreto Sanchez (Luring) Isang Prinsipal at babaeng banal. Siya ang nag-alaga kay Ernesto habang nasa bukid ang amang si Lino.May lihim na pag-ibig kay Lino Padre Amando Amain ni Ms. Sanchez. Nag-aari ng malalawak na lupain at magpapanukala ng pagbabago. Ernesto Nag-iisang anak ni Ernesto. Inaalagaan ni Ms. Sanchez. Kumander Hantik Kasapi ng mga huk na hihimukin si Lino na makisapi sa kanilang samahan upang wakasan ang bulok na sistemang agraryo. Koronel Carlos Roda Pinuno ng mga militar sa operasyon laban sa mga huk at pagpapasuko sa grupo nila ni Lino. Mapagparaya sa pag-ibig niya kay Ms. Sanchez. Don Tito Isang makapangyarihang panginoong maylupa.

Sa lahat ng problema o sitwasyon ay mayroong solusyon. Hindi kailangan na ang buhay dito sa mundo ay hindi pantay. na isang makapangyarihang panginoong maylupa. Nagbalik siya sa Pinyahan makaraan ang digmaan. Ngunit ang pagsubok ng buhay ay walang pinipili. Sanchez. ngunit makatatakas. Buod ng Nobela Nobela ni Lazaro Francisco. Sasapi rin siya sa pangkat ni Don Tito. kahit sino ka man presidente ka man ng bansa . at hinanap ang kaniyang anak na si Ernesto. May mga mayayaman. ang Maganda pa ang Daigdig ay naglalahad sa buhay ni Lino Rivera. maihahayag na walang sala si Lino na taliwas sa paratang na siya'y mamamatay-tao. lalo na't napaibig siya kay Bb. Pagkaraan. at magbabalik sa kaniyang lalawigan. Darating ang sandali na masasangkot siya sa gulong. Ang pangkat ni Lino ang magsisilbing tagapagtanggol ng naaaping magsasaka. at pagbibintangang pumatay sa isang lalaki. Tahimik na sana ang pamumuhay ni Lino. Si Lino ay anak ng magsasaka at dumanas ng pagdurusa sa sistemang piyudal. Magwawakas ang nobela sa bakbakan ng mga rebelde at tropa ng pamahalaan. Darating sa buhay niya si Pari Amando na nag-aari ng malalawak na lupain at magpapanukala ng pagbabago. kasama ang iba pang bilanggo. Tagpuan Ang Tagpuan ng kuwento ay sa Pinyahan. Makikilala niya si Kumander Hantik na hihimukin siyang sumama sa kilusan upang wakasan ang bulok na sistemang agraryo. Kahit gaano pa man ito kahirap mayroon pa ring pag-asa at mga taong may mabubuting loob na tutulong. Pagpapahalaga Ang panalangin ay mabisang paraan sa matapos ang giyera o ano mang hindi pagkakaunawaan sa panig ng dalawang taong nagtatalo. Tatanggi si Lino. Mabibilanggo siya.Tisyo Kanang-kamay ni Lino. Ang lugar kung saan ipinanganak si Lino. may mga mahihirap.

Sa huli ang tama din naman ang mananaig kaya¶t kung wala naman tayong ginawang masama sa iba. yayamang hindi pa naman gaanong tiwasay angpanahon. nguni¶t hindi nagsalita. Miss Sanchez. MAGANDA PA ANG DAIGDIG Ni Lazaro FranciscoKabanata 13 ³Wala Akong Sala´ Napansin kaagad ni Miss Sanchez ang kakatwang kilos at alingasngas ngkaniyang mga kanayon laban kina Kabo Lontoc na ibinunga ng bintang ni AlingAmbrosia na benggansa lamang ang dahilan ng pagdakip kay Lino. ³na. Upangmaagap na maapula ang anumang maaaring mangyari ay iginala ng dalaga angkaniyang paningin sa karamihan at mabanayad na nagsalita. hindi dapat tayo matakot.³Ipinakikiusap ko sana sa kanila. hindi natin kailangan magtago at magdusa sa halip ipaglaban natin ang ating sarili. Huwag nating hayaan na sirain ng iba ang buhay natin lalo na kapag tayo ay inaakusahan ng isang krimen na hindi tayo gumawa. ³Huwag sana nating malimot na sinaKabo Lontoc ay napag-uutusan lamang! Tumutupad lamang sila sa kanilangtungkulin! Batas at bayan ang kanilang panginoon. Kailangan natin harapin at ayusin ang ano mang problema natin.³Ito pa.´ himig pasintabing wika ni Kabo Lontoc. a n g m a y m a i i n i t n a u l o s a kanilang paligid ay para namang nasubhang bigla ng malamig na tubig. at magtiwala. at yayamang marami pa rin naman ang nakikita nating nagkalt doon atdito na nakagawa ng lalong malulubhang paglabag sa batas nguni¶y ni di pa manlamang yata kamalak-malak na isakdal at hulihin kung kaya nakapanunungkulanpa ang iba at ang iba nama¶y patuloy . Ang mgaumirap sa kabo ay tumahimik na at ngumiti pa ang ilan. ipapakita ng Diyos na maganda pa rin ang daigdig. At sigurado. Sa ano mang problema.o ordinaryong tagapagbenta ng popcorn sa daan Hindi pwedeng wala kang pagdaanang pagsubok sa buhay kaya isa-isip natin na normal lang ang mga ganitong bagay sa mundong ating ginagalawan.³Mga kanayon!´ ani ni Miss Sanchez. Nararapat lamang na hindi tayo mawalan ng pag-asa. Miss Sanchez. ³ang isa samalulungkot na tungkulin namin! Nguni¶t kung hindi namin tutupdin ito ay bababaa n g t i n gi n s a a m i n n g b a y a n a t b a k a w i k a i n p a n g a l a n g a n k am i s a a m i n g uniporme!´Tumangutango si Miss Sanchez. Bigyang pansin natin ang mga taong magmamahal sa atin at ang mga pangarap na ating nais makamit.´ pakli naman ni Villas natinukoy sina Kabo Lontoc. at tayo¶y bahagi ng bayangpinaglilingkuran nila!´ Sa ilang katagang iyon ng punungg u r o . Manampalataya lamang tayo.

pagka¶t iyan ang totoo.³E« ano ang sagot sa inyo.´ anang tinig ni Lino na halos nanuot sa kaluluwa ni Miss Sanchez at ngdalawang kasama.´ ³Salamat. ³Mag-aral kang magpakalalaki. na tibayan mo sana ang loobmo. Sinundan siya ni MissLavadia at ni Aling Ambrosia. marahan. Nguni¶t maikli na ang panahon. marahil. At . Mr. Kabo Lontoc.maging dalus-dalos pa sa pakikitungo sa inyo at sa dinarakip!´ Lumingalingaa n g k a b o a t t u m a n a w s a m g a k a s a m a n g k a w a l . umasa ka ring magbabalik ako Ernesto. Miss Sanchez. ³Gagabihin kami. ³Maaari bangbigyan ninyo kami ng kaunting panahong makausap muna namin si Mang Lino?´³Aba. Villas!´ ³Sandali lamang.´ tanging nasabi ni Miss Sanchez na tumalikod na upang lumapitsa magamang Lino.³Tama rin naman ang isinagot nila sa µkin. pagka¶t may katarungan pa naman sa puso ng tao. Umasa kangmagbabalik ako. napilitan nanglumapit ang dalaga na naging maingat naman at marahan. ³Kausapin na ninyo.ay maano sanang ipagwalambahala na muna nila ang pagdakip na ito kay Linoa t m a g i n g p a r a n g b a l a t o n a n i l a s a a t i n a n g k a n i l a n g p a g p a p a u m a n h i n . ³Kung magkakagayond a w a y k a i l a n p a k a y a m a s i s i m u l a n a n g p a g p a p a t u p a d s a m g a b a t a s s a kapakanan ng kapayapaan at kaayusan?´³Saka. Mr..´ ang patuloy na salaysay niVillas na naging tugon na rin sa tanong ni Miss Lavadia.na nakapamamayagpag sa gitna ng bayan. opo. Villas?´ tanong ni Miss Lavadia.³Muli¶t muling sinasabi ko sa iyo. Ibig sana niyang igalang ang mga huling maseselang sandaling yaon ngkanilang pag-uusap.kung wala man.Buung-buo manding nakapako naman yata ang isip ni Lino sa mga bagayna sinasabi at itinatagubilin sa anak kung kaya nakalapit at sukat sina MissSanchez sa may likuran ng takayad nang di niya napansin. at walang pangamba. s a k a h i n a r a p s i V i l l a s .Nasabi ko pa nga na kung kailangan lamang na palayuin na muna rito ang mag-amang Lino at hindi maluwag na magawa natin iyon. huwag na lamang sanangdakpin ngayon dito ang ama. n a anupa¶t palabasin na lamang na hindi nila natagpuan si Lino dito saan man. Hahanapin kitasaanman.Hindi kami maiinip. Ernesto.´ payag kaagad ng kabo. kung inaalat. gayong manipis atbutas-butas na ang dingding ng takayad.´ sudlong ni Kabo Lontoc. alang-alang sa kabutu-butong anak na musmospa¶t walang sinomang maaaring sulingan kahit na isang malayo nang kamaganak!´Malungkot na yumuko si Miss Sanchez at nagpatuloy sa di rin pagkibo.´ Hadlang ni Miss Sanchez. ³ kung hindi man kami ay marami pa rinnamang ibang mauutusang dumakip sa dinarakip namin at baka. Patuloy si Lino sa banayad napagsasalita at sa tinig na malinaw. Itanimmo sa puso mo na wala akong sala. Kaya nga. kahiman bata ka pa. anoman ang .Saglit munang tinaya ni Miss Sanchez ang anyo ng pag-uusap ng magama.

Ernesto na di ka iiyak? Maipangangako mo ba µyansa akin. ay patuloy sa matahimik na pagkakayukohabang nakikinig.sa mga bagay na dati kong pinaniniwalaan. Mapapansing dinampi-dampian ni Miss Sanchez ng panyo ang kaniyang mga mata. makalawang Iumunok.Huwag kang hihiwalay sa nalalaman mong mabuti.³Ernesto!´ ang malungkot na tawag ni Lino. kundi sapagka¶ymasama ang masama. kumurap-kurap na muling tilanahihilam. gaya rin ninaMiss Lavadia at Aling Ambrosia. Hindi pa nasira ang anomang sinabi ko sa iyo. Ernesto! Iyan lamang. Iyan lamang ang nakikilala kong landas para sa mga taong may dangal at may kahihiyan!´Pamuling tumigil si Lino sa pagsasalita. Suminghot si MissSanchez at tila panabay na humikbi sina Miss Lavadia at Aling Ambrosia.Naniniwala akong may langit at impiyerno sa kabilang buhay. gaya rin ng ginawa kong paghahanap sa iyonoong sanggol ka pa. Nakita niyang kumurap-kurap ang bata sa pagkatingalangnakatitig sa mukha ng ama. kuminig-kinig ang mga labi. Mag-aral kangmakisama sa kanila. ³Kung hulihin na ako ilakad. Sa Kaniya ka tatawagkapag nawawalan ka ng pag-asa. Sa Kaniya mo hihingin ang lahat ng iyong ibig. ³Magpapabait ka. Isa man sa kanila ay walang nangahas na sumilip man lamangsa anyo ng mukha ni Ernesto. hindi sapagka¶t may impiyerno. Nagpatuloy si Linosa pagsasalita ³Huwag kang mawawalan ng pananalig sa Diyos. ang tanging di ko ibig na mawala pasa akin. Si Miss Sanchez. Nguni¶t gumawa kang mabuti. Maging magalang ka at matapat na lagi.mangyari. Bakit ka lumuluha? Sa pagkakasala lamang.³Gaano kaya katibay ang puso mo. at humikbi-hikbi sa pagpipigil mandinghuwag siyang mapasigaw. ³Mapait man sa loob ko¶y tikisna sinanay kita sa hirap para magkaroon ka ng matibay na puso at matatag naloob. Sa Kaniya mo idadaingang mga sakit ng loob mo. Sa Kaniya ka hihingi ng lunas kung ikaw ay maykaramdaman. Mabilis na tumatakas ang oras atibig niyang makimis ang lahat ng dapat ang sabihin. Nguni¶t namalisbis lamang ang luha sa kaniyang mgapisngi at di nakapangako. Huwagkang gagawa ng masama. Hindi sa gaanoman kalaking kasawian at mga kaapihan!´ . kahit ka mamatay. at sa lahat ng tao.´ patuloyni Lino sa tinig na nabasag nang bahagya. anak ko?´Noon pa lamang napilitan nang silipin at masdan ni Miss Sanchez angmukha ni Ernesto. ngunithindi pa rin sila napansin ng mag-ama. sa pagkabulid lamang ngmasama.hindi ba?´Tumigil sandali si Lino sa pagsasalita.³Wala akong mapaghahabilinan sa iyo kundi kay Aling Ambrosia.maipangangako mo sa akin. Sa Kaniyaka dudulog kung nakararamdam ng pangungulila ang puso mo sa isangmagulang o sa isang kamag-anak o sa isang kaibigan!´Muli pa na namang huminto si Lino sa pagsasalita. Ernesto. nararapat malaglag ang luha ng isang tunay na lalaki. hindi sapagka¶t may langit kundi sapagka¶t mabuti ang mabuti. Ernesto?´ ang tanong ni Lino atmasusing minasdan ang mukha ng anak.

sa iyong ina. Itay. Kailangang igalang ang maseselangmga sandali yaon sa mag-ama. Itay!´³Ernesto!´ ang mairog na tawag ng ama. sa pamumundoknamin bilang mga gerilya. SiAling Ambrosia ay napilitang tumalikod. inilahad ang palad at pinakatitigan ang krusipiho na sa mga mata¶ynunukal ang luha. ³Ikaw ang laongmangangailangan niyan! Higit na mahaba ang panahong tatahakin mo pa sabuhay.³May isang tanging alaala na iiwan ko sa iyo. at. ³Hindi mo pa nauunawaan anghiwaga ng buhay! Sundin mo ang sinasabi ko sa iyo.´ aniyang muli niLino sa tinig ng isang tahasan nang pamamaalam. Ernesto.³Ipinakikiusap ko sa iyo.isinubsob ng bata ang kaniyang mukha sa krusiho at pasigaw na aniya:³Diyos ko po! Si Itay ko po!´Tahasan nang umiyak si Miss Lavadia. hindi ako maaano. at muling panatag na iniharap ang mukha sa nahahambal na ama.Naging mabisang tulay iyan ng mga dalangin ko sa Diyos!´ Binitiwan na ni Linoang kamay ng anak.Mabilis na pinahid ni Ernesto ng kaliwa niyang bisig ang luha sa kaniyangmga mata. ³Itay!´ tawag ni Ernesto sa kumikinig na tinig at di itinikom ang palad nakinasasalalayan ng krusipiho. Ernesto. Ingatan mo at pakamahalinang alaalang iyan ng iyong ina!´³Itaaay!´ tutol pa rin ni Ernesto. anak ko! Alanganin nang lubha ang haba at kulay ng mga araw sa akingharapan!´Pag buhay ka lamang. sa pagkapiit sa Kapas. at sa akin!´ Hinagkan muna ni Lino ang 190 krusipiho bago hinawakan ang kamay ng anak at inilagay iyon sa lahad na palad. Tumagilid lamang si Miss Lavadia na tiladi na makagalaw. hindi ako matatakot! Oo.Itay! Ayoko. Itay!´³Ernesto!´ ang tawag ng ama sa di-natitigati na tinig. anak ko!´Hindi na nakatutol si ernesto. sa malaong pakikipagsapalaran natin sa Maynilahanggang sa mga sandaling ito. ang alaalang ito¶y hindi nawalay sa katawan kosaglit man!´ Dinukot ni Lino sa kaniyang lukbutan ang isang kalupi at inilabasmula sa isang tanging pitak nito ang isang munti at manipis na krusipihongaluminyo na may nakapakong larawan ng Kristo. ³Ito¶y alaalang bigay sa akinng iyong ina! Sa pakikilaban sa Bataan.³Maraming pagkakataong iniligtas ako nito sa panganib.Itay! Maski hindi na ako kumain. Isinubsob naman ni Miss Sanchez ang kaniyang mukha sadalawang palad at tikis na hindi kumilos. Dahan-dahang iniunat ang naginginig namga daliri. Gayon ang nagingpaniniwala ko. Di mamakailang sa gitna ng malulupit napangangailangan natin sa Maynila ay dinalanginan ko iyan at ako¶y dininig. ayoko. Humagulgol si Aling . sa simbuyo mandin ng di mapaglabanang hinagpis. ³Ingatan mo ito at pakamahalinalang-alang sa nakalarawa. ³Ayokong kunin ito sa iyo! Ibig kong makaligtas ka.

mula ngayon. Napayuko si Miss Sanchez at nagbuntunghininga. Mang Lino. kundi µWala akongSala¶!´³ N a n i n i w a l a a k o s a i n y o . ³Hindi ko kailangang malaman kung bakit kayohinuhuli! Nguni'¶ ibig kong ipakiusap sa inyo. Buung-buo na makukuha ninyo siya saakin sa anomang sandali na maibigan ninyo!´³Salamat. Ngayo¶y wala akong tanging sasabihin sa inyo. Maging sa anomang kalagayansiya maturing ay tatanawain kong utang-na-loob sa buong buhay ko!´³Aariin ko siyang akin.na wala nga kayong sala. na saakin na sana maihahabilin si ernesto!´ ³A! Nasa gipit na katayuan kami. ³ B a l a n g a r a w a y m a l a l a m a n d i n n i n y o k a y p a l a a n g l a h a t a y l a h a t . ang pagsisikap na makaganting-loob sa inyo. pagka¶t gayon ang sinabi ninyo sa akin!Hindi iyan lamang. na isa ring ulila. Miss Sanchez! Inihahabilin ko siya sa inyo. M a n g L i n o .³Ernesto!´ ang malungkot na tawag ni Lino sa kaniyang anak.´³ M i s s S a n c h e z ! H i n d i k o m a l i r i p k u n g p a a n o n g n a g i n g m a r a p a t a n g kaliitan namin sa inyong pagtingin. Nguni¶tiiwan ko sa inyo ang isang kataga. a n o m a n a n g sabihin ng mga tao. ay naniniwala ako ngayon pa. a t . ´ a n g m a d a l i n g t u g o n n i M i s s Sanchez at bigay na bigay na tumitig sa kausap. M agigingpanata ko. Idadalangin namin ang iyong kaligtasan. ³Isang kapalaluang tanggihan ko ang isang matapat na pagkakawanggawa!Opo. SiMiss Sanchez ay pasugod na lumapit kay Ernesto at niyakap ito.³Miss Sanchez!´ ang magalang na bati ni Lino bago nakapagsalita angdalaga. a n o m a n a n g k a h a n t u n g a n . Pumanatag kayo. Mang Lino!´³Wala nang panahong maisalaysay ko pa ang mga tunay na nangyari. Magpapakabait ka at maging masunurin. anak ko!´P a s u g o d n a y u m a k a p s i E r n e s t o s a k a n i y a n g a .³ A n o m a n a n g m a n g y a r i . ³Maiiwankita kay Miss Sanchez. saka basa ngluha ang mga matang humarap kay Lino. Mang Lino! Pagpapalain ko! Papagaaralin ko!Magiging kapatid siya ni Erni. Babalik ako saiyo. Miss Sanchez. kung may tiwala kayo sa akin. na isinasamo kong paniwalaan sana ninyo!´³Opo! Sabihin ninyo. ³Tila kayo anghel na nakikita namin kapag may dalita!´³Mang Lino!´ tawag ni Miss Sanchez sa tinig na tigib ng panggigipuspos. Miss Sanchez. athuwag ninyong alalahanin si Ernesto. Gayonma¶y paniwalaan ninyong buhay koman ibibigay nang dahil sa inyo!´Bago nakapagsalita ng anoman si Miss Sanchez. Miss sanchez! Hindi ko kayo malilimot kailanman. ³MangLino!´ ang pamuling tawag.´ anin i L i n o .ambrosia. Sisikapin kong matanim sa puso atisip niya ang mga aral na aking narinig. at maniniwala ako kailanman.´ ang marahang tugon niLino. si Lino ay mabilis nayumukod at humalik sa dahon ng pamaypay na anahaw na nakabitin sa kamayng dalaga.

³Kung may balak man lamang na magtago µyan. ³Bayaan mong malaglag ang mga luha mo! Sulong umiyak ka!Makagiginhawa µyan sa dibdib mo!´³Siyanga. ³ ay iiwan kong sangla sa inyo ang aking anak!´Pinagkabilaang akbayan ni Miss Sanchez at Miss Lavadia si Ernesto.´ ani Miss Sanchez at lumapit sa kabo.³Kami man. Sinasagutan ko sa inyo na hindi silatatakas!´³Kasama akong mananagot. sa mahigpit na pagkakatikomn g k a n i y a n g m g a l a b i a t s a m g a m a t a n g i t i n i t i t i g n a p i l i t b a g a m a n l a b i s n a nahihilam ay dagling masisinag ang malaking nais na makapag-anyong matibaysa paningin ng kaniyang ama sa kabila ng matinding simbuyo ng hapis. sa kaniyan g paligid. Kasunod nila angisang maalikabok na jeep na pinalalakad ng isa sa tatlong kawal na lulan.Malayo na ang sasakyang nilulunan ni Lino ay nasa gayong anyo pa rin siErnsto. Parang walang nararamdaman. ´ a n i n i L i n o n a m a l u n g k o t n g u n i ¶ t p a y a p a n g humarap sa marami. Kabo Lontoc. Ernesto!´ tigib-lunos na udyok ni Miss Lavadia.Walang kaimik-imik na nakatitig ang bata sa mukha ng kaniyang ama.³huwag ninyo silang kabitan ng esposas.Sa malakas na pag-alon ng dibdib ng bata. ³Kung minsa¶y kailangan din pala ang isang kasawian paramaunawa ng tao na may halaga pa siya sa kaniyang kapwa! Salamat sa inyonglahat! Sa mga utang-na-loob namin sa inyo. ³Ibulsa mo na lang µyang bastus naposas na µyan! Hindi kailangan µyan.Tiningala ni Ernesto si Miss Sanchez at si Miss Lavadia. kundangan. 193 ³Ernesto!´ ang nahahambal na tawag ni Miss Sanchez sa pagkakatitig samukha ng bata. Tila walang nakikitang anoman sanatatanaw. kahit na ganyan lang sa tingin! Sabad ng isangmatandang lalaki na umingusingos.³Utangna-loob. 192 Sa-lalapit na noon si Kabo Lontoc at si Estanislao Villas. Sahudyat ng kabo. isa sa mga kawal ang bumaba at naglabas ng esposas.Waring nasaid ang luha sa tindi ng dusang kumuyom sa dibdib.kaibigan?´³ S a s a m a a k o s a i n y o .´ aniya pa at malungkot na tuminginkay Ernesto. gayon pala¶t dapat sagutin?´ sumbat ngisa pang matandang lalaki. Walang kurap na nakatitig sa malayo.´ ani ni Kabo Lontoc. ³´PrivateGorospe!´ baling sa may hawak na galang. sagut din!´ ang halos sabay-sabay na pakli naman ng marami.³Bakit ba di magtago. Nakita ng . kung gayon.m a n a t i l l a d i makapangusap.´Paano. hindi rito sa Pinyahantitira µyan nang lantaran!´ ang palabi at patalilis na wika ng isang matandangbabaing may pandudurang nagluwa sa sapa. matapos mag-isip sandali. Ni yakap si ya nang buong hi g p i t n i L i n o a t h i n a g k a n n a n g hinagkan. Kabo!´ susog naman ni Villas. ni naririnig. ³Pwe!´³Marangal na tao µyan.´ aniya pa at binalingan si Lino. Di kaya nakikitang µyun lang hindi nagtatago angsiyang dinadakip?´³E.

Miss Sanchez!´ anang labandera. ³Bayaan mong malaglag ang mga luha mo! Sulong umiyak ka!Makagiginhawa µyan sa dibdib mo!´³Siyanga. Ako na ang bahala! Isama naninyo siya!´Isang tinging balot ng magkakalangkap na lungkot. at mabait!´ anang ilan. Kung may anomansina Ernesto na dapat dalhin sa amin ay kayo na sana ang bahala!´³Opo. Ernesto!´ tigib-lunos na udyok ni Miss Lavadia. ³Gaya rin ng araw: may dilim at may liwanag ang buhay! « Tena naErnesto!´ yaya na ng dalaga at masuyong inakbayang muli ang bata. ³Magandanglalaki.³Kaawa-awang bata!´ ang sagut-sagutang wika ng marami. na biglang yumuko at humikbi-hikbing halos mapugtuan ng hininga. ³Lalakad na kami. ³Paano ba? Hindi ba kikilos ang ating kapisanan?´³Iyan din nga ang iniisip ko.´ ang pahikbing wika ni Ernesto sa tinig na tigib ng masaklapna hinanakit. habag at paghanga ngn a i w a n g k a n a y o n a n g p u m a t n u b a y s a p a g l a k a d n i n a M i s s S a n c h e z .³ T al a g a n g p a m b i h i r a n g b a b a e µ y a n g s i M i s s S a n c h e z . Ernesto!´³Ang Itay ko. Kung may anomansina Ernesto na dapat dalhin sa amin ay kayo na sana ang bahala!´³Opo.´ ang pahikbing wika ni Ernesto sa tinig na tigib ng masaklapna hinanakit. ³Gaya rin ng araw: may dilim at may liwanag ang buhay! « Tena naErnesto!´ yaya na ng dalaga at masuyong inakbayang muli ang bata.Tiningala ni Ernesto si Miss Sanchez at si Miss Lavadia. ³panay siyang hirap« panay siyang pagtitiis!´³Umasa kang liligaya rin siya. ³Lalakad na kami. ³Mabuti na lamang at sa kaniya nahabilin ang bata!´³Ba! Mang Islaw!´ tawag ng isang babae na nakapansing naroon pa siEstanislao Villas. Ernesto!´ ang mahambal na alo ni MissErnesto. ³AlingAmbrosia!´ baling na tawag sa labandera.³Tibayan mo ang loob mo! Talagang ganyan ang buhay! Maraming pagsubok!Maraming pagtitiis! Nguni¶t umasa kang hindi ka pababayaan! Ituturing kitangtunay na akin. M i s s Lavadia. Miss Sanchez!´ anang labandera. at Ernesto. habag at . ´ a n a n g i s a n g matandang lalaki naman. ³AlingAmbrosia!´ baling na tawag sa labandera. Ako na ang bahala! Isama naninyo siya!´Isang tinging balot ng magkakalangkap na lungkot. Ernesto!´ ang mahambal na alo ni MissErnesto. na biglang yumuko at humikbi-hikbing halos mapugtuan ng hininga. ³panay siyang hirap« panay siyang pagtitiis!´³Umasa kang liligaya rin siya.³Tibayan mo ang loob mo! Talagang ganyan ang buhay! Maraming pagsubok!Maraming pagtitiis! Nguni¶t umasa kang hindi ka pababayaan! Ituturing kitangtunay na akin.³Ernesto!´ ang masuyong tawag ni Miss Sanchez sa umiiyak na tinig. Nakita ng dalawana may namuong luha sa mga mata ng bata.³Ernesto!´ ang masuyong tawag ni Miss Sanchez sa umiiyak na tinig.´ ang tugon ni Villas.dalawana may namuong luha sa mga mata ng bata. ³Ernesto!´ ang nahahambal na tawag ni Miss Sanchez sa pagkakatitig samukha ng bata. Ernesto!´³Ang Itay ko.

at Ernesto.³Talagang pambihirang babae µyang si Miss Sanchez. at mabait!´ anang ilan. MissLavadia.´ . ³Magandanglalaki.´ anang isangmatandang lalaki naman.´ ang tugon ni Villas.paghanga ngnaiwang kanayon ang pumatnubay sa paglakad nina Miss Sanchez. ³Paano ba? Hindi ba kikilos ang ating kapisanan?´³Iyan din nga ang iniisip ko.³Kaawa-awang bata!´ ang sagut-sagutang wika ng marami. ³Mabuti na lamang at sa kaniya nahabilin ang bata!´ ³Ba! Mang Islaw!´ tawag ng isang babae na nakapansing naroon pa siEstanislao Villas.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful