Maganda Pa Ang Daigdig Ni: Lazaro Francisco Uri ng Nobela: Ang Maganda Pa Ang daigdig ay isang uri ng Nobelang Historikal

.isang uri ng nobelang humango ng materyal sa mga pangyayaring naganap sa kasaysayan ng Pilipinas. Ito ay pumapaksa sa mga aktwal na pangyayari o kaya¶y mga sitwasyong nahahawig sa mga aktwal na kalagayang umiral sa kasyasayan ng bansa. Maaari din itong maging isang uri ng Nobela ng Romansa. Dahil pumapaksa din ito sa pag-big. Pag-ibig sa bayan, sa Diyos, sa kapwa, magulang, kasintahan, at ipa pang uri ng pag-ibig. Maari din maging Nobela ng Pagbabago. Na naglalayong magtaguyod ng pagbabago sa lipunan at pamahalan. Pangunahing Tauhan: Lino Rivera Si Lino ay anak ng magsasaka at dumanas ng pagdurusa sa sistemang piyudal. May isa siyang anak si Ernesto. Dati rin siyang sundalo ng Bataan. Ms. Loreto Sanchez (Luring) Isang Prinsipal at babaeng banal. Siya ang nag-alaga kay Ernesto habang nasa bukid ang amang si Lino.May lihim na pag-ibig kay Lino Padre Amando Amain ni Ms. Sanchez. Nag-aari ng malalawak na lupain at magpapanukala ng pagbabago. Ernesto Nag-iisang anak ni Ernesto. Inaalagaan ni Ms. Sanchez. Kumander Hantik Kasapi ng mga huk na hihimukin si Lino na makisapi sa kanilang samahan upang wakasan ang bulok na sistemang agraryo. Koronel Carlos Roda Pinuno ng mga militar sa operasyon laban sa mga huk at pagpapasuko sa grupo nila ni Lino. Mapagparaya sa pag-ibig niya kay Ms. Sanchez. Don Tito Isang makapangyarihang panginoong maylupa.

Tisyo Kanang-kamay ni Lino. Tatanggi si Lino. lalo na't napaibig siya kay Bb. kahit sino ka man presidente ka man ng bansa . Sa lahat ng problema o sitwasyon ay mayroong solusyon. Sasapi rin siya sa pangkat ni Don Tito. at hinanap ang kaniyang anak na si Ernesto. Pagkaraan. Tahimik na sana ang pamumuhay ni Lino. Tagpuan Ang Tagpuan ng kuwento ay sa Pinyahan. Mabibilanggo siya. Ang lugar kung saan ipinanganak si Lino. Darating ang sandali na masasangkot siya sa gulong. Ang pangkat ni Lino ang magsisilbing tagapagtanggol ng naaaping magsasaka. ngunit makatatakas. May mga mayayaman. Si Lino ay anak ng magsasaka at dumanas ng pagdurusa sa sistemang piyudal. Hindi kailangan na ang buhay dito sa mundo ay hindi pantay. Darating sa buhay niya si Pari Amando na nag-aari ng malalawak na lupain at magpapanukala ng pagbabago. at pagbibintangang pumatay sa isang lalaki. Magwawakas ang nobela sa bakbakan ng mga rebelde at tropa ng pamahalaan. Ngunit ang pagsubok ng buhay ay walang pinipili. maihahayag na walang sala si Lino na taliwas sa paratang na siya'y mamamatay-tao. Pagpapahalaga Ang panalangin ay mabisang paraan sa matapos ang giyera o ano mang hindi pagkakaunawaan sa panig ng dalawang taong nagtatalo. Sanchez. may mga mahihirap. Nagbalik siya sa Pinyahan makaraan ang digmaan. ang Maganda pa ang Daigdig ay naglalahad sa buhay ni Lino Rivera. kasama ang iba pang bilanggo. Kahit gaano pa man ito kahirap mayroon pa ring pag-asa at mga taong may mabubuting loob na tutulong. Buod ng Nobela Nobela ni Lazaro Francisco. at magbabalik sa kaniyang lalawigan. Makikilala niya si Kumander Hantik na hihimukin siyang sumama sa kilusan upang wakasan ang bulok na sistemang agraryo. na isang makapangyarihang panginoong maylupa.

hindi dapat tayo matakot. at yayamang marami pa rin naman ang nakikita nating nagkalt doon atdito na nakagawa ng lalong malulubhang paglabag sa batas nguni¶y ni di pa manlamang yata kamalak-malak na isakdal at hulihin kung kaya nakapanunungkulanpa ang iba at ang iba nama¶y patuloy .³Mga kanayon!´ ani ni Miss Sanchez. Ang mgaumirap sa kabo ay tumahimik na at ngumiti pa ang ilan. ³Huwag sana nating malimot na sinaKabo Lontoc ay napag-uutusan lamang! Tumutupad lamang sila sa kanilangtungkulin! Batas at bayan ang kanilang panginoon. Sa ano mang problema. at magtiwala. Miss Sanchez. At sigurado. ³ang isa samalulungkot na tungkulin namin! Nguni¶t kung hindi namin tutupdin ito ay bababaa n g t i n gi n s a a m i n n g b a y a n a t b a k a w i k a i n p a n g a l a n g a n k am i s a a m i n g uniporme!´Tumangutango si Miss Sanchez. Kailangan natin harapin at ayusin ang ano mang problema natin. Miss Sanchez. at tayo¶y bahagi ng bayangpinaglilingkuran nila!´ Sa ilang katagang iyon ng punungg u r o .³Ito pa. yayamang hindi pa naman gaanong tiwasay angpanahon. Manampalataya lamang tayo. Upangmaagap na maapula ang anumang maaaring mangyari ay iginala ng dalaga angkaniyang paningin sa karamihan at mabanayad na nagsalita. Bigyang pansin natin ang mga taong magmamahal sa atin at ang mga pangarap na ating nais makamit. ³na. ipapakita ng Diyos na maganda pa rin ang daigdig.´ himig pasintabing wika ni Kabo Lontoc. hindi natin kailangan magtago at magdusa sa halip ipaglaban natin ang ating sarili. a n g m a y m a i i n i t n a u l o s a kanilang paligid ay para namang nasubhang bigla ng malamig na tubig.o ordinaryong tagapagbenta ng popcorn sa daan Hindi pwedeng wala kang pagdaanang pagsubok sa buhay kaya isa-isip natin na normal lang ang mga ganitong bagay sa mundong ating ginagalawan. MAGANDA PA ANG DAIGDIG Ni Lazaro FranciscoKabanata 13 ³Wala Akong Sala´ Napansin kaagad ni Miss Sanchez ang kakatwang kilos at alingasngas ngkaniyang mga kanayon laban kina Kabo Lontoc na ibinunga ng bintang ni AlingAmbrosia na benggansa lamang ang dahilan ng pagdakip kay Lino. Nararapat lamang na hindi tayo mawalan ng pag-asa.´ pakli naman ni Villas natinukoy sina Kabo Lontoc.³Ipinakikiusap ko sana sa kanila. nguni¶t hindi nagsalita. Sa huli ang tama din naman ang mananaig kaya¶t kung wala naman tayong ginawang masama sa iba. Huwag nating hayaan na sirain ng iba ang buhay natin lalo na kapag tayo ay inaakusahan ng isang krimen na hindi tayo gumawa.

Hindi kami maiinip.Nasabi ko pa nga na kung kailangan lamang na palayuin na muna rito ang mag-amang Lino at hindi maluwag na magawa natin iyon. at walang pangamba.Buung-buo manding nakapako naman yata ang isip ni Lino sa mga bagayna sinasabi at itinatagubilin sa anak kung kaya nakalapit at sukat sina MissSanchez sa may likuran ng takayad nang di niya napansin. umasa ka ring magbabalik ako Ernesto. anoman ang . n a anupa¶t palabasin na lamang na hindi nila natagpuan si Lino dito saan man.´ Hadlang ni Miss Sanchez. Ibig sana niyang igalang ang mga huling maseselang sandaling yaon ngkanilang pag-uusap.´ payag kaagad ng kabo. ³Maaari bangbigyan ninyo kami ng kaunting panahong makausap muna namin si Mang Lino?´³Aba.³Muli¶t muling sinasabi ko sa iyo. Nguni¶t maikli na ang panahon. gayong manipis atbutas-butas na ang dingding ng takayad.. kung inaalat. ³Gagabihin kami. kahiman bata ka pa.´ sudlong ni Kabo Lontoc. Ernesto. Sinundan siya ni MissLavadia at ni Aling Ambrosia. ³Kausapin na ninyo. Villas!´ ³Sandali lamang.kung wala man.na nakapamamayagpag sa gitna ng bayan. pagka¶t may katarungan pa naman sa puso ng tao. opo. marahan. huwag na lamang sanangdakpin ngayon dito ang ama.³Tama rin naman ang isinagot nila sa µkin. ³ kung hindi man kami ay marami pa rinnamang ibang mauutusang dumakip sa dinarakip namin at baka. Patuloy si Lino sa banayad napagsasalita at sa tinig na malinaw.maging dalus-dalos pa sa pakikitungo sa inyo at sa dinarakip!´ Lumingalingaa n g k a b o a t t u m a n a w s a m g a k a s a m a n g k a w a l . At . Kabo Lontoc. Miss Sanchez. Umasa kangmagbabalik ako. Itanimmo sa puso mo na wala akong sala. pagka¶t iyan ang totoo.³E« ano ang sagot sa inyo. ³Mag-aral kang magpakalalaki.Saglit munang tinaya ni Miss Sanchez ang anyo ng pag-uusap ng magama. Mr. Villas?´ tanong ni Miss Lavadia.´ ang patuloy na salaysay niVillas na naging tugon na rin sa tanong ni Miss Lavadia. Kaya nga. ³Kung magkakagayond a w a y k a i l a n p a k a y a m a s i s i m u l a n a n g p a g p a p a t u p a d s a m g a b a t a s s a kapakanan ng kapayapaan at kaayusan?´³Saka. Hahanapin kitasaanman. napilitan nanglumapit ang dalaga na naging maingat naman at marahan. na tibayan mo sana ang loobmo.ay maano sanang ipagwalambahala na muna nila ang pagdakip na ito kay Linoa t m a g i n g p a r a n g b a l a t o n a n i l a s a a t i n a n g k a n i l a n g p a g p a p a u m a n h i n . alang-alang sa kabutu-butong anak na musmospa¶t walang sinomang maaaring sulingan kahit na isang malayo nang kamaganak!´Malungkot na yumuko si Miss Sanchez at nagpatuloy sa di rin pagkibo. Mr. marahil.´ tanging nasabi ni Miss Sanchez na tumalikod na upang lumapitsa magamang Lino.´ ³Salamat.´ anang tinig ni Lino na halos nanuot sa kaluluwa ni Miss Sanchez at ngdalawang kasama. s a k a h i n a r a p s i V i l l a s .

nararapat malaglag ang luha ng isang tunay na lalaki.Naniniwala akong may langit at impiyerno sa kabilang buhay. at sa lahat ng tao.sa mga bagay na dati kong pinaniniwalaan.maipangangako mo sa akin. Iyan lamang ang nakikilala kong landas para sa mga taong may dangal at may kahihiyan!´Pamuling tumigil si Lino sa pagsasalita. Hindi sa gaanoman kalaking kasawian at mga kaapihan!´ . Ernesto?´ ang tanong ni Lino atmasusing minasdan ang mukha ng anak. ngunithindi pa rin sila napansin ng mag-ama. gaya rin ninaMiss Lavadia at Aling Ambrosia. Ernesto na di ka iiyak? Maipangangako mo ba µyansa akin. Si Miss Sanchez. Isa man sa kanila ay walang nangahas na sumilip man lamangsa anyo ng mukha ni Ernesto. Ernesto! Iyan lamang.hindi ba?´Tumigil sandali si Lino sa pagsasalita. Mabilis na tumatakas ang oras atibig niyang makimis ang lahat ng dapat ang sabihin. at humikbi-hikbi sa pagpipigil mandinghuwag siyang mapasigaw.mangyari. Huwagkang gagawa ng masama. Bakit ka lumuluha? Sa pagkakasala lamang. hindi sapagka¶t may impiyerno. Nguni¶t gumawa kang mabuti. Suminghot si MissSanchez at tila panabay na humikbi sina Miss Lavadia at Aling Ambrosia. Nagpatuloy si Linosa pagsasalita ³Huwag kang mawawalan ng pananalig sa Diyos. kumurap-kurap na muling tilanahihilam. ay patuloy sa matahimik na pagkakayukohabang nakikinig.Huwag kang hihiwalay sa nalalaman mong mabuti. makalawang Iumunok. ang tanging di ko ibig na mawala pasa akin. Sa Kaniya ka tatawagkapag nawawalan ka ng pag-asa. hindi sapagka¶t may langit kundi sapagka¶t mabuti ang mabuti. kuminig-kinig ang mga labi.³Ernesto!´ ang malungkot na tawag ni Lino.³Gaano kaya katibay ang puso mo. Sa Kaniyaka dudulog kung nakararamdam ng pangungulila ang puso mo sa isangmagulang o sa isang kamag-anak o sa isang kaibigan!´Muli pa na namang huminto si Lino sa pagsasalita. Ernesto.³Wala akong mapaghahabilinan sa iyo kundi kay Aling Ambrosia. ³Mapait man sa loob ko¶y tikisna sinanay kita sa hirap para magkaroon ka ng matibay na puso at matatag naloob. Sa Kaniya mo idadaingang mga sakit ng loob mo. anak ko?´Noon pa lamang napilitan nang silipin at masdan ni Miss Sanchez angmukha ni Ernesto. Nguni¶t namalisbis lamang ang luha sa kaniyang mgapisngi at di nakapangako.´ patuloyni Lino sa tinig na nabasag nang bahagya. ³Kung hulihin na ako ilakad. Sa Kaniya mo hihingin ang lahat ng iyong ibig. ³Magpapabait ka. Sa Kaniya ka hihingi ng lunas kung ikaw ay maykaramdaman. sa pagkabulid lamang ngmasama. Mag-aral kangmakisama sa kanila. Hindi pa nasira ang anomang sinabi ko sa iyo. gaya rin ng ginawa kong paghahanap sa iyonoong sanggol ka pa. kundi sapagka¶ymasama ang masama. Maging magalang ka at matapat na lagi. Nakita niyang kumurap-kurap ang bata sa pagkatingalangnakatitig sa mukha ng ama. Mapapansing dinampi-dampian ni Miss Sanchez ng panyo ang kaniyang mga mata. kahit ka mamatay.

isinubsob ng bata ang kaniyang mukha sa krusiho at pasigaw na aniya:³Diyos ko po! Si Itay ko po!´Tahasan nang umiyak si Miss Lavadia. sa pagkapiit sa Kapas. ³Ikaw ang laongmangangailangan niyan! Higit na mahaba ang panahong tatahakin mo pa sabuhay. hindi ako matatakot! Oo. anak ko!´Hindi na nakatutol si ernesto. ³Itay!´ tawag ni Ernesto sa kumikinig na tinig at di itinikom ang palad nakinasasalalayan ng krusipiho. Tumagilid lamang si Miss Lavadia na tiladi na makagalaw. ³Hindi mo pa nauunawaan anghiwaga ng buhay! Sundin mo ang sinasabi ko sa iyo. sa malaong pakikipagsapalaran natin sa Maynilahanggang sa mga sandaling ito.Naging mabisang tulay iyan ng mga dalangin ko sa Diyos!´ Binitiwan na ni Linoang kamay ng anak. Humagulgol si Aling . sa iyong ina. ³Ayokong kunin ito sa iyo! Ibig kong makaligtas ka. sa pamumundoknamin bilang mga gerilya.³Ipinakikiusap ko sa iyo. Isinubsob naman ni Miss Sanchez ang kaniyang mukha sadalawang palad at tikis na hindi kumilos. ³Ito¶y alaalang bigay sa akinng iyong ina! Sa pakikilaban sa Bataan. hindi ako maaano.³May isang tanging alaala na iiwan ko sa iyo. Ingatan mo at pakamahalinang alaalang iyan ng iyong ina!´³Itaaay!´ tutol pa rin ni Ernesto. Ernesto. inilahad ang palad at pinakatitigan ang krusipiho na sa mga mata¶ynunukal ang luha. Itay!´³Ernesto!´ ang tawag ng ama sa di-natitigati na tinig. Dahan-dahang iniunat ang naginginig namga daliri.´ aniyang muli niLino sa tinig ng isang tahasan nang pamamaalam. Itay!´³Ernesto!´ ang mairog na tawag ng ama. Itay. at sa akin!´ Hinagkan muna ni Lino ang 190 krusipiho bago hinawakan ang kamay ng anak at inilagay iyon sa lahad na palad. ayoko. Ernesto. ang alaalang ito¶y hindi nawalay sa katawan kosaglit man!´ Dinukot ni Lino sa kaniyang lukbutan ang isang kalupi at inilabasmula sa isang tanging pitak nito ang isang munti at manipis na krusipihongaluminyo na may nakapakong larawan ng Kristo. Di mamakailang sa gitna ng malulupit napangangailangan natin sa Maynila ay dinalanginan ko iyan at ako¶y dininig.Itay! Maski hindi na ako kumain. Kailangang igalang ang maseselangmga sandali yaon sa mag-ama. at.Itay! Ayoko. SiAling Ambrosia ay napilitang tumalikod.³Maraming pagkakataong iniligtas ako nito sa panganib. sa simbuyo mandin ng di mapaglabanang hinagpis. Gayon ang nagingpaniniwala ko. ³Ingatan mo ito at pakamahalinalang-alang sa nakalarawa.Mabilis na pinahid ni Ernesto ng kaliwa niyang bisig ang luha sa kaniyangmga mata. at muling panatag na iniharap ang mukha sa nahahambal na ama. anak ko! Alanganin nang lubha ang haba at kulay ng mga araw sa akingharapan!´Pag buhay ka lamang.

Miss sanchez! Hindi ko kayo malilimot kailanman. na saakin na sana maihahabilin si ernesto!´ ³A! Nasa gipit na katayuan kami. a t . Sisikapin kong matanim sa puso atisip niya ang mga aral na aking narinig. Nguni¶tiiwan ko sa inyo ang isang kataga. a n o m a n a n g sabihin ng mga tao. kundi µWala akongSala¶!´³ N a n i n i w a l a a k o s a i n y o . ³MangLino!´ ang pamuling tawag. Gayonma¶y paniwalaan ninyong buhay koman ibibigay nang dahil sa inyo!´Bago nakapagsalita ng anoman si Miss Sanchez.´ ang marahang tugon niLino. pagka¶t gayon ang sinabi ninyo sa akin!Hindi iyan lamang. ³ B a l a n g a r a w a y m a l a l a m a n d i n n i n y o k a y p a l a a n g l a h a t a y l a h a t . mula ngayon. Buung-buo na makukuha ninyo siya saakin sa anomang sandali na maibigan ninyo!´³Salamat. SiMiss Sanchez ay pasugod na lumapit kay Ernesto at niyakap ito.´ anin i L i n o . Mang Lino! Pagpapalain ko! Papagaaralin ko!Magiging kapatid siya ni Erni. Idadalangin namin ang iyong kaligtasan. ³Isang kapalaluang tanggihan ko ang isang matapat na pagkakawanggawa!Opo. ³Maiiwankita kay Miss Sanchez.ambrosia. ´ a n g m a d a l i n g t u g o n n i M i s s Sanchez at bigay na bigay na tumitig sa kausap.na wala nga kayong sala. at maniniwala ako kailanman. Miss Sanchez. Napayuko si Miss Sanchez at nagbuntunghininga. Magpapakabait ka at maging masunurin. Ngayo¶y wala akong tanging sasabihin sa inyo. Pumanatag kayo. ³Tila kayo anghel na nakikita namin kapag may dalita!´³Mang Lino!´ tawag ni Miss Sanchez sa tinig na tigib ng panggigipuspos. ³Hindi ko kailangang malaman kung bakit kayohinuhuli! Nguni'¶ ibig kong ipakiusap sa inyo. Miss Sanchez.³Ernesto!´ ang malungkot na tawag ni Lino sa kaniyang anak. si Lino ay mabilis nayumukod at humalik sa dahon ng pamaypay na anahaw na nakabitin sa kamayng dalaga. Mang Lino!´³Wala nang panahong maisalaysay ko pa ang mga tunay na nangyari. M a n g L i n o . Babalik ako saiyo. Mang Lino. ang pagsisikap na makaganting-loob sa inyo. anak ko!´P a s u g o d n a y u m a k a p s i E r n e s t o s a k a n i y a n g a .³Miss Sanchez!´ ang magalang na bati ni Lino bago nakapagsalita angdalaga. kung may tiwala kayo sa akin.´³ M i s s S a n c h e z ! H i n d i k o m a l i r i p k u n g p a a n o n g n a g i n g m a r a p a t a n g kaliitan namin sa inyong pagtingin. Maging sa anomang kalagayansiya maturing ay tatanawain kong utang-na-loob sa buong buhay ko!´³Aariin ko siyang akin. na isa ring ulila. athuwag ninyong alalahanin si Ernesto. Miss Sanchez! Inihahabilin ko siya sa inyo.³ A n o m a n a n g m a n g y a r i . M agigingpanata ko. saka basa ngluha ang mga matang humarap kay Lino. ay naniniwala ako ngayon pa. a n o m a n a n g k a h a n t u n g a n . na isinasamo kong paniwalaan sana ninyo!´³Opo! Sabihin ninyo.

matapos mag-isip sandali. ´ a n i n i L i n o n a m a l u n g k o t n g u n i ¶ t p a y a p a n g humarap sa marami.Malayo na ang sasakyang nilulunan ni Lino ay nasa gayong anyo pa rin siErnsto.´ ani ni Kabo Lontoc.´ aniya pa at malungkot na tuminginkay Ernesto. ³Ibulsa mo na lang µyang bastus naposas na µyan! Hindi kailangan µyan. Kabo Lontoc. sa kaniyan g paligid. gayon pala¶t dapat sagutin?´ sumbat ngisa pang matandang lalaki. Di kaya nakikitang µyun lang hindi nagtatago angsiyang dinadakip?´³E. ³ ay iiwan kong sangla sa inyo ang aking anak!´Pinagkabilaang akbayan ni Miss Sanchez at Miss Lavadia si Ernesto. Ernesto!´ tigib-lunos na udyok ni Miss Lavadia.´ ani Miss Sanchez at lumapit sa kabo.³Utangna-loob.³huwag ninyo silang kabitan ng esposas. sa mahigpit na pagkakatikomn g k a n i y a n g m g a l a b i a t s a m g a m a t a n g i t i n i t i t i g n a p i l i t b a g a m a n l a b i s n a nahihilam ay dagling masisinag ang malaking nais na makapag-anyong matibaysa paningin ng kaniyang ama sa kabila ng matinding simbuyo ng hapis. Kasunod nila angisang maalikabok na jeep na pinalalakad ng isa sa tatlong kawal na lulan. kahit na ganyan lang sa tingin! Sabad ng isangmatandang lalaki na umingusingos. Sahudyat ng kabo.Tiningala ni Ernesto si Miss Sanchez at si Miss Lavadia. isa sa mga kawal ang bumaba at naglabas ng esposas.Walang kaimik-imik na nakatitig ang bata sa mukha ng kaniyang ama. Walang kurap na nakatitig sa malayo. sagut din!´ ang halos sabay-sabay na pakli naman ng marami. ³Pwe!´³Marangal na tao µyan.kaibigan?´³ S a s a m a a k o s a i n y o . Ni yakap si ya nang buong hi g p i t n i L i n o a t h i n a g k a n n a n g hinagkan.´ aniya pa at binalingan si Lino. Parang walang nararamdaman.Sa malakas na pag-alon ng dibdib ng bata. 193 ³Ernesto!´ ang nahahambal na tawag ni Miss Sanchez sa pagkakatitig samukha ng bata. kung gayon. ³Kung minsa¶y kailangan din pala ang isang kasawian paramaunawa ng tao na may halaga pa siya sa kaniyang kapwa! Salamat sa inyonglahat! Sa mga utang-na-loob namin sa inyo. Kabo!´ susog naman ni Villas.³Bakit ba di magtago. ³´PrivateGorospe!´ baling sa may hawak na galang. hindi rito sa Pinyahantitira µyan nang lantaran!´ ang palabi at patalilis na wika ng isang matandangbabaing may pandudurang nagluwa sa sapa. Nakita ng . ³Bayaan mong malaglag ang mga luha mo! Sulong umiyak ka!Makagiginhawa µyan sa dibdib mo!´³Siyanga. ni naririnig.m a n a t i l l a d i makapangusap. kundangan.Waring nasaid ang luha sa tindi ng dusang kumuyom sa dibdib.´Paano. Sinasagutan ko sa inyo na hindi silatatakas!´³Kasama akong mananagot.³Kami man. Tila walang nakikitang anoman sanatatanaw. 192 Sa-lalapit na noon si Kabo Lontoc at si Estanislao Villas.³Kung may balak man lamang na magtago µyan.

habag at . ³Mabuti na lamang at sa kaniya nahabilin ang bata!´³Ba! Mang Islaw!´ tawag ng isang babae na nakapansing naroon pa siEstanislao Villas. ³Bayaan mong malaglag ang mga luha mo! Sulong umiyak ka!Makagiginhawa µyan sa dibdib mo!´³Siyanga. Ako na ang bahala! Isama naninyo siya!´Isang tinging balot ng magkakalangkap na lungkot. Kung may anomansina Ernesto na dapat dalhin sa amin ay kayo na sana ang bahala!´³Opo.´ ang pahikbing wika ni Ernesto sa tinig na tigib ng masaklapna hinanakit.³Tibayan mo ang loob mo! Talagang ganyan ang buhay! Maraming pagsubok!Maraming pagtitiis! Nguni¶t umasa kang hindi ka pababayaan! Ituturing kitangtunay na akin. Ernesto!´ ang mahambal na alo ni MissErnesto. ³Magandanglalaki. ³AlingAmbrosia!´ baling na tawag sa labandera. ³Lalakad na kami.³Kaawa-awang bata!´ ang sagut-sagutang wika ng marami.´ ang tugon ni Villas. ³Gaya rin ng araw: may dilim at may liwanag ang buhay! « Tena naErnesto!´ yaya na ng dalaga at masuyong inakbayang muli ang bata. Ernesto!´³Ang Itay ko. Kung may anomansina Ernesto na dapat dalhin sa amin ay kayo na sana ang bahala!´³Opo. ³Lalakad na kami. Nakita ng dalawana may namuong luha sa mga mata ng bata. ³Paano ba? Hindi ba kikilos ang ating kapisanan?´³Iyan din nga ang iniisip ko. ³panay siyang hirap« panay siyang pagtitiis!´³Umasa kang liligaya rin siya.³Ernesto!´ ang masuyong tawag ni Miss Sanchez sa umiiyak na tinig. M i s s Lavadia. at Ernesto. Ernesto!´ tigib-lunos na udyok ni Miss Lavadia. at mabait!´ anang ilan. Ernesto!´ ang mahambal na alo ni MissErnesto. ³panay siyang hirap« panay siyang pagtitiis!´³Umasa kang liligaya rin siya.dalawana may namuong luha sa mga mata ng bata.³Tibayan mo ang loob mo! Talagang ganyan ang buhay! Maraming pagsubok!Maraming pagtitiis! Nguni¶t umasa kang hindi ka pababayaan! Ituturing kitangtunay na akin. Miss Sanchez!´ anang labandera. ³AlingAmbrosia!´ baling na tawag sa labandera.´ ang pahikbing wika ni Ernesto sa tinig na tigib ng masaklapna hinanakit. Ernesto!´³Ang Itay ko. na biglang yumuko at humikbi-hikbing halos mapugtuan ng hininga. ³Gaya rin ng araw: may dilim at may liwanag ang buhay! « Tena naErnesto!´ yaya na ng dalaga at masuyong inakbayang muli ang bata. Miss Sanchez!´ anang labandera. Ako na ang bahala! Isama naninyo siya!´Isang tinging balot ng magkakalangkap na lungkot.³Ernesto!´ ang masuyong tawag ni Miss Sanchez sa umiiyak na tinig.³ T al a g a n g p a m b i h i r a n g b a b a e µ y a n g s i M i s s S a n c h e z . ³Ernesto!´ ang nahahambal na tawag ni Miss Sanchez sa pagkakatitig samukha ng bata. na biglang yumuko at humikbi-hikbing halos mapugtuan ng hininga.Tiningala ni Ernesto si Miss Sanchez at si Miss Lavadia. ´ a n a n g i s a n g matandang lalaki naman. habag at paghanga ngn a i w a n g k a n a y o n a n g p u m a t n u b a y s a p a g l a k a d n i n a M i s s S a n c h e z .

³Talagang pambihirang babae µyang si Miss Sanchez. MissLavadia.³Kaawa-awang bata!´ ang sagut-sagutang wika ng marami.´ ang tugon ni Villas.´ . ³Mabuti na lamang at sa kaniya nahabilin ang bata!´ ³Ba! Mang Islaw!´ tawag ng isang babae na nakapansing naroon pa siEstanislao Villas.´ anang isangmatandang lalaki naman. ³Magandanglalaki.paghanga ngnaiwang kanayon ang pumatnubay sa paglakad nina Miss Sanchez. at Ernesto. at mabait!´ anang ilan. ³Paano ba? Hindi ba kikilos ang ating kapisanan?´³Iyan din nga ang iniisip ko.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful