Maganda Pa Ang Daigdig Ni: Lazaro Francisco Uri ng Nobela: Ang Maganda Pa Ang daigdig ay isang uri ng Nobelang Historikal

.isang uri ng nobelang humango ng materyal sa mga pangyayaring naganap sa kasaysayan ng Pilipinas. Ito ay pumapaksa sa mga aktwal na pangyayari o kaya¶y mga sitwasyong nahahawig sa mga aktwal na kalagayang umiral sa kasyasayan ng bansa. Maaari din itong maging isang uri ng Nobela ng Romansa. Dahil pumapaksa din ito sa pag-big. Pag-ibig sa bayan, sa Diyos, sa kapwa, magulang, kasintahan, at ipa pang uri ng pag-ibig. Maari din maging Nobela ng Pagbabago. Na naglalayong magtaguyod ng pagbabago sa lipunan at pamahalan. Pangunahing Tauhan: Lino Rivera Si Lino ay anak ng magsasaka at dumanas ng pagdurusa sa sistemang piyudal. May isa siyang anak si Ernesto. Dati rin siyang sundalo ng Bataan. Ms. Loreto Sanchez (Luring) Isang Prinsipal at babaeng banal. Siya ang nag-alaga kay Ernesto habang nasa bukid ang amang si Lino.May lihim na pag-ibig kay Lino Padre Amando Amain ni Ms. Sanchez. Nag-aari ng malalawak na lupain at magpapanukala ng pagbabago. Ernesto Nag-iisang anak ni Ernesto. Inaalagaan ni Ms. Sanchez. Kumander Hantik Kasapi ng mga huk na hihimukin si Lino na makisapi sa kanilang samahan upang wakasan ang bulok na sistemang agraryo. Koronel Carlos Roda Pinuno ng mga militar sa operasyon laban sa mga huk at pagpapasuko sa grupo nila ni Lino. Mapagparaya sa pag-ibig niya kay Ms. Sanchez. Don Tito Isang makapangyarihang panginoong maylupa.

kahit sino ka man presidente ka man ng bansa . Nagbalik siya sa Pinyahan makaraan ang digmaan. Magwawakas ang nobela sa bakbakan ng mga rebelde at tropa ng pamahalaan. Kahit gaano pa man ito kahirap mayroon pa ring pag-asa at mga taong may mabubuting loob na tutulong. na isang makapangyarihang panginoong maylupa. Ang lugar kung saan ipinanganak si Lino. maihahayag na walang sala si Lino na taliwas sa paratang na siya'y mamamatay-tao. Tatanggi si Lino. May mga mayayaman. Mabibilanggo siya. Pagpapahalaga Ang panalangin ay mabisang paraan sa matapos ang giyera o ano mang hindi pagkakaunawaan sa panig ng dalawang taong nagtatalo. Hindi kailangan na ang buhay dito sa mundo ay hindi pantay. Ngunit ang pagsubok ng buhay ay walang pinipili. Buod ng Nobela Nobela ni Lazaro Francisco. Si Lino ay anak ng magsasaka at dumanas ng pagdurusa sa sistemang piyudal. Sa lahat ng problema o sitwasyon ay mayroong solusyon. Darating sa buhay niya si Pari Amando na nag-aari ng malalawak na lupain at magpapanukala ng pagbabago. at magbabalik sa kaniyang lalawigan. Ang pangkat ni Lino ang magsisilbing tagapagtanggol ng naaaping magsasaka. at hinanap ang kaniyang anak na si Ernesto. kasama ang iba pang bilanggo. lalo na't napaibig siya kay Bb.Tisyo Kanang-kamay ni Lino. may mga mahihirap. Sanchez. Tahimik na sana ang pamumuhay ni Lino. ngunit makatatakas. Pagkaraan. Tagpuan Ang Tagpuan ng kuwento ay sa Pinyahan. Darating ang sandali na masasangkot siya sa gulong. at pagbibintangang pumatay sa isang lalaki. Sasapi rin siya sa pangkat ni Don Tito. ang Maganda pa ang Daigdig ay naglalahad sa buhay ni Lino Rivera. Makikilala niya si Kumander Hantik na hihimukin siyang sumama sa kilusan upang wakasan ang bulok na sistemang agraryo.

Miss Sanchez. yayamang hindi pa naman gaanong tiwasay angpanahon.³Ito pa. Sa huli ang tama din naman ang mananaig kaya¶t kung wala naman tayong ginawang masama sa iba. Manampalataya lamang tayo. a n g m a y m a i i n i t n a u l o s a kanilang paligid ay para namang nasubhang bigla ng malamig na tubig. Kailangan natin harapin at ayusin ang ano mang problema natin.´ himig pasintabing wika ni Kabo Lontoc. ³Huwag sana nating malimot na sinaKabo Lontoc ay napag-uutusan lamang! Tumutupad lamang sila sa kanilangtungkulin! Batas at bayan ang kanilang panginoon. at magtiwala.o ordinaryong tagapagbenta ng popcorn sa daan Hindi pwedeng wala kang pagdaanang pagsubok sa buhay kaya isa-isip natin na normal lang ang mga ganitong bagay sa mundong ating ginagalawan. Ang mgaumirap sa kabo ay tumahimik na at ngumiti pa ang ilan. Upangmaagap na maapula ang anumang maaaring mangyari ay iginala ng dalaga angkaniyang paningin sa karamihan at mabanayad na nagsalita. Bigyang pansin natin ang mga taong magmamahal sa atin at ang mga pangarap na ating nais makamit. At sigurado. at tayo¶y bahagi ng bayangpinaglilingkuran nila!´ Sa ilang katagang iyon ng punungg u r o . Sa ano mang problema. Nararapat lamang na hindi tayo mawalan ng pag-asa. at yayamang marami pa rin naman ang nakikita nating nagkalt doon atdito na nakagawa ng lalong malulubhang paglabag sa batas nguni¶y ni di pa manlamang yata kamalak-malak na isakdal at hulihin kung kaya nakapanunungkulanpa ang iba at ang iba nama¶y patuloy .³Mga kanayon!´ ani ni Miss Sanchez. ipapakita ng Diyos na maganda pa rin ang daigdig. Miss Sanchez. MAGANDA PA ANG DAIGDIG Ni Lazaro FranciscoKabanata 13 ³Wala Akong Sala´ Napansin kaagad ni Miss Sanchez ang kakatwang kilos at alingasngas ngkaniyang mga kanayon laban kina Kabo Lontoc na ibinunga ng bintang ni AlingAmbrosia na benggansa lamang ang dahilan ng pagdakip kay Lino. nguni¶t hindi nagsalita.³Ipinakikiusap ko sana sa kanila.´ pakli naman ni Villas natinukoy sina Kabo Lontoc. Huwag nating hayaan na sirain ng iba ang buhay natin lalo na kapag tayo ay inaakusahan ng isang krimen na hindi tayo gumawa. hindi natin kailangan magtago at magdusa sa halip ipaglaban natin ang ating sarili. hindi dapat tayo matakot. ³na. ³ang isa samalulungkot na tungkulin namin! Nguni¶t kung hindi namin tutupdin ito ay bababaa n g t i n gi n s a a m i n n g b a y a n a t b a k a w i k a i n p a n g a l a n g a n k am i s a a m i n g uniporme!´Tumangutango si Miss Sanchez.

Nasabi ko pa nga na kung kailangan lamang na palayuin na muna rito ang mag-amang Lino at hindi maluwag na magawa natin iyon. ³Maaari bangbigyan ninyo kami ng kaunting panahong makausap muna namin si Mang Lino?´³Aba. ³Mag-aral kang magpakalalaki. Villas?´ tanong ni Miss Lavadia. ³ kung hindi man kami ay marami pa rinnamang ibang mauutusang dumakip sa dinarakip namin at baka. umasa ka ring magbabalik ako Ernesto.³E« ano ang sagot sa inyo. gayong manipis atbutas-butas na ang dingding ng takayad. anoman ang . s a k a h i n a r a p s i V i l l a s .maging dalus-dalos pa sa pakikitungo sa inyo at sa dinarakip!´ Lumingalingaa n g k a b o a t t u m a n a w s a m g a k a s a m a n g k a w a l .´ payag kaagad ng kabo.Saglit munang tinaya ni Miss Sanchez ang anyo ng pag-uusap ng magama. Sinundan siya ni MissLavadia at ni Aling Ambrosia. n a anupa¶t palabasin na lamang na hindi nila natagpuan si Lino dito saan man. Nguni¶t maikli na ang panahon. Kabo Lontoc. Mr. Itanimmo sa puso mo na wala akong sala.. napilitan nanglumapit ang dalaga na naging maingat naman at marahan. ³Gagabihin kami. Kaya nga. kung inaalat.ay maano sanang ipagwalambahala na muna nila ang pagdakip na ito kay Linoa t m a g i n g p a r a n g b a l a t o n a n i l a s a a t i n a n g k a n i l a n g p a g p a p a u m a n h i n . Umasa kangmagbabalik ako.Buung-buo manding nakapako naman yata ang isip ni Lino sa mga bagayna sinasabi at itinatagubilin sa anak kung kaya nakalapit at sukat sina MissSanchez sa may likuran ng takayad nang di niya napansin.³Tama rin naman ang isinagot nila sa µkin. alang-alang sa kabutu-butong anak na musmospa¶t walang sinomang maaaring sulingan kahit na isang malayo nang kamaganak!´Malungkot na yumuko si Miss Sanchez at nagpatuloy sa di rin pagkibo.kung wala man. opo. Villas!´ ³Sandali lamang. ³Kung magkakagayond a w a y k a i l a n p a k a y a m a s i s i m u l a n a n g p a g p a p a t u p a d s a m g a b a t a s s a kapakanan ng kapayapaan at kaayusan?´³Saka.na nakapamamayagpag sa gitna ng bayan. at walang pangamba. kahiman bata ka pa. Miss Sanchez.´ anang tinig ni Lino na halos nanuot sa kaluluwa ni Miss Sanchez at ngdalawang kasama. At .Hindi kami maiinip. ³Kausapin na ninyo.´ tanging nasabi ni Miss Sanchez na tumalikod na upang lumapitsa magamang Lino.³Muli¶t muling sinasabi ko sa iyo. marahan. Patuloy si Lino sa banayad napagsasalita at sa tinig na malinaw.´ Hadlang ni Miss Sanchez.´ sudlong ni Kabo Lontoc. Ibig sana niyang igalang ang mga huling maseselang sandaling yaon ngkanilang pag-uusap. Mr. pagka¶t may katarungan pa naman sa puso ng tao. marahil.´ ang patuloy na salaysay niVillas na naging tugon na rin sa tanong ni Miss Lavadia. na tibayan mo sana ang loobmo. huwag na lamang sanangdakpin ngayon dito ang ama.´ ³Salamat. pagka¶t iyan ang totoo. Hahanapin kitasaanman. Ernesto.

Si Miss Sanchez. Huwagkang gagawa ng masama.maipangangako mo sa akin. Isa man sa kanila ay walang nangahas na sumilip man lamangsa anyo ng mukha ni Ernesto. Sa Kaniya ka tatawagkapag nawawalan ka ng pag-asa.³Ernesto!´ ang malungkot na tawag ni Lino. kundi sapagka¶ymasama ang masama.³Gaano kaya katibay ang puso mo. Bakit ka lumuluha? Sa pagkakasala lamang. Sa Kaniya mo idadaingang mga sakit ng loob mo. makalawang Iumunok. kumurap-kurap na muling tilanahihilam. Suminghot si MissSanchez at tila panabay na humikbi sina Miss Lavadia at Aling Ambrosia. Ernesto?´ ang tanong ni Lino atmasusing minasdan ang mukha ng anak. Nagpatuloy si Linosa pagsasalita ³Huwag kang mawawalan ng pananalig sa Diyos. Mag-aral kangmakisama sa kanila. ay patuloy sa matahimik na pagkakayukohabang nakikinig. hindi sapagka¶t may impiyerno. gaya rin ng ginawa kong paghahanap sa iyonoong sanggol ka pa. Sa Kaniyaka dudulog kung nakararamdam ng pangungulila ang puso mo sa isangmagulang o sa isang kamag-anak o sa isang kaibigan!´Muli pa na namang huminto si Lino sa pagsasalita.hindi ba?´Tumigil sandali si Lino sa pagsasalita.mangyari. Sa Kaniya ka hihingi ng lunas kung ikaw ay maykaramdaman. sa pagkabulid lamang ngmasama. at humikbi-hikbi sa pagpipigil mandinghuwag siyang mapasigaw. anak ko?´Noon pa lamang napilitan nang silipin at masdan ni Miss Sanchez angmukha ni Ernesto. Nguni¶t gumawa kang mabuti. hindi sapagka¶t may langit kundi sapagka¶t mabuti ang mabuti. Ernesto na di ka iiyak? Maipangangako mo ba µyansa akin. Ernesto. Ernesto! Iyan lamang. Nguni¶t namalisbis lamang ang luha sa kaniyang mgapisngi at di nakapangako. ang tanging di ko ibig na mawala pasa akin. Sa Kaniya mo hihingin ang lahat ng iyong ibig. ³Mapait man sa loob ko¶y tikisna sinanay kita sa hirap para magkaroon ka ng matibay na puso at matatag naloob. Mapapansing dinampi-dampian ni Miss Sanchez ng panyo ang kaniyang mga mata. Hindi sa gaanoman kalaking kasawian at mga kaapihan!´ .Naniniwala akong may langit at impiyerno sa kabilang buhay. Iyan lamang ang nakikilala kong landas para sa mga taong may dangal at may kahihiyan!´Pamuling tumigil si Lino sa pagsasalita. Mabilis na tumatakas ang oras atibig niyang makimis ang lahat ng dapat ang sabihin. gaya rin ninaMiss Lavadia at Aling Ambrosia. ³Magpapabait ka. ³Kung hulihin na ako ilakad. Maging magalang ka at matapat na lagi.´ patuloyni Lino sa tinig na nabasag nang bahagya. nararapat malaglag ang luha ng isang tunay na lalaki. ngunithindi pa rin sila napansin ng mag-ama.Huwag kang hihiwalay sa nalalaman mong mabuti. Hindi pa nasira ang anomang sinabi ko sa iyo.sa mga bagay na dati kong pinaniniwalaan.³Wala akong mapaghahabilinan sa iyo kundi kay Aling Ambrosia. at sa lahat ng tao. kuminig-kinig ang mga labi. Nakita niyang kumurap-kurap ang bata sa pagkatingalangnakatitig sa mukha ng ama. kahit ka mamatay.

ang alaalang ito¶y hindi nawalay sa katawan kosaglit man!´ Dinukot ni Lino sa kaniyang lukbutan ang isang kalupi at inilabasmula sa isang tanging pitak nito ang isang munti at manipis na krusipihongaluminyo na may nakapakong larawan ng Kristo. at. Ernesto.³Ipinakikiusap ko sa iyo. Itay.Mabilis na pinahid ni Ernesto ng kaliwa niyang bisig ang luha sa kaniyangmga mata. Itay!´³Ernesto!´ ang tawag ng ama sa di-natitigati na tinig.³May isang tanging alaala na iiwan ko sa iyo. at sa akin!´ Hinagkan muna ni Lino ang 190 krusipiho bago hinawakan ang kamay ng anak at inilagay iyon sa lahad na palad. ³Ito¶y alaalang bigay sa akinng iyong ina! Sa pakikilaban sa Bataan. hindi ako maaano.Itay! Maski hindi na ako kumain. Itay!´³Ernesto!´ ang mairog na tawag ng ama. Ingatan mo at pakamahalinang alaalang iyan ng iyong ina!´³Itaaay!´ tutol pa rin ni Ernesto. Isinubsob naman ni Miss Sanchez ang kaniyang mukha sadalawang palad at tikis na hindi kumilos.³Maraming pagkakataong iniligtas ako nito sa panganib. ³Ayokong kunin ito sa iyo! Ibig kong makaligtas ka.´ aniyang muli niLino sa tinig ng isang tahasan nang pamamaalam. sa iyong ina. inilahad ang palad at pinakatitigan ang krusipiho na sa mga mata¶ynunukal ang luha. ³Itay!´ tawag ni Ernesto sa kumikinig na tinig at di itinikom ang palad nakinasasalalayan ng krusipiho. sa pamumundoknamin bilang mga gerilya.Itay! Ayoko.isinubsob ng bata ang kaniyang mukha sa krusiho at pasigaw na aniya:³Diyos ko po! Si Itay ko po!´Tahasan nang umiyak si Miss Lavadia. sa simbuyo mandin ng di mapaglabanang hinagpis. Ernesto. Gayon ang nagingpaniniwala ko. Tumagilid lamang si Miss Lavadia na tiladi na makagalaw. hindi ako matatakot! Oo. sa pagkapiit sa Kapas. Humagulgol si Aling . anak ko!´Hindi na nakatutol si ernesto. ³Hindi mo pa nauunawaan anghiwaga ng buhay! Sundin mo ang sinasabi ko sa iyo. ³Ikaw ang laongmangangailangan niyan! Higit na mahaba ang panahong tatahakin mo pa sabuhay. Di mamakailang sa gitna ng malulupit napangangailangan natin sa Maynila ay dinalanginan ko iyan at ako¶y dininig. sa malaong pakikipagsapalaran natin sa Maynilahanggang sa mga sandaling ito. ayoko. Kailangang igalang ang maseselangmga sandali yaon sa mag-ama. ³Ingatan mo ito at pakamahalinalang-alang sa nakalarawa. at muling panatag na iniharap ang mukha sa nahahambal na ama. anak ko! Alanganin nang lubha ang haba at kulay ng mga araw sa akingharapan!´Pag buhay ka lamang. Dahan-dahang iniunat ang naginginig namga daliri.Naging mabisang tulay iyan ng mga dalangin ko sa Diyos!´ Binitiwan na ni Linoang kamay ng anak. SiAling Ambrosia ay napilitang tumalikod.

Pumanatag kayo.³Ernesto!´ ang malungkot na tawag ni Lino sa kaniyang anak. Maging sa anomang kalagayansiya maturing ay tatanawain kong utang-na-loob sa buong buhay ko!´³Aariin ko siyang akin. na isinasamo kong paniwalaan sana ninyo!´³Opo! Sabihin ninyo. kundi µWala akongSala¶!´³ N a n i n i w a l a a k o s a i n y o . saka basa ngluha ang mga matang humarap kay Lino. ³Tila kayo anghel na nakikita namin kapag may dalita!´³Mang Lino!´ tawag ni Miss Sanchez sa tinig na tigib ng panggigipuspos. Napayuko si Miss Sanchez at nagbuntunghininga. na isa ring ulila. athuwag ninyong alalahanin si Ernesto. ³MangLino!´ ang pamuling tawag. ang pagsisikap na makaganting-loob sa inyo. Mang Lino!´³Wala nang panahong maisalaysay ko pa ang mga tunay na nangyari. Buung-buo na makukuha ninyo siya saakin sa anomang sandali na maibigan ninyo!´³Salamat. Miss Sanchez! Inihahabilin ko siya sa inyo. Mang Lino! Pagpapalain ko! Papagaaralin ko!Magiging kapatid siya ni Erni.³ A n o m a n a n g m a n g y a r i . SiMiss Sanchez ay pasugod na lumapit kay Ernesto at niyakap ito.´ ang marahang tugon niLino. M agigingpanata ko. pagka¶t gayon ang sinabi ninyo sa akin!Hindi iyan lamang. Gayonma¶y paniwalaan ninyong buhay koman ibibigay nang dahil sa inyo!´Bago nakapagsalita ng anoman si Miss Sanchez. ay naniniwala ako ngayon pa. Idadalangin namin ang iyong kaligtasan. ³Maiiwankita kay Miss Sanchez. Mang Lino. a t . Ngayo¶y wala akong tanging sasabihin sa inyo. Magpapakabait ka at maging masunurin. M a n g L i n o .´ anin i L i n o . Babalik ako saiyo. Miss Sanchez. at maniniwala ako kailanman. si Lino ay mabilis nayumukod at humalik sa dahon ng pamaypay na anahaw na nakabitin sa kamayng dalaga. ³Hindi ko kailangang malaman kung bakit kayohinuhuli! Nguni'¶ ibig kong ipakiusap sa inyo. kung may tiwala kayo sa akin.na wala nga kayong sala. ´ a n g m a d a l i n g t u g o n n i M i s s Sanchez at bigay na bigay na tumitig sa kausap. Nguni¶tiiwan ko sa inyo ang isang kataga. na saakin na sana maihahabilin si ernesto!´ ³A! Nasa gipit na katayuan kami.ambrosia. Miss sanchez! Hindi ko kayo malilimot kailanman.´³ M i s s S a n c h e z ! H i n d i k o m a l i r i p k u n g p a a n o n g n a g i n g m a r a p a t a n g kaliitan namin sa inyong pagtingin. Sisikapin kong matanim sa puso atisip niya ang mga aral na aking narinig. ³ B a l a n g a r a w a y m a l a l a m a n d i n n i n y o k a y p a l a a n g l a h a t a y l a h a t . a n o m a n a n g k a h a n t u n g a n . ³Isang kapalaluang tanggihan ko ang isang matapat na pagkakawanggawa!Opo. Miss Sanchez.³Miss Sanchez!´ ang magalang na bati ni Lino bago nakapagsalita angdalaga. mula ngayon. a n o m a n a n g sabihin ng mga tao. anak ko!´P a s u g o d n a y u m a k a p s i E r n e s t o s a k a n i y a n g a .

kaibigan?´³ S a s a m a a k o s a i n y o . ³Pwe!´³Marangal na tao µyan.Waring nasaid ang luha sa tindi ng dusang kumuyom sa dibdib.´ ani Miss Sanchez at lumapit sa kabo.³huwag ninyo silang kabitan ng esposas. ³Bayaan mong malaglag ang mga luha mo! Sulong umiyak ka!Makagiginhawa µyan sa dibdib mo!´³Siyanga.Walang kaimik-imik na nakatitig ang bata sa mukha ng kaniyang ama.³Kami man.³Kung may balak man lamang na magtago µyan. Ni yakap si ya nang buong hi g p i t n i L i n o a t h i n a g k a n n a n g hinagkan. Walang kurap na nakatitig sa malayo. 192 Sa-lalapit na noon si Kabo Lontoc at si Estanislao Villas. gayon pala¶t dapat sagutin?´ sumbat ngisa pang matandang lalaki. ³Ibulsa mo na lang µyang bastus naposas na µyan! Hindi kailangan µyan. hindi rito sa Pinyahantitira µyan nang lantaran!´ ang palabi at patalilis na wika ng isang matandangbabaing may pandudurang nagluwa sa sapa. matapos mag-isip sandali.m a n a t i l l a d i makapangusap. Parang walang nararamdaman. 193 ³Ernesto!´ ang nahahambal na tawag ni Miss Sanchez sa pagkakatitig samukha ng bata. ³´PrivateGorospe!´ baling sa may hawak na galang.´ aniya pa at malungkot na tuminginkay Ernesto. ³ ay iiwan kong sangla sa inyo ang aking anak!´Pinagkabilaang akbayan ni Miss Sanchez at Miss Lavadia si Ernesto. Tila walang nakikitang anoman sanatatanaw. ni naririnig. sagut din!´ ang halos sabay-sabay na pakli naman ng marami.³Bakit ba di magtago.´ aniya pa at binalingan si Lino. Kasunod nila angisang maalikabok na jeep na pinalalakad ng isa sa tatlong kawal na lulan. kung gayon. kundangan. Sinasagutan ko sa inyo na hindi silatatakas!´³Kasama akong mananagot. sa mahigpit na pagkakatikomn g k a n i y a n g m g a l a b i a t s a m g a m a t a n g i t i n i t i t i g n a p i l i t b a g a m a n l a b i s n a nahihilam ay dagling masisinag ang malaking nais na makapag-anyong matibaysa paningin ng kaniyang ama sa kabila ng matinding simbuyo ng hapis. sa kaniyan g paligid. Ernesto!´ tigib-lunos na udyok ni Miss Lavadia. Sahudyat ng kabo. Kabo!´ susog naman ni Villas.´Paano. ´ a n i n i L i n o n a m a l u n g k o t n g u n i ¶ t p a y a p a n g humarap sa marami. kahit na ganyan lang sa tingin! Sabad ng isangmatandang lalaki na umingusingos.³Utangna-loob. Nakita ng .Malayo na ang sasakyang nilulunan ni Lino ay nasa gayong anyo pa rin siErnsto. Kabo Lontoc. ³Kung minsa¶y kailangan din pala ang isang kasawian paramaunawa ng tao na may halaga pa siya sa kaniyang kapwa! Salamat sa inyonglahat! Sa mga utang-na-loob namin sa inyo.Tiningala ni Ernesto si Miss Sanchez at si Miss Lavadia.´ ani ni Kabo Lontoc.Sa malakas na pag-alon ng dibdib ng bata. Di kaya nakikitang µyun lang hindi nagtatago angsiyang dinadakip?´³E. isa sa mga kawal ang bumaba at naglabas ng esposas.

Ernesto!´ tigib-lunos na udyok ni Miss Lavadia. ´ a n a n g i s a n g matandang lalaki naman.´ ang pahikbing wika ni Ernesto sa tinig na tigib ng masaklapna hinanakit. ³panay siyang hirap« panay siyang pagtitiis!´³Umasa kang liligaya rin siya.³ T al a g a n g p a m b i h i r a n g b a b a e µ y a n g s i M i s s S a n c h e z . ³Ernesto!´ ang nahahambal na tawag ni Miss Sanchez sa pagkakatitig samukha ng bata. Kung may anomansina Ernesto na dapat dalhin sa amin ay kayo na sana ang bahala!´³Opo.³Ernesto!´ ang masuyong tawag ni Miss Sanchez sa umiiyak na tinig. habag at paghanga ngn a i w a n g k a n a y o n a n g p u m a t n u b a y s a p a g l a k a d n i n a M i s s S a n c h e z . Ako na ang bahala! Isama naninyo siya!´Isang tinging balot ng magkakalangkap na lungkot. at Ernesto. Nakita ng dalawana may namuong luha sa mga mata ng bata. ³Bayaan mong malaglag ang mga luha mo! Sulong umiyak ka!Makagiginhawa µyan sa dibdib mo!´³Siyanga. Miss Sanchez!´ anang labandera. na biglang yumuko at humikbi-hikbing halos mapugtuan ng hininga. Miss Sanchez!´ anang labandera. ³Mabuti na lamang at sa kaniya nahabilin ang bata!´³Ba! Mang Islaw!´ tawag ng isang babae na nakapansing naroon pa siEstanislao Villas. ³Gaya rin ng araw: may dilim at may liwanag ang buhay! « Tena naErnesto!´ yaya na ng dalaga at masuyong inakbayang muli ang bata. ³Gaya rin ng araw: may dilim at may liwanag ang buhay! « Tena naErnesto!´ yaya na ng dalaga at masuyong inakbayang muli ang bata.³Ernesto!´ ang masuyong tawag ni Miss Sanchez sa umiiyak na tinig.´ ang tugon ni Villas.³Tibayan mo ang loob mo! Talagang ganyan ang buhay! Maraming pagsubok!Maraming pagtitiis! Nguni¶t umasa kang hindi ka pababayaan! Ituturing kitangtunay na akin. Ernesto!´³Ang Itay ko. Ernesto!´³Ang Itay ko.³Kaawa-awang bata!´ ang sagut-sagutang wika ng marami. Kung may anomansina Ernesto na dapat dalhin sa amin ay kayo na sana ang bahala!´³Opo.Tiningala ni Ernesto si Miss Sanchez at si Miss Lavadia. ³Lalakad na kami. habag at . Ernesto!´ ang mahambal na alo ni MissErnesto. ³Paano ba? Hindi ba kikilos ang ating kapisanan?´³Iyan din nga ang iniisip ko. at mabait!´ anang ilan.dalawana may namuong luha sa mga mata ng bata. Ernesto!´ ang mahambal na alo ni MissErnesto. ³Magandanglalaki. Ako na ang bahala! Isama naninyo siya!´Isang tinging balot ng magkakalangkap na lungkot.³Tibayan mo ang loob mo! Talagang ganyan ang buhay! Maraming pagsubok!Maraming pagtitiis! Nguni¶t umasa kang hindi ka pababayaan! Ituturing kitangtunay na akin. ³Lalakad na kami. na biglang yumuko at humikbi-hikbing halos mapugtuan ng hininga. ³panay siyang hirap« panay siyang pagtitiis!´³Umasa kang liligaya rin siya.´ ang pahikbing wika ni Ernesto sa tinig na tigib ng masaklapna hinanakit. M i s s Lavadia. ³AlingAmbrosia!´ baling na tawag sa labandera. ³AlingAmbrosia!´ baling na tawag sa labandera.

paghanga ngnaiwang kanayon ang pumatnubay sa paglakad nina Miss Sanchez.³Talagang pambihirang babae µyang si Miss Sanchez. ³Mabuti na lamang at sa kaniya nahabilin ang bata!´ ³Ba! Mang Islaw!´ tawag ng isang babae na nakapansing naroon pa siEstanislao Villas. at mabait!´ anang ilan. at Ernesto. MissLavadia. ³Paano ba? Hindi ba kikilos ang ating kapisanan?´³Iyan din nga ang iniisip ko.´ .´ anang isangmatandang lalaki naman.³Kaawa-awang bata!´ ang sagut-sagutang wika ng marami. ³Magandanglalaki.´ ang tugon ni Villas.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful