P. 1
Kwento Ni Juan

Kwento Ni Juan

|Views: 593|Likes:
Published by Colleen Kay Valde

More info:

Published by: Colleen Kay Valde on Mar 19, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as TXT, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

07/23/2013

pdf

text

original

UNANG BAYTANG 2. Anong Klaseng Klase yan?

By mgakwentonijuantamad Nakapangalan ang seksyon namin dati sa isang puno, ang tawag ay Narra. Hindi ko alam kung bakit ako napabilang doon, siguro kasing tigas ng ulo ko ang kahoy. Ka pag nasa mababang baytang ka palang ay mga kulay naman. Tulad ng kinder red, pre p green at kung ano ano pang kulay ng bahaghari. Ang sumunod ay mga bulaklak, ha nggang umaabot ka sa seksyon ng puno kung nasaan ako ngayon. Kanya kanyang pwest o ang lahat. Sa una labo-labo muna kung saan ka uupo. Syempre ang pinili ko ay b andang likod at isang upuang makinis-kinis pa, dahil mahirap magsulat sa baku-ba ko. Alam ko kaagad kung sino talaga ang mga likhang mabait at sisipsip, dahil si la ang nakaupo sa harap. Ang mga pilyong mag-aaral dati ay nasa likod, alam mo k ung bakit? (1) Para makapagtago kapag magtatanong ang guro (2) pag-inaantok (3) pag-gustong ngumuya ng tsitsirya (4) paggustong magdaldalan, at (4) para malayan g makakopya. Hindi ka kasi halata sa likod, kaya unting tungo lang ay parang bak anteng lote na. Ang una kong ginawa pagdating ng guro ay nagpaalam akong umihi. Nilibot ko muna ang ikatlong palapag para alam ko kung saan ang pinakamalapit na palikuran. Ngayon ko lang nasaksihan ang palapag na ito. Sa baba kasi, ang tand a ko, magkasama pa ang lalake’t babae at pinto lang ang pagitan. Ngayon ay hiwalay na dahil tinutubuan na kami ng malisya at balahibong pusa. Ang pinagtataka ko l ang ay bakit naiihi at natatae ang ibang mag-aaral sa salawal nila. Hindi ba nil a nararamdaman pagtinatawag sila ng kalikasan? Mahihiya ka pa ba kapag sumisilip na ang tubol o kaya lumalamig na ang paligid kahit mainit naman? Minsan lang na ngyari sakin yun, kasalanan din ng guro. Nagpaalam ako sa kalagitnaan ng klase p ero pinagalitan pa ako at pinaupo. Kaya hindi ko na matiis at nagpasabog ako ng lagim sa klase. Pinamukha kong kasalanan ni Ginang! Pagbalik ko, isa-isa ng nagpapakilala ang mga bagong mukha. Naglalakihan pa ang plaka namin ng pangalan, aakalain mong gurang ang babasa. Wala munang itinuro sa unang araw, panay pagpapakilala lang at kung anong trabaho ng magulang mo. Yun ibang guro ay di pa pumapasok at may latak pa ata ng bakasyon. Ito na ang pagkak ataon para makilala namin ang isa’t isa. Lahat ng makilala ko ay may bansag na…kulan got, tababoy, putok, kuneho, noo, uling, panot, kulot, galis, haba-baba, bakat, unano, komang atbp. Sumapit na ang recess. Tumuloy kaagad ako sa kantina at unahan kasi ang mga bata , yumayanig ang sahig sa tuwing magtatakbuhan ang mga anak ng tupa at naghihiyaw an pa ang mga patay gutom. Isang baso ng sabaw ng buko at sikat na banana-Q ang merienda ko. Pagtapos ay diretso nako sa palaruan. Maraming naglalaro, lahat sil a ay madudungis na. Halos kainin ng kalawang at lupa ang mga uniporme nila. Hind i man lang kasi malinisan ang siso at baras kaya nagbabadya ang tetano. Buti wal a pang naninigas ang bagang. 3 mga puna | posted in Nobela ni Juan

Enero 9, 2009 UNANG BAYTANG 1. Pasukan na Naman… By mgakwentonijuantamad Alas sinko na ng umaga. Ang unang halimuyak na bumungad ay ang ginigisang bawang sa kusina. Rinig ko rin ang tilamsik ng mantika at depihit na radyo habang si n anay ay naghahanap ng estasyon ng nagbabagang balita. Wala pa ako sa ulirat para bumangon, pinapanalangin kong makulimlim ang umaga’t may sumalantang bagyo para h indi matuloy ang unang araw ng klase. Inakala kong kulog ang bawat hakbang sa ka hoy naming hagdan. Paakyat na pala siya, para gambalahin ang kaluluwa naming mag kakapatid. Para kaming mga sundalong bumangon at sumaludo sa heneral. Sapilitan pa kung sino ang una saming maliligo para makahandusay pa sa upuan at makaidlip ng ilang minuto. Ako ang panganay kaya ang pinauna ko ay ang bunso. Ang malala a y biglang bumusina ang school bus, kaya kailangan magmadali. Kaya napilitan akon g maligo sa labahan namin na saksakan ng lamig. Mali ang diskarte ko, kaya bawat buhos ng tabo ay may kasamang hiyaw na parang taong gubat. Paspasan lahat ng ki

na nausong bansag sa taong nuknukan ng sama ang ugali. Kung sardinas lang kami. Mag-iwan ng puna | posted in Nobela ni Juan UNANG BAYTANG 12. Napag-isip isip ko. ang mga susunod ay maryang palad na’t pagsundot ng tahong. Sabay karipas ng takbo sa nag-aabang na sasakyan. dahil ang ibang magkakaklase dati ay hindi na ngayon magkakasama. Aakalain mong sementery o ang bawat silid aralan dahil tahimik lahat ng estudyante at hindi pa magkakaki lala.los. Baka lagari na o palakol ang gamitin sa malatsits aron mong manoy. baunan kong m ay sabaw sabaw pa at coleman. Hindi ko alam kung kinakab og silang pumasok o talagang nakakatakot lang yun babaeng gwardya na parang ward en. maliban pa sa regla na para naman sa nagdadalag a. Halos dalawang linggo rin ang nilagi ko sa bahay na suo t lang ang daster ni nanay habang paika-ikang maglakad. Ang malala ay baka mamuo pa ng kesong puti at laging mangamoy. Ito ang eksenang rumolyo sa mapaglarong kaisipan ko. Baka kailangan pa nila akong igapos para hindi magwala s a sakit. wala pang “Oplan Tuli” ang mga barangay. Habang nasa daan ay binahagi sa akin ng tatay ko ang primitibong pagtuli. Sa loob ng school bus. Isa nako sa mga nagpapanggap. Kung magtatago ka ay baka magbinat a ka ng nangungunat ang balat. s ulit kaming delata dahil siksik sa laman at katas ng pawis. Pero isa ito sa mga kinakatakutan. pati almusal namin ay parang lamutak ng hayop. Isang kuskos lang ng sipilyo sa ngipin at ayos na! Bitbit ko ang bag kong mas malaki pa sakin. Ito ang sukatan ng tapang noon ng mga bagito. Pagnabanggit na sayo ng tatay mo na oras ng magpaka lalaki ay binabalot ng dilim ang paligid at bigla kang manlalamig. Kaya sa gitnang bangko kami umupo. Sa unang pa lapag ang Grade 1 kaya tumuloy nako sa ikatlong palapag. Madalas ay nagkakasilipin pa ng patutoy para lang mapatunayan sa korte na tuli ka na’t mapawalang sala. Kailangan matalupan ang balat para du mungaw ang bumbilya. Sa pro binsya kasi ito naganap at labaha lang ang uso noon. Ito ang pinakamaselang usapin sa element arya noon kahit hanggang ngayon. Ang nagpapasama lang sa loob ay mga iyakin! Ayaw kong maging sentro ng panlal ait at panunukso. Nagpapasama pa sa loob ng klase ang iba. Kaya humalik nako kay nanay at pumasok na sa loob. dahil maaari kang maging laman ng tuksuhan na “supot”. dahil ito lang naman daw ang masakit na bahagi ng pagbibina ta. bawal pang umupo ang maliliit na bata malapit sa pinto at baka daw mahulog. kirot at hapdi. Yan na. Ang ingay lang na maririnig mo ay hikab at kalampag ng kundoktor sa gilid ng sasakyan na parang lu malambiting unggoy. Pero kailanga n harapin ni manoy ang madugong kapalaran. Halos la hat ay nagkakapaan palang ng ugali pero malakas ang kutob kong mga demonyita’t dom inyitong nagbabalat kayo ang iba. Tuli By mgakwentonijuantamad Pinagdadaanan lahat ito ng nagbibinata. Ang iba ay kandong pa ng nanay. “K upal” ang tawag dito. pero ako hindi ako papadala ng tako t. supot ka parin. Tahimik ang lahat na parang bagong saltang preso. mapalad parin ang katayuan ko ngayon kung ihahamb ing sa pamamaraan dati. Kaya tumuloy na kam i ng ospital para kilalanin ang tagahiwa. May nagbabadyang sapakan sa likod ng simbahan kapag nagkapikunan. Ang m asakit lang ay kahit mabasag mo ang panga ng mapanglait na kamag-aral. ay buong tapang ko na hinarap ang mga gunting at karayom ng pan gpamanhid. Pagda ting sa ospital. Ilang dahon din ng bayab . nag-iiyakan na ang mga bata sa harap ng gate.

Nilamon na k asi tayo ng libog. kukontsabahin mo ngayon ang isang kaibigan na babae na m ay slam book. Kaya ang ginawa ko. Ang sulat dati ay parang sining. labas dyan. tipong lalake at kung ano-ano pang kabalbalan. dito ka ngayon magpapasikat. Dapat itago mo ang iyong pangalan sa isang palayaw o kaya naman ay unang letra ng pangalan mo. Tulad ng harana (sin o ba namang tukmol ang magngangawa ngayon sa silid ng bintana tangan ang gitara? ). Mag-iwan ng puna | posted in Nobela ni Juan Hunyo 11. matangkad na dalagita. Ligawan By mgakwentonijuantamad Pasok dito. Ba duy? Paano mo masasabing baduy. pasyalan. Kaya malupit ang pagsa sanay namin noon para mapahanga lang ang dalagita. Kaya ano ang solusyo n? Mamitas ng bulaklak ng santan. Babae lang kasi meron noon. pwede nga akong buhatin at iwasiwas. namula at umiwas. sipa. Lumapit ako at marahang binigkas. Kayumanggi. syempre maglalaro muna ang lahat bago umuwi. yan ang kaakibat ng relasyon ngayon.as ang pinitas at pinakuluan para ipanghugas. marami dyan ang papayag. Pagsumulyap. langit lupa. Sa gitna ng kla se. hawak kamay at nakakalusaw na titigan. kaya ayan. “Ako nga pala ang nagpapadala sayo ng sulat. pananaw niya sa buhay at pag-ibig. Oras na para tanggalin ang maskara at ipakita ang tunay na anyo ng ginoong humahanga. Panis! Puntos muna ngayon. Ipapaabot mo ulit yun. Maramin g paraan kung paano suyuin ang napupusuan. ‘Wag mo ng a lang sosobrahan at ikaiinis na niya yun. Alam mo na siguro ang ibig sabihin noon. Pinaupo niya ako ngayon sa tabi niya at sumagot ng ngiti. pagkain. Mabilisan na ang lahat ngayon. 2010 UNANG BAYTANG 11. ninanakaw lang yun pagkailangan. atbp. Tsaka ka dadaan sa silid aralan niya at t atanawin kung nandoon ba ang dilag. ‘di tayo na!” Hindi na uso ang kilig. Sa paaralan. Nakita ko si Luisa sa ilalim ng puno’t nagsusulat ng kanyang takdang aralin. Mahal ang rosas at hindi pa kaya ng sampung piso kong baon. Guguhitan mo pa yun ng may iba-ibang kolorete. Ang susunod na hakbang. Ibabase mo na ngayon ang panlil igaw mo sa gusto niya. Naparaan kami sa kantina at napatigil sa kagandahan ni Luisa. Recess noon. Ipapaabot mo ito ngayon sa kalapit niyang kaibigan o kaya naman ay kamag-aral. Inuukit pa nga namin sa lamesa ang pangalan ng naii bigan. binabae ka pagnangongolekta ka ng papel na mabango . Gusto ko mang kilalanin pero hindi pa ito ang t amang oras at baka mabulol lang ako…a…a…eh! Uso pa noon ang liham ng pag-ibig. nagnakaw ako ng stationary sa kapatid kong babae . Pag-uwian na. yakap. bako-bako! Ang tagyawat ay malapit sa mukha ng taong humahanga . Ipapakita mo na ikaw ang hari ng agawan base. bakit? D ahil nalimot na natin ang kahalagahan ng maliliit na bagay. opinyon . Pero hindi dati.” o kaya naman “Gusto mo ko. “Ayaw mo? ‘Di ‘wag. hayaan mo muna siyang kiligin at magtaka kung sino ba ang kanyang lihim na tagahanga. magpapalusot ka ngayon na iihi ka. Nataranta tuloy ako ng matitigan. susulatan ko yun bungad na pader ng pangalan niya. paano at saan. ‘wag mo n ga lang lalagdaan dahil may dapat na proseso yan kung kelan. . Palilipasin mo ang ilang buwan na paulit-ulit lang ang ganoong sistema. Floyd at iba pang tropa. Dito mo nga yon ilalagay ang saloobin mo. Ang ganap na lalake. kulang nalang ay maglupasay ka sa paraiso! Pagpadpad ko sa palikuran.” Parang magigiba ang mundo sa lakas ng ka ba. Ipapasulat naman ngayon kay Luisa yun para makita ko kung anong hi lig niya na kulay. Ingatan mo lang madungaw ng dalaga . yun nga ang uso noon puta. Kumb aga ililihim mo muna ngayon. dahil may kasabihan na baka mangamatis ang bumbilya. kasama ko ang kaibigan kong si Don. liham ng pag-ibig. pinag-iisipan bago mo ilapat ang humahalimuyak mong papuri. syempre sasabayan mo narin ng unting sipsip at matamis kasi ang katas ng tangkay.

Sino ba naman ang hindi sisilip di ba? Dumungaw ako at ang bumungad sakin ay ang pulis nilang kapit bahay na sarap na sarap habang nakapatanong. Napatig il lahat ng bagito’t napatitig sa kagandahan ng babae. Kinaumagahan. Mga tsope naman dahil hindi man lang makalapit at walang lakas ng loob n a makipagkilala. Sa puno ng alatiris. Pasikat ang lahat basta makita na namin siyang l umabas. nagdala ako ng pentel pen na iba-iba ang kulay. alangan naman na sungalngalin ko? Ngayon ay isa na akong pusong sawi. Pagsilip ko sa kabila ng bintana ay hindi ko maaninag kung sino dahil nangingitim na sa alikabok at sa pot ng gagamba ang salamin. Masakit. hay langit! Madalang lang pala siya lumabas. napur nada pa ang puta! Nag-isip ako ngayon kung paano makabawi. Maulan noon. pero bahagi ng kwento yun. Ak ala mo nga mga uwak. Walang aagaw!”. Hinamon ko ngayon ng suntukan yun bata at nag-amok n a sa labas ng kalye kami magkita para magbakbakan. akin yun. simula noon. Sakto namang napatitig sakin si hepe. Ito’y pagsasanay lang sa susunod na baytang…ang Sekondarya. kumaripas ak o ng tabo kaya hinabol niya ako sa labas na nakatapis bitbit ang baril. malawak ang imahinasyon kaya kinabog ang dibdib ko. Aba! Minura rin ako pabalik. Namu mula na ako sa galit. Alam mo na man ang bata. 2010 UNANG BAYTANG 10. Naglalaro ng bangkang gawa sa t ansan ng litro. Masulyapan lang siya ay kumpleto na ang araw. Isang ungol ng pakikipagtalik. Minsang nasa kwarto ako at binababoy ang pader. Kinutongan ako’t binantaan. Ang tigas nga! Parang sila na. Sa h indi inaasahang pagkakataon. 2 mga puna | posted in Nobela ni Juan Marso 9. Tumakbo ako ngayon palabas. sa tabing bahay nila ay may bintana. May narinig ak ong umuungol. Pagna ndyan na bahag naman ang itlog. Yun iba nga k ung makapagsalita ay parang inaangkin na si Lyca.” (sabay hawak ng ka may) Ang hawakan ng kamay noon ay katumbas na ng laplapan ngayon. Lalo na kung ngingitian ka . Maaga pa masyado a . Pakiramdam ko tuloy may dwendeng gustong makipagkaibigan sakin. Ang nangyari ay isang kasunduan lamang na “Uy ‘wag kang magpapaligaw. Hindi ko naman siya mabanatan at baka hindi tumalab suntok ko. p agsilip ko ay galit na nag-aabang si Lyca. Maiihi ka sa k ilig. Magkatapat lang pala yun kwarto namin. Pag kakataon na sana para makilala ang dilag pero nasampal ako ng wala sa oras. sige guhit lang! Mapang-akit sa mga bata ang makinis na pader at tubig baha. Kahit marumi. biglang may sumitsit. sa bubungan at pader. tumi ngin lang sayo ang babae ay para ka ng itlog na pula. Ang mala s nga naman pag-umatake! Tinutukan niya ako ng boga at nakatanggap pa ng mura. Masyado pa kaming mangmang para pumasok sa relasyon.Pero hindi naging kami. Akala kasi namin ilog na lumitaw sa gilid ng kalye. Basta kung ano ang m aisipan. A yaw niya akong paniwalaan na hindi ako namboboso. Alam mo naman pagbata. nasa labas kami ni Bukol at Tomtom. Bintana ng Kamalasan By mgakwentonijuantamad Sa kwarto naming magkakapatid. Wala naman akong magawa dahil babae. magtatampisaw yan. Sa kabilang paupahan ay may dalagitang lumabas sa pinto. bago ako bumili ng p andesal ay inaabangan ko siya lagi sa kanilang pinto para humingi ng tawad. pero imbis na pangunahan ng ta kot ay minura ko ang paligid. Para nga kaming mga tanga at gumagawa pa kami ng pamingwit. Siya na sana ang magbibigay sa akin ng unang halik. Siya pala yun sumitsit sakin. marami ng kalalakiha n ang nag-aabang sa lahat ng dako. butete la ng naman pala yun nakikita namin sa kanal. ugali kong gumuhit sa pader. Lumipas ang ilang buwan at may nanuyo na sa kanyang iba. kaya tuwing umaga. Nagbose s lalake kasi kaya hindi ko nahalata. Isa na roon si Bukol na madala s na sinasabi “Pare.

Ako pa a ng may mali. Sinili p ko ang oras at baka namamalikmata lang dahil makulimlim. Pagpasok sa pinto tangan ko na ang daga. na hindi ko pa nahihipan ang kandila. Sa ilang sandali pa ay hinihiyaw na ni lola ang pangalan ko. Bago ko ipaso k ay dinikdik ko lahat ng siling labuyo’t pinalaman sa tinapay. Si lola ay may suspetsa na kung sino. pinasok ko ng marahan ang hose at binuksan ang gripo. Tinagalan ko muna at alam kong may nag-aabang ng ratan sa puwet ko. “Dag a!” Nabulabog ang lahat at tumakbo pababa. pero dinaan ko lang sa hikab. baka m apaghinalaan. Sa wakas ay nakabingwit ng isa. Sumigaw ng malakas si Nanang Lumen habang nabibilaukan pa. Tinadtad din ng lobo ang bahay na may naka-imprentang pangalan ko. Alas-8 na pala pero b akit hindi pa nakadungaw ang araw? Putang-ina biglang bumuhos ang napakalakas na ulan! Ilang oras lang ay binaha na ang kalye namin. Tinawag ko na lahat ng sant o para lang mapatigil pero mukhang sinumpa akong anak. Hindi maipinta ang mukha niya sa kirot. Ang hindi niya alam ay pinalamanan ko na ng tiniklop na mga dyaryo ang suot kong salawal. sa wakas ay tagumpay ang plano. Napa-isip ng plano kung paano makabawi. hab ang inaawat ay nakatanggap pa ako ng lumalagapak na mga palo kay lola dahil kina mpihan pa ang maldita.Pilyong Panganay By mgakwentonijuantamad Sumapit ang aking kaarawan. maaga akong nagising. Isa-is a nilang tinanggal ang karayom sa puwetan. Hinampas ko muna ito sa pader para mahimatay at marahan na sinalpak sa kany ang bunga-nga ang peste. dahil alam kong nakanga-nga laging natutulog si Nanang Lu men. Sa kto at sa tabing bahay pa nila ay may gripo’t hose. isang luha nalang ang pipirma at hahagulgol nak o ng iyak. Dito na sumabog ang galit kong kinik imkim na parang bulkang bumubulwak ng nagbabagang putik. Binutasan ko ang screen ng bin tana. kaya dapat gayak na gayak ka. Sa paboritong upuan naman ng kapatid ko ay tinusok ko p atayo ang mga karayom. sa dami ay pwede akong ilipad sa kalawakan. Nilangaw ang handa. M ay larawan ng ari ng lalaki. Hinusgahan na ang nasas . Wala na ngang mapagl agyan sa hapagkainan sa dami ng nakalatag. Mahirap na. tapos salitang “Putang-ina mo” na may iba-ibang kulay. sabay takbo na! Basa ng basa ang loob ng bahay ng parak.t padungaw palang ang araw. 2010 UNANG BAYTANG 9. N agtago muna ako sa bahay at hindi muna lumabas ng ilang araw. Isang obra mo ngang matatawag. may kaagyat na sumpa talaga ang pagiging panganay. Naghanda si nanay ng pansit at kung ano-ano pang inihaw. Bumalik muna ako sa aking higaan para hindi mahalata kung sino ang salarin. Sa loob ay rinig kong nag-uunahan silang makainom ng tubig sa anghang ng pandesal. sabay upo ng kapatid kong babae. Humahalakhak ang demon yitong namamalagi sakin. Sining na punong-puno ng paghihimutok at puot. tulog na ang lahat. Syempre ikaw ang bida. 4 mga puna | posted in Nobela ni Juan Enero 28. Namumugto na ang aking mga mata. Kinabukasan. Nanghuli ako ng dagang bahay sa labahan namin d ahil doon lumulungga ang mga peste. kahit nasa bahay ka lang dahil magpupuntahan ang lahat ng kamag-aral mo’t kaibiga n. Nakahain na ang almusal. Inabangan ko sa labas ang nagrarasyon ng pandesal. Ang pagbabalik ng rebeldeng anak! Kinagabihan. Pumunta ako sa kusina’t pumuslit ng siling labuyo pagkatapos ay pinasok ko ang kabilang kwarto para pumitik ng mga karayom sa makinang pantahi ni lola. Humahagikhik ako sa loob. Nag-iisang babae kasi kaya bigay lahat ng hilig. Pakiramdam ko tuloy ay para na akong bibitayin. Ang babae kong kapatid na sumunod sa akin ay dinaliri ang handa kong cake. Dito na binalot ang puso ko ng paghi higanti at puot. Nagtinginan lahat sa akin. at galit na galit itong lumabas paggising. Ito na ang tinakdang araw para maisagawa ang masamang balak. Handa nako sa paghuhukom. Ang kasambahay n amin na si Nanang Lumen ay humahalakhak pa. Lahat ng galit ay iginuhit ko sa pintuan ng pulis. Nagkulong ako sa kwarto at naghanda para sa nalalapit na digmaa n. Naghorimintado ako. Pumunta muna ako ng kubeta para hindi pagdiskitahan kaagad. kahit kapiranggot na bata ay walang dumalo.

Sa laki ay pwede silang magbahay ng dal awang pamilya at higit pa. ang diwa ko’y kinain na pala ng antok. aakala in mong komentarista ng radyo. hindi para umuwi. puto at bibingka na binudbudan ng niyog. 1 puna | posted in Nobela ni Juan Enero 6. ang nakasanayan na namin na pansitan muna kami manananghalian. habang nagmamakaawang humihingi ng tawad. Hand a ko ng tanggapin ang latay ng ratan. Kainitan ng Cubao noon at ang pinakamatayog pa na gusali ay ang Isetann. Kailangang isuot na naman ang ma kating polo at baston na pantalon. Buhay na ang Araneta noon at kagagawa lang ng Farmers Plaza. Yan tuloy. Ngayon lang naman nagpakon yo ang SM pero dati ay pugad ng mangingikil.” Ang Shoe Mart naman ay literal na bilihan ng sapatos. Rapido ang mga palo. uso ngan g umupo sa sahig kapag punuan. . Malapit pa yun sa orihinal na COD kung sa an nagpapalabas ng gumagalaw na manikin tuwing sasapit ang pasko. Dito na nagtatatakbo ang kontrabida. Pinatuwad nako sa bangko pero walang bakas na takot sa’kin. Napaso narin ang kasabihan at kahit aso. 2010 UNANG BAYTANG 8. Pwede ngang manalamin sa kintab ng sapatos ko. kaya mabenta ang mga guard sa mikropono.akdal. hele-he lera ang kainan doon.”Basta driver. pero pagnakasalubong mo naman sa loob ng p aaralan ay ‘di ka man lang mangitian. nagtaka lang si lola kung bakit naiinda ko ang mga hampas. Pagdating sa simbahan ay aakalain mo na matimtimang nagdadasal. Ang hawi dapat ng buhok ay nasa gilid. halos m atuklap na ang balat sa kurot ni Nanay. Ang sikat na biliha n ng mamahalin na laruan ay ang yumaong Uniwide. Kapalit ng isang ma tamis na paghihiganti. Ang iba ay ang babait kapag binebentahan ka. kundi ay magliwaliw muna. Nga yon ay sarado na ang iba at ang mga naiwan ay motel na ng mga nagsusubuang lalak we. is a sa mga sikat ay New Frontier at Act Theater. Araw ng pananampalataya. agawan ng mauupuan. ikaw an g ibabayad ko!” Napaisip tuloy ako kung ilang bata na ang naibayad sa kahera. Kalat na kalat ang sinehan noon. Na pagnapadaan kami ay magsasal ita kaagad ang nanay ko “O walang magpapabili.” nauso yun kasi malaki pa ang kita nila. sakay na. ayaw na nila ng mag-alaga sa tumal ng kita. Pagkatapos kum ain ay diretso sa Fiesta Carnival. Humampas ako sa pinto dahil punyeta. Napuna niya na may papel na lumalawit sa h ita ko. Ang Cubao By mgakwentonijuantamad Pumatak na ang linggo. Wag ka lang magkakamaling tumawid sa tapat dahil haharangin ka ng mg a tinderang nagbebenta ng mga pantalon at damit. Dudumugin ka na parang bagong s altang preso na panggagahasa ang kaso. Magpapakahilo muna sa umiikot na kabayo’t tasa at lilibutin ang buong karnibal sakay ng tren na may unanong nakakatakot. dahil baka lipar in ang peluka. Sweet Lover . Syempre. nakaluhod pa sa bilao ng asin habang tinatapos lahat ng misteryo sa rosaryo. Sa kalayuan palang ay matatanaw mo na. Paano sila kikita kung ganun ang bubungad sa’yo? Tapos dilat ang mata’t sasabihing “Halika. ingat at baka may masanggi. maliligaw ka pa pagtatanga-tanga ka. na hindi mo naman maintindihan ang pangalan dahil tsinoy a ng may-ari. hindi ko man lang nakitang nakasara! Para sana maka-eskapo. Ako ang may sala! Dahan-dahan kong binuksan ang pinto at pingot ang sumalubong sakin na halos mapi las na ang tenga. Walang pagkakaiba sa bus. lasog-lasog na nga ang hita. Pahirapan pa ang manood. Mada las pa magkawalaan ang mga bata. Pagkatapos ng misa ay bibili kami sa mga naglalakong madre ng kutsinta. Iwas nga ang ibang matatanda sa pasukan. K alat sa mga sitak ang sticker ng mga babaeng nakabukaka. Bago umuwi ay dadaan muna sa Plaza Fair para magp ahangin sa pinto nila. Yan tuloy. Pumara na kami ng sitak na Gemini. Ngayon kasi ang m ga pinapasyalang mall ay parang kontinente.

4 mga puna | posted in Nobela ni Juan Enero 4. Minsan kailangan pa ng tulong ng sibuyas para maluha-luha’t haluan ng k onting hikab para kapani-paniwala. Tanghali palang ay kalat na kami sa kalye dahil ano nga ba naman ang gagawin mo sa loob ng bahay kung ganung oras ay walang koryente at hapon pa magkakaroon? Magmumukha ka lang oso sa loob ng kweb ang madilim. Mag-iwan ng puna | posted in Nobela ni Juan Oktubre 26.Pagdating sa kanto malapit sa inuupahan naming bahay ay nagpaiwan muna ako para kumain ng nilagang itlog na parang toknene. Bahala na kung saan tatama. . Kung wala mang premyo ay itatago nalang namin ito para magamit p a pagpatak ng tag-ulan para gawing bangka sa rumaragasang tubig ng estero. Nepa Q-mart pa yun noon. Madalas kasi naming makaaway ang mga bata sa bandang baba. Tap at pa yun ng nasunog na Uniwide. Nagkaangasa’t nagkasagutan sa kanto ng New York. sa likod ng mga nagl alakihang karatula na pinapalabas at ipapalabas palang sa sinehan. hindi ka nga makaidlip sa kati ng bungang araw sa init. Ang sapakan dati ng mga bagito ay may integridad pa at palabra de honor. sa away at gi nhawa. Away Bata By mgakwentonijuantamad Simula noon ay naging kadikit ko ng kaibigan sila Bukol at Tomtom. Sa muling pagkikita nalang k ung sakaling magkainitan ulit. Tulad nalang ng tirador na gawa sa makapal na alambre. Tapos gagawin namin yun sa bakanteng lote na matalahib. Ilang panalo at pagkatalo narin ang pinagdaanan namin. Pumaikot na ang mga bata para manood ng tupada . Ang i bang laruan ay gawa-gawa lang namin. Pagmay napilasan na ng bal at sa mukha ay kanya-kanya ng awat at bati-bati na. Hindi pa uso ang dambuhalang imprenta nun kaya guhit kamay lahat. Si Bukol ang lagi naming pambato.” Ang susunod na eksena ay rumaratrat na kamao at nagliliparang mga tadyak. Naghihiyawan pa nga at nagkakantsawan. Ako naman ay ang gatong pangdanga l at si Tomtom ang taga-awat. Ang kalahating parte ng Anapolis sa Cubao ay nagsilbing pugad naming mga bubwit. Nagagalit pa ang mga magulang noon kapag ‘di ka natulog ng tanghali. Ginutom kasi ako sa paglalakad. Hindi kami mahilig sa tsitserya pero bumibil i kami dahil sa laruang nakapaloob dito. pero ang kagandahan nun ay matututu nan mong tanggapin ang pagkatalo. Hindi kami basta nagsusugudan o biglaang aatake sa kampo ng kalaban. Doon nauso ang panggatong na salitang “Si ge nga. Sapul! Basag ang itlog. Kung may matira pang barya sa baon nami ng tumatagingting na sampong piso ay bibili kami ng palamig o kung marami-rami p a ang pera ay softdrinks na kinikiskis pa ang likod ng tansan at baka sakaling m ay mapanalunan. Kung walang pagkakaabalah an ay madalas kaming magmuni-muni sa mga tangkay ng puno ng alatiris sabay pitas ng bunga at rekta na sa bunga-nga. Tapos bibili nalang kami ng goma sa suking tindahan at lastikong pan ali. Paggawa na ay aabangan namin ang kanong nangungupahan sa kabilang bahay na nakasalawal lang habang nagdidilig. hawakan mo nga sa tenga. Kung matalo ka man ay haharapin mo ang kahihiya n ng ilang linggo’t magkukulong muna sa bahay. kaya nagpipik it-pikitan nalang ako’t kinakamot-kamot ang mata para medyo mamula at mukhang bago ng gising. Kailangan daw matulog para mabilis tumangkad. 2010 UNANG BAYTANG 7. Akyat Bahay By mgakwentonijuantamad Pagbiyernes ay asahan mong maraming batang naglalaro sa labas at nagdidiwang dah il alam nilang kinabukasan ay walang pasok. malapit sa pa lengke. yun nga lang ang mga mukha ng artistang ipinipinta ay hindi naman kamukha o kundi naman ay may dipekto. Kaya nadagdagan na naman ng peklat sa mukha at poknat sa ulo. Magkakaroon pa ng pagpupulong kung saan gaganapin at itatakda ang oras ng suntuk an. 2009 UNANG BAYTANG 6. kaya yun away na.

Bigla akong inaya ni Tomtom kaya ka ilangan kong magpakitang gilas sa pamamagitan ng Diablo. sa’min ay isang kaha na may salamin pa. Hindi naman pumalag per o mukhang nagtitimpi. 2009 UNANG BAYTANG 5. Hindi narin maiwasan ang asaran kaya lagi akong may kalmot sa braso at halos makalbo na sa sabunot ng mga dalagita. Pangatlo ako sa mga huling ihahatid. Pagbaba ko sa tapat ng bahay ay may mga bagong lipat. Kantahan muna. Mag-iwan ng puna Enero 24. Di ko gusto ang asta ng da lawang batang magkapatid. Bagong salta lang ay presko na kumilos. Nahiligan namin ang magsabong ng gagamba. Pero hanep magpatakbo lalo na paghinahabol ang pulang ilaw ng stoplight at pagpromeno naman ay kasya pa ang sampung bata sa upuan. 2009 | posted in Nobela ni Juan . Hindi pa ganun katutok ang mga bata sa teknolohiya kaya inaaliw nalang ang mga s arili pagdating sa laro at batuhan ng kwentong katatawanan. Pero sa hirap ng buhay. Kaya kumpulan kapag nilabas na namin ang pambato. Sa huli syempre ang laging lamang ay ang Pinoy. Para din mga a tleta ang mga alaga namin dahil araw araw may pagsasanay. Kada isa ay ilalagay m o sa tingting at kakalabit-kalabitin mo ang galamay. Sana’y na kaming umilag sa nagliliparang tsinelas dahil nakakabulabo g kami at mga lolang nanghahabol ng walis tambo. Pagnagsalita ay laging gasgas ang boses. Sa paghatid ng mga bata ay uunahin ang pinakamalapit na bahay. Kaya ang kulay dilaw naming delatang school bus na tadtad ng masilya ay nagmukha ng truck ng basura sa dami ng nakakalat na plastik ng icecandy na binili namin sa kundoktor. Ang kabilin-bilinan pa ng tinderong kulot ay ‘wag daw laging pak ainin ng gagambang bahay dahil baka raw maduwag. Nakuha nila ang atens yon ko sa galing nilang maglaro ng tambling. Madalas mo dapat ginugutom para hayok na hayok sumun ggab pagdwelo na. Mailap si Tita Lud s. pagtapos ay lalaglagan ng d ahon ng sili para tumapang. gagambang koryente na kulay itim. Mag-iwan ng puna | posted in Nobela ni Juan Abril 19. na si Tom Tom at Bukol. gagamba pa kaya? Suki kami sa mga bubungan at pader para lang manghuli ng biktimang pangtsibog ng alaga namin. minsan mo lang mapatawa. Naglalaro sa halagang sampu hanggang b ente pesos ang isang gagamba depende sa uri kung gagambang talahib ba. Kaya binangga ko sa balikat at binalot ng tensyon ang paligid. Halos maikwento na l ahat mula sa kung paano ipasok ang elepanta sa ref hanggang sa nanay na umakyat ng puno at inabutan ng pare ng piso pambili ng blade pang-ahit. Astig kami dahil ang ibang bata sa posporo lang ang bahay ng gagamba nila. kulang n alang ay putukan ng ugat sa pagkakapipi. Pakiram dam ko ay para akong asong dapat markahan ang teritoryo. sinuway parin namin dahil kung ang tao ngang gutom ay hindi namimili. gagambang demonyo na may sungay pa sa likod. supot ng tsitserya. Delatang Dilaw By mgakwentonijuantamad Lahat ay kumpleto na sa school bus. Napabilib sila kaya dit o na kami nagkasundo ni Bukol. Amerikano’t Pil ipino.Nauna kong natanaw sa bintana ang mga batang bagong lipat. gagambang saging na may tuldok sa likod at samot saring lahi ng gagamba. nilukot na papel dahil sa batuhan atbp. pagkatapos ay kanya-kanyang bitaw ng bugt ong at kwentong katatawanan tulad ng patagisan ng galing ng Hapon. Bakas sa mukha ni Bukol ang mga peklat ng sapakan at pokna t sa ulo kaya alam kong laking kalye rin siya tulad ko. Kaya kawawa lagi ang nasa dulo. Naghalo-halo na ang mga batang amoy kinulob na tinapa. Saksakan kasi ng init at kung hindi ihaharurot ng tibo naming driver ay walang hahampas na hangin para man lang matuyuan ng pawis.

Paulit ulit kada palit ng guro. Kung sino ang unang maubos sa magkabilang panig. Sa wakas ay nanawa rin kami. Silid Aralan By mgakwentonijuantamad Balik klase. Dapat inahing manok nalang pala inalagaan ko. Nagkumpulan lahat sa palaruan. Pumwesto na ang iba. thank you!” pa ra tuloy kaming mga sirang plaka punyeta. ang unang nataya kanina ang siya namang hahabol. Sa aming mga bata. Ito ang larong Agawan Base. 2009 UNANG BAYTANG 3. Kaya unting kibot lang. Ang mga tindera’t tinder o ang ikatlong magulang namin. aakalain mong pang boys scout ang mga pencil case namin dah il kumpleto rekados. Mangilo-ngilo ang ngipin ko sa kaskas ng chalk sa kahaba-habang pan galan na sinulat at may palayaw naman pala. Para tuloy akong lola na naghahabol ng sisiw. ice buko . Pagnatapik na lahat ng kasali. Kung saan pagnahuli ka ng taya dalawa na kayong hahabol sa iba pa. may munting piano na a ng madalas na tugtugin ay ang nota ng “Maligayang Bati” o “Twinkle. Ibabase ang pwesto ng upuan namin sa pagkasunod sunod ng apilyido. an g matindi ay bibilangan ka pa’t ipapasa sa guro mo kung ilang beses ka dumaldal. Nagsisimula ng magtanggalan at hanggang ngayon isa parin ako sa mga umaasang wag maging taya. Ang mga baon namin. Pinagpatong patong na namin ang aming mga palad para simulan na ang ri twal ng maiba alis. ito ang makabagong mataya-taya. Uwian na! May mga kundoktor na nag-aabang sa labasan. good morning classmate! How are you? Fine. Maraming kasabihan ang mga bata noon. Dalawa nalang kami. Nagpakilala na ang adviser namin. Bata Batuta By mgakwentonijuantamad Nagkita-kita ulit kaming magkakaklase dati. may lagayan ng pambura. ruler na may magnifying glass. dahil bago pa ang mga gamit pang-eskwela. Kaya sa ika lawang guhit ako nilagay. Nakagisnan narin naming bumati tulad ng “Good morning teacher. Sa kasamaang palad ay ako nalang ang naiwan s . Unahan kung sino ang makalimang panalo. Ilang araw lang ang lumipas at tapos na ang maliligayang araw ko na nakaupo sa likuran . unahan ang mga bata dahil naglipa na ang mga negosyanteng naglalako ng tsitseryang may plastik na laruan s a loob. sila ang talo. buti nalang nalampasan ko na ang paniniwalang pagnasugatan ka ay lalabas a ng kinain mo sa sugat. S imula na ng digmaan sa Quadrangle. Masasagasaan ang sino mang humarang makatapik lang kahit isa. Kada grupo ay may kuta. magkakaalaman na kung sino ang unang hihingalin sa kakahabol. Mag-iwan ng puna | posted in Nobela ni Juan Enero 15. May pantasa. Kulang na nga lang ng swiss knife at pwede ka ng mamuhay sa bundok. Uso rin ang sulatan ng Noisy at Quiet. isang uri rin ito ng habulan. Napaniwala pa akong dumadami raw yun at nabubuntis kung i lalagay mo sa bulak. hindi pa uso noon ang magpabango ng katawan kundi magpabango ng gamit . Sa gilid ng paaralan kung nasaan yun mga vendors ang ikatlong tahanan ng mga bata. kwintas na parang kapsulang bote’t may kulay pa. kaya bato-batopik na ang l aban. sipang gawa sa tanso’t straw at iba’t ibang uri ng teks. Kaya ibang laro naman! Hinati namin ang 10 sa dalawang grupo. kaya naglalagay kami ng kisses na hugis bilog at kasing liit lang ng munggo na may ibat-ibang kulay. Palupitan ng gamit . patungan ng libro at sa dami ay limot ko na ang i ba. tinapat pa mismo malapit sa upuan ng guro. N abibilang pala yun! Mayayabang at masisipag pa ang lahat. Mas napagastos tuloy ako sa bulak na mas mahal pa sa kisses . ibong maya o kaya sisiw n a kinulayan. sa kanila napupunta. ang walang kamatayang bunutan na mas mahal pa ang bayad mo kaysa mapapanalunan . Putek ako ang taya! Karipas lah at sila ng takbo. sabay sulat ng buong pangalan niy a sa pisara. hanggang mataya niyo a ng lahat. nagka mustahan na parang magkukumpare at nag-isip na kung ano ang lalaruin. Ang bawat kuta ay magsisilbing tore ng kapangyarihan.UNANG BAYTANG 4. paputok na hinihila o pwedeng itali sa pintuan. tanaw ka ng matang lawin. Napagdesis yunan naming maglaro ng Marcos-Marcos. ice candy. Twinkle…Little Star”.

. Syempre samin lang mga lalaki yun. ang pabilog na “Nanay. Pero hindi ako susugal dahil para silang mga lobong l umalapit sa akin. meron Chinese garter.a tore namin. Lahat ay nabihag na. Kailangang aliwin ang sarili. mula luksong tinik na naging luksong baka na ang pinakamahirap na luksuhan ay pag-umabot na hanggang leeg ang tatalunin. Kaya maraming naiimbentong laro ang mga paslit dahil tanghali palang brown-out na. hindi dapat ito mahawakan. ang tawa g dito ay koryente. tumbang preso n a ang gamit ay nagkakapalang Rambo na tsinelas. Kapit bisig sila sa tore ng kalaban. Para sam in kulang ang isang dekada na paglalaro. Maraming bata ang nahuhumaling sa paglalaro. Tatay. mangasim-ngasim ang amoy sabay makikitungga ng t ubig kung sino man ang may coleman. Kailangan bantayan ang tore. piko na ang pinangguguhit ay basag na paso. wasakan ng turumpong tadtad ng tamtaks. Mukha na kaming mga yag it pagbalik saming mga silid aralan. Maliliksi kami dati. balik na ulit sa klase. dampaan ng lastiko. Buti n alang at tumunog na ang kampana. tambling na ang pinakamahirap gawin ay Diablo (tatambling na walang kamay) at teks “tsub tsa akeyn!”. Ang mga madadamot at ayaw mamigay ay duduraa n nalang ang lagusan ng tubig. Gusto ko tinapay…” at hula-hoop. walang kamatayang patentero. sipa na ang panapos ay burot o black magic. Tulad ng bondyakan ng dyolens. Ito ay isang estilo para madali mong maabot ang kakampi mo k apag nabihag na ng kabila. Ang iba ay parang may bahid pa ng putik na nakaguhit sa kili-kili at leeg. iba r in ang laro ng mga dalagita. Hindi pa ganoo n kagarbo ang mga laruan at teknolohiya.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->