UNANG BAYTANG 2. Anong Klaseng Klase yan?

By mgakwentonijuantamad Nakapangalan ang seksyon namin dati sa isang puno, ang tawag ay Narra. Hindi ko alam kung bakit ako napabilang doon, siguro kasing tigas ng ulo ko ang kahoy. Ka pag nasa mababang baytang ka palang ay mga kulay naman. Tulad ng kinder red, pre p green at kung ano ano pang kulay ng bahaghari. Ang sumunod ay mga bulaklak, ha nggang umaabot ka sa seksyon ng puno kung nasaan ako ngayon. Kanya kanyang pwest o ang lahat. Sa una labo-labo muna kung saan ka uupo. Syempre ang pinili ko ay b andang likod at isang upuang makinis-kinis pa, dahil mahirap magsulat sa baku-ba ko. Alam ko kaagad kung sino talaga ang mga likhang mabait at sisipsip, dahil si la ang nakaupo sa harap. Ang mga pilyong mag-aaral dati ay nasa likod, alam mo k ung bakit? (1) Para makapagtago kapag magtatanong ang guro (2) pag-inaantok (3) pag-gustong ngumuya ng tsitsirya (4) paggustong magdaldalan, at (4) para malayan g makakopya. Hindi ka kasi halata sa likod, kaya unting tungo lang ay parang bak anteng lote na. Ang una kong ginawa pagdating ng guro ay nagpaalam akong umihi. Nilibot ko muna ang ikatlong palapag para alam ko kung saan ang pinakamalapit na palikuran. Ngayon ko lang nasaksihan ang palapag na ito. Sa baba kasi, ang tand a ko, magkasama pa ang lalake’t babae at pinto lang ang pagitan. Ngayon ay hiwalay na dahil tinutubuan na kami ng malisya at balahibong pusa. Ang pinagtataka ko l ang ay bakit naiihi at natatae ang ibang mag-aaral sa salawal nila. Hindi ba nil a nararamdaman pagtinatawag sila ng kalikasan? Mahihiya ka pa ba kapag sumisilip na ang tubol o kaya lumalamig na ang paligid kahit mainit naman? Minsan lang na ngyari sakin yun, kasalanan din ng guro. Nagpaalam ako sa kalagitnaan ng klase p ero pinagalitan pa ako at pinaupo. Kaya hindi ko na matiis at nagpasabog ako ng lagim sa klase. Pinamukha kong kasalanan ni Ginang! Pagbalik ko, isa-isa ng nagpapakilala ang mga bagong mukha. Naglalakihan pa ang plaka namin ng pangalan, aakalain mong gurang ang babasa. Wala munang itinuro sa unang araw, panay pagpapakilala lang at kung anong trabaho ng magulang mo. Yun ibang guro ay di pa pumapasok at may latak pa ata ng bakasyon. Ito na ang pagkak ataon para makilala namin ang isa’t isa. Lahat ng makilala ko ay may bansag na…kulan got, tababoy, putok, kuneho, noo, uling, panot, kulot, galis, haba-baba, bakat, unano, komang atbp. Sumapit na ang recess. Tumuloy kaagad ako sa kantina at unahan kasi ang mga bata , yumayanig ang sahig sa tuwing magtatakbuhan ang mga anak ng tupa at naghihiyaw an pa ang mga patay gutom. Isang baso ng sabaw ng buko at sikat na banana-Q ang merienda ko. Pagtapos ay diretso nako sa palaruan. Maraming naglalaro, lahat sil a ay madudungis na. Halos kainin ng kalawang at lupa ang mga uniporme nila. Hind i man lang kasi malinisan ang siso at baras kaya nagbabadya ang tetano. Buti wal a pang naninigas ang bagang. 3 mga puna | posted in Nobela ni Juan

Enero 9, 2009 UNANG BAYTANG 1. Pasukan na Naman… By mgakwentonijuantamad Alas sinko na ng umaga. Ang unang halimuyak na bumungad ay ang ginigisang bawang sa kusina. Rinig ko rin ang tilamsik ng mantika at depihit na radyo habang si n anay ay naghahanap ng estasyon ng nagbabagang balita. Wala pa ako sa ulirat para bumangon, pinapanalangin kong makulimlim ang umaga’t may sumalantang bagyo para h indi matuloy ang unang araw ng klase. Inakala kong kulog ang bawat hakbang sa ka hoy naming hagdan. Paakyat na pala siya, para gambalahin ang kaluluwa naming mag kakapatid. Para kaming mga sundalong bumangon at sumaludo sa heneral. Sapilitan pa kung sino ang una saming maliligo para makahandusay pa sa upuan at makaidlip ng ilang minuto. Ako ang panganay kaya ang pinauna ko ay ang bunso. Ang malala a y biglang bumusina ang school bus, kaya kailangan magmadali. Kaya napilitan akon g maligo sa labahan namin na saksakan ng lamig. Mali ang diskarte ko, kaya bawat buhos ng tabo ay may kasamang hiyaw na parang taong gubat. Paspasan lahat ng ki

wala pang “Oplan Tuli” ang mga barangay. Kaya tumuloy na kam i ng ospital para kilalanin ang tagahiwa. baunan kong m ay sabaw sabaw pa at coleman. Sabay karipas ng takbo sa nag-aabang na sasakyan. Ilang dahon din ng bayab . dahil maaari kang maging laman ng tuksuhan na “supot”. na nausong bansag sa taong nuknukan ng sama ang ugali. Nagpapasama pa sa loob ng klase ang iba. Ito ang eksenang rumolyo sa mapaglarong kaisipan ko. Yan na. mapalad parin ang katayuan ko ngayon kung ihahamb ing sa pamamaraan dati. May nagbabadyang sapakan sa likod ng simbahan kapag nagkapikunan. Ang iba ay kandong pa ng nanay.los. Ito ang sukatan ng tapang noon ng mga bagito. supot ka parin. Hindi ko alam kung kinakab og silang pumasok o talagang nakakatakot lang yun babaeng gwardya na parang ward en. Pero isa ito sa mga kinakatakutan. s ulit kaming delata dahil siksik sa laman at katas ng pawis. Isang kuskos lang ng sipilyo sa ngipin at ayos na! Bitbit ko ang bag kong mas malaki pa sakin. ang mga susunod ay maryang palad na’t pagsundot ng tahong. Tahimik ang lahat na parang bagong saltang preso. Ang ingay lang na maririnig mo ay hikab at kalampag ng kundoktor sa gilid ng sasakyan na parang lu malambiting unggoy. Sa unang pa lapag ang Grade 1 kaya tumuloy nako sa ikatlong palapag. Pagnabanggit na sayo ng tatay mo na oras ng magpaka lalaki ay binabalot ng dilim ang paligid at bigla kang manlalamig. pero ako hindi ako papadala ng tako t. Kailangan matalupan ang balat para du mungaw ang bumbilya. Kaya sa gitnang bangko kami umupo. Pero kailanga n harapin ni manoy ang madugong kapalaran. Ang m asakit lang ay kahit mabasag mo ang panga ng mapanglait na kamag-aral. Kaya humalik nako kay nanay at pumasok na sa loob. Ito ang pinakamaselang usapin sa element arya noon kahit hanggang ngayon. dahil ito lang naman daw ang masakit na bahagi ng pagbibina ta. pati almusal namin ay parang lamutak ng hayop. Napag-isip isip ko. Ang nagpapasama lang sa loob ay mga iyakin! Ayaw kong maging sentro ng panlal ait at panunukso. maliban pa sa regla na para naman sa nagdadalag a. Kung magtatago ka ay baka magbinat a ka ng nangungunat ang balat. bawal pang umupo ang maliliit na bata malapit sa pinto at baka daw mahulog. Isa nako sa mga nagpapanggap. ay buong tapang ko na hinarap ang mga gunting at karayom ng pan gpamanhid. dahil ang ibang magkakaklase dati ay hindi na ngayon magkakasama. Aakalain mong sementery o ang bawat silid aralan dahil tahimik lahat ng estudyante at hindi pa magkakaki lala. Madalas ay nagkakasilipin pa ng patutoy para lang mapatunayan sa korte na tuli ka na’t mapawalang sala. Kung sardinas lang kami. Halos dalawang linggo rin ang nilagi ko sa bahay na suo t lang ang daster ni nanay habang paika-ikang maglakad. Baka kailangan pa nila akong igapos para hindi magwala s a sakit. Pagda ting sa ospital. Baka lagari na o palakol ang gamitin sa malatsits aron mong manoy. “K upal” ang tawag dito. Sa pro binsya kasi ito naganap at labaha lang ang uso noon. Ang malala ay baka mamuo pa ng kesong puti at laging mangamoy. Mag-iwan ng puna | posted in Nobela ni Juan UNANG BAYTANG 12. Tuli By mgakwentonijuantamad Pinagdadaanan lahat ito ng nagbibinata. kirot at hapdi. nag-iiyakan na ang mga bata sa harap ng gate. Halos la hat ay nagkakapaan palang ng ugali pero malakas ang kutob kong mga demonyita’t dom inyitong nagbabalat kayo ang iba. Habang nasa daan ay binahagi sa akin ng tatay ko ang primitibong pagtuli. Sa loob ng school bus.

yun nga ang uso noon puta. namula at umiwas. tipong lalake at kung ano-ano pang kabalbalan. Ligawan By mgakwentonijuantamad Pasok dito. Panis! Puntos muna ngayon. kasama ko ang kaibigan kong si Don.” Parang magigiba ang mundo sa lakas ng ka ba. opinyon . Ipapaabot mo ito ngayon sa kalapit niyang kaibigan o kaya naman ay kamag-aral. liham ng pag-ibig. Pinaupo niya ako ngayon sa tabi niya at sumagot ng ngiti. pananaw niya sa buhay at pag-ibig. kukontsabahin mo ngayon ang isang kaibigan na babae na m ay slam book. Tulad ng harana (sin o ba namang tukmol ang magngangawa ngayon sa silid ng bintana tangan ang gitara? ). Alam mo na siguro ang ibig sabihin noon. hayaan mo muna siyang kiligin at magtaka kung sino ba ang kanyang lihim na tagahanga. Tsaka ka dadaan sa silid aralan niya at t atanawin kung nandoon ba ang dilag. Kumb aga ililihim mo muna ngayon. “Ayaw mo? ‘Di ‘wag. Sa gitna ng kla se. Kayumanggi. Dapat itago mo ang iyong pangalan sa isang palayaw o kaya naman ay unang letra ng pangalan mo. Nakita ko si Luisa sa ilalim ng puno’t nagsusulat ng kanyang takdang aralin. Ang ganap na lalake. 2010 UNANG BAYTANG 11. yakap. dito ka ngayon magpapasikat. Pagsumulyap. nagnakaw ako ng stationary sa kapatid kong babae . ‘wag mo n ga lang lalagdaan dahil may dapat na proseso yan kung kelan. langit lupa. Nataranta tuloy ako ng matitigan. ‘Wag mo ng a lang sosobrahan at ikaiinis na niya yun. atbp. Guguhitan mo pa yun ng may iba-ibang kolorete. Kaya ano ang solusyo n? Mamitas ng bulaklak ng santan. Ingatan mo lang madungaw ng dalaga . . syempre maglalaro muna ang lahat bago umuwi. Kaya malupit ang pagsa sanay namin noon para mapahanga lang ang dalagita. Palilipasin mo ang ilang buwan na paulit-ulit lang ang ganoong sistema. binabae ka pagnangongolekta ka ng papel na mabango . paano at saan. Lumapit ako at marahang binigkas. Kaya ang ginawa ko. susulatan ko yun bungad na pader ng pangalan niya. Pag-uwian na. Ipapaabot mo ulit yun. Nilamon na k asi tayo ng libog. pinag-iisipan bago mo ilapat ang humahalimuyak mong papuri. Oras na para tanggalin ang maskara at ipakita ang tunay na anyo ng ginoong humahanga. matangkad na dalagita. Recess noon. ‘di tayo na!” Hindi na uso ang kilig. Maramin g paraan kung paano suyuin ang napupusuan. yan ang kaakibat ng relasyon ngayon.as ang pinitas at pinakuluan para ipanghugas. Dito mo nga yon ilalagay ang saloobin mo. kaya ayan. dahil may kasabihan na baka mangamatis ang bumbilya. ninanakaw lang yun pagkailangan. Ba duy? Paano mo masasabing baduy. “Ako nga pala ang nagpapadala sayo ng sulat. bakit? D ahil nalimot na natin ang kahalagahan ng maliliit na bagay.” o kaya naman “Gusto mo ko. Mag-iwan ng puna | posted in Nobela ni Juan Hunyo 11. sipa. pasyalan. magpapalusot ka ngayon na iihi ka. Inuukit pa nga namin sa lamesa ang pangalan ng naii bigan. Ang sulat dati ay parang sining. labas dyan. syempre sasabayan mo narin ng unting sipsip at matamis kasi ang katas ng tangkay. Ang susunod na hakbang. Babae lang kasi meron noon. Mabilisan na ang lahat ngayon. kulang nalang ay maglupasay ka sa paraiso! Pagpadpad ko sa palikuran. hawak kamay at nakakalusaw na titigan. pagkain. Naparaan kami sa kantina at napatigil sa kagandahan ni Luisa. Pero hindi dati. Gusto ko mang kilalanin pero hindi pa ito ang t amang oras at baka mabulol lang ako…a…a…eh! Uso pa noon ang liham ng pag-ibig. marami dyan ang papayag. Floyd at iba pang tropa. Sa paaralan. Mahal ang rosas at hindi pa kaya ng sampung piso kong baon. Ipapasulat naman ngayon kay Luisa yun para makita ko kung anong hi lig niya na kulay. Ipapakita mo na ikaw ang hari ng agawan base. bako-bako! Ang tagyawat ay malapit sa mukha ng taong humahanga . pwede nga akong buhatin at iwasiwas. Ibabase mo na ngayon ang panlil igaw mo sa gusto niya.

Sa kabilang paupahan ay may dalagitang lumabas sa pinto. Siya na sana ang magbibigay sa akin ng unang halik. kaya tuwing umaga. ugali kong gumuhit sa pader. Sakto namang napatitig sakin si hepe. pero imbis na pangunahan ng ta kot ay minura ko ang paligid.Pero hindi naging kami. Tumakbo ako ngayon palabas. Ak ala mo nga mga uwak. Isang ungol ng pakikipagtalik. Ang tigas nga! Parang sila na. Lalo na kung ngingitian ka . Kahit marumi. Maulan noon. Bintana ng Kamalasan By mgakwentonijuantamad Sa kwarto naming magkakapatid. kumaripas ak o ng tabo kaya hinabol niya ako sa labas na nakatapis bitbit ang baril. Masulyapan lang siya ay kumpleto na ang araw. pero bahagi ng kwento yun. Magkatapat lang pala yun kwarto namin. malawak ang imahinasyon kaya kinabog ang dibdib ko. sa bubungan at pader. napur nada pa ang puta! Nag-isip ako ngayon kung paano makabawi. Kinutongan ako’t binantaan. akin yun. Pasikat ang lahat basta makita na namin siyang l umabas. 2010 UNANG BAYTANG 10. Minsang nasa kwarto ako at binababoy ang pader. hay langit! Madalang lang pala siya lumabas. Nagbose s lalake kasi kaya hindi ko nahalata. marami ng kalalakiha n ang nag-aabang sa lahat ng dako. Alam mo na man ang bata. Ang nangyari ay isang kasunduan lamang na “Uy ‘wag kang magpapaligaw. Ito’y pagsasanay lang sa susunod na baytang…ang Sekondarya. Masyado pa kaming mangmang para pumasok sa relasyon. Mga tsope naman dahil hindi man lang makalapit at walang lakas ng loob n a makipagkilala. Pakiramdam ko tuloy may dwendeng gustong makipagkaibigan sakin. Sa h indi inaasahang pagkakataon. Walang aagaw!”. magtatampisaw yan. Lumipas ang ilang buwan at may nanuyo na sa kanyang iba. Hinamon ko ngayon ng suntukan yun bata at nag-amok n a sa labas ng kalye kami magkita para magbakbakan. Para nga kaming mga tanga at gumagawa pa kami ng pamingwit. simula noon. May narinig ak ong umuungol. Hindi ko naman siya mabanatan at baka hindi tumalab suntok ko.” (sabay hawak ng ka may) Ang hawakan ng kamay noon ay katumbas na ng laplapan ngayon. Alam mo naman pagbata. butete la ng naman pala yun nakikita namin sa kanal. sige guhit lang! Mapang-akit sa mga bata ang makinis na pader at tubig baha. Yun iba nga k ung makapagsalita ay parang inaangkin na si Lyca. p agsilip ko ay galit na nag-aabang si Lyca. Akala kasi namin ilog na lumitaw sa gilid ng kalye. Naglalaro ng bangkang gawa sa t ansan ng litro. Masakit. Pag kakataon na sana para makilala ang dilag pero nasampal ako ng wala sa oras. Sa puno ng alatiris. Pagna ndyan na bahag naman ang itlog. tumi ngin lang sayo ang babae ay para ka ng itlog na pula. Isa na roon si Bukol na madala s na sinasabi “Pare. Basta kung ano ang m aisipan. Ang mala s nga naman pag-umatake! Tinutukan niya ako ng boga at nakatanggap pa ng mura. Pagsilip ko sa kabila ng bintana ay hindi ko maaninag kung sino dahil nangingitim na sa alikabok at sa pot ng gagamba ang salamin. nasa labas kami ni Bukol at Tomtom. nagdala ako ng pentel pen na iba-iba ang kulay. Kinaumagahan. Siya pala yun sumitsit sakin. Napatig il lahat ng bagito’t napatitig sa kagandahan ng babae. Wala naman akong magawa dahil babae. A yaw niya akong paniwalaan na hindi ako namboboso. bago ako bumili ng p andesal ay inaabangan ko siya lagi sa kanilang pinto para humingi ng tawad. Maaga pa masyado a . Maiihi ka sa k ilig. Namu mula na ako sa galit. Sino ba naman ang hindi sisilip di ba? Dumungaw ako at ang bumungad sakin ay ang pulis nilang kapit bahay na sarap na sarap habang nakapatanong. Aba! Minura rin ako pabalik. sa tabing bahay nila ay may bintana. 2 mga puna | posted in Nobela ni Juan Marso 9. alangan naman na sungalngalin ko? Ngayon ay isa na akong pusong sawi. biglang may sumitsit.

Namumugto na ang aking mga mata. Nilangaw ang handa. Ang hindi niya alam ay pinalamanan ko na ng tiniklop na mga dyaryo ang suot kong salawal. Sinili p ko ang oras at baka namamalikmata lang dahil makulimlim. baka m apaghinalaan. Binutasan ko ang screen ng bin tana.t padungaw palang ang araw. Humahalakhak ang demon yitong namamalagi sakin. Wala na ngang mapagl agyan sa hapagkainan sa dami ng nakalatag. Ako pa a ng may mali. Tinawag ko na lahat ng sant o para lang mapatigil pero mukhang sinumpa akong anak. tulog na ang lahat. tapos salitang “Putang-ina mo” na may iba-ibang kulay. Isa-is a nilang tinanggal ang karayom sa puwetan. Inabangan ko sa labas ang nagrarasyon ng pandesal. Nakahain na ang almusal. Bumalik muna ako sa aking higaan para hindi mahalata kung sino ang salarin. sabay upo ng kapatid kong babae. kaya dapat gayak na gayak ka. Lahat ng galit ay iginuhit ko sa pintuan ng pulis. Tinagalan ko muna at alam kong may nag-aabang ng ratan sa puwet ko. Pagpasok sa pinto tangan ko na ang daga. Mahirap na. Ang kasambahay n amin na si Nanang Lumen ay humahalakhak pa. pinasok ko ng marahan ang hose at binuksan ang gripo. Handa nako sa paghuhukom. Sa loob ay rinig kong nag-uunahan silang makainom ng tubig sa anghang ng pandesal. may kaagyat na sumpa talaga ang pagiging panganay. Isang obra mo ngang matatawag. “Dag a!” Nabulabog ang lahat at tumakbo pababa. maaga akong nagising. Hinusgahan na ang nasas . kahit nasa bahay ka lang dahil magpupuntahan ang lahat ng kamag-aral mo’t kaibiga n. 2010 UNANG BAYTANG 9. pero dinaan ko lang sa hikab. Sa paboritong upuan naman ng kapatid ko ay tinusok ko p atayo ang mga karayom. Si lola ay may suspetsa na kung sino. isang luha nalang ang pipirma at hahagulgol nak o ng iyak. Sumigaw ng malakas si Nanang Lumen habang nabibilaukan pa. Dito na sumabog ang galit kong kinik imkim na parang bulkang bumubulwak ng nagbabagang putik. Pumunta ako sa kusina’t pumuslit ng siling labuyo pagkatapos ay pinasok ko ang kabilang kwarto para pumitik ng mga karayom sa makinang pantahi ni lola. Hindi maipinta ang mukha niya sa kirot. sa wakas ay tagumpay ang plano. dahil alam kong nakanga-nga laging natutulog si Nanang Lu men. Naghorimintado ako. Humahagikhik ako sa loob. Pumunta muna ako ng kubeta para hindi pagdiskitahan kaagad. Sining na punong-puno ng paghihimutok at puot. Nag-iisang babae kasi kaya bigay lahat ng hilig. Ang babae kong kapatid na sumunod sa akin ay dinaliri ang handa kong cake. Nanghuli ako ng dagang bahay sa labahan namin d ahil doon lumulungga ang mga peste. kahit kapiranggot na bata ay walang dumalo. N agtago muna ako sa bahay at hindi muna lumabas ng ilang araw. Sa wakas ay nakabingwit ng isa. Nagkulong ako sa kwarto at naghanda para sa nalalapit na digmaa n. Hinampas ko muna ito sa pader para mahimatay at marahan na sinalpak sa kany ang bunga-nga ang peste. Ito na ang tinakdang araw para maisagawa ang masamang balak. Dito na binalot ang puso ko ng paghi higanti at puot. Kinabukasan. na hindi ko pa nahihipan ang kandila. 4 mga puna | posted in Nobela ni Juan Enero 28. Sa ilang sandali pa ay hinihiyaw na ni lola ang pangalan ko. Naghanda si nanay ng pansit at kung ano-ano pang inihaw. sa dami ay pwede akong ilipad sa kalawakan. Bago ko ipaso k ay dinikdik ko lahat ng siling labuyo’t pinalaman sa tinapay.Pilyong Panganay By mgakwentonijuantamad Sumapit ang aking kaarawan. Pakiramdam ko tuloy ay para na akong bibitayin. Ang pagbabalik ng rebeldeng anak! Kinagabihan. hab ang inaawat ay nakatanggap pa ako ng lumalagapak na mga palo kay lola dahil kina mpihan pa ang maldita. sabay takbo na! Basa ng basa ang loob ng bahay ng parak. Sa kto at sa tabing bahay pa nila ay may gripo’t hose. Napa-isip ng plano kung paano makabawi. Syempre ikaw ang bida. Nagtinginan lahat sa akin. Alas-8 na pala pero b akit hindi pa nakadungaw ang araw? Putang-ina biglang bumuhos ang napakalakas na ulan! Ilang oras lang ay binaha na ang kalye namin. M ay larawan ng ari ng lalaki. at galit na galit itong lumabas paggising. Tinadtad din ng lobo ang bahay na may naka-imprentang pangalan ko.

Pahirapan pa ang manood. Nga yon ay sarado na ang iba at ang mga naiwan ay motel na ng mga nagsusubuang lalak we. K alat sa mga sitak ang sticker ng mga babaeng nakabukaka. ingat at baka may masanggi. Dito na nagtatatakbo ang kontrabida. ang diwa ko’y kinain na pala ng antok. 1 puna | posted in Nobela ni Juan Enero 6. Pagkatapos kum ain ay diretso sa Fiesta Carnival. Pumara na kami ng sitak na Gemini. Iwas nga ang ibang matatanda sa pasukan. Sweet Lover . nagtaka lang si lola kung bakit naiinda ko ang mga hampas. Ngayon kasi ang m ga pinapasyalang mall ay parang kontinente. sakay na. Buhay na ang Araneta noon at kagagawa lang ng Farmers Plaza. hindi para umuwi. Syempre. Paano sila kikita kung ganun ang bubungad sa’yo? Tapos dilat ang mata’t sasabihing “Halika. Kailangang isuot na naman ang ma kating polo at baston na pantalon. Kainitan ng Cubao noon at ang pinakamatayog pa na gusali ay ang Isetann. Walang pagkakaiba sa bus. Pinatuwad nako sa bangko pero walang bakas na takot sa’kin. Sa laki ay pwede silang magbahay ng dal awang pamilya at higit pa. Napuna niya na may papel na lumalawit sa h ita ko. Ang Cubao By mgakwentonijuantamad Pumatak na ang linggo. ang nakasanayan na namin na pansitan muna kami manananghalian. Rapido ang mga palo. dahil baka lipar in ang peluka. Humampas ako sa pinto dahil punyeta. halos m atuklap na ang balat sa kurot ni Nanay. ikaw an g ibabayad ko!” Napaisip tuloy ako kung ilang bata na ang naibayad sa kahera. Dudumugin ka na parang bagong s altang preso na panggagahasa ang kaso. Hand a ko ng tanggapin ang latay ng ratan. Ang hawi dapat ng buhok ay nasa gilid. hele-he lera ang kainan doon. puto at bibingka na binudbudan ng niyog. Ako ang may sala! Dahan-dahan kong binuksan ang pinto at pingot ang sumalubong sakin na halos mapi las na ang tenga. Ang sikat na biliha n ng mamahalin na laruan ay ang yumaong Uniwide. Yan tuloy. na hindi mo naman maintindihan ang pangalan dahil tsinoy a ng may-ari. Araw ng pananampalataya. Kapalit ng isang ma tamis na paghihiganti. Ang iba ay ang babait kapag binebentahan ka. Pwede ngang manalamin sa kintab ng sapatos ko. ayaw na nila ng mag-alaga sa tumal ng kita. Magpapakahilo muna sa umiikot na kabayo’t tasa at lilibutin ang buong karnibal sakay ng tren na may unanong nakakatakot.” nauso yun kasi malaki pa ang kita nila. is a sa mga sikat ay New Frontier at Act Theater. Pagkatapos ng misa ay bibili kami sa mga naglalakong madre ng kutsinta. lasog-lasog na nga ang hita. pero pagnakasalubong mo naman sa loob ng p aaralan ay ‘di ka man lang mangitian. kaya mabenta ang mga guard sa mikropono. uso ngan g umupo sa sahig kapag punuan. habang nagmamakaawang humihingi ng tawad. 2010 UNANG BAYTANG 8. Wag ka lang magkakamaling tumawid sa tapat dahil haharangin ka ng mg a tinderang nagbebenta ng mga pantalon at damit. Ngayon lang naman nagpakon yo ang SM pero dati ay pugad ng mangingikil.” Ang Shoe Mart naman ay literal na bilihan ng sapatos. nakaluhod pa sa bilao ng asin habang tinatapos lahat ng misteryo sa rosaryo. aakala in mong komentarista ng radyo. hindi ko man lang nakitang nakasara! Para sana maka-eskapo. kundi ay magliwaliw muna. agawan ng mauupuan. Yan tuloy.akdal. Malapit pa yun sa orihinal na COD kung sa an nagpapalabas ng gumagalaw na manikin tuwing sasapit ang pasko. Sa kalayuan palang ay matatanaw mo na. Mada las pa magkawalaan ang mga bata. .”Basta driver. Pagdating sa simbahan ay aakalain mo na matimtimang nagdadasal. Bago umuwi ay dadaan muna sa Plaza Fair para magp ahangin sa pinto nila. maliligaw ka pa pagtatanga-tanga ka. Na pagnapadaan kami ay magsasal ita kaagad ang nanay ko “O walang magpapabili. Napaso narin ang kasabihan at kahit aso. Kalat na kalat ang sinehan noon.

sa likod ng mga nagl alakihang karatula na pinapalabas at ipapalabas palang sa sinehan. Ang sapakan dati ng mga bagito ay may integridad pa at palabra de honor.Pagdating sa kanto malapit sa inuupahan naming bahay ay nagpaiwan muna ako para kumain ng nilagang itlog na parang toknene. Ang i bang laruan ay gawa-gawa lang namin. hindi ka nga makaidlip sa kati ng bungang araw sa init. Sa muling pagkikita nalang k ung sakaling magkainitan ulit. Tap at pa yun ng nasunog na Uniwide. Bahala na kung saan tatama. pero ang kagandahan nun ay matututu nan mong tanggapin ang pagkatalo.” Ang susunod na eksena ay rumaratrat na kamao at nagliliparang mga tadyak. 2010 UNANG BAYTANG 7. Kaya nadagdagan na naman ng peklat sa mukha at poknat sa ulo. Kailangan daw matulog para mabilis tumangkad. Nagagalit pa ang mga magulang noon kapag ‘di ka natulog ng tanghali. Si Bukol ang lagi naming pambato. Kung matalo ka man ay haharapin mo ang kahihiya n ng ilang linggo’t magkukulong muna sa bahay. Nagkaangasa’t nagkasagutan sa kanto ng New York. Kung may matira pang barya sa baon nami ng tumatagingting na sampong piso ay bibili kami ng palamig o kung marami-rami p a ang pera ay softdrinks na kinikiskis pa ang likod ng tansan at baka sakaling m ay mapanalunan. Sapul! Basag ang itlog. sa away at gi nhawa. Naghihiyawan pa nga at nagkakantsawan. Nepa Q-mart pa yun noon. Tulad nalang ng tirador na gawa sa makapal na alambre. 2009 UNANG BAYTANG 6. Tapos gagawin namin yun sa bakanteng lote na matalahib. Akyat Bahay By mgakwentonijuantamad Pagbiyernes ay asahan mong maraming batang naglalaro sa labas at nagdidiwang dah il alam nilang kinabukasan ay walang pasok. 4 mga puna | posted in Nobela ni Juan Enero 4. Away Bata By mgakwentonijuantamad Simula noon ay naging kadikit ko ng kaibigan sila Bukol at Tomtom. . Ginutom kasi ako sa paglalakad. Madalas kasi naming makaaway ang mga bata sa bandang baba. Hindi kami mahilig sa tsitserya pero bumibil i kami dahil sa laruang nakapaloob dito. Magkakaroon pa ng pagpupulong kung saan gaganapin at itatakda ang oras ng suntuk an. Pagmay napilasan na ng bal at sa mukha ay kanya-kanya ng awat at bati-bati na. hawakan mo nga sa tenga. Doon nauso ang panggatong na salitang “Si ge nga. Pumaikot na ang mga bata para manood ng tupada . Ako naman ay ang gatong pangdanga l at si Tomtom ang taga-awat. Mag-iwan ng puna | posted in Nobela ni Juan Oktubre 26. Ilang panalo at pagkatalo narin ang pinagdaanan namin. Tapos bibili nalang kami ng goma sa suking tindahan at lastikong pan ali. kaya nagpipik it-pikitan nalang ako’t kinakamot-kamot ang mata para medyo mamula at mukhang bago ng gising. Paggawa na ay aabangan namin ang kanong nangungupahan sa kabilang bahay na nakasalawal lang habang nagdidilig. Kung wala mang premyo ay itatago nalang namin ito para magamit p a pagpatak ng tag-ulan para gawing bangka sa rumaragasang tubig ng estero. Ang kalahating parte ng Anapolis sa Cubao ay nagsilbing pugad naming mga bubwit. Hindi kami basta nagsusugudan o biglaang aatake sa kampo ng kalaban. kaya yun away na. Hindi pa uso ang dambuhalang imprenta nun kaya guhit kamay lahat. yun nga lang ang mga mukha ng artistang ipinipinta ay hindi naman kamukha o kundi naman ay may dipekto. malapit sa pa lengke. Tanghali palang ay kalat na kami sa kalye dahil ano nga ba naman ang gagawin mo sa loob ng bahay kung ganung oras ay walang koryente at hapon pa magkakaroon? Magmumukha ka lang oso sa loob ng kweb ang madilim. Kung walang pagkakaabalah an ay madalas kaming magmuni-muni sa mga tangkay ng puno ng alatiris sabay pitas ng bunga at rekta na sa bunga-nga. Minsan kailangan pa ng tulong ng sibuyas para maluha-luha’t haluan ng k onting hikab para kapani-paniwala.

Hindi narin maiwasan ang asaran kaya lagi akong may kalmot sa braso at halos makalbo na sa sabunot ng mga dalagita. na si Tom Tom at Bukol. sinuway parin namin dahil kung ang tao ngang gutom ay hindi namimili. Di ko gusto ang asta ng da lawang batang magkapatid. Madalas mo dapat ginugutom para hayok na hayok sumun ggab pagdwelo na. Mailap si Tita Lud s. Kaya kumpulan kapag nilabas na namin ang pambato. Bigla akong inaya ni Tomtom kaya ka ilangan kong magpakitang gilas sa pamamagitan ng Diablo. Pagbaba ko sa tapat ng bahay ay may mga bagong lipat. pagkatapos ay kanya-kanyang bitaw ng bugt ong at kwentong katatawanan tulad ng patagisan ng galing ng Hapon. Kaya binangga ko sa balikat at binalot ng tensyon ang paligid. Hindi pa ganun katutok ang mga bata sa teknolohiya kaya inaaliw nalang ang mga s arili pagdating sa laro at batuhan ng kwentong katatawanan. Para din mga a tleta ang mga alaga namin dahil araw araw may pagsasanay. Bakas sa mukha ni Bukol ang mga peklat ng sapakan at pokna t sa ulo kaya alam kong laking kalye rin siya tulad ko. supot ng tsitserya. Sa huli syempre ang laging lamang ay ang Pinoy. Delatang Dilaw By mgakwentonijuantamad Lahat ay kumpleto na sa school bus. Ang kabilin-bilinan pa ng tinderong kulot ay ‘wag daw laging pak ainin ng gagambang bahay dahil baka raw maduwag. Saksakan kasi ng init at kung hindi ihaharurot ng tibo naming driver ay walang hahampas na hangin para man lang matuyuan ng pawis. Kantahan muna. nilukot na papel dahil sa batuhan atbp. minsan mo lang mapatawa. kulang n alang ay putukan ng ugat sa pagkakapipi. sa’min ay isang kaha na may salamin pa. Nahiligan namin ang magsabong ng gagamba. Pakiram dam ko ay para akong asong dapat markahan ang teritoryo. Mag-iwan ng puna | posted in Nobela ni Juan Abril 19. 2009 | posted in Nobela ni Juan . Mag-iwan ng puna Enero 24. pagtapos ay lalaglagan ng d ahon ng sili para tumapang. Sana’y na kaming umilag sa nagliliparang tsinelas dahil nakakabulabo g kami at mga lolang nanghahabol ng walis tambo. Pangatlo ako sa mga huling ihahatid. Amerikano’t Pil ipino. 2009 UNANG BAYTANG 5. Pagnagsalita ay laging gasgas ang boses. gagamba pa kaya? Suki kami sa mga bubungan at pader para lang manghuli ng biktimang pangtsibog ng alaga namin. gagambang demonyo na may sungay pa sa likod. gagambang koryente na kulay itim. Nakuha nila ang atens yon ko sa galing nilang maglaro ng tambling. Kaya ang kulay dilaw naming delatang school bus na tadtad ng masilya ay nagmukha ng truck ng basura sa dami ng nakakalat na plastik ng icecandy na binili namin sa kundoktor. Halos maikwento na l ahat mula sa kung paano ipasok ang elepanta sa ref hanggang sa nanay na umakyat ng puno at inabutan ng pare ng piso pambili ng blade pang-ahit. Pero hanep magpatakbo lalo na paghinahabol ang pulang ilaw ng stoplight at pagpromeno naman ay kasya pa ang sampung bata sa upuan. Astig kami dahil ang ibang bata sa posporo lang ang bahay ng gagamba nila. Bagong salta lang ay presko na kumilos. Pero sa hirap ng buhay. Naghalo-halo na ang mga batang amoy kinulob na tinapa. Napabilib sila kaya dit o na kami nagkasundo ni Bukol.Nauna kong natanaw sa bintana ang mga batang bagong lipat. gagambang saging na may tuldok sa likod at samot saring lahi ng gagamba. Hindi naman pumalag per o mukhang nagtitimpi. Sa paghatid ng mga bata ay uunahin ang pinakamalapit na bahay. Kada isa ay ilalagay m o sa tingting at kakalabit-kalabitin mo ang galamay. Kaya kawawa lagi ang nasa dulo. Naglalaro sa halagang sampu hanggang b ente pesos ang isang gagamba depende sa uri kung gagambang talahib ba.

isang uri rin ito ng habulan. hanggang mataya niyo a ng lahat. magkakaalaman na kung sino ang unang hihingalin sa kakahabol. Nakagisnan narin naming bumati tulad ng “Good morning teacher. Mangilo-ngilo ang ngipin ko sa kaskas ng chalk sa kahaba-habang pan galan na sinulat at may palayaw naman pala. Uso rin ang sulatan ng Noisy at Quiet. 2009 UNANG BAYTANG 3. Nagkumpulan lahat sa palaruan. Kung saan pagnahuli ka ng taya dalawa na kayong hahabol sa iba pa. Palupitan ng gamit . hindi pa uso noon ang magpabango ng katawan kundi magpabango ng gamit . may munting piano na a ng madalas na tugtugin ay ang nota ng “Maligayang Bati” o “Twinkle. sila ang talo. Mas napagastos tuloy ako sa bulak na mas mahal pa sa kisses . Maraming kasabihan ang mga bata noon. Sa kasamaang palad ay ako nalang ang naiwan s . Masasagasaan ang sino mang humarang makatapik lang kahit isa. ibong maya o kaya sisiw n a kinulayan. ang walang kamatayang bunutan na mas mahal pa ang bayad mo kaysa mapapanalunan . Sa wakas ay nanawa rin kami. Kaya sa ika lawang guhit ako nilagay. Dapat inahing manok nalang pala inalagaan ko. sipang gawa sa tanso’t straw at iba’t ibang uri ng teks. kwintas na parang kapsulang bote’t may kulay pa. Napaniwala pa akong dumadami raw yun at nabubuntis kung i lalagay mo sa bulak. ruler na may magnifying glass. Kaya ibang laro naman! Hinati namin ang 10 sa dalawang grupo. Kung sino ang unang maubos sa magkabilang panig. ito ang makabagong mataya-taya. Uwian na! May mga kundoktor na nag-aabang sa labasan. Sa aming mga bata. Nagpakilala na ang adviser namin. Napagdesis yunan naming maglaro ng Marcos-Marcos. Pagnatapik na lahat ng kasali. Ilang araw lang ang lumipas at tapos na ang maliligayang araw ko na nakaupo sa likuran . Ang mga baon namin. ang unang nataya kanina ang siya namang hahabol. an g matindi ay bibilangan ka pa’t ipapasa sa guro mo kung ilang beses ka dumaldal. Dalawa nalang kami. paputok na hinihila o pwedeng itali sa pintuan. Twinkle…Little Star”. kaya naglalagay kami ng kisses na hugis bilog at kasing liit lang ng munggo na may ibat-ibang kulay. Kaya unting kibot lang. Sa gilid ng paaralan kung nasaan yun mga vendors ang ikatlong tahanan ng mga bata. tanaw ka ng matang lawin. dahil bago pa ang mga gamit pang-eskwela. Mag-iwan ng puna | posted in Nobela ni Juan Enero 15. Bata Batuta By mgakwentonijuantamad Nagkita-kita ulit kaming magkakaklase dati. sa kanila napupunta. Paulit ulit kada palit ng guro. buti nalang nalampasan ko na ang paniniwalang pagnasugatan ka ay lalabas a ng kinain mo sa sugat. Nagsisimula ng magtanggalan at hanggang ngayon isa parin ako sa mga umaasang wag maging taya. Kada grupo ay may kuta. ice buko . Ito ang larong Agawan Base. May pantasa. Kulang na nga lang ng swiss knife at pwede ka ng mamuhay sa bundok. sabay sulat ng buong pangalan niy a sa pisara. good morning classmate! How are you? Fine. S imula na ng digmaan sa Quadrangle. Ibabase ang pwesto ng upuan namin sa pagkasunod sunod ng apilyido.UNANG BAYTANG 4. may lagayan ng pambura. Pumwesto na ang iba. Ang bawat kuta ay magsisilbing tore ng kapangyarihan. ice candy. unahan ang mga bata dahil naglipa na ang mga negosyanteng naglalako ng tsitseryang may plastik na laruan s a loob. Ang mga tindera’t tinder o ang ikatlong magulang namin. Putek ako ang taya! Karipas lah at sila ng takbo. Unahan kung sino ang makalimang panalo. patungan ng libro at sa dami ay limot ko na ang i ba. kaya bato-batopik na ang l aban. thank you!” pa ra tuloy kaming mga sirang plaka punyeta. Pinagpatong patong na namin ang aming mga palad para simulan na ang ri twal ng maiba alis. Silid Aralan By mgakwentonijuantamad Balik klase. nagka mustahan na parang magkukumpare at nag-isip na kung ano ang lalaruin. tinapat pa mismo malapit sa upuan ng guro. N abibilang pala yun! Mayayabang at masisipag pa ang lahat. aakalain mong pang boys scout ang mga pencil case namin dah il kumpleto rekados. Para tuloy akong lola na naghahabol ng sisiw.

Para sam in kulang ang isang dekada na paglalaro. Pero hindi ako susugal dahil para silang mga lobong l umalapit sa akin. Ang iba ay parang may bahid pa ng putik na nakaguhit sa kili-kili at leeg. walang kamatayang patentero. Lahat ay nabihag na. meron Chinese garter. piko na ang pinangguguhit ay basag na paso. Tatay. Buti n alang at tumunog na ang kampana. Tulad ng bondyakan ng dyolens. . tambling na ang pinakamahirap gawin ay Diablo (tatambling na walang kamay) at teks “tsub tsa akeyn!”.a tore namin. dampaan ng lastiko. Kapit bisig sila sa tore ng kalaban. Kailangang aliwin ang sarili. ang tawa g dito ay koryente. Ang mga madadamot at ayaw mamigay ay duduraa n nalang ang lagusan ng tubig. iba r in ang laro ng mga dalagita. Maliliksi kami dati. Syempre samin lang mga lalaki yun. tumbang preso n a ang gamit ay nagkakapalang Rambo na tsinelas. sipa na ang panapos ay burot o black magic. Hindi pa ganoo n kagarbo ang mga laruan at teknolohiya. mangasim-ngasim ang amoy sabay makikitungga ng t ubig kung sino man ang may coleman. Gusto ko tinapay…” at hula-hoop. hindi dapat ito mahawakan. Kailangan bantayan ang tore. Mukha na kaming mga yag it pagbalik saming mga silid aralan. mula luksong tinik na naging luksong baka na ang pinakamahirap na luksuhan ay pag-umabot na hanggang leeg ang tatalunin. ang pabilog na “Nanay. Maraming bata ang nahuhumaling sa paglalaro. Ito ay isang estilo para madali mong maabot ang kakampi mo k apag nabihag na ng kabila. wasakan ng turumpong tadtad ng tamtaks. balik na ulit sa klase. Kaya maraming naiimbentong laro ang mga paslit dahil tanghali palang brown-out na.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful