My Girl and I By: SGwannabe © April 2007

Characters: Lance Kristofer Dy = “Dylan” or “Tofer” Bianca Marie Velo = "Bianca" Ryan Lee = “Ryan” Niña A geline Hernandez = “Niña” Nathan Dizon = "SangMin" or "Nathan" Carla Gamboa = "Carla" Mae Aduna = "Mae" Stephany Ablir = "Steffi" Kristofer Dy - Bianca and Dylan's so n (season 2) Kris Dy – Dylan’s brother Larry Dy – Dylan’s dad Kristy Dy – Dylan’s mom Mar Ve lo - Bianca’s dad

Chapter 1 After 3 years and 6 months Grabe, after three years at ilang months andito na ul it ako.. nasisinghot ko na naman ang pulusyon ng pilipinas! Haaaayy grabe.. ang tagal ko din palang nawala, ang tagal kong nag bakasyon.. ang dami kong namiss d ito. Pero ok lang rin, palagi naman akong updated kay Mae at Ryan eh. Ayon, ano pa nga ba? Nalaman ko na lang na nagpakasal yung dalawa! Pero ‘secret’ lang daw yun, sayang daw at wala ako.. si Carla at Vander may baby Bella na. Ako? Ano nga ban g balita sakin? Wala.. ganun pa rin. Nag stay lang kami ni Sang Min sa Korea for 8 months tapos nag punta na kami sa London para tapusin yung mga kelangan tapus in. After nun bumalik ulit kami sa Korea kasi yung dad niya namimiss na daw kami ! Tama, kami. Kami na nga ni Nathan. Siya ang nag palakas ng loob ko para makali mutan si Tofer.. ay hindi na pala dapat Tofer ang tawag ko sa kanya, Dylan na la ng dapat. Pero ang tanong ko lang minsan sa sarili ko.. nakalimutan ko na nga ba siya? O in denial lang ako.. oh well. Ayoko na lang isipin yun. Eto ako, naka u po sa may airport ng pilipinas, nag hihintay ng sundo… samantalang sila-“MOM! MOM! L ooky looky, uncle Sang Min bought me a wowipop!” Si Kristof, siya ang aking buhay ngayon.. siya nag papalakas ng loob ko sa araw araw na dumating.. pag namimiss k o ang pilipinas, iniisip ko lang na kung hindi ako umalis ng pinas, siguro.. wal a sakin si Kristof.. “A lollipop? Wow! Did you thank uncle Sang Min?” nag nod lang a ng baby ko. “Hun, parating na siguro yung driver, sabi kasi ng maid kanina pa raw umalis, so andito na yun in a minute.” Sabay kiss sa pisngi ko. “Hindi mo ba tatawag an sila Carla at Mae para sabihing andito ka na?” Carla.. Mae.. Oo nga pala.. kela ngan ipaalam ko sa kanalina na nandito na ko sa pilipinas.. “Hinde, wag na muna. B aka magulat lang sila pag nakita nila si Kristof eh.. tsaka na lang siguro pag h anda na ko mag pakita sa kanila..” Hinawakan lang ni Nathan ang kaliwang kamay ko at ngumiti. “Mommy.. im hungry.. di pa tayo kain?” binuhat ni Nathan si Kristof “What do you want to eat naman?”

BF Parañaque.. Dumiretso kami sa unang Mcdo na nadaanan namin para makakain. Masyado kaming malapit sa mga kakilala namin. kung nasasaan yung mga taong mahal ko.. Dumati ng na yung driver nila Nathan after ilang minutes. Nung dumating kami ni Nathan sa Korea... Nagiisip .. for eight months parang nag bakasyon lang kam i ni Nathan dun. English tagalong Ko rean dun sa bahay nila... par ang ako lang magisang taga earth dun. may problema ka ba?” “Wala.. Halos nalibot ko na buong Korea. Si Nathan naman so brang inalagaan ako nung nasa Korea kami. “You don’t have to change anything. Spoiled talaga si Kristof k ay Nathan. at dahil dun minahal ko siya. nakakatuwa kasi nag tatagalog na rin siya.. naculture shock ako eh. mall tayo! Kelangan ko ata mag bago ng style. Nakaupo ako sa may sofa sa may living room. ang daming nag bago. “Wala lang. nag lalaro. you look great.. mahalaga sakin. Hun. Kelangan ko gumawa ng paraan pa ra walang makakilala sakin. ba ka mamaya kumalat na nandito na ko sa pilipinas.. “Bianx? You okay? Parang ang lalim ng in iispin mo ah. Panalo sa yaman sila Nathan eh ! parang akala mo wala nang bukas kung pag gastusan nila ako.. sobra sobra yung mga ginagawa niya para la ng mapasaya niya ako. what do you think??” sinisimulan ko na and aking transforma tion. Ang tagal ko rin pala talagang nawala dito sa pilipinas. Haay pero masaya ko kasi alam kong mahal ni Nathan si Kristof.. kung saan iniwan ko yung mga ala ala ko... Si Nathan at Kristof naman nasa kwarto. pa rang asawa yung trato niya sakin dun. Sabi ni Tito mabuti daw at pilipina na tipuhan ni Natha n. kasi lahat sila nag kokoreano! Ang alam ko lang naman na salita is Sa Rang Hae. akala mo responsibilidad niya ko. dun nung ipinakilala ako ni Nathan sa Dad niya grabe tuwang tuwa. nandito na ulit ako. Eto ako nasa pilipinas na. 8 months.. Pagtapos naming kumain umuwi na kami sa bahay n ila Nathan sa may. Wala akong halos masabi. nagmumunimuni.. para naman hindi na ko mangamba pag nakita ako ng mga tao. parang ang lalim ng iniisi p mo.“Mmm…MCDONALDS!!” “Okay! Then we’ll eat at McDonalds. bakit naisipan mo naman mag bago ng styl e?” .. ke langan ko mag parlor. Syempre ako naman tuwang tuwa! Mahal ko na kag ad tatay ni Nathan nung sinabi pa lang niyang maganda ako! Hehe! Yung mom naman niya pure Korean... at maganda pa raw napili niya. ok?” haay.” “Huh?” sabay lingon ko sa kanya.

. next time na lang natin siya isama” wag talaga. mas bagay sayo ang ganyan. nag try at binili. are we gonna bring Kristof with us??” “Wag na lang siguro... nagkaron na ng Mango na store dito. trust me. “Okay. “HONEY. Tinititigan niya lang ako ng matagal.? Ang pangit ba? Hindi ba bagay?” “ARE YOU CRAZY?! TINGNAN MO KAYA YUNG SARILI MO S A SALAMIN!!!!” Pasigaw niyang sinabi sakin. ang plano ko mag pagupit ng buhok medyo maiksi. wait. kaya lang masyadong mataas yung grado ng mata niya. what do you think?” Nakatingin lang siya sakin. baka makita nila ma y anak na ko. IT’S PER FECT! I love it. “Hun. . Syempre sa ATC kami pumunta. Para sakin sa kanya at kay Krist of.. and to think na ang mamahal ng damit sa UK at Korea!” “Ano ka ba.. mag papacolor din ako then medyo I papawavy ko ung buhok ko. tara let’s shop for clothes na!” Hinila ko siya papalabas ng salon . “You look more beautiful.. nag babasa siya ng newspaper. bulag na nga h alos ata yun eh! Marami rami rin kaming nabili.pano ba ever since bata ako ma haba na buhok ko. so ano? Tara na?” nag nod ako. Parlor kagad ang unang pinuntahan naming . Nagsukat din ako ng salamin dahil medyo lumalabo na yung paningin ko. Nagbihis lang kami ni Nathan tapos dumeretso na kam i sa Mall. mero n na ring All Flipflops. Grabe ang laki ng pinagbago ng ATC.. parang hindi ako umalis ng bansa.” Tumayo siya at hinug ako. isipin si Nathan pa tatay dahil hawig sila sa mata at kulay. “Well.. Ganun ba kong nawala? Bakit . So it means hindi bagay. AY TEKA! Iwan ka na lang pala namin ni Krist of sa parlor. if you want I’ll go with you na lang sa parlor.” “Akala ko hindi m o nagustuhan eh.. natutulad na ata ak o kay Dylan. tumingin ng mga damit. at iba pa.. A fter 2 hours Lumapit ako kay Nathan. pago d yung bata.“Bored na ko eh. Nagikot ikot kami sa mall.

tapos nag smile ako. “o sige sige. brown kulay ng hair at medyo wavy. parang may kakaibang feeling.. tara na. Hindi ko siya nafifeel. Familiar yung boses.andaming nag bago? Siguro kelangan ko lang talaga mag adjust... may mangyayari bang kakaiba ngayon? “Game pose na!” narinig ko yung babae sa may neo print booth. f eeling ko nandito lang siya sa paligid ko...” kinurot niya lang ng mahina yung pisngi ko tap os kinausap ung babae “Miss.. parang si Bianca. baka natatakot lang ako kasi baka may makakilala sakin dito. Habang n ag lalakad kami nakita ko ung neoprint na booth. habang papalapit kami ng papalapit sa may neo print booth parang mas lal ong bumabagal yung tibok. “Hun!! P a neoprint tayo! Namiss ko to eh.. binubutterflies pa ko. hindi ko alam kung bakit pera ang bilis kasi ng tibok ng puso ko. ang bigat ng feeling. ano ba gusto mo?” ako kas i ang gusto ko lang. “Tara nood na lang tayo ng movie. magkano?” “150 pesos po. Maiksi medium length yung buhok.” Hinook ko na lang ung arm ko sa arm nya....pero baka naman mali lang ung nararam daman ko.. Habang nasa loob kami nung booth pabilis ng pabilis ung tibok ng puso ko ang weird. tama. hinila ko si Nathan dun. “O san na tayo? Pago d ka na ba? Gusto mo kumain o manood ng movie?” “Kahit ano... W ala lang to. e wan ko.. .. ang tagal na nating hindi na nonood ng movie! 5 months na tayong mag-on pero ung huling nood natin ng movie was 2 months ago!” demand sakin ni Steffi. As a sign na tara na. Habang nag lalakad kami papunta sa may Cinemas medyo bumabagal ung tibok ng puso ko..” Kinuha ni Nathan yung wallet niya at inabot niya yung pera dun sa babae. makita si Dylan dito.. gusto ko siya makita kahit isang mi nuto lang..” sabay ngiti.. Dylan’s POV “Dylan!! Manood naman tayo ng movie. sinilip ko kung yung babae sa loob ng booth.. ano ba. ano ba meron? Mamamatay na ba ako? Bakit ganito. baka mama ya mag mukmok ka pa dyan eh.

naka eye glasses eh. Masa kit para sakin yung ginawa niya.. But then.. alam mo bang namiss ka nitong ni Mae!! Lagi kang hinahanap sakin! Nags eselos na nga ko eh!!” .. impusible.. parang mas grumabe yung bagal ng tibok ng puso ko.. mahal niya ang kanyang ‘long bl ack shinny hair’ kaya napaka impusibleng maging siya yan. Ang tagal ko na rin kasi silang hin di nakasama simula nung naging kami ni Steffi. nasiyahan din ako sa management.. I don’t know. kung ba kit kelangan umabot sa ganito yung problema namin. per o hindi talaga sya yun. Pero siguro hindi muna ngayon . Since ako na rin naman yung mag aasikaso ng business ni dad dy. tama siya. kung bakit hindi niya ko pinakinggan. Tatlong taon na simula nung iniwan ni ya ako. dumating din sa point na gusto ko na isuko studies ko para lang hanapin si Bianca.. ku ng anong mga nangyari sa buhay niya habang nasa ibang bansa siya.... everything has come to an end.. habang wala na ko sa tabi niya... haaay. kaya eto ako 5th year ko na sa ateneo. Pero bakit ganun. hindi pa uli mag cocross yung landas naming dalawa. hindi ko alam. siguro b aka hindi na talaga mag cocross yun.. Nag kayayaan tumambay sa may starbucks. Napaka impusible ng in iisip ko... ka hit saglit lang. I have Steffi. kung may iba na ba siya. gusto kong itanong kung bakit niya k o iniwan ng ganun ganun na lang... pinagdadasal ko pa rin na sana. And I’m wishing na hindi niya gawi n yung ginawa sakin ni Bianca.at aminado ako na hanggang ngayon hindi ko pa rin siya makalimutan. nasa kung saan mang bansa siya ngayon pati bakit naman iibahin ni bianca yung buhok niya. Business Management. mahal na mahal ko si ya. gusto ko siya kamustahin. ginaw a ko yung sinabi niya. Nag date kami for ilang months.. minsan halos akala ko lahat ng makita kong bab aeng kahawig ni Bianca siya na. nung tiningnan ko yung babae. hindi ko nasabi na kaya kong gawin l ahat dahil sa sobrang pag mamahal ko sa kanya. ang alam ko lang mahal ko si Steffi.. Wala naman akong sama ng loob kasi sinabi rin sakin ni Bianca na subukan ko muna itry yung course since hindi naman daw kami nagmamadli makagraduate. she left me. After ng pagalis ni Bianca dito sa pinas. ang dami kong gusting sabihin sa ka nya. nag shift ako sa ng course. oh baka dahil lang para makalimutan ko si Bianca. gaya nga ng sabi niya... th en I’ve decided to ask her kung pwede ko ba siyang maging girlfriend since palagi siyang nandyan sa tabi ko. yun nga lang hindi ko nasabi sa kanya. magkausap kaming dalawa.. And now.Bianca?! Hinde.. After namin manood ng movie ni Steffi naka salubong naming sila Ryan at Mae labas ng cinemas.... “Grabe Dylan!! Ang tagal na nating hindi nag kita ha! Kamusta ka na? Ano na ba balita sayo?? Kelan ka ba gagraduate ? Grabe.. ang dami kong gustong marinig mula sa kanya. Bianca. pareho kami ng pinanood na mo vie.. Pero ngayon. napadalas pag iinom ko...

. medyo b usy sa school kasi graduating na. “Ay Ry..” ngumiti at tumungo lang ako.” pag alis ni Steffi dun na ko dinayo ng mga ka tanungan. puntahan ko lang sa may cinemas.. matanda na siya. hayaan na lang natin siya maging masaya.. alam na niya ginagawa niya.kayo na? Wow... “Talaga? Eh ayun si Bianca oh! BIANX!!!!!!” tumayo siya at kumaway. kaibigan niya si Bianca.. isipin nila na ganun ko kadalin g nakalimutan si Bianca.” “5 months na kami. Si Bi anca??? Napalingon kagad ako sa direksyon na kinakawayan ni Mae.. Kami na nga pala ni Steffi.. “Nakalimutan? Talaga lang ha! Sino ng niloko mo? Si Ryan? Kasi pareho kayong uto uto? Hahaha! Hay nako.. ano ka ba! Pabayaan mo n a si Dylan. hinanap ko kaga d kung nasasaan si Bianca. Kaya kelanga n pumunta kayo dun ha!!” 15 mins ang nakalipas bago ko naalala na kasama pala nami n si Steffi. “KELAN PA KAYO?! ANO KA BA! Buti na lang at hindi ka na nagmumukmok dyan ! Teka. So mga june.. bakit parang nag bago m ood niya? Sa bagay.. medyo ok naman sa kanya na kami ni Steffi.. Si Bianca? Iniwan na niya ko d iba? Pati nakalimutan ko na siya. Mae. kung alam lang nila. sa march sure na kong gagraduate..“Hahaha! Kayo talaga! Kasal na kayo pero para parin kayong bata kung umasal! Ganun na ba katagal simula nung hulit tayong nagkita? Eto ok lang naman ako. “Excuse lang. baka mabigla sila. Hindi ko pa pala nasasabi sa kanila na kami na. hindi ko rin pala alam kung pano ko sasabihin.” “Seryoso! Naka limutan ko na siya!! Matagal na!” Matagal ko na siyang hindi makalimutan. mahal mo ba?? Pano pag bumalik si Bianca? " “Mae.” “Ka. puntahan ko lang friends ko. hindi k o pa kaya.. kelan pa?” tanong ni mae sakin. “Dylan. Nandito kasi s ila kring eh. .” Hindi ko ineexpect na magiging ganun reaction n iya. wait lang ha.

syempre kelanga n ko na matapos sa pag aaral noh. Tsss. tingnan mo yun. Masyado akong nakafocus kay Steffi at sa studies ko. 30 minutes ng nakalipas at hindi pa rin bumabalik si Steffi. “Mae... Humarap ako sa kanila..” “Totoo naman eh…” hindi na lang umimik si Mae. kaya eto quality time talaga kaming tatlo...” Sabay tumawa si Mae at Ryan.” hinawakan niya yung braso ni Ryan “Hun. “Hindi niyo na ko maloloko. kanina pa nag three three sixty yung ulo niya eh. Sa bf parañaque. “Hun tama na. “Ayaw kasi u mamin na hindi pa siya over kay Bianx eh... ANAK NG TIPAKLONG NAMAN MAE!! KANINA MO PA KO NABIBIKTIMA HA!! Tumawa na naman sila ni R yan..“Nakalimutan pala ha.” “Sure. may sakit na kayak o sa puso? Ganito ba sin tomas nun? Oh baka.. naka uwi na ba si Bianca dito sa pilipinas?” tuming in si may sa direksyon na tinuturo ni Ryan. kawawa naman si Dylan eh.. Nakatira na pala sila sa iisang bahay.. Pero bakit ganun? Parang ang wirdo na naman ng tibok ng puso ko.. Kung si Bianca yan bahala na siya. Chapter 2 Mae’s POV . “Hinahanap ko lang si Steffi!! Tssss. bwiset . Whatever you say Dylan.si Nathan yun diba? Yung kasama niya kamuka ni Bianca. tingnan mo.. “Oo nga noh. tingnan mo Dylan!! Kamu ka ni Bianca. si Bianca oh!! Siya yun diba???” sabay turo niya.” Ayoko na mauto noh ! Tama na yung dalawang beses akong pinag tawanan. naka uwi na ba sya dito?” Hindi na ko mag papaloko sa inyo. haha!” 360!? Sira ulo talaga tong mag boyfriend na to ha. Nafifeel ko lang na baka si Bianca nga yon.. Ang dami kong namiss sa m ga tao tao.. Nakalimutan ko na talaga yun! Wala na lang siya sakin . Lumingon na naman ako. pinagpipilitan niyang nakalimutan na raw niya.

sige. Tanong mo kung nakauwi na ba si Bianca. Kilala natin si Bianca. ng ug ali.” Nung tumawag ako kay Tito Mar. at itsura lalong lalo na kung nakapunta siya ng ibang bansa. lahat ng tao pwede magbago. naalala ko si Bianca eh. Hindi n a siya masyadong nag oonline.. Pati iban g iba talaga yung girl eh. Nangumusta lang daw siya. kung hindi ko lang to mahal siguro sinapok ko na to.” “Sus! Yun naman pala eh! Tawagan mo kaya siya. bakit nagiging ganun na si Bianca.” “Hun. pananamit. sa tingin mo siya talaga yun? Ano ba sabi ni Tito Mar?” “Tito Mar? hindi ko pa siya nakakausap eh. I swear kamukha ni Bianca yung kasama niya. Ayoko na nga lang isipin na nakalimutan na niya kami eh. Lalo na’t alam kong makikibalita yun tungkol kay Tofer..” “Edi meaning. kasi alam kong hindi siya ganun. Eto namang asawa ko napaka kulit. pero si Tito Mar na mismo nag sabi na hindi pa umuuwi si Bianca. hindi na rin siya nag tetext at tumatawag.3 weeks na nakalipas simula nung nakita namin si Nathan sa mall.. Ewan ko ba. Pero hindi naman nagsabi si Bianca na uuwi siya. Magtatanong ng magtatanong sakin ku ng si Bianca ba yung nakita naming pero siya rin naman kokontra sa sarili niya. “Wala daw sinasabi si Bianca kung kelan siya uuwi eh. parang hindi rin si Bianca y un kasi gaya nga ng sabi ni Ryan ‘Hindi mag papagupit ng buhok si Bianca ng ganun. Hay nako. feeling ko siya talaga yun. Si Nathan kasama niya diba?? Impusibleng umuwi mag isa dito si Nathan at iwanan dun sa Korea o sa UK si Bianca. Busy ng a lang siguro yun sa work. Period.’ May point nga naman si Ryan. wala siyang gagawin na kahit na anong makaka damage sa buhok niya. hindi siya yun. hindi siya mag papacolor. ang laki ng pinag bago niya. w ala naman daw sinasabi si Bianca na uuwi na siya. kaya lang may iba eh. hindi ako mapakali eh.” “Oo nga noh.” “Oo nga noh.” “Oo ng a. hindi siya yun. ma hal niya yung buhok niya. hindi siya mag papa kulot. “Mae! Ano na naman yang iniisip mo dyan?” “Ry an...” ...

nag tuturo rin siya dun. naaksidente! Pero natanggap na rin ng parents ni Carla yung mga pan gyayari. She fought for him instead. mapa birthday ni Dylan o anniversary. since legal naman kami. LEGALLY MARRIED. Maganda naman ung takbo ng school kasi madaming nag eenroll. cinancel niya yung marriage nila dahil lang s a mababaw na reason. Minsan sinasamahan ko siy a sa work. Matalino nga. dapat matagal ng na-fed up si Bianx sa mga ginawa ni Dylan eh. Look.. Oo nga pala. hindi katulad nila Carla. Ang gulo kasi eh. I don’t know. lastly sumama siya sa isang guy papunta sa ibang bansa. syempre School of Music yung name nung school. “Ryan. si Carla at Vander yung witnesses namin.. May point talaga siya. yung nagkiss sila. sa bahay lang. umalis si Bi anca ng hindi nagsasabi kay Dylan. yung nag propose siya kay Niña. pero madalas dito lang ako sa bahay. Baka mapagod lang daw ako. yung mga nangyari nung prom namin... si baby Bella. yung anak nila Carla. I love you Mae. mag kasakit.” Tahimik lang s i Ryan “Come to think of it. Nasa iisan g bahay na rin kami nakatira ni Ry. You trust me. pero ‘secret marriage’ lang. Nag tatrabaho na si Ryan. Tapos malalaman na lang niya na naging sila habang kasal sila ni Bianca.. big deal sa isang b abae yung man two-time ung guy... And the wo rst part is.” “Eh malay mo nakalimutan na nga niya si Bianca. Haay. he’s been denying kasi na hindi na niya mahal si Bianca eh. Alam naman ng parent s ko. Kaya eto buhay na buhay ako kay Ryan. mawalan ng time sa kany a. Kung a lam lang nila. ok lang sa kanila since ikakasal naman daw kami ni Ryan soon. Wala pa naman sa plano namin ni Ryan ang magkababy. Ryan lahat ng mga occasions pinag handaan ni Bianca noon. Diba?” “Hun. at ni isa sa mga yun hindi nakarating si Dylan. Kaya tuloy ang libangan ko. lalo na’t alam ni Bianca yung past nilang dalawa.” Tumabi sakin si Ryan sa couch at hinug ako “I won’t do that to you. Nagpatayo ng school dad ni eh. . Ako naman.” . sa ting in mo seryoso si Dylan kay Steffi?” napatingin sakin si Ryan “Bakit mo naman natanon g yan?” “Just because. si Ryan nag mamanage ng school.ang matindi pa dun hindi alam ni Dylan ung last part. Hun. Gusto ko nga sana mag trabaho pe ro ayaw ni Ryan. ewan. right? I’m sorry.Ano ba to. kasal na kami ni Ry an. but she insisted. kasal sila nung ginawa ni Dylan yun...

” “Si Kris may gir lfriend na???” “Oo!! At hulaan mo kung anong pangalan!” . May girlfriend na nga eh. Bianca. Nung nalaman ni Kristof na si papa yung lolo niya. Tara! Pasok pasok!” pag hila niya sakin nakita niya sa likod ko si K ristof. pinalagpas niya si Bianx.” Hinawakan ko kamay ni Kristof at pumasok na sa loob ng bahay. hinihingi pa nila yung address mo dun. eh hindi ko naman alam kung san ka nakatira kaya hindi ko mabigay bigay. mahal ka ng pamilya ni Dylan. alam mo y an.Kiniss ko lang si Ryan sa cheek at hinug. Papsi pa tawag niya kay papa! Kasi daw ako ang tawag ko papa dahil ako ung anak. si Kristof. Si Kris naman binata na! ang gwapong bata. at siya daw anak ko kaya daw papsi daw tatawag niya. wag mo muna ipapaalam yung tungkol sam in ni Kristof sa mga Dy ha.” “Ano ka ba anak.. nasan ka na ba? Bianca’s POV “PA!!!” “SANDALI LA NG... Lagi ka nga nilang kinakamusta sakin eh. hindi pa ho kasi ako handang makita sila eh. nahih iya pa ko sa mga nangyari. Nakwento ko na ka y papa lahat lahat.. Hindi ka na daw kasi tumata wag sa kanya. Pero wala na eh. “Oo nga pala pa. sino to???” “Pa sa loob ko na lang ikukwento.. Matalinong bata t alaga tong si Kristof ko. Tara pasok na tayo . “Anak kelan ka pa umuwi?? Oo nga pala tumawag si Mae dito. “Si-si-sino. Ganyan! dapat maging ganyan si Dylan k ay Bianca. Yung nagiisang babae na na gkagusto sa kanya for 6 years. yung tungkol samin ni Nathan at yung nangyari sa kin sa UK at Korea. tuwang tu wa siya.” “PAPA?? NANDITO NA KO!!” Bumukas yung pintuan at tumakbo papalabas si papa...

Wag mo tatawagin ng Bianca mommy mo. Ang ibig sabihin ng ‘wae’ bakit. Pahihirapan pa ko nito! Baka magi ng anemic ako bigla.” Napangiti ako nung sinabi niyang Bianca yung name nung girlfriend ni Kris. Hindi parin talaga s iya nagbabago.. k amusta na kaya siya.” “Ay nako.” humarap sakin si papa “Anak dudugo ilong ko dito sa batang to eh.si. hulaan mo!!” “Ayoko na manghula! Na bibitin ako sa kwento mo eh! bilis! Ano na??” “Bianca! Bianca yung pangalan ng girlfriend niya. kaya Bi anca tawag ko. ok?” “Wae? Pewo yun name niya..si Dylan?! . I want milk!” “Kristof..“Ano??” “Sinabi ng hulaan eh..and tawag mo rin si mommy ng Bianca eh. “Bianca! Im sleepy.” [wae = WHY in korean] “Wae? Ano un? Kasi mas matanda ako sa mommy mo. sa korea yan lumaki. “Pa. ba kit parang ibang lengwahe niya?” Natawa ko sa sinabi ni papa...” “Papa??” “Pa may anak ka na na lalaki??” “Wala tange!” sumigaw siya big a “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Si. Mga tao dun nagkokoreano. Si Kris talaga. Malamang madada may yan.. Tuturuan ko to ng purong tagalog! P ara hindi na ko inglisin at koreanuhin! Leche.

. ok? There’s a bad guy waiting for us outside. hindi nya pa kami pupwe deng makita ni Kristof. ano ba.” pabulong na s inabi ni Kristof. hindi pa ko ready. Mommy..? *FLASHBACK* “Hindi masyadong maganda ung grudge 2 noh? Parang ang corny .who’s Dylan?" “Pa. san ba? Doon!!” Tumigil siya sa kakapanic tapos humar ap sakin sabay nag kamot ng ulo “Ano nga ba ulit ang kelangan nating gawin? Bakit nga ba tayo na tataranta?” “SI DYLAN!!!!” “Mommy.. ewan. hindi pa siya ready.. ang gulo. he might eat us alive if he hears us..” “Ne. nandito. at lalaong lalo na si Kristof... Ano kaya kelangan ni Dylan kay papa.. wag kayong lalabas hangga’t hindi ako kumakatok ok?” Tumungo lang kami..Chapter 3 Si Dylan.” tinakpan niya yung bibig niya tapos tumungo.. “Dyan mun a kayo. OMG! Anong gagawin ko? mag papakita nab a ko? kasi.” “Corny pero natakot ka? Ang weird mo rin talaga noh?” hinampas ko lang braso . ”Basta just keep quiet baby...” “Halika dito anak” hinila niya ako papasok sa kwarto ko dati. nakita niya kaya kami ni Nathan sa mall. “Kristof. “Papa yung mga gamit naming nasa labas pa ng kwarto!” “AY! O nga pala! Teka teka!” agad agad niyang kinuha yung mga maleta namin at ipinasok sa kwarto. bakit lolo labas? The bad guy might eat him.. an o... dito dito! Teka. ganito. wag ka muna maingay... “PA!! anong gagawin ko???” Natataranta na rin siya “HA? Ewan.

” Nakita ko na si Dylan. ngayo n ko lang nakita yan eh. Masaya ko for him. are they dating? Iba f eeling.. tama. Pag daan naming sa may starbuck s nakita ko sila Mae Ryan Dylan at Steffi..... hinde...... ay Dylan pala. ano kaya pakay niya… mag tatanong kaya siya kay papa tungkol sakin... dapat masaya ako for him. Dylan’s POV .. kung kamusta na ko.. siguro nakutuban niya na ako yun.. parang kilal a ko yan eh... baka naman friend siya ni Tofer.” “WAIT! hindi pwede.. hinde. teka.. teka. boses ni Mae yun h a! Dylan!? Nandito si Dylan sa mall na to?! Iisang movie lang pinanood naming da lawa??! “Tara na hun. bakit ba kelangan magpa kita ka pa ulit sakin.. palabasin na natin ung mga tao. kung mahal ko pa ba siya.. baka sinundan niya kami. Nakit-“DYLAN!!! OH MY GOD!! KAMUSTA NA???” Teka.... haay.. kung kela n ako babalik. bakit ganun... hinampas ni Mae si Dylan para siguro tingnan kung si Nathan nga yung kasama ko at baka sakaling ako yung kasam a.. *END OF FLASHBACK* Siguro nga nakita nila ako nun. nahihirapan tuloy akong kalimutan ka. pero sino. baka may nakakilala sakim ni Nathan. napansin ko na nakatingin sakin sila Mae at Ryan. “Nate. si Mae at Ryan..ni Nathan. Nag last rou nd kami ng ikot sa mall tapos umuwi na rin kami. Dylan.. kung ano ano number ko dun. Bakit anong mero n sa kanya?” “Wala.. Tinuturo turo pa ni Ryan si Nathan.. maya maya na..” isip “A H!!!! OO! Siya nga!! Si Steffi!” “AH!! Oo nga! Naaalala ko na siya. kilala mo ba yung girl na yun?” sabay turo ko sa girl “Ewan. Papalabas na kami ng movie house ng bigla akong may nakitang familiar na mukha.. kilala mo ba?” “Kaya nga kita tinatanong eh. paalis na sila tapos biglang hinaw akan ni Steffi yung kamay ni Dylan. impusible naman yun eh..

bakit napadaan ka? Tara. sige... kahit ako tinatanong ko rin yan sa sarili ko eh.. “Papa??” Walang sumasagot “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Ilang minuto pa ang nakalip as bago siya lumabas. nasan ka na ba.??” napakamot siya ng ulo “AH mabuti naman. May room rin po kaming pinareserve sa inyo. salamat anak. .. wala pa talaga siya dito.Inutusan ako nila Mommy na pumunta kela Papa Mar para ibigay yung invitation sa darating na 25th anniversary nila ni Daddy 3 weeks from now...” sabi ko na nga ba. yun nga lang palagi daw s iyang pagod.. pati mag vitamins sya pala gi.. “Oh anak. nagbabakasakaling si Bianca ang magbubukas sakin ng gate. and counted rin po si Bianca pati pwede rin po kayong magdala ng isa pang tao.” Pumasok kami sa loob ng bahay.. sasabihin k okay Bianca pag tumawag siya. matanong ko lang Dylan..?” “Ah si Bianca? Ayun! May Kris-“Kris. Paki sabi naman sa kanya na wag niyang pagurin mas yado sarili niya. mabuti naman.. 5 years na dapat ka mi ni Bianca kung siguro andito pa rin siya. “O nga pala Pa. kamusta na nga po pala si Bianca..” “Ah.. Pinapabigay nila Daddy. eto ako. Nasa tapat ng bahay nila.. Bihira lang kasi siya tumawag eh. umupo at nag kwentuhan. “Ay oo nga po pal a..” “Ah ganun ba. Masaya naman siya sa buhay niya dun. alam niya naman na sakitin siya eh. Bianca.” “Sige anak. pasok ka. mahal mo pa ba ana k ko?” Mahal ko pa nga ba si Bianca.. sasabihin ko yun. masyado lang kaming naghinala na nandidito na siya. Sa Westin po gaganapin kasi dun lang yung available.. . Wala pa nga siguro siya. Anniversary po kasi nila 3 weeks from now... Ah.

Pa g sakay ko sa kotse. Matalino nga ako.” “Oh sige sige. makikita ko na siya. Kung gusto naman tal aga niya akong makita.. Diba Bianca pangalan nun?” “Ah. Pero bakit ganun? Bakit parang bitin lahat ng sasabihin niya. pano nga na man ba niya ko macocontact kung nag bago ako ng number? Ano ba to.. susunduin ko pa si Kris at yung girlfriend niya sa mall eh.. teka. yun nga lang. mag ingat ka anak.tatayong tatay sa magiging anak niya... hindi ko naman siya makakalimutan ng gan un ganun lang eh.. Ang labo... ako naman tatawagan niya eh. mauna na ko. alam niyo naman siguro sagot dyan. Mahal niya pa ako. O sige po. mamahalin niya parin kaya ako ? Malamang hindi na. Akala ko pag pumunta k o dito sa bahay na to.kung san unang gumuho mundo ko. Ano ba yun? Meron ba akong kelangan malaman? Ewan ko.” “Po??” Bianca?? May sasabihin ba siya tungkol kay Bianca??! “Y ung girlfriend ni Kris. teka. hindi nga sumagot yung tao eh! pinapaasa ko lang pus o ko. akala ko makakapag usap na kami. napatunayan kong tamang sayo ko siya ipinagkasundo at ta ma rin na ikaw yung tat-.a-yan) po kasi tawag namin sa kanya.. mahal niya pa rin ako ? Pano kaya kung nalaman niyang may Kristof na ko. bisita na lang h o ulit ako.” Ngumiti ako at lumabas na ng bahay. parang may tin atago siya sakin. kahit dati. alis na ko.” Ngumiti lang ako sa mga sinabi niya. Parang may mali.. makausap. nabigo. “Sige pa. aka la ko mayayakap ko na siya ulit. pero minsan hindi ko nagagamit ng tama ung isipan ko. Opo Bianca nga.. hindi siya mawawala sa puso ko. nalungkot..“Pa. Ianne (i-an ne. Bakit ko nga naman ba kasi kelangan pang itanong kung nasasaan siya. masyado akong umasa. nagugul uhan na ko. dun ako napaisip. Bianca’s POV Philippine Westin Plaza?! Dun yung prom naming ha.? sa dami ng ginawa ko sa kanya. hindi niya sinabing mahal .. hindi pa pala.” “Ahh si Bianca..” “Masaya ako at nalaman kong ganu n mo siya minahal nun. pero t eka... masyado akong umasa..

o kaya dinner dito. mommy. .. “Sira ulo kang babae ka!! Bakit hindi ka man lang nagsabi ng uuwi ka?! Sana nasundo ka namin sa airport.. “Umma!! Let’s play . Grabe!! Nam iss ko kayong dalawa!!!” sabay hug sa kanilang dalawa. m other] “You’re what!?” “I’m..” “SABI KO NA NGA BA! SIGE INTAYIN MO KO! BYE!” ”Teka Mae! Mae!!!” Binaba na ni Mae yung telepono. nagdadalawang isip kung sasagutin niya ba ito. “Alam mo ibig sabihin ng bored. ah. ~walangya ano bang klase ng bata to!? Pati bored sinasabi na rin. “BIANC A?!" “Me.. ano pa kaya ngayon.. Wala ako gawa! IM BO RED! Ikaw mommy. bored ka?” “Palagi naman akong bored anak. Kristof is bored!” nagulat si Bianca sa sinabi ni Kristof [Umma = mom..Mae.” “Walanya ka! Kelan ka pa bumalik!?” “Ha. nakahawak na siya sa t elepono.” “Oo nga!! Hinayupak ka! Pinag taguan mo pa kamin g dalawa! Anong problema mo? Bakit kelangan mag tago ka pa?” “Sorry na. Wow! Ibang klaseng bata. pero lagi ko rinig sayo un pag wala ka gawa. baby?” tan ni Bianca “No. mag tthree years old pa nga lang siya t apos ganito na siya mag salita at isip. “He.~” After 10 mins d umating si Carla at Mae...eh. Noone’s POV Nagriring yung telepono nila Bianca sa ba hay.niya ko.hello?” sabi niya.. wala siyang choice kung hindi ang sagutin niya eto..BORED!” bored daw oh. o kaya naman umalis sana tayo! Di nner sa labas..

Tsaka na pag malalaki na sila. habang hawa k yung bote ng milk niya.” sabi ni Kristof “MOMMY?!” Napangiti na lang si Bianca kela Carla at Mae. say Hi!” “Hi…” tapos nag wave siya. Korea o Philippine s? Ano sa tatlo? Bongga kung UK baby yan!” “Loko! Korea!” . “Come here Kristof.. Haha!” Nagtawanan silang tatlo.” “MOMMY MOMMY!!” Napatingin sila Carla at Mae kay Kristof “Uh-oh .” “Grabe y ang surpresa mo! Epektib!” “OO! Epektib talaga! Halos himatayin ako nung marinig ko boses mo eh!” “Kayo talaga. “This is your Ninang Carla and Ninang Mae.“Ano ba kasi nangyari sayo?? Bakit bigla kang umuwi ng walang pasabi samin?” “Gusto ko kasi kayong surpresahin! Ano ba. sa tagal ng pagkaw ala ni Bianca sa pilipinas ngayon lang ulit sila nag kasama sama ng sila lang ta tlo. Local ba siya o international??” “Wala ngya ka! Anong San siya ginawa?! Ginawa mo namang bagay yung anak ko eh!” “Oo nga na man Carla!” sabay hampas kay Carla tapos timingin kay Bianca “UK. walang mga lalaki sa tabi nila. ‘Hehehe’ na l ang ang nasabi niya. wag na kayo mag tampo. “Sakto! May boyfriend na si Bella! At gwapo pa!” “Gaga! Isan g taon pa lang anak mo at mag tatatlong taon na ung akin noh! Boyfriend ka dyan.. Andito na ko oh.” Lumapit si Kristof kay Bianca. You’re so cute!! Kiss ninang Carla!” lumapit si Kristof sa kanya at kiniss siya sa pisnge. “Baka gusto mong ikwento si Kristof samin? Si no ba daddy niya? San siya ginawa?!?! I mean. “Aww.

yung nag truth or dare tayo.” “Bakit naman ganun kaagad inisip mo?” “Kasi he never said that he loves m e! Alam niyo bang nung nasa airport ako...” “Ne!” tumakbo papasok ng kwarto si Kristof. so mga April. tapos sumayaw kayo ni Dylan at nagkalasingan kayong dalawa!! Hahaha! Grabe yun!” “Oo nga! Ibang klase yung part y nay un! Ang saya! Except yung part na kiniss ni Steffi si Dylan. d alawang buwan pa lang kaming nag sstay dun. Pero bakit kamuka ni Nathan? Teka na guguluhan na ko. Nalaman ko na lang na buntis ako sa Korea na. KRISTOFER” “Oo nga. gusto ko siyang mayak at sabihing ‘Labby! Mag kakababy na tayo!’ pero natata kot ako. parehong singkit. kahit na hindi ko ipinaalam sa kanya n a aalis ako. siya yung d addy. Sang Min. ok] “Si Nathan n ga ba daddy? May hawig kasi silang dalawa eh.. kasi alam kong may m agsasabi sa kanya eh. Di pa ba halata sa Pangalan?! KRISTOF. medyo maputi pa ti putik nag kokoreano!” “Naaalala niyo ba yung nag party kami dun sa bahay nila Dyl an sa alabang?” “Oo naman. Pati ako nagulat. dun nabuo si Kristof. go to your room muna. [ne = yes..” “OMG! Dalawa tatay ni Kristo f?! Sabi mo made in Korea!!!” “Sa korea ko siya nilabas! Duh. iniwan kong bukas .. Anyway. ikwento mo na nga!” “Basta nung tapos na ung pa rtu.... baka against siya sa pag bubuntis ko.. Gusto ko tawagan si Dylan. dun na nangyari yung lahat. gust o ko sana bumalik ng pilipinas nung nalaman kong buntis ako. Si Dylan.“OMG! Si Nathan? Siya yung Daddy???” “Bakit naman si Nathan?!” “Oh! Uncle Nathan? Sang Min ??” “Yes baby. ineexpect ko na tatawag siya at pipigilan ako.baka magalit siya. bakit mo naman natanong?” “Pag tapos nun. baka hinde niya tanggapin.. tawagin kita pag tapos na kami mag us ap nila ninang.

Wala naman kasi syang friend s dito. “Hindi siguro. Kahit na mag text man lang siya ng ‘I love you bianca’ wala pa rin.” Lumabas si Kristof ng kwarto t lumapit kay Bianca. parang rebound.. ayoko masaktan ang natitirang buhay ko.. alam niyo ba kung gano kasakit yun?” “Bakit ba kasi ikaw nakipag hiwalay ng ganun ganun na lang? ano ba kasi problema mo?” “Feeling ko kasi hanggang like lang talaga yung nararamdaman niya sakin... hindi ko pa alam gagawin ko sa birthday niya. ano na pala plano mo? Ngayon na nandito ka na sa pi nas. ipapaalam mo ba kay Dylan na siya yung daddy ni Kristof?” Napaisip si Bianca sa mga sinabi ni Carla.... bigla bigla na lan g akong susulpot na may dalang bata sa pamilya nila? Ayoko. kahit bulong wala. Kahit pabiro wala pa rin eh. kahit isang beses hindi ko narinig sa kanya na mah al niya ko. i want to go out! Wala ko gawa dito eh…” “Oh sige tomorrow punta tayong mall. ewan ko.. 3 weeks na nga lang eh..” “November 10?! Ano ka ba!! Yun din ung anniversary ng parents ni Dylan noh! Ano ng plano mo?! Pupunta ka dun ng may dalang bata?” “OMG! Oo nga noh!! Hindi ko p a alam.” Chapter 4 “Bianx. parang ang hirap. kelan birthday ni Kristof?” “November 10.kasi nagbreak sila ni Niña... pero wala.. ayoko ma stress. sa tagal kong nawala. bahala na lang. ayoko maranasan ni Kristof ang maitakwil ng sarili niyang ama.. may tanong ako. hindi ko siya masyadong iniisip. ang gulo ko rin eh.fone ko nun.. okay?” “Tomo rrow pa? but ngayon ako walang magawa. Kaya rin mukang Korean si Kristof. “Ma. Jusko! Gwapo naman kasi yung tao eh. kasi ang ggwapo ng mga artista sa kanila! Yun ang mga pinag lihihan ko! pati si Nathan.. K aya habang nag bubuntis ako...” “Oo alam naming yun! Pero teka. pano pag bukas may gawa na ko? mommy…” .

“Spoiled to noh?” “Oo..” Sumimangot si Steffi. mga babae talaga. . “Wag na lang.. “Oh bakit hindi mo kasama si Nathan?” “Nag tatrabaho yung t ao! Sa hotel siya ng tito niya nag tatrabaho. TITO nga yung may ari eh. minsan tinatamad na ko mag mall. Ngyon si steffi na kasama ko..” “W ag nga kayong ganyan!! si Bella rin spoiled eh!!” “Expected na yun..” 5 mins after dumating nila Bianca sa mall ay dumating din si Dylan kasama ni Steffi.” Sabay na sinabi n i Mae at Bianca Kinabukasan nag punta ng mall sila Carla. Siya na naman ang nasa ulo ko! girlfriend ko katabi ko. hindi na siay.. Jesus.. Da mit na hindi naman msyadong nagagamit. Dylan’s POV Nagyaya na naman mag mall si Steffi. baka makatu log lang ako. kasi dito. Sige na nga!” Nag ikot ikot ka mi ni Steffi. Isang oras kaming nag iiikot para lang sa mga damit niya. tama na ang kabibianca ko. Sukat ng sukat hindi makapili kung ano ba ta laga yung bibilhin. “Hun I wanna watch a movie” movie? Wala ako sa mood eh . yung mga kamag anak ni Nathan sa korea masyadong na-spoil siya.. Bianx at Kristof gaya ng napag usapan nila.” “OH?! Anong pusisyon?” “General Manager. tara na! ikot tayo. wag na . “Nakakaasar naman. Mae.. “Wag na kayong m ag taka. mag shopping ka na lang wala ako sa mood manood eh.” N agulat yung dalawa nung sinabi ni Bianca yung pusisyon ni Nathan. pasok dito pasok dun.dito sa ma ll na to palagi kaming pumupunta ni Bianca.

Teka. yung nakita ko dati. ayoko nama n talaga yun eh.. kamukha niya si Bianca.. “Stef.. Lumingo n lingon ako baka sakaling may makita akong kakilala. gusto kong itanong kung naka uwi nab a s i Bianca.Dalawang oras kaming naglalakad kasshopping niya! Girls.. possible nam an yun diba? Na magkamuka lang sila. ewan ko ba kung bakit kelangan dun pa ko pumunta eh pwed e naman ako bumili sa jollibee o kaya sa subway. pero sa pag hahanap ko.. teka nasan ka ba??” “Nasa town ka ba?” “Oo." Highschool friend. siya si Bianca. Green mango ang inorder ko. Sinubukan kong tawagan si Mae..” “Ok! Bilisan mo ha!” Nagpunta ako sa may food choices para bumili ng inumin. ano ng oras ka uuwi??” ... bakit?” “Anong ginagawa mo sa town? Kasama mo ba si Ryan? Anong gagawin mo sa town?” “Si Ryan? Hinde eh. Nakita ko yung bilihan ng fruit shake.. “Oh napatawag ka?” “Mae nasan ka?” “Nasa mall.? eh tatlo lang silang magkakasama nung highsch ool kami eh. iba yung nakita ko... Si Mae at Carla wa la rin.. at dun ako napabili ng di oras. time out. meet namin ni Carla yung highschool f riend namin.. kahit si Papa. ... bili lang ako ng inumin ok? Intayin mo ko dito.. walang sinasabi sakin.. kasama ko si Carla at yung baby niya pati si Kris“Kris…?” “Si Kris ata yung nakita ko kanina sa may cinemas. kasi hindi naman sinasabi sakin ni Ryan na nakauwi na si Bianca.. siya si. yung babaeng nakaupo. Pero dinala ako ng mga paa ko s a food choices.. maasim kasi. yung babang yan. yung nakikita ko nga. siya.. “Dylan??? HOY! Nakatulog ka na ba?!?!?!” “Ah! Loko hinde! Teka. hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko.. ibig sabihin. Ewan ko ba kung bakit yun yung binili ko.siya na kaya talaga yun? Oh baka namamalik mata lang ako? Yu ng babaeng naka eye glasses na maiksi buhok na medyo wavy na light brown yung ku lay ng buhok... yun kasi madalas bilhin ni Bianca..

” Sorry?! too late.. huli na ang lahat.... kung gusto mo talaga ko maka usap. kung nirerespeto mo ko. kaya walang manlilibre sakin! Habang tumitingin ako ng mga damit may babaeng lumapit sakin.. tapos didiretso na ko sa bahay nila Bianca.. actually da pat hindi ko na siya kinakausap..” Nag smile siya tapos napayuko.” Medyo na gulat ako. Wala si Nathan.. “Dylan?” “Ok ok!" “Teka. kamusta ka na? it’s been a long time. Matagal mo na sana kong hinanap para lang maayos tong gulo samin.. matagal mo ng ginawa yan. Bianca. . kasi nakilala niya ako.. Siguro naman maliwanag na sa kanya na ayoko . Pero wala na... tumingin ako saglitng damit sa topshop. pero ang gaganda ng mga damit. sa bf. Ano sinabi niya ba kagad sayo un? Nag report ba siya kaagad?” “Bianca.. lumingon ako para harapin siya. I’m sorry. tama. bakit mo nga pala natanong?” “Wala wala. “Bianca. “Ah talaga? Ang bilis naman kumalat ng balita. Sige bye na!” Makakausap ko na siya. pwede ba mag usap tay o?” “Ano pa ba ginagawa natin? Diba nag uusap? Alam mo.“Siguro after 30 minutes?” 30 minutes? May oras pa ako para ihatid si Steffi.. intayi n mo ko.. “Niña. “Nal aman ko yung nangyari sa inyo ni Dylan.. mali iniisip mo tungkol kay Dylan. intayin mo ko.wala na rin kaming dapat pagusapan eh. Halos maiyak ako kasi ang mamahal. wag ka munang umalis ulit. . Ano p a ba ang dapat kong marinig galing sayo? Galing sainyo?! Puro kasinungalingan?” Na payuko na lang ulit si Niña. Bianca’s POV Naghiwalay kami saglit nila Carla at Mae..

halos mabaliw raw siya pag hindi ka niya nakikita..” “I have Nathan na.. pinag pilitan k o lang talaga sarili ko... Dito ko na lang inint ay sila Carla.” Pool part? Yun ba yung time na nakita namin sila ni Carla? “Sinabi niya sakin na mahal ka niya kaya kelangan nam in mag hiwalay. nag taksil siya sakin. nag aya na kaagad akong u muwi. kahit alam kong napapalapit na loob niya sayo.. ka hit sabihin nating iniwan niya si Niña para sakin.. m eaning hindi na kami mag kakabalikan pa. baka iniintay na ko ni Jason sa may starbucks eh. hindi niya daw alam kung makakayanan niya na mawala ka... bakit ba kasi hindi ako nakinig kay Dylan? Bakit kelangan p aabutin ko sa ganitong situation? Pero hindi talaga.” Tumigil siya sa pag sasalita “Sa totoo lang siya nakipag hiw alay sakin. so wala na talagang chance maging kami ulit..” Pumunta ko sa may food choices at umupo du n. Pinilit kong magustuhan niya ulit ako. ako unang nagtapat kay Dylan.naalala mo nung nag punta kayo sa resort nila ryan? I wasn’t invited.. give him another ch ance. Bianca. Hehe.” “Yeah..” Nagsmile ako tapos nag nod.. pero nagiging malinaw sakin a ng lahat unti unti. Si Kristof gusto sumama sa . pinilit kong ayusin yung relationship namin. nagawa niya parin akong i-twotime. oo nga pala.. “Please Bianca. sorry sa lah at..sa pool part. sana naman magkausap na kayong dalawa.” “Ohhh.. “Bianca. alam ko naman na nung mga panahon na yun. tinapos na niya ang lahat. nagiging cl ose na kayo.. pe ro dun. ako may kasalanan ng lahat... “Dito na lang tayo mag usap... and thanks for listening. pinilit kong magust uhan niya pa rin ako. Pag dating nila. I promise you guys na lalayo ako pag nagkabalikan kayo.” “Anyway... gusto ko na rin umuwi.. ako lang. I h ave to go na rin. and I think he has a girlfriend na..” Ayoko maniwala nung una. pinilit ko lang ung sarili ko..siyang makita at makausap diba? Lumabas na ko ng store habang siya nakatayo pa r in sa loob.

. okay.. ..” “Really? When?” “On Wednesday. *DING DONG* May nag doorbell.” . hang up na tayo baby..” “Oh.. “Tofer. hinatid si Kristof.. kung maniniwala ako.. oh yeah.” “I just.. baka sila Carla na yun. Take care. iniisip ku ng bakit kelangan ngayon ko lang nalaman ung kay Dylan.baka isipin niya nakalimutan ko na siya. Per o mukang sincere si Niña sa mga sinabi niya eh.” Chapter 5 “Tofer... paki sabi na lang s akanila na namimiss ko na sila.” “I love y ou too. nag iisip.” Nakaupo lang ako sa sala for one hour.bahay nila Carla kasi daw gusto niya pa raw laruin si Bella at wala raw siyang k alaro sa bahay.le ma..” Nagulat ako sa nakita ko…sa taong nasa harapan ko. Oct 31. Mag aayos pa po ako ng ba hay eh....missed you Nate..” “Oh bakit ka napatawag? Nasa w ork pa po ako. Di-nial ko ung num ber ni Nathan. sige. kasama namin sila kanina sa mall. next time na lang babe.” “Wait.” “I missed you too Bianx. umuwi lang kami dito s a pinas hindi ko na siya cinocontact.. Bye! I love you.. ay oo nga. “HOY TAMA NA KAKADOORBELL!!! NARINIG KO NA RINIG KO! ETO NA BUBUKSAN KO NA YUNG GATE!” Binuksan ko yung gate “ANO BANG PROB.. si Kristof nasan? Pakausap!” “Nakela Carla eh.. “Hello hun!” “Hey... I might go back to korea. Ako naman gusto ko mapagisa kaya pumayag ako.” “Ahh.

Nakatingin lang siya sakin.. hindi siya kumikibo.. hanggang sa ngumiti siya. “Bian ca.. Bianca.. ikaw nga…” hinawakan niya ako sa may balikat. “Oh kamusta? Long time no see ha! Sige pasok na ko! may nakalimutan kasi ako sa loob eh! hehehe! Sige next time na lang!” tinap ko siya sa balikat niya at tumalikod. “Teka hindi pa tayo tapo s mag usap.” Hinawakan niya kamay ko. Magusap? Hindi naman kami nag uusap ha..tapo s na ang lahat. Wala ng dapat pang pagusapan. “Tara sa loob tayo mag usap.” Hinila n iya ako papasok sa loob ng bahay at isinara ang gate. Kinakabahan ako sa paguusa pan naming, feeling ko ang laki ng galit niya sakin.. feeling ko lahat ng sama n g loob niya sakin noon ngayon na niya ilalabas. Feeling ko pag sinabi ko na ngay on na may Kristof na kami… iiwasan na niya ko. “Teka lang ha.. tatawagan ko lang sil a Carla..” hindi niya ako pinansin. Tiningnan niya lang ako. “Hindi ka parin nag bab ago leche.” “May sinasabi ka ba?” “Ha? Sinasabi? Wala ah!” aba! Lumakas ata pandinig niya ngayon! “Carla.. nandito si Dylan eh.. kung ok lang dyan na muna si ano..” “Si Dylan?! Nandyan?! OMG! Pano niya nalaman? Anyway, dito na lang muna matutulog si Kristo f para makapagusap pa kayo ng matagal.” “Hindi ko nga rin alam eh.. sure ka? Ok lang ba sayo? Kasi pwede ko naman siya sunduin eh.” “Sure ako. Magkalaro sila ni Vander ngayon.. BABE SUNDUIN NA LANG DAW BI BIANX SI KRISTOF LATER!” narinig ko na lang n a pinass ni Carla ung fone “BIANX! Ano ka ba! Parang ang layo ng bahay namin ha? N asa iisang pulo lang tayo noh! BF lang to. Pati naglalaro pa kami, pagbigyan mo na ko.. alam mo naman na gusto ko lalaki eh, pero babae inire nito ni Carla!” nata wa ko sa sinabi ni Vander, at narinig ko na binatukan siya ni Carla. “O sige sige. Dyan na siya. Sige bye na, naiinip na ung manong dito eh. bye!” “Bakit ang tagal ni yong magusap? Sino ba ung susunduin mo don?” “Bakit ba ang tanong mo, ha? Anong sino ? Hihiramin ko sana si Bella. Ano

masaya ka na?” “Alam mo ikaw! Ang sungit mo!! Yan ba epekto ng UK?? Pati anong manon g ang pinagsasasabi mo dyan? Loko ka ha!” “Alam mo kung makikipag talo ka lang sakin , pwedeng umalis ka na? madami pa akong pinag kakaabalahan dito eh. kaya kung ok lang, umalis ka na. nasasayang ung oras k-“Bakit ka ba umalis ng walang paalam sa kin noon? Ganun ka ba kagalit sakin?” Natahimik ako.. hindi ko alam isasagot ko. h indi ko naman pupwedeng sabihing sumama ako kay Nathan sa korea, kasi alam kong masasaktan siya.. teka bakit nga pala siya masasaktan.. eh naka move on na siya. “Kasi..Wala lang. ayaw na kita makita eh. Oo. Ganun kalaki yung galit ko sayo. Um alis ako ng pilipinas ng walang pasabi sayo kasi galit na galit ako.” “Hanggang ngay on pa ba galit ka pa rin? hindi mo na ba ko mapapatawad sa mga nagawa ko? pinaki ta ko naman kung gano ka kahalaga sakin ha.. hindi pa ba sapat yun? Hindi ba pup wedeng isipin mo na lang yung masasayang araw natin dati, kesa yung panget na pa st? Bianx.. you just don’t know how much I missed you..” “Tofer, alam mo wala na sakin yun. nangyari na.. nung umalis ako dito iniwan ko lahat ng ala ala natin, lahat ng sakit, hatred at kung ano ano pang memories natin iniwan ko dito. Nung nasa UK ako, madaming nag bago.. madaming dumagdag.. at ngayong nagbalik ako dito..” “…” “Narea lize ko n matagal ko ng nabaon yung past ko matagal na, dahil mas naging masaya ako sa UK.. napalitan lahat yung sakin ng nafeel ko dito ng happiness dun sa UK. “ “Bakit.. meron ka na bang iba?” “Oo. Si Nathan. Siya nagpalakas ng loob ko, siya nagp agaan ng buhay ko. lahat ng pagkukulang mo sakin noon, siya ang nagpuno.” Medyo na g grin siya. Bakit kaya.. may nakakatawa ba? “Bakit ganyan itsura mo?” “Anong ganyan? ano bang ginawa ko na naman?” “Nakakaasar yang smile eh! muka kang demonyo! Parang m ay balak kang gawin

na masama..” “Ako? Bianca, hindi mo ata nagegets eh.. KASAL pa tayo. Hinde pa annull ed yung kasal natin. You’re two-timing me.” Ano daw?!?! Two-timing?? Sino kaya? Baki t naman ako naging two-timer!! “AKO!? Tofer manahimik ka nga dyan. Nakakailang ka na eh.” “Labby, kasal pa tayo. It means ako pa rin ang asawa mo. Si Nathan, kabit.. hiram, sabit. Pinagtataksilan mo ba ko Bianca?” “Ang kapal ng muka mo! Umalis ka na nga!!! Wala ka na naman magawa, guguluhin mo lang buhay ko eh!” Tumawa lang siya n g mahina. Labby.. natatandaan niya pa pala yun.. nung wala kaya ako.. nakayanan niya? “Sige na labby! Alis na ako, alam ko namang naiinis ka na sa pagmumuka ko eh .. you don’t miss me.. not even a bit. Sige! ‘Til next time!” “Ha..ha? Ah.. sige! ‘til nex t time..” Hindi ko siya na miss? Anong hinde.. mabuti pa sigurong ganun na lang an g isipin niya. Hindi ko siya namimiss. Umalis na siya ng bahay. Til next time.. tama Bianca, naka move on na nga siya.. wala ka na sa paningin niya.. wala ka na sa puso niya. Gaya nga ng sabi mo, nakalimutan mo na siya, nabaon mo na sa limo t yung alaala niyong dalawa.. tama. Totoo naman yun eh, I have Nathan and Kristo f na diba? si Nathan na din ang halos tumayong tatay ni Kristof.. kaya parang pa milya na lang kami. Kulang na lang magpa annul kami ng kasal ni Dylan. October 3 1 na, ngayon na ang alis ni Nathan papuntang Korea. Hindi na siya nag pahatid sa kin sa airport dahil baka daw hindi na siya umalis pag nakita niya ko. Nagkausap na lang kami sa cellphone, naiyak ako nung narinig ko boses niya.. nung sinabi niyang.. ‘Bianca, I love you so much..’ ngayon niya pa lang kasi ako nasabihan ng ‘I l ove you so much’ eh, laging I love you lang, o love you. Nung sinabi niya yun.. an g nireply ko lang is ‘I know..’ hindi ko kasi alam kung ‘so much’ din ung nafifeel ko fo r him, kaya hindi ko masabing ‘I love you so much’. Nung nakausap ni Kristof si Nath an, umiyak din siya, bakit daw babalik siya ng Korea ng hindi siya kasama eh nam imiss niya na raw yung mga kalaro niya dun! Hindi ko na masyadong naintindihan y ung pinag usapan niya kasi Korean. Ewan ko ba kung bakit ang talino nitong batan g to! Nagmana nga talaga sa tatay niya! Matalinong makulit. Pero natutuwa ako at sa tatay niya siya nag mana, kasi kung

” “Ikaw talaga . nako lagot na! pareho kaming magiging matalino sa math! Pati siguro hind i pa yan nagsasalita hehehe! Buti na lang talaga at matalino ang kanyang daddy! Nagring yung telephone. Aalis tayo ngayon. “Kelan ka pa natutong manigarilyo?” “…” hindi s iya sumagot. Nagulat nga din ako eh.. ako ang sumagot since may ginagawa si papa.. “Hello?” “Bianx... m ag bihis ka. “Oh sige na. Hindi pa ako handa. nakatayo. Magsisindi ng sigarilyo. Nakita ko siya. ikaw bahala.” Sabay may bumusina. “Simula nung umalis ka” . nakasandal s a may kotse niya. t apos nag suot ng pangalis na damit. “Oh saan ka pupunta? may lakad ba kayo ni Kris tof ngayon? Teka natutulog siya eh. “HOY! Tinatanong kita. natatakot ako.sakin.. gigisingin ko na.” “TekBinaba na niya kaagad yung phone.” “Nasabi mo na ba yung tungkol sa bata?” Umiling ako.” Napatingin kaagad siya sakin.” “Hinde pa! Si. si Dylan kas ama ko. Naligo ako. hindi ko alam ku ng anong gagawin ko sa kanya. Tsaka na lang siguro. Ano bang prob lema niya? Bakit nagkakaganun siya? Nakakainis! Wala akong choice. at lumabas ng bahay. nandyan na siya. 27 yun. “Ano kamo?? Si Dylan? Alam na niya? Kelan pa kayo nagkita?” “Nung sabado pa ho. kelan ka pa natutong manigarilyo?” Tumingila siy a. Magingat kayo ha..” Nag nod na lang ako. “Hin de pa po eh.

my lo ve for you keeps going strong I remember the things that we used to do. “Sabihin mo lang na tumigil na ko sa bisyo ko. Binuksan ko yung radio..... Ayaw na kitang mak ita. Siguro naman nabasa mo y ung invitation. a kiss i n the rain ‘til the sun shined through. ang tahimik namin. Hinawakan n iya kaliwang kamay ko. hindi pa r in ako makagalaw. but I'm still in love with you. Habang nasa daan kami. Parang w ala lang. Hindi ako makagalaw. napaka seryoso ng itsura niya. hindi ako nakakarelate sa kanya.** nung tumingin ako sa kanya. ok ka lang ba?” “Ha? Oo naman. “Oo. Feeling ko nangh ihina ak osa kanta.“Oh ano pang mga bisyo mo??? Alcoholic ka na ba.” “Ano bang problema mo?? Bakit ka nagkakaganyan?!?!” “IKAW. wag mo lang akong tatalikuran basta basta. pwede?” ngumiti siya at tumungo. wag mo na ko tawagan. ha? Oh baka naman nag dodroga ka na rin?” Habang nakatingin parin siya sa langit sumagot siya. wag mo na ko puntahan... Tama lahat yan. pagk abukas na pagkabukas nagulat ako sa kanta. bakit mo natanong? Teka. gagawin ko n aman eh.” Napayuko ako sa sagot niya.” Tumalik od na ko sa kanya at nagsimulang mag lakad papasok sa loob ng bahay. Yung nakakabinging katahimikan.” . Paran g yung eksena dati.” “Itigil mo na yang mga bisyo mo . sige papasok na ko sa loob.” “Ahh. ewan ko ba parang KABOOM! Natapos na yung kanta. bakit kelangan magpatahi pa ko? pwede namang bumili na lang ako. ayoko sumama sa isang patapon na lalaki. **Even though it’s been so long. “Bianx. I'd try to deny it. “Kun g magbibisyo ka. san nga pala tayo pupunta? bakit papunta tayo ng makati?” “Kasi magpapatahi ka ng gown mo.” “Gown?!?! Para saan??” “Sa wedding anniversary nila mommy.

“May 10 days ka para sa chance mo. .. ‘should I cling to my past? Or should I let you pass?’ yung nasa utak ko ngayon. “Wag kang mag alala. .” Hinaw akan niya yung kamay ko.” malungkot yung tono ng boses niya habang sinasabi niya yun.” Teka.” “…” Binitawan niya kamay ko.” Hinde naman sa ayaw ko siyang bigyan ng chance. habang wala si Nathan.. “Ano ka ba. mali ata na sinabi kong wala si Nathan.“Kasi. Pati baka sakaling m ag ka. alam ng lahat asawa kita. “pwede mo rin palang isama si Nathan. yung mahal k o. Wala naman masama diba? Yung pang 10th day.” Nabasa niya ata yung isip ko. hinde k o alam yung magiging decision ko. Napah arap siya sakin. b aka matagalan pag balik niya. kung wala na talaga... natatakot kasi ako eh. Kelangan kasama ka sa theme. Ok lang. itama yun g mga mali ko.” Alam ko na? ang alin? Ewan. kung yun ung magpap apunta sayo dun. “Hin de ako sure kung makakapunta siya eh. matatagalan din pagsasama naming ngayon. hindi naman kita kukulitin eh. tipong. never mind na lang. yung destined para sakin. nag punta kasi siya sa Korea ngayon eh. :-\alam mo na. Wala nama nakong sinasabi na nangungulit ka eh. a t hindi ka na masaya sakin.. Yung 10 days na yun. “Gusto ko lang naman bigyan mo ko ng chance eh. chance lang naman yung gusto ko eh..” “Sige. “Pero kung iniisip mo yung mafifeel ni N athan.. Ang alam ko lang.. ok lang rin... Ano ba to.” “…. Baka si Nathan talaga yung gusto ko.. yung d ay before ng anniversary at birthday ni Kristof. nag sstart na ngayon. yun na yun.. m aaga pa naman eh. Bahala na lang kung anong masabi ko. natatako t na baka magkamali ng piliin.” Sinabi k o lang lahat ng nasa isip ko.. Although may feelings pa rin ako kay Dylan. Humarap s i Dylan sa may bintana.. edi bumalik ka na kay Nathan. para lang mapafeel ko sayo lahat ng namis s mo nung wala ka. nakakakita ako ng traffic sa harapan ko! Siguro matatagalan pa kami.

eto ang gown na isusuot mo!” Pinakita niya sakin yung sketch niya n ung gown.nakuha yan?” “Blinuetooth ko to galing sa cellphone mo. Parang medyo maluso g pa siya nun.. magiging special kaya 1st day ng date namin. hindi ko maexplain yung itsura pero maganda siya... Feeling ko ako yung may anniversary. lumapit ako sa kanya at bumulong. “Dylan..? Chapter 6 Dylan’s POV . mukang nagiisip. pero ayoko muna m ag salita... tingnan mo! Ang sexy na! at ang ganda pa. yan ang gawin mo sa kanya.. “Sige.. Siguraduhin mo lan g magnda ang kakalabasan ha! Ayoko mag mukhang ewan si Bianca sa party. Ikaw talaga!” “Dah il maganda ka. ano kaya mangyayari sa d ay 1? Siguro papalpak to! Hari ng sablay tong lalaking to eh.” “Tss. Parang well-known sya na mananahi dito sa pinas.” Sinukatan ako nung modista..“Seryoso?? Thank you! Thank you bianx!” hinug niya ko. “Anong picture yung nakita niya?? ? Baka naman muka akong tanga dun ha!” Nilabas niya yung cellphone niya. Hindi naming napansin na uman dar nap ala yung mga kotse. ibang iba siya sa picture niyo ha.. Day 1 namin ngayon. baka mali yung sinasabi ko eh. Nung nakarating na kami sa magtatahi ng gown. at pinaki ta yung picture naming dalawa. “Bakit meron ka pa niyan . yung nasa cable car kami.. binubusinahan na kami ng mga tao. si Tofer nasa may bintana. ano kaya iniisip niya? Pati tuloy ako napapaisip..” Nakangiti lang si Dylan. Day 1. eto na ba si Bianca ?? Grabe! Ang ganda niya. ang ganda. san mo. wala akong masabi.. ang gaganda ng designs nung mga g owns. pero ngayon.

Nasabi ko na rin kay Bianca na ang gusto ko lang ay chance.. chance na maiprove sa kanya yung worth niya before.. yung mga hindi ko na padama sa kanya dati..gus to ko mapalitan ung panget na memories ng masasayang alaala. Para kahit hindi na kami magkabalikan, at least nakabawi ako. Para kahit piliin niya si Nathan ok l ang, kasi alam kong ginawa ko lahat ng makakaya ko. pero teka.. hindi ko naisip si Steffi.. Habang nag susukat si Bianca, nasa may bintana ako, naka tingin sa k awalan.. bakit parang nagiging unfair kami sa mga taong ng papasaya samin..? tam a ba tong ginagawa ko? dapat ba talagang ibalik yung nakaraan namin, oh mag stic k na lang kami sa kung sino kasama namin ngayon.. wala naman kasi kaming dapat p ang ipag laban eh.. sapat bang ipaglaban yung pagmamahalan namin kahit pareho na kaming taken? Teka.. bakit ‘pagmamahal namin’ hindi na naman ako sigurado kung maha l niya pa ako.. pero ganun pa rin eh. sapat pa nga ba yun? Hindi ko alam.. sa mg a nangyayari ngayon, ayoko munang isipin yung ibang tao, yung kung sino yung mas asaktan ko, masasagasaan. Gusto ko muna maging maramot. Gusto ko kaligayahan ko na yung isipin ko.. kaligayahan ni Bianca.. alam ko mahal pa niya ako.. mahal ni ya ko. kahit sa tagal na nagkalayo kami, impusibleng makalimutan niya na lang ak o ng ganunganun lang, impusibleng mawala yung pag mamahal niya sakin, kahit kont i alam ko mahal niya ko. Pagtapos magsukat ni Bianca.. “San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" “Ano bang magandang palabas?” “Hmm.. The Messenger? Ewan, m ukha naman siyang ok eh, so u wanna watch that movie?” “Okay. Sa town na lang para m alapit, baka kasi tumawag si Papa eh.” “Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman n iyang kasama mo ako ha?” “Eh kasi.. baka kailanganin ako sa bahay..” “Bakit naman?” “Kasi.. basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh!” We rode the car and went s traight to alabang. Habang nasa sasakyan hindi ko mapigilang titigan si Bianca.. ang laki ng pinagbago niya, hindi na siya yung dating Bianca na nakilala ko, un g nakasama ko sa iisang bahay..

Parang isang malaking make over yung ginawa niya. Transformation. Ang iksi na ng hair niya, hindi na color black, tapos naka eye glasses pa. Kung manamit siya i ba na rin, although ganun pa rin siya manamit, simpleng may dating. Pero iba eh. makikita mo talagang nagpunta siya ng ibang bansa. Namimiss ko yung ganito, yun g sinusundo ko siya sa school niya, nakaupo lang siya sa tabi ko, tahimik nakati ngin sa may bintana, pero madalas nakatingin sakin.. bianca.. bakit ba kasi kela ngan pa tayong umabot sa ganito.. I missed you so much baby.. I need you here, b eside me.. Pagdating namin sa ATC dumiretso na kami sa movie house. Bumili kami ng popcorn at drinks tapos pumasok na sa loob. Hindi ko alam na nakakatakot pala yung palabas! Nakayakap sa braso ko si Bianca hanggat sa matapos ung palabas. P ag tapos na pagtapos nung palabas binatukan kagad ako ni Bianca “Sira ulo ka!! Pli nano mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang pala bas tapos ayan pa pinili mo!!!” “Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako ng a hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapos ung palabas naka yakap ka sa bra so ko! ” Hinampas niya ko ng mahina sa may braso at ngumiti. Haaay. Iba talaga pag siya kasama ko, feeling ko anytime pwede na kong mamatay. “Tara, kain na tayo, 6: 30 na oh.” “Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian!” “Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tsktsk. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. Tara papakainin ko na ung alaga ko!” “ANONG ALAGA?!” “Porky! Hehe! Tara na Porky!” nag lakad n a ko papalayo sa kanya dahil alam ko sasaktan niya ko haha! “BWISET!” Habang naglala kad kami papuntang food choices, ang daming chumecheck out kay Bianca na lalaki. Hindi ako natutuwa. Dapat nga matuwa ako kasi alam kong maganda yung kasama ko, pero bakit parang ayokong tingnan nila si Bianca? Syempre. Ang layo ko kasi sa kanya. Ang iisipin nila solo lang siya. Badtrip talaga.

Habang kumakain kami, ang daming nakakita samin na mga high school friends. Tuwa ng tuwa sila kasi ‘kami’ pa raw. At effective daw pala ang high school marriage. “Dyla n! Kamusta?” sabay tingin kay Bianca, “Hi Bianca!” Humarap ulit siya sakin, “Ayos, kayo pa rin, ano na ba balita? Long time no see ah!” “Ok lang kami, ganun pa rin, walang nag bago. Ay marami palang nagbago.” Sabay tingin kay Bianca. “Maraming nagbago? Ano naman?” “May mga nangiwan at iniwan.” Biglang kumunot noo ni Harry, tiningnan ko na l ang bigla si Bianca, wala siyang reaction, naka smile lang siya kay Harry. “Teka, hindi ko maintindihan.. ano ulit?” nagtatakang tinanong niya. “Ah wala, ikaw anong b alita?” “Wala naman, AY oo nga pala! Balita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun??” “Oo.. syempre kelangan namin tumira sa iisang baha y. Magasawa kami eh!” “Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo??” Nabulunan big la si Bianca sa narinig niya. “WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang balitang yan ?” “Wala. Nagbabakasakali lang. hehe! Bakit wala pa rin kayong junior?” “Bata pa kami! P ati nag punta ng ibang bansa si Bianca, kaya ganun. Hindi naman kami nagmamadali eh..” “Ahh.. sige pare. Una na ako. Baka naiinip na girlfriend ko dun. Goodluck na lang sa inyong dalawa!” “Sige, ingat!” Umalis na siya at nag patuloy nakmai ni Bianca sa pagkain. “Loko talaga yun, bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wal a

sorry na. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin n a natin to para makapag ikot pa tayo. ayoko lang may mangyari sayong masama.. Bayaan na lang natin yun. nakita ko na dumudugo ung sa may tuhod niya “Ayan kasi!!! Bakit ka ba kasi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tuloy! M ay sugat.. teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng pera! Babalik din ako!” Lu mabas na si Bianca ng store at pumunta sa may atm machine.. bitawan mo na nga ko!!” Nagsisimula na siyang umiyak. nasasaktan din ako.. hayaan na lang natin. may batang tumatakbo at natulak siya “Aray. Pumasok kami sa isang store ng mga damit. oo nga baka nakita ka niyang d ala mo si Bella. “Sinabi ng wag mo akong hawakan! K aya ko sarili ko!!” tuloy tuloy ang pag iyak niya. sorry na Banca. tumingin tingin si Bianca ng mga dam it doon. ihahat id na kita.. Binuhat ko siya papunt a sa loob. Maya maya... ok?” Tumungo lang siya tapos nag punas ng luha..naman tayong dalang bata.. . Lahat ng tao nakatingin samin. Pag tingin ko nakangiti si B ianca. ayoko lang ng nasasaktan ka... Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall?” “Ha. nag lakad lakad kami .? ba ta? Wa. kung may lumabas na balitang may anak na tayo..” “Ahh.wala.” “Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh. “Tofer. binaba ko siya sa may upuan sa loob ng mall.. “Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung na ngyari?? Nadapa ka!” Hinampas niya yung kamay ko.” Pagtapos namin kumain.. baka yung baby lang ni Carla. hawak yung pera. Pinuntahan ko siya ba ka bigla kasi siyang umalis at iwanan na naman ako.” tum akbo ako papunta sa kanya “Ok ka lang ba?? San masakit??” Hindi niya pa nasasabi kun g san.. pag ganun kasi. “Uuwi na lang ako! Wag mo na akon g ihatid!!!” “Sorry.

. baka kasi tumawag si Papa eh. agad agad akong lumabas para balikan si Bianca “Tofer!” lumingon ako para tingnan ku ng sino yun “Hon. Chapter 7 Bianca’s POV Natapos na rin ako sa pag susukat.” Ngumiti ako at tumalikod na.. im not sure kung saan.. Pano na to.. Pagbili ko ng gamot sa drugstore. bibili lang ako ng band-aid pati gamut. nilapitan ko si Tofer habang nakat ingin siya sa kawalan. mukha naman siyang ok eh. lagot na. "San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" gusto ko sana manood muna ng movie! pero hindi ko na man alam kung anong magandang panoorin. kasi alam kong magagalit siy a at masasaktan ko siya. ok?” “Bilisan mo ha. alam ko narinig ko na yun somewhere. "Ano bang magandang palabas?" "Hmm.“Intayin mo ako dito." Teka. ano naman kung tumawag si Papa?? Potek! Alam nga pala niya na kasama ko si Dylan! Di bali. Tiningnan niya ako at ngumiti. Hindi naman niya siguro mapapansin yun. Sa town na lang para malapit. "Okay... so u wanna watch that movie? " The Messenger?? Maganda kaya yun. tapos uuwi na tayo. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” Si Steffi... hindi ko naman pwedeng sabihing si Bianca yung kasama ko. "Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman niyang kasama mo ako ha?" ARGH! OO NA IKAW NA ANG MATALINO KRISTOFER! .. Th e Messenger? Ewan.

. Nag uguluhan na ko. o sadyang gusto niya lang ako. Ano kaya iniisip niya kanina at parang ang lalim. gusto niya lang i-prove yung worth niya. Ngayon ang feeling ko. Hindi ko alam. kung gusto m o lang patunayan yung worth mo.. hindi mo na to kel angan pang gawin. Bakit kelangan niya pang bumawi? Eh n i isang beses nga. baka kailanganin ako sa bahay. puro 'i like yo u' teka. I love him more than anythin g else. Ang gulo. Like how i fell for him when we were youn g. at mahal ko ri n siya. mas nahihirapan kasi ako eh. Napatunayan mo na....... gusto niya lang daw itama yung mali niya. I guess. bakit niya ako gusto? Kasi mahal ko siya? Kasi alam niyang mamahalin ko pa rin siya kahit may mahal na siyang iba? Oh baka naman kasi natatakot siyang baka wala ng magmahal sa kanya kaya ako na l ang ang pinili niya dahil alam niyang sobra sobra pagmamahal ko sa kanya. feeling ko mali eh. I used to love you with all my heart. masyado mo akong pinapahirapan sa mga ginagawa mo. mas h igit pa yung pagmamahal ko sa kanya kesa sa sarili ko.. Ang alam ko lang. Siguro may iniisip rin siya. Pero hinde."Eh kasi.. BAKA KA SI HANAPIN AKO NI KRISTOF! "Kasi. " ANO BA TO! BAKIT NGA NAMAN BA AKO K AKAILANGANIN?? KATULONG BA KO?? "Bakit naman? " Nagtatakang tanong niya. again. parang. tapos eto pa pinapanood sakin! . He's been forgiven.. Tofer.. dahil mahal mo ko at hindi mo nagawang sabihin sakin at ipadama ng tuluyan kung gaano mo ko kamahal. at sana sinabi niya sakin ku ng ano yung iniisip niya! Ayoko naman manghula noh! PAgdating namin sa ATC. at eto pa! Hindi ko alam na nakakatakot pala yang The Messenger na yan! Nakakapikon! Buong palabas tuloy naka kapit ako sa k anya! Planado siguro to! Nakakaasar talaga yang lalaking yan!.... ipa-feel sakin yung mga namiss ko raw nung wala ako. kaya mo to gagawin kasi gusto mong bumawi.. na ayaw mo akong mawala. dahil hindi mo kakaya ning mabuhay ng wala ako sa tabi't paningin mo. Siguro pag narinig kong sinabi niya yun. I love Nathan. ok lang... basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh! " Habang nasa kotse niya kami. dumi retso na kami para manood ng movie.. mahal ako ni Nathan. but why do you have to make things so complicated now? Sana sinabi mo na lang sakin na. ewan! Hindi ko ma-feel! Buong biyahe hindi kami nagimikan. alam na ngang ma tatakutin ako eh.. hindi ko mapigilang mapaisip. i might fall for him. kung gaano ako ka-special sayo. may bonus naman 'i like you a lot' haaay. hindi ko narinig sa kanya na mahal niya ko.... NOON. minsan naisip ko kung mahal niya ba ako...

nafeel ko yung presence niya. binatukan ko kaagad siya. "BWISET!" Habang naglalakad kami. Hindi pa rin siya nagba bago! Kahit kelan masama pa rin ugali niya!!! Pagtapos niyang sabihin yung 'tara na Porky' naglakad na siya papalayo sakin. wa g silang magalala. "Sira ulo ka!! Plinan o mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang palabas tapos ayan pa pinili mo!!!" Nagulat siya at napatingin sakin "Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako nga hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapo s ung palabas naka yakap ka sa braso ko!" Gusto ko sanang tumawa dahil napansin ko nga yun. "Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian! " "Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tskts k. natutuwa sila kasi daw kami pa." Yaya niya sakin. nasa likod ko lang pala siya. Tara papakainin ko na ung alaga ko! " SIRA ULO TONG0 LALAKING TO HA!!! ALAGA DAW?! "ANONG ALAGA?! " Siguro baboy na naman s asabihin niya! "Porky! Hehe! Tara na Porky! " I knew it. Sa may food choices. Hinampas ko na lang siya ng mahina sa braso tapos nginitian siya. takip na takip na siya ng mata pero hindi niya magawa kasi nakakapit ako. si Harry classmate niya nung HS.Pagtapos na pagtapos ng palabas. 6:30 na oh. na pansin ko na wala sa tabi ko si Tofer. may lumapit kay Tofer. "Tara. k ain na tayo. Haaay.. Pero hinde. Habang kumakain naman kami. "Dylan! Kamu sta?" tumingin sakin si Harry. naranasan ko yan kay Tofer. na ONE-SIDED love lang daw yung nangyari. i know. Yung iba nagtataka kung bakit magkasama pa raw kami. Hirap talaga pag yung crush mo hindi ka gusto. ang dami naming nakasalubong na HS friends. eh alam naman daw nilang hindi ako gusto ni Tofer. Masakit. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. "Hi Bianca!" . asan na kaya siya? Baka naman iniwan na n iya ko. ang kukulit ng a eh.

" Tapos tumingin siya sakin.... "Ayos. "WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang ba litang yan? " Oo nga!! san mo ba nakuha yang balitang yan?? Baka naman nakita ni y-. kaya ganun.. ata. Magasawa kami eh!" Tama tama. hehe! Bakit wala pa r in kayong junior? " "Bata pa kami! Pati nag punta ng ibang bansa si Bianca. " OMG. "Sige. Impusible. Ay marami palang nagbago. ingat!" After one minute. ikaw anong balita? " "Wala naman. hindi ko maintindihan.. Ayoko atang mag explain noh! "Oo. sige pare. I miss you baby boy. walang nag bago.... sana kasama namin siya dito namamasyal. Baka naiinip na girlfriend ko dun. n agsalita si Tofer . AY oo nga pala! B alita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun?? " Napayuko ako tapos kumain na lang.. Hindi naman kami nagmamadali eh. U na na ako. pano na lang pag nalaman niyan g daddy na siya. "Wala. "Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo?? " HUUWAT?!? Nabulunan ako sa tanong niya.Humarap ulit siya kay Tofer. syet. I Agree. kayo pa rin. oh no. Napatingin sakin si To fer tapos inabot sakin yung iced tea. Goodluck na lang sa inyong dalawa! " Nag smile at nag wave na lang ako sa kanya. sira to ha! "Maraming nagbago? Ano naman? " NAka sm ile lang ako kay Harry." Sira talaga tong kambing n a to!!! Naka smile pa rin ako kay Harry.. ano na ba balita? Long time no see ah!" "Ok lang kami. "Ahh. ano ulit ? " UNGAS! WALA!!! "Ah wala. hindi pala nagmamadali ha. ganun pa rin. syempre k elangan namin tumira sa iisang bahay..or not. ano kaya ang ginagawa ni Kristof? Namimiss ko na siya. "Teka. Nagbabakasakali lang... "May mga nangiwan at iniwan. Haa aayy...

Lumabas ako ng fitting room para mag withdraw ng pera. may pinasukan pa nga a kong pang bata na damit. Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall? " Oo. "Tofer.tiningnan ko kagad yung wallet ko to c heck kung may pera pa akong natitira. dun may nakita akong magagandang damit." natulak ako ng bata. baka yung baby lang ni Carla. hinde pa." deny ko. Naiyak na lang ako. bakit ba naman kasi kelangan tumakbo eh.." Nag ikot ikot kami. nakakahiya. nakatingin sakin "Ayan kasi!!! Bakit ka ba k asi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tulo y! May sugat. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin na natin to para makapag ikot pa tayo. napasmile ako... sorry Kristof. Bayaan na lang natin yun. Nag ikotikot pa rin kami hanggang sa umabot kami sa people are peop le. "Ahh.. l abas pasok kami sa mga stores. .. habang nasasa loob ako ng fitting room.. omg! oo . ayos... hindi pa time. wala na.. oo nga bak a nakita ka niyang dala mo si Bella. " Hello?? Malay ko bang maaaksidente ako! Kelangan niya bang sumi gaw?! "Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh. pero alam ko nadala na siya ni Nathan dito eh...."Loko talaga yun. bitawan mo na nga k o!!" Tumingin ako sa paligid.... ouch. "Ok ka lang ba?? San m asakit?? " Pag tingala ko si Tofer. teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng per a! Babalik din ako!" Tumakbo na ako papalabas ng store para makapunta sa may atm machine. naalala ko si Kristof.. ang sab i ko na lang 'para sa baby ni Carla Wala masyadong magandang damit kaya lumabas na lang ako.? bata? Wa. nagsukat ako sa loob.. nakatingin samin ung mga tao... siguro nag taka siya kung bakit akopumasok dun. kung may lumabas na balitang may anak na tayo.nakasama ko si Kristof dito sa mall. hayaan na lang natin. bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wala naman ta yong dalang bata.. Habang nilalagay ko yung wallet sa loob ng bag ko "Aray. Naalala kong ma hilig nga pala siya sa cake at ice cream. yung kami kami nila Carla. "Ha.wala. wala akong mapiling damit.

aray. sorry na Banc a. Pinunasan niya luha ko tapos binuhat ni ya ako papasok ng mall para makaupo ako sa may bench dun. ok?" "Bilisan mo ha..... sorry na. papalabas ng store. ayoko lang ng nasasaktan ka. Ay oko na.. nasasaktan din ako. "Tofer!" Lumingon siya sa likuran niya. bibili lang ako ng band-aid pati gamut. "Kasama ko? Ah wala." Ngumiti siya at tumalikod na. Ikaw. bakit ba kasi sa tuhod mismo ako kelangan masugatan eh. Kelangan niya ba akong ipahiya sa tapat ng mga tao? "Sin abi ng wag mo akong hawakan! Kaya ko sarili ko!! " Tumayo ako habang umiiyak. Umupo ako sa upuan dun sa may labas para dun na lang si ya hintayin. tumayo ako at kumaway para m akita niya.. "Intayin mo ako dito.. tapos uuwi na tayo. bakit nandito ka? " .. ihahatid na kita. pero tumalikod siya. si Steffi. nagaw a ko naman ng matagalan... kaibiga n ko. ok?" Tumungo ako ha bang umiiyak na nakatigil sa tapat niya. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?" Sin ilip ko kung sino yung kinakausap niya. "Tof. pera napahinto ako.. hinampas ko lang yung kamay niya sa pagkakahawak sakin. ayoko lang may mangyari sayong masama.. "Hon. . Sinubukan kong tumayo at maglakad para sundan siya." Hindi na siya lumingon. . nakita ko na siya. Sinilip ko siya kung nakabili na siya. hindi ni ya siguro ako narinig. "Sorry. Masakit yung tuhod ko. Ayoko na siyang makita ngayon! "Uuwi na lang ako! Wag mo na akong ihatid !!! " Nagsisimula na akong mag lakad."Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung nangyari?? Nadapa ka! " Hinawakan n iya ko sa may braso para tulungan akong tumayo. pag ga nun kasi.

patay na ko? Alam kong nagibang bansa lang ako." "Ha? Hinde na.. " "BIANCA?!?! AS IN Bianca?! You're kidding.. Hindi kami nag de-date.. Sama ka? W e're gonna watch a movie.. pero buhay na buhay pa ko! FRESH! "No.Kaibigan. "Hinde..." "Then why the heck are you with her??? " "Wala lang t o. hindi na nga pala kami. sasamahan ko lang si Kring. niloloko mo lang ba ako all this time? Hon.. May friend nga ako na kasama diba?" "A hh.. Pero ano pa bang ginagawa ko dito? Bakit hindi ata ako makapag lakad.. right? " Oh bakit parang gulat na gulat siya? An o bang akala niya.. Magkaibigan lang kami.. Tama. Mali to. mali yung binigyan ko siya ng chance." Problema? Meron ba? Ah oo nga pala. pero hindi ko mapigilan .? Aba! Deden." "Then who!? Tell me!" "Si Bianca. mimeet ko siya sa may Figaro. do you even love me? " Alam kong mali ang makinig sa usapan ng iba... . hi nihintay ko yung isasagot ni Tofer...ay tama. Tama si Steffi. Sino ba kasi kasama mo??? Sinong friend? Jason? Alex? Ricky?? John? Troy? S ino ba? Ang dami mong friends! Sino ba dun?? " Ricky??? Alex? Sino yung mga yun? Si Jason lang kilala ko sa mga nabanggit niya. hindi siya naisip ni Tofer. " "Sino?! Hon.. hindi na namin sila naisip. "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa tin gin mo ang iisipin ko. "Ah. Si. hindi ko naisip si Nathan... Inaayos lang namin yung mgaproblema. co me on tell me! Babae?? " "Yeah. maling mali.

Grabe. Naglakad na ako papalayo sa kanila.dahil maki kipag annul na siya. thank you . Ginagawa niya ito para lang sa annulment. Nagpababa ako sa Conti’s para bumini ng cake.” “I missy you too mommy!” “Kristof. Para talaga .. " Annul??? So ibig sabihin nitong mga to. Calling Pops “Hello Pa?” “MOMMY! !! Where are you???” “I’m on my way home baby. Ma ngo tart ang binili ko. dati lagi niyang hinahanap tatay niya .... just for that stupid annulment? Fine. I’m on my way home na. kasi nung natikman ni Kristof yun. bibilisan na ni mommy. Nakakatuwa. Annulment... wala lang talaga? Annul? That's it? All this. Inaayos lang namin yung problema namin. you never fail to hurt me. tuwang tuwa siya.... Ibibig ay ko yung gusto niya. makiki pag annul na ko sa kanya.."Oo naman. Kela n lang natanong niya sakin kung mahal bad aw ba talaga siya ng tatay niya kasi d aw hindi daw siya binibisita. bakit kelangan niya pa akong paikutin? Bakit kelangan umab ot pa sa pag mamakaawa niyang gusto niya ng 'chance' para ma prove sakin yung wo rth niya. Dad.. natanong din niya kung gusto ba talaga siyang maki ta ng dad niya. hindi na siya masyadong nag tatanong sakin tungkol sa daddy niya. pero inexplain ko naman sa kanya na nasa Pilipinas siya at nag tatrabaho.. He bought you a cake baby.. i-lab lab ko siya!” “Talaga? Sige.. Wow Lance Kristofer Fuentes Dy. Mas arap daw.’ kasi magugulo lalo.....” “Appa? Wae nun ne appa wa ham kke itt ji??” [Dad? Why are you with my dad?] “Just because..” “Where did you go?? Who are you with?” “I wa with your. Pumara ako ng Taxi p ara makauwi na ko. Hindi kita niloloko.” “Jinja??? GO HOME NA MOM!!! I WA NT CAKE CAKE CAKE!” [Jinja=Really] “Yes.. Jesus. Bakit sumisikip ata dibdib ko. do you labby mommy?” “YES! VERY MUCH! Pag uwi ni mommy. para pag uwi may lab lab siya!” “LABBY M OMMYY! BYE!!” Binaba na ni Kristof yung phone. I miss you. hinde ko naman pwedeng sabihing ‘Kristof. hindi niya alam na may baby siya eh.

Oo na say o na!” “Bibilhan na lang kita pag naubos na. *FLASHBACK* “Tikman mo to.siyang si Tofer.. “Kaka inin ko na nga eh. eto na susubo na ko!” Kinuha niya yung tinidor. masarap yan eh!!” “Ayoko! Mukhang hindi m asarap eh! tingnan mo nga.” Tumayo ako para lumabas ng kwarto niya pero hinawakan niya yung kamay ko. “Huy! Wag niyo kakainin yung cake ha! Akin yu n. *END OF FLASHBACK* .” “Kapal mo. sabi mo bili mo sakin yun! wag mong kakainin!” “Napaka damot mo talaga. “Wag na! alam ko naman na ayaw mo eh! ak in na nga yan!” kukunin ko na dapat yung plato ng cake pero inunahan niya ako. ”La bby titikman ko na.. Narinig ko yung sinabi mong binili mo to. pero titikman lang ayaw pa.. “HINDI MO PA N GA NATITIKMAN EH! tikman mo muna!!!” “Ang kulit mo! Ayoko nga eh! hindi naman ako ma hilig sa matatamis gaya mo eh!” “EDI DI WAG!!! Kung ayaw mo talaga edi wag! Binili k o to kasi alam kong masarap at magugustuhan mo. nag slice ng k onting cake tapos sinubo.” Humarap ako sa kanya. ang arte. Wag ka na labby!” sumubo na naman siya ng cake. “Ayos to ha! MASARAP!! Meron pa ba??” “Syempre gawa ko yan e h! meron pa sa baba. ok??” Nagsmile lang ako tapos umupo sa ta bi niya. mukhang sobrang tamis!” Binatukan ko siya.

. Baby. haaay. umalis na eh. ano ba talaga kailangan mo sakin. “Important ka syempre sa kanya. favorite na ni Tofer yung Mango tart ng Conti’s...” Bumitaw siya sa pag kakahug niya sakin “Kristof ba hindi important sa k anya?” Pag tanong niya sakin niyan..Simula nun. . nung nandun pa kami sa korea. Tofer. Pano na lang pag na-annul na ung kasal naming ni Tofer? Dy pa rin ba kaya family name ni Kristof? Oh ililipat ko na sa family name ko? Annulment... makita. sumikip ung dibdib ko. Haban g nakahug pa siya sakin “Umma.. Nakikita ko sa kanya na sabik na siyang makita yung dadniya.. I will give you lab lab na!” nag bend ako tapos hinug ko s i Kristof. Habang tinitingnan ko siya. al gett so?" [Al gett so = understand?] “Ne~ OH! Mommy let’s eat this!!” Tumakbo siy a papasok ng bahay. eto ang sinasabi kong happiness... Si Kristof nahawa kay Nathan.. .. Iba talaga feeling pag may inuuwian ka tapos ihuhug ka. “UMMA ! UMMA!! Where’s my cake??” ang laki nung smile niya nung nakita niya yung box na ha wak ko. may importanteng pupuntahan. “Mommy lapit ka. mayakap. appa nun o di eh itt nun ga?” [Mom. si Kristof. a nnulment. where is dad?] “App a? Ahh.. Kaya siya pag nakikita ako ng tulala hinuhug ako. Mag-ama nga talaga si la. eto. Next time ka na lang niya d aw vivisit. sabi kasi sa kanya ni Nathan na nagiging happy ako pag hinuhug.? Chapter 8 Nung nakarating na ko sa bahay si Kristof sinalubong kaagad ako sa may gate. busy lang talaga daddy mo. naluha ako. pag uwi niya galling work pupuntahan ni ya kaagad ako sa kwarto tapos i-huhug. Ganito sakin si Nathan.

” “Mabi lis lang to." Napangiti si Steffi nung narinig niyang makikipag annul na k okay Bianca. . ganun ba talaga kaimportante sa kanya yung pag aannul namin? “Talaga ?? Hindi mo na ba siya mahal?” “Oo. I feel bad lang kasi I wasn’t able to pr ove to her na mahal ko siya.. pe ro. pero nandito na si Bianca.” Ano ba tong pinagsasasabi ko.... "Oo naman .. 9 days? Ba sta. Kay a sana wag kang magagalit kung umaalis kaming dalawa. hindi ko alam gagawin ko pag pati ikaw masas aktan. do you even l ove me?" Mahal ko naman siya eh. sa kanya at sa kanya pa rin ako babalik. bakit nga ba kasama ko si Bianca? Hindi naman pupwedeng sab ihin kong ‘Makikipag balikan na kasi ako sa kanya. sasabihin ko na na gusto ko ng annulment.” “Oo. Ayaw kitang masaktan. pero bakit ganito pinag sasabi ko? pwede naman akong umamin.. Baby.. matatagalan pa ba yan? Hindi ko naman kayang maghintay ng matagal Dylan. pero wala siya.. Hindi kita niloloko.. Lumingon lingon ako... hindi pa kasi alam ng Daddy mo na nag-eexist ka. Kahit nama n mag annul kami ni Bianca. sorry kung nagiging madamot ako. sorry at bad si mommy.. Hindi na. 9 days? After nun.’ Kasi hindi naman... uy sige! May kasama ko diba? tawagan na lang kita pag nakauwi na ko!” Nagwave na lang ako tapos tumakbo papasok ng mall... pero sana maintindihan mo natatakot lang ta laga ako. naguguluhan ako sa mga nararamdaman ko.. hindi natin alam kung matatanggap ka niya. .. “9 days lang ok?” “Ha.. bahala na. Dylan’s POV "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa ting in mo ang iisipin ko. hon. parang lumalabas na pinapaasa ko si Steffi. Gusto ko lang bumawi sa mga nagawa ko sa kanya. niloloko mo lang ba ako all this time? Hon. Hinde ako magagalit... Inaayos lang namin yung problema namin. hindi ko pa nasasa bi na minahal ko siya noon. makikipag annul na ko sa kanya... hindi ko al am ang sasabihin ko. Pag pasok ko wala na si Bianca.Kristof… sorry kung nagsisinungaling si Mommy.

Lumabas ako ng kotse at nag doorbell. Binuksan niya yung gate. ipaparamdam ko pa rin say o to.” “Ah... 10 mins akong nasa tapat ng bahay nila. “San ka na naman ba nag punta Bianca.. Hindi na ko nag dalawang isip na puntahan siya sa bahay nila.. . Wala naman tayon g mahalagang paguusapan eh.. yan na ba ang bago mong hobby? Ang umalis ng walang paalam?” Calling. umalis ka na. may nakasalubong lang kasi akon g kaibigan.Hinanap ko siya sa buong mall. please wag mo ih into ung 9 days pang natitira.” Ano bang problema niya? What’s with the attitude? Ok naman kami kanina ha! Bakit bigla na lang siyang naging ganito? Hindi nagiging moody na nam an siya! Hinila ko siya papalapit sa akin “Alam ko nasa isip mo.” tinanggal ko na yung hug ko sa kanya at umalis.. Thank you. Kahit ihinto mo pa yun. masaya ako ngayong araw na to.. lumabas na si Bianca. Pag dating ko dun. Sino yung kaibigan mo na yun?” nag grin siya “Ay oo nga pala.” Tumalikod na siya pero hinawakan ko kam ay niya “Teka lang. Nasan na ba siya? Paano siya nakapag lakad kung may sugat siya sa tuhod? Naka uwi na kaya siya? O baka naman may nangyaring mas ama sa kanya.. Ok.Ever After Naka-off phone niya. . bakit ba lagi ka na lang umaalis ng walan g paalam. . “Na wala ka kasi bigla eh. pero hi ndi niya ako pinapapasok. Wal a akong karapatan itanong yan sayo. nag babasakaling nandun pa siya. hindi ko alam ang sasabih in ko.. “Bakit nandito ka?” tanong niyang walang ka emo-emosyon. pag balik ko wala ka na.. Sige na. pero wala talaga . iniwan na naman niya kasi ako ng walang dahilan. inaantok na ko eh. Maya maya.

Si Kris. yung masaya. Pag labas namin.” “Labby ka rin ni daddy baby.Day 2 Bianca’s POV 2nd day na. “Baby. Kahit hindi ko pa siya kita.” L umingon ako. Si Kristof naman naka tingin kay Kris. and I labby daddy too. Hi ndi maganda tulog ko kagabi eh.. hindi ko alam kung ano yung paniniwalaan ko. Busy lang talaga siya. Feeling ko nasa telenobela kami. “Samchoon?” nag nod lang ako. Naiintindihan mo naman diba?” “Eung. oh yung ganitong feeling.. ano kayang mangyayari? Mahaharap ko pa ba siya. Napa luhod si Kris. [Samchoon = uncle] Lumapit si Kristof kay Kris.. Pero pano pag nakilala niya si Kristof? Matatanggap niya pa kaya ako? “Mom ! Wake up! Wake up!” “Yes baby? Gusto ni mommy ng lab lab baby... “Ate. Kiss ka kay tito. he is your Uncle.” Tumingin sakin si Kristof.. “Annyounghaseyo samchoon” tapo s nag bow. secrets were revealed. k ung yung annulment na sinasabi niya kay Steffi.” [Yes] “T ara kain tayo!” “Yay! Kain kain kain!” Lumabas kami ng kwarto.” Hinug ako ni Kristof “I labby you mommy... . Nakatingin lang si Kris kay Kristof.. tapos kiniss siya ni Kristof.

magulang! Yung s a hotel? Oo.. wag mo muna ipapaalam sa kuya mo. Punta ka po sa birthday ko samchoon!” “Ate. Magagalit siya. ganun din eh Kristofer pangalan ni Kuya. ewan. pinag halong Kris at Tofer yun! kinuha ko rin sa name mo!” “At e. ano ba yung Samchoon na yan?” “Tito yun. anak mo?” nag nod lang ako.“A-a-ate.” tiningnan ko si Kristof “Kristof... biglaan rin kasi to. hulaan mo pangalan!” . November 10 yung party nila Mommy.” “See. tapos mga kalaro niya Kor eans. kaya natakot na ko ipaalam sa kanya.. “What’s your name?” “Kristofer Dy po.. Dun siya lumaki. ata. Feeling ko pag nalaman niya to.. kasi nag desisyon ako ng hindi niya alam. Masyado ka pang bata para sa mga ganitong bagay Kris. matutuwa pa nga yun eh. “Harabuji! Harabuji! Let’s Play!!” [Harabuji = grandfather] Umupo kam i ni Krist sa may sala. natatakot ako sa magiging reaction niya eh. play muna kayo. Siya nga talaga tatay. Humarap si Kris kay Kristof tapos hinawakan sa muka. sa Korea ko kasi siya pinanganak. “Ka. Parang si Tofer yan eh. Oo nga eh.. nalaman ko na lang na buntis ak o sa Korea. punta ka muna k ay Lolo. Mag uusap lang kami ni tito Kris mo. “Kris..” “Hindi naman magagalit si Kuya eh. pero nag tatagalog yan.” “Loko. wag mo na kong lokohin. matalino.ay oo nga pala.” “Ne~!” tumakbo na si Kr istof papalabas. Ay teka. may girlfriend na ko. oo eh.” “Ilang taon ka na?” “Mag three sa November 10.. pupunta ko. bakit ganit o? Para siyang alien! Ano yung samchoon? Naiisip ko yung Kim Samsoon eh! Korean ba language nito? Pati.” “Ahh. Pupunta ka ba?” “Ah.” “Anong bata! 16 na ko! accelerated ako noh! Hindi na ko n ag grade 7.kay Kuya?” nag nod ulit ako. pati pangalan KRISTOFER! Yun! haha.

. Kris.. ok lang ba dito ako matulog? PLEEE EASE??” “Oo naman.. sobrang naging patapon yun.” “Oo.. kaya nandito ako... hindi mo na rin ako baby. sa Ateneo ako nagaaral diba?” “College ka na ba? Wala ka bang pasok??” “4th yr high school.. kung iniinom mo ung vitamins mo.“Oo. eh.” “Sige. nung nawala ka. gagraduate ka na sa march. akala ko nag bibiro siya .” “Ate naman eh! Hindi porket may baby ka na. Ano ka ba.. naninig arilyo na.. hindi na nag aaral. Ayaw kasi ni kuya na Bianca itawag namin. grabe.” “Grabe.” Hinug ko si Kris “Namiss kita. wala ako nun. “Dapat. syempre b aby mo rin ako. ang tanda mo na. yun yung biglaan na lang akong umal is. Ate November 1 ngayon. hindi na kita tuloy bab y. kasi.” “HINDE! AKO LANG BABY MOMMY!” tumakbo sakin si Kristof.. Alam mo ba ate.... Pwede ba kami umalis ni Kristof??” “Ha. may inuuwi nga rin yung babae sa QC!” WTF?! Babae?! Sa bahay naming sa QC?! Gag* yun ah!! Hate him. kung nag aaral ka..” “Bakit niya ko pinapasudo?” “Ewan. Nagsabi ng biglaan sa kanila. kasama si Kristof! Ay ate. at kelangan nandun ka na. omg. binata ka na. kaya nga pala ko nandito kasi pinapasundo ka ni kuya sa driver.. ang saya ko nakita na ulit kita... >_< “Babae?? Inuwi niya? Pano mo nalaman?” “Ano ka ba nam an. kung malaki ka na. kilala ko! si Bianca!” “Oh pano mo nalaman? Sinabi ni Kuya noh? Ianne tawag namin sa kanya. Nung nasa Korea at UK ako lagi kita naiisip. “ Oo nga noh. madalas ng umiinom. MAligo ka na lang! Ay. wala ka kasi nung grade school g raduation ko eh. “diba mommy ak o lang baby mo?” .

nandito na ko.” “Talaga? Teka. ikaw lang baby ni mommy mo. “Papasok ba ko. maligo ka na... feeling ko wala na akong karap atan pang pumasok sa loob dahil sa mga nagawa ko. oh uuwi na lang ako? Wala na akong mukha pang maipapakita kela mommy at daddy eh... Nakatayo lang ako sa tapat ng bahay nila..Binuhat ni Kris si Kristof.” Nagnod ako tapos pumasok na ng banyo sa kwarto ko. int ayin mo ko.” “Teka Tof-Binabaan na niya ko. hindi ko maigalaw yung mga paa ko. pasok na ho kayo” sabi nun g driver “Opo. pero ready na ko sa kung ano man yun. After 20 mins. Nakatayo lang ako sa tapat ng baha y nila. buy me an ice cream! Kristof wi ll take a bath muna tapos bili tayo ice cweam!” binaba ni Kris si Kristof tapos tu makbo na si Kristof kay Papa.” “Eh nasa a na? Bakit ang tagal niyo?” “Nandito na ko sa tapat ng bahay niyo. “Miss. sasabihin ko sana na sa ibang lugar na l ang kami pumunta pero binaba niya bigla..” Calling Tofer Dy “O?” “Nasan ka? Pinuntahan ka ba ni Kris??” “Oo. “Ikaw talaga! Sige na nga. Mag trike na lang kami ni Kristof papunt ang Ice crem parlor. Sumakay ako sa kotse at dumeretso na sa pupuntahan. Hindi ko alam ang plano ni Tofer. Gusto mo ng ice cream?” “Ice cweam?? Opo! Samchoon. “Harabuji! Harabuji! Ligo ko ligo ko! Ppal li!!” [Ppal li = faster] “Sige na ate. naka ready na ko... 12 . nakakahiya naman kung bigla na lang akong susulpot sa paningin nila. After 45 minutes.. Ano nang gagawin ko? Nahihiya akong pum asok. sa tapat ng bahay nila Tofer.” Pero hindi pa rin ako pumapasok.

“Basta. gaano b a ka-importante to at kelangan itago mo pa samin? Wag mong sabihing nakabuntis k a?!” Nanlaki bigla yung mga mata ko.. kahit ako na ang anlilibre sayo. sa ibang lugar na lang tayo p umunta.” “Bianx..” “Nila?? Tofer.” Kinuha ko yung bouquet. hinihintay ka na nila eh. tara na. ok? Intayin mo ko dito.. Kinuha ni Tofer yung bouquet at inabot sakin. and hindi na sila magugulat kung p upunta man ako sa anniversary nila. “Oh para sayo. “Ano ba kasi yun Dylan? Bakit ayaw mo pang sabihin?" sabi ni Mommy “Oo nga. “Bianx!” “Hindi ko kayang pumasok eh. Pagpasok namin. yung nawawala kong singsing... Alam kong matutuwa kayo sa ipapakita ko. Matutuwa kayo dito. pina-upo niya ako sa may living room. may bouq uet pa ng flowers. jackpot po kayo Daddy.. Humawak ako sa kamay niya. w ag ka ng kabahan. wag mo lang akong ipaharap sa kanila.. dahil matagal niyo na tong hin ahanap..noon pa lang oh.. please .. at least nagpakita na ko. After 2 mins naririnig ko na silang bumababa. nag smile saba y ng nod. yung lacoste na bag na palaging out of stock sa m all at yung anak kong babae!” Anak na babae? May kapatid ba si Tofer na babae? Bak it hindi ko alam yun.” . Nalabas ko na nga po e h. madami akong hinahanap! Yung tiffany na bracelet na gusting gusto ko ... Halatang inaayos nila yung place. Kinakabahan talaga ako.” “Baby.. please?” inabot niya sakin yung right hand niya Wala naman masama kung m agpapakita ako eh...? “Basta.“ “Ha? Bakit naman? Tara na.

.. Bakit? May du mi ba ko sa mukha? Oh dahil nag bow ako? May mali ba? “Bianca. yung tipong tinanggalan ka ng malaking tinik sa puso mo dahil o k na ang lahat. See you. Ayoko nga ma niwala sa kanya. OMG! Nandito ka na . dumaan kami sa may BF pero hindi naman kami .” naglakad papalapit sakin si mommy at niyakap ako.” Niyakap ako ni daddy. kaya lang hindi na min alam kung ano yung address mo. Nakatingin lang sila sakin. Naluha ako sa mga pangyayari. papalapit ng papalapit sakin Tumayo na ko kasi nakita ko n a si Tofer “Mom. Ordinaryong tao lang yan dito. B inigyan ko siya ng 5 points para kahapon. 80 more para maka 100 siya. “Welcome back anak. Importante. “Ma. Kumain kami ng lunch sa lab as.” “Kamusta po kayo.” Siro to ha! H indi raw ako espesyal pero ipinaayos niya pa yung buong bahay! Tss... nag libot libot sa mall saglit at umuwi ng mga 5:30 sa bahay nila.” Binita wan na niya ako Lumapit si Daddy sakin. call your f riends.” Dumiterso na kami sa kotse. Pero Dad hindi siya espesyal.Ok lang kahit hindi ko na mahanap yung nawawala kong singsing.” “Okay. Mabuti naman at naisip an mong umuwi. o hindi ko na m abili yung lacoste bag.” Tapos nag bow ako. namiss kita. dahil may espesyal tayong bisi ta?” “Opo. Dad. si Bianca. may 20 points na sya. Kaya ba nag paayos ka ng bahay at nag paluto. tell them to have dinner here na lang para makapag usap na rin kayong ma gkakaibigan. ang mahalaga nandito ka na. Sobrang namiss kita anak. “Mabuti naman anak at inuwi mo na ang nagiisa naming daughter-in-l aw.” “Okay. Dahil dito. kahit papaano natuwa ako at ngayon 15 points binigay ko sa kanya dahil he did a great job. Parang natulala. we’ll be back for dinner. Parang ang sar ap nung feeling. May pupuntahan lang kaming dalawa.Naririnig ko na sila. Teka bakit nga ba ako nag bow? Nahahawa na ko kay Kristof at Nathan! Mukhang nagiging Korean na rin ako ha.. “ang tagal tagal na kitang gusto makita. nagulat..

sino yung kai-“Wala yun. oo. Hindi ko naman nasasabin g dito siya nakalibing eh. gusto kong mag expect na may something pa. Para siyang yung Tofer dati. may Nathan ako. ba ka nga kamag-anak niya. pero hinde ako dinad ala ni Bianca dito sa puntod . After 15 mins. Nakukwento ba niya ako sayo? Kung hinde niyo pa po alam.. Hanggang sa… Huminto kami sa tapat nito. Pero nung bumaba na kami sa kotse. yu ng nasa mall tayo. dapat sakin ka lang naka focus. ok?” “Oh. hindi rin siya nakabisita dito noon nung kami pa. “Tita.. sayong sayo lang ako. pero pano? May Steffi siya. pat ang gusto kong maniwala. Ak o lang. just trust me. Saan kaya yung sinasabi niyang importanteng lugar? Mer on pa bang mas iinportante kesa sa bahay? Ang weird niya talaga! “RELAK! Hindi nam an kita dadalhin kung saan saan eh. ako po yung asawa niya. wala kang ibang taong iisipin. hindi ba to importante? Hinde mo pa kasi ako napapakilala sa mommy mo eh.” Huminto siya kung saan malapit naka libing si Mama.” Ngumiti ako at tumungo. T eka.... bakit nga ba kami nandito? My ka maganak bang namatay is Tofer kelan lang? “Saan nga ba yun dito. eto na ba yun. nasa loob na kami ng Manila Memo rial Park. Pag tayo y ung magkasama. ay..” “Buti alam mo... “Tofer. At ganun din ako sayo. Mama. Andaming tao..napadaan sa bahay naming....” “Tof.” tuming in sya sa puntod ni Mama. wala naman akong sinasa bi ha? Alam ko naman na hindi mo ako pababayaang masaktan eh. yung mga sinasabi niy. bakit ta yo nandito? Eto ba yung sinasabi mong importanteng lakad?” “November 1 ngayon. papalapit kami ng pap alapit sa puntod ni Mama.. ako po si Dylan pero Tofer po tawag sa kin ni Bianca. alam ko garden u nit un eh.. wag mo na lang isipin yun. ikaw lang ang iisipin ko.. Matagal ko nap o kayong gusting makilala. alam niya kung saan nakalibing si mama? Impusible. Ano bang meron? Teka...

” tinuro ko yung part sa checst kung nasasaan ung heart. kelangan kita ngayon. itatak e ko na yun as a sign na ‘oo. Pero wag kayong mag alala. Tulungan niyo po ako. kung sa tin gin niyong dapat akong maniwala kay Tofer at bigyan siya ng chance. “Thank you Labby.... “Pero Ma. Eto na kaya yun? Habang humahangin pa.” “Ma anong tingin niyo kay Tofer? Sa tingin niyo po ba sinc ere siya sa mga ginagawa niya? Naguguluhan po kasi ako eh.. alam ko naman na gusto niyong mag-usap ni Bianca eh.. kung ng duwag ng anak niyo... “Tapos na? Tara na?” ngumiti ako at tumungo. Ma... Pagtapo niyang kausapin si mama. magbigay ka ng sign. Habang pauwi na kami sa bahay nila hindi ko mapagilang tumingin sa kanya.” Nag pause ako for 10 sec. “Sige Ma.. Mama... oh hinahaunt lang ako ng past namin.. Nakita ko si Tofer naka tayo sa may tapat ng pintuan ng passenger’s seat.niya.” Tumungo lang ako. hinawakan niya ak o sa balikat. kahit isang malakaaaas na hangin.. Nap atingin ako sa mga puno. iiwan ko na po muna kayo..” Tumalikod na ko at na sisimulang mag lakad papunta sa kotse.. I love you.... alam mo naman yun diba? Sorry. alis na kami ni Tofer.alam kong kelangan niyong magusap eh. . “Maiwan na muna kita. siya yung tumatayong daddy ni Kristof. medyo nagssway na ang mga ito... siya lang yung lalaking nakapag paiyak sakin dahil sa sakit.” tapos kiniss ko siya sa righ t cheek niya at pumasok na ng kotse. Nung bin uksan ni Tofer yung pintuan nung passenger’s seat biglang humangin ng malakas. I miss you sooo much. niyakap ko si Tofer.. sakit di to oh. bigyan ko siya ng chance dahil alam kong sincere siy a’ sagot mo... ang gwapo niya noh? Sayang hindi mo siya nakilala bago ka pumunta d yan. may kasal anan ako. Ma may Nathan na kasi ak o eh.. dadalhin ko po si Kristof dito next time. hindi ko mapigilang ngumiti.. parang perfect son-inlaw na siya.. “Ma. mag didinne r pa kami sa kanila eh. Hindi ko alam kung m ahal ko pa siya. hindi ko pa po kasi kaya pang sabihin eh.” Habang nagsasalita si Tofer. kung ma-aannul yung kasal naming.. Sige po. napaka swerte nung magiging bago niyang asawa.

makikita’t makikita rin ni Dylan si Bianca. Mas gugustuhin ko ata na OP na lang ako kesa ako yung pinag uusapan eh.. nag pabili pala sila Mommy at Daddy ng maiinom nam in dahil alam daw nila na mapapatagal an gaming pag kukwentuhan.. pati mga bisita! “HOY!!!!!!! GRABE ANG TAGAL NIYO NAMAN!” “Matagal? Saglit nga lang kami eh! Tara kain na tayo!” “Carla. Napansin ko rin na close na rin silang 5. alam mong tama to. drink s. naka ready na ang lahat.” “Carla... napapangiti kami. pumunta kami sa may pool. bawat magkakatinginan kami.” Ako na naman ang topic nila. hinde naman pwede m ag tago si Bianca habang buhay eh. ako at Tofer. ang dami nilang napaguusapan na hindi ko alam. maliit lang ang south... LOL K umain kami ng dinner sabay sabay.. food.. an g sarap ng feeling.” “Korek! Kahit nga kay Ryan ayaw ipaalam eh! Ang hirap kaya mag tago ng secret sa taong lagi mong kasama sa bahay. medyo na feel ko na nakaka-op pero masaya ako ka si alam kong mas tumindi friendship nila kahit wala na ako.” tapos tuma wa silang lahat “Hoy Vander narinig ko yun! SHATAP!” “Pasensya na Vander. “Buti naman at nagpakita ka na kay Dylan. Mae.” napatingin siya sakin “HE HEHE! Let’s eat!” Hindi na niya tinuloy dahil alam niyang. Pumayat kasi cupcake ko eh. Kumpleto kami. kelangan niya ibalik yung nawala niyang. tama yung ginagawa niya dahil masaya ka yo pareho. Bianca! Aka la namin ni Mae mag tatago ka sa kanya habang buhay eh. Pag dating namin sa bahay nila. si Ryan. Mga 8 o’clock nag start yung ‘toma nation’ namin.. Vander. Ang saya. etong si Bianca gutumin noh? Grabe. Pagtapos naming kuma in. Carla. Feeling ko kasi madudulas tong mga to about kay Kristof eh. hindi ako matutuwa... Sana wag naman.napansin kong ganun din siya. .

XD “Manahimik na nga kayo!! Wala lang yung mg a yun!!!” Iniba na nila yung topic. “3 na pala! Kelangan na namin umuwi ni Vander. K ristof. pero ang sabi naman nila sakin. Tokis na naman. Hindi namin napansin n a 3:00 am na. may anak kaming nag iintay sa bahay!” “Oo nga pala. dahil hahanapin at hahanapin ko siya. Ayan hot seat na si Tofer. pack up na tayo. ang dami talagang nangyari sa kanila habang wala ako.” .. Balita ko madami kang inuwing babae sa QC? Ano mo yung mga yun? ” Nagtawanan sila Ryan “Baka akala niya ikaw yun kaya inuwi niya! Hahahaha!” Ayan! Gusto ko tulo y makita yung mga yun! ano kaya itsura nila?? Kamukha ko nga kaya? “Hoy! Hinde nam an sila tumira dun noh! Overnight lang sila dun!” “Bakit Dylan? Pagising mo ba.” Niligpit na ng mga mai d yung mga kalat namin. napa nsin mong hindi sila si Bianca??” Tawa ulit sila. Mabut i naman at hindi na ako yung topics. I miss you. Pati hinde rin siya makakapagtago. haha! Masyado akong nag enjoy sa kwentuhan eh. hindi worth it yung m ga memories na yung dahil kulang daw. goodnight baby. Ako na lang ang natitira pa dun. “Talaga lang ha! Hanapin mo mukh a mo. baka kasi maasar pa si Tofer ng tuluyan Mahaba habang kwentuhan yung nangyari.. “Bianx. Umuwi na sila Ryan Mae Carla at Vander... wala daw kasi ako.. dito ka na lang matulog. tinatamad akong magdrive eh. Putik nakalimutan ko tuloy na may anak na ko. Nagreminisce kami. Maliit lang ang south. “Sige.” Ganun? Tss..” OMG ako rin pala may anak pang uuwian..“Oo nga.

si Kristof! Namimiss ko na. Weird talaga nun. pagtapos kong mag shower nakita ko si Tofer. ala m kong pagod ka eh. Pinatay niya yung electricfan at binuksan yung . ok lang ba?” “Oo. halatang ayaw mo talaga akong makasama overnight. Imaginin niyo. Dito ba ako matutulog? Oh mag papahatid pa ko. ”Pumasok ka na.” “He he. May hawak na towel at damit. “Eh. I was dangerously in love. Napansin niya akong nakatayo sa may pintuan.Perooooo. Pu masok na ko sa loob at umakyat para makapag hilamos na.. way back the n. magshower ka na at pumasok ka na lang sa kwarto ko. sige hahatid na kita. “Tara na. hinde yung gagawa pa siya ng reason na tinatamad siya mag drive...” “Gusto ko dito k a matulog.” “Sabihin mo na lang kasi sakin na gusto mo akong matulog dito.” “Alam ko namang hinde ka papayag eh.” Nagulat siya sa sinagot ko. bakit ko pa i-tatake yung risk na yun?” “Bakit kasi hindi mo subukan. Pag labas ko ng banyo nakta ko si Tofer nakaupo sa may couch sa taas. That’s so l ame. Inintay ko lang siya.” Humiga na ako sa kama niya.. siguro palaging maganda yun g panaginip ko kasi ganito yung view ko.. inaantok na ko eh.. hatid mo na ko. Naglakad na papasok ng bahay si Tofer para kunin yung susi. Ku nin ko lang yung susi... nag papatuyo ng buhok. Habang siya nasa baba pa rin gulat.. Pinag mamasdan ko lang siya mu la sa may pintuan.? Pag balik niya. kung kami pa rin. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh. hahatid na kita.” Sabihin niya na lang kasi sakin na gusto niya ako matulog dito. Tara. Nilapitan ko siya. hin di yung sasabihin mong tinatamad ka mag drive.” Kinuha ko yung damit at towel tapos nag shower na ko.. Mahiga ka na. Wag ka ng tamarin.. “Oh eto ang da mit.

. “Wa g na. para siyang ba ta kung matulog. ok ka lang naman diba? walang masamang n angyari sayo? Diba?” “Masamang nangyari? Wala.” Tumalikod na siya sakin.. Chapter 9 Day 3 Idinilat ko ang mga mata ko. ~teka. I really missed you.. . Pero ewan ko ba. ang weird lang nung feeling kasi nakatabi ulit kita.” Tinanggal ko yung hug ko at tumalikod na. Tapos tumabi na siya sakin. hindi naman sa . hinde missED eh. wala wala. parang napakababaw kung sasabihin kong SOBRA SOBRA yung nagawa niya for today. Kristof.. Natutulog pa rin.” Bumangon siya pero hinawakan ko yung arm niya. Hinug ko si ya tapos bumulong sa tenga niya. sana ganito na lang palagi. Bakit ba inopen ko pa yun g topic na yun!! dun nangyari si Kristof eh! sana hindi na siya mag tanong! “Oo ng a eh.. Napangiti ako. third day namin to.” Party. Sige na tulog na tayo.~ Napaupo ako s a may kama pag tingin ko sa right ko.. may nangyari satin nun.. hindi ko to kwarto ha.. ang saya saya ko ngayon... thank you talaga.. parang si.. Hindi ko mapigilan yung sarili k o. Habang pinapanood ko siyang matulog naala la ko bigla. Magiging special din kaya katulad kahapon? Oh papalpak na naman siya? Well. Ang sarap nung feeling. ang tagal tagal na ka si nung last eh.. si Tofer. omg.”Labby. Tha nk you for making me this happy today. yun pa yung party dito.. Bakit? May aids ka ba?” “Ah.. I really miss him.. Bianx. “Sige dun na lang ako matutulog sa sahig. “Ang weird ba ng feeling?” tumungo ako. Labby. iniisip ko kung anong next na ma ngyayari samin...aircon.

hindi naman dahil sa sila ni Steffi… nagagalit ako d ahil si Steffi yun.. nakahara p na ko sa kanya. haaay. bumangon ata siya. For 5 minutes naka tingin lang ako mukha niya. . oh well. Naramdaman kong gumalaw si tofer. magshower ka na at puma sok ka na lang sa kwarto ko. tulog ka k asama ni Daddy ko???” “Mm-hmm. nakikita ko na si Kristof pag laki niya. pero bigla siyang napangiti. sinubukan kong matulog ulit.. nung napatingin ako s a mukha niya. ok?” “Okay! Teka.?” nag pause ako “Tuwing nakikita kita.. w rong timing tumawag. “Kasama ko si Daddy mo” pabulong kong sinabo. eto nahuhulog na naman ata ako. “Nandyan pa si Samchoon?” “Eung.. napadilat ako bigla. at kamukang kamuka mo siya… “Bzztbzzztt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “UMMA! O DI YA??” [o di ya = where are you] Nako..pumalpak siya. He’ll find out soon... Ayoko na nga isipin.” Mahina kong sinabi. hindi ko mapigilang hin di ma-in love ulit sayo.. since 9:30 am pa lang yung huling kita ko sa oras. well. Mom I’m hanging! I will pl ay with samchoon! LABBYYY!!” [eung = yes] “Oh eto ang damit. eto na naman si Kristof. :-\wala. Kelan ba y ung huling araw na natitigan kita ng ganito.. Nang gigilaiti ako sa ga lit pag naaalala ko eh..” Nasa kwarto ko pala si Kris ha! Hahampasin ko na dapat siya samay dibdib pero.” “Kristof!! Play with samchoon!!” narinig ko si Kris sa bac kground.. Hindi kasi alam ni Tofer tunay na ugali nun eh. Pinagmasdan ko ulit siya. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh.? ang tagal na. “APPA????Kelan niya bisita Kristof?” “Pupunta na lang dyan si Daddy next time. Humiga ulit ako at ngayon. Pinikit ko mga mata ko. pero sumablay lang. sooner? Lol Tinititigan ko pa rin siya. Pero biglang naram daman ko yung kamay niya nasa may waist ko na. “Bakit mo ba ko pinapahira pan ng ganito Tofer. Dito siya tulog eh.uhh.

kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit. an gaga aga tinititigan mo na ko k agad. at bigla siyang nagsalit. ok lang po ba kung iintayin niyo ko?” “Ha? Matagal pa ba?” humarap siya sakin. mamamaleng ke pa ho ako. baka isipin niya . intayin ka na lang namin.” “Ser. “I’ve been looking forward to this day for a long time . “Manang paluto naman kami ni Bianca ng pagkain oh. anong oras na ba? 10:30. habang papalapit na ng papalapit yung lalaki. gusto ko siyang makasama sa iisang kwarto. nilipat ko ulit yung channel. Inabot na nung babae yung sulat niya. Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy.” Biro niya. solo lang nil a yung daan. ay teka! hin de hinde! Mali pala! “Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko !” “Hoy.. Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!” “Alam mo pala na wala siya dito eh. Bumaba kami at dumeretso sa may living room.Bumangon ako. “Kanina ka pa ba gising?” “Hindi naman. “Ok lang ba?” nag nod ako. nanonood ng tv habang hinihintay si manang. kain na tayo. well.” Nag grin lang ako.” “Ive imagined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. Naglilipat lipat lang k ami ng channel. minsan lang kaya! Teka. Baka naman matunaw na ko nyan. dun na ko nagising.” “Tss.” Sa may living roo m lang kami. . nung humarap lang ako sayo.. totoo naman eh. nanonood lang kami ni Tofer. “Sige po. “Grabe. bakit pumayag ka na dito ka matulog?” Nako.

Nung natapos na yung palabas. ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo?” Umiling si Tofer. yung iba siguro ga nun. Habang kumakain kami. diba 3rd date n amin to? .. “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla... “Uhm. “Sa totoo lang hindi ko alam. nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing... ok. hindi ba pwedeng ikaw na lang? Ganun. “Pa rang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” “Oo.” ^_^ <--Tofer >_< <-. Natulala kami ni Tofer sa palabas. Hindi na namin halos n apansin na nakarating na si manang.Bianca *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone niya “Hello? Oh? Ngayon na? 1? Si-sige. sige. sakto tinawag na kami ni manang para kumain. Tof.Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin.” “Nagustuhan pa rin kita..” Nag pout lang ako at tuloy tuloy pa rin sa panonood. Plastic.. Nagulat yung babae at napahiga .” Y umuko siya tapos tinuloy ang pagkain niya. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong. at ikaw naman yung babae! Parang t anga. May ke langan daw kaming gawin eh. Napatingin ako sa kanya.” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napatingin siya sakin “Hinde ah! Bakit? Nagustuha n naman kita ha!” “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss.. “Kaibigan ko. pinapauwi ako sa QC.” Uuwi siya? Eh. “Sino yun?” tanong ko. hindi ko mapigilang mag tan ong kay Tofer.

gu sting gusto ko siyang yakapin.. gusto mo ba malaman?” na g pause ako saglit.hindi kita makakasama ngayon eh. at least I’ll be spending my day with Kristof.. Mantika to kung matulog eh. May Nathan na siya. dun ka na lang maligo sa inyo.. bakasyon naman eh. ok lang naman sayo yun diba?” OF COURSE ok lang! I’ll be spending my time with Kristof. Tumalikod na ko sa kanya.. madami ka masyadong naiisip na ‘p ossibilities’ minsan naisip ko na sana katulad na lang ako ng iba.. ‘Dylan. pero wag kang magagalit ha? Hmmm.. hindi pwede. you just have no clue. Easy easy lang.. naiisip ko kasi na katabi ko si Bianca.. “Ihahatid na lang k ita after natin kumain. babawi na lang pag tumatabin gi. pero pinipigilan ko sarili ko. Ang hirap maging matalino. 30 mins.. Sino ka ya yung tumawag sa kanya? Bakit kaya siya pumayag na umuwi ng QC. Ng nakalip as nung matulog si Bianca.. ah.. hanggang sa hindi ko nama layan. “My love for you is bigger than all the universe combined . O-oo naman..” Oo ok lang.“Uhm. nakaharap na sakin. eh what if kung maha l niya pa ako? Pero malamang hinde.” Nag smile siya. " nag pause na naman ako. nag sstruggle p ara lang makapasa. “Sige sasabihin ko sayo. ok lang naman eh. Oh well. a lam mo ba kung gano kita ka-mahal? Hinde? Alam ko. pero.. Dylan’s POV Earlier. H indi ako makatulog.. *Bzzzzzttbzzzt* ~Ang tindi naman mag vibrate ng p hone na yun~ . Para no worries. “Labby. Baby. babalik muna ko sa QC. Hindi ka na niya mahal’ sabi ng utak ko. Humarap ako sa kanya pero nakatalikod siya sakin. Biglang gumalaw si Bianca at yung pusisyon niya.. Narinig niya kaya? Siguro hinde.. nakatulog na pala ako. sasagutin niya ba si Nathan kung hindi niya gusto yun? hay Dylan..” nag nod lang ako. “Ha. Nag smile siya ng pilit.

nagbabakasakaling baka dumilat siya.hihirapan na siya? "Tuwing nakikita kita." "Ts s. naramdaman ko. nalaman niya." Niyaya ko siyang kumain. nakafeel ako ng weird feeling sa tiyan ko. Hindi ko na mapigilang ngumiti. "Kanina ka pa ba gising?" Oo. Wa la kaming choice eh. Pumayag naman kami ni Bianca na mamalengke muna siya. kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit. narinig ko lah at. nung humarap lang ako sayo. binaba na ata niya.. minsan lang kaya! Teka. an gaga aga tinititigan mo na ko kagad. . Nag palit ako ng pusisyon at humarap sa kanya. hindi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo. "Alam mo pala na wala siya dito eh.. syempre. Bumangon s iya. dun na ko nagising. Daddy? Si Papa kaya yun? "Mm-hmm. "Grabe. Gusto ko siyang yakapin pero baka magalit siya."Hello?" nagmurmur ata siya "Pupunta na lang si Daddy dyan next time. dumilat ako at nakita kong nakapikit na si ya. bak it pumayag ka na dito ka matulog?" Aminin mo na kasi. "Tuwing nakikita kita.. pero sabi ni manang mamamalengk e pa raw siya. Baka naman matunaw na ko nyan.. Nilagay ko yung kamay ko sa may waist niya." biro ko. nabigla ata." Pa-ulit ulit kong naiisip. gusto mo rin akong makatab i. ok?" kahit medyo mahina narinig ko. nafeel kong gu malaw siya. at nag salita na ako. Humiga uli t siya. Nandyan pa si Samcho on?" Iniintay ko ulit siyang magsalita pero.." nung sinabi niya yung last sent ence. "Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko!" "Hoy.. LAHAAAT! "Hindi naman. wala na. Nafee l ko na naman na tinititigan niya ko. Pumikit ako. h indi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo. kaya hindi ko dinilat mga mata ko "Bakit mo ba ko pinapahirapan ng ganito Tofer. Nafeel ko na nakatingin siya sakin. Natulog ulit ata. kain na tayo. Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!" Nako." na.

habang papalapit na ng papalapit yung lalaki. sakto tapos na yung pinapanood naming. Nilipat niya ulit ito. Palipat lipat! ayaw matigil sa iisang channel. nararamdaman ko ng may itatanong sakin si Bianca konekt ado sa napanood naming. Shiet.” Hindi ka tanga bianx. Nagulat yung babae at napahiga . Parang napaka familiar nitong pangyayaring to ha.. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong. nakakahilo manoo d. Tinawag na kami ni manang para kumain. Napatingin sakin si Bianca. nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing.. Grabe tong si Bianca. Tama yung inabutan niya ko ng letter. “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla. pero hindi ko pinana sin kasi sabi ko ‘Ayoko sa taong bobo’. Hindi niya pa pala nakakalimutan yun. Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin. “I’ve been looking forward to this day for a long time .” “Ive im agined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. ayoko lang mag patalo sa ‘so cold’ mo! Nag pout siya tapos tinuloy namin yung panonood hanggang sa matapos yung palabas. at ikaw naman yung babae! Parang tanga. . Taiwanese yung mga artist a. It started with a kiss yung title. “Parang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” AHHH!! Sa amin pala nangyari yung ganun.Nasa may living room kami nanonood ng tv. Inab ot na nung babae yung sulat niya. Habang kumakain kami. “Oo. at ngay on sa isang cable na channel. sol o lang nila yung daan. Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy.

” Sab i niya. ok..” I lied.” Hindi ko alam kung bakit hindi ako t manggi. She’s expe cting you to come.. sabihin mo lang na ayaw mo. pinapauwi ako sa QC. Nakayuko lang si Bianca. “Uhm. “Hinde ah! Bakit? Nagustuhan naman kita ha!” Oo.. baka mali ako.” “1?” “Yup.. . Be here ng mga 1. babalik muna ko sa QC. sabi ni Tita isama daw kita!” “Ngayon na?” “Well.hi ndi kita makakasama ngayon eh. kung hindi ok sayo yun.” *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “Hon!" “Oh?” “M dedebut yung cousin ko... na hindi ok. Plastic. sabi ni tita isama daw kita... May kelangan daw kaming gawin eh. “Ha. Masisira yung mood. hindi na ko pu punta.. ok lang naman sayo yun d iba?” Sabihin mo lang kung hindi ok. yung iba siguro ganun. sige. 6 pa naman yun g party pero sasamahan mo pa akong bumili ng damit at magpa-make up. Tof. bata pa lang ta yo alam ko ng mahina ka. “Sino yun?” Sasabihin ko bang si Steffi? Hinde.... be here on time ok?” “Si-sige. O-oo naman. “Ka ibigan ko. “Sa totoo lang hindi ko alam.“Uhm. “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss. matagal na kitang gusto. wag.. Hindi naman diba? or. ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo ?” Umiling ako. kasi.. ah.” Binaba ko.” “Ganun.” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napangiti ako sa kanya.” Sigh.. tinuloy ko pa gkain ko. “Nagustuhan pa rin kita.. “Hindi ba pwedeng ikaw na lang?” “Nope.

Pagdating namin sa bahay. hindi na niya ko pinalabas pa ng kotse. kelangan ko pang magpakahirap para lang mapangiti siya. “Ahh... May nagtext ata. sumikip ung dibdib ko.” Mae?! Nandito si Mae??? NAKO! Malalaman ni Bianca ang mga to! Nakita ko na s iya papalapit samin “Uy nandito ka rin pala! Si Bianca?” Wow. napangiti siya. bakit nandito ka?” “Ahh.. “Sino yung nagtext?” “Ha? Ah. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” “Ikaw dapat tinatanong ko eh. nice to see yo u too. Third date natin to. so ininvite kami ni Mae. Hi Mae. Sinama han ko lang siyang bumili ng damit sa glorrieta at mag paparlor... mas mahalaga ka kesa sa party na yun.Ngumiti ako ng pilit.” Nung pagkasabi niya ng nathan. Isang text lang sa kanya ni Nathan. pinsan kasi ni Steffi yung debutant. ku ng sinabi mo sanang hindi ok sayo. si Nathan. Nakita ko sa labas si Ryan “Dylan!” “Uy Ryan. parang natinik ako sa mga sina bi niya.” nag nod lang siya. dun ka na lang ma ligo sa inyo.” Yun na lang ang nasabi ko... Stude nt namin yung kapatid nung debutant.. Eh kilala ko yung mom. susundin kita. ti nawag na lang niya si Kris. hindi kita makakasama. nakatingin siya sa cellphone niya. bakit ka nandito?” “Ah. Ikaw. “Ihahatid na lang kita after natin kumain. Naligo na ko kaagad at dumiretso kela Steffi. . Saktong 6 nagstart yung party. napangiti na siya. Habang nasa sasakyan kami. Mga 7 pm . samantalang ak o. ok lang naman eh. umuwi kami ng b ahay para makaligo ako at makapag bihis.

Naguiguilty kasi ako pag nakikita kita sa mall na tumitingi n ng damit pero hindi mo naman binibili... Sana iisang table na lang kami para naman makapag kwentuhan kam i. Stop that attitude nga.. ipunin mo na lang yun pera .” O_O “Ikaw ba yan? Bibilhan mo ko??” “Oo naman. at ayokong mangyari ..” nag smile lang ako. Mae’s POV Earlier. kelangan natin mag ipon. sayang.” “MAE. “Hon. but hindi ibig sabihin nun. hiram na lang ako kay Carla.. “Hinde.. wag na lang. dati sabi niya wag daw kami masyadong gumastos kasi nag iipon kami dahil ayaw n a niyang umasa sa family niya. T_T “Tara. sabi ni mommy bilhin ko daw lahat ng gusto ng asawa ko. ano ba .” But wala a kong semi formal na damit.” “Sorry. bakit ayaw ba niya kay Steffi? “Hon..“Hon. aattend tayo ng debut. pumayag ka na. Magkahiwalay kami ng table ni la Ryan. hindi na kita pwedeng bilhan ng kahi t na anong gusto mo. “Hon... puro casual lang.. wag ko raw hahayaang maging malungkot yung asawa ko kasi baka pag tumagal daw iwanan ako. sayang lang kung bibili tayo eh. please.. r ich tong asawa mo! Wag mo na isipin yung ipon. Whatever. ano ka ba!” “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” “Cousin ni Steff i yung may party eh. so hindi siya invited. semi-formal lang naman.” “Steffi? Ugh. I know nasabi ko na kelangan n atin mag tipid.. bili tayo ng dam it mo. omg. pero ngayon.” “Pero Ryan. para may masuot ka.” Nag roll yung e yes ni Mae sa mag sabi niya ng Steffi.. bakit?” Wow..” I WANNA BUY! Huhuhu. yung mga semi formal ko hindi na k asya dahil tumaba ako since nung naging kami ni Ryan.

” Niyakap ko si Ryan. Hum ingi na ko ng persmission niya.” Tinanggal ko yung hug at sinabing. Pumayag sila. ako na lang nag make up sa sarili ko. ikaw na lang iniintay ko. nakita ko si Dylan. kelangan lang maging mukhang present able.. kelan mo ba gusting magpakasal sa simbahan? Kasi ako. kahit wala na ngang church weddi ng eh. intayin mo na lang ako dito” Pumunta ako ng washroom. Kaya pala nung one time na nag dinner kami sa kanila. I can wait. Kelangan terno tayo..un. ayoko mangyari un. pero patuloy pa rin yung p ag tawag ko sa kanya ng tita.. ang tawag saki n ni Tita ‘anak’ at sabi niya pa. Gusto ko pareho ng date nung kasal nila Mommy mo. “I love you. nag lagay lang ako ng powder. pano ba .” “Simula nung pinakasalan kita.. omg! Nandito rin si Bianca! Hindi to magiging boring para sakin! “Uy nandito ka rin pala! Si B ianca?” Si Bianca kagad hinanap ko.” “Kelan pa? Pano niya nalaman? Nako.gusto kong himatyin sa mga sinasa bi ni Ryan. omg.. sila bumili nito para satin... punta lang ako ng washroom. “Babe. blush on at lipgloss. ok lang as long as mag kasama tayo...” ^____^ Hinila ko siya papun ta sa kotse. Pag labas ko. Nagpunta kami sa mall at namili ng mga damit. Maganda na ko sa mga mata ni Ryan ^___^ at the party “Ry. si nce hindi ko naman kelangan magpaganda dun. kaya tayo nasasa is ang bahay. pati ni Daddy.” O M G. “bad trip! Ang tagal tagal nating nag tipid! Pwede na pala tayong mag shopping! Tara! Bili na tayo ng susuot natin!” “Bakit natin?? Ikaw lang naman bibilhan ko!” “Hindi ako bibili hanggang hindi ka bibili. Pag uwi namin naligo na kami at nagready para dun sa debut. wag daw tita itawag ko. bak a magalit siya sakin.” SABI NG MOM NIYA?! “A-alam ng mom mo??” “Yup.

wala yun. Ang panget talaganiya.” Oo. Whatever. pero dati pa lang. “Steffi? *roll eyes* Ugh. hours and days.” “Sinira? Ano ba ginaw a niya?” “Ha? Ah. I don’t like her.” “Hon. Hindi ko alam kung bakit k elangan niya sirain yung relasyon ni Bianca at Dylan noon eh. hay.naman! Mukhang wala akong kakilala dito sa party na to! “Hon. Nakakaasar. anong ginawa kong masama? “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” inosente kong pag tanong “Cousin ni Steffi yung may party eh. but when I get t here and be with you...” nag smile lang si Dylan. nakita ko na kasama niya si Steffi. Hindi ko alam kung bakit.. so hindi siya invited. hindi niya kasi alam yung ginawa niya kay Bianca!! “Sorry. Bianca’s POV Hinatid na ko ni Tofer p ag tapos namin kumain. But who am I to judg e her that time? pero ngayon. humahanap na lang ako ng tamang timing. time flies.” Hay n ako. sa party nila years ago. S teffi. ano ba. pipitik na rin ako.. iba talaga yung tingin ni Steffi kay Dylan. Hindi pala kami magkatable ni Dylan. alam ko n a kaagad. ano ka ba!” Oh. napansin ko na. “Oh bakit nakasimangot ka?” Habang nakatingi n pa rin kela Steffi sumagot ako.. geez.” Oh. nakakairita lang talaga siya. Hindi pa sinasabi samin ni Dylan na sila na ni Steffi.. "Ayoko talaga siya. Bo go ship da jagiya! I love you! . timing n a pag pumitik si Bianca. Habang nasa sasakyan na kami *bzzzzt* From: SangMin <33 T his will be a slow parade of seconds. minutes. Stop that attitude nga. I reall y don’t like her.

itsura at katalinuhan nakuha nung bata! Anong nakuha niya sakin?? Hindi nga siya mabait eh Y_Y mapag mata rin tong batang to. nakatingin kasi siya sakin. “Umma. jagiya = honey/baby/darling] Napangiti ako. pumayag s iya sa sinabi ko. tatawagin ko na lang si Kris. “Sino yung nag te xt?" Sasabihin ko ban a si Nathan yun? Oo. Text lang naman eh.” ¬_¬ <-. pabal ikin mo na dito samchoon!!! Mas saya siya kasama kesa sayo eh! Haaaay.” Tumingin ulit siya sa daan at bl angko yung expression niya “Ahh. 3:00pm na. wala akong magawa.” [Mom im bo red] “Na do!” [me too] Ngayon ko lang napansin na may nakuha sakin tong anak ko na t o.. Nap ansin ata ni Tofer na nakangiti ako. At ganun nga ang nangyari. Sabi ko sa kanya.. tumabi ako kay TJ (Tofer Junior) asensado eh. hindi k o na siya pinababa pa ng kotse. Akala ko Tofer Junior lang siya eh. waaah. Tinawag ko si Kris na buhat buhat si Kristof. napaka simple ng sinabi niya pero nasweet-an ako. Kung hindi ko lang mahal to siguro tinapon ko na to sa ilog pasig! O kay a binato ko na siya kay Tofer matagal na panahon na! joke lang ^_^v Natulog na l ang rin ako. What a bore.” See? cold reply. baka makita niya pa si Kristof. Bonding talaga yung ginawa. si Nathan.Bianca’s facial expression Binabawi ko na pala yung little Bianca! TOFER JUNIOR NGA TALAGA SIYA! >_< Ang lakas talaga ng dugo nung lalaking yun. Pagdating namin sa bahay. “Ha? Ah. tulog na nga lang ako.. mahirap na. Nagbye na si Kris kay Kristof at nagpromise na babalik siya ulit.. Little Bianca rin pala! v^_^v “Mommy.[bo go ship da = I miss you. isipin niyo. etong mga to tal aga oh. and besides ihaha tid na niya rin naman ako eh. It made me smile from ear to ear. naka . sim sim hae. ugali.

Naligo ako dahil ayaw akong ikiss ng anak ko dahil raw mabaho na ko. minsan win iwish ko na sana hindi pa siya nag sasalita. nako. . COOK!!!!” Hay nako.bukas pa aircon. Y_Y “You’re baho! Take a bath na! wala na sun mommy!” “What do you me an ‘wala na su-. kain ka na!” “Wala tayo pagkain! Harabuji went out. You cook?” dun din pala mauuwi yung usapan. nakatingin lang siya sakin Well.” [I don’t know] Ay bob o. Pinagluluto niya pa ako. “Mo ru get soh yo. Spoiled. >_< Oo na ako na may kasalanan. “Oh. “ o wait! how about. Fine fine. Awts.OMG! Anong oras na ba??” tumingin ako kay Kristof.” “Nonono... Wow thank you baby for waking me up. Argh.. Ngayon ngingiti ngiti ka! Pff. “MOM!!! LIGO KA NA! BAHO KA NA EH!” nagising ako kay Kristof. Hindi pa pala marunong mag basa to.?? Finally sumagot na siya. Nung nakabihis na ko at lahat lahat.” >. “I want Jabi m ommy. Maling tao inuutusan niya. pum asok si Kristof sa kwarto “BE GO PA!!” [I’m hungry!] hawak hawak niya yung tiyan niya. Im a battered mother. I think I like Mcdo..< ano ba talaga? Huhuh. “Tawag na lang ak o Mcdo ok?” nag smile siya sakin.” hinampas ako ni Kristof sa may braso.” “Then I’ll call Jollibee. “Anong or as na ba? Kiss mo muna si Mommy. Tss.. alam niyo ba yung feeling na mag 3 years old pa lang yung anak niyo tapos diretso na dila?? Waaah! Feeling ko hindi ako 23 years old eh! feeling ko ang tanda tanda ko na dahil dito sa batang to.

Binitawan na niya ak o at nag smile siya sakin “Kumain ka na ba? Gusto mo kumain sa labas?” . Humaba lang ang pagtatalo namin ng dahil lang sa kakainin. Nakatul og na si Kristof sa kakanood ng tv. ^_^v Mga 10:30 pm na at ma y kumakatok pa rin sa may gate namin.. Sakto rin dum ating si Papa. umorder kami ng jollibee.” Gusto kong sabihi n na ‘ako rin na miss kita’ pero ayaw niya lumabas sa bibig ko.” “Weird ka talaga. “Ano ba to. anyway. pag tingin ko. 10:00 pm na at wala pa rin akong text o tawag galing kay Tofer. Huhu.“What do you wanna eat ba? Mommy will cook it for you. sinong siraulong tao ang mambubulabog ng ganitong oras? Malamang yang nag babang ng gate namin.” Hinawakan ako ni Tofer sa may balikat at hinug. may hawak na bouquet ng bulaklak.” “I want chicken! Jabi chicken!” “W hy not order???” pinapahirapan mo ako anak.. Nakakapagtaka naman.. “Ok!” ^___^ “ At yun nga. parang siya yung nakasama ko. So much for this ‘spending time with Kristo f’ sana si Tofer nalang nakasama ko. bakit kaya siya naka semi-formal na damit? “Anong okasyon? Bakit ka nakaganyan. Galing siya sa restaurant namin.. Buti naman at napagod na siya.. y un nga lang mas bully si Tofer Senior kesa sa Junior..” Lumabas ako at binuksan ko yung ga te. “Hi. ganun din eh. kaya nag ganitong damit ako. Haaay. kasi hindi kita nakasama ng mata gal. “Na miss kita.. Wala akong choice kung hindi i-check kung sino yung taong yun. Si Tofer.” Tapos inabot niya sakin yung bulaklak.. thank you sa flowers ... gusto ko lang maiba ngayong araw.?” ngumiti siya tapos napakamot sa u lo “Wala lang.

parang ang selfish ko.. naging mabait siya sakin buong ar aw! ^_^ Habang nagiikot kami.. sige... may lakad kami ni Papa. bakit ba kasi kaming dalawa lang ni Kristof ang nag malling eh. Chapter 10 Day 4 As promised.. sa 9th date namin ni Tofer. akala ko kasi hindi kita makikita ngayon. sana si nama ko na lang sila Carla at Mae.. I promised KRistof a while ago na mag mamall kami bukas. Dahil dun. parang feeling ko itatanggi niya. kelangan ko pa tulo y mag sinungaling.. hindi tama. next time na lang. I’m falling harder. sasabihin ko na.” ki niss niya ko sa cheek at umalis na. ipapakilala ko na s i Kristof sa kanya. nag semi-formal pa siya para lang makabawi. don’t forget to text me... Magpahinga ka na rin muna.. so I think.. binilan ko siya ng mga damit at mga laruan... siguro hindi nila ko nakikilala. umuwi ka na. kung hindi anak namin... nagpunta kami ng mall ni Kristof. wala kaming 4th date. Kristof kasi eh. pero sa iniisip ko. para hindi halata. pag haharapin ko na silang dalawa.. I guess I’ll be seeing you tomorrow?” “Eh. Pero sa totoo lang.. hindi ko namalayan na may mga kakilala na pala ako ng nakakasalubong.... “Ingat ka ha. sweet.. Haaaay. teka. “Bianca ! Bianca! Be go pa!” [I’m hungry] “What do you wanna eat?” tumitingin tingin siya sa pal igid “PIZZA!!!” .“Kumain na ko eh.... matagal na eh.. para ng kinakahiya ko si Kristof. Aya n tuloy. feeling ko. ok lang?” Nag nod siya. natutuwa na talaga ako sa ka nya.hindi naman nila ako nilalap itan eh. Pero natatako t pa rin ako. gabi na oh.” “Sige . I think. hindi bilang anak ko. nagikot ikot kami.” na g smile ako “Sige na Tofer. hindi pwede eh.” “Akala ko nga rin eh.. I’m falling f or him.

Nagpunta kami sa may CPK, dahil yun ung tiniro niya. Nako, mamumulubi ako nito e h. mga pinag ipunan ko galing UK at Korea mauubos. Etong batang to! Marunong pum ili ng kakainan! Bata ka ba talaga?? Habang nag iintay ng order tinanong ko si K ristof “Kristof, bakit alam mo to? Nakakain ka na ba dito?” Nag nod siya, “Kasama ko s i Uncle SangMin” Si Nathan pala ang salarin! Pag uwi nun nakoooo! Babatukan ko yun dahil pinakain niya sa mamahaling pizzahan si Kristof! Pati tuloy sakin eto na pinapabili. Hindi naman ako kasing yaman ng uncle Nathan nya eh.. huhu. Habang k umaian kami ni Kristof, “Bianca?” Napatingin ako sa taong yun.. “Mo..Mom..Mommy.. Dadd y..” Napatingin sila kay Kristof, si Kristof naman tuloy tuloy pa rin sa pagkain n iya ng pizza. Waaaah!! Bakit ka kumakain, dapat nag papanic ka!! Nandito ang lol a at lolo mo!! M:“Si-sino siya? Pinsan mo?” Pinsan daw! Hihihi! “Ha.. hindi po..” M:“Paman gkin?” “Hindi rin po..” D:“Eh sino siya? Ano mo siya?” “Mommy, Daddy, si Kristof po.. a..ana k.. anak ko.. anak ko po..” Pareho silang nagulat sa sinabi ko, hindi ko alam kung sasampalin nila ko oh bubuhusan ng inumin, ang alam ko lang nabawasan ng tinik sa puso ko, medyo nakakahinga na ko.. D:“Iha, anak mo siya.. kay Dylan, tama ba?” (_-) (_ _) (-_-) (_ _) <- nod D:“Pwede ba kaming maupo?” nag nod ulit ako

Umupo sila sa Tapat namin ni Kristof, si Kristof naman kumakain pa rin ng pizza. Na parang walang naririnig at nakikita kung hindi ang pizza niya lang. M:“Ilang t aon na siya? Anong buong pangalan niya” “Kristofer Dy, mag tatatlong taon na ho sa N ovember 10.” Napatakip ng bibig si Mommy dahil hindi pa rin siya makapaniwala.. “Kay a ba kayo nag aayos ni Dylan ngayon, dahil sa kanya?” tanong ni Daddy “Hindi po, hin di niya pa ho alam. Natatakot ho kasi akong sabihin, baka kasi magalit siya saki n dahil nagdesisyon ako ng hindi niya manlang nalalaman.” Napatingin sakin si Kris tof, pinunasan ko yung bibig niya, “Hindi ko rin ho alam na buntis ako eh, nalaman ko na lang nung nasa ibang bansa na ko, tatawagan ko na dapat si Tofer, pero na tatakot ako.. baka hindi siya pumayag na buhayin yung bata.. alam ko pong mali, kasi pinangunahan ko siya.. pero pano kung hindi siya pumayag? Malamang wala nga yon si Kristof sa tabi ko.” Nagsmile silang dalawa sakin, “Naiintindihan ka namin an ak.” Sabi ni Daddy Sa wakas, napansin na ni Kristof yung lolo at lola niya, “Mommy, sino sila?” Nagsmile ako, “Lolo at lola mo. Sila yung mommy at daddy ng Daddy mo..” “Oh?” humarap siya kela mommy at daddy at nag bow, “Annyonghaseyo” Nagsmile silang dalawa. M:“San mo siya pinanganak?” “Sa Korea po, dun po kasi kami nag bakasyon ni Nathan eh. .” D:“Nathan? Ano mo siya..?” “Boyfriend po..” Nag slight nod lang sila.. “Hindi niyo na ba talaga maaayos yung sa inyo ni Dylan? I mean, ang selfish kung sasabihin kong iw anan mo si Nathan, pero may reason na kasi kayo eh.” “Huy. Wag ka ngang ganyan.” sabi ni Daddy kay Mommy. “Hindi ko po alam, may Steffi rin naman siya Ma eh. ayoko mani ra ng relasyon at

sa kanya na rin mismo nang galing na kaya niya ginagawa yung lahat ngayon, dahil sa annulment. Papayag naman ho ako eh..” Nagulat sila pareho, “Annulment?” “Opo, Mom, D ad, nag mamakaawa ako sa inyo, wag niyo po muna sabihin kay Tofer lahat ng napag usapan natin dito. Hindi po ako humiling buong buhay ko sa inyo ng kahit na ano, please.. ngayon lang. Sasabihin ko naman ho sa kanya eh, bago mag birthday si K ristof ipapaalam ko na sa kanya..” D:“O sige, pero sana mag kaayos na kayo.. simula nung nawala ka.. hindi mo alam kung anong nangyari sa kanya..” M:“Bianca, anak. Pwed e ba naming bisitahin si Kristof? We promise you, hindi malalaman ni Dylan, bast a hayaan mo lang kaming bisitahin si Kristof..” Nagsmile ako, “Oo naman po. Si Kris samin ho yun natulog dahil nakilala na niya si Kristof. Ok naman ho silang dalaw a ng anak ko.. Mom, dad, kahit kelan ho pwede niyong bisitahin apo niyo, binibig yan ko po kayo ng karapatan sa kanya.” D:“Salamat anak.” D:“Pero teka, bakit parang ang tahimik niya ata?” “Ganyan po yan, suplado. Parang si Tofer! Sarap nga pong itapon s a ilog eh!!!” Natawa silang dalawa at sabay sinabing, “Mag-ama nga sila.” “Hehe.. oo nga po” ~ano ka ba Bianca! Bakit ganun yung sinabi mo!~ Nagisang round pa kami ng iko t ni Kristof, at ngayon, kasama naman sila mommy at daddy, binilhan nila ng kung ano ano si Kristof. Siyempre, spoiled na ng sobra sobra. Unang apo eh. Natapos narin kami sa pagshoshopping. Ang dami nilang binili para kay Kristof, siyempre, hindi naman nila nakalimutan na bilhan ako ng mga damit at sapatos. Nakakatuwa at ganun ang turin nila kay Kristof, kahit na alam kong medyo nagdududa sila.. s ino nga naman bang hindi mag dududa, umalis ka ng bansa ng maliit ang tiyan mo, ay teka, kung may tiyan man ako nun, taba lang yun. oh well, back to the story. At bumalik ka ng may dalang magtatatlong taong bata. Oh diba? pinakilala mo pa b ilang apo nila. Haaay. Hinatid nila kami sa bahay, nung nakababa na kami ng sasa kyan tinawag ako ni Mommy, may inabot sakin na puting envelope “Anak tanggapin mo to.. alam kong naging mahirap para sayo ang magpalaki ng

00 Sobra sobra to!! Grabe naman sila magbigay ng sustento! Tinanggal ko yung check at may nakita akong isa pang papel Bianca. We love you.. kahit ngayon lang. Alam naming hindi pa to sapat sa hirap at pagod mo ng tatlong taon. hindi ko po to matatanggap. Pag binalik mo pa ya n samin. P100.” “Pero Mommy.. please. parang tinanggihan mo yung pagmamahal namin sa inyo ni Kristof.” inaabot ko muli yung envelope “Ano ka ba. tutal maaasikaso na rin naman namin kayo eh.. pero nag smile lang sil a sakin at umalis.. niyaya niya akong mag lun ch kasi aalis na daw siya pabalik ng QC.” si Dadd y talaga oh. magk ano kaya. “Salamat po mommy. haay. ok lang naman po eh. Pero wala na eh. sige na. move on na lang talaga… Day 5 Tumawag sakin si Tofer.” tapos ngumiti siya “Mommy.. tiningnan ko it.bata mag-isa. nakakatouch naman. hindi nasuporta han ni Dylan ang anak niyo.. pero don’t worry.. nangyari n a... parang nagsisisi tuloy ako sa mga nagawa ko. wala kaming natulong habang nagbubuntis ka.. May pasok na kasi sila sa monday.” medyo naluha ako.. we’ll take good care of you and Kristof. salamay na lang ho. alam namin na naging mahi rap sayo ang palakihin si Kristof.. tanggapin mo na yan.. lalong lalo na’t mag isa ka lang sa ibang bansa . tangg apin mo na yan. . Binuksan ko yung envelope..... daddy. masaya kami ni Daddy Larry mo dahil pinalaki mo ng maayos ang apo namin.000. and since you’re back here for good... check siya.. now that we know all about our grandchild..” “Sige na anak. Mommy Kristy and Dadd y Larry Kelan kaya nila to sinulat? Siguro yung nag cr ako.

.. Ako naman masay ang masaya. Nagiging weird na siya lately... nakainom daw siya pero hindi raw siya lasi ng. kamusta na raw. wala parin kahit dot man lang. haaay. Nagkwento siya tungkol sa mga subjects n iya. Ano kayang ginagawa niya dun? Hindi pa rin kasi siya nag tetext at tumataw ag ngayong araw.. hinatid na niya ko pauwi. Tuesday. 3 da ys na lang at masasabi ko na kay Tofer ang tungkol kay Kristof. first andl last text niya. Day 7 November 6.. Siiyempre. bakit hindi na siya nangungulit? Nagbabago ba talaga mga tao pag naghih iwalay? Ako naman hindi nag bago ha? Hindi nga ba? Haaay. teka. pano ba naman cellphone yun eh! hindi niya naalala na may landlin e. Bakit ba kasi kelangan ngayon pa siya mag bago eh .. Sana pag gising ko bum alik na yung dating Tofer. at Wedding anniv naman nila Mommy at Daddy. nagsosorrysiya dahil late siya nakatawag. 2 lang daw pero tag 3 hours! Jusko hindi ko ata kaya yun. m asaya kasi binilhan niya ko ng masarap na pagkain at magandang dress. usap saglit tungkol sa bgong course niya. Habang nandun siya text ng text.Nag lunch kami sa TGIF. Pag dating niya sa QC ng mga 6 tumawag kaagad siya sa cellphone ko.. sinabi ko rin na na mimiss ko siya. hindi yung masama ha! Yung tofer na alam kong mahal ako. blah blah bllah. 10:28 am. Pagtapos ng is ang round ng pagikot sa mall. namimiss na daw ni ya ako. From: Tofer Dy I miss you badly. Like ako. Namimiss niya lang daw ako kaya siya tumawag.. Mga 9pm tumawag na siya sa cellphone ko. Nasa QC pa rin siya. ^_^ Day 6 November 5 na 5 days na lang at B irthday na ni Kristof. Ok naman yung araw ko. I want y ou here right now. 3:47 pm na. ano raw bang ginagawa ko. nahihirapan na tuloy akong . Pag uwi niya sa bahay ng mga 2:00am tumawag siya.. ay teka.. aalis lang daw siya pu nta sa bahay ng friend niya. Oh well. mga 30 mins lang kami nag usap. Kasi totoo naman eh. hindi ko nga lang pinaalam.

... Pinsan? Bak it ganun? Ang sabi naman sakin ni Mae... Si Dyl an. hmm.” “…” “Pinagsasabihan na siy a ni Ryan pati nung mga Ateneo friends niya. “Hello?” “…” hindi ako sumagot. Libre laha t dito. hindi ko kaya. si Bian x to.magtapat tungkol sa tinatago ko. pero wala pa rin eh. sorry. Wednesday Ngayong araw . pero magkakamukha lang mga tao dito eh.. haban g nagbubuntis ako. sumusuko na nga siya sa pagaaral eh.. Pwede ko ba siyang mak ausap?” “Ahh. malamig! Madaming gwapo... kung kelangan mo tumawag sa pinas tumawag ka lang. nagiging patapon na. dahil nag kinakabahan na ko at baka ma y nangyari tinawagan ko cellphone niya. Day 8 November 7. bakit babae to? T ama ba yung number ni Tofer sa cellphone ko? “Hello?? Sino ba to??” “Ah. alam ng mga Ateneo friends ni Tofer na k ami. oo may gusto nga ata yun kay Tofer. 4 months na ang nakalipas simula nung umalis ako ng pinas “Bian x.. hindi k o pa rin . pero bakit pinsan na naman ako? *Flashback* One boring day sa Korea... tawagan mo k aya?” “Hinde. Ikaw yung pinsan ni Dylan.” “Ahhh. sino to?” “Ah. “Hello?” “Mae. Tawag ka na lang ulit. si Bianca.” “Ah pakBinaba na niya. ok?” Nag nod ako... Kay Dy lan ba tong cellphone na to?” “Oo.” “Bakit?? Pati merong umaaligid dun! Yunggg.... masaya naman di to.” “OMG!!!!!!!!!! Buti naman naisipan mong tumawag!! Ano na??” “Eto. ok lang talaga. kahit isang text wala akong nareceive. lumapit ako sa may phone at nag dial. right? Wala siya eh... grabe.. Steff i? Oo siya nga!” “Steffi? Ahh. Naiwan niya yung cell phone niya dito sa bahay. haay. si.

parang may pumipi gil sakin eh.... “Oh anong latest? Bakit nagpa meeting ka ngayon?” “Loko! Plano ko na kasi sa nang sabihin bukas kay Tofer yung tungkol kay Kristof. *end of flashback* Tinawagan ko si Mae at Carla. Kahit kelan late pa rin siya..” “Loko talaga yun! sige itatanong ko sa kanya.makalimutan yung ginawa niyang Tofer na yan!” “Ha? Bakit ano ba ginawa niya? Yung ka y Niña? Alam kong mahirap kalimutan pe“HINDE!! Aba! Ang sinasabi niya ata sa iba niy ang Ateneo Friends na ‘pinsan’ niya ako eh!!” “Pinsan?! Sino ba nag sabi sayo??” “Si Steffi. Siguro iniisip na nung bata ayaw siya nung daddy niya.. Tawagan na lang kita dya n. feeling ko naghahanap pa siya ng mas bette r sakin eh..... pero sana isipin mo rin ung kapakanan ni Kristof.” nag smile sabay umiling “nakilala niya na yung parents ni Tofer. labag sa kalooban mo. mahirap na...” After 2 weeks tumawag sakin s i Mae. tinanong niya ko kung ako raw ba yung cousin ni Tofer..” “Sa totoo lang mga gels. hinahanap minsan ni Kristof yu ng daddy niya eh. pero. sinabi niya sakin na alam daw ng lahat ng Ateneo friends na sila. Hanggang kelan siya aasa sa mommy niya? Buti na nga lang hindi niya hinahanap tatay niya eh. thanks. sundin mo ung sinasabi ng puso mo. Wala lang.hindi ko na makalimutan.” “Ano naman yun?” “Alam mo Bianx. Mga 2:0 0 pm dumating si Mae si Carla naman dumating after 10 mins. pinapunta ko sila d ito pinasama ko na rin si Bella. gusto ko kasi makipag usap. lalo na kanina. bak a kasi napipilitan ka lang. . aba! Simula nung sinab i sakin un.” Nagulat sila pareho “NAKITA SIYA NILA TITA KRISTY!? ANONG SABI?!” “O h wag niyo naman akong sigawan!! Magkakalapit lang tayo eh!” .” “Korek.... kahit si Steffi... text mo sakin yung number dyan ok?” “Ok ok..

may nakita akong familiar na guy. Bingyan pa nga ako ng tseke eh. Bakit ba siya nag balik pa ? ang masama pa dun. Nandito kasi sila Kring eh. I knew this day will come. pati grasya yun! namumul ubi na nga ako dahil wala si Nathan sa tabi ko eh. nandito na siya.” “ANNULMENT?!?!?! Chapter 11 PAST Steffi’s POV I knew it. Yun daw yung parang kabayaran nila sa pagpapalaki ko ng maayos kay Kristo f.” Ngumiti tapos tumungo siya. ayan oh .00. tinanggap naman nila si Tofer..“Sorry sorry. ..” “Ah.” Habang naglalakad ako papuntang Cinemas. pero nasabi niya sakin n a pagwala na raw talaga kami ni Tofer.. anong sabi nila? Wala naman.” “OMG! Ang laki naman masyado!! Buti tinaggap mo. alam na ni Dylan. baguhan ako sa mga ganito. pero tama sila. “Excus e lang.” “Ayoko nga eh..” “Oo nga pala... speaking of Natha n. sustento ata? Hehe! Hindi ko alam eh. puntahan ko lang friends ko. papakasalan niya ako.0 00.. At eto na nga.. yang mga laruan nay an binili sa kanya.. *Flashback* “Dylan. Bibigay ko na rin sa kanya yung hinihingi niyang annulment. Alam mo nama n ako sanay sa libre. kay a pala parang ang daming bago dito!” “Tseke?! Magkano?? Para saan naman yun? " “P100. Nafeel ko ng uuwi si Bianc a ngayong taon na to. Nakakahiya naman kung tatanggihan ko. “Plano? Baka magpakasal kami pag naannul na yung kasal namin ni Tofer. At aampunin niya s i Kristof. wait lang ha. Tumayo na ko sa kinauupuan ko. puntahan ko lan g sa may cinemas. anong plano niyo?” Plano? Anong plano? Wala pa naman. Kahit gano ko ng tinago nalaman niya pa rin.

” “Sino? Mom mo? Dad?” “Hi si Bianca. I have to do something.. eye glasses to be exact. Well.” “AND SO? She left Dylan.? oh my god. then si Dylan na gumawa nung iba. possible kaya na anak niya yank ay Dylan. right?” “Yeah. without him knowing. natatakot ako.. Hindi nila ako napansin.. Tell me.and ngayon tao naman.. And I’m p ositively sure na si Bianca nga yun.... .” “I know you. this is not good.back. come on.. sinimulan ko lang.alam kong kilala ko siya. “Stef? Ok ka lang ba? What the heck is wrong with you?” “Wha t? Nothing nothing. Pagkadating ko sa may cinemas nagtataka sil a Kring kung bakit ako natutulala. Malabo ba mata ni Bianca? Kung siya nga yan. You’ll do everyt hing para lang mapasayo yung bagay. the same guy that I saw with Bianca. yun nga lang. Is a lang ang alam ko. oh my god. What makes you think na babalikan ulit s iya ni Dylan? And if ever balikan ulit siya.. may hawig sila ni Bianca.” *end of flashback* What really caught my eyes was when I saw the guy. medyo wavy tapos brownish yung kulay. then you can make her life miserab le again” “What do you mean ‘again’? hinde ko naman totally ginawang miserable yung buha y niya before eh. maiksi buhok. kaya napatigil ako sa isang spot at tinitigan siya..” “She’s.he was with a kid.. Pero.” “Ganun na rin yun eh! hahaha! I know you.. hindi ko alam kung sasaihin ko sa kanila. pero nakasalamin yung girl.. Ano pa nga ba? I bet anak niya yan kay Bianca. mukha silang mag-ama plus hinde ko maintindihan yung language nila. kelan pa siya nakabal ik?! Naglakad ako patungo sa kinatatayuan nila. Ma y girl na lumapit sa kanya. Stef.. Haha!” “You really are my best friend. baka iwanan ako ni Dylan once na malaman niy ang nandito na siya ulit.

” “Yeah. e to . ku ng iiwan niya ako because of Dylan ok lang. we met 3 years ago at Dylan’s party . Nilapitan ko siya at kinausap..” “Ohh. “Well. well. kung masaya sila sa isa’t isa don’t you think na you should be hap py na rin for them?” “Eh what about the kid?? Ganun na lang ba yun sayo?” “Kid? What kid ?” “Come on Nathan! I saw you sa mall with your kid! Pareho pa kayong nag whawhateve r language!” “Korean. Pano mo siya nakilala?” “Met her 4 years ago I think.3 days after kong nakita yung guy. “It’s kinda tiring kasi we’re talking habang nakatayo.” Nag nod ako.” “Don’t be sel fish Miss Steffi. I love her so much. I definitely don’t want them back. I think yo u know Bianca. so you know my boyfriend?” “Yeah. maybe she will pero I will easily let her go if she asked me to.. and that’s Dylan’s son! Please stop this none sense. “Well. but I assure you hinde niya gagawin yun. can we talk over there?” tinuro niya yung lob by.. and you are…” “Nathan. mahal na mahal ko si Dylan and I know ganun ka rink ay Bianca. “Hi! Have we met before?” “Uhh. bakit hindi mo subukang mawala ng 2 weeks . Kasi ganit-“Yes.. we live pa sa QC that time and I’m with her right now. Tingnan natin kung anong mangyayari.. nakita ko ulit siya.” “Wow. right?” sabi niya sakin “Yes. W ell ako ayokong mawala sakin si Tofer..” Nagulat ako. Ayoko na magpaligoy ligoy pa. Hi.. yeah. I wan t a business proposal Nathan. this time sa isang Hote l. You’re Stef fi.” now this is making sense.

’ I said again to myself. Nag smile siya at pumayag sa gusto ko. A t nung sinabi na niya. May anak sila. Sabi ko ayoko samin matulog since wala akong kasama and natatakot a ko.. pag nagkaayos sila. Sasabihin ko kay Bianca na aalis ako ng country. I want her to be happy. Day ng debut ng cousin ko. .. at first ayaw niya pang sabihin. nagstastart na yung deal namin. So. baka gusto nilang hindi na muli magkita pa. she ag reed with me. kelangan ko pa siyang pilitin para lang sabihin. Tinawagan ko si Kring about sa plan ko. ‘This is not good. then we have to let them go. Ka si kung may ibang dahilan.” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng Hotel. nag pretend na akong tulog. pinapunta ng tita ko si Dylan. may dalang bouquet ng bulaklak. although alam kong ihahatid n iya naman talaga ako.na nga ba yung kinakatakutan ko. deal. SO what made you think na hindi ka niya iiwan? Why not agree with my deal. After ilang days. nasa labas siya sa tapat ng isang bahay. After two weeks. he said that kaya lang niya ginagawa yun para sa ‘annulment’. Sana kumaga t na siya. Pumunta nga siya. After ilang minutes hinug ni Dylan si Bianca. yung maririnig ko na akan ni Dylan yung nakita kong bata. I don’t care. and if being with Dylan will make her happy. Mga 9:45 nag yaya na siyang umuwi. Tinatawag niya name ko pero hindi ako sumagot. para ihatid ako ni Dylan pauwi. I’ll help you w in Bianca. Pag dilat ko. I need to plan something. habang nasa car ako. naka salamin. “See. just pretend that you’re out for two weeks. Around 9:00pm nag simu la na kong uminom. Good. Nafeel kong nag stop yung car at bumukas yung pinto ‘nandito n a ata kami sa bahay nila’ I said to myself. I will win this. I will not let them be together. do I soun d like an evil? Well. and you’ll help me win Dylan. Just make s ure you won’t hurt her.. then I’ll let go. You should too. Eto na yu ng day na kinakatakutan ko. Sabi ko rin na gusto ko siyang makasama. But then he surprised me. I saw Dylan sa mall. deal?” I gave him my point. She’ll help me with this mess. again. naka pambahay.. Si Bianca. B umukas yung gate at nakita ko isang babae yung lumabas. I pretended to be drunk and wasted. wala na si Dylan sa tabi ko. kasi alam na niyang nandito siya. “Ok.. and of course gusto ko rin siya pumunta kaya sinabi ko na k elangan niya pumunta kasi sabi ni tita. yung malalaman niyang nandito na siya.maiksi bu hok. nagulat ako. I asked him kung sino kasama niya.

kasi akala ko papasok ako. Pag labas ko ng kwarto nakita ko si Steffi nakaupo sa sofa. although gusto ko siyang makasama.” Umiling siya. I’m planning to tell Dylan about everything.. may pasok ako ng 11 oh. wala akong paki kung magaabsent ako. I have to tell you something... but I cant be with her right now.” “Dylan. In a minute.Ever After I miss you badly. Ayan! Ibig sabi hin.. hindi naman siya nagmukhang manang eh! ganun pa rin itsura niya. “Oh bakit nandit o ka? May klase ka ha. dahil sa narinig kong ‘tungkol kay Bianca’ “Ano tungkol sa kanya? Sinab i ko naman sayo na magkaibigan lang ka-“May anak na siya. Gusto ko siyang puntahan sa bahay niya. Dylan’s POV November 6.” A-anak?! Come on. pumayat . Bianca. tingna n mo si Bianca.. Tama yun nga ang gagawi n ko. “hinde eh. tungkol to kay. Namimiss ko na siya.Present At ngayon. pero mas maganda yung idea na puntahan ko na lang si Bianca para makasama ko siy a. Wala na tuloy akong privacy... Nakaligo at bihis na ko.... gumanda nga siya actually eh. Tuesday Ngayon ang 7th date dapat naming ni Bianca. bast a pupuntahan ko siya ngayon na! Anong oras nab a? 10:27am na!! matext na nga siy a To: . hassle..” medyo malungkot mukh a niya “Tungkol saan? Hinde ba pupwedeng mamaya na lang? nagmamadali kasi ako eh. sobra. Nakalimutan kong may susi nga rin pala siya ng bahay.” Nag stif f yung paa ko. . expect me to be there. I want you here right now... pupuntahan ko na siya sa kanila.

si Bianca at yung bata.. kasi kasal kayo... totoo. Sa akin kaya yung anak niya? Posibleng ako kaya yung daddy? Bakit hindi niya sinabi kaagad? “Hinde siya sayo. pero hinde naman daw totoo yun. Pruweba. Wg mo nga akong biruin. eto pict ure.. pero hindi lang ako makapaniwala.... sa mall.” “Kanino mo ba nalaman yang mga yan?” “Kay Kring. anak niya dun sa lalaki na. So rry Stef kung ganun iniisip mo.. sinasabihan mo ba akong sinungaling?! Bakit parang hindi ka naniniwala sa mga sinasabi ko? ha?” “Hindi naman sa ganaun. pano m o nalaman? Impusible yan steffi eh. Hon.. korean. si Bianca at yung bata. gusto kong mag basag ng . ngayon ko lang sinabi sayo.din. gusto kong sumigaw.. yung isang pic. sorry.. k ung may anak na sila.. friend ng friend niya yung guy.” Inabot niya sakin yung cellphone niya. si Nathan at yung ba ta magkasama. Su sulitin ko na ba oh papabayaan ko na lang siya? “Sigurado ka ba? Baka naman hindi si Bianca yun....” “Nakita ko sila. kasi laking Ko rea yung bata eh.....” Naguguluhan ako. so yung guy sinasabi lahat dun sa friend ni Kri ng. .. wala naman siyang sinasabi sakin eh... matagal na. baka nag kakamali ka lang.” “D ylan. pati nung November 3 nakita ko sila..” Si Nathan!? “Kay Nathan? Teka. bakit ginaganito niya pa rin ako? bakit hinahayaan niyang mag-date kaming dalawa? Hindi nab a niya naisip yung bata at si Nathan? Ganyan na ba siya ka selfish? Ano bang problema niya? May 3 days pa kaming natitira... nag kokorean siya. Pano yun magkakaanak? Napaupo ako sa tabi ni Steffi. don’t you think na mas mapapadali yung annulment niyo?” Hind e ko na alam gagawin ko. “Nabalitaan ko rin na sina sabi niyang ikaw raw yung tatay. sabi pa dito daw sa pinas hindi daw pwedeng malaman na anak nila yung bata.. kung ayaw mong maniwala.” “Nathan ba pangalan niy a? Nakita ko sila.

gamit. ganyan naman tingin mo sakin dati pa eh. 3 years na kami. kasi nasa bahay naman si Steffi.. “Steffi. okay?” Buong araw kong kasam a si Steffi. I have a place there. wag mo naman akong iwanan . wag tay ong pumasok ngayong araw.. Hinde ko na rin kelangan pang kamustahin si Bianca.” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng bahay. napamahal na rin sakin si Kristof.. Pero hinde pwede. ayaw kong mawala sila. mahal ko siya masyado. Nathan’s POV It’s been 8 days. Wala na rin akong pakielam sa ka nya. but at least I know.. tapo s na ko sa panloloko niya. Hinde ako makapaniwalang pumayag ako sa deal ni Steffi. kam i naman eh. pero may tiwala ako sa kanya.. hinde ko alam ang mangyayari pag nawala pa s iya. 6 days to go. It’s not big enough.. kelan mo nga ba ak o napansin? Eh simula pa lang hindi mo naman ako mahal. maaga akong umalis ng bahay dahil may klase ako.. Kung ayaw mo talagang maniwala sakin ok lang. Bianc a’s POV .. Pero hindi ko siya kayang mawala.. let’s spend the day together. Wala na rin yun silbe. Wala kaming patutunguhan.. tara alis tayo. Akala mo lahat gawa gawa lang. gusto kong magalit eh. hindi ko na s iya kelangan i-contact. halos nakalimutan ko na si Bianca. Kelangan ko ng ayusin yung annulment pape namin para matapos na ng maaga tong malaking kalokohan na to. parang ni loko ko tuloy si Bianca sa ginawa ko. Alam kong mahal niya rin ako. pero sino bang niloko ko? alam ko naman na mahal niya pa rin si Dylan eh. ayoko ng ganitong feeling. Ayoko na makinig pa sa explanations niya. sa bagay. Tapos n a yung story namin matagal na.. alam kong kahit papaano may space ako s a puso niya.. bagong season na to. si Steffi naiwan sa bahay dahil wala siyang pasok tuwing Wednesday. sawa na kong maiwanan eh. sinungaling. Naiwan ko rin yung cellphone ko sa bahay. Dapat naapag move on na ko k asama si Steffi. Tumayo ako at hinabol siya.. “Fine. Day 8 Dito natulog si Steffi sa bahay. samahan mo naman ako oh.... Wala ng bakit bakit.

“SHHH!!!” tinakpan ni Carla at Mae yung mga bibig nila “Sinabi ko naman sa inyo na hin di niyo kelangan sumigaw eh!! hinde ako bingi ok??” “Anong trip niyo at mag papa-ann ul kayo ng kasal??” “Yun yung gusto niya eh. Baka naman may pinagtataguan lang siy a kaya ganun.” Nag nod na lang ako sa mga sinasabi nila. Hinde ganun si Dylan. Mga 2:30 ako nakaratin dahil sa traffic. baka eto yung way niya para pumayag ako.. May nagkabanggan pa sa edsa.” “Hin de yan gaga! Wag kang maniwala! #%^%@!! Ang kapal naman ng mukha niya kung ganun !” “Basta wag kang maniwala.alam kong hinde siya ganun. hinde ko rin alam kung bakit.. dahil wala yung kotse sa garahe. para walang hassle. Calling . isusurprise ko siya. hiniram ko muna yu ng kotse ni papa kasi ayoko mag komyut. Pag dating ko sa bahay mukang wala siya. hinde yun totoo.. Gusto ko sanang pum asok na ng bahay pero parang.. Para naman may magbabantay na kay kristof... pupuntahan ko siy a bukas sa QC.. Kilala ko siya. dadahan dahanin ko n a lang. Wednesday.. Iniwan ko si K ristof sa bahay kasama yung bago niyang yaya. kumuha ako ng yaya simula nung binigyan ako ng pera nila Mommy. Oo. Chapter 12 Day 9 November 8. sa day 10 ko na lang sasabihin. Tru st me. Mga 1:00 pm nag punta ako sa QC. Nung wala ka dito naging close kami... Tama.” “Eh anong s ilbi nitong pag aayos niyo!?” “Ewan ko. don’t worry.. ayoko rin maniwala eh.... Hinde niya hahayaang umabot kami sa ganung klaseng bagay. Oo na ako na yung maarte. parang back up niya lang yun. wala naman akong karapatan kasi matagal na kaming hiwalay. Tama...

. Mukang irritable yung itsura niya ngayon..” 20 mins ako halos nag hintay..” “Ah ganun ba? Oh sige.” . kahit smile wala. “Tofer!” lumingon lang siya sakin tapos biglang tumingin sa iba. pupunta na kami!” “Sige po. pero wala po ako sa bahay ng ayon eh.” “Sige po ma..” “Bianca. May sasabihin ka ba?” “Ahh wala naman. gusto lang kitang makausap.” Nag smile ako at sumunod sa sinabi ni ya. heheramin sana namin si Kristof. Kakalabas niya pa lang sa sasakyan. mainit oh. halos dalawang araw kang hindi nagparamdam sakin. Agad agad akong bumaba ng s asakyan para makausap na siya. Hindi niya sinagot yung tanong ko... Busy lang talaga ako kaya hindi kita nakokontak.. Sa loob na lang tayo mag usap...” “Talaga? Salamat! Susunduin na namin siya ngayon ok?” “Sige po.Mommy Kristy “Hello Ma..” Bakit ganun? Parang hindi siya masayang nakita niya ako. pwede ba tay ong mag ikot ikot sa park? Namimiss ko na kasi yung park dito eh. at sa awa ng Diyos dumating na siya. “Tofer. “Bakit ka nandito?” “Bakit? Masama ban g puntahan ka? Wala lang. May nangyari nga kaya? “Wala. Akala ko mapapauwi ako ng hindi ko man lang siya nakikita eh.. “Hindi ka ba masaya kasi pinuntahan kita dito?” “Tara . ok lang ba na sa b ahay siya matulog ngayon? Wala naman si Dylan dito eh. ok lang.. yaya lang ho yung kasama niya.?” Tahimik lang siya. may nangyari ba.

Ano kayang problema nun. Pero pag iba. ang tagal mo na ring hindi nakakapunta dito.. “Tingnan mo oh.. feeling ko may man gyayaring hindi ko ikasasaya.. lalo na pag ikaw lang magisa nag aalaga. may buhat buhat siyang baby... feeli-“Wala yan. Halika nga dito!” hinila niya kamay ko tapos hinug niya ko.... Ayaw niya ipaalam sa school.. pano pag ako.” Nakatingin lang ako sa mag-ina... Ang tahimik namin. “Schoolmate ko siya eh. tara mag ikot ikot tayo. hindi ko alam kung sasabihin ko nab a oh dadahan dahanin ko na lang si Tofer. siguro kaage lang namin si ya. mahirap mag palaki ng bata. “Oh bakit n atahimik ka?” “Naiisip ko kasi.. nung hindi ka nagparamdam.. nakausap ko siya habang nag bubuntis siya eh.. Moody talaga yang lalaking yan! Hinde n a nagbago! Naglakad lakad kami papuntang park. May nakita kaming girl.. mahirap daw. lagi kaming nasa park tuwing hapon. Kung ako yung tatay nung bata? Malamang..” “Yung babaeng may baby ? Anong school niya?” Iniisip niya rin pala yung mag ina. Ano ka ba.. nabuntis..” .” Tumayo siya at dire diretsong lumabas ng pintuan. feeling ko may mali. Hi ndi ko matatanggap yun... Hawak hawak niya pa rin yung kamay ko hanggan g sa makarating kami sa park.“Sa bagay. lalo na hindi siya pinanagutan nung boyfriend niya.. nag stop siya kasi nabuntis siya. k apitbahay natin siya eh... bakit parang iba ugali niya ngayon? Hay nako. “Bakit ka nga pala napapunta dito? May pro blema ka ba?” Ang kulit naman niya! nakailang tanong na siya sakin eh!!! “Namiss kas i kita eh. papanagutan mo ba ko?” “Ano ba ng klaseng tanong yan. nung binilhan kami ni Nathan ng apartment. ganyan din ako kay Kristof eh.. parang feelin g ko anino lang yung kasama ko ngayon. hindi mo lang masyadong nakikita.. Naisip ko na naman si Kristof.

Hindi manlang siya nag salita kahit ‘ah’. Sige. ok? Wag kang mag alala. Niyaya kita eh.. pero natatakot ako sa isasagot niya. Gusto ko sanang itanong kay Tofer kung sino yung sumagot ng phone niya.” Nagsmile siya sakin at nag nod. “Tof er. tara n a. Naaalala ko kasi yung sinabi sa kin ni Kristof na naguuwi siya ng babae dati. kaya ko na naman eh.. bumalik kami ng bahay ng tahimik. pero hindi ko naman alam ang pag uusapan namin. kaya mo yan.. hinatid niya ako hanggang sa kotse..” Ang weird talaga ngayon. kaya ko na to... gabi na rin eh.... ah. makipag usap. mga 7 pm? Saan ba?” “Sa Conti’s. alam mo naman yun diba?” “Oo. . alam mo naman ako! strong ako eh. sa alabang siya matutulog! Eh si Kristof dun matutulog.” “Ha.” “Ikaw talaga! Sige.. sige. Gusto kong magsalita. Hindi naman pupwedeng si Kristof ang pagusapan namin dahil wala naman siyang alam. “Tof-“Tara. h indi kaya? Hinde yun... ma g dinner tayo sa labas. Ikaw pa. o k lang. Uwi na tayo.” “Ganun ba ? Hatid na kita. pati wala na rin akong sasabihin.. nagugutom na kasi ako eh. hinde pwede! Wag muna. I trust him. pero wala kaming ibang ginawa kung hindi ang manood ng tv.” Hatid!? Pag ihahatid niya ko. Baka isa yun sa mga nauwi niya.” “Oo nga. “Ay Tofer.Pag iba? Wala naman akong tinatanong kung iba yung tatay ah. 6:30 na. bukas uwi ka. Tinititigan ko lang siya dun habang nanonood. Ako manlilibre.... pero papanagutan n iya daw. Sunduin pa ba kita?” “M lamang hindi na. sige uuwi na ko.” Tumayo na ko. Magkita na lang tayo dun. “Ha? Hinde...

. ^______^ Hinatid ako ni Papa sa Conti’s. Th ursday THE DAY. Hind i ko alam kung pano siya mag rereact. Ngayon mo na ba ipapakilala?” “Opo.” “Tss. maging positive or negative yung maging kalabasan. Since medyo wavy yung yung style ng buhok ko ngayon. nandun na si Kristof. Ok lang. nakita ko na yung kotse n i Dylan na nakapark sa tapat ng Conti’s pag pasok ko nakita ko na siya.” “Ah o s ige. nako! Eh 12 mins away ang Conti’s sa bahay.” “Hinde po. 6:05 pm na oh. ihatid ni yo na lang po siya ng mga 7:30 pm para pag uwi namin.. Nag lagay lang ako ng blush-on at lipstick.. Palagi ka naman late eh!” “Tss. Ok lang noh. at eto. Kinakabahan nga ho ako eh. Ok lang late. mag didinner po kasi kami ni Tofer sa labas ng mga 7pm” “Isasama niyo ba si Kristof? Ip apahatid ko na siya para makapag ready na siya. kahit anong mangyari dapat tanggapin ko.. nakaupo.. nako ako itong naeexcite eh. bukas ko na mapapakilala si Kristof kay Tofer. eh ikaw nga dati pinaghihintay mo ko. Day 10 November 9. “Ma! Si Bianca to. pero dapat maging strong ako. mag ha nda ka na!” “Sige po ma! Bye!” Naligo ako at nagbihis na. Mga 1 pm na ko nagising dahil 4 am na ako nakatulog kakaisip sa mangyayari.. Hindi ko alam kung pano ko sasabihin sa kanya na may anak kami.Bukas na.” “Ano ka ba! Wag ka ngang kabahan!! Dapat excited ka. sige anak. baba e naman ako eh. “S orry. Dapat maging malakas ako para sa sarili ko at kay Kristof. tapos na ko. hindi naman sum usulpot!” Totoo naman eh. May 5 mins pa ko. eto yun g D-DAY namin. sinuot ko yung binili kong d ress nung nag mall kami ni Kristof.. Bakit ba? Special tong day na to eh. hehe! .. at l east sumuslpot pa rin ako. late ako. hindi ko na siya gaanong inayos.

“Ikaw talaga! Past is past! Tara.” “Ahh..” Chocolate cake. Alam ko na ya n.” Aba. Kahit ako ayoko mag salita... oo nga p ala.. umorder na ko ng kakainin natin. bakit yun yung inorder niya sakin? Dapat sa kanya yun eh.” Ahh. may... “Wag k a ngang mag laway sa cake ko.. “Ha. “Tek a.. sa atin. anak na-“Oo. Buti na lang pala at nagpareserve ako ku ng hinde lagot na.” “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa a kin.. hinde ko pa ata kayang sabihin. “Sir.. Aft er 10 mins..? alam ko mango tart paborito niya dito.. Naaalala niya pa p ala yung madalas kong orderin dito. dumating na rin sa wakas yung order namin.. Natatakot ako.” Nakak apanibago talaga. eto na po yung order niyo. inorder rin kita ng mango tart mo.” “Tal-- . hehe. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” OMG ETO NA! KAYA KO TO! “Ah. ibig sabihin may halaga pa ko sa kanya.pano mo nalaman?” “Mga kaibigan ko. alam ko naman y ung i-oorder mo eh.. Ang dami kasing tao kaya medyo natagalan yung dating nung order.” “Ano meron?” MERON NA TAYONG ANAK... Ok lang naman sak in eh... alam na niy--WHAT?! “Pa.. kaya ako na yung nag order para sayo. Walang nagsalita hanggang sa matapos kaming kumain.” breathes “May gusto sana akong sabihin sayo eh.

alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa ?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yung tatay?? Bianca tama n a! may Nathan ka na. natauhan na ko. tanggap ko na may boyfriend ka. nasasaktan na nga ko. tama na. bakit niya ako k ukwestiyonin kung bakit siya yung pinapalabas kong tatay? Nakita na ba niya si K ristof?! “Sabihin mo nga sakin.” “Seryoso ako... hindi na ko mag pap akita pa sayo. hindi ka pa niya nakikita.. ikaw. Kaya kung pupwede lang. may anak ka sa boyfriend mo. kanino niya ba nakuha tong balitang to? Nakakagulat eh.” Pinag titinginan na kami ng mga tao sa loob.” tumayo siya at dirediretso papalaba s ng Conti’s. tigilan na natin ko. Wag na tayong magkita. ang hindi ko lang matangga p. ikaw talaga yung tatay ng anak ko. please.“Wag kang mag alala. wag ka naman mag biro. Ser iously. medyo nakakahiya pero kelangan tapusin yung usapan. Tapos na rin yung 10 days.. bakit? Pano naman anak natin? Hindi mo pa nga siya naki kita eh. Totoo naman eh. simula ngayon.. oo. nilol oko ka lang nun.. san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaa n yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo sakin na kung bakit kita pinapal abas na tatay?” “Oo.” Teka.. . Eto na last nating pagkiki ta na tayo lang magkasama. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako.. Sige mauuna na ko. Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko. sino bang gag awa ng ganitong bagay? Ano bang gusto niyang palabasin? Tinitingnan niya kung ma sasakatan ako? korek. pinapalabas mo lang na ako yung tatay. hindi na kita guguluhin.” “Ha? Teka. Bakit naman kita lolo kohin? Sabihin mo nga sakin. may Steffi ako. nasasaktan na ko. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan. Ayaw na kitang makita.. “Ano ba to? Tofer..... bakit? Para supportahan ko? kasi alam mong matagal ki tang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako sayo kahit anong mangyari? Bian ca. nanghihina ako.... Alam kong sobra sobra pa y un kaya tumayo na rin aka at sinundan si Tofer sa labas.. Hinawakan ko yung kamay niya..... para huminto sa pag lalakad. tam a na. “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan. hindi ko to napicture sa mga posibleng mangyari. Nilapag ko na yung bayad sa kinain namin.

wag na wag siyang magkakamaling magmakaawa sakin. harabuji. umalis na ko sa tapat niya. Sarili mong asawa hindi mo pinapaniwalaan. wag kang mag aalala. Pero pag lumabas yung katotohanan.. pumara ako ng trike at sumakay. sama natin mommy ko ha? sad mommy pag wala ." bumitaw sa pag hug si Kristof at lumapi t kay Mommy Kristy. "halmuni. “sabihin mo dyan sa Steffi na yan. si NATHAN na yung tatay.. Chapter 13 Sakto sa pag uwi ko ang pagdating nila Kristof at Mommy "UMMA UMMA!! " tumakbo p apunta sakin si Kristof "Miss ka Kristof. ibibigay k o yun sa kanya. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta. Annulment gusto niya diba? sige. pero once na nalaman niya yung katotohanan... hindi na mag papakita muli sayo. sunod na alis tayo. wag na wag mong subukang hanapin kami ng anak mo. Ang kapal ng mukha n iya.” Pag tapos kong sabihin yun. Sige.. bukas na yung huling a raw na makikita mo ko. miss mo rin ba Kristof? " niyakap ko siya ng mahigpit habang pinipigil ko ang pag tulo ng luha ko "Oo naman.. Wa la na kong paki sa suot ko.. na yung BIANCA na PINSAN mo. Oo sige. sobrang na miss ka ni Mommy alam mo ba yun. Masaya ka na? ibibigay ko na rin yung annulment na hinihingi mo.ang kapal kapal ng mukha niya.kelan ba kita niloko?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Steffi? ! Pano niya nalaman na may anak kami?! “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak k o ha?” “Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata ! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyong si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan k o na yung kamay niya. alam mo naman na hindi kaya ni mommy mawal a si Kristof sa tabi niya diba?" "Eung.. Yun naman talaga habol m o sakin diba? Fine.

wag kayong m awawala ni Kristof at ni Mar.. may nangyari kaya sa kanya? Kamusta na kaya siya.." "S ige po Dad. harabuji = Lolo] Mommy Kristy: "Yes b aby boy. kasama nga ni Mommy kanina si Daddy eh.." "Hindi mo ako sama ulit.. oh bukas ha. Kristof.. Nakaligo na kami lahat lahat at handa ng matulog ng bigla akong kinausap ni Kristof "Mommy." "Sige po Ma." sumakay na sila ng kotse at umalis. u uwi ba si uncle Nathan? " Si Nathan. kahit na." niyakap ni Kristof sila Mommy Kristy at Dadd y Larry.? "Hindi ko alam bab y eh.? "Kristof..." "Hm?" "Birthday na Kristof bukas.. hind m an lang niyan naisip na umuwi na lang ng birthday ni Kristof. O-oo naman.. thank you. . Mommy. "Ay. Pumasok na kami ni Kristof sa l oob ng bahay para mag pahinga... " niyakap niya ko nung pagsabi niya nun.. Kinuha namin kahapon yun pagsundo kay Kristof.. nandyan na rin pala yung damit mo. iiwan mo ba mommy mo?" . "makikita ko ba siya bukas? " "Ha." "Eh si Daddy. pati hindi siya t umatawag. lumapit sakin si Mommy Kristy... "Ok na ba ang lahat? Alam na ba niya? " Tumungo ako.. sabi niya 2 weeks siyang mawawala." Daddy Larry:"Sige Bianca. Hug na kay lolo at lola.. gusto ko ma kita si Daddy. alam kong madidiin lang siya.Kristof eh. pano pag kukunin ka ni daddy kay mommy..." [Eung = yes.. eto nga pala yung damit na isusuot ni Kristof para bukas.. halmuni = Lola. Ok la ng ba pag si uncle Nathan na lang maging daddy mo. "Mabuti naman. hindi ko na sinabi yung naging kinalabasan ng pagsabi ko kay Tofer. mauna na kami. Kung ayaw naman niya maniwala. masakit sakin." Inabot niya sakin yung bitbit bitbit niyang dalawang malaking paper bag . edi kawalan na la ng niya yun." Daddy.

Simula ngayon. isang manloloko at isang nagpapaloko. Kaya ko naman buhayin si Kristof eh. Alam kong mahirap Pero kakayanin ko. Kun g ayaw talagang maniwala ni Tofer sa akin. Annulment gusto niya diba? S ige. hindi ko laam k ung matutuwa ako."ANIYO!!! Labby ko daddy. Pagkatapos kong magayos ay dumiretso na ko sa Conti's Masyado akong napaaga kaya't pumasok na ako sa loob. at alam kong hindi ni ya yun magagawa para lang wag ko siyang iwanan." hinug niya ko ng mahigpit "pero mas labby ko si momm y!" [Aniyo= no] Naluha ako nung sinabi niya yun. ano mas gusto mo? " "Ayaw ko na makita si daddy para di mawala si mommy. humarap ako sa kanya tapos nag smile siya sakin "Talaga? Pano kung makikita mo daddy mo bukas. Nag pareserve pala . kahit ak o lang.. pero ang sakit lang talaga nung mga n alaman ko. ok lang. tutal mas pinaniwalaan naman niya s i Steffi diba? Edi mag sama sila. Ngayong araw ang pinakaiintay n g lahay. buburahin ko na siya sa mundo naming mag-ina. Labby mommy!" [Ne = yes] NApanatag na rin ang loob ko. Magtatrabaho ako. Nag handa na ko para matapos n a ang lahat. Malaki tiwala ko sa kanya. Naniniwala ako kay Steffi. pero mawawala si mommy.. "tulog na tayo baby. Hindi ko hahayaang magmukha kaming tanga ng anak ko kakahabol sa kanya. ang ika sampung araw ng aming pag aayos. yun ang ibibigay ko sa kanya. namiss ko naman siya eh." hinug ko si Kristo f. nakatapos naman ako eh. Labby!" "Ne. Bagay naman sila eh. . pati nandyan pa si Nathan.. Ayokong maniwala pero bakit naman ako lolokohin ni Steffi? Ano bang m eron at lolokohin niya ko ng ganun diba? Ewan ko. pati uncle Nathan is there to be my daddy diba? " "Mm-hmm. al am kong hindi niya ko niloloko. alis pa tayo bukas eh. Dylan's POV Day 10 Nung pumunta si Bianca sa bahay. Hindi na ko masyadong pumorma dahil alam kong wala na rin kaming pa tutunguhan.

“Oo. hindi na ko mag papakita pa sayo.. “Pa. walang nagsalita.pano mo nalaman?” Anong tingin niya sak in? walang kaibigan? Kaya kaya niya akong pagmukhaing tanga? “Mga kaibigan ko. pero naalala ko..... Ok lang naman sakin eh.. hindi ka pa niya nakikita.” nagulat siya bigla sa sinabi ko. kasi ako hindi ko rin al am yung sasabihin ko.... bakit? Pano naman anak natin? H indi mo pa nga siya nakikita eh.. tigilan na natin ko.. inorder ko yung madalas naming kainin dati dito. 6:55 na alam kong late siya dadating kaya umorder na ko. simula ngayon..” “Tal-“Wag kang mag alala. “May gusto sana akong sabihin sayo eh.. Nung dumating yung in order kong pag kain. Gaya nga ng sabi ko late siya sa pag dating. mango tart yung una kong sinabi.” .. anak na-hindi ko na pinatapos yung sasabihin niya... hindi na kita guguluh in.” samin? anong meron? "Ano meron?" “Ha.. ay kinain na agad namin to.” Sasabihin. kinakalimutan ko na nga pala siya kaya umorder na lang ako ng chocolate cake para saakin at mango t art sa kanya. may. may Steffi ako. hindi ko alam.” napahinto siya.. nagaalinlangan sa sasabihin..siya. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” “Ah. sa atin.. ano aamin n a ba siya? “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa akin. siguro takot pareho.. “Teka.” “Ha? Teka. oo nga p ala. Umorder rin ako ng cake. alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yu ng tatay?? Bianca tama na! may Nathan ka na.. Alam ko na yan. buti na lang dahil maraming tao.

Hindi ko alam kung bakit.Yun ang naging desisyon ko. kelan ba kita niloko ?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Nasigawan ko siya. Kaya kung pupwede la ng. Sige mauuna na ko. n asasaktan na ko. pinapalabas mo lang na ako yung tatay. magkahawig sila ni Nath an.” “Seryoso ako. “Sabihin mo nga sakin. may biglang humawak sa kamay ko “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan.. Eto n a last nating pagkikita na tayo lang magkasama.” Pagkasabi ko n g mga to sobrang nabasag yung puso ko.. please.. kasal kami at may anak siya sa iba. “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak ko ha?” . saan niya to pinanganak? sino pa may alam tungkol sa bata? “Ano ba to? Tof er. oo... may anak ka sa boyfriend mo. wag ka naman mag biro. .” Napansin kong andami ng nakatingin saming dalawa. yun nga lang MAS MASAKIT na to. Ayaw na kitang mak ita. Totoo naman eh. pero nanghihina ako. bakit? Para supportahan k o? kasi alam mong matagal kitang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako say o kahit anong mangyari? Bianca. Tapos na rin yung 10 days. ikaw.. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan. gusto kong bawiin pero kelangan ko na ton g harapin. Pagkalabas ko ng Conti's naririnig ko ng may tumatakbo papalapit saakin. san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaan yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo saki n na kung bakit kita pinapalabas na tatay?” “Oo. Wag na tayong magkita.. gusto kon g maniwala sa kanya. Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko. ang hindi ko lang matanggap. Bakit naman kita lolokohin? Sabihin mo nga sakin. pero wala akong pruweba. masyado na akong nasaktan simula noon pa. at ngayon nauulit na naman yun sakin. tama na. hindi ko kayang tanggapin yung bata dahil unang una.. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako. ikaw talaga yung tatay ng anak ko. niloloko ka lang nun. napalaka s ata mga boses namin. tanggap ko na may boyfriend ka. may video pa na nag Kokoreano silang dalawa... Pati pano natuto mag korean yun g bata. tama na. nakita ko. natauhan na ko.

Ryan.. nawala bigla sa paningin ko si Bianca . hindi na mag papakita muli sayo. pag dating ko sa may lobby. na yung BIANCA na PINSAN mo. Oo sige. Carla at Vander.. kasama si.. sobrang nasaktan na ko. "Hoy! kanina ka pa namin iniintay. may katabing bata. pero si ya pa rin yung may ganang magalit. bakit ng ayon ka lang? ayos ha! ikaw pa tong late!" "Nakita mo na ba si Bianca? Nandito s iya kanina eh. Pero pag lumabas yung katotohanan.. Masaya ka na? ibibi gay ko na rin yung annulment na hinihingi mo. diba? November 10 . ano ba talaga ang gusto niya? suhulan ko yun g batang hindi naman sakin? bakit nagbalik pa siya kung ganito lang yung mangyay ari? gusto niya bang gumanti sakin? oo. wala naman akong pagsisisihan eh. masakit.. kung saan gaganapin yung party nila mommy. . wala na kong maintindihan. Sarili mong asawa hind i mo pinapaniwalaan. Nakita ko sila Mae. ang sakit sakit.“Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyon g si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan niya a ng kamay ko “sabihin mo dyan sa Steffi na yan. si NATHAN na yung tatay." umalis na ko at pumunta sa lobby..-"SI TITO MAR! Oo nga pala. wag kang mag aalala. nagmukha akong tanga sa ginawa niya.. uy! teka puntahan ko lang si Steffi sa may lobb y. naiwan akong nakatayo sa ta pat ng kotse ko. at hindi ko na rin kaya pang intindihin. bakit hindi kayo sabay dum ating? " "May klase kasi ako eh. Pagtapos ng Klase ko ay dumiretso na ako sa hotel. bukas ” Bianca na pinsan? ano yun? hindi ko maintindihan. wag na wag mong subukang hanapin ka mi ng anak mo. Sige. Friday. nakita ko si B ianca. panalo na siya.. Pinark ko na yung sasakyan at pumasok na sa loob. Yun naman talaga habol mo sakin di ba? Fine. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta. para akong tanga.

" "Talaga? nagustu han mo? dapat lang noh! para sayo to eh!" "ikaw talaga. angh el? baka si Bianca lang yun..."siya kaya yun. kinausap niya rin yung bata. pero bawat tingin ko laging humaharang si Bianca.. Ryan. anak niya nga yon... maya maya. inalok ko yung kama y ko ay tinanggap naman niya ito. together with their first son La nce Dy and his wife Bianca Dy" WHAT?! kelangan kasama pa ba kaming dalawa? wala akong choice kung hindi ang lapitan si Bianca sa Table nila. Carla at Vander. we are inviting Mr and Mrs Dy to have the first dance. "Wow. tumayo yung bata tapos nag lakad sila papasok sa m ay ball room. and sweet sana. nakakahiya tal aga tong sila mommy.. nagsalita na naman yung emcee.. may konting speech speech sila m ommy at daddy. medyo hawig nga ni Nathan yung bata. "Dylan!" Napaharap ako kay Steffi. " napansin kong napatingin sakin si Bianca kaya tumayo na siya. Pinagsalita rin nila ako at si Kris. o kaya natatakpan nila Mae at Carla. hindi ko mapigilang hindi mapatingin dun sa bata. kasama ni la yung mga bata. kaya lang hindi kami ok. tara p asok na tayo!" hinawakan ni Steffi yung arm ko habang papasok na kami sa loob ng ball room. oo nagustuhan ko. Mae. meron pa raw isang anghel na mas lalong nag pasaya sa buhay nila. para simulan yung program. nasa iisang table sila Bianca. "And now. naglakad kami papunta sa dan ce floor at tumutugtog yung kantang YOU KAREN CARPENTER Hinawakan ko siya sa may waist niya at siya naman sa may neck ko.. nags alita na yung emcee.... ganda mo ngayon ha. after 10 seconds. tama. masaya daw sila dahil masyadong maraming blessings ang kanilang n atanggap. .

Ibang klase ka talaga." "Ang aga naman. Ayaw kitang makita ngayon eh. "sana maging masaya ka sa naging desisyo n mo... kilala r in ni kris yung bata? kelan pa? tumingin ako sa relo... nakita ko si bianca at si Kristofer na lumapit kela mommy. laam na rin sig uro nila yung totoo. Sige mauna na kami. gusto ko lang malaman pangalan niya. anong pa ngalan nung bata.. "Bianca. lumapit si Kris at yung girlfriend niya at nag papicture na kami . mag fafamily pi cture daw kami." sabay alis ni Mae. maya na! " "Hinde pwede. Bak a masampal lang kita... Siguro nagiging mabait lang sila kay Bianca pati sa anak niya." saktong tumigil yung kanta. bakit pangalan ko ba? ganun ba siya kasama kay Nathan? nagpabuntis siya tapos pangalan ko gaga mitin? iba na talaga siya. nakita ko si Kris kasama yung bata at yung girl friend niya. pero sa kanila. makikipag cooperate nama n ako sa annulment na hinihingi mo eh. Bakit kaya? Ang taray na naman niya sa kin.walang nagsasalita saming dalawa. "Mali ka pare. mahirap na. tapos lumapis sa may pisngi ko. alis na k ami." "Kristofer. sakin pwede pa. hindi naman mag sisinungaling si Bianca sa kanila eh. bumitaw siya sakin. binuhat ni daddy yung bata nakita kong kinawayan ako ni daddy lumapit ako at tinanong kung bakit. nagpapapicture sila. "Ahh." ka pangalan ko pa." "Wag kang magalala. 9:00 na pala. bakit hindi na lang Nathan? o kaya kung ano man..? " "bakit? para saan pa? don't act like you care about my son . halos hindi k o na napansin si Steffi sa party dahil sa mga sinabi sakin ni Bianca. Pasensya na sa .. lumapit sakin sila Ryan "Dylan. pero sinubukan ko pa rin." nag smile siya kela mommy at bumalik na sa tabi nung bata.." "wag ka naman ganyan.

Ako si Bianca." "Tara TJ. Vander at Bianca na hawak h awak yung bata. hindi na ko makahinga sa sik ip. masyadong maliit yung mundo natin dito. nag paalam na ri n kami sa parents mo. at nakita namin si Ryan. nagtatanong lang si S teffi eh. "Baby. Ryan at Steffi. ayusin mo nga yan. sira ka. nakakahiya sa mga tao. hindi ko aakalaing magiging ganun ka kasama. lumapit sila Vander at Carla sakin. ano bang nangyayari sa kanila? anong kasinungal ingan na naman sinabi ni Bianca? ano bang problema niya at hindi niya matanggap yung ganing desisyon ko!? bwiset na buhay naman to oh!! lumapit sakin si Steffi. ANAK NAMIN NI NATHAN. wag ka ngang mag skandalo dito. sanay na ko dun.inasta ni Mae." m aya maya. Akala ko nagbago ka na. Lumapit kami sa kanila "Alis ka na rin ba?" Tumingin si Bianca d un sa bata. "pare. "Oo. "Hun ok ka lang ba?" "Oo. Pati ang cute naman ng bata." "Tsktsk. at hinawakan kamay ko. ingat kayo pauwi." "Ok lang. a nak mo? " "Oo. " Vander. ang natitira na lang. anak ko. aal is na kami. ganun ka pa rin p ala." "Ah ganun ba? sige Bianca.." sabay alis nilang dalawa. dun na daddy mo oh!" binuhat niya yun g bata at lumabas. nasa labas na si daddy mo!" tapos tumingin siya kay Vander. Sorry. sige una na kami. nabigla lang yun.." "At ako pa ngayon ang s kandalosa.." napayuko na lang si Steffi. "Ano ba. WOW. paki samahan naman oh. sige ingat kayo." "Tama na Bianca.. tara dun tayo sa lobby. wag mong ibuhos yung galit mo sakin sa kanya. sige." pumun ta kami ni Steffi sa lobby." .

wag nga siyang magmarunong. Gaya nga ng sabi ko kakayanin kong bumuo ng pamilya.. dapat walang sorry sorry. kaya ko naman buhayin si Kristof kahit wala siya eh. ok lang yun. kahit ib a ang tatay ni Kristof.. dinayo na ko ng mga katanungan nila Mae." Siya pa talaga yung may ganang magalit ha? sino bang nagtaksil? sa tingin niya siya mananalo? may an ak siya sa iba.” “Ano yun?” “Nasabi mo na ba kay Dylan yu ng tungkol kay Kristof?” “Oo." Hindi ko maimagine na nasabi ko yan sa kanya. Napakasinungaling ko kung sasabihin kong ‘ok lang a ko’ pero deep inside unti unti na kong namamatay sa sakit. Sa hotel na rin kami nakatira ni Kristof. ibibigay ko yung gusto niyo. Ang hirap manloko ng tao. ibibigay ko yung gusto niyo. lawyer? Hindi ko nga alam kung pano yung proseso ng annulment eh! ang laking gulo nitong pinasok ko. “Hindi siya naniwala e h.” Tapos tumingin ako sa may bintana. Kausapin niyo na lang yung lawyer ko. lalo na’t sa tono pa lang ng boses ko at sa hindi naming siya kasama. kasama ni Nathan. may tanong ako. alam nilang masama yung naging kinalabasan . Wag kayong m ag alala. ayoko naman talag a umamin eh." tumingin sakin si Bi anca.. hindi ko kaya. ibang klase."Sorry? bakit ka nagsosorry? PINSAN naman niya ko diba? dapat panatag loob mo sa kin. "Whatever. Chapter 14 Bianca’s POV Sa party.” . tara na Ryan. sana hindi na lang ako umuwi ng pilipinas. nasasaktan. Wag kayong mag alala.." "Ano bang problema mo!? inaano ba kita!??! " "Wh atever.. Hinde ko alam kung bakit pero gusto ko pa rin maka usap si Dylan despite ng mga nangyari. pero pinipilit nila ako. “Bianx. tar a na Ryan. Ilang araw na rin ang nakalipas per o eto pa rin ako. "Kausapin niyo na lang yung lawyer ko.

.. Wala na ak ong paki.ok lang sakin lahat.. binigyan ko si Dylan ng 10 days parang chance na rin un. pero e wan ko. “Nate.” Nakokonsensya ako. binigyan ko ng chance si Dylan habang wala siya.. pero kung mahal mo tala ga si Dylan. so gusto niya lang talagang lumayo kami? Wala na rin silbe yun. Para sa kanya. ako rin may kasalanan. gusto kong amin in kay Nathan yung ginawa ko nung wala siya.. Tss. gusto ko sanang magalit pero may kasa lanan din ako.. wag mo lang akong iiwas an... Si steffi kasi.. parang ang hirap magsinungaling sa kanya. ayoko naman talaga pumayag eh. Napaka sama kasi ng ugali nung babaeng yun eh. ayaw rin kitang mawala. alam ni Steffi ang lahat. siya lang yung masaya. gusto ko rin maging ok kami ni Dylan.. Sorry. “Bian x.” Hinawakan niya yung kamay ko.” Alam ni Steffi? Eh bakit ganun. nagkita kami dito sa hotel. dun ko raw malalaman kung iiwan mo ko oh hinde... may aaminin ako sayo.. ituturin ko siyang parang sarili ko na rin..... tapos na eh. ako naman may kasalanan eh. at ako sinungaling “Hayaan na natin.. wag kang magalala.” “Ok lang. subu kan ko raw umalis for 2 weeks. Gusto niya. Sige kamkamin na niya si Dylan! Lamunin niya!” OO GALIT AKO! BAKIT BA! NAPAKA SUWAPANG NAMAN TALAGA NUNG IMPAKTANG YUN EH! “Bayaa n mo na siya.“Tutulungan naman kita eh. yun talaga ang gusto niya.. nakareceive na rin ako ng letter mula sa lawyer ni Dylan 2 weeks ago. napag planuhan na rin nam in ni Nathan na bumalik na lang ulit sa Korean... hindi na ako papakinggan ni Dylan. kung hindi ako pumayag kay Steffi.. papayag naman ako eh.. yun lang mahalaga.” “Ano yun?” “Hinde talaga ako bumalik ng korea. napaka swapang sa kaligayahan. kahit hindi ko siya tunay na anak.” Nagulat ako sa mga sinabi niya. iiwan. “Bianx.... yun din ang mahalaga. si Steffi lang ang tama.. December 23 na.. .” Hinde. basta ok na tayo. sinabi ko sa kanya na may anak kayo ni Dylan.. edi wala kang magiging kasalanan sakin. Gusto niya sa kanya lahat. nandito lang ako for 2 weeks.

“HALMUNI!!! H ARABUJI!! SAMCHOON!! KRISTOF IS HERE!!!” Narinig kong bumukas yung pintuan nila Dy lan. alam kong dadayuhin na naman ako ng katanungan.. what are we waiti ng for? LET’S GO IN NA!!!” “Sorry sorry. at kung anon a raw nangyari samin. umupo na kaagad ako. ang sabi niya rin po anak ko kay Nathan yung bata. Pag pasoknamin. tara na. Pagtapos namin g mag lunch dumiretso kami sa living room. nagdadalawang isip kung papasok ba ako oh hinde. pangit nga po yung kinalabasan. nag tatanong kung bakit hinde na raw kami bumi bisita. ganun naman palagi eh. Pano daw man gyayari yun.. since namimiss na rin naman ni Kristof ang lolo’t lola niya. ang hirap. Mommy Kristy:“Bianca.” Nag doorbell si Kristof. siguro gusto lang muna nila ako patapusin sa pag kain.. Ayoko na ng ganito eh. Ngayon..Tinawagan kami nila mommy kristy. Lagi daw ba akong aw ayin dahil namimiss na niya sila. Kumain kami ng lunch nila mommy. Sasabihin ko na sa kanila yung totoo. pero bakit lumipat kayo ng bahay? May nang yari ba?” Daddy Larry:“Sabihin mo nga. Wala rin si Dylan. Naniwala . Umiiw as ako sa mga taong mahal ko. nasabi mo n a kay Dylan yung tungkol kay Kristof. Nagdecide kami na bumisita sa kanila. at nakita ko si Kris “Buti naman bumisita kayo! Tara pasok!” binuhat niya si Kr istof “Kristof tumataba ka! Ang bigat mo na oh! Big boy ka na!” “Mommy told me that I look like samchoon!” nag smile si Kris kay Kristof “Of course! Gwapo tayo pareho eh! Let’s go in!” Pumasok na kaming tatlo sa loob.. umupo sa tabi ko mommy Kristy. panget ba yung kinalabas nung inyong paguusap ?” “Sa totoo lang. intervie w. ano ba talagang nangyari sa inyo? Sabi mo naman samin.. walang nagsasali ta sa dining table kung hindi si Kristof at si Kris lang. “Umma. bakit kaya. Hinde siya naniwala. nandito na naman ako sa tapat ng bahay nila.

Anong pumasok sa kukote niya at naging ganyan bigla?!” Mommy Kristy:“Diyos ko. matagal akong na wala. bali lilipat ko na yung pangalan nung bata sa pangalan ko.... kung nirereseto mo ko bilang father-in-law mo.. ewan ko. ang kulit. makinig ka sakin. nagpadala na ng sulat sakin ung attorney niya. hinde na ako umuwi pa ng alabang... respetuhin ri npo nati nyung desisyon niya. Tama naman eh. hinde. wag muna kayong magpa-annul ng kasal. for good na ho. please.” Pinuntahan ko sila Kristof sa m ay pool para makauwi na.” “Ganun po ba. Pati nga ho pala. nandun yung family pic naming. Walang annulment annulment. Dylan’s POV After nung party. ay oko lang lumabas na masamang tao si Dylan. Live-in na rin kami ni Steffi. babalik na ho kami sa Korea.. Tul oy na ho ang annulment.” “Hinde na po mag babago isip nun.” Daddy Larry:“B ianca. Nasabi ko na yung mga dapat. “Merry Christmas na lang po.” “ANNULMENT?!” sabay nilang sinabi “Hindi niya ho ba nasabi sa i nyo? Gusto na niyang maannul yung kasal naming. ngayon wala na akong dapat pang isipin. Kakausapin ko siya B ianca.. iniwan ko siya. ah siya nga po pala. aalis na kami sa March nila Kristof. December 24 na kay a umuwi kaming dalawa sa kanya kanya naming mga pamilya. wag niyong ipa annul yung kasal niyo. hinde ako makakapayag. tapos may solong pic s i Kristof. aayusin natin to..” Napatingin ako sa mga lalagyanan ng pictures.” “Daddy nirerespeto ko ho kayo. feel ko lang hindi umuwi.” Mommy Kristy:“Alam mo bang mahigit isang buwan n a siyang hindi umuuwi dito? Simula nung party. hindi na siya umuwi pa dito. mas naniniwala siya kay Steffi kesa sakin.. .kasi masyado sa mga kaibigan niya. mauna na po kami. Sige ho. .” Daddy Lary:“Nasisiraan na talaga ng ulo yang anak mo Kr isty. yung kasama na si Kristof. madami masyadong nagbago.

alam mo rin naman yun diba? ano ng problema mo?” “Ang problema ko. kagabi pa siya hindi kumakain? Bakit kaya? “Ano bang problema ni mommy?” Daddy Larry :“Dylan. Umupo kami ni Kris at nag salita na si Daddy Daddy Larry:“Ano yung annulment na sinasabi ni Bianca?” Nagsumbong nap ala siya. Hinde niyo pa po ba alam na yung batang dala niya dun sa party niyo ay anak niya?” Mommy Kristy:”Oo.” “Ayaw kitang makita ngayon. pero habang kumakain kami. pwede ba! Hindi ko kamuka yung bata!! Pati ang kapal ng muka niyang ipangalan sa pangalan ko yung anak niya.Pagdating ko sa living room. nakaupo na si Daddy at Mommy. ang tahimik pa rin. Anong akala niya matatanggap ko yun?” Kri s:”Dapat mo lang naman talagang tanggapin yung bata eh. nanonood ng tv. nakakapanibago. pinagpipilitan niya sakin na a nak ko yun. hinde ko anak yun. Kung ano anong pinag sasabi tungkol sa mga bagay na gusto niyang bilhin at mga lugar na gusto niyang puntahan. So gusto niya magmukha siyang mabait ngayon sa pamilya ko? sino bang nag kaanak sa ibang lalaki ha? “Opo. nandito na k o.” sabi ni Kris “Sorry. kagabi ka pa hindi kumakain eh. Bakit. si Kristof. Tinawag na ako ni Kris para kumain. “Ma. magusap tayo pagkatapos kumain mamaya sa living room. kasi madalas si mommy yung maingay sa kainan. wala talaga akon g ganang kumain ngayon eh. 3 years old na siya. kuma in ka naman. “Ma. diba mahal mo si . ala m namin..” Tumayo si mommy at bumalik sa living room. excuse me. nakita ko si mommy.” Pagtapos namin kumai n ni Kris ay dumeretso kami sa living room.” Anong problema? Nag away ba sila ni Daddy? Ilang oras na ang nakalipas at hinde ko parin nakakausap si mommy.

. anak nila yun. Anak nila yun. pero sila ni N athan. pe ro sila ni Nathan.” sabay sabay nilang sinabi “At hinde niyo man lang sinabi sakin? Ok rin kayo noh. ano pang magiging role ko? “Kaya ko naman tanggapin eh. siguro tama yun g naging desisyong niyang itago na lang sayo si Kristof. bakit kelangan pang itago.ate? Bakit hindi mo kayang tanggapin?” Kaya ko naman tanggapin eh.” Kris:“Maniniwala ka ba kung sasabih in naming sayo? Tingnan mo. . kung ganun ka baba yung tingin mo kay ate. Buong buhay ko hindi niya pa ak o nasasampal Mommy Kristy:”HINDE MO BA ALAM NA IKAW YUNG AMA NUNG BATA?! PATI BAKI T MO NABUNTIS SI STEFFI?!?!” “YAN ANG SINASABI NI BIANCA SA LAHAT NG TAO!!! PINAPALA BAS NIYA NA AKO YUNG AMA PARA HINDI NAKAKAHIYA SA PART NIYA! NAAKSIDENTE EH! ANO NG MAGAGAWA KO?!” Daddy Larry:”Dylan matuto kang rumespeto. Pat i.” *pak* Sinampal ako ni mommy. sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan” Ang hirap nam an kasi. Nakikita kong galit sila.. bakit kami l olokohin ni Bianca? Wala ba siyang konsensya?” Hinde ako makasagot.” “Kelan niyo pa ba nalaman?” “Mata gal na. Gusto niyo talaga akong pagmukaing tanga. pwede naman sabihin ng maaga. para hindi siya nahihirapan ng ganito. kaya gusto kong ma-annul yung kasal namin. buntis si Steffi. Kris:“Kuya.” “EH ANG KULIT NIYO EH! IPAG PIPILITAN NIYO SAKIN YUNG BATA!!! EH SA HINDE NAMAN TALAGA AKO YUNG TATAY! ANO B ANG MAHIRAP INTINDIHIN DUN?!” Mommy Kristy:”Sabihin mo nga samin Dylan. Dapat hindi na lang niy a sinabi sayo..

. teka. Dahil anak na talaga ang turin niya kay Bianca.... teka bak it ako nanghihina. buntis pa daw siya. nanghihin a ako. wala namang kasalan nan angyari eh. gusto kong pun tahan si Bianca... pero hinde ko alam yung sasabihin ko.” tumingin ako kay mommy “kahit ano pa ang sabih in niya.. Pinaparusahan ata ako ng Diyo s.. o o nga pala.. ganun yung lumalabas eh. Si Steffi. Kristof tawag sa kanya.. At pag nangyari yun.. naalala ko yung party na nangyari dati na binigay samin nila mommy at papa. sabi niya walang nangyari masama eh. Mommy Kristy:”Ngayong alam mo na. Baki t ka naman naming lolokohin. dahil matagal ng gusto ni mommy magkaanak na babae. Ikaw ang tatay. mas gusto niyo ka si siya kesa kay Steffi.. pwede ka na makaalis ng bahay.” Korea? babalik na siya ng korea? Teka. Tama lang naging desisyon ni Bianca na bumal ik ng Korea.. 3 years old na siya. “tayo na lang bumisita dun paminsan minsan para makasama nat in silang dalawa...” Ako. bakit kinailangan ko pang masabi sa kanya yung mga yun. m ag papakasal na kami ni Steffi. so malaki ang chance na mabali wala lang ito. wag kang maniwala kay Bianca... May proof ka ban g hindi mo nga anak yung bata ha?” Wala. a-ako?? Teka. bakit niya tinago.. bakit kelangan umabot kami sa ganun. gusto ko pang makilala yung anak ko. hinde ko na alam ang ggawin ko... pero.. Grabe ka. Balikan m o na si Steffi.....” Tum ingin siya kay daddy. hinde na niya kaya pang mawala siya. anon g gulo ba tong pinasok ko. naging mabait naman ako ha. pano ko sila mababawi? Umakyat na ako ng kwarto . . pero sana samin maniwala ka. yu n yung pangalan ng anak ko... mag tatayo kami ng pamilya. nag match kayo. ha?” “Kasi mas pabor kayo kay Bianca. wala na akong mukha pan g maipapakita. bakit parang tama sila? Daddy Larry:”Pina DNA test namin yung b ata. Kristofer Dy. pati samin hindi ka naniniwala. at simula nung dumating si Bianca. ang dami kong nasabing masasakit na salita.Daddy Larry:”Sige. paano na to. ipapannul ko yung kasal naming ni Bianca. yung magina ko...” Mommy Kristy:”Sinisigur ado kong matatalo ka. Magpakasal na kayo. Wala ng iba. Sana mabigyan siya ni Nathan ng maganda buhay kasama ni Kristof...

.. ano bang kelangan kong ga win para lang makita ko yung asawa’t anak ko? kahit .. susustentuhan ko yung bata. matagal na raw umalis ng bahay sila Bianca. pasalamat na lang siya at hinde ko siya nagaw ang saktan ng pisikal dahil sa mga nagawa niyang kasinungalingan. pati anak ko hindi ko tinanggap. ayoko na rin ng annulment. lah at lahat ng mga nasabi kong masakit.. tapos na raw yung part nila sa ganitong bagay. Masyado pa ako ng naging mabait sa kanya. Hinde pa ba nil a napapansing nagsisise na ko? sising sisi na ko. sabi ko naman sa kanya na hindi k o siya pababayaan eh. sa mga masasakit na salitang nasabi ko. binabawi ko na lahat.. gagawin ko lahat. patawarin mo lang ako. pero sa bi ni papa... pwede niyo na ko patayin sa m ga nagawa ko. wag lang silang umalis. Chapter 15 Dalawang linggo ang nakalipas..... pero kelangan ako ng asawa at an ak ko. anong klase ak ong tao? Bakit ba ako pinapahirapan ng Diyos ng ganito? Ano bang nagawa kong kas alanan at kelangan ganito kabigat ang maging kapalit? Oo... na hindi ko talaga sinasadya lahat. Si Vander at Carla rin masama ang loob sakin.. ng malaman ko lahat ng katotohanan. sige masama na ko kasi iniwan ko si Steffi habang nag bubuntis siya. Alam niyo namang lahat na mahal n a mahal ko siya diba. si Bianca at ako. Dalawang linggo ko na rin hinahanap yung mag-ina ko. ayaw rin mags alita ni Ryan tungkol kay Bianca. pero hindi ko maisip na magagawa niya akong mapaniwala sa mga pinagsasasabi niya... alam kong buntis siya and all. kasalanan ko raw kung bakit nawala si Bianca. hindi ko pinagbuksan ng puso.. may anak na. kelangan kusa ko raw mahanap si Bianca.. Sinubukan ko silang puntahan sa bahay nila... na nabigla lang ako sa mga nasabi ko. hinde ko naman sinasadya yun eh... papanagutan ko yung bata. Sarili kong asawa hindi ko pinaniwalaan.halatang hinde niya alam yung mga nangyari saming dalawa.Bianca. Sinubukan ko rin tawagan si Mae. mapapatawad mo pa ba ako? kahit hinde na tayo ma gkabalikan. iniwan k o na... pero ayaw ni ya akong makausap.. pero hindi ko sila mahanap. dahil daw sa akin kaya lal ayo sila Bianca. hayaan mo lang makita ko anak ko. please. . Si Ryan palagi yung sumasagot ng mga tawag ko. mabuting hindi na lang daw ako muling nag pakita pa sa buhay ni Bianca. Si Kristof ay anak ko kay Bianca at si Steffi naman. hinde raw kasi nila aakalaing masasaktan ko muli siya. pag nagmakaawa ba ko. nag sisise na ko...

What if hindi ako magustuhan ng anak ko? ano na lang gagawin ko? H inde ko na inisip yung mga pwedeng mangyari. naiinip na rin daw kasi yung bata.. kung gusto mong makita anak m o pmunta ka d2 sa bhay ngayn na. siguro kay Nathan yun. may aayusin daw kasi sila ni Nathan. “Iniwan muna siya ni Bianca dito bukas na raw niya babalikan. please. gagawin ko. hanggang sa makita at makausap ko si Bianca... excited ako na kinakabahan. Isang buwan na ang n akalipas. gano kasakit. kung kinakailangang isugal ko pa yung buha y ko. ayoko.... ibalik niyo lang siya saakin.... may dala siyang auto eh. Gaya ng sinabi ko.” “Ha. hind i ako titigil sa pag hahanap. “Ryan!” Lumabas kaagad ng bahay si Ryan at pinagbuksan ako ng gate. at pag sinabi na niyang ayaw na talaga niyang maayos ung samin.. agad agad akong pumunta kela Ryan. dun. pero patuloy pa rin ako sa pag hahanap. Yung annulment niyo ata iyon. hind e ko kayang mabuhay ng wala si Bianca. para makilala mo na siya.. Hindi ko kayang mawala pa ulit siy a sakin. ang hirap na ng ginagawa ko. gagawin ko lahat ng makakaya ko... p inagsasabay ko ang pagaaral ko sa pag hahanap sa kanila. teka.. masyadong naging mahirap sakin nang mawal a siya sa akin ng tatlong taon.. gaano pa kaya kung habang buhay na siyang mawawa la pa? Alam kong iniisip niyo. hindi na ako makikipag cooperate dun.gagawin ko.. Hindi ko maexplain yung feeling.gano kahirap.. titigil na a ko. ‘oo tama lang na mangyari sayo yan! A*shole ka kasi eh! sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan!’ pero gusto ko lang na malaman niyo na.. nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kristof. From: Ryan Lee Dylan. basta ibalik niyo lang sila sakin.” . tara na. matatagalan pa ang pag datin g ko dun. siya lang ba pumunta dito?” “Oo. buti na lang at nasa alabang ako ngayon kung hinde. Tara pasok na tayo.. 1 new message Opening.

. “Bakit nandito ka ?” humarap si Mae kay Ryan. at sakit na nararamdaman ko... Pano mo maiisip. takot. ang sarap nugn feeling.” Tumalikod si Mae at lumapit sa bata. hinde mo ba naisip na pa god na siya? Sa bagay. pag nay akap mo na yung anak mo. “Sorry? wala na. alam niya na ako yung daddy niya. Alam niya.. eh ang alam mo lang math science at engl ish. bakit parang natatakot ako? bakit parang kinakabahan ako sa bata. “Annyounghasae yo” tapos niyakap niya ako. Dahil sayo aalis ulit si Bianc a.” ngumiti ako. “Dito ka lang.. pumasok na kami ng bahay. tatawagin ko lang si la. “Kung si Ryan pinapaboran ako. ng kaba. ganito pala yung feeling. ” Nagulat si Ryan at Mae sa sinabi nung bata “Daddy? Sinong daddy mo?” “S iya. Niyaka p ko rin siya... . grabe. late na masyado. dahil sayo nasaktan na naman siya. Lumapit sakin yung bata at nag bow.” Hinawakan niya yung bata “Tara na Kristof! Laro tayo sa kwarto ng ps2!” “Pero dito daddy ko eh.. Eto na yun. hinde ko naman sinasadya eh.. pwes ako hinde! Umalis ka na nga dito sa bahay namin!!” “Mae sorry.” Luma pit sakin si Mae. Bumalik na si Ryan...” tapos tumingin siya sakin.. lalayo ulit siya. ng pagod .Nagnod ako kay Ryan. “pinapunta mo? pambihira ka naman!! magagalit satin si B ianca niyan eh!! bakit kakampihan mo pa siya? alam mo namang ginawa niyang miser able buhay ni Bianca eh!” Nakatayo lang sa tabi ni Mae si Kristofer “Mae ano ba. kasunod si Mae at Kristofer. nawala lahat ng stress.

“Kristof. hawig sila ni Bianca.” Birthday? Kelan ba birthday ni ya? “Hinde mo alam birthday ko?” bumitaw siya sa yakap. mag kaugali... pero muka pa rin siyang koreano.. pakiss si daddy.” [app a = daddy] TJ?! Pareho ng ugali? Bakit kaya kami naging magkapareho? Eh sila nga tong magkaugali. p areho daw tayo.? . Masyado atang tinitigan ni Bianca si Nathan. Parang manok! Mag-ina nga talaga sila ni Bianca. pewo hinde pa talaga ko tul og..” Umiiyak siya pag gabi. “Appa! Sabi ni mommy. si mommy kita o iyak pag gabi. “Birthday ko nung nomember gan ito” tapos ginawa niya yung 10 na sa kamay niya (yung pinakita ung daliri lol) “Nove mber 10 baby. pa no mo nalaman na ako yung daddy mo?” Napatingin siya sakin. Lagi niya yun tinitingnan pag may moon na. halika dito... >_< Ilang oras ang nakalipas at hindi ko pa rin magawang bi tawan si Kristof. ang daldal rin niya! Once na nag salita na siya. Rinig ko siya iyak.” “M apagmata?! Hinde ako mapagmata!!!” “Akala mo lang yun. parehong manok! Ang daldal daldal! Pag nagsalita hindi na mapi pigilan yung bibig! “Kaya kayo magkaugali kasi pareho kayong.. tapos tulog na Kristof.. tapos kita ko may h awak siya. at lahat ng masamang katangian mo! tatlong taon pa lang yan. parang na weirduhan at a.” lumapit siya tapos kiniss ko siya. magkasama. “Pakita sakin lola picture mo! pati…” huma rap siya sat v. “Korea pa kami. hinde na siya titigil. Tawag minsan mommy sakin TJ! Ewan ko bakit eh.” mag-asawa nga sila. pero napakatalino. mapagmata. masungit.” “Hawak? Anong hawak niya?” “Picture mo pati siya.Nakatingin lang samin si Ryan at Mae. anong klase ba naman kasing tanong yun. naka smile sila pareho.. “Bakit tagal mo ko di pinuntahan? Pati birthday Kristof di ka punta.

WHY.? yun ata yung pinapanood niya nung bumalik s iya sa alabang eh. *flashback* “Para kang yung lalaki dun sa full house!! Palaging sinasabihan ng bird brain yung babae! N akahanap ka na ng katapat mo oh!” *end of flashback* “Baby..” “But that’s what I said.. Ngayon.. isusu rprise natin si mommy.“Minsan kita ko siya.hinde ko alam yung palabas! Basta full yung alam ko !” “Full house. ulitin mo yung sabi mo kay daddy.” “Ahh. naiinis na si ninang.ha.. don’t tell mommy na nakasa ma mo ako ha?” “Wae?” [why] Ha? Anong weh? San niya natutunan yun? “MAAAEEE!! SI KRISTOF KUNG ANOANO PINAGSASABI!!” Tumakbo papunta sa may living room si Mae. Full.” Humarap sakin si Kristof...” “Very good. Ok? Ako na magsasabi. Sinusubaybayan niya yun eh.. kasi baby.” “ahh. di ko alam bakit siya umiyak.” Sabi ni Mae Full house. pewo nakakatawa naman yung palabas. nood tv. Oo yun nga. ano ng sabi ni mommy bago siya umalis?” “Bawal ako mag Korean.ha.” >_< humarap sakin si Mae “bakit daw. ok?” ... sabihin mo ulit yung sinabi mo kanina kay daddy.” “Why?” “Kristof. Ok. “Kristof.. “bakit?” “Hinde hinde.

umuwi ako ng bahay para kumuha ng da mit at pera.. dinala ko s iya sa Conti’s kung saan yung lugar na inamin sakin ni Bianca.. para ibalot. sinabi nila Mae na doon na lang rin ako matul og. pag lumuhod ba ako sa tapat mo babalik ka muli sakin? Hindi ko pa nasasabi kung gaano ka kahalaga sa akin... Ex cited na kasi kainin yung cake.” Nag smile yung babae tapos kumuka ng cake sa ref. Bianca. Habang namimili kami ng cake na bibilhin may tinuro kaagad siya “Dadd y daddy! Looky looky! I want that one!!” “Mango tart?” nag nod siya habang naka tingin parin dun sa cake. Tuwang tuwa si Kristof nung nakita niya yung mga cake. kahit isang ‘I love you’ hinde mo pa naririnig sakin. kung gaano ki ta kamahal. Ang saya siguro ng pamilya naming pag magkakasama kami.kelan kaya yun? baka naman si Nath an lang yun. siguro si Bianca rin n ag pakain sa kanya niyan.. Si Kristof tuwang tuwa. may dala kaming pasalubong sa kanila. gusto kong burahin yung pangit na nangyari samin ni Bianca dito. na may anak kami.. tutal may kwarto pa naman daw sila dun.. para kumpleto na kami. pag sinabi ko na b a yun sayo. Alam niya rin yun? mag ama nga kami.. nagpadala raw ako nito dati. Umuwi kami kela Ryan pagtapos kumain at bumili ng cake. gusto kong gawing special itong lugar na to. Sana nandito si Bianca. magkakaugali at mababaw. Bumalik ako sa bahay nila Ryan para hiramin si Kristof.aayusin ata niya yung annulment paper nila ni Dylan. mamahalin mo uli ako. yung mango tart.. kasi para kaming triple ts.“Ok!” Maghapon ko nakasama si Kristof. ok lang ba?” ..? Ryan’s POV “Ry. gaya nung pagmamahal mo sakin dati. iiwan ni Bianx dito si Kristof ha? Busy kasi siya.. siyempre.... “Miss. sabi niya.

. sasabihin ko kaya kay D ylan? Ang tagal narin niyang nag hahanap kela Bianca eh. Mahilig mangulat! “Iniwan muna siya ni Bianca di to bukas na raw niya babalikan. naiinip na rin daw kasi yung bata. pag nagkaanak ako tapos hinde o pa nakiki ta ng tatlong taon. para makilala mo na siya. mabait na bata tong si Kristof. hindi na ako makikipag cooperate dun.. siya lang ba pumunta dito?” “Oo. Halata ng kinakabahan siya.“Oo naman. ayoko. may aayusin daw kasi sila ni Nathan. Ok lang yan Dylan. para makasama na niya kahit saglit lang.. nenerbyosin din.. To: Dylan Dylan. kung gusto mong makita anak mo pmunta ka d2 sa bhay nga yn na. teka. “D ito ka lang. Siyempre hinde ko alam kung tatanggapin ba ako nung bata oh hinde.. nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kris tof. tata nggapin ka niya. Hindi ko kayang mawala pa uli t siya sakin. kaya pala hinde siya nag reply kasi nagmaneho kaagad papunta dito. tara labas mo si Kristof...” Nag nod siya at sumunod sakin papasok. Hinde siya nagreply.. siguro ngayon na yung taang panahon para makita na niya si Kristof..” ngumit lang siya bilang sagot. Yung annulm ent niyo ata iyon. Si Dylan talaga oo. nandito si Dylan. tatawagin ko lang sila.. tara na. may dala siyang auto eh. Tumalikod ako kay Dylan at naglakad papunta ng kwarto kung nasaan sila Mae at Kristof. Ano ka ba!” Iiwan daw ni Bianca dito si Kristof.” Napayuko siya sa sinabi ko “Ha. “Mae. sigur o kay Nathan yun. siguro hinde niya pa nababasa. kahit naman ako.” . Tara pasok na tayo... After 15 mins “Ryan!” Lu mabas kaagad ako ng bahay.

. pansin mo. Kay Dyla n naman ay: matalino. magalang. masiyahin. pero once na na timingan mo yung pagiging sensitive niya.” Nagsmile lang sakin si Kristof tapos tumay o. gwapo.. masiyahin. ^_^v Dito na naming pinatulog si Dylan para makasama niya pa ng matagal tagal si Kristof. Perfect combination ba? Hmm. mahilig mag jump sa conclusions. Si Mae nag simula na naman yung bibig. mixture talaga ng dalawa. Hinde mo maintindihan eh. “Kristof. oo minsan manhid siya. magalang? So basically. mayabang. Dinala ni Dylan si Kristof sa phase 1 (lugar sa bf pqu e) para mag dinner. masungit. pero pinag halong Dylan at Bianca talaga t ong batang to. sana pinakinggan muna si Bianca bago nakinig kay Steffi. ang galing! Mixture na mixture ng dalaw a. mapagmata. si Bianca kasi minsan sensitive yan eh. sa t ingin mo mag kakaayos pa si Bianca at Dylan?” “Sa mga nangyari? Ewan ko. may bi sita tayo sa labas! Gusto ka makilala. kahit na ngayon lang sila nagkakilala. Malas lang nakuha niya pagiging mayaban g at mapagmata. Dapat kahit papaano pakinggan naman yung side nung mga lalaki. nasa uso nila yung isa’t isa. Mag-ama yun eh. akalain mo bang pinalabas na sinungaling si Bianca!” “Bob0 rin ka si tong si Dylan eh. Si Kristof parang si Bianca. Tingnan mo ang tagal na pala niyang alam itsura ni Dylan. Ang hirap talaga sa mga babae. nako. mabait. masungit. pero masasakit kasi yun g nasabi ni Dylan. Kung ano ano na pinag sasasabi kay Dylan. Sumunod sila sakin palabas ng kwarto. tamad. “Mae. nagulat din ako. Lalo na si Kristof. sweet?. labas tayo. pumayag naman kami kasi quality time nga naman nila yun.” “OO!! ISA PA YUNG LINTEK NA BISUGO NA YUN! NAKOOO!! SARAP SABUNUTAN!” ..” “Oo nga eh.. sweet. Nagulat kami pareho ni Mae nung sinabi ni Kristof na ‘pero dito daddy ko eh’ siguro nakahinga ng maluwag si Dy lan dun. magalang. tamad pati ung looks. mayabang. ma pagmata. . So ang mga nakuha niya ka y Bianca ay: mabait.” nilapitan ko si Kristof.“Pano niya nalaman?” “Tara na lang. matalino. sobra kung mahurt. matangkad. gwapo. hinde naman lahat ng lalaki sinungaling eh. nagkasundo sila kaagad noh?” “Siyempre. matangkad.

nako! Naaalala ko tong part na to. impusib leng mawala yun .. diba? Chapter 16 Dylan’s POV Bago ako umalis ng bahay nila Ryan pinaalala nila ulit sakin yung vow na ginawa ko kay Bianca 3 years ago. nakasabit dun. pero may copy ako nun.. parang yung last season! Jusko ang hirap hirap utoin ni Dylan nun oh! Ay teka! naaalala ko may sinusulat siya nun e h.. “Kaya lang broken vow eh. hay aan na ang natin si Steffi.. hinde dahil may ana k sila eh. pero kasi mahal nila yung isa’t isa.Eto na naman po si Mae. Hinde ko na maalala kung saan ko naitago y un eh. yung…” “Ano yun?” “Yung. ang to th ink na grabe yung mga binitawan ni Dylan sa sulat na yun ay este vow niya pala y un.. Ngayon ang kelangan nating gawin ay pagayusin yung d alawa.. nasa kwarto ni bianca sa QC. pag balik sabihin natin..” Eepekto ka ya yung plano ni Mae? Eh pano kung hinde niya basahin? Ano na ang mangyayari? Br oken vow na nga ba? Sana naman.. well isa na rin yun... Sasabog na ulit yung ulo niya sa galit! “Hun. alam kong nandito lang yun.. alam mo. forever and ever babe! Yung vow niya kay Bianca!!!” “Yun? ano m ron?” “Kelangan natin yun mahanap at kelangan ibigay ni Dylan yun kay Bianca! for su re lalambot puso niya dun!” Aahhh! Tama! Mababaw lang na tao si Bianca. Masyadong malaki. hind e naman pwede na yun na lang yung ibigay ko noh. hinalungkat ko yung buong kwarto ko. Pagdating ko sa qc.” “SIRA! HINDE PA! kelangan lang natin ipahanap kay Dylan yun at siya mismo mag bigay kay Bianca!” “Sige.” “Oo.. magkaayos na silang dalawa.

ang layo na masyado ng narrating ko.” Tumingin siya kay Nathan. . “Sige. nakipag hiawalay siya sakin. Pero hinde ko talaga kayang maw ala sakin si Dylan. siguro. kelangan ko talagang makausap si Bianca..” Naglakad siya papunta sa lounge. mabasa na niya to. mag bibigay daw siya ng sustento. per o ngayon hindi ko siya pupwedeng pakawalan pa. hinde ako pumayag.. Pe ro kung ayaw na niya talaga. alam ko. Sinulat ko ulit sa isang papel yu ng ginawa ko.. Hinde ako papayag. Sakto nakita ko sila ni Bianca papasok ng hotel. oo ma sama na ko kung masama! Mali yung ginawa ko sa kanila ni Bianca. Hinarang ko sila. papanagutan niya raw yung bata.. pero kelangan ko siya. “Kelangan kita makausap. mauna ka na. tutal. ngayon pa ba ako susuko? Si Alex. Mahal na mahal ko siya.... una ko pa lang siyang nakita. Tama lang na pumunta na lang ako sa states. .. nakita ko na rin yung hinahanap ko. Steffi’s POV Malaki na masyado mga naging kasalanan k okay Dylan. Sana ngayon.. Tama si Nathan. Importante.. pero wala daw siya. 3 months na rin to. Pumunta ako sa hotel kung san nakita ko dati si Nathan.. yun naman talaga ang plano namin. pero wala akong magawa. sabi niya sakin. at kung hindi niya pa rin to tatanggapin. alam kong baliw na ang tingin niyo sakin. dapat hindi ako humadlang sa pagmamahalan nila. Sustento? Para saan? Hinde naman niya anak to eh. Kaya lahat kaya kong gawin para lang s a kanya. sobrang gusto ko na siya.. bago pa kami ikasal eh .hindi ko alam kung ma g wowork yung plano nila. Dahil ang gusto ko lan g makapiling sa habang buhay ay si Dylan. Hinanap ko siya . After 15 minutes. Si ya ang ama nitong dinadala ko. ang panget naman kung i bibigay ko sa kanya ng ganun ganun na lang. pero sana mag work. at naupo. pano ba naman kasi scratch paper lang yun.dito. lahat gagawin ko para lang iwa nan na niya ng tuluyan si Dylan.. Ang sabi niya suportahan naman daw niya yung pagbubuntis ko. take over ko na lang yung busines s ni daddy dun. hinde siya pupwedeng mawala sa piling ko.. Hinde. Siya daw bahala..

. Buntis ako. Effective pala pag aarte ko eh. nagtagumpay ka.. Walang kapatida ang anak ko.. nandun ka. bravo. Wala na lang talaga akong pa ke ngayon.. kahit lumuhod ako gagawin ko. si Kristof.” “Kaya nga eh. Hinde ko alam kung bakit hinde ako nagduda nun eh. hinde na rin naman naming kelangan pang magstay dito kasi wala na rin bias kasal namin. Bianca isipin mo naman si Nathan.. kitang kita sa mga mata niya na nasasaktan siya. eh ako.. “W ag ka sanang magisip na naniniwala ako sa drama mo.. please. kung nung party pa lang sa bahay namin dati.” Seryoso siya. dapat mag saya kana eh. sawang sawa na ko.. “Please. Hinde naniwala saki n si Dylan. Ngayon. kahit anong mangyari aalis na kami ni Kristof . “Please. para lang hinde mawala sakin si Dylan. lumayo na kayo ng tuluyan. Ikaw pinaniwalaan niya. Alam mo nung umpisa pa lang nagtataka na ako eh..” “Dapat lang naman na iwanan ka ni Dylan eh.. Pagod na ako. hiniwalayan ni ya ako. gagawin ko lahat. puso ko nam an susundin ko.“Tungkol saan na naman? Sa mga kasinungalingan mo? pwede ba. buong buhay ko nga yon lang ako lumuhod. wag na kayong ma gpakita pa kay Dylan. Nagawa mo namang bu hayin yung anak mo ng tatlong taon ng wala si Dylan eh. kahit ngayon lang.?” “Oo. pano mo naatim na maloko ako.. kabayaran yan sa mga pina g gagagawa mo! alam mo ba kung gaano kahirap magpalaki ng anak ng walang ama!? A lam mo ba kung gano kasakit sakin tuwing hinahanap ng anak ko yung daddy niya?! Ha? HINDE.” Lumuhod ako sa tapat ni Bianca. kasi alam na niya yung totoo. at alam mong ikakasal kami..” Aalis na sila? ibig sabihin hinde na sila mag kakabalikan ni Dylan? Akin na siya! “Kelan? Sure na ba yan. Lalayo na kami sa buhay ni Dylan. oh sadyang tanga lang ako kasi nagpaloko ako sayo. wala akong nakikitang biro sa mukha niya. nag mamakaawa ako.” Umiwas ng tingin sakin si Bia nca.” “Ayoko na balik an yung nakaraan. Siya lang ang kelangan kong .. Ayaw niyang makipag cooperate dun sa annulment namin. Hinde na mag babag o isip ko. Hinde na mahalaga sakin yung nararamdaman ng iba. hahayaan mo bang mangyari sa kapatid ng anak mo yun? plea se. Pati hinde mo na kelangan gawin yan eh.. at si Dylan yung ama.” “Tumayo ka nga dyan. tama na .

Wala na a kong pakialam. kung ayaw niyang tanggapin si Kr istof. Isang buwan at mahigit na ang nakalipas simula nung nakausap ko si Steffi. tnx tlga. Ngayon. ano yun g sinabi niyang 'alam na niya yung totoo' alin na siya yung tatay ni Kristof? Hu li na ang lahat. Masaya daw. Bianca’s POV Feb 13 na. si Kristof naman laging masay a. pero bakit siya luluhod sa tapat ko? palabas niy a na naman? Pero wala na akong pakialam. kht para samin na lng ni Ry. Buntis siya. Hindi ko na rin naiisip si Dylan. Nagbago na n ga ako ng number eh. Hinde na kami magkakabalikan pa. Ang hindi ko lang maintindihan. baka pag umalis kami sa susunod na buwan. . 1 new message From: Mae Lee Bianx. From: Mae Lee Ok.vday naman e. sbhn mo mgkta kme sa Vivere Suite. Pero wala na akong paki doon. Napapamahal na saka nila si Kristof. Bastos rin pala siya kung magsalita.. at si D ylan yung ama. maging mahirap para sa kanila ang mapalayo kay Kristof. walang kasama s a kwarto yung anak ko. To: Mae Lee Cge.. pls. mauuna na ako.. pag bgyan mo na. pwes ayoko na siya tanggapin pa. ang dami niyang laruan. lagi na lang siyang nag papaiwan kela ninang Mae niya. tuwing sinusundo ko si ya pag nang gagaling siya kela Ryan. solo ko na si Dylan at wala ng makakapigil pa don. Ewan ko ba. Ang alam ko lang is. gusto ka makita ni Dylan bukas. kung wala ka ng kelangan sakin. Oo nga. Siguro kinukulit pa rin sila ni Dylan. 7pm sha rp. Lumuhod siya kung gusto niya. dami raw toys na binibigay.” Tumayo siya at nag lakad papalayo saakin. Gusto niya daw dun. ayoko maniwala. Eto talagang si Mae..atupagin.

.. kung san makikita ko siya... dinner naman tayo eh . kahit malayuan lang.. for sure lunch yan or afternoon.” “Okay.... dinner.” “Regarding naman saan?” “Ha.. Feb 14 nga pala ang v alentine’s day. nakapag move on na ko eh. Ano kayang paguusa pan namin? Yung kay Steffi? Oh baka naman yung annulment lang. nakalimutan ko pa! pano na to.. after 3 years..Bukas. “Ano bang meron bukas at kelangan umalis ako ng bahay?” “It’s valentine’s day tomorrow. gaano ba to kaimportante? “Bianx? You ok? So where do you wanna go tomorrow ?” tumabi siya sakin tapos hinug niya ako. . pangalawang v-day pa lang naming to. Feb 14.. Sa totoo lang wala akog clue eh. Dylan. “Ha..” “Ha. eh si Nathan nag aayang kumain sa labas. tama na. So you wanna have dinner with me so mewhere?” VALENTINE’S DAY?! Ano ba to! Para akong taga bundok. grabe.” nag smilesiya sakin tapos kiniss niya ako sa cheek. pinapahirapan mo lang ako l alo. yung sa annulment. natatakot ako na baka hinde ko na magawa pang umalis ng bansa. dito lang ako.. ok lang ... kelangan daw niya akong makausap. yung tipong.. ayoko ng makita pa siya. “Okay.. anong meron ba bukas? Bakit bigla na lang nagayang makipag kita tong si D ylan... so sige. masyado na akong nasasaktan eh... mag didinner kami.” I lied. hinde k o kayang sabihin kay Bianca na alam ko na yung lahat. baby. eh nakapag Oo na ko kay Dylan eh... pag nakita ko ulit siya.. Dylan’s POV Nabading ako.. sinabi k okay Mae na magkita kami bukas ni Dylan.. hinde eh.

Saktong 7:00 pm dumating siya.. righ t? February 14 6:45 ako nakarating sa Vivere Suites.. wala naman.. at alam daw ni Bianca na ako yung ama ng dinadala niyang bat a. Perfect.” n agsmile ako “Happy Valentine’s day rin. “Tara. Mala mig dun at maganda ang view. Miss n a raw niya ako and stuff. May problema ba? Anong nangyari?” So. .. “Bakit mo nga pala ko gusto makausap? Tungkol saan ba? Uhm..” nag smile rin siya. nalaman ko rin yung totoo. Hinde ako yung naka buntis kay Steffi. Dylan. yun ang akala niya.. hinde ka sumasagot sa mga tawag ng attorney naming. gagawin ko lahat para paniwalaan niya ako. Anyway. pumayag siyangmak ipag kita para lang pagusapan ung annulment? Hinde naman yun yung ipinunta ko di to eh. Tatawagan niya kasi ako sa cellphone eh tapos papapuntahin ako dun. akyat na tayo. maniniwala naman siya sakin eh. Sabi niya rin sakin na hinde maniniwala sakin si Bianca. nilapitan ko siya tapos ngumiti ako. “Happy Valentine’s day nga pala. Kanina. sign na yun hi ndi ba? Pagdating naming sa top floor ng hotel. Nag makaawa siya sakin na wag ko daw siyang iwanan kasi nakau sap niya si Bianca. ano ngayon? Wala na akong paki. inintay ko siya sa may lobb y ng hotel. tinatawagan ka naming pero-“Dylan... nagsmile rin siya.” Nag smile lang ulit siya.?” “Bakit may mali ba?” “Ha. kitang kita mo lahat sa baba.. umupo na kami sa may labas. nakakasama ko rin si Kristof ‘secretly’ tuwing natutulog siya kela Ryan. Nakaorder na kami at lahat lahat.’ Ayoko ng ganun. Tahimik lang kaming dalawa.” “Pangalan mo yun diba? Sanay ka na dapat. pero hindi lang ako sanay na Dylan ang tawag mo sak in eh.Natatakot ako na baka sabihin niya lang sakin ‘so..

“bayad ko to. Mal as. sir.. Tungkol saan ba kasi?” Eto na. tuloy pa rin yung mangyayari. s abihin mo sa kanya na wag siyang mag alala.” Mangyay ari? Ano ba pinag usapan nila? Diba yung pagbubuntis lang ni Steffi? “Nasabi rin n iya sayo na buntis siya.?” nag nod s iya. nagmamakaawa siya sakin na wag ko siyang iwanan... siguro dapat matagal p a lang hinde na ako pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon.. .” “Ah. sasabihin ko na.. eto na po yung order niyo...” Wrong timing.” “Ma’am.” Tapos tumakbo ako papalabas.. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plato. .” “Oo nga.. “Lahat na lang. Lumapit ako sa may cashier at inabot yung pera.“Pwede bang wag na muna natin pagusapan yung annulment na yan. nagkamali ako eh. “Nasabi kasi sakin ni Steffi na nakausap ka raw niya. Nakita ko y ung elevator nasa 8th floor na. sainyo na yung sukli. dinedeny mo. “Bianx. inhale.” sumubo siya ng pagkain... akala ko kasi y un yung gusto mong pagusapan eh. Ginamit ko yung isang elevator at nagmadali. exhale. nahihirapan na akong makalabas sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” Tumayo s iya at nag lakad papalabas ng Skyline. Kumai n muna kami ni Bianca. hinde ako yung tatay nun. tinatanggihan mo lahat ng kasalan an mo! kelan ka ba titino ha?! alam mo. Elevator lang to hinde escalator. Hinde ko siya nabuntis. “Sinabi niya rin sayo na ako yung tatay diba. pero hindi ko na nakayanan “Nasabi niya yun sayo hindi ba?” “…” “Oo?” ..

” i nabot ko ulit yung sulat sa kanya. .” yun na ang magi c word. na daddy na yung tawag sakin ni Kristof.. kahit kelan.. Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan.. please! Kahit ngayon lang. Pero sa kanya na mismo nan ggaling na ayaw na niya. gusto kong mabasa mo to. ayo ko na.” Tumalikod ako at nag lakad pap alayo sa kanya. dun na ko mag momove on...” huminto siya at naglakad ako papalapit sa kanya. seryoso na masyado mukha niya..” “Ang kapal mo rin noh? Sakin ba nakinig ka?! PINAKINGGAN MO BA AKO?! magi sip isip ka nga.. “Dylan please... baka tuluyan silang lumayo sakin. na alam ko na na may anak kami.. Kalimutan na lang natin yung isa’t isa.” hinawakan niya yung kamay ko at nilag sa palad ko yung e nvelope..” pinull niya yung kamay niya at nagsimulang mag lakad.. Chapet 17 Bianca’s POV “Kahit yan na lang ang basahin mo. pupunta na ako ng America ..... hinde mo na ko makikita pa. hindi ko siya magawang tanggihan.. “Makinig ka naman sakin oh!! Alam kong nagkamali ako. dun na ko titira. dun ko na sila kakalimutan.. Hinde ko alam kung bakit hindi ko sinabi yung tungkol kay Kristo f.. Hinawakan ko yu ng kamay niya. ayaw na niya. promise ko sayo... Same date ng graduation ko. kahit kelan." kinuha ko sa may wallet ko yung env elope at inabot sa kamay niya. At hinawakan niya ito. promise ko sayo... na alam kong ako talaga yung tatay. “Kahit yan na la ng ang basahin mo.kalimutan na lang daw naming yung isa’t isa.. kay a hinawakan ko na yung sulat. Nat akot ako masyado....Pag dating ko sa lobby. Tigilan mo na ako... “kung pinahalagaan mo talaga yu ng kasal natin. “Pupunta na ako ng State s. tumakbo ako kaagad papalapit kay Bianca. na nag kikita at nakakasama ko na siya. hinde mo na ko mak ikita pa... Binalik niya sakin yung sulat. “Bianx ...

hindi na k o mahihirapan pa. Eto na ata yung pinaka MASAYANG valentine’s day sa buong buhay ko... he’s gone. Naisip ko na naman si Dylan. hin di ko nap ala dapat isipin pa si Dylan. ayoko na mangdamay pa ng iba.. aalis na siya. ilang linggo na akong hinde makapag isip ng maayos. siguro eto na yung sina sabi nilang ‘silent goodbye’ yung tipong tatalikod ka na lang sa taong mahal mo tapo s hindi ka lilingon. alam niyo na na YUN NA YON. hindi na ko masasaktan..... ayoko yung feeling . For short. coast to coast ang America at Korea. nagiisip. ayokong mag alala pa sila sa aki n. Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan.. makakain at makakilos. February 28 na... eto na yung last day ng feb. Pag karating ko dun. ok na yun. aalis na ko. It’s over. yung tipong.. si Kristof naman nag stay ng 1 linggo kela Ryan.. parang ang daming tumutusok na needles. Buti na lang at naging busy si Nathan sa hotel. Pinapanood ko lang si Dylan mag lakad papalayo sa akin.. hindi mapakali. Ng makarating ako sa hotel. nakalimutan kong susunduin ko pala si Kristof kela Mae. Tama na yung ako lang yung nakakaramdam ng lungkot... nakita k o si Kristof at si Ryan nag lalaro sa may garahe. at ayokong mangyari yun.. dapat sila magkasama ngayon. malabong magkasalubong ulit yung landas na ming. pagod na rin naman ako eh. alam kong makikita lang ako ni Nathan at ni K ristof na nalulungkot.. Madalas talaga ako lang nandito sa kwarto. sosolohin ko na lang yung sakit.. pero bakit ngayon ang sakit sakit ng puso ko..” Hinde ko alam kung bakit sumakit yung puso ko nung sinabi niyang pupunta na siya ng stat es.. “I missed you mommy!!! Kristof di na iwan mommy ng tagal! Sowee.” . nag iisa. 4:30 pm na.. dapat sila yung naglalaro ni Kristof dyan eh.. diba dapat nga maging masaya ako? kasi magkakakalimutan na kami.. Bumaba na ako ng kotse at kumatok sa gate “Umma!! Tito Ry an open the gate!!!! I wanna lab lab mommy!!!” Binuksan na ni Ryan yung gate at si Kristof sinalubong ako ng hug. ayoko pang bumaba. malabong malabo.“Pupunta na ako ng States. hindi siya lumilingon . Naligo ako. Pagod na rin siguro siya. nagayos at dumeretso na kela Mae.

pati mabait na bata yun. pasensya na kung naging magulo si Kristof ha .” “Nag. “Umma.hiwalay kayo? Ak ala ko ba nag date kayo nung v-day?” umiling ako “So. Impusible kasing makasama niy a sarili niyang daddy.. Hinde naman niya alam itsura ni Dylan..” Humarap ako kay Kristof. baka sinasabi niyang parang mom and dad niya sila Mae.. Si ge mauuna na kami. paki sabi na lang kay Mae thank you..?” “Oo. pero. “Ry. hinde mo pa alam yu-“Alam ko na. hayaan na lang natin yun. ata.” “Sige. bibili lang ako ng food ok? dito ka lang.. hindi rin niya ala m yung pangalan nung daddy niya. “Nako Ryan. nag enjoy ka ba?” bumitaw na si Kristof “Mm-hmm. Pumasok na ko ng kotse. Pati pupunta na rin nam an siya ng States eh. Dumiretso na kam i sa kwarto namin sa hotel. like mommy and daddy!” Daddy? Ahh.“Ok lang baby. hindi kayo nag date?” “Dinner lang naman yun eh. naging panget lang kasi pag hihiwalay namin ni Dylan eh. im hungry. ganun l ang talaga. hinde niya . pati yung anak niya kay Steffi di nedeny niya.” Iniwan ko si Kristof sa kwarto.” “Bye tito!” hinug tapos kiniss niya si Ryan..” Nag nod siya tapos nag smile. ibang klase na kasi eh. “say bye na to tito Ryan.” “Alam mo na rin yung states.” “Anak kay Steffi. Hinde ko siya pwedeng isama kung saan saan na lang. Kelan ba siya titino? Lahat ng responsibilidad niya tinatalikuran n a niya eh. Hinde sa masama akong magulang. Pag labas ni Kristof umalis na kami. Pati pinag bawalan ko sila Mae at Ryan na pagharapin yung dalawa.. Tito Ryan and ninang M ae ingatan Kristof! They were bait to me. what if makita p a kami ni Dylan diba? mahirap na... “Umma! I will say bye to ninang!” Tumakbo papasok ng baha y si Kristof.

Ako nga pala si Alex. at hinde siya basta basta nag papapasok ng kung s ino sino.?” . hindi ko siya pinaniwalaan. “Ahh.. hinde ako yung tatay nun. at si Dylan yung ama. tungkol kay Steffi. dinedeny mo.” Napahinto ako sa pag lalakad. Pero hindi ko talaga matandaan kung sino siya.. Hinde ko siya nabuntis. “Bianca. ako yung n akadisgrasya. sige Alex ma una na ko. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plat o....magagawang pag alalahanin ako. mali yung ginawa ko. nasab i niya siguro sayo na buntis siya.. alam kong hindi mo na ako natatandaan.. Sinabi ko na to kay Dylan two weeks ago ata? Oh baka mahigit pa. nagkamali ako eh.” “Hinde yun. nagmamakaawa siya sakin na wag ko s iyang iwanan.” “Hinde...” “Oo nga. Pag balik ko ma y humarang sakin na lalaki.. “Lahat na lang. Bumaba ako pata tumawid at bumili ng makakain sa mcdo. Steffi daw ba? Ano na naman tungkol sa kany a? “Steffi? Ano pinapunta ka niya dito para sabihin na ituloy yung pag alis ko? oo itutuloy ko yun.... siguro dapat matagal pa lang hinde na a ko pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon. ok ka lang ba?” “Hin-hindi ba talaga siya yung tatay. yung anak ko kasi mag isa sa kwarto eh. pero nagkita na tayo nung party niyo 3 years ago.” nag bow ako tapos tumalikod a t nagsisimula ng maglakad “Kelangan kita makausap.. mali. h inde niya ba nasabi sa iyo?” hindi si Dylan yung tatay.? *flashback* “Bianx. importante lang. tinatanggihan mo lahat ng kasalanan mo! kelan ka b a titino ha?! alam mo. “Bianca.. sabihin mo sa kanya na wag na siyang mag alala. nahihirapan na akong makalaba s sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” *end of flashback* Nasiga wan ko siya.” Familiar nga y ung mukha niya.

. “Ok ka lang ba?” tu mungo lang ako. pero mukang natuwa pa siya nung nalaman niya yu ng katotohanan.” “Ahh. sa mga nalilito.. Ngayon na nagsisink in sakin na ma syado akong naging masama kay Dylan. thank you ha. kasama ko siya.. tinamad akong mag luto eh. hinde hinde... ok ka lang ba talaga?” umupo siya sa . kaya lang nasa kotse siya..” “Hinde ok lang. “Eto. nung una natat akot pa akong sabihin kay Dylan.. Sige.” “Ah ganun ba.. dun na muna ako sa kwarto... Ano na lang ang gagawin ko? Ayoko na sirain yung plano niya sa pagpunta sa states. “Bianx.. Pa gpasok ko sa kwarto nakita ko si Nathan t si Kristof nag lalaro. sana tumawag ka na lang sakin kanina para nagpadala ako ng pagkain dito. ako naman pupunta na ng Korea. “ako talaga. hiniwalayan na niya si Steffi. Siguro nahihiya lang sa mga pinag gaga gawa niya..” ngumiti siya tapos kumaway sakin.? Pero huli na ang lahat. sige. Pumas ok si Nathan sa kwarto ko.. graduation na namin bukas .. madami akong nasabing hindi dapat.. sana kahit mag usp na kayo.. ayaw niyang bumaba. nasigawan ko si Dylan. salamat sa effort... suite kasi yung room naming.. Habang naglalakad ako papunta sa elevator hinde ko mapakali. aalis na siya papuntang states.. Nalaman ko rin nun na... ok lang.Umiling siya. sorry. Sige.. teka.." “Ha. Masyadong madami na yung mga nabitawan kong masasakit na salita. Sinabi ko naman na pananagutan ko eh. pero hindi siya pumayag.. Sana makapunta ka.. kelangan ko mag pahinga. at ayoko rin masaktan si Nathan. “pasensya na kung pati kayo ni Dylan nadadamay. so don’t be confuse d. pano mo nga pala nalaman na nandito ako?” “Kay Steffi.” Ok.” “Hindi mo n aman kelangan mag luto eh. Kasi ako lang ang kelangan mailto ngayon. si Steffi yung nagsabi sakin na ako yung ama nung bata . kain na kayo. paano ko na lang mabbawi yun. mauna na ako. . pero wala narin kasing m angyayari sa amin ni Dylan eh.” yumuko si Alex.

ayoko siyang iwanan pero hindi ko kayang mawala sakin si Dylan. “Nate..” Naguiguilty ako kasi ang tagal na palang tinatago ni Nathan na alam niyang masmatimbang pa rin si Dylan sa puso ko.pati gusto kasi kita maging ma saya.. gusto ko maging masaya ako.. ang kelangan niya ay yung tun ay niyang daddy. Pero ngayon. aalis na papuntang states si Dylan. hinde ko alam ang sasabihin ko.” “Pero mas mahal mo si Dylan. tapos iiwanan ka namin?” “Oo. “Mahal naman kita eh.” “Pero huli na ang lahat.. what if biglang hanapi nniya diba? kaya kong gampanan pero siy empre.. baka sa susunod na araw na l ang.?” “Paano ka? Ayaw kitang masaktan..mahal ko kasi kayo eh. ok? mga 12 para lunch break.... pupuntahan natin siya. buhay yung tunay niyang dad Bianx. tayong tatlo nila Kristof.....” Yumuko si Nathan.tabi ko. At alam kong si Dylan pa rin yung mahal mo. Ok?” “Wag na lang.. Kausapin mo siya. gusto kong maging masaya nam an ako kahit papaano... Bianca.” Bumangon ako at niyakap ko si Nathan. pero n ahihiya ako na natutuwa. naiintindihan kita. “nasasaktan k a ba?” “…” “Bakit hindi mo siya pigilan..” “Ok lang ako.. hindi mo ba inisip si Kristof? Kelangan niya ng daddy.” “Pwede ka naman niya maging daddy diba? ayaw mo ba sa amin?” “Hinde naman sa ayaw. pinipilit ko lang huwag isipi n yung totoo..” “Papayag ka kung babalik kami kay Dylan. Chapter 18 .” bumitaw si Nathan “Sige bukas.

Hinde ako mapakali. nasaan ka ba? Magusap nga tayo ng h arap harapan!” “Nandito na ko sa airport na. 10:49 am na. “Anak bilisan mo! Pumunta ka na dito! Baka m atraffic ka pa!” “Ma. masyado akong nabigla. kahit gaano kasakit gagaw in ko yun para lang maging masaya siya.. ngayo n ko na planong pumunta ng states. 1 pm pa fl ight ko. si Bianca parin yung naiisip ko. si Bianca pa rin ang naiisip ko. Naka-off yung cell phone niya. Kumuha ako ng taxi at nagpahatid sa airport.. Subscriber cannot be reached. ngayon ko pa lang ineempake yung mga damit ko.. Siguro papapuntahin na niya ko ku ng saan gaganapin yung graduation ko. ayaw n iya nga palang naninigarilyo ako. siguro kelangan ko na siya tawagan.” “Ha?? Bakit?? Ano ka ba!!” “Sorry...." “Tatawagan ko na lang kayo pag nakaratin na ko dun. nadala sa mga sinasabi ng iba.” Nag sinungaling ako. Gusto ko manigarilyo sa sobrang kaba pero naiisip ko si Bianca. Bakit ba niya . Mommy Tumatawag na si Mommy sakin. Saktong 9 nakarat ing ako dito.. kung gaano kasakit yung mga nas abi ko.. nasa bahay pa ako sa qc. ang tagal pa.... ok? sige ma. kakalimutan ko na siya.” “HA?! Teka. Pero nung huli kong nakausap si Bianca hinde niya ko pinakinggan . Baba ko na.. hinde yung isa lang yung p apakinggan ko. 8:00 am umali s na ko sa bahay. Ngay on alam ko na na dapat parehong side yung aalamin ko. hinde ako na ako aattend. Ano ba ito. tingin ako ng tingin sa ora... alam kong galit siya. pleas e.... Calling. wag na kayong mag alala. Alam kong yung mga sinabi niya sakin si nasadya niya yun. hinde ko naman sinasadyang mangyari yu ng mga nangyari eh.... magusap tayo ng maayos.. kaya nga ko aalis diba kasi.Dylan’s POV Napagdesisyonan ko na na hinde na ako aatend ng graduation ceremony ko . dun narealize ko yung mga nagawa ko sa kanya..” "Dylan. ang hirap.

nagigising ako ng 6 am tapos ang tulog ko 2am. yung kaibigan ni Dylan sa Ateneo... nakakaranas ako ng hilo. I don't need a diamond ring cause you prove your love to me when you say sweet and mellow la la la la la la la la la means i love you la la la la la la la la la means i love you. Oo. ng gutom. Pumasok sa kwarto si Kristof. Hinde ko rin chinecheck cellphone ko. bigyan niyo naman ako ng sign oh. saktong 2 weeks na kong hinde kumakain ng maayos. Pero tinutulog ko na lang to. Lala means I love you...” *end of flashback* Naalala kong sinabi sakin ni Alex. palapit na ng palapit ung ora s ko. Sana makapunta ka. how can I forget!! Bianca’s POV Ngayong araw na to March 1. *flashback* “Ah ganun ba. sana kahit ma g usp na kayo. bogo ship oh yo. ano ba talagang kelangan kong g awin? “Many girls have come to you with a line that was untrue and you just passed them by” Yung babaeng katabi ko kumakanta ”And now your innocent to whim and their lies don't mean a thing why don't you let me drive. appa.” y un yung palaging sinasabi sakin ni Bianca sa dulo ng mga text niya. Ang tulog ko madalas 4 hours lang.... . I wa nna see daddy] Nagulat ako. Ang laman na lang ng tiyan ko ay tubig. graduation na namin bukas. kasi ngayon niya lang ulit siya nagbanggit tungkol s a daddy niya. Nakakata wa.. 11:50am na.” “Lalala... “Umma.. Lord. ngayon wala akong tulog. wala na ba talaga siyang balak buksa n to? Oh sadyang iniiwasan lang niya ko? 12:40 na..pinapatay to? Pano na lang kung emergency. A lam kong wala ni-isang text dun si Dylan.. Sige.” [Mommy.. mauna na ako.

Ngayon na. 12:56 pm na hassle! Bakit ang bilis naman ng oras! Anong oras kaya graduation nun? Binuksan ko na yung cellphone ko. bisita niya ko.” Nagkita na sila. dati naman pag kela ninang ako. naniniwala siya. Nagmadali kami ni Kristof bumaba ng hotel para puntahan si Natha n sa office niya..” tumabi sakin si Kristof sa may sofa “Pewo. hinde ako maka pagisip ng maayos. . kela ngan ko ng tawagan sila Mommy. Sa totoo lang hinde ko alam kung nasasaan siya eh. .? pupuntahan ko ba siya dun? Ano na lang g agawin ko? “Kristof... 6 new messages From: Mae Lee Time: 7:00 am Bianx! 8 yng start ng graduation ni Dylan! 12 or 1 yung celebration sa bhay nila.” tapos nilaro niiya yung hawak niya ng to... hinde pwede eh.....” binihisan ko si Kri stof. Etong toy oh! Bigay daddy.. lahat bago bigay daddy.. alam niya.” “Si.. tara na. alam ni Dylan.” Pumunta kami sa parking lot at nagdrive na si Nathan papuntang al abang. gusto Kristof mahug si daddy. tapos nung huli punta Kristof kela ninang. nagk ikita sila.. ako naman naligo.. pero graduation diba? Malamang sa bahay yun mag cecelebrate.. I miss appa.” Ano daw. “mommy. hinde siya tulog tabi Kristof. tapos dun tulog.sige...“Kristof.. anong gagawin ko.? “Nakita mo na daddy m o?” “Eung. tabi Kristof. naligo ka na diba? Halika bibihisan kita. teka. “Nate! Kelangan natin pumunta kela Dylan. please. Pag kela ninang ako punta siya dun... Mabilisang ligo ang ginawa ko! kinuha ko yung bag susi a t cellphone ko. hin de siya punta dun.

asan si Dylan??” yumuko rin siya. d2 na kmi kela Dylan. ngayon yung flight ni Dylan. “Nate! Konting bilis! Please. . Ang daming msgs. Buti na lang nakabukas yung gate at wala ng hassle. binilisan ni Nathan yung pag patakbo ng kotse. Pero yung kay Mae yung pinak a makuha ung attention ko. pumunta ka na rin d2. Ngayon na daw yung flight ni Dylan papuntang states. Be there. “MAE! RYAN! ASAN SI DYLAN??” Napayuko silang dalawa. “Ma.. “Mauna na ko!” Tumakbo ako pababa ng kotse at puma sk ng bahay. d kba ppnt a? From: Kris Dy Time: 7:35 am Ate ppnta ka ba? From: Carla Gamboa Time: 12:30 B ianx. ok? From: Kris Dy Time: 7:30 am Ate! Mlapit na mgstart..From: Mommy Kristy Time: 7:05 am Bianca.. ni Dyl an.” 1:27 pm na kasi Nasa village na kami. sa may _____ gaganapin ung grad. From: Mae Lee Time: 12:50 Bian ca.. Nakita ko si Mommy Kristy at lumapit sa kanya..

. kung saan kami dating nakatira ni Dylan.. “Pwede pa hiram muna nung kotse? May pupuntahan lang ako. Pero bakit? Mali rin naman ako eh .? Nag-drive ako papu ntang quezon city. kahit i wanan ko si Nathan pag sinabi niyang iwanan ko. hinde lang ako kung hinde kami. hindi ko na mapigilang umiyak. “Bianx.. gagawin ko. Kahit sa hotel tu mawag kami. pat-Ano daw? 1:00 yung fligh?? Tumingin ako sa relo ko.. pero nakapatay cellphone mo... Habang nasa d aan ako.. wala ka raw.... wala na. kanina pa nakalipag yungeroplanong sinasakyan niya.? hinde pa ba sapat si Kristof bilang pruweba kung gaano ko siya kamahal..” Nakita ko si Kristof at Nathan papalapit sakin... Hinde niya akong hinayaan i-explain yung side ko.? hinde pa ba sapat na mahal na mahal ko siya.?” tumulo na mga luha ko “Sinubukan namin.” Nagsmile lang ako ng pilit Babal ik. sa na pinakinggan niya muna yung mga sasabihin ko sa kanya.. kanina pang 1:00 yung flight niya.. hindi ko mapigilang umiyak... lahat kami tinatawagan ka pero walang maka contact sayo. tama....” Inabot niya sakin yung susi.. hinayaan ko yung pride ko ... bakit ganito. feeling ko pasan pasan ko na yu ng mundo. Hinde rin namin alam eh.? iniwan niya ako. magwala magalit.. Akala ko ba ayaw na niyang mahiwalay pa sakin? Pero bakit g anito. babalik naman yun eh.... Kahit ilang beses ko pa ipamukha sa kanya na anak niya si Kristof hang gang sa maniwala siya.“Hindi siya umattend ng graduation niya.. na mahal ko siya.. nakapag pabook nap ala siya ng ticket at kanina niya lang samin sinabi na ngayon niya pala planong umalis.. oo nagalit ako.. “Bakit hinde niyo ako tinawagan.. ni lapitan ako ni Carla at Mae.? tawagan ako? para ano pa. basta ang gusto ko katabi ko siya. ang sakit.. wala na siya. 1:30 na.. gusto kong sun tukin yung tiyan ni Steffi para mawala responsibilidad mo sa kanya. Gusto kong sumigaw. hindi ko siya pinakinggan. bak it ako yung nagsisise? Ano bang mali sa mga ginawa ko? kelangan ko ba talagang m asaktan ng ganito.. ok lang saki n lahat...” “Pag dating nun galing states ibilin na lang natin na tawagan ka niya.. mah al na mahal. gagawin ko.? iniwan niya kami ni Kristof dito. nung nalaman kong buntis si Steffi...

. walang traffi c. Lumuhod ako at niyakap siya... bakit ba sila nakatingin? Ano bang meron? Dahil ba nandito ako at hindi tumuloy sa states? Parang normal lang yun h a... La hat sila naka tingin parin sakin. Aba! Wala na ba a kong karapatang umuwi ng bahay ko? “Bakit?? Hindi ba dapat?” “Si Bianca??!” bakit nila t inatanong sakin si Bianca? hinde naman kami magkasama ah. What happened to forever and ever babe.. “BAKIT NANDITO KA?!” tanong sakin ni Ryan. “Appa. binuhat ko siya. Kumuha ako ng taxi. galing si Bianca dito. pipilitin ko si Bianca na magbago ang isip n iya.” Mabilis ang biyahe. “APPA!!” tumakbo siya papunta sakin.” Nakita ko si K ristof na lumabas galing kusina. M:“Anak. yung inis. Bumaba na ako ng taxi at pumasok na ng bahay. Nakarating ako ng bahay ng 45 minutes. Nandito si Bianca at Kristof.umiral. Mukhang may mga tao pa. ? Chapter 19 Dylan’s POV Napagdesisyunan ko ng hindi umalis. “manong sa ayala alabang. Ang wirdo.. mali talaga ako. yung galit.. Pagapsok ko lahat sila napatingin sakin. kun g nasaan sila dapat nandun din ako.” si Bianca daw ba?? Galing siya dito? “Asan na s iya?” . parang nakakita sila ng multo... “Ewan ko. wala akong pakialam kahit itaboy niya ako ng itaboy kasi babalik at babali k ako sa kanya. Siya at siya lang ang una at huling babaeng mamahalin ko ng gani to. miss kita!” tapos kiniss niya ko sa cheek.

puntahan niyo na si Bianca....” Lumapit sakin si Nathan.” Lumapit sakin si R yan. tumingin tingin ako sa luga r. I was expecting him to be here. Kristo f.... Bumaba ako ng kotse at naglakad sa tapat ng baha y. ang alam ni Bianca naka ali s ka na papuntang states kaya umalis na siya. wag kang aalis.. int ayin mo ko dyan ha. “Dylan.. “Pare hinde pa huli lahat. Van naman dala namin ni Mae eh. Tama na yung sakit na nararamdaman niya..“Umalis na... siguro nakatu log na yun sa eroplano... kahit yung main door naka lock. Vander ang umalis.” sabi ni mommy. Ayos buong tropa. wala akong karapatan.. ako si Mae. wag mo na siyang sasaktan..” “Sige naanak. nakalock ito. walangya ka Dylan. parang kelan lang magkasama kami sa iisang bahay.” Ngumi ti siya sakin. bakit ? Anong nangyayari? Ano bang meron? “Anong pinagsasasabi mo.. hayaan mo lang akong mahalin yung mag-ina ko. Carla.. ngumiti pa siya sa mga sinabi ko ha! diba dapat eto na yung part na sasaspakin na niya ko kasi foul yung mga sinabi ko? “Hindi naman kita pina gbabawalan makasama sila eh. Nathan. si gurado ako pumunta yun sa qc. Binuksan ko yung pinto at pumasok. Labby.” “Wag kang mag-alala. Parang outing.. ka hit hinde kami magkasama basta hayaan mo lang akong makita at mahalin siya. hindi pa kita pinapahintulutan umalis... bakit mo ako iniwan dito. kanina pa.?” “Sundan mo na siya. Hinde naman ako makikipag kompitensya sayo eh. sasab ihin ko nalahat lahat ng nararamdaman ko. Pag inintay mo ko. samahan na namin kayo ni Kristof. promise. Bianca’s POV 2:25 pm na. don’t disappoint her. kinuha ko yung susi sa bag ko. sana pasa yahin mo siya. dito nalang kami n i Papa Mar at Daddy mo. Sakto van dala ni Ryan. kelan lang nag tatalo kam i ng parang . Aba. Tara.. sinusi an ko yung padlock at pumasok.” Walang karapatan? Teka.. Wala na nga talaga siya. Please.

..” Binuk san ko ito at nakita ang isang sulat sa loob.” [uhl gee ma = don’t cry] Pinunasa n niya mga luha ko tapos niyakap niya ko. hindi ko mapigilan yung luha ko tumulo.. may Kristof na kami.MISS YOU LIKE CRAZY . hinde ko ala m kung san niya kinuha ito pero ang tino nung kuha. “Umma!! Uhl gee ma.. Nakita ko dun yung sulat ko sa kanya dati. umiiyak..... pero iba yung n akuha ko.... labas tayo! Bilis!” hinila niya ak o papalabas... finifeel ko yung presence niya.. pag tingin ko nasa sakanya na yung pin board ko. nakaframe ito naka patong sa may lamesa niya. bakit hindi man lang niya sinabi sakin. now I’m hearing things.. Umupo ako sa kama niya. read it here Habang binabasa ko it o. paano naman makakapunta si Kristof dito eh ini wan ko siya sa alabang. hindi man lang niya nabanggit na nabasa na niya ito. Nakita ko rin na may picture ako dun na solo.. Dylan bakit mo kami iniwan.. ngayon wala na siya. “UMMA!” Lumingon ako tapos nakita ko si Kristof nakatayo s a may pintuan. binuksan ko yung bag ko para kunin yung panyo ko.. pag tingin ko may lalaking nakatayo. alam na rin niya siguro na siya si SY. Hindi ko na mapi gilang umiyak. naka dikit na yung amoy niya dito.. nabasa na pala niya.bata pero ngayon. p aulit ulit binabasa yung sulta niya. make him come back home. Naba baliw na ko. Kinuha ko yung unan niya at niyakap ko.. "Please..... uhl gee ma yo." “UMMA!” A no ba to. nakalagay pangalan ko dito... 30 minutes akong ganun... binuksan ko yung k warto niya. hinde naman pwedeng sumakay sa likod ng kotse yan. envelope siya. “Mommy. NOW PLAYING . “Sulat ni Dylan to ha. feeling ko tuloy nandito lang talaga siya.. ano ba to.

?” “I’d love to t please... parang walang saysay na rin buhay ko.. sana ngayo ng alam mo ng mahal kita... ngayon. “May sasabihin ako sa yo.” tapos niyakap ko s iya. sayo a t kay Kristof lang umiikot mundo ko. hinde ako makagalaw. “Dy…Dy. “Labby. parehong par eho kayo.Si Dylan.. bigla akong naging masaya..matagal ko na to dapat na sinabi pero wala akong lakas pero ngayon kelangan ko na tong masabi sayo.. dahil carbon copy mo siya eh.” “Hm?” “Can we start forever now.... nararamdaman ko siya. hm?” “I love you.. nag sisise ako kung bakit binaliwala ko yun. ipinikit ko yung mga mata ko tapos idinilat ulit. I love you so much.” “I love you too.. kasi pag wala ka. sa sobrang pag mamahal ko sayo nasasak tan na ko..... may Kristof man o wala. nagiging iyakin na ko masyado. hindi k o mapigilang maluha.” “Ako rin.. yakap yakap ko... hinde kita kaya ng mawala.. sana maintindihan mo yun. pero nung dumating si Kristof sa b uhay ko. mahal na mahal kita... hinde mo na ako iwanan. and then he .. my love for you is bigger t han all the universe combined. hinde ko kayang mabuhay ng w ala ka. lalo na pag hinde kita nakikita. hinde nga ako nag i ilusyon... let’s make it real this time..” Bumitaw siya sa yakap niya sakin at tiningnan ako sa mga mata “I love you. nandito nga siya. kahit wala talaga tayong anak. totoo nga siya.....” lumapit siya sakin at niyakap ako. “Bianx. hinde ako makapaniwala na nandito siya. mamahalin pa rin kita.. feeling ko sasabog na yung puso ko pag hi ndi ko pa sinabi sayo yung tunay kong nararamdaman.Tofer... “Nung unang beses mong sinab i sakin na mahal mo ko.” Nasabi niya na rin sakin na mahal niya ako.” Niyakap niya ulit ako.” Tinanggal niya ulit yung hug at humarap sakin..

.kissed me.” and it all ended with a kiss.. hinde siya nag ba rong kasi ang gusto ko americana suot niya. Ryan. bagay sa kanya naka americana! Sorry. Sinunod naman niya yung gusto ko kah it gaano kainit!. natetense pa rin talaga ako. Nakasmile silang lahat saming dalawa.. anon a lang gagawin ko. kitang kita ko si Tofer.. Vander. Napalingon ako dahil nakita ko sila Carla. ang gwapo niya.. Totoong kasal na.. Sa Manila Cathedral pa rin yung church gaya nung plinano befor e.” Humarap sakin si Tofer ng naka smile. tapos nag smile sakin. hinde ko alam kung anong sasabihin ko. Si Kristof yung ring beare r namin. Palapit ng palapit yung mukha niya sa akin at nung malapit na mag meet yung lips naming nagsalita siya bigla “I love you.. church wed ding na hinde na school wedding. “You may now kiss the bride. After two months “Kinakabahan ako! OMG! Eto na nga yun.?” “RELAX! Ano ka ba! Kanina ka pa paikot ikot dyan eh! nahihilo na ko sayo!” Sino ba namang hinde kakabahan?? Ikakasal na kami ni Tofer ngayon! After 4 years! Natupad na r in yung plano! Ano ba to. .. Forever. Naglakad ako papunta sa may altar...” “I lo ve you too. ang saya ko. Nathan at Kristof nakatayo sa may pintuan. mas dumami yung guest kaya mas mahal yung gastos. Tinaas ni Tof er yung belo. eto na kami ngayon. Mae. Nakapag exchange na kami ng I do’s isa na lang hinihintay namin.” “Always. sa tagal tagal ng inintay naming dalawa. “Bianca! mag sstart na! labas na tayo!” Lumabas na kami ni Carla at M ae sa isang room sa church. Hinde na rin kami kasal kasalan...

nasa may beach sila. Mae at Carla nag hahabulan. ‘Nasan kaya si Niña’ I thought. at nakita ko sila Ryan.. nat ulog ka ba?” Nagsmile ako tapos umiling.Epilogue “TAPOS NA! SA WAKAS!” tumayo ako at nagsimulang mag stretch ng katawan. Tama boses nga ni Mae at Carla yun. Wala naman talaga akong balak magingwriter eh. to pless! Nagpapamacho ata sa beach.. “Oh gising ka na pala. pero wala parin. hihi! Pagkatapos kong kumain. Teka. asan na nga ba sila? kagabi lang nag kakaraoke sila ha. Lumabas na a ko ng computer room nila Ryan at pumunta sa may dining room para kumain na ng br eakfast. baka masira lang yung araw ko. Gusto ko sanang itanong kung nasasaan si Niña pero ayoko. ... hayaan mo lang akong sabihin yung mga bagay na gust o kong malaman mo. anong ginagawa niya?? “Bianca. Pagkatapos kong makausap si Athena eto lang ang ginawa ko nagtype ng na gtype! Masyado akong nadala sa pinagusapan naming. hinde ako natulog. Lumapit ako kay Dylan at umupo sa tabi niya. Ano bang pinag gagagawa mo kagabi? Teka. Pero bak it parang may kulang. ganun ba ka tagal yung ginawa ko? parang 2-3 hours nga lang inabot ko sa pag ttype eh. Hinawakan niya yung kanang kamay k o. Grabe h inde ako nakatulog para lang itype un? Iba na talaga pag nainspire sa pagsusulat . hinde mo n aman kelangan mag salita eh. Teka. may gusto akong sabihin sayo.. pati buhay namin ni Tofer gi nawan ko pa ng story kahit hinde pa nangyayari. Akala naman niya! Wala namang tao eh.. lumabas ako ng mansion para tingnan kung nandoon sila.. pero masyado na yung nararamdam an ko. non-stop yung pag ttype ko. wow.. Si Tofer naman. ibang klase talaga ako. Dumiretso na ko sa may beach. Naglakad lakad ako hanggang sa makarinig ako ng ingay.” nakatingin lang ako sa kanya tapos nag nod. pero umaga na. Naka upo sa may sand.

.. ayoko na rin itanong.“Bianx.. Ayoko mag overreact ng dahil lang sa past ni tofer. pero sana hayaan mo akong gawing tama yung mga pagkakamali ko. masaya ka mi pareho. Hinde ko n aman daw kelangan gumawa pa ng story namin eh kasi simula pa lang daw nung nagka kilala kami. na nakaalis na si Niña kagabi pa lang. alam ko. hinde na raw nag paalam samin si Tofer.. Pero hinde namin alam kung anong pupwedeng mangyari bukas o sa susuno d na araw ang mahalaga ay yung present.and they lived happily ever after.and they lived happily ever after’ niyang sinabi. Ang sabi n iya pa hinde raw ginagawa yung drama ng buhay. “Sa rang hae. kusa itong nangyayari. ako yung gusto niyang makasama.” nakikita ko sa mga mata niya na seryoso siya.. dun na daw nagstart yung ‘once upon a time’ at sisiguraduhin niya raw n a mag tatapos ito sa ‘. I really love you.. past is past. THE END . at siyempre may tiwala ako kay Tofer na tutuparin niya yung ‘. nagkamali ako. I love you. natawa siya.. I love you Tofer.. pero yung kwento kung bakit umalis si Niña hinde ko alam.” Niyakap ko siya at bumolon g sa tenga niya. so much. Nakwento ko rin sa kanya na magdamag akong gumawa ng story namin. gusto ko siyang sampalin baka sakaling magising siya pero seryoso yung mga mata niya..’ Kagaya ngayon... “Matagal n a kitang mahal. kasi ngayon ang alam ko ako ang mahal niya.” Nakwento sakin ni Tofer nung ara w din nay un.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful