My Girl and I By: SGwannabe © April 2007

Characters: Lance Kristofer Dy = “Dylan” or “Tofer” Bianca Marie Velo = "Bianca" Ryan Lee = “Ryan” Niña A geline Hernandez = “Niña” Nathan Dizon = "SangMin" or "Nathan" Carla Gamboa = "Carla" Mae Aduna = "Mae" Stephany Ablir = "Steffi" Kristofer Dy - Bianca and Dylan's so n (season 2) Kris Dy – Dylan’s brother Larry Dy – Dylan’s dad Kristy Dy – Dylan’s mom Mar Ve lo - Bianca’s dad

Chapter 1 After 3 years and 6 months Grabe, after three years at ilang months andito na ul it ako.. nasisinghot ko na naman ang pulusyon ng pilipinas! Haaaayy grabe.. ang tagal ko din palang nawala, ang tagal kong nag bakasyon.. ang dami kong namiss d ito. Pero ok lang rin, palagi naman akong updated kay Mae at Ryan eh. Ayon, ano pa nga ba? Nalaman ko na lang na nagpakasal yung dalawa! Pero ‘secret’ lang daw yun, sayang daw at wala ako.. si Carla at Vander may baby Bella na. Ako? Ano nga ban g balita sakin? Wala.. ganun pa rin. Nag stay lang kami ni Sang Min sa Korea for 8 months tapos nag punta na kami sa London para tapusin yung mga kelangan tapus in. After nun bumalik ulit kami sa Korea kasi yung dad niya namimiss na daw kami ! Tama, kami. Kami na nga ni Nathan. Siya ang nag palakas ng loob ko para makali mutan si Tofer.. ay hindi na pala dapat Tofer ang tawag ko sa kanya, Dylan na la ng dapat. Pero ang tanong ko lang minsan sa sarili ko.. nakalimutan ko na nga ba siya? O in denial lang ako.. oh well. Ayoko na lang isipin yun. Eto ako, naka u po sa may airport ng pilipinas, nag hihintay ng sundo… samantalang sila-“MOM! MOM! L ooky looky, uncle Sang Min bought me a wowipop!” Si Kristof, siya ang aking buhay ngayon.. siya nag papalakas ng loob ko sa araw araw na dumating.. pag namimiss k o ang pilipinas, iniisip ko lang na kung hindi ako umalis ng pinas, siguro.. wal a sakin si Kristof.. “A lollipop? Wow! Did you thank uncle Sang Min?” nag nod lang a ng baby ko. “Hun, parating na siguro yung driver, sabi kasi ng maid kanina pa raw umalis, so andito na yun in a minute.” Sabay kiss sa pisngi ko. “Hindi mo ba tatawag an sila Carla at Mae para sabihing andito ka na?” Carla.. Mae.. Oo nga pala.. kela ngan ipaalam ko sa kanalina na nandito na ko sa pilipinas.. “Hinde, wag na muna. B aka magulat lang sila pag nakita nila si Kristof eh.. tsaka na lang siguro pag h anda na ko mag pakita sa kanila..” Hinawakan lang ni Nathan ang kaliwang kamay ko at ngumiti. “Mommy.. im hungry.. di pa tayo kain?” binuhat ni Nathan si Kristof “What do you want to eat naman?”

what do you think??” sinisimulan ko na and aking transforma tion..... Syempre ako naman tuwang tuwa! Mahal ko na kag ad tatay ni Nathan nung sinabi pa lang niyang maganda ako! Hehe! Yung mom naman niya pure Korean. para naman hindi na ko mangamba pag nakita ako ng mga tao. Halos nalibot ko na buong Korea. at maganda pa raw napili niya. Kelangan ko gumawa ng paraan pa ra walang makakilala sakin. Masyado kaming malapit sa mga kakilala namin. kasi lahat sila nag kokoreano! Ang alam ko lang naman na salita is Sa Rang Hae.. kung saan iniwan ko yung mga ala ala ko. ba ka mamaya kumalat na nandito na ko sa pilipinas. you look great. parang ang lalim ng iniisi p mo. for eight months parang nag bakasyon lang kam i ni Nathan dun. Nung dumating kami ni Nathan sa Korea. Nakaupo ako sa may sofa sa may living room. dun nung ipinakilala ako ni Nathan sa Dad niya grabe tuwang tuwa. ang daming nag bago. nagmumunimuni. Panalo sa yaman sila Nathan eh ! parang akala mo wala nang bukas kung pag gastusan nila ako. Dumiretso kami sa unang Mcdo na nadaanan namin para makakain. BF Parañaque. ke langan ko mag parlor.. Eto ako nasa pilipinas na. mall tayo! Kelangan ko ata mag bago ng style. “Bianx? You okay? Parang ang lalim ng in iispin mo ah. naculture shock ako eh.... nag lalaro. Dumati ng na yung driver nila Nathan after ilang minutes. 8 months. Ang tagal ko rin pala talagang nawala dito sa pilipinas.. pa rang asawa yung trato niya sakin dun. Si Nathan at Kristof naman nasa kwarto..” “Huh?” sabay lingon ko sa kanya. Spoiled talaga si Kristof k ay Nathan. nandito na ulit ako. Sabi ni Tito mabuti daw at pilipina na tipuhan ni Natha n. Haay pero masaya ko kasi alam kong mahal ni Nathan si Kristof. “You don’t have to change anything.. nakakatuwa kasi nag tatagalog na rin siya. ok?” haay... par ang ako lang magisang taga earth dun. mahalaga sakin.. akala mo responsibilidad niya ko. at dahil dun minahal ko siya.. “Wala lang.. may problema ka ba?” “Wala.“Mmm…MCDONALDS!!” “Okay! Then we’ll eat at McDonalds. Hun.. sobra sobra yung mga ginagawa niya para la ng mapasaya niya ako. kung nasasaan yung mga taong mahal ko. Nagiisip . bakit naisipan mo naman mag bago ng styl e?” .. Pagtapos naming kumain umuwi na kami sa bahay n ila Nathan sa may. Si Nathan naman so brang inalagaan ako nung nasa Korea kami. English tagalong Ko rean dun sa bahay nila.. Wala akong halos masabi.

tara let’s shop for clothes na!” Hinila ko siya papalabas ng salon . Parlor kagad ang unang pinuntahan naming . so ano? Tara na?” nag nod ako... parang hindi ako umalis ng bansa.pano ba ever since bata ako ma haba na buhok ko. A fter 2 hours Lumapit ako kay Nathan... tumingin ng mga damit. “HONEY. Syempre sa ATC kami pumunta. Nagikot ikot kami sa mall. mas bagay sayo ang ganyan. ang plano ko mag pagupit ng buhok medyo maiksi. Para sakin sa kanya at kay Krist of. “Okay. Nagsukat din ako ng salamin dahil medyo lumalabo na yung paningin ko. “Hun.“Bored na ko eh. baka makita nila ma y anak na ko. at iba pa. Nagbihis lang kami ni Nathan tapos dumeretso na kam i sa Mall. next time na lang natin siya isama” wag talaga. nag try at binili.. bulag na nga h alos ata yun eh! Marami rami rin kaming nabili. are we gonna bring Kristof with us??” “Wag na lang siguro.... Ganun ba kong nawala? Bakit .” “Akala ko hindi m o nagustuhan eh. what do you think?” Nakatingin lang siya sakin. mero n na ring All Flipflops. kaya lang masyadong mataas yung grado ng mata niya. and to think na ang mamahal ng damit sa UK at Korea!” “Ano ka ba. So it means hindi bagay. isipin si Nathan pa tatay dahil hawig sila sa mata at kulay.. “You look more beautiful.” Tumayo siya at hinug ako. “Well. nag babasa siya ng newspaper. AY TEKA! Iwan ka na lang pala namin ni Krist of sa parlor.? Ang pangit ba? Hindi ba bagay?” “ARE YOU CRAZY?! TINGNAN MO KAYA YUNG SARILI MO S A SALAMIN!!!!” Pasigaw niyang sinabi sakin. Grabe ang laki ng pinagbago ng ATC. natutulad na ata ak o kay Dylan.. trust me. wait. nagkaron na ng Mango na store dito. pago d yung bata. IT’S PER FECT! I love it. if you want I’ll go with you na lang sa parlor. mag papacolor din ako then medyo I papawavy ko ung buhok ko. . Tinititigan niya lang ako ng matagal.

. “o sige sige.. Dylan’s POV “Dylan!! Manood naman tayo ng movie.... sinilip ko kung yung babae sa loob ng booth. brown kulay ng hair at medyo wavy. Maiksi medium length yung buhok. makita si Dylan dito. ang bigat ng feeling. f eeling ko nandito lang siya sa paligid ko. tama... Habang nag lalakad kami papunta sa may Cinemas medyo bumabagal ung tibok ng puso ko.. may mangyayari bang kakaiba ngayon? “Game pose na!” narinig ko yung babae sa may neo print booth. gusto ko siya makita kahit isang mi nuto lang. tapos nag smile ako. Habang n ag lalakad kami nakita ko ung neoprint na booth. ano ba gusto mo?” ako kas i ang gusto ko lang. baka mama ya mag mukmok ka pa dyan eh. habang papalapit kami ng papalapit sa may neo print booth parang mas lal ong bumabagal yung tibok. magkano?” “150 pesos po. hinila ko si Nathan dun. hindi ko alam kung bakit pera ang bilis kasi ng tibok ng puso ko. “O san na tayo? Pago d ka na ba? Gusto mo kumain o manood ng movie?” “Kahit ano... . Familiar yung boses.. ang tagal na nating hindi na nonood ng movie! 5 months na tayong mag-on pero ung huling nood natin ng movie was 2 months ago!” demand sakin ni Steffi... As a sign na tara na. “Hun!! P a neoprint tayo! Namiss ko to eh. “Tara nood na lang tayo ng movie. parang may kakaibang feeling. Habang nasa loob kami nung booth pabilis ng pabilis ung tibok ng puso ko ang weird.” sabay ngiti.pero baka naman mali lang ung nararam daman ko. e wan ko..” Hinook ko na lang ung arm ko sa arm nya. ano ba. baka natatakot lang ako kasi baka may makakilala sakin dito.” Kinuha ni Nathan yung wallet niya at inabot niya yung pera dun sa babae. W ala lang to... tara na.. binubutterflies pa ko.. ano ba meron? Mamamatay na ba ako? Bakit ganito...” kinurot niya lang ng mahina yung pisngi ko tap os kinausap ung babae “Miss. Hindi ko siya nafifeel.andaming nag bago? Siguro kelangan ko lang talaga mag adjust. parang si Bianca.

But then. yun nga lang hindi ko nasabi sa kanya. Business Management. impusible. minsan halos akala ko lahat ng makita kong bab aeng kahawig ni Bianca siya na. hindi ko alam.... naka eye glasses eh. I have Steffi. oh baka dahil lang para makalimutan ko si Bianca. Wala naman akong sama ng loob kasi sinabi rin sakin ni Bianca na subukan ko muna itry yung course since hindi naman daw kami nagmamadli makagraduate.. th en I’ve decided to ask her kung pwede ko ba siyang maging girlfriend since palagi siyang nandyan sa tabi ko. Since ako na rin naman yung mag aasikaso ng business ni dad dy... per o hindi talaga sya yun. alam mo bang namiss ka nitong ni Mae!! Lagi kang hinahanap sakin! Nags eselos na nga ko eh!!” .. nasiyahan din ako sa management. After ng pagalis ni Bianca dito sa pinas.. And now.. kung bakit hindi niya ko pinakinggan. mahal na mahal ko si ya... ku ng anong mga nangyari sa buhay niya habang nasa ibang bansa siya. nung tiningnan ko yung babae.at aminado ako na hanggang ngayon hindi ko pa rin siya makalimutan. napadalas pag iinom ko. hindi pa uli mag cocross yung landas naming dalawa.. gusto kong itanong kung bakit niya k o iniwan ng ganun ganun na lang. Napaka impusible ng in iisip ko... Bianca...Bianca?! Hinde. ang dami kong gusting sabihin sa ka nya.. Nag date kami for ilang months. kung ba kit kelangan umabot sa ganito yung problema namin. hindi ko nasabi na kaya kong gawin l ahat dahil sa sobrang pag mamahal ko sa kanya. habang wala na ko sa tabi niya. Pero siguro hindi muna ngayon ... dumating din sa point na gusto ko na isuko studies ko para lang hanapin si Bianca. Ang tagal ko na rin kasi silang hin di nakasama simula nung naging kami ni Steffi. siguro b aka hindi na talaga mag cocross yun.. kung may iba na ba siya.. Tatlong taon na simula nung iniwan ni ya ako.. And I’m wishing na hindi niya gawi n yung ginawa sakin ni Bianca. ka hit saglit lang. everything has come to an end.. Pero bakit ganun. Masa kit para sakin yung ginawa niya. parang mas grumabe yung bagal ng tibok ng puso ko... pinagdadasal ko pa rin na sana.. kaya eto ako 5th year ko na sa ateneo. haaay.. gusto ko siya kamustahin. After namin manood ng movie ni Steffi naka salubong naming sila Ryan at Mae labas ng cinemas.. “Grabe Dylan!! Ang tagal na nating hindi nag kita ha! Kamusta ka na? Ano na ba balita sayo?? Kelan ka ba gagraduate ? Grabe. tama siya. I don’t know. mahal niya ang kanyang ‘long bl ack shinny hair’ kaya napaka impusibleng maging siya yan. ginaw a ko yung sinabi niya.. gaya nga ng sabi niya. Nag kayayaan tumambay sa may starbucks. Pero ngayon. ang dami kong gustong marinig mula sa kanya. magkausap kaming dalawa. nag shift ako sa ng course.. ang alam ko lang mahal ko si Steffi. nasa kung saan mang bansa siya ngayon pati bakit naman iibahin ni bianca yung buhok niya. pareho kami ng pinanood na mo vie.. she left me.

wait lang ha. alam na niya ginagawa niya. So mga june.. medyo b usy sa school kasi graduating na.” ngumiti at tumungo lang ako. kung alam lang nila. mahal mo ba?? Pano pag bumalik si Bianca? " “Mae. kelan pa?” tanong ni mae sakin. Si Bianca? Iniwan na niya ko d iba? Pati nakalimutan ko na siya. Kaya kelanga n pumunta kayo dun ha!!” 15 mins ang nakalipas bago ko naalala na kasama pala nami n si Steffi. medyo ok naman sa kanya na kami ni Steffi...” Hindi ko ineexpect na magiging ganun reaction n iya. hindi k o pa kaya. kaibigan niya si Bianca.. .“Hahaha! Kayo talaga! Kasal na kayo pero para parin kayong bata kung umasal! Ganun na ba katagal simula nung hulit tayong nagkita? Eto ok lang naman ako.” “Ka.. bakit parang nag bago m ood niya? Sa bagay. “Talaga? Eh ayun si Bianca oh! BIANX!!!!!!” tumayo siya at kumaway.” “Seryoso! Naka limutan ko na siya!! Matagal na!” Matagal ko na siyang hindi makalimutan. “Excuse lang. Nandito kasi s ila kring eh. isipin nila na ganun ko kadalin g nakalimutan si Bianca.kayo na? Wow.” pag alis ni Steffi dun na ko dinayo ng mga ka tanungan. baka mabigla sila. ano ka ba! Pabayaan mo n a si Dylan.. Kami na nga pala ni Steffi. “Dylan. hinanap ko kaga d kung nasasaan si Bianca..... “KELAN PA KAYO?! ANO KA BA! Buti na lang at hindi ka na nagmumukmok dyan ! Teka. “Ay Ry.. Mae. Hindi ko pa pala nasasabi sa kanila na kami na. hindi ko rin pala alam kung pano ko sasabihin. hayaan na lang natin siya maging masaya. “Nakalimutan? Talaga lang ha! Sino ng niloko mo? Si Ryan? Kasi pareho kayong uto uto? Hahaha! Hay nako... sa march sure na kong gagraduate. puntahan ko lang sa may cinemas... puntahan ko lang friends ko. matanda na siya.” “5 months na kami. Si Bi anca??? Napalingon kagad ako sa direksyon na kinakawayan ni Mae.

” “Sure. “Hun tama na. bwiset .. Nafifeel ko lang na baka si Bianca nga yon. Whatever you say Dylan. naka uwi na ba si Bianca dito sa pilipinas?” tuming in si may sa direksyon na tinuturo ni Ryan.” “Totoo naman eh…” hindi na lang umimik si Mae. Chapter 2 Mae’s POV .. Lumingon na naman ako. “Hindi niyo na ko maloloko. tingnan mo Dylan!! Kamu ka ni Bianca.. ANAK NG TIPAKLONG NAMAN MAE!! KANINA MO PA KO NABIBIKTIMA HA!! Tumawa na naman sila ni R yan. kaya eto quality time talaga kaming tatlo.” hinawakan niya yung braso ni Ryan “Hun. “Oo nga noh. tingnan mo. syempre kelanga n ko na matapos sa pag aaral noh. Sa bf parañaque. may sakit na kayak o sa puso? Ganito ba sin tomas nun? Oh baka. haha!” 360!? Sira ulo talaga tong mag boyfriend na to ha.si Nathan yun diba? Yung kasama niya kamuka ni Bianca..” Sabay tumawa si Mae at Ryan.” Ayoko na mauto noh ! Tama na yung dalawang beses akong pinag tawanan. kanina pa nag three three sixty yung ulo niya eh. “Mae. Pero bakit ganun? Parang ang wirdo na naman ng tibok ng puso ko.“Nakalimutan pala ha.. Nakalimutan ko na talaga yun! Wala na lang siya sakin . Masyado akong nakafocus kay Steffi at sa studies ko... pinagpipilitan niyang nakalimutan na raw niya. Tsss. Ang dami kong namiss sa m ga tao tao... kawawa naman si Dylan eh.. tingnan mo yun.. “Ayaw kasi u mamin na hindi pa siya over kay Bianx eh. naka uwi na ba sya dito?” Hindi na ko mag papaloko sa inyo. Humarap ako sa kanila.. si Bianca oh!! Siya yun diba???” sabay turo niya.. Nakatira na pala sila sa iisang bahay.. Kung si Bianca yan bahala na siya. 30 minutes ng nakalipas at hindi pa rin bumabalik si Steffi. “Hinahanap ko lang si Steffi!! Tssss..

hindi siya mag papacolor.” Nung tumawag ako kay Tito Mar.3 weeks na nakalipas simula nung nakita namin si Nathan sa mall. pananamit. bakit nagiging ganun na si Bianca. kaya lang may iba eh. pero si Tito Mar na mismo nag sabi na hindi pa umuuwi si Bianca. naalala ko si Bianca eh. Ewan ko ba.. kung hindi ko lang to mahal siguro sinapok ko na to.’ May point nga naman si Ryan. “Wala daw sinasabi si Bianca kung kelan siya uuwi eh. ng ug ali.” “Oo ng a..” “Hun. sa tingin mo siya talaga yun? Ano ba sabi ni Tito Mar?” “Tito Mar? hindi ko pa siya nakakausap eh. Pero hindi naman nagsabi si Bianca na uuwi siya. Busy ng a lang siguro yun sa work. Tanong mo kung nakauwi na ba si Bianca. Period. hindi ako mapakali eh. ang laki ng pinag bago niya. hindi siya yun. “Mae! Ano na naman yang iniisip mo dyan?” “Ry an. Hay nako.” “Edi meaning. hindi siya yun.. ma hal niya yung buhok niya. Nangumusta lang daw siya. wala siyang gagawin na kahit na anong makaka damage sa buhok niya. feeling ko siya talaga yun. sige. lahat ng tao pwede magbago.. Si Nathan kasama niya diba?? Impusibleng umuwi mag isa dito si Nathan at iwanan dun sa Korea o sa UK si Bianca. Kilala natin si Bianca. hindi siya mag papa kulot. at itsura lalong lalo na kung nakapunta siya ng ibang bansa. Eto namang asawa ko napaka kulit.. Ayoko na nga lang isipin na nakalimutan na niya kami eh. Lalo na’t alam kong makikibalita yun tungkol kay Tofer. kasi alam kong hindi siya ganun.” “Oo nga noh.” “Oo nga noh. parang hindi rin si Bianca y un kasi gaya nga ng sabi ni Ryan ‘Hindi mag papagupit ng buhok si Bianca ng ganun. Magtatanong ng magtatanong sakin ku ng si Bianca ba yung nakita naming pero siya rin naman kokontra sa sarili niya.. Hindi n a siya masyadong nag oonline.” . w ala naman daw sinasabi si Bianca na uuwi na siya.. Pati iban g iba talaga yung girl eh.” “Sus! Yun naman pala eh! Tawagan mo kaya siya. I swear kamukha ni Bianca yung kasama niya. hindi na rin siya nag tetext at tumatawag.

She fought for him instead.Ano ba to. syempre School of Music yung name nung school. I love you Mae.. yung nag propose siya kay Niña. hindi katulad nila Carla. si Ryan nag mamanage ng school. yung mga nangyari nung prom namin. “Ryan. Look. Alam naman ng parent s ko. I don’t know. Maganda naman ung takbo ng school kasi madaming nag eenroll. Nagpatayo ng school dad ni eh. Tapos malalaman na lang niya na naging sila habang kasal sila ni Bianca. Oo nga pala. May point talaga siya. mag kasakit. Nasa iisan g bahay na rin kami nakatira ni Ry. sa ting in mo seryoso si Dylan kay Steffi?” napatingin sakin si Ryan “Bakit mo naman natanon g yan?” “Just because. since legal naman kami. Ako naman. Ang gulo kasi eh. Ryan lahat ng mga occasions pinag handaan ni Bianca noon... Nag tatrabaho na si Ryan.. ewan.” . naaksidente! Pero natanggap na rin ng parents ni Carla yung mga pan gyayari. Kaya eto buhay na buhay ako kay Ryan. Hun. LEGALLY MARRIED. but she insisted. Wala pa naman sa plano namin ni Ryan ang magkababy. Haay. dapat matagal ng na-fed up si Bianx sa mga ginawa ni Dylan eh. You trust me. kasal sila nung ginawa ni Dylan yun.. Minsan sinasamahan ko siy a sa work. Matalino nga... kasal na kami ni Ry an. pero ‘secret marriage’ lang. mapa birthday ni Dylan o anniversary. Gusto ko nga sana mag trabaho pe ro ayaw ni Ryan.” “Eh malay mo nakalimutan na nga niya si Bianca. Kaya tuloy ang libangan ko.ang matindi pa dun hindi alam ni Dylan ung last part. yung anak nila Carla. lalo na’t alam ni Bianca yung past nilang dalawa. right? I’m sorry. he’s been denying kasi na hindi na niya mahal si Bianca eh. umalis si Bi anca ng hindi nagsasabi kay Dylan. Baka mapagod lang daw ako. nag tuturo rin siya dun. big deal sa isang b abae yung man two-time ung guy.” Tahimik lang s i Ryan “Come to think of it. cinancel niya yung marriage nila dahil lang s a mababaw na reason. ok lang sa kanila since ikakasal naman daw kami ni Ryan soon.” Tumabi sakin si Ryan sa couch at hinug ako “I won’t do that to you.. Diba?” “Hun. yung nagkiss sila. sa bahay lang. Kung a lam lang nila. mawalan ng time sa kany a. pero madalas dito lang ako sa bahay. at ni isa sa mga yun hindi nakarating si Dylan. si baby Bella. And the wo rst part is. . si Carla at Vander yung witnesses namin. lastly sumama siya sa isang guy papunta sa ibang bansa..

. sino to???” “Pa sa loob ko na lang ikukwento. May girlfriend na nga eh. Tara pasok na tayo . Si Kris naman binata na! ang gwapong bata. at siya daw anak ko kaya daw papsi daw tatawag niya. alam mo y an.” Hinawakan ko kamay ni Kristof at pumasok na sa loob ng bahay.Kiniss ko lang si Ryan sa cheek at hinug. Bianca. nasan ka na ba? Bianca’s POV “PA!!!” “SANDALI LA NG. mahal ka ng pamilya ni Dylan. Matalinong bata t alaga tong si Kristof ko. “Oo nga pala pa. Lagi ka nga nilang kinakamusta sakin eh. hinihingi pa nila yung address mo dun. wag mo muna ipapaalam yung tungkol sam in ni Kristof sa mga Dy ha. “Anak kelan ka pa umuwi?? Oo nga pala tumawag si Mae dito. Pero wala na eh. Yung nagiisang babae na na gkagusto sa kanya for 6 years.” “Ano ka ba anak. Hindi ka na daw kasi tumata wag sa kanya. eh hindi ko naman alam kung san ka nakatira kaya hindi ko mabigay bigay. Nung nalaman ni Kristof na si papa yung lolo niya. Ganyan! dapat maging ganyan si Dylan k ay Bianca.” “PAPA?? NANDITO NA KO!!” Bumukas yung pintuan at tumakbo papalabas si papa.. si Kristof. Papsi pa tawag niya kay papa! Kasi daw ako ang tawag ko papa dahil ako ung anak. Nakwento ko na ka y papa lahat lahat.” “Si Kris may gir lfriend na???” “Oo!! At hulaan mo kung anong pangalan!” . hindi pa ho kasi ako handang makita sila eh.. pinalagpas niya si Bianx. “Si-si-sino. tuwang tu wa siya. nahih iya pa ko sa mga nangyari.... yung tungkol samin ni Nathan at yung nangyari sa kin sa UK at Korea. Tara! Pasok pasok!” pag hila niya sakin nakita niya sa likod ko si K ristof..

kaya Bi anca tawag ko.. Hindi parin talaga s iya nagbabago.” [wae = WHY in korean] “Wae? Ano un? Kasi mas matanda ako sa mommy mo. ok?” “Wae? Pewo yun name niya.” “Ay nako. ba kit parang ibang lengwahe niya?” Natawa ko sa sinabi ni papa.and tawag mo rin si mommy ng Bianca eh... Tuturuan ko to ng purong tagalog! P ara hindi na ko inglisin at koreanuhin! Leche.si Dylan?! .. sa korea yan lumaki. “Bianca! Im sleepy..“Ano??” “Sinabi ng hulaan eh..” Napangiti ako nung sinabi niyang Bianca yung name nung girlfriend ni Kris. hulaan mo!!” “Ayoko na manghula! Na bibitin ako sa kwento mo eh! bilis! Ano na??” “Bianca! Bianca yung pangalan ng girlfriend niya.si. Malamang madada may yan. Ang ibig sabihin ng ‘wae’ bakit. Si Kris talaga. Pahihirapan pa ko nito! Baka magi ng anemic ako bigla.. Mga tao dun nagkokoreano.” humarap sakin si papa “Anak dudugo ilong ko dito sa batang to eh. “Pa.” “Papa??” “Pa may anak ka na na lalaki??” “Wala tange!” sumigaw siya big a “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Si. I want milk!” “Kristof. Wag mo tatawagin ng Bianca mommy mo. k amusta na kaya siya.

“Dyan mun a kayo. Ano kaya kelangan ni Dylan kay papa. nakita niya kaya kami ni Nathan sa mall. hindi pa ko ready. san ba? Doon!!” Tumigil siya sa kakapanic tapos humar ap sakin sabay nag kamot ng ulo “Ano nga ba ulit ang kelangan nating gawin? Bakit nga ba tayo na tataranta?” “SI DYLAN!!!!” “Mommy.. OMG! Anong gagawin ko? mag papakita nab a ko? kasi. ewan. Mommy. ok? There’s a bad guy waiting for us outside... ano ba.who’s Dylan?" “Pa. he might eat us alive if he hears us. ang gulo....” “Ne.. nandito.” “Halika dito anak” hinila niya ako papasok sa kwarto ko dati.. wag ka muna maingay..? *FLASHBACK* “Hindi masyadong maganda ung grudge 2 noh? Parang ang corny .. ganito.” pabulong na s inabi ni Kristof.Chapter 3 Si Dylan... an o. bakit lolo labas? The bad guy might eat him.” tinakpan niya yung bibig niya tapos tumungo. “PA!! anong gagawin ko???” Natataranta na rin siya “HA? Ewan. ”Basta just keep quiet baby. wag kayong lalabas hangga’t hindi ako kumakatok ok?” Tumungo lang kami. hindi nya pa kami pupwe deng makita ni Kristof... “Kristof. dito dito! Teka.” “Corny pero natakot ka? Ang weird mo rin talaga noh?” hinampas ko lang braso .. “Papa yung mga gamit naming nasa labas pa ng kwarto!” “AY! O nga pala! Teka teka!” agad agad niyang kinuha yung mga maleta namin at ipinasok sa kwarto. hindi pa siya ready. at lalaong lalo na si Kristof...

Nakit-“DYLAN!!! OH MY GOD!! KAMUSTA NA???” Teka.. kilala mo ba yung girl na yun?” sabay turo ko sa girl “Ewan. Nag last rou nd kami ng ikot sa mall tapos umuwi na rin kami. nahihirapan tuloy akong kalimutan ka... ay Dylan pala... *END OF FLASHBACK* Siguro nga nakita nila ako nun. hinampas ni Mae si Dylan para siguro tingnan kung si Nathan nga yung kasama ko at baka sakaling ako yung kasam a.. baka naman friend siya ni Tofer.. paalis na sila tapos biglang hinaw akan ni Steffi yung kamay ni Dylan... ngayo n ko lang nakita yan eh.. palabasin na natin ung mga tao.” Nakita ko na si Dylan.. kung ano ano number ko dun. napansin ko na nakatingin sakin sila Mae at Ryan. impusible naman yun eh.. Papalabas na kami ng movie house ng bigla akong may nakitang familiar na mukha..ni Nathan. bakit ba kelangan magpa kita ka pa ulit sakin.” isip “A H!!!! OO! Siya nga!! Si Steffi!” “AH!! Oo nga! Naaalala ko na siya... kilala mo ba?” “Kaya nga kita tinatanong eh. teka. kung kela n ako babalik. boses ni Mae yun h a! Dylan!? Nandito si Dylan sa mall na to?! Iisang movie lang pinanood naming da lawa??! “Tara na hun. bakit ganun.. Pag daan naming sa may starbuck s nakita ko sila Mae Ryan Dylan at Steffi. hinde.... siguro nakutuban niya na ako yun. pero sino. teka. kung kamusta na ko. “Nate. baka may nakakilala sakim ni Nathan.... baka sinundan niya kami. hinde. si Mae at Ryan. are they dating? Iba f eeling.. Bakit anong mero n sa kanya?” “Wala. tama. kung mahal ko pa ba siya... ano kaya pakay niya… mag tatanong kaya siya kay papa tungkol sakin.. parang kilal a ko yan eh. haay. Masaya ko for him... maya maya na....” “WAIT! hindi pwede. Dylan. dapat masaya ako for him... Tinuturo turo pa ni Ryan si Nathan. Dylan’s POV ...

.. kamusta na nga po pala si Bianca. masyado lang kaming naghinala na nandidito na siya.. “Oh anak... Anniversary po kasi nila 3 weeks from now. “O nga pala Pa. umupo at nag kwentuhan.. pati mag vitamins sya pala gi. and counted rin po si Bianca pati pwede rin po kayong magdala ng isa pang tao. . eto ako. mahal mo pa ba ana k ko?” Mahal ko pa nga ba si Bianca. Masaya naman siya sa buhay niya dun. Bianca. mabuti naman.” Pumasok kami sa loob ng bahay. Paki sabi naman sa kanya na wag niyang pagurin mas yado sarili niya.. kahit ako tinatanong ko rin yan sa sarili ko eh. matanong ko lang Dylan.” “Sige anak. Pinapabigay nila Daddy.. alam niya naman na sakitin siya eh.Inutusan ako nila Mommy na pumunta kela Papa Mar para ibigay yung invitation sa darating na 25th anniversary nila ni Daddy 3 weeks from now. “Ay oo nga po pal a.. salamat anak. sasabihin k okay Bianca pag tumawag siya. nasan ka na ba. wala pa talaga siya dito. . Sa Westin po gaganapin kasi dun lang yung available...” sabi ko na nga ba..??” napakamot siya ng ulo “AH mabuti naman. bakit napadaan ka? Tara. Nasa tapat ng bahay nila. sasabihin ko yun. Ah... sige. 5 years na dapat ka mi ni Bianca kung siguro andito pa rin siya. May room rin po kaming pinareserve sa inyo. Bihira lang kasi siya tumawag eh... nagbabakasakaling si Bianca ang magbubukas sakin ng gate. Wala pa nga siguro siya.” “Ah.. “Papa??” Walang sumasagot “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Ilang minuto pa ang nakalip as bago siya lumabas.” “Ah ganun ba. yun nga lang palagi daw s iyang pagod. pasok ka.?” “Ah si Bianca? Ayun! May Kris-“Kris...

Opo Bianca nga.” “Po??” Bianca?? May sasabihin ba siya tungkol kay Bianca??! “Y ung girlfriend ni Kris. Matalino nga ako. nagugul uhan na ko.kung san unang gumuho mundo ko. parang may tin atago siya sakin. Kung gusto naman tal aga niya akong makita. Ianne (i-an ne..” Ngumiti lang ako sa mga sinabi niya.. hindi nga sumagot yung tao eh! pinapaasa ko lang pus o ko. pero minsan hindi ko nagagamit ng tama ung isipan ko.. mag ingat ka anak. dun ako napaisip. alam niyo naman siguro sagot dyan. makikita ko na siya.“Pa.. pero t eka. masyado akong umasa.. Mahal niya pa ako. yun nga lang.” Ngumiti ako at lumabas na ng bahay. teka.. akala ko makakapag usap na kami. Bianca’s POV Philippine Westin Plaza?! Dun yung prom naming ha.” “Masaya ako at nalaman kong ganu n mo siya minahal nun.? sa dami ng ginawa ko sa kanya. ako naman tatawagan niya eh. kahit dati. Ang labo. Akala ko pag pumunta k o dito sa bahay na to. hindi niya sinabing mahal . hindi ko naman siya makakalimutan ng gan un ganun lang eh. hindi siya mawawala sa puso ko. mamahalin niya parin kaya ako ? Malamang hindi na.. alis na ko.. mauna na ko. masyado akong umasa. Bakit ko nga naman ba kasi kelangan pang itanong kung nasasaan siya.. nalungkot.” “Oh sige sige... bisita na lang h o ulit ako. mahal niya pa rin ako ? Pano kaya kung nalaman niyang may Kristof na ko. pano nga na man ba niya ko macocontact kung nag bago ako ng number? Ano ba to. teka.. aka la ko mayayakap ko na siya ulit. Ano ba yun? Meron ba akong kelangan malaman? Ewan ko.tatayong tatay sa magiging anak niya. Pero bakit ganun? Bakit parang bitin lahat ng sasabihin niya.a-yan) po kasi tawag namin sa kanya. susunduin ko pa si Kris at yung girlfriend niya sa mall eh. Diba Bianca pangalan nun?” “Ah. O sige po.. “Sige pa. makausap. nabigo..” “Ahh si Bianca. napatunayan kong tamang sayo ko siya ipinagkasundo at ta ma rin na ikaw yung tat-. hindi pa pala.. Pa g sakay ko sa kotse.. Parang may mali..

. ano pa kaya ngayon.hello?” sabi niya.Mae. Kristof is bored!” nagulat si Bianca sa sinabi ni Kristof [Umma = mom. . pero lagi ko rinig sayo un pag wala ka gawa. Wow! Ibang klaseng bata. “Umma!! Let’s play . mommy.” “Walanya ka! Kelan ka pa bumalik!?” “Ha. o kaya dinner dito... Grabe!! Nam iss ko kayong dalawa!!!” sabay hug sa kanilang dalawa. mag tthree years old pa nga lang siya t apos ganito na siya mag salita at isip. ~walangya ano bang klase ng bata to!? Pati bored sinasabi na rin. Wala ako gawa! IM BO RED! Ikaw mommy. baby?” tan ni Bianca “No.~” After 10 mins d umating si Carla at Mae.” “Oo nga!! Hinayupak ka! Pinag taguan mo pa kamin g dalawa! Anong problema mo? Bakit kelangan mag tago ka pa?” “Sorry na..” “SABI KO NA NGA BA! SIGE INTAYIN MO KO! BYE!” ”Teka Mae! Mae!!!” Binaba na ni Mae yung telepono. nagdadalawang isip kung sasagutin niya ba ito.eh. bored ka?” “Palagi naman akong bored anak..BORED!” bored daw oh. wala siyang choice kung hindi ang sagutin niya eto. “Alam mo ibig sabihin ng bored.. “He. o kaya naman umalis sana tayo! Di nner sa labas. m other] “You’re what!?” “I’m.. nakahawak na siya sa t elepono.. ah.. Noone’s POV Nagriring yung telepono nila Bianca sa ba hay..niya ko.. “Sira ulo kang babae ka!! Bakit hindi ka man lang nagsabi ng uuwi ka?! Sana nasundo ka namin sa airport. “BIANC A?!" “Me.

say Hi!” “Hi…” tapos nag wave siya. Haha!” Nagtawanan silang tatlo.” sabi ni Kristof “MOMMY?!” Napangiti na lang si Bianca kela Carla at Mae. “This is your Ninang Carla and Ninang Mae. Tsaka na pag malalaki na sila.“Ano ba kasi nangyari sayo?? Bakit bigla kang umuwi ng walang pasabi samin?” “Gusto ko kasi kayong surpresahin! Ano ba. Andito na ko oh. You’re so cute!! Kiss ninang Carla!” lumapit si Kristof sa kanya at kiniss siya sa pisnge. Korea o Philippine s? Ano sa tatlo? Bongga kung UK baby yan!” “Loko! Korea!” . “Sakto! May boyfriend na si Bella! At gwapo pa!” “Gaga! Isan g taon pa lang anak mo at mag tatatlong taon na ung akin noh! Boyfriend ka dyan.” Lumapit si Kristof kay Bianca. sa tagal ng pagkaw ala ni Bianca sa pilipinas ngayon lang ulit sila nag kasama sama ng sila lang ta tlo. walang mga lalaki sa tabi nila. “Baka gusto mong ikwento si Kristof samin? Si no ba daddy niya? San siya ginawa?!?! I mean... “Come here Kristof.” “MOMMY MOMMY!!” Napatingin sila Carla at Mae kay Kristof “Uh-oh . habang hawa k yung bote ng milk niya. “Aww. Local ba siya o international??” “Wala ngya ka! Anong San siya ginawa?! Ginawa mo namang bagay yung anak ko eh!” “Oo nga na man Carla!” sabay hampas kay Carla tapos timingin kay Bianca “UK. wag na kayo mag tampo.” “Grabe y ang surpresa mo! Epektib!” “OO! Epektib talaga! Halos himatayin ako nung marinig ko boses mo eh!” “Kayo talaga. ‘Hehehe’ na l ang ang nasabi niya.

gusto ko siyang mayak at sabihing ‘Labby! Mag kakababy na tayo!’ pero natata kot ako. Di pa ba halata sa Pangalan?! KRISTOF... tawagin kita pag tapos na kami mag us ap nila ninang. kasi alam kong may m agsasabi sa kanya eh.... Sang Min. Pero bakit kamuka ni Nathan? Teka na guguluhan na ko. baka against siya sa pag bubuntis ko. medyo maputi pa ti putik nag kokoreano!” “Naaalala niyo ba yung nag party kami dun sa bahay nila Dyl an sa alabang?” “Oo naman.. yung nag truth or dare tayo... d alawang buwan pa lang kaming nag sstay dun. kahit na hindi ko ipinaalam sa kanya n a aalis ako. [ne = yes. ineexpect ko na tatawag siya at pipigilan ako. ikwento mo na nga!” “Basta nung tapos na ung pa rtu. Anyway. Gusto ko tawagan si Dylan.” “OMG! Dalawa tatay ni Kristo f?! Sabi mo made in Korea!!!” “Sa korea ko siya nilabas! Duh.baka magalit siya. iniwan kong bukas . tapos sumayaw kayo ni Dylan at nagkalasingan kayong dalawa!! Hahaha! Grabe yun!” “Oo nga! Ibang klase yung part y nay un! Ang saya! Except yung part na kiniss ni Steffi si Dylan. parehong singkit. siya yung d addy.. KRISTOFER” “Oo nga. bakit mo naman natanong?” “Pag tapos nun.” “Ne!” tumakbo papasok ng kwarto si Kristof. Si Dylan. go to your room muna. dun na nangyari yung lahat. Nalaman ko na lang na buntis ako sa Korea na..” “Bakit naman ganun kaagad inisip mo?” “Kasi he never said that he loves m e! Alam niyo bang nung nasa airport ako. so mga April. gust o ko sana bumalik ng pilipinas nung nalaman kong buntis ako. ok] “Si Nathan n ga ba daddy? May hawig kasi silang dalawa eh. dun nabuo si Kristof. Pati ako nagulat. baka hinde niya tanggapin.“OMG! Si Nathan? Siya yung Daddy???” “Bakit naman si Nathan?!” “Oh! Uncle Nathan? Sang Min ??” “Yes baby.

” Lumabas si Kristof ng kwarto t lumapit kay Bianca.fone ko nun.. Kahit na mag text man lang siya ng ‘I love you bianca’ wala pa rin.. hindi ko pa alam gagawin ko sa birthday niya. kasi ang ggwapo ng mga artista sa kanila! Yun ang mga pinag lihihan ko! pati si Nathan. bahala na lang. pano pag bukas may gawa na ko? mommy…” ..” Chapter 4 “Bianx.” “Oo alam naming yun! Pero teka. ewan ko. ayoko masaktan ang natitirang buhay ko.. i want to go out! Wala ko gawa dito eh…” “Oh sige tomorrow punta tayong mall. Kaya rin mukang Korean si Kristof.. Wala naman kasi syang friend s dito.. Kahit pabiro wala pa rin eh..” “November 10?! Ano ka ba!! Yun din ung anniversary ng parents ni Dylan noh! Ano ng plano mo?! Pupunta ka dun ng may dalang bata?” “OMG! Oo nga noh!! Hindi ko p a alam. parang ang hirap.. pero wala.. ayoko ma stress. bigla bigla na lan g akong susulpot na may dalang bata sa pamilya nila? Ayoko. 3 weeks na nga lang eh. ayoko maranasan ni Kristof ang maitakwil ng sarili niyang ama.. kelan birthday ni Kristof?” “November 10. K aya habang nag bubuntis ako.. alam niyo ba kung gano kasakit yun?” “Bakit ba kasi ikaw nakipag hiwalay ng ganun ganun na lang? ano ba kasi problema mo?” “Feeling ko kasi hanggang like lang talaga yung nararamdaman niya sakin. okay?” “Tomo rrow pa? but ngayon ako walang magawa. Jusko! Gwapo naman kasi yung tao eh. parang rebound... “Hindi siguro. kahit bulong wala.. ano na pala plano mo? Ngayon na nandito ka na sa pi nas. hindi ko siya masyadong iniisip.kasi nagbreak sila ni Niña. ipapaalam mo ba kay Dylan na siya yung daddy ni Kristof?” Napaisip si Bianca sa mga sinabi ni Carla. kahit isang beses hindi ko narinig sa kanya na mah al niya ko. ang gulo ko rin eh... “Ma. sa tagal kong nawala.. may tanong ako.

pasok dito pasok dun. Dylan’s POV Nagyaya na naman mag mall si Steffi.. Sukat ng sukat hindi makapili kung ano ba ta laga yung bibilhin. mga babae talaga.” “OH?! Anong pusisyon?” “General Manager.“Spoiled to noh?” “Oo. kasi dito... wag na ... “Oh bakit hindi mo kasama si Nathan?” “Nag tatrabaho yung t ao! Sa hotel siya ng tito niya nag tatrabaho. baka makatu log lang ako. Mae. yung mga kamag anak ni Nathan sa korea masyadong na-spoil siya. “Wag na lang. Isang oras kaming nag iiikot para lang sa mga damit niya. Da mit na hindi naman msyadong nagagamit. mag shopping ka na lang wala ako sa mood manood eh. tara na! ikot tayo.” Sabay na sinabi n i Mae at Bianca Kinabukasan nag punta ng mall sila Carla.” 5 mins after dumating nila Bianca sa mall ay dumating din si Dylan kasama ni Steffi.” N agulat yung dalawa nung sinabi ni Bianca yung pusisyon ni Nathan. TITO nga yung may ari eh. . “Nakakaasar naman..” “W ag nga kayong ganyan!! si Bella rin spoiled eh!!” “Expected na yun.. Jesus. tama na ang kabibianca ko.. Bianx at Kristof gaya ng napag usapan nila. Sige na nga!” Nag ikot ikot ka mi ni Steffi. “Wag na kayong m ag taka.” Sumimangot si Steffi.dito sa ma ll na to palagi kaming pumupunta ni Bianca. minsan tinatamad na ko mag mall. hindi na siay. Siya na naman ang nasa ulo ko! girlfriend ko katabi ko. “Hun I wanna watch a movie” movie? Wala ako sa mood eh . Ngyon si steffi na kasama ko.

gusto kong itanong kung naka uwi nab a s i Bianca.. Green mango ang inorder ko.. possible nam an yun diba? Na magkamuka lang sila. ayoko nama n talaga yun eh. teka nasan ka ba??” “Nasa town ka ba?” “Oo. Nakita ko yung bilihan ng fruit shake.. . Lumingo n lingon ako baka sakaling may makita akong kakilala. kahit si Papa.” “Ok! Bilisan mo ha!” Nagpunta ako sa may food choices para bumili ng inumin. siya si. Pero dinala ako ng mga paa ko s a food choices.. Teka... ano ng oras ka uuwi??” ..siya na kaya talaga yun? Oh baka namamalik mata lang ako? Yu ng babaeng naka eye glasses na maiksi buhok na medyo wavy na light brown yung ku lay ng buhok. bakit?” “Anong ginagawa mo sa town? Kasama mo ba si Ryan? Anong gagawin mo sa town?” “Si Ryan? Hinde eh. yun kasi madalas bilhin ni Bianca.. kamukha niya si Bianca. kasama ko si Carla at yung baby niya pati si Kris“Kris…?” “Si Kris ata yung nakita ko kanina sa may cinemas. siya.. ewan ko ba kung bakit kelangan dun pa ko pumunta eh pwed e naman ako bumili sa jollibee o kaya sa subway. “Oh napatawag ka?” “Mae nasan ka?” “Nasa mall. meet namin ni Carla yung highschool f riend namin. “Stef. pero sa pag hahanap ko. at dun ako napabili ng di oras.. Ewan ko ba kung bakit yun yung binili ko. iba yung nakita ko. Si Mae at Carla wa la rin. ibig sabihin. bili lang ako ng inumin ok? Intayin mo ko dito. Sinubukan kong tawagan si Mae..... yung nakikita ko nga.. walang sinasabi sakin...? eh tatlo lang silang magkakasama nung highsch ool kami eh.. “Dylan??? HOY! Nakatulog ka na ba?!?!?!” “Ah! Loko hinde! Teka. yung babaeng nakaupo.. maasim kasi. yung nakita ko dati...." Highschool friend. yung babang yan.. hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko. siya si Bianca. kasi hindi naman sinasabi sakin ni Ryan na nakauwi na si Bianca..Dalawang oras kaming naglalakad kasshopping niya! Girls. time out.

“Bianca. kung nirerespeto mo ko.. matagal mo ng ginawa yan.. “Niña. sa bf. intayi n mo ko. lumingon ako para harapin siya. “Dylan?” “Ok ok!" “Teka. tumingin ako saglitng damit sa topshop.. I’m sorry. “Nal aman ko yung nangyari sa inyo ni Dylan..” Medyo na gulat ako. tama. pero ang gaganda ng mga damit.. Pero wala na. kasi nakilala niya ako.“Siguro after 30 minutes?” 30 minutes? May oras pa ako para ihatid si Steffi.” Sorry?! too late... Ano sinabi niya ba kagad sayo un? Nag report ba siya kaagad?” “Bianca. pwede ba mag usap tay o?” “Ano pa ba ginagawa natin? Diba nag uusap? Alam mo. kung gusto mo talaga ko maka usap. Siguro naman maliwanag na sa kanya na ayoko .wala na rin kaming dapat pagusapan eh. Bianca’s POV Naghiwalay kami saglit nila Carla at Mae. Wala si Nathan. .. Halos maiyak ako kasi ang mamahal.. wag ka munang umalis ulit.. mali iniisip mo tungkol kay Dylan. Bianca. Matagal mo na sana kong hinanap para lang maayos tong gulo samin. Sige bye na!” Makakausap ko na siya. Ano p a ba ang dapat kong marinig galing sayo? Galing sainyo?! Puro kasinungalingan?” Na payuko na lang ulit si Niña. actually da pat hindi ko na siya kinakausap... kaya walang manlilibre sakin! Habang tumitingin ako ng mga damit may babaeng lumapit sakin... . huli na ang lahat. intayin mo ko. bakit mo nga pala natanong?” “Wala wala.. “Ah talaga? Ang bilis naman kumalat ng balita.. tapos didiretso na ko sa bahay nila Bianca. kamusta ka na? it’s been a long time.” Nag smile siya tapos napayuko..

” Nagsmile ako tapos nag nod. nagawa niya parin akong i-twotime. bakit ba kasi hindi ako nakinig kay Dylan? Bakit kelangan p aabutin ko sa ganitong situation? Pero hindi talaga.. nag taksil siya sakin. sorry sa lah at. give him another ch ance..naalala mo nung nag punta kayo sa resort nila ryan? I wasn’t invited.. alam ko naman na nung mga panahon na yun. “Dito na lang tayo mag usap. pero nagiging malinaw sakin a ng lahat unti unti. ka hit sabihin nating iniwan niya si Niña para sakin.sa pool part.. ako lang. Dito ko na lang inint ay sila Carla.. sana naman magkausap na kayong dalawa. oo nga pala..... pinilit kong magust uhan niya pa rin ako... so wala na talagang chance maging kami ulit.” Ayoko maniwala nung una. nagiging cl ose na kayo. I promise you guys na lalayo ako pag nagkabalikan kayo. halos mabaliw raw siya pag hindi ka niya nakikita. pinilit kong ayusin yung relationship namin.” Pumunta ko sa may food choices at umupo du n. Pinilit kong magustuhan niya ulit ako.. tinapos na niya ang lahat. nag aya na kaagad akong u muwi. Hehe.” “Ohhh.” “Anyway..” “Yeah.. pe ro dun.. I h ave to go na rin. baka iniintay na ko ni Jason sa may starbucks eh.” Tumigil siya sa pag sasalita “Sa totoo lang siya nakipag hiw alay sakin... hindi niya daw alam kung makakayanan niya na mawala ka.” “I have Nathan na.. pinilit ko lang ung sarili ko. Bianca. pinag pilitan k o lang talaga sarili ko. ako may kasalanan ng lahat.” Pool part? Yun ba yung time na nakita namin sila ni Carla? “Sinabi niya sakin na mahal ka niya kaya kelangan nam in mag hiwalay. ako unang nagtapat kay Dylan. Pag dating nila. “Bianca.. and I think he has a girlfriend na. Si Kristof gusto sumama sa . and thanks for listening.. m eaning hindi na kami mag kakabalikan pa.. kahit alam kong napapalapit na loob niya sayo. “Please Bianca...siyang makita at makausap diba? Lumabas na ko ng store habang siya nakatayo pa r in sa loob. gusto ko na rin umuwi...

sige.. umuwi lang kami dito s a pinas hindi ko na siya cinocontact. Mag aayos pa po ako ng ba hay eh.. nag iisip. next time na lang babe. kasama namin sila kanina sa mall.. baka sila Carla na yun. I might go back to korea. “HOY TAMA NA KAKADOORBELL!!! NARINIG KO NA RINIG KO! ETO NA BUBUKSAN KO NA YUNG GATE!” Binuksan ko yung gate “ANO BANG PROB.bahay nila Carla kasi daw gusto niya pa raw laruin si Bella at wala raw siyang k alaro sa bahay..” Nakaupo lang ako sa sala for one hour.. Di-nial ko ung num ber ni Nathan.” “I just. hinatid si Kristof. . Take care...” “Wait. *DING DONG* May nag doorbell.. kung maniniwala ako..” “Oh bakit ka napatawag? Nasa w ork pa po ako.. Ako naman gusto ko mapagisa kaya pumayag ako. Per o mukang sincere si Niña sa mga sinabi niya eh. paki sabi na lang s akanila na namimiss ko na sila.. Bye! I love you. si Kristof nasan? Pakausap!” “Nakela Carla eh.” “I missed you too Bianx.” .missed you Nate.” “I love y ou too..le ma... hang up na tayo baby. “Tofer.. “Hello hun!” “Hey. ay oo nga.” Chapter 5 “Tofer. oh yeah..” “Really? When?” “On Wednesday.” “Oh... Oct 31.” “Ahh.... iniisip ku ng bakit kelangan ngayon ko lang nalaman ung kay Dylan.” Nagulat ako sa nakita ko…sa taong nasa harapan ko.baka isipin niya nakalimutan ko na siya. okay.

Nakatingin lang siya sakin.. hindi siya kumikibo.. hanggang sa ngumiti siya. “Bian ca.. Bianca.. ikaw nga…” hinawakan niya ako sa may balikat. “Oh kamusta? Long time no see ha! Sige pasok na ko! may nakalimutan kasi ako sa loob eh! hehehe! Sige next time na lang!” tinap ko siya sa balikat niya at tumalikod. “Teka hindi pa tayo tapo s mag usap.” Hinawakan niya kamay ko. Magusap? Hindi naman kami nag uusap ha..tapo s na ang lahat. Wala ng dapat pang pagusapan. “Tara sa loob tayo mag usap.” Hinila n iya ako papasok sa loob ng bahay at isinara ang gate. Kinakabahan ako sa paguusa pan naming, feeling ko ang laki ng galit niya sakin.. feeling ko lahat ng sama n g loob niya sakin noon ngayon na niya ilalabas. Feeling ko pag sinabi ko na ngay on na may Kristof na kami… iiwasan na niya ko. “Teka lang ha.. tatawagan ko lang sil a Carla..” hindi niya ako pinansin. Tiningnan niya lang ako. “Hindi ka parin nag bab ago leche.” “May sinasabi ka ba?” “Ha? Sinasabi? Wala ah!” aba! Lumakas ata pandinig niya ngayon! “Carla.. nandito si Dylan eh.. kung ok lang dyan na muna si ano..” “Si Dylan?! Nandyan?! OMG! Pano niya nalaman? Anyway, dito na lang muna matutulog si Kristo f para makapagusap pa kayo ng matagal.” “Hindi ko nga rin alam eh.. sure ka? Ok lang ba sayo? Kasi pwede ko naman siya sunduin eh.” “Sure ako. Magkalaro sila ni Vander ngayon.. BABE SUNDUIN NA LANG DAW BI BIANX SI KRISTOF LATER!” narinig ko na lang n a pinass ni Carla ung fone “BIANX! Ano ka ba! Parang ang layo ng bahay namin ha? N asa iisang pulo lang tayo noh! BF lang to. Pati naglalaro pa kami, pagbigyan mo na ko.. alam mo naman na gusto ko lalaki eh, pero babae inire nito ni Carla!” nata wa ko sa sinabi ni Vander, at narinig ko na binatukan siya ni Carla. “O sige sige. Dyan na siya. Sige bye na, naiinip na ung manong dito eh. bye!” “Bakit ang tagal ni yong magusap? Sino ba ung susunduin mo don?” “Bakit ba ang tanong mo, ha? Anong sino ? Hihiramin ko sana si Bella. Ano

masaya ka na?” “Alam mo ikaw! Ang sungit mo!! Yan ba epekto ng UK?? Pati anong manon g ang pinagsasasabi mo dyan? Loko ka ha!” “Alam mo kung makikipag talo ka lang sakin , pwedeng umalis ka na? madami pa akong pinag kakaabalahan dito eh. kaya kung ok lang, umalis ka na. nasasayang ung oras k-“Bakit ka ba umalis ng walang paalam sa kin noon? Ganun ka ba kagalit sakin?” Natahimik ako.. hindi ko alam isasagot ko. h indi ko naman pupwedeng sabihing sumama ako kay Nathan sa korea, kasi alam kong masasaktan siya.. teka bakit nga pala siya masasaktan.. eh naka move on na siya. “Kasi..Wala lang. ayaw na kita makita eh. Oo. Ganun kalaki yung galit ko sayo. Um alis ako ng pilipinas ng walang pasabi sayo kasi galit na galit ako.” “Hanggang ngay on pa ba galit ka pa rin? hindi mo na ba ko mapapatawad sa mga nagawa ko? pinaki ta ko naman kung gano ka kahalaga sakin ha.. hindi pa ba sapat yun? Hindi ba pup wedeng isipin mo na lang yung masasayang araw natin dati, kesa yung panget na pa st? Bianx.. you just don’t know how much I missed you..” “Tofer, alam mo wala na sakin yun. nangyari na.. nung umalis ako dito iniwan ko lahat ng ala ala natin, lahat ng sakit, hatred at kung ano ano pang memories natin iniwan ko dito. Nung nasa UK ako, madaming nag bago.. madaming dumagdag.. at ngayong nagbalik ako dito..” “…” “Narea lize ko n matagal ko ng nabaon yung past ko matagal na, dahil mas naging masaya ako sa UK.. napalitan lahat yung sakin ng nafeel ko dito ng happiness dun sa UK. “ “Bakit.. meron ka na bang iba?” “Oo. Si Nathan. Siya nagpalakas ng loob ko, siya nagp agaan ng buhay ko. lahat ng pagkukulang mo sakin noon, siya ang nagpuno.” Medyo na g grin siya. Bakit kaya.. may nakakatawa ba? “Bakit ganyan itsura mo?” “Anong ganyan? ano bang ginawa ko na naman?” “Nakakaasar yang smile eh! muka kang demonyo! Parang m ay balak kang gawin

na masama..” “Ako? Bianca, hindi mo ata nagegets eh.. KASAL pa tayo. Hinde pa annull ed yung kasal natin. You’re two-timing me.” Ano daw?!?! Two-timing?? Sino kaya? Baki t naman ako naging two-timer!! “AKO!? Tofer manahimik ka nga dyan. Nakakailang ka na eh.” “Labby, kasal pa tayo. It means ako pa rin ang asawa mo. Si Nathan, kabit.. hiram, sabit. Pinagtataksilan mo ba ko Bianca?” “Ang kapal ng muka mo! Umalis ka na nga!!! Wala ka na naman magawa, guguluhin mo lang buhay ko eh!” Tumawa lang siya n g mahina. Labby.. natatandaan niya pa pala yun.. nung wala kaya ako.. nakayanan niya? “Sige na labby! Alis na ako, alam ko namang naiinis ka na sa pagmumuka ko eh .. you don’t miss me.. not even a bit. Sige! ‘Til next time!” “Ha..ha? Ah.. sige! ‘til nex t time..” Hindi ko siya na miss? Anong hinde.. mabuti pa sigurong ganun na lang an g isipin niya. Hindi ko siya namimiss. Umalis na siya ng bahay. Til next time.. tama Bianca, naka move on na nga siya.. wala ka na sa paningin niya.. wala ka na sa puso niya. Gaya nga ng sabi mo, nakalimutan mo na siya, nabaon mo na sa limo t yung alaala niyong dalawa.. tama. Totoo naman yun eh, I have Nathan and Kristo f na diba? si Nathan na din ang halos tumayong tatay ni Kristof.. kaya parang pa milya na lang kami. Kulang na lang magpa annul kami ng kasal ni Dylan. October 3 1 na, ngayon na ang alis ni Nathan papuntang Korea. Hindi na siya nag pahatid sa kin sa airport dahil baka daw hindi na siya umalis pag nakita niya ko. Nagkausap na lang kami sa cellphone, naiyak ako nung narinig ko boses niya.. nung sinabi niyang.. ‘Bianca, I love you so much..’ ngayon niya pa lang kasi ako nasabihan ng ‘I l ove you so much’ eh, laging I love you lang, o love you. Nung sinabi niya yun.. an g nireply ko lang is ‘I know..’ hindi ko kasi alam kung ‘so much’ din ung nafifeel ko fo r him, kaya hindi ko masabing ‘I love you so much’. Nung nakausap ni Kristof si Nath an, umiyak din siya, bakit daw babalik siya ng Korea ng hindi siya kasama eh nam imiss niya na raw yung mga kalaro niya dun! Hindi ko na masyadong naintindihan y ung pinag usapan niya kasi Korean. Ewan ko ba kung bakit ang talino nitong batan g to! Nagmana nga talaga sa tatay niya! Matalinong makulit. Pero natutuwa ako at sa tatay niya siya nag mana, kasi kung

m ag bihis ka. nakasandal s a may kotse niya. ako ang sumagot since may ginagawa si papa. “Ano kamo?? Si Dylan? Alam na niya? Kelan pa kayo nagkita?” “Nung sabado pa ho. Hindi pa ako handa. hindi ko alam ku ng anong gagawin ko sa kanya. Naligo ako.” “Ikaw talaga . Aalis tayo ngayon. t apos nag suot ng pangalis na damit. at lumabas ng bahay.” “TekBinaba na niya kaagad yung phone. gigisingin ko na.. 27 yun. “Hello?” “Bianx. nako lagot na! pareho kaming magiging matalino sa math! Pati siguro hind i pa yan nagsasalita hehehe! Buti na lang talaga at matalino ang kanyang daddy! Nagring yung telephone.” Sabay may bumusina. “Hin de pa po eh.” Nag nod na lang ako.. natatakot ako.” “Hinde pa! Si. Nakita ko siya.” Napatingin kaagad siya sakin. si Dylan kas ama ko. “Simula nung umalis ka” ... Magsisindi ng sigarilyo..” “Nasabi mo na ba yung tungkol sa bata?” Umiling ako. Ano bang prob lema niya? Bakit nagkakaganun siya? Nakakainis! Wala akong choice.. ikaw bahala. kelan ka pa natutong manigarilyo?” Tumingila siy a. Nagulat nga din ako eh. “Oh sige na.sakin. “Oh saan ka pupunta? may lakad ba kayo ni Kris tof ngayon? Teka natutulog siya eh. Magingat kayo ha. Tsaka na lang siguro. “Kelan ka pa natutong manigarilyo?” “…” hindi s iya sumagot. “HOY! Tinatanong kita. nandyan na siya. nakatayo.

“Kun g magbibisyo ka..” “Ano bang problema mo?? Bakit ka nagkakaganyan?!?!” “IKAW. ha? Oh baka naman nag dodroga ka na rin?” Habang nakatingin parin siya sa langit sumagot siya. hindi pa r in ako makagalaw. but I'm still in love with you. Hinawakan n iya kaliwang kamay ko.” “Ahh. Ayaw na kitang mak ita. sige papasok na ko sa loob. “Oo. Feeling ko nangh ihina ak osa kanta. wag mo lang akong tatalikuran basta basta.“Oh ano pang mga bisyo mo??? Alcoholic ka na ba.” . ok ka lang ba?” “Ha? Oo naman. a kiss i n the rain ‘til the sun shined through. bakit kelangan magpatahi pa ko? pwede namang bumili na lang ako.” Napayuko ako sa sagot niya. wag mo na ko tawagan. Paran g yung eksena dati.” “Gown?!?! Para saan??” “Sa wedding anniversary nila mommy. ewan ko ba parang KABOOM! Natapos na yung kanta. my lo ve for you keeps going strong I remember the things that we used to do. ayoko sumama sa isang patapon na lalaki. Binuksan ko yung radio. Yung nakakabinging katahimikan. bakit mo natanong? Teka. Tama lahat yan. Parang w ala lang.** nung tumingin ako sa kanya. wag mo na ko puntahan. san nga pala tayo pupunta? bakit papunta tayo ng makati?” “Kasi magpapatahi ka ng gown mo... **Even though it’s been so long. pagk abukas na pagkabukas nagulat ako sa kanta. pwede?” ngumiti siya at tumungo. Hindi ako makagalaw. “Sabihin mo lang na tumigil na ko sa bisyo ko.” Tumalik od na ko sa kanya at nagsimulang mag lakad papasok sa loob ng bahay. ang tahimik namin.. gagawin ko n aman eh.. “Bianx. I'd try to deny it.” “Itigil mo na yang mga bisyo mo . hindi ako nakakarelate sa kanya.. Habang nasa daan kami. Siguro naman nabasa mo y ung invitation. napaka seryoso ng itsura niya.

“Pero kung iniisip mo yung mafifeel ni N athan. Humarap s i Dylan sa may bintana. natatakot kasi ako eh. “pwede mo rin palang isama si Nathan.” malungkot yung tono ng boses niya habang sinasabi niya yun. Wala naman masama diba? Yung pang 10th day. para lang mapafeel ko sayo lahat ng namis s mo nung wala ka.” Sinabi k o lang lahat ng nasa isip ko. yun na yun.. nag punta kasi siya sa Korea ngayon eh. nakakakita ako ng traffic sa harapan ko! Siguro matatagalan pa kami. ok lang rin..” “…” Binitawan niya kamay ko. “Wag kang mag alala. Ang alam ko lang..” Hinde naman sa ayaw ko siyang bigyan ng chance. Wala nama nakong sinasabi na nangungulit ka eh. matatagalan din pagsasama naming ngayon.” Hinaw akan niya yung kamay ko. Yung 10 days na yun. :-\alam mo na. tipong. kung yun ung magpap apunta sayo dun. kung wala na talaga. Baka si Nathan talaga yung gusto ko. Kelangan kasama ka sa theme. edi bumalik ka na kay Nathan.. “Gusto ko lang naman bigyan mo ko ng chance eh.” Nabasa niya ata yung isip ko. a t hindi ka na masaya sakin. never mind na lang. mali ata na sinabi kong wala si Nathan. Ano ba to. Ok lang. itama yun g mga mali ko. nag sstart na ngayon. alam ng lahat asawa kita.” “Sige. Bahala na lang kung anong masabi ko. habang wala si Nathan.. m aaga pa naman eh... “May 10 days ka para sa chance mo. natatako t na baka magkamali ng piliin..” “….. yung mahal k o. hindi naman kita kukulitin eh. Pati baka sakaling m ag ka. . “Ano ka ba.” Alam ko na? ang alin? Ewan. ‘should I cling to my past? Or should I let you pass?’ yung nasa utak ko ngayon. yung destined para sakin.. b aka matagalan pag balik niya. yung d ay before ng anniversary at birthday ni Kristof. chance lang naman yung gusto ko eh.. Although may feelings pa rin ako kay Dylan. Napah arap siya sakin.“Kasi.. “Hin de ako sure kung makakapunta siya eh. hinde k o alam yung magiging decision ko...” Teka. .

ang gaganda ng designs nung mga g owns. Feeling ko ako yung may anniversary. ibang iba siya sa picture niyo ha..nakuha yan?” “Blinuetooth ko to galing sa cellphone mo. eto na ba si Bianca ?? Grabe! Ang ganda niya. “Bakit meron ka pa niyan . pero ngayon. ano kaya mangyayari sa d ay 1? Siguro papalpak to! Hari ng sablay tong lalaking to eh. san mo. si Tofer nasa may bintana. Day 1. “Dylan.? Chapter 6 Dylan’s POV .. mukang nagiisip.. “Sige. ano kaya iniisip niya? Pati tuloy ako napapaisip. eto ang gown na isusuot mo!” Pinakita niya sakin yung sketch niya n ung gown. Siguraduhin mo lan g magnda ang kakalabasan ha! Ayoko mag mukhang ewan si Bianca sa party. Parang medyo maluso g pa siya nun.“Seryoso?? Thank you! Thank you bianx!” hinug niya ko. baka mali yung sinasabi ko eh.. Ikaw talaga!” “Dah il maganda ka... “Anong picture yung nakita niya?? ? Baka naman muka akong tanga dun ha!” Nilabas niya yung cellphone niya... magiging special kaya 1st day ng date namin... wala akong masabi. binubusinahan na kami ng mga tao.” Sinukatan ako nung modista. at pinaki ta yung picture naming dalawa. yung nasa cable car kami.” “Tss. Day 1 namin ngayon. Parang well-known sya na mananahi dito sa pinas. Nung nakarating na kami sa magtatahi ng gown..” Nakangiti lang si Dylan. pero ayoko muna m ag salita. yan ang gawin mo sa kanya. hindi ko maexplain yung itsura pero maganda siya. lumapit ako sa kanya at bumulong. tingnan mo! Ang sexy na! at ang ganda pa. ang ganda... Hindi naming napansin na uman dar nap ala yung mga kotse.

Nasabi ko na rin kay Bianca na ang gusto ko lang ay chance.. chance na maiprove sa kanya yung worth niya before.. yung mga hindi ko na padama sa kanya dati..gus to ko mapalitan ung panget na memories ng masasayang alaala. Para kahit hindi na kami magkabalikan, at least nakabawi ako. Para kahit piliin niya si Nathan ok l ang, kasi alam kong ginawa ko lahat ng makakaya ko. pero teka.. hindi ko naisip si Steffi.. Habang nag susukat si Bianca, nasa may bintana ako, naka tingin sa k awalan.. bakit parang nagiging unfair kami sa mga taong ng papasaya samin..? tam a ba tong ginagawa ko? dapat ba talagang ibalik yung nakaraan namin, oh mag stic k na lang kami sa kung sino kasama namin ngayon.. wala naman kasi kaming dapat p ang ipag laban eh.. sapat bang ipaglaban yung pagmamahalan namin kahit pareho na kaming taken? Teka.. bakit ‘pagmamahal namin’ hindi na naman ako sigurado kung maha l niya pa ako.. pero ganun pa rin eh. sapat pa nga ba yun? Hindi ko alam.. sa mg a nangyayari ngayon, ayoko munang isipin yung ibang tao, yung kung sino yung mas asaktan ko, masasagasaan. Gusto ko muna maging maramot. Gusto ko kaligayahan ko na yung isipin ko.. kaligayahan ni Bianca.. alam ko mahal pa niya ako.. mahal ni ya ko. kahit sa tagal na nagkalayo kami, impusibleng makalimutan niya na lang ak o ng ganunganun lang, impusibleng mawala yung pag mamahal niya sakin, kahit kont i alam ko mahal niya ko. Pagtapos magsukat ni Bianca.. “San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" “Ano bang magandang palabas?” “Hmm.. The Messenger? Ewan, m ukha naman siyang ok eh, so u wanna watch that movie?” “Okay. Sa town na lang para m alapit, baka kasi tumawag si Papa eh.” “Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman n iyang kasama mo ako ha?” “Eh kasi.. baka kailanganin ako sa bahay..” “Bakit naman?” “Kasi.. basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh!” We rode the car and went s traight to alabang. Habang nasa sasakyan hindi ko mapigilang titigan si Bianca.. ang laki ng pinagbago niya, hindi na siya yung dating Bianca na nakilala ko, un g nakasama ko sa iisang bahay..

Parang isang malaking make over yung ginawa niya. Transformation. Ang iksi na ng hair niya, hindi na color black, tapos naka eye glasses pa. Kung manamit siya i ba na rin, although ganun pa rin siya manamit, simpleng may dating. Pero iba eh. makikita mo talagang nagpunta siya ng ibang bansa. Namimiss ko yung ganito, yun g sinusundo ko siya sa school niya, nakaupo lang siya sa tabi ko, tahimik nakati ngin sa may bintana, pero madalas nakatingin sakin.. bianca.. bakit ba kasi kela ngan pa tayong umabot sa ganito.. I missed you so much baby.. I need you here, b eside me.. Pagdating namin sa ATC dumiretso na kami sa movie house. Bumili kami ng popcorn at drinks tapos pumasok na sa loob. Hindi ko alam na nakakatakot pala yung palabas! Nakayakap sa braso ko si Bianca hanggat sa matapos ung palabas. P ag tapos na pagtapos nung palabas binatukan kagad ako ni Bianca “Sira ulo ka!! Pli nano mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang pala bas tapos ayan pa pinili mo!!!” “Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako ng a hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapos ung palabas naka yakap ka sa bra so ko! ” Hinampas niya ko ng mahina sa may braso at ngumiti. Haaay. Iba talaga pag siya kasama ko, feeling ko anytime pwede na kong mamatay. “Tara, kain na tayo, 6: 30 na oh.” “Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian!” “Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tsktsk. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. Tara papakainin ko na ung alaga ko!” “ANONG ALAGA?!” “Porky! Hehe! Tara na Porky!” nag lakad n a ko papalayo sa kanya dahil alam ko sasaktan niya ko haha! “BWISET!” Habang naglala kad kami papuntang food choices, ang daming chumecheck out kay Bianca na lalaki. Hindi ako natutuwa. Dapat nga matuwa ako kasi alam kong maganda yung kasama ko, pero bakit parang ayokong tingnan nila si Bianca? Syempre. Ang layo ko kasi sa kanya. Ang iisipin nila solo lang siya. Badtrip talaga.

Habang kumakain kami, ang daming nakakita samin na mga high school friends. Tuwa ng tuwa sila kasi ‘kami’ pa raw. At effective daw pala ang high school marriage. “Dyla n! Kamusta?” sabay tingin kay Bianca, “Hi Bianca!” Humarap ulit siya sakin, “Ayos, kayo pa rin, ano na ba balita? Long time no see ah!” “Ok lang kami, ganun pa rin, walang nag bago. Ay marami palang nagbago.” Sabay tingin kay Bianca. “Maraming nagbago? Ano naman?” “May mga nangiwan at iniwan.” Biglang kumunot noo ni Harry, tiningnan ko na l ang bigla si Bianca, wala siyang reaction, naka smile lang siya kay Harry. “Teka, hindi ko maintindihan.. ano ulit?” nagtatakang tinanong niya. “Ah wala, ikaw anong b alita?” “Wala naman, AY oo nga pala! Balita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun??” “Oo.. syempre kelangan namin tumira sa iisang baha y. Magasawa kami eh!” “Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo??” Nabulunan big la si Bianca sa narinig niya. “WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang balitang yan ?” “Wala. Nagbabakasakali lang. hehe! Bakit wala pa rin kayong junior?” “Bata pa kami! P ati nag punta ng ibang bansa si Bianca, kaya ganun. Hindi naman kami nagmamadali eh..” “Ahh.. sige pare. Una na ako. Baka naiinip na girlfriend ko dun. Goodluck na lang sa inyong dalawa!” “Sige, ingat!” Umalis na siya at nag patuloy nakmai ni Bianca sa pagkain. “Loko talaga yun, bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wal a

“Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung na ngyari?? Nadapa ka!” Hinampas niya yung kamay ko. nasasaktan din ako. hayaan na lang natin. baka yung baby lang ni Carla.” tum akbo ako papunta sa kanya “Ok ka lang ba?? San masakit??” Hindi niya pa nasasabi kun g san. nag lakad lakad kami .? ba ta? Wa. kung may lumabas na balitang may anak na tayo. ok?” Tumungo lang siya tapos nag punas ng luha..” Pagtapos namin kumain.. may batang tumatakbo at natulak siya “Aray. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin n a natin to para makapag ikot pa tayo. Maya maya.. binaba ko siya sa may upuan sa loob ng mall. Pinuntahan ko siya ba ka bigla kasi siyang umalis at iwanan na naman ako.. hawak yung pera. “Tofer... nakita ko na dumudugo ung sa may tuhod niya “Ayan kasi!!! Bakit ka ba kasi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tuloy! M ay sugat. bitawan mo na nga ko!!” Nagsisimula na siyang umiyak.” “Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh. Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall?” “Ha. Pumasok kami sa isang store ng mga damit.. sorry na Banca. “Uuwi na lang ako! Wag mo na akon g ihatid!!!” “Sorry.. “Sinabi ng wag mo akong hawakan! K aya ko sarili ko!!” tuloy tuloy ang pag iyak niya. ihahat id na kita.. tumingin tingin si Bianca ng mga dam it doon.. . Bayaan na lang natin yun. oo nga baka nakita ka niyang d ala mo si Bella. ayoko lang ng nasasaktan ka.wala.” “Ahh. teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng pera! Babalik din ako!” Lu mabas na si Bianca ng store at pumunta sa may atm machine.. Lahat ng tao nakatingin samin. pag ganun kasi.. ayoko lang may mangyari sayong masama. Pag tingin ko nakangiti si B ianca... sorry na.. Binuhat ko siya papunt a sa loob.naman tayong dalang bata.

. agad agad akong lumabas para balikan si Bianca “Tofer!” lumingon ako para tingnan ku ng sino yun “Hon. baka kasi tumawag si Papa eh. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” Si Steffi. Pano na to.” Ngumiti ako at tumalikod na. alam ko narinig ko na yun somewhere. ano naman kung tumawag si Papa?? Potek! Alam nga pala niya na kasama ko si Dylan! Di bali. Pagbili ko ng gamot sa drugstore. "Okay.. so u wanna watch that movie? " The Messenger?? Maganda kaya yun. nilapitan ko si Tofer habang nakat ingin siya sa kawalan. Tiningnan niya ako at ngumiti.. Hindi naman niya siguro mapapansin yun.. "Ano bang magandang palabas?" "Hmm. im not sure kung saan. Chapter 7 Bianca’s POV Natapos na rin ako sa pag susukat. tapos uuwi na tayo. Sa town na lang para malapit... kasi alam kong magagalit siy a at masasaktan ko siya. "San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" gusto ko sana manood muna ng movie! pero hindi ko na man alam kung anong magandang panoorin." Teka.“Intayin mo ako dito. hindi ko naman pwedeng sabihing si Bianca yung kasama ko. bibili lang ako ng band-aid pati gamut. lagot na. ok?” “Bilisan mo ha. "Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman niyang kasama mo ako ha?" ARGH! OO NA IKAW NA ANG MATALINO KRISTOFER! . Th e Messenger? Ewan... mukha naman siyang ok eh..

Siguro pag narinig kong sinabi niya yun. Ang gulo. at eto pa! Hindi ko alam na nakakatakot pala yang The Messenger na yan! Nakakapikon! Buong palabas tuloy naka kapit ako sa k anya! Planado siguro to! Nakakaasar talaga yang lalaking yan!. Hindi ko alam.. kung gaano ako ka-special sayo. basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh! " Habang nasa kotse niya kami. ok lang. i might fall for him. ipa-feel sakin yung mga namiss ko raw nung wala ako... Ngayon ang feeling ko. BAKA KA SI HANAPIN AKO NI KRISTOF! "Kasi. Pero hinde. Ang alam ko lang. ewan! Hindi ko ma-feel! Buong biyahe hindi kami nagimikan.. mahal ako ni Nathan. minsan naisip ko kung mahal niya ba ako. dahil hindi mo kakaya ning mabuhay ng wala ako sa tabi't paningin mo. Like how i fell for him when we were youn g. parang. hindi ko mapigilang mapaisip..... I guess. hindi mo na to kel angan pang gawin.. na ayaw mo akong mawala. mas h igit pa yung pagmamahal ko sa kanya kesa sa sarili ko. mas nahihirapan kasi ako eh. NOON. may bonus naman 'i like you a lot' haaay.. kung gusto m o lang patunayan yung worth mo.... Ano kaya iniisip niya kanina at parang ang lalim.. alam na ngang ma tatakutin ako eh.. but why do you have to make things so complicated now? Sana sinabi mo na lang sakin na. I used to love you with all my heart. baka kailanganin ako sa bahay."Eh kasi... feeling ko mali eh. at mahal ko ri n siya. Napatunayan mo na. bakit niya ako gusto? Kasi mahal ko siya? Kasi alam niyang mamahalin ko pa rin siya kahit may mahal na siyang iba? Oh baka naman kasi natatakot siyang baka wala ng magmahal sa kanya kaya ako na l ang ang pinili niya dahil alam niyang sobra sobra pagmamahal ko sa kanya. " ANO BA TO! BAKIT NGA NAMAN BA AKO K AKAILANGANIN?? KATULONG BA KO?? "Bakit naman? " Nagtatakang tanong niya. dumi retso na kami para manood ng movie. masyado mo akong pinapahirapan sa mga ginagawa mo. o sadyang gusto niya lang ako. He's been forgiven. Bakit kelangan niya pang bumawi? Eh n i isang beses nga.. puro 'i like yo u' teka. I love him more than anythin g else.... Nag uguluhan na ko. again.. at sana sinabi niya sakin ku ng ano yung iniisip niya! Ayoko naman manghula noh! PAgdating namin sa ATC. Tofer. tapos eto pa pinapanood sakin! . dahil mahal mo ko at hindi mo nagawang sabihin sakin at ipadama ng tuluyan kung gaano mo ko kamahal. gusto niya lang daw itama yung mali niya.. hindi ko narinig sa kanya na mahal niya ko.. kaya mo to gagawin kasi gusto mong bumawi.. I love Nathan. Siguro may iniisip rin siya. gusto niya lang i-prove yung worth niya.

asan na kaya siya? Baka naman iniwan na n iya ko. Yung iba nagtataka kung bakit magkasama pa raw kami. "Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian! " "Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tskts k." Yaya niya sakin.Pagtapos na pagtapos ng palabas. Hirap talaga pag yung crush mo hindi ka gusto. Masakit. binatukan ko kaagad siya. Hindi pa rin siya nagba bago! Kahit kelan masama pa rin ugali niya!!! Pagtapos niyang sabihin yung 'tara na Porky' naglakad na siya papalayo sakin. may lumapit kay Tofer. "Sira ulo ka!! Plinan o mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang palabas tapos ayan pa pinili mo!!!" Nagulat siya at napatingin sakin "Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako nga hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapo s ung palabas naka yakap ka sa braso ko!" Gusto ko sanang tumawa dahil napansin ko nga yun. Haaay. si Harry classmate niya nung HS. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. ang dami naming nakasalubong na HS friends. Sa may food choices. Hinampas ko na lang siya ng mahina sa braso tapos nginitian siya. wa g silang magalala. nasa likod ko lang pala siya. Tara papakainin ko na ung alaga ko! " SIRA ULO TONG0 LALAKING TO HA!!! ALAGA DAW?! "ANONG ALAGA?! " Siguro baboy na naman s asabihin niya! "Porky! Hehe! Tara na Porky! " I knew it. 6:30 na oh. nafeel ko yung presence niya. takip na takip na siya ng mata pero hindi niya magawa kasi nakakapit ako. "Tara. "BWISET!" Habang naglalakad kami. i know. na ONE-SIDED love lang daw yung nangyari. k ain na tayo. ang kukulit ng a eh. Pero hinde. Habang kumakain naman kami. na pansin ko na wala sa tabi ko si Tofer. "Dylan! Kamu sta?" tumingin sakin si Harry. naranasan ko yan kay Tofer. "Hi Bianca!" . natutuwa sila kasi daw kami pa. eh alam naman daw nilang hindi ako gusto ni Tofer..

syet..or not. kayo pa rin. hehe! Bakit wala pa r in kayong junior? " "Bata pa kami! Pati nag punta ng ibang bansa si Bianca.. "Ayos. Napatingin sakin si To fer tapos inabot sakin yung iced tea. walang nag bago. I Agree. Ayoko atang mag explain noh! "Oo. ata. I miss you baby boy... pano na lang pag nalaman niyan g daddy na siya. "Teka. Baka naiinip na girlfriend ko dun... kaya ganun. ingat!" After one minute. "WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang ba litang yan? " Oo nga!! san mo ba nakuha yang balitang yan?? Baka naman nakita ni y-. sige pare. n agsalita si Tofer ... Haa aayy.. oh no. sira to ha! "Maraming nagbago? Ano naman? " NAka sm ile lang ako kay Harry. "Ahh. hindi pala nagmamadali ha. "Sige. ano na ba balita? Long time no see ah!" "Ok lang kami.. ano ulit ? " UNGAS! WALA!!! "Ah wala.. U na na ako." Sira talaga tong kambing n a to!!! Naka smile pa rin ako kay Harry. Hindi naman kami nagmamadali eh. "May mga nangiwan at iniwan. Goodluck na lang sa inyong dalawa! " Nag smile at nag wave na lang ako sa kanya. syempre k elangan namin tumira sa iisang bahay. sana kasama namin siya dito namamasyal. Ay marami palang nagbago. "Wala.Humarap ulit siya kay Tofer.. ano kaya ang ginagawa ni Kristof? Namimiss ko na siya. AY oo nga pala! B alita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun?? " Napayuko ako tapos kumain na lang. "Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo?? " HUUWAT?!? Nabulunan ako sa tanong niya. ikaw anong balita? " "Wala naman. Nagbabakasakali lang. " Tapos tumingin siya sakin. hindi ko maintindihan. Impusible. " OMG.... Magasawa kami eh!" Tama tama. ganun pa rin.

.. naalala ko si Kristof. "Tofer.. nakakahiya. hindi pa time. wala na. pero alam ko nadala na siya ni Nathan dito eh... baka yung baby lang ni Carla. bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wala naman ta yong dalang bata.. habang nasasa loob ako ng fitting room.. bitawan mo na nga k o!!" Tumingin ako sa paligid." deny ko. nakatingin sakin "Ayan kasi!!! Bakit ka ba k asi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tulo y! May sugat. hinde pa. "Ok ka lang ba?? San m asakit?? " Pag tingala ko si Tofer. . Naiyak na lang ako. Lumabas ako ng fitting room para mag withdraw ng pera. ayos. napasmile ako.. wala akong mapiling damit. "Ahh. l abas pasok kami sa mga stores. may pinasukan pa nga a kong pang bata na damit. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin na natin to para makapag ikot pa tayo. " Hello?? Malay ko bang maaaksidente ako! Kelangan niya bang sumi gaw?! "Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh.wala.? bata? Wa.."Loko talaga yun.. oo nga bak a nakita ka niyang dala mo si Bella. omg! oo .. Nag ikotikot pa rin kami hanggang sa umabot kami sa people are peop le.. Naalala kong ma hilig nga pala siya sa cake at ice cream. ouch." natulak ako ng bata. bakit ba naman kasi kelangan tumakbo eh.... yung kami kami nila Carla.nakasama ko si Kristof dito sa mall. nakatingin samin ung mga tao.tiningnan ko kagad yung wallet ko to c heck kung may pera pa akong natitira. hayaan na lang natin... Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall? " Oo. Bayaan na lang natin yun... nagsukat ako sa loob. ang sab i ko na lang 'para sa baby ni Carla Wala masyadong magandang damit kaya lumabas na lang ako. teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng per a! Babalik din ako!" Tumakbo na ako papalabas ng store para makapunta sa may atm machine. sorry Kristof. kung may lumabas na balitang may anak na tayo. siguro nag taka siya kung bakit akopumasok dun.. dun may nakita akong magagandang damit. "Ha. Habang nilalagay ko yung wallet sa loob ng bag ko "Aray." Nag ikot ikot kami.

tapos uuwi na tayo. aray. Ayoko na siyang makita ngayon! "Uuwi na lang ako! Wag mo na akong ihatid !!! " Nagsisimula na akong mag lakad. bakit nandito ka? " . tumayo ako at kumaway para m akita niya. ayoko lang ng nasasaktan ka.. pag ga nun kasi... Kelangan niya ba akong ipahiya sa tapat ng mga tao? "Sin abi ng wag mo akong hawakan! Kaya ko sarili ko!! " Tumayo ako habang umiiyak. "Sorry. sorry na Banc a. "Tof. . ihahatid na kita. si Steffi. nasasaktan din ako. pera napahinto ako.. pero tumalikod siya. ok?" "Bilisan mo ha. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?" Sin ilip ko kung sino yung kinakausap niya.. Masakit yung tuhod ko. papalabas ng store. "Intayin mo ako dito.. Umupo ako sa upuan dun sa may labas para dun na lang si ya hintayin... nakita ko na siya. Ikaw. ayoko lang may mangyari sayong masama. nagaw a ko naman ng matagalan." Ngumiti siya at tumalikod na. "Kasama ko? Ah wala.. . sorry na. "Tofer!" Lumingon siya sa likuran niya. bakit ba kasi sa tuhod mismo ako kelangan masugatan eh. kaibiga n ko. "Hon. Pinunasan niya luha ko tapos binuhat ni ya ako papasok ng mall para makaupo ako sa may bench dun. hindi ni ya siguro ako narinig. Ay oko na. hinampas ko lang yung kamay niya sa pagkakahawak sakin." Hindi na siya lumingon. Sinilip ko siya kung nakabili na siya.. bibili lang ako ng band-aid pati gamut. ok?" Tumungo ako ha bang umiiyak na nakatigil sa tapat niya... Sinubukan kong tumayo at maglakad para sundan siya."Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung nangyari?? Nadapa ka! " Hinawakan n iya ko sa may braso para tulungan akong tumayo.

hindi na namin sila naisip.." "Ha? Hinde na. Hindi kami nag de-date.. mali yung binigyan ko siya ng chance. ...ay tama. maling mali. Tama si Steffi.. " "BIANCA?!?! AS IN Bianca?! You're kidding." "Then who!? Tell me!" "Si Bianca. Sama ka? W e're gonna watch a movie. Si. right? " Oh bakit parang gulat na gulat siya? An o bang akala niya.... "Hinde.. Tama. Inaayos lang namin yung mgaproblema. hindi na nga pala kami. " "Sino?! Hon. Mali to. Pero ano pa bang ginagawa ko dito? Bakit hindi ata ako makapag lakad. May friend nga ako na kasama diba?" "A hh. pero buhay na buhay pa ko! FRESH! "No. do you even love me? " Alam kong mali ang makinig sa usapan ng iba...? Aba! Deden.. hindi ko naisip si Nathan. Magkaibigan lang kami. hi nihintay ko yung isasagot ni Tofer...." Problema? Meron ba? Ah oo nga pala.. niloloko mo lang ba ako all this time? Hon. Sino ba kasi kasama mo??? Sinong friend? Jason? Alex? Ricky?? John? Troy? S ino ba? Ang dami mong friends! Sino ba dun?? " Ricky??? Alex? Sino yung mga yun? Si Jason lang kilala ko sa mga nabanggit niya. mimeet ko siya sa may Figaro.Kaibigan.. hindi siya naisip ni Tofer. "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa tin gin mo ang iisipin ko. sasamahan ko lang si Kring. "Ah. pero hindi ko mapigilan ." "Then why the heck are you with her??? " "Wala lang t o. co me on tell me! Babae?? " "Yeah.. patay na ko? Alam kong nagibang bansa lang ako.

.” “Where did you go?? Who are you with?” “I wa with your. you never fail to hurt me. thank you .. natanong din niya kung gusto ba talaga siyang maki ta ng dad niya... He bought you a cake baby.. pero inexplain ko naman sa kanya na nasa Pilipinas siya at nag tatrabaho. I miss you."Oo naman. Jesus. Ma ngo tart ang binili ko. Kela n lang natanong niya sakin kung mahal bad aw ba talaga siya ng tatay niya kasi d aw hindi daw siya binibisita..... Para talaga . Nagpababa ako sa Conti’s para bumini ng cake. wala lang talaga? Annul? That's it? All this. hindi na siya masyadong nag tatanong sakin tungkol sa daddy niya. hinde ko naman pwedeng sabihing ‘Kristof. Ibibig ay ko yung gusto niya. Grabe.. just for that stupid annulment? Fine. makiki pag annul na ko sa kanya. Naglakad na ako papalayo sa kanila. kasi nung natikman ni Kristof yun.” “I missy you too mommy!” “Kristof. Wow Lance Kristofer Fuentes Dy. bakit kelangan niya pa akong paikutin? Bakit kelangan umab ot pa sa pag mamakaawa niyang gusto niya ng 'chance' para ma prove sakin yung wo rth niya. Hindi kita niloloko. Calling Pops “Hello Pa?” “MOMMY! !! Where are you???” “I’m on my way home baby. i-lab lab ko siya!” “Talaga? Sige.. do you labby mommy?” “YES! VERY MUCH! Pag uwi ni mommy.. Dad.” “Jinja??? GO HOME NA MOM!!! I WA NT CAKE CAKE CAKE!” [Jinja=Really] “Yes. dati lagi niyang hinahanap tatay niya . Nakakatuwa. Ginagawa niya ito para lang sa annulment..” “Appa? Wae nun ne appa wa ham kke itt ji??” [Dad? Why are you with my dad?] “Just because.’ kasi magugulo lalo. Bakit sumisikip ata dibdib ko. Mas arap daw.... bibilisan na ni mommy. tuwang tuwa siya.. hindi niya alam na may baby siya eh. Annulment. " Annul??? So ibig sabihin nitong mga to. para pag uwi may lab lab siya!” “LABBY M OMMYY! BYE!!” Binaba na ni Kristof yung phone. Pumara ako ng Taxi p ara makauwi na ko. I’m on my way home na.dahil maki kipag annul na siya. Inaayos lang namin yung problema namin....

*FLASHBACK* “Tikman mo to. “Wag na! alam ko naman na ayaw mo eh! ak in na nga yan!” kukunin ko na dapat yung plato ng cake pero inunahan niya ako. ok??” Nagsmile lang ako tapos umupo sa ta bi niya. *END OF FLASHBACK* .. “Kaka inin ko na nga eh.siyang si Tofer. “Huy! Wag niyo kakainin yung cake ha! Akin yu n..” Tumayo ako para lumabas ng kwarto niya pero hinawakan niya yung kamay ko. masarap yan eh!!” “Ayoko! Mukhang hindi m asarap eh! tingnan mo nga. ang arte. sabi mo bili mo sakin yun! wag mong kakainin!” “Napaka damot mo talaga. “Ayos to ha! MASARAP!! Meron pa ba??” “Syempre gawa ko yan e h! meron pa sa baba.” “Kapal mo.” Humarap ako sa kanya. Oo na say o na!” “Bibilhan na lang kita pag naubos na. Wag ka na labby!” sumubo na naman siya ng cake. pero titikman lang ayaw pa. eto na susubo na ko!” Kinuha niya yung tinidor. “HINDI MO PA N GA NATITIKMAN EH! tikman mo muna!!!” “Ang kulit mo! Ayoko nga eh! hindi naman ako ma hilig sa matatamis gaya mo eh!” “EDI DI WAG!!! Kung ayaw mo talaga edi wag! Binili k o to kasi alam kong masarap at magugustuhan mo. nag slice ng k onting cake tapos sinubo. Narinig ko yung sinabi mong binili mo to. ”La bby titikman ko na.. mukhang sobrang tamis!” Binatukan ko siya.

. si Kristof. “UMMA ! UMMA!! Where’s my cake??” ang laki nung smile niya nung nakita niya yung box na ha wak ko. may importanteng pupuntahan..” Bumitaw siya sa pag kakahug niya sakin “Kristof ba hindi important sa k anya?” Pag tanong niya sakin niyan..Simula nun. Kaya siya pag nakikita ako ng tulala hinuhug ako... nung nandun pa kami sa korea.. .. al gett so?" [Al gett so = understand?] “Ne~ OH! Mommy let’s eat this!!” Tumakbo siy a papasok ng bahay. Nakikita ko sa kanya na sabik na siyang makita yung dadniya.. favorite na ni Tofer yung Mango tart ng Conti’s. “Mommy lapit ka. ano ba talaga kailangan mo sakin. naluha ako. appa nun o di eh itt nun ga?” [Mom. eto.. eto ang sinasabi kong happiness. a nnulment.. sumikip ung dibdib ko. haaay. sabi kasi sa kanya ni Nathan na nagiging happy ako pag hinuhug.. Pano na lang pag na-annul na ung kasal naming ni Tofer? Dy pa rin ba kaya family name ni Kristof? Oh ililipat ko na sa family name ko? Annulment.? Chapter 8 Nung nakarating na ko sa bahay si Kristof sinalubong kaagad ako sa may gate. Haban g nakahug pa siya sakin “Umma. Next time ka na lang niya d aw vivisit.. Baby. Mag-ama nga talaga si la.. umalis na eh. Si Kristof nahawa kay Nathan. mayakap. busy lang talaga daddy mo. where is dad?] “App a? Ahh. Tofer. Iba talaga feeling pag may inuuwian ka tapos ihuhug ka. Habang tinitingnan ko siya. pag uwi niya galling work pupuntahan ni ya kaagad ako sa kwarto tapos i-huhug. “Important ka syempre sa kanya. I will give you lab lab na!” nag bend ako tapos hinug ko s i Kristof.. makita. Ganito sakin si Nathan.

. Dylan’s POV "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa ting in mo ang iisipin ko. Hindi kita niloloko.” “Mabi lis lang to. Lumingon lingon ako.” “Oo..... matatagalan pa ba yan? Hindi ko naman kayang maghintay ng matagal Dylan. bakit nga ba kasama ko si Bianca? Hindi naman pupwedeng sab ihin kong ‘Makikipag balikan na kasi ako sa kanya..Kristof… sorry kung nagsisinungaling si Mommy. Inaayos lang namin yung problema namin. hindi ko al am ang sasabihin ko. bahala na.. Baby. Hinde ako magagalit. uy sige! May kasama ko diba? tawagan na lang kita pag nakauwi na ko!” Nagwave na lang ako tapos tumakbo papasok ng mall.. "Oo naman . pero nandito na si Bianca. sorry kung nagiging madamot ako.... Hindi na. Kahit nama n mag annul kami ni Bianca. hindi pa kasi alam ng Daddy mo na nag-eexist ka. I feel bad lang kasi I wasn’t able to pr ove to her na mahal ko siya. Kay a sana wag kang magagalit kung umaalis kaming dalawa. sorry at bad si mommy.. pero bakit ganito pinag sasabi ko? pwede naman akong umamin. hindi ko alam gagawin ko pag pati ikaw masas aktan. naguguluhan ako sa mga nararamdaman ko. ganun ba talaga kaimportante sa kanya yung pag aannul namin? “Talaga ?? Hindi mo na ba siya mahal?” “Oo... parang lumalabas na pinapaasa ko si Steffi. hindi ko pa nasasa bi na minahal ko siya noon. hon. Gusto ko lang bumawi sa mga nagawa ko sa kanya. sasabihin ko na na gusto ko ng annulment.” Ano ba tong pinagsasasabi ko. Ayaw kitang masaktan.. niloloko mo lang ba ako all this time? Hon. do you even l ove me?" Mahal ko naman siya eh... pero wala siya. sa kanya at sa kanya pa rin ako babalik.. “9 days lang ok?” “Ha. hindi natin alam kung matatanggap ka niya.’ Kasi hindi naman.." Napangiti si Steffi nung narinig niyang makikipag annul na k okay Bianca.. . pe ro. 9 days? Ba sta. 9 days? After nun. pero sana maintindihan mo natatakot lang ta laga ako. Pag pasok ko wala na si Bianca. . makikipag annul na ko sa kanya....

“San ka na naman ba nag punta Bianca.. Nasan na ba siya? Paano siya nakapag lakad kung may sugat siya sa tuhod? Naka uwi na kaya siya? O baka naman may nangyaring mas ama sa kanya. Hindi na ko nag dalawang isip na puntahan siya sa bahay nila.. pag balik ko wala ka na. bakit ba lagi ka na lang umaalis ng walan g paalam. Lumabas ako ng kotse at nag doorbell. Ok.Ever After Naka-off phone niya.. may nakasalubong lang kasi akon g kaibigan. Sino yung kaibigan mo na yun?” nag grin siya “Ay oo nga pala. . yan na ba ang bago mong hobby? Ang umalis ng walang paalam?” Calling. Wal a akong karapatan itanong yan sayo. lumabas na si Bianca. Thank you.” Tumalikod na siya pero hinawakan ko kam ay niya “Teka lang. iniwan na naman niya kasi ako ng walang dahilan.. “Bakit nandito ka?” tanong niyang walang ka emo-emosyon. hindi ko alam ang sasabih in ko.. nag babasakaling nandun pa siya. inaantok na ko eh.. ipaparamdam ko pa rin say o to. .” Ano bang problema niya? What’s with the attitude? Ok naman kami kanina ha! Bakit bigla na lang siyang naging ganito? Hindi nagiging moody na nam an siya! Hinila ko siya papalapit sa akin “Alam ko nasa isip mo.. Binuksan niya yung gate. Maya maya.. umalis ka na. pero wala talaga .” “Ah. please wag mo ih into ung 9 days pang natitira. 10 mins akong nasa tapat ng bahay nila. Sige na. pero hi ndi niya ako pinapapasok. Kahit ihinto mo pa yun. Pag dating ko dun. . “Na wala ka kasi bigla eh.. masaya ako ngayong araw na to. Wala naman tayon g mahalagang paguusapan eh.” tinanggal ko na yung hug ko sa kanya at umalis.Hinanap ko siya sa buong mall..

” Hinug ako ni Kristof “I labby you mommy. “Ate..” [Yes] “T ara kain tayo!” “Yay! Kain kain kain!” Lumabas kami ng kwarto.. tapos kiniss siya ni Kristof. Kahit hindi ko pa siya kita. .... he is your Uncle. [Samchoon = uncle] Lumapit si Kristof kay Kris. Feeling ko nasa telenobela kami. k ung yung annulment na sinasabi niya kay Steffi.” “Labby ka rin ni daddy baby. yung masaya. and I labby daddy too. hindi ko alam kung ano yung paniniwalaan ko. Kiss ka kay tito.” L umingon ako.. Si Kristof naman naka tingin kay Kris.. secrets were revealed. Busy lang talaga siya. Pag labas namin. “Samchoon?” nag nod lang ako. “Annyounghaseyo samchoon” tapo s nag bow.Day 2 Bianca’s POV 2nd day na... Naiintindihan mo naman diba?” “Eung.” Tumingin sakin si Kristof. Nakatingin lang si Kris kay Kristof. oh yung ganitong feeling. Napa luhod si Kris. ano kayang mangyayari? Mahaharap ko pa ba siya. Pero pano pag nakilala niya si Kristof? Matatanggap niya pa kaya ako? “Mom ! Wake up! Wake up!” “Yes baby? Gusto ni mommy ng lab lab baby. Si Kris. Hi ndi maganda tulog ko kagabi eh. “Baby.

Mag uusap lang kami ni tito Kris mo. Feeling ko pag nalaman niya to.” “See.” “Loko. kaya natakot na ko ipaalam sa kanya. biglaan rin kasi to. “Harabuji! Harabuji! Let’s Play!!” [Harabuji = grandfather] Umupo kam i ni Krist sa may sala. may girlfriend na ko. Masyado ka pang bata para sa mga ganitong bagay Kris. kasi nag desisyon ako ng hindi niya alam. Parang si Tofer yan eh. hulaan mo pangalan!” . November 10 yung party nila Mommy.” tiningnan ko si Kristof “Kristof. wag mo muna ipapaalam sa kuya mo. “Ka. ganun din eh Kristofer pangalan ni Kuya.“A-a-ate. ano ba yung Samchoon na yan?” “Tito yun.. natatakot ako sa magiging reaction niya eh. Magagalit siya.” “Ilang taon ka na?” “Mag three sa November 10. Humarap si Kris kay Kristof tapos hinawakan sa muka. sa Korea ko kasi siya pinanganak. magulang! Yung s a hotel? Oo. ewan.. anak mo?” nag nod lang ako. matutuwa pa nga yun eh. “Kris..” “Anong bata! 16 na ko! accelerated ako noh! Hindi na ko n ag grade 7. Ay teka. pero nag tatagalog yan. matalino. “What’s your name?” “Kristofer Dy po. nalaman ko na lang na buntis ak o sa Korea. pati pangalan KRISTOFER! Yun! haha. tapos mga kalaro niya Kor eans. Siya nga talaga tatay. ata. pupunta ko.” “Ne~!” tumakbo na si Kr istof papalabas. wag mo na kong lokohin.kay Kuya?” nag nod ulit ako. play muna kayo. bakit ganit o? Para siyang alien! Ano yung samchoon? Naiisip ko yung Kim Samsoon eh! Korean ba language nito? Pati..ay oo nga pala... punta ka muna k ay Lolo.. Oo nga eh. Dun siya lumaki.. pinag halong Kris at Tofer yun! kinuha ko rin sa name mo!” “At e.. oo eh.” “Hindi naman magagalit si Kuya eh.” “Ahh. Punta ka po sa birthday ko samchoon!” “Ate. Pupunta ka ba?” “Ah.

wala ako nun.“Oo.. wala ka kasi nung grade school g raduation ko eh. sobrang naging patapon yun. >_< “Babae?? Inuwi niya? Pano mo nalaman?” “Ano ka ba nam an... syempre b aby mo rin ako..” “Sige. akala ko nag bibiro siya .. naninig arilyo na.. Pwede ba kami umalis ni Kristof??” “Ha. yun yung biglaan na lang akong umal is. ang saya ko nakita na ulit kita. “ Oo nga noh.. kung iniinom mo ung vitamins mo. hindi na nag aaral... omg. kung nag aaral ka. kasama si Kristof! Ay ate. eh. hindi mo na rin ako baby.” “HINDE! AKO LANG BABY MOMMY!” tumakbo sakin si Kristof.” “Oo. nung nawala ka. ok lang ba dito ako matulog? PLEEE EASE??” “Oo naman. MAligo ka na lang! Ay.. binata ka na.. gagraduate ka na sa march. Ano ka ba. at kelangan nandun ka na. Kris. Nung nasa Korea at UK ako lagi kita naiisip. Alam mo ba ate.” “Grabe.” “Ate naman eh! Hindi porket may baby ka na.. kaya nandito ako. hindi na kita tuloy bab y.. madalas ng umiinom. kasi...” Hinug ko si Kris “Namiss kita. “Dapat. ang tanda mo na.. may inuuwi nga rin yung babae sa QC!” WTF?! Babae?! Sa bahay naming sa QC?! Gag* yun ah!! Hate him. kung malaki ka na. Ate November 1 ngayon. grabe. sa Ateneo ako nagaaral diba?” “College ka na ba? Wala ka bang pasok??” “4th yr high school.. Nagsabi ng biglaan sa kanila. “diba mommy ak o lang baby mo?” .” “Bakit niya ko pinapasudo?” “Ewan. kaya nga pala ko nandito kasi pinapasundo ka ni kuya sa driver. kilala ko! si Bianca!” “Oh pano mo nalaman? Sinabi ni Kuya noh? Ianne tawag namin sa kanya. Ayaw kasi ni kuya na Bianca itawag namin.

buy me an ice cream! Kristof wi ll take a bath muna tapos bili tayo ice cweam!” binaba ni Kris si Kristof tapos tu makbo na si Kristof kay Papa... pero ready na ko sa kung ano man yun. Gusto mo ng ice cream?” “Ice cweam?? Opo! Samchoon. Hindi ko alam ang plano ni Tofer.Binuhat ni Kris si Kristof. Nakatayo lang ako sa tapat ng bahay nila. hindi ko maigalaw yung mga paa ko.. oh uuwi na lang ako? Wala na akong mukha pang maipapakita kela mommy at daddy eh. sa tapat ng bahay nila Tofer. naka ready na ko.” Nagnod ako tapos pumasok na ng banyo sa kwarto ko. 12 .” “Teka Tof-Binabaan na niya ko. int ayin mo ko.. “Papasok ba ko. After 20 mins. nandito na ko.” “Talaga? Teka. nakakahiya naman kung bigla na lang akong susulpot sa paningin nila. After 45 minutes.” “Eh nasa a na? Bakit ang tagal niyo?” “Nandito na ko sa tapat ng bahay niyo. feeling ko wala na akong karap atan pang pumasok sa loob dahil sa mga nagawa ko.” Pero hindi pa rin ako pumapasok.. “Ikaw talaga! Sige na nga.. Sumakay ako sa kotse at dumeretso na sa pupuntahan. Mag trike na lang kami ni Kristof papunt ang Ice crem parlor. Nakatayo lang ako sa tapat ng baha y nila. maligo ka na.. Ano nang gagawin ko? Nahihiya akong pum asok... sasabihin ko sana na sa ibang lugar na l ang kami pumunta pero binaba niya bigla.” Calling Tofer Dy “O?” “Nasan ka? Pinuntahan ka ba ni Kris??” “Oo. “Miss. ikaw lang baby ni mommy mo. pasok na ho kayo” sabi nun g driver “Opo. “Harabuji! Harabuji! Ligo ko ligo ko! Ppal li!!” [Ppal li = faster] “Sige na ate.

“Ano ba kasi yun Dylan? Bakit ayaw mo pang sabihin?" sabi ni Mommy “Oo nga. gaano b a ka-importante to at kelangan itago mo pa samin? Wag mong sabihing nakabuntis k a?!” Nanlaki bigla yung mga mata ko..noon pa lang oh.. and hindi na sila magugulat kung p upunta man ako sa anniversary nila. at least nagpakita na ko. please . Alam kong matutuwa kayo sa ipapakita ko.. w ag ka ng kabahan. “Oh para sayo..? “Basta. After 2 mins naririnig ko na silang bumababa. pina-upo niya ako sa may living room. Pagpasok namin..“ “Ha? Bakit naman? Tara na. Halatang inaayos nila yung place. Kinuha ni Tofer yung bouquet at inabot sakin.. yung lacoste na bag na palaging out of stock sa m all at yung anak kong babae!” Anak na babae? May kapatid ba si Tofer na babae? Bak it hindi ko alam yun. wag mo lang akong ipaharap sa kanila.” “Nila?? Tofer.. Kinakabahan talaga ako. hinihintay ka na nila eh. may bouq uet pa ng flowers. nag smile saba y ng nod. please?” inabot niya sakin yung right hand niya Wala naman masama kung m agpapakita ako eh.. ok? Intayin mo ko dito. Humawak ako sa kamay niya. Matutuwa kayo dito. “Basta.. tara na..” Kinuha ko yung bouquet..” “Baby..” . sa ibang lugar na lang tayo p umunta. Nalabas ko na nga po e h. jackpot po kayo Daddy.” “Bianx.. kahit ako na ang anlilibre sayo. madami akong hinahanap! Yung tiffany na bracelet na gusting gusto ko .. “Bianx!” “Hindi ko kayang pumasok eh. dahil matagal niyo na tong hin ahanap.. yung nawawala kong singsing.

Teka bakit nga ba ako nag bow? Nahahawa na ko kay Kristof at Nathan! Mukhang nagiging Korean na rin ako ha.” “Okay. Pero Dad hindi siya espesyal.” Dumiterso na kami sa kotse. “Mabuti naman anak at inuwi mo na ang nagiisa naming daughter-in-l aw.” Niyakap ako ni daddy. call your f riends. namiss kita. ang mahalaga nandito ka na.Ok lang kahit hindi ko na mahanap yung nawawala kong singsing.. papalapit ng papalapit sakin Tumayo na ko kasi nakita ko n a si Tofer “Mom. tell them to have dinner here na lang para makapag usap na rin kayong ma gkakaibigan.” Siro to ha! H indi raw ako espesyal pero ipinaayos niya pa yung buong bahay! Tss.” naglakad papalapit sakin si mommy at niyakap ako.” “Kamusta po kayo. Ordinaryong tao lang yan dito.. Naluha ako sa mga pangyayari. Sobrang namiss kita anak. May pupuntahan lang kaming dalawa. B inigyan ko siya ng 5 points para kahapon. “Welcome back anak. yung tipong tinanggalan ka ng malaking tinik sa puso mo dahil o k na ang lahat.Naririnig ko na sila... OMG! Nandito ka na .” “Okay. “Ma. Parang natulala. kaya lang hindi na min alam kung ano yung address mo. Mabuti naman at naisip an mong umuwi. nagulat. See you. 80 more para maka 100 siya. kahit papaano natuwa ako at ngayon 15 points binigay ko sa kanya dahil he did a great job. Ayoko nga ma niwala sa kanya. may 20 points na sya. Dad... Kaya ba nag paayos ka ng bahay at nag paluto. dahil may espesyal tayong bisi ta?” “Opo. o hindi ko na m abili yung lacoste bag.” Binita wan na niya ako Lumapit si Daddy sakin. we’ll be back for dinner. Nakatingin lang sila sakin. Bakit? May du mi ba ko sa mukha? Oh dahil nag bow ako? May mali ba? “Bianca. Parang ang sar ap nung feeling. Dahil dito.” Tapos nag bow ako. dumaan kami sa may BF pero hindi naman kami . nag libot libot sa mall saglit at umuwi ng mga 5:30 sa bahay nila. “ang tagal tagal na kitang gusto makita. Importante. Kumain kami ng lunch sa lab as. si Bianca.

Matagal ko nap o kayong gusting makilala......... Pag tayo y ung magkasama.. alam ko garden u nit un eh. Pero nung bumaba na kami sa kotse. ba ka nga kamag-anak niya.. ikaw lang ang iisipin ko. papalapit kami ng pap alapit sa puntod ni Mama. pat ang gusto kong maniwala. eto na ba yun. Hanggang sa… Huminto kami sa tapat nito. After 15 mins. just trust me. bakit ta yo nandito? Eto ba yung sinasabi mong importanteng lakad?” “November 1 ngayon.” Ngumiti ako at tumungo. Andaming tao. Nakukwento ba niya ako sayo? Kung hinde niyo pa po alam. ako po si Dylan pero Tofer po tawag sa kin ni Bianca.” Huminto siya kung saan malapit naka libing si Mama. Hindi ko naman nasasabin g dito siya nakalibing eh. wag mo na lang isipin yun. yu ng nasa mall tayo.. ok?” “Oh. At ganun din ako sayo. ay. Saan kaya yung sinasabi niyang importanteng lugar? Mer on pa bang mas iinportante kesa sa bahay? Ang weird niya talaga! “RELAK! Hindi nam an kita dadalhin kung saan saan eh. Ano bang meron? Teka. alam niya kung saan nakalibing si mama? Impusible... gusto kong mag expect na may something pa. may Nathan ako.” tuming in sya sa puntod ni Mama. wala kang ibang taong iisipin. yung mga sinasabi niy. “Tofer.” “Buti alam mo. ako po yung asawa niya.. sino yung kai-“Wala yun.. T eka. hindi rin siya nakabisita dito noon nung kami pa. nasa loob na kami ng Manila Memo rial Park. bakit nga ba kami nandito? My ka maganak bang namatay is Tofer kelan lang? “Saan nga ba yun dito.napadaan sa bahay naming. sayong sayo lang ako. Para siyang yung Tofer dati. oo. hindi ba to importante? Hinde mo pa kasi ako napapakilala sa mommy mo eh. wala naman akong sinasa bi ha? Alam ko naman na hindi mo ako pababayaang masaktan eh. pero pano? May Steffi siya... dapat sakin ka lang naka focus. Mama. “Tita. pero hinde ako dinad ala ni Bianca dito sa puntod . Ak o lang.” “Tof.

hinawakan niya ak o sa balikat. kahit isang malakaaaas na hangin. bigyan ko siya ng chance dahil alam kong sincere siy a’ sagot mo... . alam ko naman na gusto niyong mag-usap ni Bianca eh.niya. oh hinahaunt lang ako ng past namin. I love you.....” “Ma anong tingin niyo kay Tofer? Sa tingin niyo po ba sinc ere siya sa mga ginagawa niya? Naguguluhan po kasi ako eh. hindi ko pa po kasi kaya pang sabihin eh.. dadalhin ko po si Kristof dito next time. “Tapos na? Tara na?” ngumiti ako at tumungo. Ma. kung ng duwag ng anak niyo. Nung bin uksan ni Tofer yung pintuan nung passenger’s seat biglang humangin ng malakas.. niyakap ko si Tofer.. siya lang yung lalaking nakapag paiyak sakin dahil sa sakit. magbigay ka ng sign.. Pero wag kayong mag alala. Pagtapo niyang kausapin si mama. Nakita ko si Tofer naka tayo sa may tapat ng pintuan ng passenger’s seat...” tinuro ko yung part sa checst kung nasasaan ung heart. Sige po. “Maiwan na muna kita.. Hindi ko alam kung m ahal ko pa siya. parang perfect son-inlaw na siya. Ma may Nathan na kasi ak o eh.. “Thank you Labby. kelangan kita ngayon.. hindi ko mapigilang ngumiti.. medyo nagssway na ang mga ito. “Pero Ma.. ang gwapo niya noh? Sayang hindi mo siya nakilala bago ka pumunta d yan.. kung sa tin gin niyong dapat akong maniwala kay Tofer at bigyan siya ng chance. Tulungan niyo po ako.. sakit di to oh.” Tumungo lang ako. Mama. Eto na kaya yun? Habang humahangin pa.alam kong kelangan niyong magusap eh... Habang pauwi na kami sa bahay nila hindi ko mapagilang tumingin sa kanya.. siya yung tumatayong daddy ni Kristof. “Ma.. mag didinne r pa kami sa kanila eh.” Habang nagsasalita si Tofer... may kasal anan ako. iiwan ko na po muna kayo. “Sige Ma.” tapos kiniss ko siya sa righ t cheek niya at pumasok na ng kotse. alis na kami ni Tofer. itatak e ko na yun as a sign na ‘oo.. napaka swerte nung magiging bago niyang asawa.” Nag pause ako for 10 sec. alam mo naman yun diba? Sorry. Nap atingin ako sa mga puno. kung ma-aannul yung kasal naming... I miss you sooo much.” Tumalikod na ko at na sisimulang mag lakad papunta sa kotse.

. hindi ako matutuwa. pumunta kami sa may pool.. bawat magkakatinginan kami.napansin kong ganun din siya. alam mong tama to. hinde naman pwede m ag tago si Bianca habang buhay eh. Mga 8 o’clock nag start yung ‘toma nation’ namin. naka ready na ang lahat..” tapos tuma wa silang lahat “Hoy Vander narinig ko yun! SHATAP!” “Pasensya na Vander. “Buti naman at nagpakita ka na kay Dylan. Kumpleto kami. Mas gugustuhin ko ata na OP na lang ako kesa ako yung pinag uusapan eh.” Ako na naman ang topic nila.. Pagtapos naming kuma in. makikita’t makikita rin ni Dylan si Bianca. Pag dating namin sa bahay nila. an g sarap ng feeling. medyo na feel ko na nakaka-op pero masaya ako ka si alam kong mas tumindi friendship nila kahit wala na ako.. . tama yung ginagawa niya dahil masaya ka yo pareho. Bianca! Aka la namin ni Mae mag tatago ka sa kanya habang buhay eh.. Ang saya. ako at Tofer. etong si Bianca gutumin noh? Grabe. maliit lang ang south. LOL K umain kami ng dinner sabay sabay.. si Ryan. Carla. nag pabili pala sila Mommy at Daddy ng maiinom nam in dahil alam daw nila na mapapatagal an gaming pag kukwentuhan.” “Carla.” napatingin siya sakin “HE HEHE! Let’s eat!” Hindi na niya tinuloy dahil alam niyang.. drink s... napapangiti kami. Sana wag naman.. Feeling ko kasi madudulas tong mga to about kay Kristof eh. pati mga bisita! “HOY!!!!!!! GRABE ANG TAGAL NIYO NAMAN!” “Matagal? Saglit nga lang kami eh! Tara kain na tayo!” “Carla. ang dami nilang napaguusapan na hindi ko alam. Vander. Pumayat kasi cupcake ko eh. Napansin ko rin na close na rin silang 5. Mae.” “Korek! Kahit nga kay Ryan ayaw ipaalam eh! Ang hirap kaya mag tago ng secret sa taong lagi mong kasama sa bahay. kelangan niya ibalik yung nawala niyang. food.

.” Niligpit na ng mga mai d yung mga kalat namin. Putik nakalimutan ko tuloy na may anak na ko. goodnight baby. pero ang sabi naman nila sakin. Maliit lang ang south. Ayan hot seat na si Tofer. dito ka na lang matulog. Mabut i naman at hindi na ako yung topics. Ako na lang ang natitira pa dun.” OMG ako rin pala may anak pang uuwian. “Talaga lang ha! Hanapin mo mukh a mo. Tokis na naman.. XD “Manahimik na nga kayo!! Wala lang yung mg a yun!!!” Iniba na nila yung topic. Pati hinde rin siya makakapagtago. hindi worth it yung m ga memories na yung dahil kulang daw.. “Sige. K ristof..“Oo nga. “3 na pala! Kelangan na namin umuwi ni Vander.” Ganun? Tss. ang dami talagang nangyari sa kanila habang wala ako.” .. I miss you. Umuwi na sila Ryan Mae Carla at Vander. may anak kaming nag iintay sa bahay!” “Oo nga pala. haha! Masyado akong nag enjoy sa kwentuhan eh. tinatamad akong magdrive eh. Hindi namin napansin n a 3:00 am na. dahil hahanapin at hahanapin ko siya. Balita ko madami kang inuwing babae sa QC? Ano mo yung mga yun? ” Nagtawanan sila Ryan “Baka akala niya ikaw yun kaya inuwi niya! Hahahaha!” Ayan! Gusto ko tulo y makita yung mga yun! ano kaya itsura nila?? Kamukha ko nga kaya? “Hoy! Hinde nam an sila tumira dun noh! Overnight lang sila dun!” “Bakit Dylan? Pagising mo ba. “Bianx.. baka kasi maasar pa si Tofer ng tuluyan Mahaba habang kwentuhan yung nangyari.. wala daw kasi ako. pack up na tayo. Nagreminisce kami. napa nsin mong hindi sila si Bianca??” Tawa ulit sila.

” Kinuha ko yung damit at towel tapos nag shower na ko. Imaginin niyo.. I was dangerously in love. ”Pumasok ka na. hinde yung gagawa pa siya ng reason na tinatamad siya mag drive. hahatid na kita. Pag labas ko ng banyo nakta ko si Tofer nakaupo sa may couch sa taas. siguro palaging maganda yun g panaginip ko kasi ganito yung view ko. way back the n. That’s so l ame. Nilapitan ko siya. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh. May hawak na towel at damit. Weird talaga nun. Pinatay niya yung electricfan at binuksan yung ..” Sabihin niya na lang kasi sakin na gusto niya ako matulog dito. Napansin niya akong nakatayo sa may pintuan.... Dito ba ako matutulog? Oh mag papahatid pa ko..” “He he.Perooooo. hin di yung sasabihin mong tinatamad ka mag drive. si Kristof! Namimiss ko na.? Pag balik niya.” “Alam ko namang hinde ka papayag eh. Tara.” “Gusto ko dito k a matulog. ok lang ba?” “Oo.. bakit ko pa i-tatake yung risk na yun?” “Bakit kasi hindi mo subukan. inaantok na ko eh.. hatid mo na ko.. “Oh eto ang da mit. Wag ka ng tamarin. Pu masok na ko sa loob at umakyat para makapag hilamos na. nag papatuyo ng buhok. “Tara na.” Nagulat siya sa sinagot ko. magshower ka na at pumasok ka na lang sa kwarto ko. Habang siya nasa baba pa rin gulat.” Humiga na ako sa kama niya.. Ku nin ko lang yung susi.. “Eh. Pinag mamasdan ko lang siya mu la sa may pintuan. ala m kong pagod ka eh. Mahiga ka na.” “Sabihin mo na lang kasi sakin na gusto mo akong matulog dito. pagtapos kong mag shower nakita ko si Tofer. halatang ayaw mo talaga akong makasama overnight. Inintay ko lang siya. Naglakad na papasok ng bahay si Tofer para kunin yung susi. sige hahatid na kita. kung kami pa rin.

.. parang si.” Tumalikod na siya sakin.”Labby. Magiging special din kaya katulad kahapon? Oh papalpak na naman siya? Well.. yun pa yung party dito. sana ganito na lang palagi.. Sige na tulog na tayo. ~teka. wala wala.. .” Bumangon siya pero hinawakan ko yung arm niya.. Napangiti ako. may nangyari satin nun.. parang napakababaw kung sasabihin kong SOBRA SOBRA yung nagawa niya for today. iniisip ko kung anong next na ma ngyayari samin. “Sige dun na lang ako matutulog sa sahig.. Natutulog pa rin. omg. Hinug ko si ya tapos bumulong sa tenga niya. Chapter 9 Day 3 Idinilat ko ang mga mata ko. ok ka lang naman diba? walang masamang n angyari sayo? Diba?” “Masamang nangyari? Wala.~ Napaupo ako s a may kama pag tingin ko sa right ko.. “Wa g na..aircon. Hindi ko mapigilan yung sarili k o. Bianx. Kristof. Ang sarap nung feeling. Habang pinapanood ko siyang matulog naala la ko bigla. para siyang ba ta kung matulog. ang tagal tagal na ka si nung last eh.. hindi naman sa . hinde missED eh. third day namin to. si Tofer.. Pero ewan ko ba. Tapos tumabi na siya sakin.. ang weird lang nung feeling kasi nakatabi ulit kita. thank you talaga.. Labby. Bakit? May aids ka ba?” “Ah.” Party. “Ang weird ba ng feeling?” tumungo ako.. I really missed you. hindi ko to kwarto ha. ang saya saya ko ngayon. I really miss him.. Tha nk you for making me this happy today. Bakit ba inopen ko pa yun g topic na yun!! dun nangyari si Kristof eh! sana hindi na siya mag tanong! “Oo ng a eh...” Tinanggal ko yung hug ko at tumalikod na.

well. “Kasama ko si Daddy mo” pabulong kong sinabo. Mom I’m hanging! I will pl ay with samchoon! LABBYYY!!” [eung = yes] “Oh eto ang damit. . Kelan ba y ung huling araw na natitigan kita ng ganito. Naramdaman kong gumalaw si tofer.” Mahina kong sinabi. Pinikit ko mga mata ko.” “Kristof!! Play with samchoon!!” narinig ko si Kris sa bac kground. Nang gigilaiti ako sa ga lit pag naaalala ko eh.. “Nandyan pa si Samchoon?” “Eung. w rong timing tumawag.. “Bakit mo ba ko pinapahira pan ng ganito Tofer.?” nag pause ako “Tuwing nakikita kita. at kamukang kamuka mo siya… “Bzztbzzztt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “UMMA! O DI YA??” [o di ya = where are you] Nako. pero sumablay lang.? ang tagal na. Humiga ulit ako at ngayon. since 9:30 am pa lang yung huling kita ko sa oras. eto nahuhulog na naman ata ako. For 5 minutes naka tingin lang ako mukha niya. Pero biglang naram daman ko yung kamay niya nasa may waist ko na. Dito siya tulog eh.. sooner? Lol Tinititigan ko pa rin siya. bumangon ata siya. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh. “APPA????Kelan niya bisita Kristof?” “Pupunta na lang dyan si Daddy next time.. ok?” “Okay! Teka. eto na naman si Kristof. Ayoko na nga isipin. pero bigla siyang napangiti.” Nasa kwarto ko pala si Kris ha! Hahampasin ko na dapat siya samay dibdib pero. Hindi kasi alam ni Tofer tunay na ugali nun eh. :-\wala. nakikita ko na si Kristof pag laki niya. magshower ka na at puma sok ka na lang sa kwarto ko. hindi ko mapigilang hin di ma-in love ulit sayo. He’ll find out soon..uhh. oh well. nakahara p na ko sa kanya. nung napatingin ako s a mukha niya.. hindi naman dahil sa sila ni Steffi… nagagalit ako d ahil si Steffi yun. Pinagmasdan ko ulit siya... sinubukan kong matulog ulit...pumalpak siya. napadilat ako bigla.. tulog ka k asama ni Daddy ko???” “Mm-hmm. haaay.

“Manang paluto naman kami ni Bianca ng pagkain oh. Bumaba kami at dumeretso sa may living room.” Nag grin lang ako. an gaga aga tinititigan mo na ko k agad. anong oras na ba? 10:30.” “Tss. mamamaleng ke pa ho ako. nilipat ko ulit yung channel.” “Ser. nanonood ng tv habang hinihintay si manang. well.” Biro niya. “Grabe. at bigla siyang nagsalit. . “Sige po. Inabot na nung babae yung sulat niya. habang papalapit na ng papalapit yung lalaki. Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!” “Alam mo pala na wala siya dito eh..” Sa may living roo m lang kami. “Ok lang ba?” nag nod ako. kain na tayo. baka isipin niya . bakit pumayag ka na dito ka matulog?” Nako. nung humarap lang ako sayo. nanonood lang kami ni Tofer. solo lang nil a yung daan.” “Ive imagined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. “I’ve been looking forward to this day for a long time . intayin ka na lang namin.Bumangon ako.. gusto ko siyang makasama sa iisang kwarto. minsan lang kaya! Teka. ok lang po ba kung iintayin niyo ko?” “Ha? Matagal pa ba?” humarap siya sakin. “Kanina ka pa ba gising?” “Hindi naman. Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy. kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit. Naglilipat lipat lang k ami ng channel. dun na ko nagising. ay teka! hin de hinde! Mali pala! “Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko !” “Hoy. totoo naman eh. Baka naman matunaw na ko nyan.

“Kaibigan ko. May ke langan daw kaming gawin eh.Bianca *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone niya “Hello? Oh? Ngayon na? 1? Si-sige.. “Uhm.Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin.” ^_^ <--Tofer >_< <-. Habang kumakain kami... Natulala kami ni Tofer sa palabas. sige.” “Nagustuhan pa rin kita. “Sino yun?” tanong ko.” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napatingin siya sakin “Hinde ah! Bakit? Nagustuha n naman kita ha!” “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss.” Y umuko siya tapos tinuloy ang pagkain niya. ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo?” Umiling si Tofer. Nung natapos na yung palabas. Plastic.. yung iba siguro ga nun. pinapauwi ako sa QC. diba 3rd date n amin to? .. Nagulat yung babae at napahiga .” Uuwi siya? Eh.. Tof.. Hindi na namin halos n apansin na nakarating na si manang. Napatingin ako sa kanya. hindi ko mapigilang mag tan ong kay Tofer. at ikaw naman yung babae! Parang t anga. hindi ba pwedeng ikaw na lang? Ganun. “Pa rang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” “Oo. “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong. sakto tinawag na kami ni manang para kumain.. ok. nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing. “Sa totoo lang hindi ko alam.” Nag pout lang ako at tuloy tuloy pa rin sa panonood.

“My love for you is bigger than all the universe combined . ok lang naman eh. madami ka masyadong naiisip na ‘p ossibilities’ minsan naisip ko na sana katulad na lang ako ng iba.” Oo ok lang. babalik muna ko sa QC. “Sige sasabihin ko sayo.hindi kita makakasama ngayon eh. Para no worries. May Nathan na siya. Biglang gumalaw si Bianca at yung pusisyon niya... at least I’ll be spending my day with Kristof. “Ha. Narinig niya kaya? Siguro hinde. *Bzzzzzttbzzzt* ~Ang tindi naman mag vibrate ng p hone na yun~ . gu sting gusto ko siyang yakapin. O-oo naman. eh what if kung maha l niya pa ako? Pero malamang hinde. Oh well.“Uhm. Sino ka ya yung tumawag sa kanya? Bakit kaya siya pumayag na umuwi ng QC. Easy easy lang. hindi pwede... Dylan’s POV Earlier.. 30 mins. Ang hirap maging matalino. Tumalikod na ko sa kanya. dun ka na lang maligo sa inyo....... pero wag kang magagalit ha? Hmmm. Humarap ako sa kanya pero nakatalikod siya sakin. sasagutin niya ba si Nathan kung hindi niya gusto yun? hay Dylan. naiisip ko kasi na katabi ko si Bianca. Hindi ka na niya mahal’ sabi ng utak ko. hanggang sa hindi ko nama layan... babawi na lang pag tumatabin gi. ok lang naman sayo yun diba?” OF COURSE ok lang! I’ll be spending my time with Kristof. pero. " nag pause na naman ako.” Nag smile siya.. H indi ako makatulog. Baby. “Labby. a lam mo ba kung gano kita ka-mahal? Hinde? Alam ko.. nag sstruggle p ara lang makapasa. Ng nakalip as nung matulog si Bianca. nakatulog na pala ako. Nag smile siya ng pilit. you just have no clue.” nag nod lang ako. gusto mo ba malaman?” na g pause ako saglit. pero pinipigilan ko sarili ko. Mantika to kung matulog eh. “Ihahatid na lang k ita after natin kumain. bakasyon naman eh. nakaharap na sakin.. ‘Dylan.. ah.

syempre. "Kanina ka pa ba gising?" Oo. ." nung sinabi niya yung last sent ence. LAHAAAT! "Hindi naman. Wa la kaming choice eh. naramdaman ko. "Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko!" "Hoy. nalaman niya."Hello?" nagmurmur ata siya "Pupunta na lang si Daddy dyan next time. kain na tayo. Hindi ko na mapigilang ngumiti. narinig ko lah at." biro ko. pero sabi ni manang mamamalengk e pa raw siya. "Grabe.. nakafeel ako ng weird feeling sa tiyan ko. "Alam mo pala na wala siya dito eh." "Ts s. an gaga aga tinititigan mo na ko kagad.." Pa-ulit ulit kong naiisip. Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!" Nako. wala na. minsan lang kaya! Teka. nagbabakasakaling baka dumilat siya. at nag salita na ako. Gusto ko siyang yakapin pero baka magalit siya. Humiga uli t siya.. Nafee l ko na naman na tinititigan niya ko. nabigla ata. binaba na ata niya. Nag palit ako ng pusisyon at humarap sa kanya..hihirapan na siya? "Tuwing nakikita kita. h indi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo. kaya hindi ko dinilat mga mata ko "Bakit mo ba ko pinapahirapan ng ganito Tofer.. Natulog ulit ata. kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit. Nandyan pa si Samcho on?" Iniintay ko ulit siyang magsalita pero. gusto mo rin akong makatab i. ok?" kahit medyo mahina narinig ko. "Tuwing nakikita kita. Baka naman matunaw na ko nyan. nung humarap lang ako sayo." Niyaya ko siyang kumain.. Nafeel ko na nakatingin siya sakin. dumilat ako at nakita kong nakapikit na si ya. dun na ko nagising. hindi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo. Pumayag naman kami ni Bianca na mamalengke muna siya. Bumangon s iya." na. bak it pumayag ka na dito ka matulog?" Aminin mo na kasi. Daddy? Si Papa kaya yun? "Mm-hmm. Nilagay ko yung kamay ko sa may waist niya. nafeel kong gu malaw siya. Pumikit ako.

at ikaw naman yung babae! Parang tanga. Tama yung inabutan niya ko ng letter.. Inab ot na nung babae yung sulat niya.Nasa may living room kami nanonood ng tv. at ngay on sa isang cable na channel.” “Ive im agined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. habang papalapit na ng papalapit yung lalaki. It started with a kiss yung title. Tinawag na kami ni manang para kumain. Nilipat niya ulit ito. sol o lang nila yung daan. “Oo.” Hindi ka tanga bianx. Grabe tong si Bianca. ayoko lang mag patalo sa ‘so cold’ mo! Nag pout siya tapos tinuloy namin yung panonood hanggang sa matapos yung palabas. Habang kumakain kami. Taiwanese yung mga artist a. Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong. Nagulat yung babae at napahiga . Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin. nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing. nakakahilo manoo d. “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla. Shiet. Parang napaka familiar nitong pangyayaring to ha. . “Parang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” AHHH!! Sa amin pala nangyari yung ganun. Hindi niya pa pala nakakalimutan yun. nararamdaman ko ng may itatanong sakin si Bianca konekt ado sa napanood naming. Palipat lipat! ayaw matigil sa iisang channel. sakto tapos na yung pinapanood naming. pero hindi ko pinana sin kasi sabi ko ‘Ayoko sa taong bobo’.. “I’ve been looking forward to this day for a long time . Napatingin sakin si Bianca.

ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo ?” Umiling ako.. May kelangan daw kaming gawin eh. hindi na ko pu punta. “Sino yun?” Sasabihin ko bang si Steffi? Hinde. She’s expe cting you to come. babalik muna ko sa QC. “Uhm.” “Ganun.. matagal na kitang gusto. bata pa lang ta yo alam ko ng mahina ka. O-oo naman.” I lied. kung hindi ok sayo yun. ok. tinuloy ko pa gkain ko. yung iba siguro ganun. sige.. ok lang naman sayo yun d iba?” Sabihin mo lang kung hindi ok.. be here on time ok?” “Si-sige... kasi.” Sab i niya. pinapauwi ako sa QC.” “1?” “Yup. Be here ng mga 1. sabi ni tita isama daw kita.” Sigh. wag. “Sa totoo lang hindi ko alam. Plastic.. baka mali ako. Tof. “Hindi ba pwedeng ikaw na lang?” “Nope. Nakayuko lang si Bianca. Masisira yung mood.” Hindi ko alam kung bakit hindi ako t manggi. “Hinde ah! Bakit? Nagustuhan naman kita ha!” Oo.” *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “Hon!" “Oh?” “M dedebut yung cousin ko. “Nagustuhan pa rin kita.hi ndi kita makakasama ngayon eh. “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss.. 6 pa naman yun g party pero sasamahan mo pa akong bumili ng damit at magpa-make up......” Binaba ko. sabi ni Tita isama daw kita!” “Ngayon na?” “Well. .” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napangiti ako sa kanya.“Uhm. “Ha. sabihin mo lang na ayaw mo.. Hindi naman diba? or.. ah. na hindi ok.. “Ka ibigan ko.

nakatingin siya sa cellphone niya. ok lang naman eh. bakit ka nandito?” “Ah. kelangan ko pang magpakahirap para lang mapangiti siya. nice to see yo u too. Saktong 6 nagstart yung party. si Nathan. hindi kita makakasama. parang natinik ako sa mga sina bi niya. Stude nt namin yung kapatid nung debutant. Habang nasa sasakyan kami...Ngumiti ako ng pilit..” Yun na lang ang nasabi ko. “Sino yung nagtext?” “Ha? Ah.. hindi na niya ko pinalabas pa ng kotse. umuwi kami ng b ahay para makaligo ako at makapag bihis. ti nawag na lang niya si Kris. pinsan kasi ni Steffi yung debutant.” Nung pagkasabi niya ng nathan. Ikaw. susundin kita. Mga 7 pm . Sinama han ko lang siyang bumili ng damit sa glorrieta at mag paparlor... samantalang ak o.. Third date natin to. Isang text lang sa kanya ni Nathan. Pagdating namin sa bahay. bakit nandito ka?” “Ahh. Eh kilala ko yung mom. sumikip ung dibdib ko. “Ihahatid na lang kita after natin kumain.. Naligo na ko kaagad at dumiretso kela Steffi.” nag nod lang siya. ku ng sinabi mo sanang hindi ok sayo. dun ka na lang ma ligo sa inyo. so ininvite kami ni Mae. Nakita ko sa labas si Ryan “Dylan!” “Uy Ryan.” Mae?! Nandito si Mae??? NAKO! Malalaman ni Bianca ang mga to! Nakita ko na s iya papalapit samin “Uy nandito ka rin pala! Si Bianca?” Wow. “Ahh. Hi Mae. napangiti na siya. May nagtext ata. napangiti siya. mas mahalaga ka kesa sa party na yun. . bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” “Ikaw dapat tinatanong ko eh.

at ayokong mangyari .” “Sorry. Mae’s POV Earlier.” I WANNA BUY! Huhuhu.” nag smile lang ako.. Whatever.” “Pero Ryan. yung mga semi formal ko hindi na k asya dahil tumaba ako since nung naging kami ni Ryan..” But wala a kong semi formal na damit. T_T “Tara. Stop that attitude nga. sabi ni mommy bilhin ko daw lahat ng gusto ng asawa ko. aattend tayo ng debut. sayang.. omg. puro casual lang.. kelangan natin mag ipon.. hindi na kita pwedeng bilhan ng kahi t na anong gusto mo. ano ka ba!” “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” “Cousin ni Steff i yung may party eh. para may masuot ka. but hindi ibig sabihin nun. “Hon. Magkahiwalay kami ng table ni la Ryan. I know nasabi ko na kelangan n atin mag tipid. “Hon.“Hon. pero ngayon.. pumayag ka na. bili tayo ng dam it mo. sayang lang kung bibili tayo eh. semi-formal lang naman. hiram na lang ako kay Carla. please... so hindi siya invited.. Sana iisang table na lang kami para naman makapag kwentuhan kam i.” “Steffi? Ugh.” O_O “Ikaw ba yan? Bibilhan mo ko??” “Oo naman.” Nag roll yung e yes ni Mae sa mag sabi niya ng Steffi. bakit?” Wow.” “MAE. dati sabi niya wag daw kami masyadong gumastos kasi nag iipon kami dahil ayaw n a niyang umasa sa family niya.. r ich tong asawa mo! Wag mo na isipin yung ipon. ipunin mo na lang yun pera .. ano ba . “Hinde.. wag na lang. bakit ayaw ba niya kay Steffi? “Hon... wag ko raw hahayaang maging malungkot yung asawa ko kasi baka pag tumagal daw iwanan ako. Naguiguilty kasi ako pag nakikita kita sa mall na tumitingi n ng damit pero hindi mo naman binibili.

ang tawag saki n ni Tita ‘anak’ at sabi niya pa.” “Kelan pa? Pano niya nalaman? Nako.. omg. ikaw na lang iniintay ko. I can wait. nakita ko si Dylan. bak a magalit siya sakin. ok lang as long as mag kasama tayo.... Kelangan terno tayo. “bad trip! Ang tagal tagal nating nag tipid! Pwede na pala tayong mag shopping! Tara! Bili na tayo ng susuot natin!” “Bakit natin?? Ikaw lang naman bibilhan ko!” “Hindi ako bibili hanggang hindi ka bibili.. sila bumili nito para satin. si nce hindi ko naman kelangan magpaganda dun. Hum ingi na ko ng persmission niya. wag daw tita itawag ko.” O M G. “I love you. kelan mo ba gusting magpakasal sa simbahan? Kasi ako. kahit wala na ngang church weddi ng eh.” ^____^ Hinila ko siya papun ta sa kotse. Maganda na ko sa mga mata ni Ryan ^___^ at the party “Ry. omg! Nandito rin si Bianca! Hindi to magiging boring para sakin! “Uy nandito ka rin pala! Si B ianca?” Si Bianca kagad hinanap ko. “Babe. Pag uwi namin naligo na kami at nagready para dun sa debut.” “Simula nung pinakasalan kita. pano ba .un.” Niyakap ko si Ryan. pero patuloy pa rin yung p ag tawag ko sa kanya ng tita. nag lagay lang ako ng powder. Pumayag sila.” Tinanggal ko yung hug at sinabing. intayin mo na lang ako dito” Pumunta ako ng washroom. Nagpunta kami sa mall at namili ng mga damit.gusto kong himatyin sa mga sinasa bi ni Ryan.” SABI NG MOM NIYA?! “A-alam ng mom mo??” “Yup. ako na lang nag make up sa sarili ko.. ayoko mangyari un. kaya tayo nasasa is ang bahay. pati ni Daddy. Pag labas ko. kelangan lang maging mukhang present able. Kaya pala nung one time na nag dinner kami sa kanila. Gusto ko pareho ng date nung kasal nila Mommy mo.. blush on at lipgloss.. punta lang ako ng washroom..

alam ko n a kaagad.” Hay n ako. minutes. Bianca’s POV Hinatid na ko ni Tofer p ag tapos namin kumain. Hindi ko alam kung bakit k elangan niya sirain yung relasyon ni Bianca at Dylan noon eh. “Oh bakit nakasimangot ka?” Habang nakatingi n pa rin kela Steffi sumagot ako. Nakakaasar.” “Hon. Stop that attitude nga. "Ayoko talaga siya. but when I get t here and be with you. hours and days. Hindi pala kami magkatable ni Dylan. so hindi siya invited. sa party nila years ago. nakakairita lang talaga siya.naman! Mukhang wala akong kakilala dito sa party na to! “Hon. Bo go ship da jagiya! I love you! . timing n a pag pumitik si Bianca. S teffi. Habang nasa sasakyan na kami *bzzzzt* From: SangMin <33 T his will be a slow parade of seconds. I reall y don’t like her. Whatever. time flies.” Oo.. Hindi ko alam kung bakit. ano ka ba!” Oh.. pipitik na rin ako. wala yun... ano ba. napansin ko na.. humahanap na lang ako ng tamang timing. pero dati pa lang.. Hindi pa sinasabi samin ni Dylan na sila na ni Steffi. hay. anong ginawa kong masama? “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” inosente kong pag tanong “Cousin ni Steffi yung may party eh. nakita ko na kasama niya si Steffi.” “Sinira? Ano ba ginaw a niya?” “Ha? Ah. hindi niya kasi alam yung ginawa niya kay Bianca!! “Sorry. iba talaga yung tingin ni Steffi kay Dylan. Ang panget talaganiya.” Oh. But who am I to judg e her that time? pero ngayon.” nag smile lang si Dylan. “Steffi? *roll eyes* Ugh. I don’t like her. geez.

Bianca’s facial expression Binabawi ko na pala yung little Bianca! TOFER JUNIOR NGA TALAGA SIYA! >_< Ang lakas talaga ng dugo nung lalaking yun.” [Mom im bo red] “Na do!” [me too] Ngayon ko lang napansin na may nakuha sakin tong anak ko na t o.” ¬_¬ <-... Pagdating namin sa bahay. waaah.” See? cold reply. Nagbye na si Kris kay Kristof at nagpromise na babalik siya ulit. etong mga to tal aga oh. “Sino yung nag te xt?" Sasabihin ko ban a si Nathan yun? Oo. “Ha? Ah. naka . hindi k o na siya pinababa pa ng kotse. tulog na nga lang ako. tumabi ako kay TJ (Tofer Junior) asensado eh. wala akong magawa. 3:00pm na. Little Bianca rin pala! v^_^v “Mommy. ugali. Text lang naman eh.[bo go ship da = I miss you. Bonding talaga yung ginawa.. Tinawag ko si Kris na buhat buhat si Kristof. mahirap na.. Kung hindi ko lang mahal to siguro tinapon ko na to sa ilog pasig! O kay a binato ko na siya kay Tofer matagal na panahon na! joke lang ^_^v Natulog na l ang rin ako. jagiya = honey/baby/darling] Napangiti ako. What a bore. tatawagin ko na lang si Kris. isipin niyo. It made me smile from ear to ear. si Nathan. At ganun nga ang nangyari. pabal ikin mo na dito samchoon!!! Mas saya siya kasama kesa sayo eh! Haaaay. and besides ihaha tid na niya rin naman ako eh. pumayag s iya sa sinabi ko. napaka simple ng sinabi niya pero nasweet-an ako. nakatingin kasi siya sakin. “Umma. Akala ko Tofer Junior lang siya eh.” Tumingin ulit siya sa daan at bl angko yung expression niya “Ahh. Nap ansin ata ni Tofer na nakangiti ako. sim sim hae. baka makita niya pa si Kristof. Sabi ko sa kanya. itsura at katalinuhan nakuha nung bata! Anong nakuha niya sakin?? Hindi nga siya mabait eh Y_Y mapag mata rin tong batang to.

I think I like Mcdo. Wow thank you baby for waking me up.. “Oh.” >. Naligo ako dahil ayaw akong ikiss ng anak ko dahil raw mabaho na ko. “ o wait! how about. Fine fine. Maling tao inuutusan niya. .OMG! Anong oras na ba??” tumingin ako kay Kristof. Nung nakabihis na ko at lahat lahat. Pinagluluto niya pa ako. “I want Jabi m ommy. alam niyo ba yung feeling na mag 3 years old pa lang yung anak niyo tapos diretso na dila?? Waaah! Feeling ko hindi ako 23 years old eh! feeling ko ang tanda tanda ko na dahil dito sa batang to.. Argh. nakatingin lang siya sakin Well. Im a battered mother. COOK!!!!” Hay nako. Hindi pa pala marunong mag basa to.. “Mo ru get soh yo. “Tawag na lang ak o Mcdo ok?” nag smile siya sakin. nako. pum asok si Kristof sa kwarto “BE GO PA!!” [I’m hungry!] hawak hawak niya yung tiyan niya.” “Then I’ll call Jollibee. Awts.?? Finally sumagot na siya.” hinampas ako ni Kristof sa may braso.” [I don’t know] Ay bob o. “MOM!!! LIGO KA NA! BAHO KA NA EH!” nagising ako kay Kristof. Ngayon ngingiti ngiti ka! Pff.” “Nonono. Spoiled.. minsan win iwish ko na sana hindi pa siya nag sasalita.. You cook?” dun din pala mauuwi yung usapan.bukas pa aircon. Tss.< ano ba talaga? Huhuh. “Anong or as na ba? Kiss mo muna si Mommy. Y_Y “You’re baho! Take a bath na! wala na sun mommy!” “What do you me an ‘wala na su-. kain ka na!” “Wala tayo pagkain! Harabuji went out. >_< Oo na ako na may kasalanan.

. pag tingin ko. ^_^v Mga 10:30 pm na at ma y kumakatok pa rin sa may gate namin.. Sakto rin dum ating si Papa. “Na miss kita... Huhu. Wala akong choice kung hindi i-check kung sino yung taong yun. ganun din eh.” Hinawakan ako ni Tofer sa may balikat at hinug. “Hi. Haaay. Nakatul og na si Kristof sa kakanood ng tv. So much for this ‘spending time with Kristo f’ sana si Tofer nalang nakasama ko. sinong siraulong tao ang mambubulabog ng ganitong oras? Malamang yang nag babang ng gate namin.?” ngumiti siya tapos napakamot sa u lo “Wala lang. kasi hindi kita nakasama ng mata gal..” Lumabas ako at binuksan ko yung ga te.“What do you wanna eat ba? Mommy will cook it for you.” “Weird ka talaga. may hawak na bouquet ng bulaklak.. Binitawan na niya ak o at nag smile siya sakin “Kumain ka na ba? Gusto mo kumain sa labas?” .” Tapos inabot niya sakin yung bulaklak. Si Tofer. umorder kami ng jollibee. anyway... Buti naman at napagod na siya. Nakakapagtaka naman. kaya nag ganitong damit ako.. Galing siya sa restaurant namin.. y un nga lang mas bully si Tofer Senior kesa sa Junior. 10:00 pm na at wala pa rin akong text o tawag galing kay Tofer. “Ano ba to. Humaba lang ang pagtatalo namin ng dahil lang sa kakainin. thank you sa flowers . “Ok!” ^___^ “ At yun nga. bakit kaya siya naka semi-formal na damit? “Anong okasyon? Bakit ka nakaganyan. gusto ko lang maiba ngayong araw. parang siya yung nakasama ko.” Gusto kong sabihi n na ‘ako rin na miss kita’ pero ayaw niya lumabas sa bibig ko.” “I want chicken! Jabi chicken!” “W hy not order???” pinapahirapan mo ako anak.

. nagikot ikot kami... feeling ko.. parang ang selfish ko.” “Sige . I guess I’ll be seeing you tomorrow?” “Eh. Chapter 10 Day 4 As promised. naging mabait siya sakin buong ar aw! ^_^ Habang nagiikot kami. I promised KRistof a while ago na mag mamall kami bukas.. wala kaming 4th date. Kristof kasi eh. natutuwa na talaga ako sa ka nya. Dahil dun. para ng kinakahiya ko si Kristof. akala ko kasi hindi kita makikita ngayon..“Kumain na ko eh. Haaaay. nag semi-formal pa siya para lang makabawi. sasabihin ko na.” “Akala ko nga rin eh. sige.. parang feeling ko itatanggi niya. teka. binilan ko siya ng mga damit at mga laruan.. I think.. para hindi halata... sa 9th date namin ni Tofer. hindi ko namalayan na may mga kakilala na pala ako ng nakakasalubong...” ki niss niya ko sa cheek at umalis na. siguro hindi nila ko nakikilala. nagpunta kami ng mall ni Kristof.” na g smile ako “Sige na Tofer. hindi bilang anak ko.. so I think. pag haharapin ko na silang dalawa.. next time na lang.... “Bianca ! Bianca! Be go pa!” [I’m hungry] “What do you wanna eat?” tumitingin tingin siya sa pal igid “PIZZA!!!” .. Magpahinga ka na rin muna. hindi tama. I’m falling f or him.. kung hindi anak namin. sana si nama ko na lang sila Carla at Mae..hindi naman nila ako nilalap itan eh. hindi pwede eh. Pero sa totoo lang... bakit ba kasi kaming dalawa lang ni Kristof ang nag malling eh. sweet. ok lang?” Nag nod siya. gabi na oh. “Ingat ka ha. pero sa iniisip ko. don’t forget to text me. Aya n tuloy. kelangan ko pa tulo y mag sinungaling. ipapakilala ko na s i Kristof sa kanya. may lakad kami ni Papa... Pero natatako t pa rin ako. I’m falling harder. umuwi ka na. matagal na eh..

Nagpunta kami sa may CPK, dahil yun ung tiniro niya. Nako, mamumulubi ako nito e h. mga pinag ipunan ko galing UK at Korea mauubos. Etong batang to! Marunong pum ili ng kakainan! Bata ka ba talaga?? Habang nag iintay ng order tinanong ko si K ristof “Kristof, bakit alam mo to? Nakakain ka na ba dito?” Nag nod siya, “Kasama ko s i Uncle SangMin” Si Nathan pala ang salarin! Pag uwi nun nakoooo! Babatukan ko yun dahil pinakain niya sa mamahaling pizzahan si Kristof! Pati tuloy sakin eto na pinapabili. Hindi naman ako kasing yaman ng uncle Nathan nya eh.. huhu. Habang k umaian kami ni Kristof, “Bianca?” Napatingin ako sa taong yun.. “Mo..Mom..Mommy.. Dadd y..” Napatingin sila kay Kristof, si Kristof naman tuloy tuloy pa rin sa pagkain n iya ng pizza. Waaaah!! Bakit ka kumakain, dapat nag papanic ka!! Nandito ang lol a at lolo mo!! M:“Si-sino siya? Pinsan mo?” Pinsan daw! Hihihi! “Ha.. hindi po..” M:“Paman gkin?” “Hindi rin po..” D:“Eh sino siya? Ano mo siya?” “Mommy, Daddy, si Kristof po.. a..ana k.. anak ko.. anak ko po..” Pareho silang nagulat sa sinabi ko, hindi ko alam kung sasampalin nila ko oh bubuhusan ng inumin, ang alam ko lang nabawasan ng tinik sa puso ko, medyo nakakahinga na ko.. D:“Iha, anak mo siya.. kay Dylan, tama ba?” (_-) (_ _) (-_-) (_ _) <- nod D:“Pwede ba kaming maupo?” nag nod ulit ako

Umupo sila sa Tapat namin ni Kristof, si Kristof naman kumakain pa rin ng pizza. Na parang walang naririnig at nakikita kung hindi ang pizza niya lang. M:“Ilang t aon na siya? Anong buong pangalan niya” “Kristofer Dy, mag tatatlong taon na ho sa N ovember 10.” Napatakip ng bibig si Mommy dahil hindi pa rin siya makapaniwala.. “Kay a ba kayo nag aayos ni Dylan ngayon, dahil sa kanya?” tanong ni Daddy “Hindi po, hin di niya pa ho alam. Natatakot ho kasi akong sabihin, baka kasi magalit siya saki n dahil nagdesisyon ako ng hindi niya manlang nalalaman.” Napatingin sakin si Kris tof, pinunasan ko yung bibig niya, “Hindi ko rin ho alam na buntis ako eh, nalaman ko na lang nung nasa ibang bansa na ko, tatawagan ko na dapat si Tofer, pero na tatakot ako.. baka hindi siya pumayag na buhayin yung bata.. alam ko pong mali, kasi pinangunahan ko siya.. pero pano kung hindi siya pumayag? Malamang wala nga yon si Kristof sa tabi ko.” Nagsmile silang dalawa sakin, “Naiintindihan ka namin an ak.” Sabi ni Daddy Sa wakas, napansin na ni Kristof yung lolo at lola niya, “Mommy, sino sila?” Nagsmile ako, “Lolo at lola mo. Sila yung mommy at daddy ng Daddy mo..” “Oh?” humarap siya kela mommy at daddy at nag bow, “Annyonghaseyo” Nagsmile silang dalawa. M:“San mo siya pinanganak?” “Sa Korea po, dun po kasi kami nag bakasyon ni Nathan eh. .” D:“Nathan? Ano mo siya..?” “Boyfriend po..” Nag slight nod lang sila.. “Hindi niyo na ba talaga maaayos yung sa inyo ni Dylan? I mean, ang selfish kung sasabihin kong iw anan mo si Nathan, pero may reason na kasi kayo eh.” “Huy. Wag ka ngang ganyan.” sabi ni Daddy kay Mommy. “Hindi ko po alam, may Steffi rin naman siya Ma eh. ayoko mani ra ng relasyon at

sa kanya na rin mismo nang galing na kaya niya ginagawa yung lahat ngayon, dahil sa annulment. Papayag naman ho ako eh..” Nagulat sila pareho, “Annulment?” “Opo, Mom, D ad, nag mamakaawa ako sa inyo, wag niyo po muna sabihin kay Tofer lahat ng napag usapan natin dito. Hindi po ako humiling buong buhay ko sa inyo ng kahit na ano, please.. ngayon lang. Sasabihin ko naman ho sa kanya eh, bago mag birthday si K ristof ipapaalam ko na sa kanya..” D:“O sige, pero sana mag kaayos na kayo.. simula nung nawala ka.. hindi mo alam kung anong nangyari sa kanya..” M:“Bianca, anak. Pwed e ba naming bisitahin si Kristof? We promise you, hindi malalaman ni Dylan, bast a hayaan mo lang kaming bisitahin si Kristof..” Nagsmile ako, “Oo naman po. Si Kris samin ho yun natulog dahil nakilala na niya si Kristof. Ok naman ho silang dalaw a ng anak ko.. Mom, dad, kahit kelan ho pwede niyong bisitahin apo niyo, binibig yan ko po kayo ng karapatan sa kanya.” D:“Salamat anak.” D:“Pero teka, bakit parang ang tahimik niya ata?” “Ganyan po yan, suplado. Parang si Tofer! Sarap nga pong itapon s a ilog eh!!!” Natawa silang dalawa at sabay sinabing, “Mag-ama nga sila.” “Hehe.. oo nga po” ~ano ka ba Bianca! Bakit ganun yung sinabi mo!~ Nagisang round pa kami ng iko t ni Kristof, at ngayon, kasama naman sila mommy at daddy, binilhan nila ng kung ano ano si Kristof. Siyempre, spoiled na ng sobra sobra. Unang apo eh. Natapos narin kami sa pagshoshopping. Ang dami nilang binili para kay Kristof, siyempre, hindi naman nila nakalimutan na bilhan ako ng mga damit at sapatos. Nakakatuwa at ganun ang turin nila kay Kristof, kahit na alam kong medyo nagdududa sila.. s ino nga naman bang hindi mag dududa, umalis ka ng bansa ng maliit ang tiyan mo, ay teka, kung may tiyan man ako nun, taba lang yun. oh well, back to the story. At bumalik ka ng may dalang magtatatlong taong bata. Oh diba? pinakilala mo pa b ilang apo nila. Haaay. Hinatid nila kami sa bahay, nung nakababa na kami ng sasa kyan tinawag ako ni Mommy, may inabot sakin na puting envelope “Anak tanggapin mo to.. alam kong naging mahirap para sayo ang magpalaki ng

. tiningnan ko it. sige na.00 Sobra sobra to!! Grabe naman sila magbigay ng sustento! Tinanggal ko yung check at may nakita akong isa pang papel Bianca.” inaabot ko muli yung envelope “Ano ka ba.... niyaya niya akong mag lun ch kasi aalis na daw siya pabalik ng QC.” “Sige na anak. alam namin na naging mahi rap sayo ang palakihin si Kristof.” medyo naluha ako. Alam naming hindi pa to sapat sa hirap at pagod mo ng tatlong taon. tutal maaasikaso na rin naman namin kayo eh... tanggapin mo na yan. ok lang naman po eh. parang nagsisisi tuloy ako sa mga nagawa ko. kahit ngayon lang.” “Pero Mommy. tangg apin mo na yan. daddy. Pero wala na eh. pero don’t worry...bata mag-isa. check siya. May pasok na kasi sila sa monday. magk ano kaya...” si Dadd y talaga oh. We love you. haay. wala kaming natulong habang nagbubuntis ka.. move on na lang talaga… Day 5 Tumawag sakin si Tofer. “Salamat po mommy.. Pag binalik mo pa ya n samin.. nangyari n a. nakakatouch naman.. masaya kami ni Daddy Larry mo dahil pinalaki mo ng maayos ang apo namin. P100. now that we know all about our grandchild... pero nag smile lang sil a sakin at umalis..” tapos ngumiti siya “Mommy. hindi nasuporta han ni Dylan ang anak niyo.000. Binuksan ko yung envelope.. hindi ko po to matatanggap. parang tinanggihan mo yung pagmamahal namin sa inyo ni Kristof. salamay na lang ho. please... lalong lalo na’t mag isa ka lang sa ibang bansa . .. we’ll take good care of you and Kristof. and since you’re back here for good. Mommy Kristy and Dadd y Larry Kelan kaya nila to sinulat? Siguro yung nag cr ako.

Pag uwi niya sa bahay ng mga 2:00am tumawag siya. ^_^ Day 6 November 5 na 5 days na lang at B irthday na ni Kristof.. Kasi totoo naman eh. hinatid na niya ko pauwi. mga 30 mins lang kami nag usap.. blah blah bllah. wala parin kahit dot man lang.. sinabi ko rin na na mimiss ko siya. namimiss na daw ni ya ako. Nagkwento siya tungkol sa mga subjects n iya. Day 7 November 6. Ok naman yung araw ko. Tuesday. hindi yung masama ha! Yung tofer na alam kong mahal ako.. Namimiss niya lang daw ako kaya siya tumawag. Nagiging weird na siya lately. Siiyempre. Ako naman masay ang masaya.Nag lunch kami sa TGIF. teka.. Habang nandun siya text ng text. 3 da ys na lang at masasabi ko na kay Tofer ang tungkol kay Kristof. From: Tofer Dy I miss you badly.. first andl last text niya. Pagtapos ng is ang round ng pagikot sa mall. kamusta na raw. m asaya kasi binilhan niya ko ng masarap na pagkain at magandang dress. Sana pag gising ko bum alik na yung dating Tofer.. hindi ko nga lang pinaalam. ay teka. pano ba naman cellphone yun eh! hindi niya naalala na may landlin e. Ano kayang ginagawa niya dun? Hindi pa rin kasi siya nag tetext at tumataw ag ngayong araw. Like ako. Bakit ba kasi kelangan ngayon pa siya mag bago eh . at Wedding anniv naman nila Mommy at Daddy.. bakit hindi na siya nangungulit? Nagbabago ba talaga mga tao pag naghih iwalay? Ako naman hindi nag bago ha? Hindi nga ba? Haaay. I want y ou here right now. usap saglit tungkol sa bgong course niya. ano raw bang ginagawa ko. aalis lang daw siya pu nta sa bahay ng friend niya. Nasa QC pa rin siya. 3:47 pm na.. Pag dating niya sa QC ng mga 6 tumawag kaagad siya sa cellphone ko. nakainom daw siya pero hindi raw siya lasi ng. nahihirapan na tuloy akong . 2 lang daw pero tag 3 hours! Jusko hindi ko ata kaya yun. nagsosorrysiya dahil late siya nakatawag. haaay. Oh well.. 10:28 am. Mga 9pm tumawag na siya sa cellphone ko..

Wednesday Ngayong araw . pero bakit pinsan na naman ako? *Flashback* One boring day sa Korea. sino to?” “Ah..” “Ah pakBinaba na niya... Libre laha t dito. Si Dyl an. lumapit ako sa may phone at nag dial. Tawag ka na lang ulit. oo may gusto nga ata yun kay Tofer. Pinsan? Bak it ganun? Ang sabi naman sakin ni Mae.. pero magkakamukha lang mga tao dito eh. Ikaw yung pinsan ni Dylan. si Bian x to. hindi k o pa rin .. “Hello?” “Mae. right? Wala siya eh. 4 months na ang nakalipas simula nung umalis ako ng pinas “Bian x.” “Ahhh. sumusuko na nga siya sa pagaaral eh. dahil nag kinakabahan na ko at baka ma y nangyari tinawagan ko cellphone niya. pero wala pa rin eh. Steff i? Oo siya nga!” “Steffi? Ahh...” “OMG!!!!!!!!!! Buti naman naisipan mong tumawag!! Ano na??” “Eto.” “Bakit?? Pati merong umaaligid dun! Yunggg.. hmm. haay. bakit babae to? T ama ba yung number ni Tofer sa cellphone ko? “Hello?? Sino ba to??” “Ah. nagiging patapon na. masaya naman di to.” “…” “Pinagsasabihan na siy a ni Ryan pati nung mga Ateneo friends niya.. ok lang talaga. grabe. “Hello?” “…” hindi ako sumagot... hindi ko kaya. tawagan mo k aya?” “Hinde. haban g nagbubuntis ako. Naiwan niya yung cell phone niya dito sa bahay. Kay Dy lan ba tong cellphone na to?” “Oo. si Bianca.. kahit isang text wala akong nareceive. kung kelangan mo tumawag sa pinas tumawag ka lang.. Pwede ko ba siyang mak ausap?” “Ahh.... ok?” Nag nod ako.. si. malamig! Madaming gwapo. alam ng mga Ateneo friends ni Tofer na k ami... sorry..magtapat tungkol sa tinatago ko. Day 8 November 7.

text mo sakin yung number dyan ok?” “Ok ok. aba! Simula nung sinab i sakin un.. feeling ko naghahanap pa siya ng mas bette r sakin eh.” “Sa totoo lang mga gels. . Hanggang kelan siya aasa sa mommy niya? Buti na nga lang hindi niya hinahanap tatay niya eh... sinabi niya sakin na alam daw ng lahat ng Ateneo friends na sila. labag sa kalooban mo.” After 2 weeks tumawag sakin s i Mae.hindi ko na makalimutan.” “Loko talaga yun! sige itatanong ko sa kanya. hinahanap minsan ni Kristof yu ng daddy niya eh. sundin mo ung sinasabi ng puso mo. “Oh anong latest? Bakit nagpa meeting ka ngayon?” “Loko! Plano ko na kasi sa nang sabihin bukas kay Tofer yung tungkol kay Kristof. pinapunta ko sila d ito pinasama ko na rin si Bella.... pero.” nag smile sabay umiling “nakilala niya na yung parents ni Tofer. lalo na kanina... Tawagan na lang kita dya n....” “Ano naman yun?” “Alam mo Bianx. Siguro iniisip na nung bata ayaw siya nung daddy niya.....” “Korek... mahirap na.makalimutan yung ginawa niyang Tofer na yan!” “Ha? Bakit ano ba ginawa niya? Yung ka y Niña? Alam kong mahirap kalimutan pe“HINDE!! Aba! Ang sinasabi niya ata sa iba niy ang Ateneo Friends na ‘pinsan’ niya ako eh!!” “Pinsan?! Sino ba nag sabi sayo??” “Si Steffi. gusto ko kasi makipag usap. thanks. *end of flashback* Tinawagan ko si Mae at Carla. tinanong niya ko kung ako raw ba yung cousin ni Tofer.” Nagulat sila pareho “NAKITA SIYA NILA TITA KRISTY!? ANONG SABI?!” “O h wag niyo naman akong sigawan!! Magkakalapit lang tayo eh!” . kahit si Steffi. Mga 2:0 0 pm dumating si Mae si Carla naman dumating after 10 mins. pero sana isipin mo rin ung kapakanan ni Kristof. Wala lang.. parang may pumipi gil sakin eh. bak a kasi napipilitan ka lang. Kahit kelan late pa rin siya.

. baguhan ako sa mga ganito. At aampunin niya s i Kristof. yang mga laruan nay an binili sa kanya. speaking of Natha n.” “Ah.. Bakit ba siya nag balik pa ? ang masama pa dun.. *Flashback* “Dylan.. tinanggap naman nila si Tofer. papakasalan niya ako.. Bibigay ko na rin sa kanya yung hinihingi niyang annulment.” Habang naglalakad ako papuntang Cinemas.” “Ayoko nga eh. Tumayo na ko sa kinauupuan ko. “Plano? Baka magpakasal kami pag naannul na yung kasal namin ni Tofer. anong sabi nila? Wala naman.. wait lang ha.” “OMG! Ang laki naman masyado!! Buti tinaggap mo. Nandito kasi sila Kring eh. At eto na nga. pero nasabi niya sakin n a pagwala na raw talaga kami ni Tofer. I knew this day will come. Nafeel ko ng uuwi si Bianc a ngayong taon na to.” Ngumiti tapos tumungo siya. pati grasya yun! namumul ubi na nga ako dahil wala si Nathan sa tabi ko eh.” “ANNULMENT?!?!?! Chapter 11 PAST Steffi’s POV I knew it.. Yun daw yung parang kabayaran nila sa pagpapalaki ko ng maayos kay Kristo f. nandito na siya.00. anong plano niyo?” Plano? Anong plano? Wala pa naman. may nakita akong familiar na guy. alam na ni Dylan. kay a pala parang ang daming bago dito!” “Tseke?! Magkano?? Para saan naman yun? " “P100.“Sorry sorry. sustento ata? Hehe! Hindi ko alam eh. ayan oh . pero tama sila. Bingyan pa nga ako ng tseke eh.. “Excus e lang. puntahan ko lang friends ko. Nakakahiya naman kung tatanggihan ko. Alam mo nama n ako sanay sa libre. puntahan ko lan g sa may cinemas. Kahit gano ko ng tinago nalaman niya pa rin.0 00..” “Oo nga pala..

without him knowing. Stef... medyo wavy tapos brownish yung kulay.. And I’m p ositively sure na si Bianca nga yun.and ngayon tao naman..back. then you can make her life miserab le again” “What do you mean ‘again’? hinde ko naman totally ginawang miserable yung buha y niya before eh.” “She’s. You’ll do everyt hing para lang mapasayo yung bagay.” *end of flashback* What really caught my eyes was when I saw the guy. possible kaya na anak niya yank ay Dylan.. kaya napatigil ako sa isang spot at tinitigan siya. Pagkadating ko sa may cinemas nagtataka sil a Kring kung bakit ako natutulala. mukha silang mag-ama plus hinde ko maintindihan yung language nila. right?” “Yeah..” “Ganun na rin yun eh! hahaha! I know you. ... come on. What makes you think na babalikan ulit s iya ni Dylan? And if ever balikan ulit siya. kelan pa siya nakabal ik?! Naglakad ako patungo sa kinatatayuan nila. then si Dylan na gumawa nung iba. Tell me. sinimulan ko lang. “Stef? Ok ka lang ba? What the heck is wrong with you?” “Wha t? Nothing nothing. may hawig sila ni Bianca. Ma y girl na lumapit sa kanya.. Ano pa nga ba? I bet anak niya yan kay Bianca.” “Sino? Mom mo? Dad?” “Hi si Bianca. Pero. this is not good. oh my god. hindi ko alam kung sasaihin ko sa kanila. natatakot ako.? oh my god.he was with a kid. the same guy that I saw with Bianca. yun nga lang. I have to do something. Haha!” “You really are my best friend...” “AND SO? She left Dylan. Is a lang ang alam ko.. Hindi nila ako napansin... eye glasses to be exact. Malabo ba mata ni Bianca? Kung siya nga yan. maiksi buhok.” “I know you. pero nakasalamin yung girl. baka iwanan ako ni Dylan once na malaman niy ang nandito na siya ulit.alam kong kilala ko siya. Well.

. “Hi! Have we met before?” “Uhh.. this time sa isang Hote l. e to . “Well. Pano mo siya nakilala?” “Met her 4 years ago I think.3 days after kong nakita yung guy. Tingnan natin kung anong mangyayari. and that’s Dylan’s son! Please stop this none sense. we live pa sa QC that time and I’m with her right now.. “Well. so you know my boyfriend?” “Yeah. can we talk over there?” tinuro niya yung lob by.. W ell ako ayokong mawala sakin si Tofer. maybe she will pero I will easily let her go if she asked me to.” “Wow. ku ng iiwan niya ako because of Dylan ok lang. well. kung masaya sila sa isa’t isa don’t you think na you should be hap py na rin for them?” “Eh what about the kid?? Ganun na lang ba yun sayo?” “Kid? What kid ?” “Come on Nathan! I saw you sa mall with your kid! Pareho pa kayong nag whawhateve r language!” “Korean. I definitely don’t want them back. nakita ko ulit siya. and you are…” “Nathan. yeah.” “Don’t be sel fish Miss Steffi. I love her so much. Nilapitan ko siya at kinausap. I think yo u know Bianca. right?” sabi niya sakin “Yes. bakit hindi mo subukang mawala ng 2 weeks ..” Nag nod ako.. “It’s kinda tiring kasi we’re talking habang nakatayo. mahal na mahal ko si Dylan and I know ganun ka rink ay Bianca.” Nagulat ako. we met 3 years ago at Dylan’s party ..” now this is making sense. You’re Stef fi.” “Ohh. Hi.” “Yeah. I wan t a business proposal Nathan. Kasi ganit-“Yes. but I assure you hinde niya gagawin yun. Ayoko na magpaligoy ligoy pa.

na nga ba yung kinakatakutan ko. Pag dilat ko. nasa labas siya sa tapat ng isang bahay. pinapunta ng tita ko si Dylan. Nag smile siya at pumayag sa gusto ko. do I soun d like an evil? Well. I want her to be happy. I asked him kung sino kasama niya. habang nasa car ako. Just make s ure you won’t hurt her. nagstastart na yung deal namin.. Around 9:00pm nag simu la na kong uminom. “Ok. baka gusto nilang hindi na muli magkita pa. pag nagkaayos sila. Tinawagan ko si Kring about sa plan ko. But then he surprised me. I’ll help you w in Bianca. and you’ll help me win Dylan.. After ilang days.. ‘This is not good. Ka si kung may ibang dahilan.maiksi bu hok. Mga 9:45 nag yaya na siyang umuwi. then we have to let them go. SO what made you think na hindi ka niya iiwan? Why not agree with my deal. I will not let them be together. Good. then I’ll let go. at first ayaw niya pang sabihin. he said that kaya lang niya ginagawa yun para sa ‘annulment’. You should too. Nafeel kong nag stop yung car at bumukas yung pinto ‘nandito n a ata kami sa bahay nila’ I said to myself. I don’t care.’ I said again to myself. She’ll help me with this mess. wala na si Dylan sa tabi ko. nag pretend na akong tulog. Sabi ko ayoko samin matulog since wala akong kasama and natatakot a ko. I pretended to be drunk and wasted. deal?” I gave him my point. and if being with Dylan will make her happy. Tinatawag niya name ko pero hindi ako sumagot. naka salamin.” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng Hotel.. Sasabihin ko kay Bianca na aalis ako ng country. . Sabi ko rin na gusto ko siyang makasama. she ag reed with me. “See. B umukas yung gate at nakita ko isang babae yung lumabas. kelangan ko pa siyang pilitin para lang sabihin. nagulat ako. After ilang minutes hinug ni Dylan si Bianca. I will win this. After two weeks. Si Bianca. kasi alam na niyang nandito siya. para ihatid ako ni Dylan pauwi. and of course gusto ko rin siya pumunta kaya sinabi ko na k elangan niya pumunta kasi sabi ni tita. just pretend that you’re out for two weeks. Pumunta nga siya. again. I saw Dylan sa mall. yung malalaman niyang nandito na siya. Day ng debut ng cousin ko. naka pambahay. Sana kumaga t na siya. I need to plan something. deal.. Eto na yu ng day na kinakatakutan ko. yung maririnig ko na akan ni Dylan yung nakita kong bata. So. although alam kong ihahatid n iya naman talaga ako. May anak sila. A t nung sinabi na niya. may dalang bouquet ng bulaklak.

. Bianca. Gusto ko siyang puntahan sa bahay niya..” A-anak?! Come on. expect me to be there.Present At ngayon. wala akong paki kung magaabsent ako.Ever After I miss you badly. Pag labas ko ng kwarto nakita ko si Steffi nakaupo sa sofa. Ayan! Ibig sabi hin. pupuntahan ko na siya sa kanila. I have to tell you something. kasi akala ko papasok ako... tingna n mo si Bianca. Tuesday Ngayon ang 7th date dapat naming ni Bianca. Tama yun nga ang gagawi n ko. but I cant be with her right now.. pumayat . bast a pupuntahan ko siya ngayon na! Anong oras nab a? 10:27am na!! matext na nga siy a To: .. hindi naman siya nagmukhang manang eh! ganun pa rin itsura niya. sobra. Namimiss ko na siya. I’m planning to tell Dylan about everything. Nakaligo at bihis na ko. “hinde eh.” Umiling siya... “Oh bakit nandit o ka? May klase ka ha. I want you here right now. may pasok ako ng 11 oh. In a minute. hassle..” “Dylan. Wala na tuloy akong privacy.. Dylan’s POV November 6. Nakalimutan kong may susi nga rin pala siya ng bahay. pero mas maganda yung idea na puntahan ko na lang si Bianca para makasama ko siy a.. gumanda nga siya actually eh... tungkol to kay..” medyo malungkot mukh a niya “Tungkol saan? Hinde ba pupwedeng mamaya na lang? nagmamadali kasi ako eh. dahil sa narinig kong ‘tungkol kay Bianca’ “Ano tungkol sa kanya? Sinab i ko naman sayo na magkaibigan lang ka-“May anak na siya. although gusto ko siyang makasama.” Nag stif f yung paa ko.

eto pict ure. pano m o nalaman? Impusible yan steffi eh.. anak niya dun sa lalaki na... pati nung November 3 nakita ko sila. Wg mo nga akong biruin.” “D ylan. sinasabihan mo ba akong sinungaling?! Bakit parang hindi ka naniniwala sa mga sinasabi ko? ha?” “Hindi naman sa ganaun.. ngayon ko lang sinabi sayo. don’t you think na mas mapapadali yung annulment niyo?” Hind e ko na alam gagawin ko. k ung may anak na sila. si Bianca at yung bata.” Inabot niya sakin yung cellphone niya.. Sa akin kaya yung anak niya? Posibleng ako kaya yung daddy? Bakit hindi niya sinabi kaagad? “Hinde siya sayo. wala naman siyang sinasabi sakin eh.. kasi laking Ko rea yung bata eh..” “Nakita ko sila.” “Nathan ba pangalan niy a? Nakita ko sila. korean. pero hinde naman daw totoo yun. friend ng friend niya yung guy...din. kasi kasal kayo.. gusto kong sumigaw. baka nag kakamali ka lang. “Nabalitaan ko rin na sina sabi niyang ikaw raw yung tatay. si Nathan at yung ba ta magkasama. Su sulitin ko na ba oh papabayaan ko na lang siya? “Sigurado ka ba? Baka naman hindi si Bianca yun...” Si Nathan!? “Kay Nathan? Teka. si Bianca at yung bata.. matagal na... sorry... so yung guy sinasabi lahat dun sa friend ni Kri ng..... Pruweba. totoo. So rry Stef kung ganun iniisip mo. sabi pa dito daw sa pinas hindi daw pwedeng malaman na anak nila yung bata. yung isang pic. pero hindi lang ako makapaniwala.” “Kanino mo ba nalaman yang mga yan?” “Kay Kring. bakit ginaganito niya pa rin ako? bakit hinahayaan niyang mag-date kaming dalawa? Hindi nab a niya naisip yung bata at si Nathan? Ganyan na ba siya ka selfish? Ano bang problema niya? May 3 days pa kaming natitira. Hon. Pano yun magkakaanak? Napaupo ako sa tabi ni Steffi. kung ayaw mong maniwala. .” Naguguluhan ako. nag kokorean siya.... sa mall... gusto kong mag basag ng .

alam kong kahit papaano may space ako s a puso niya. kelan mo nga ba ak o napansin? Eh simula pa lang hindi mo naman ako mahal. Wala kaming patutunguhan. ayoko ng ganitong feeling. okay?” Buong araw kong kasam a si Steffi. Tapos n a yung story namin matagal na.. Pero hinde pwede. ganyan naman tingin mo sakin dati pa eh. maaga akong umalis ng bahay dahil may klase ako.. let’s spend the day together... pero sino bang niloko ko? alam ko naman na mahal niya pa rin si Dylan eh. Tumayo ako at hinabol siya. tapo s na ko sa panloloko niya. si Steffi naiwan sa bahay dahil wala siyang pasok tuwing Wednesday.. Akala mo lahat gawa gawa lang. “Fine. Wala na rin akong pakielam sa ka nya. Hinde ako makapaniwalang pumayag ako sa deal ni Steffi. but at least I know.gamit.. Kelangan ko ng ayusin yung annulment pape namin para matapos na ng maaga tong malaking kalokohan na to.. Pero hindi ko siya kayang mawala.. wag tay ong pumasok ngayong araw. 6 days to go. Bianc a’s POV .. Nathan’s POV It’s been 8 days. ayaw kong mawala sila. hindi ko na s iya kelangan i-contact.. kam i naman eh. samahan mo naman ako oh. sawa na kong maiwanan eh. kasi nasa bahay naman si Steffi. Kung ayaw mo talagang maniwala sakin ok lang. sinungaling. parang ni loko ko tuloy si Bianca sa ginawa ko. gusto kong magalit eh. Hinde ko na rin kelangan pang kamustahin si Bianca. mahal ko siya masyado.” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng bahay. I have a place there. napamahal na rin sakin si Kristof. Ayoko na makinig pa sa explanations niya.. halos nakalimutan ko na si Bianca.. hinde ko alam ang mangyayari pag nawala pa s iya. “Steffi. sa bagay. bagong season na to. It’s not big enough.. tara alis tayo. wag mo naman akong iwanan . Wala na rin yun silbe.. Alam kong mahal niya rin ako. Naiwan ko rin yung cellphone ko sa bahay. Wala ng bakit bakit. pero may tiwala ako sa kanya. Dapat naapag move on na ko k asama si Steffi.. 3 years na kami.. Day 8 Dito natulog si Steffi sa bahay.

pupuntahan ko siy a bukas sa QC. para walang hassle. May nagkabanggan pa sa edsa.. Tama... Chapter 12 Day 9 November 8. ayoko rin maniwala eh. dadahan dahanin ko n a lang.“SHHH!!!” tinakpan ni Carla at Mae yung mga bibig nila “Sinabi ko naman sa inyo na hin di niyo kelangan sumigaw eh!! hinde ako bingi ok??” “Anong trip niyo at mag papa-ann ul kayo ng kasal??” “Yun yung gusto niya eh. Baka naman may pinagtataguan lang siy a kaya ganun.. isusurprise ko siya. wala naman akong karapatan kasi matagal na kaming hiwalay... Oo na ako na yung maarte. Oo. don’t worry. dahil wala yung kotse sa garahe. hiniram ko muna yu ng kotse ni papa kasi ayoko mag komyut. hinde ko rin alam kung bakit.” “Eh anong s ilbi nitong pag aayos niyo!?” “Ewan ko. Pag dating ko sa bahay mukang wala siya. hinde yun totoo. Gusto ko sanang pum asok na ng bahay pero parang.... Tru st me. kumuha ako ng yaya simula nung binigyan ako ng pera nila Mommy..” Nag nod na lang ako sa mga sinasabi nila. Hinde niya hahayaang umabot kami sa ganung klaseng bagay. Tama. Kilala ko siya. Mga 1:00 pm nag punta ako sa QC. Wednesday.” “Hin de yan gaga! Wag kang maniwala! #%^%@!! Ang kapal naman ng mukha niya kung ganun !” “Basta wag kang maniwala. sa day 10 ko na lang sasabihin. Calling .. Iniwan ko si K ristof sa bahay kasama yung bago niyang yaya.alam kong hinde siya ganun. parang back up niya lang yun. Nung wala ka dito naging close kami... baka eto yung way niya para pumayag ako. Para naman may magbabantay na kay kristof.. Hinde ganun si Dylan. Mga 2:30 ako nakaratin dahil sa traffic...

Mommy Kristy “Hello Ma.” “Ah ganun ba? Oh sige. “Tofer. pwede ba tay ong mag ikot ikot sa park? Namimiss ko na kasi yung park dito eh.” .” “Bianca. Sa loob na lang tayo mag usap..” Nag smile ako at sumunod sa sinabi ni ya. Busy lang talaga ako kaya hindi kita nakokontak.. at sa awa ng Diyos dumating na siya.. ok lang.” 20 mins ako halos nag hintay..?” Tahimik lang siya. may nangyari ba. Akala ko mapapauwi ako ng hindi ko man lang siya nakikita eh.. ok lang ba na sa b ahay siya matulog ngayon? Wala naman si Dylan dito eh...” Bakit ganun? Parang hindi siya masayang nakita niya ako.” “Talaga? Salamat! Susunduin na namin siya ngayon ok?” “Sige po. “Tofer!” lumingon lang siya sakin tapos biglang tumingin sa iba... gusto lang kitang makausap.” “Sige po ma. May nangyari nga kaya? “Wala.. Mukang irritable yung itsura niya ngayon. Kakalabas niya pa lang sa sasakyan. Hindi niya sinagot yung tanong ko.. May sasabihin ka ba?” “Ahh wala naman. halos dalawang araw kang hindi nagparamdam sakin. pupunta na kami!” “Sige po.. Agad agad akong bumaba ng s asakyan para makausap na siya. pero wala po ako sa bahay ng ayon eh. “Bakit ka nandito?” “Bakit? Masama ban g puntahan ka? Wala lang. “Hindi ka ba masaya kasi pinuntahan kita dito?” “Tara . mainit oh. yaya lang ho yung kasama niya. heheramin sana namin si Kristof. kahit smile wala.

” . Hi ndi ko matatanggap yun..” “Yung babaeng may baby ? Anong school niya?” Iniisip niya rin pala yung mag ina. mahirap daw. Pero pag iba. Naisip ko na naman si Kristof. feeli-“Wala yan.. Ang tahimik namin.. bakit parang iba ugali niya ngayon? Hay nako. pano pag ako.. Ano ka ba. nung hindi ka nagparamdam.. Hawak hawak niya pa rin yung kamay ko hanggan g sa makarating kami sa park... may buhat buhat siyang baby.“Sa bagay. mahirap mag palaki ng bata.. nabuntis. k apitbahay natin siya eh. siguro kaage lang namin si ya. feeling ko may man gyayaring hindi ko ikasasaya.. lalo na pag ikaw lang magisa nag aalaga. nakausap ko siya habang nag bubuntis siya eh. lagi kaming nasa park tuwing hapon.... feeling ko may mali.. “Tingnan mo oh. nung binilhan kami ni Nathan ng apartment. Ayaw niya ipaalam sa school. nag stop siya kasi nabuntis siya.” Nakatingin lang ako sa mag-ina.” Tumayo siya at dire diretsong lumabas ng pintuan.. tara mag ikot ikot tayo...... hindi mo lang masyadong nakikita.. lalo na hindi siya pinanagutan nung boyfriend niya. ang tagal mo na ring hindi nakakapunta dito. hindi ko alam kung sasabihin ko nab a oh dadahan dahanin ko na lang si Tofer. parang feelin g ko anino lang yung kasama ko ngayon. Ano kayang problema nun. papanagutan mo ba ko?” “Ano ba ng klaseng tanong yan. “Oh bakit n atahimik ka?” “Naiisip ko kasi.. May nakita kaming girl. “Bakit ka nga pala napapunta dito? May pro blema ka ba?” Ang kulit naman niya! nakailang tanong na siya sakin eh!!! “Namiss kas i kita eh. ganyan din ako kay Kristof eh. “Schoolmate ko siya eh. Halika nga dito!” hinila niya kamay ko tapos hinug niya ko. Moody talaga yang lalaking yan! Hinde n a nagbago! Naglakad lakad kami papuntang park.... Kung ako yung tatay nung bata? Malamang..

Gusto kong magsalita... gabi na rin eh. kaya mo yan. Naaalala ko kasi yung sinabi sa kin ni Kristof na naguuwi siya ng babae dati.. tara n a.” Nagsmile siya sakin at nag nod. 6:30 na.. h indi kaya? Hinde yun.” “Oo nga..” Tumayo na ko.. bukas uwi ka. Sige.” “Ikaw talaga! Sige. hinatid niya ako hanggang sa kotse.. Gusto ko sanang itanong kay Tofer kung sino yung sumagot ng phone niya... mga 7 pm? Saan ba?” “Sa Conti’s. I trust him.. bumalik kami ng bahay ng tahimik.. sa alabang siya matutulog! Eh si Kristof dun matutulog. sige. ma g dinner tayo sa labas. ok? Wag kang mag alala. Baka isa yun sa mga nauwi niya. ah.. “Ha? Hinde.. pero papanagutan n iya daw. Hindi manlang siya nag salita kahit ‘ah’. o k lang.” Ang weird talaga ngayon.. Tinititigan ko lang siya dun habang nanonood. alam mo naman ako! strong ako eh..” “Ganun ba ? Hatid na kita.” “Ha. hinde pwede! Wag muna. nagugutom na kasi ako eh.” Hatid!? Pag ihahatid niya ko. alam mo naman yun diba?” “Oo. Niyaya kita eh. “Ay Tofer. Sunduin pa ba kita?” “M lamang hindi na. kaya ko na naman eh. pero hindi ko naman alam ang pag uusapan namin. “Tof er. sige uuwi na ko.Pag iba? Wala naman akong tinatanong kung iba yung tatay ah. Magkita na lang tayo dun. pero wala kaming ibang ginawa kung hindi ang manood ng tv. Hindi naman pupwedeng si Kristof ang pagusapan namin dahil wala naman siyang alam. pati wala na rin akong sasabihin.. “Tof-“Tara. pero natatakot ako sa isasagot niya. .. kaya ko na to. Uwi na tayo. Ako manlilibre.. makipag usap. Ikaw pa.

” “Ah o s ige... hindi ko na siya gaanong inayos. Hind i ko alam kung pano siya mag rereact. eh ikaw nga dati pinaghihintay mo ko. tapos na ko. nako! Eh 12 mins away ang Conti’s sa bahay.. kahit anong mangyari dapat tanggapin ko. Day 10 November 9. Th ursday THE DAY. Nag lagay lang ako ng blush-on at lipstick. Ok lang.. Ngayon mo na ba ipapakilala?” “Opo. nandun na si Kristof. Palagi ka naman late eh!” “Tss.” “Ano ka ba! Wag ka ngang kabahan!! Dapat excited ka. Bakit ba? Special tong day na to eh. at eto. baba e naman ako eh... sige anak. nako ako itong naeexcite eh.” “Hinde po. Since medyo wavy yung yung style ng buhok ko ngayon. Dapat maging malakas ako para sa sarili ko at kay Kristof. maging positive or negative yung maging kalabasan. sinuot ko yung binili kong d ress nung nag mall kami ni Kristof. “S orry. mag ha nda ka na!” “Sige po ma! Bye!” Naligo ako at nagbihis na. eto yun g D-DAY namin. at l east sumuslpot pa rin ako. nakaupo. pero dapat maging strong ako. May 5 mins pa ko. hindi naman sum usulpot!” Totoo naman eh. bukas ko na mapapakilala si Kristof kay Tofer. Mga 1 pm na ko nagising dahil 4 am na ako nakatulog kakaisip sa mangyayari. ^______^ Hinatid ako ni Papa sa Conti’s. late ako. 6:05 pm na oh. Ok lang noh. ihatid ni yo na lang po siya ng mga 7:30 pm para pag uwi namin. hehe! ..Bukas na. nakita ko na yung kotse n i Dylan na nakapark sa tapat ng Conti’s pag pasok ko nakita ko na siya. mag didinner po kasi kami ni Tofer sa labas ng mga 7pm” “Isasama niyo ba si Kristof? Ip apahatid ko na siya para makapag ready na siya. Kinakabahan nga ho ako eh. Hindi ko alam kung pano ko sasabihin sa kanya na may anak kami.” “Tss.. “Ma! Si Bianca to. Ok lang late.

. Ok lang naman sak in eh.. Buti na lang pala at nagpareserve ako ku ng hinde lagot na.. oo nga p ala. Walang nagsalita hanggang sa matapos kaming kumain.. alam na niy--WHAT?! “Pa... “Ha. alam ko naman y ung i-oorder mo eh. Natatakot ako. hehe. ibig sabihin may halaga pa ko sa kanya. eto na po yung order niyo. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” OMG ETO NA! KAYA KO TO! “Ah.. “Tek a. Kahit ako ayoko mag salita..” Aba.” Nakak apanibago talaga. “Sir. kaya ako na yung nag order para sayo.pano mo nalaman?” “Mga kaibigan ko.? alam ko mango tart paborito niya dito..” “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa a kin.. Naaalala niya pa p ala yung madalas kong orderin dito. inorder rin kita ng mango tart mo.. bakit yun yung inorder niya sakin? Dapat sa kanya yun eh.” “Tal-- .” breathes “May gusto sana akong sabihin sayo eh. “Wag k a ngang mag laway sa cake ko. may. hinde ko pa ata kayang sabihin.... dumating na rin sa wakas yung order namin.. sa atin.” Ahh. anak na-“Oo. Alam ko na ya n. Ang dami kasing tao kaya medyo natagalan yung dating nung order..” “Ano meron?” MERON NA TAYONG ANAK... Aft er 10 mins.” Chocolate cake.” “Ahh..“Ikaw talaga! Past is past! Tara. umorder na ko ng kakainin natin.

. Ser iously. tanggap ko na may boyfriend ka. para huminto sa pag lalakad. ikaw talaga yung tatay ng anak ko. Bakit naman kita lolo kohin? Sabihin mo nga sakin. Hinawakan ko yung kamay niya. tam a na. wag ka naman mag biro. bakit? Pano naman anak natin? Hindi mo pa nga siya naki kita eh.” tumayo siya at dirediretso papalaba s ng Conti’s. medyo nakakahiya pero kelangan tapusin yung usapan.. Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko. hindi ko to napicture sa mga posibleng mangyari. Ayaw na kitang makita. nanghihina ako. please. natauhan na ko.” “Ha? Teka... may Steffi ako. “Ano ba to? Tofer. Sige mauuna na ko.. pinapalabas mo lang na ako yung tatay.. tama na..” “Seryoso ako.. tigilan na natin ko. Alam kong sobra sobra pa y un kaya tumayo na rin aka at sinundan si Tofer sa labas. bakit niya ako k ukwestiyonin kung bakit siya yung pinapalabas kong tatay? Nakita na ba niya si K ristof?! “Sabihin mo nga sakin. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako. sino bang gag awa ng ganitong bagay? Ano bang gusto niyang palabasin? Tinitingnan niya kung ma sasakatan ako? korek. Nilapag ko na yung bayad sa kinain namin. Tapos na rin yung 10 days... nasasaktan na nga ko. oo. hindi ka pa niya nakikita.. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan. Eto na last nating pagkiki ta na tayo lang magkasama. hindi na ko mag pap akita pa sayo.“Wag kang mag alala. ikaw. Kaya kung pupwede lang.. may anak ka sa boyfriend mo. .. nasasaktan na ko. bakit? Para supportahan ko? kasi alam mong matagal ki tang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako sayo kahit anong mangyari? Bian ca....” Teka. hindi na kita guguluhin.. “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan. Wag na tayong magkita. nilol oko ka lang nun.... alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa ?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yung tatay?? Bianca tama n a! may Nathan ka na. san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaa n yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo sakin na kung bakit kita pinapal abas na tatay?” “Oo.. kanino niya ba nakuha tong balitang to? Nakakagulat eh. ang hindi ko lang matangga p.” Pinag titinginan na kami ng mga tao sa loob. Totoo naman eh. simula ngayon.

pero once na nalaman niya yung katotohanan. Annulment gusto niya diba? sige.. ibibigay k o yun sa kanya. Yun naman talaga habol m o sakin diba? Fine. Sige. Chapter 13 Sakto sa pag uwi ko ang pagdating nila Kristof at Mommy "UMMA UMMA!! " tumakbo p apunta sakin si Kristof "Miss ka Kristof. Oo sige. pumara ako ng trike at sumakay. Ang kapal ng mukha n iya. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta.... harabuji. bukas na yung huling a raw na makikita mo ko. na yung BIANCA na PINSAN mo. Wa la na kong paki sa suot ko.. miss mo rin ba Kristof? " niyakap ko siya ng mahigpit habang pinipigil ko ang pag tulo ng luha ko "Oo naman. wag na wag mong subukang hanapin kami ng anak mo. “sabihin mo dyan sa Steffi na yan. alam mo naman na hindi kaya ni mommy mawal a si Kristof sa tabi niya diba?" "Eung.. Pero pag lumabas yung katotohanan.. sunod na alis tayo. umalis na ko sa tapat niya. sobrang na miss ka ni Mommy alam mo ba yun. Sarili mong asawa hindi mo pinapaniwalaan. "halmuni. wag na wag siyang magkakamaling magmakaawa sakin.kelan ba kita niloko?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Steffi? ! Pano niya nalaman na may anak kami?! “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak k o ha?” “Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata ! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyong si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan k o na yung kamay niya..ang kapal kapal ng mukha niya. wag kang mag aalala." bumitaw sa pag hug si Kristof at lumapi t kay Mommy Kristy. Masaya ka na? ibibigay ko na rin yung annulment na hinihingi mo. hindi na mag papakita muli sayo. sama natin mommy ko ha? sad mommy pag wala . si NATHAN na yung tatay.” Pag tapos kong sabihin yun.

. hindi ko na sinabi yung naging kinalabasan ng pagsabi ko kay Tofer. iiwan mo ba mommy mo?" .. Mommy. may nangyari kaya sa kanya? Kamusta na kaya siya.. harabuji = Lolo] Mommy Kristy: "Yes b aby boy. Kristof.... eto nga pala yung damit na isusuot ni Kristof para bukas. "Mabuti naman.? "Hindi ko alam bab y eh..." "Hm?" "Birthday na Kristof bukas. Kung ayaw naman niya maniwala. sabi niya 2 weeks siyang mawawala.. thank you. wag kayong m awawala ni Kristof at ni Mar." "Eh si Daddy. pano pag kukunin ka ni daddy kay mommy.." [Eung = yes.." "Hindi mo ako sama ulit. pati hindi siya t umatawag.. halmuni = Lola." Daddy. edi kawalan na la ng niya yun. " niyakap niya ko nung pagsabi niya nun. u uwi ba si uncle Nathan? " Si Nathan. Pumasok na kami ni Kristof sa l oob ng bahay para mag pahinga. alam kong madidiin lang siya. kahit na." "Sige po Ma.. mauna na kami. hind m an lang niyan naisip na umuwi na lang ng birthday ni Kristof. Ok la ng ba pag si uncle Nathan na lang maging daddy mo.. kasama nga ni Mommy kanina si Daddy eh.. "Ok na ba ang lahat? Alam na ba niya? " Tumungo ako... O-oo naman. ." niyakap ni Kristof sila Mommy Kristy at Dadd y Larry. Kinuha namin kahapon yun pagsundo kay Kristof." sumakay na sila ng kotse at umalis." "S ige po Dad. "makikita ko ba siya bukas? " "Ha." Daddy Larry:"Sige Bianca." Inabot niya sakin yung bitbit bitbit niyang dalawang malaking paper bag . lumapit sakin si Mommy Kristy.Kristof eh. gusto ko ma kita si Daddy. nandyan na rin pala yung damit mo. Hug na kay lolo at lola.? "Kristof. Nakaligo na kami lahat lahat at handa ng matulog ng bigla akong kinausap ni Kristof "Mommy... oh bukas ha. "Ay. masakit sakin...

pati nandyan pa si Nathan.. ang ika sampung araw ng aming pag aayos. Malaki tiwala ko sa kanya." hinug ko si Kristo f. kahit ak o lang. hindi ko laam k ung matutuwa ako. Naniniwala ako kay Steffi. Labby!" "Ne. Magtatrabaho ako. pero ang sakit lang talaga nung mga n alaman ko. Hindi ko hahayaang magmukha kaming tanga ng anak ko kakahabol sa kanya. Bagay naman sila eh. Nag pareserve pala ."ANIYO!!! Labby ko daddy. namiss ko naman siya eh. isang manloloko at isang nagpapaloko." hinug niya ko ng mahigpit "pero mas labby ko si momm y!" [Aniyo= no] Naluha ako nung sinabi niya yun. Alam kong mahirap Pero kakayanin ko. Kaya ko naman buhayin si Kristof eh. ano mas gusto mo? " "Ayaw ko na makita si daddy para di mawala si mommy. yun ang ibibigay ko sa kanya. at alam kong hindi ni ya yun magagawa para lang wag ko siyang iwanan. Labby mommy!" [Ne = yes] NApanatag na rin ang loob ko. Kun g ayaw talagang maniwala ni Tofer sa akin. Simula ngayon. ok lang. Ayokong maniwala pero bakit naman ako lolokohin ni Steffi? Ano bang m eron at lolokohin niya ko ng ganun diba? Ewan ko. Pagkatapos kong magayos ay dumiretso na ko sa Conti's Masyado akong napaaga kaya't pumasok na ako sa loob. alis pa tayo bukas eh. Dylan's POV Day 10 Nung pumunta si Bianca sa bahay. pati uncle Nathan is there to be my daddy diba? " "Mm-hmm. . pero mawawala si mommy. Annulment gusto niya diba? S ige. humarap ako sa kanya tapos nag smile siya sakin "Talaga? Pano kung makikita mo daddy mo bukas. buburahin ko na siya sa mundo naming mag-ina. "tulog na tayo baby. al am kong hindi niya ko niloloko. Ngayong araw ang pinakaiintay n g lahay.. Hindi na ko masyadong pumorma dahil alam kong wala na rin kaming pa tutunguhan.. tutal mas pinaniwalaan naman niya s i Steffi diba? Edi mag sama sila. Nag handa na ko para matapos n a ang lahat. nakatapos naman ako eh.

ay kinain na agad namin to. “Teka.... hindi na kita guguluh in.. oo nga p ala. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” “Ah. “May gusto sana akong sabihin sayo eh.” nagulat siya bigla sa sinabi ko. pero naalala ko.. 6:55 na alam kong late siya dadating kaya umorder na ko. may Steffi ako. sa atin. alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yu ng tatay?? Bianca tama na! may Nathan ka na.. hindi na ko mag papakita pa sayo.... anak na-hindi ko na pinatapos yung sasabihin niya.. siguro takot pareho.. kinakalimutan ko na nga pala siya kaya umorder na lang ako ng chocolate cake para saakin at mango t art sa kanya. bakit? Pano naman anak natin? H indi mo pa nga siya nakikita eh. “Pa. hindi ka pa niya nakikita.. inorder ko yung madalas naming kainin dati dito. tigilan na natin ko. simula ngayon.... walang nagsalita.. buti na lang dahil maraming tao... Gaya nga ng sabi ko late siya sa pag dating.” Sasabihin. kasi ako hindi ko rin al am yung sasabihin ko. Ok lang naman sakin eh....” samin? anong meron? "Ano meron?" “Ha. nagaalinlangan sa sasabihin. hindi ko alam. Nung dumating yung in order kong pag kain. “Oo. may. Alam ko na yan.” “Tal-“Wag kang mag alala. ano aamin n a ba siya? “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa akin.pano mo nalaman?” Anong tingin niya sak in? walang kaibigan? Kaya kaya niya akong pagmukhaing tanga? “Mga kaibigan ko.siya.” napahinto siya.” “Ha? Teka. Umorder rin ako ng cake. mango tart yung una kong sinabi..” .

Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko. pero nanghihina ako.. niloloko ka lang nun. Totoo naman eh. may biglang humawak sa kamay ko “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan.” Pagkasabi ko n g mga to sobrang nabasag yung puso ko. kasal kami at may anak siya sa iba.. nakita ko. natauhan na ko.. ikaw talaga yung tatay ng anak ko.. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan.Yun ang naging desisyon ko. Tapos na rin yung 10 days. magkahawig sila ni Nath an. may video pa na nag Kokoreano silang dalawa. n asasaktan na ko. kelan ba kita niloko ?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Nasigawan ko siya. san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaan yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo saki n na kung bakit kita pinapalabas na tatay?” “Oo. hindi ko kayang tanggapin yung bata dahil unang una. at ngayon nauulit na naman yun sakin. ikaw. Kaya kung pupwede la ng.. tanggap ko na may boyfriend ka.” Napansin kong andami ng nakatingin saming dalawa. oo. “Sabihin mo nga sakin. Wag na tayong magkita. gusto kong bawiin pero kelangan ko na ton g harapin. bakit? Para supportahan k o? kasi alam mong matagal kitang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako say o kahit anong mangyari? Bianca. Bakit naman kita lolokohin? Sabihin mo nga sakin. napalaka s ata mga boses namin. tama na. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako. pinapalabas mo lang na ako yung tatay. Eto n a last nating pagkikita na tayo lang magkasama. Ayaw na kitang mak ita.. Hindi ko alam kung bakit. please. wag ka naman mag biro. yun nga lang MAS MASAKIT na to. masyado na akong nasaktan simula noon pa.. tama na.. . saan niya to pinanganak? sino pa may alam tungkol sa bata? “Ano ba to? Tof er. Pagkalabas ko ng Conti's naririnig ko ng may tumatakbo papalapit saakin. Sige mauuna na ko. Pati pano natuto mag korean yun g bata.. may anak ka sa boyfriend mo. pero wala akong pruweba. “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak ko ha?” . gusto kon g maniwala sa kanya. ang hindi ko lang matanggap..” “Seryoso ako.

nakita ko si B ianca. bakit ng ayon ka lang? ayos ha! ikaw pa tong late!" "Nakita mo na ba si Bianca? Nandito s iya kanina eh.. Carla at Vander..“Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyon g si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan niya a ng kamay ko “sabihin mo dyan sa Steffi na yan. ano ba talaga ang gusto niya? suhulan ko yun g batang hindi naman sakin? bakit nagbalik pa siya kung ganito lang yung mangyay ari? gusto niya bang gumanti sakin? oo. nagmukha akong tanga sa ginawa niya. wala na kong maintindihan. diba? November 10 . ..-"SI TITO MAR! Oo nga pala. Oo sige.. kasama si. bukas ” Bianca na pinsan? ano yun? hindi ko maintindihan. Pagtapos ng Klase ko ay dumiretso na ako sa hotel. Masaya ka na? ibibi gay ko na rin yung annulment na hinihingi mo. kung saan gaganapin yung party nila mommy. "Hoy! kanina ka pa namin iniintay. para akong tanga. wag kang mag aalala. may katabing bata. wag na wag mong subukang hanapin ka mi ng anak mo." umalis na ko at pumunta sa lobby. uy! teka puntahan ko lang si Steffi sa may lobb y.. Friday. hindi na mag papakita muli sayo. bakit hindi kayo sabay dum ating? " "May klase kasi ako eh. nawala bigla sa paningin ko si Bianca . na yung BIANCA na PINSAN mo. si NATHAN na yung tatay. Pero pag lumabas yung katotohanan. at hindi ko na rin kaya pang intindihin. Nakita ko sila Mae. Ryan. ang sakit sakit.. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta. naiwan akong nakatayo sa ta pat ng kotse ko. pag dating ko sa may lobby. masakit.. Pinark ko na yung sasakyan at pumasok na sa loob. Sige. panalo na siya. Sarili mong asawa hind i mo pinapaniwalaan.. Yun naman talaga habol mo sakin di ba? Fine. pero si ya pa rin yung may ganang magalit. sobrang nasaktan na ko. wala naman akong pagsisisihan eh.

. tara p asok na tayo!" hinawakan ni Steffi yung arm ko habang papasok na kami sa loob ng ball room. "Dylan!" Napaharap ako kay Steffi. " napansin kong napatingin sakin si Bianca kaya tumayo na siya.. Pinagsalita rin nila ako at si Kris. hindi ko mapigilang hindi mapatingin dun sa bata. after 10 seconds...." "Talaga? nagustu han mo? dapat lang noh! para sayo to eh!" "ikaw talaga... tumayo yung bata tapos nag lakad sila papasok sa m ay ball room. kaya lang hindi kami ok... nakakahiya tal aga tong sila mommy. may konting speech speech sila m ommy at daddy. and sweet sana. naglakad kami papunta sa dan ce floor at tumutugtog yung kantang YOU KAREN CARPENTER Hinawakan ko siya sa may waist niya at siya naman sa may neck ko. nagsalita na naman yung emcee. para simulan yung program. inalok ko yung kama y ko ay tinanggap naman niya ito. nasa iisang table sila Bianca.. ganda mo ngayon ha. "Wow. together with their first son La nce Dy and his wife Bianca Dy" WHAT?! kelangan kasama pa ba kaming dalawa? wala akong choice kung hindi ang lapitan si Bianca sa Table nila. we are inviting Mr and Mrs Dy to have the first dance. masaya daw sila dahil masyadong maraming blessings ang kanilang n atanggap. maya maya. angh el? baka si Bianca lang yun. Carla at Vander. meron pa raw isang anghel na mas lalong nag pasaya sa buhay nila. oo nagustuhan ko.. "And now. anak niya nga yon. nags alita na yung emcee. tama. pero bawat tingin ko laging humaharang si Bianca. medyo hawig nga ni Nathan yung bata. Mae. Ryan. kasama ni la yung mga bata. o kaya natatakpan nila Mae at Carla."siya kaya yun.. kinausap niya rin yung bata.

. sakin pwede pa. anong pa ngalan nung bata. kilala r in ni kris yung bata? kelan pa? tumingin ako sa relo. "Mali ka pare." ka pangalan ko pa. Ayaw kitang makita ngayon eh. Bak a masampal lang kita." saktong tumigil yung kanta.... hindi naman mag sisinungaling si Bianca sa kanila eh. halos hindi k o na napansin si Steffi sa party dahil sa mga sinabi sakin ni Bianca." nag smile siya kela mommy at bumalik na sa tabi nung bata. bumitaw siya sakin. lumapit si Kris at yung girlfriend niya at nag papicture na kami . Sige mauna na kami. "Bianca. bakit hindi na lang Nathan? o kaya kung ano man.? " "bakit? para saan pa? don't act like you care about my son ..walang nagsasalita saming dalawa. Bakit kaya? Ang taray na naman niya sa kin.. mahirap na.. mag fafamily pi cture daw kami. tapos lumapis sa may pisngi ko. alis na k ami.. bakit pangalan ko ba? ganun ba siya kasama kay Nathan? nagpabuntis siya tapos pangalan ko gaga mitin? iba na talaga siya.. "Ahh. nagpapapicture sila. gusto ko lang malaman pangalan niya.. pero sinubukan ko pa rin. lumapit sakin sila Ryan "Dylan. Pasensya na sa ." "Ang aga naman. 9:00 na pala. makikipag cooperate nama n ako sa annulment na hinihingi mo eh." sabay alis ni Mae." "Kristofer. Siguro nagiging mabait lang sila kay Bianca pati sa anak niya. maya na! " "Hinde pwede. pero sa kanila. Ibang klase ka talaga. "sana maging masaya ka sa naging desisyo n mo. nakita ko si Kris kasama yung bata at yung girl friend niya." "wag ka naman ganyan. nakita ko si bianca at si Kristofer na lumapit kela mommy." "Wag kang magalala. binuhat ni daddy yung bata nakita kong kinawayan ako ni daddy lumapit ako at tinanong kung bakit. laam na rin sig uro nila yung totoo.

. nabigla lang yun. at nakita namin si Ryan." pumun ta kami ni Steffi sa lobby. anak ko. paki samahan naman oh. hindi ko aakalaing magiging ganun ka kasama. aal is na kami." "Tama na Bianca. Ako si Bianca. " Vander. nakakahiya sa mga tao." "Tara TJ. tara dun tayo sa lobby." sabay alis nilang dalawa.. "pare. Pati ang cute naman ng bata. sanay na ko dun. ganun ka pa rin p ala. ANAK NAMIN NI NATHAN. WOW." "Ok lang. a nak mo? " "Oo. Lumapit kami sa kanila "Alis ka na rin ba?" Tumingin si Bianca d un sa bata. masyadong maliit yung mundo natin dito. nasa labas na si daddy mo!" tapos tumingin siya kay Vander. "Baby. nag paalam na ri n kami sa parents mo. "Ano ba." "Tsktsk. hindi na ko makahinga sa sik ip." m aya maya." napayuko na lang si Steffi. "Hun ok ka lang ba?" "Oo. Sorry. Ryan at Steffi." . Akala ko nagbago ka na. sige. ayusin mo nga yan.. Vander at Bianca na hawak h awak yung bata. at hinawakan kamay ko. sige ingat kayo. sige una na kami. dun na daddy mo oh!" binuhat niya yun g bata at lumabas.." "At ako pa ngayon ang s kandalosa." "Ah ganun ba? sige Bianca. sira ka. "Oo. lumapit sila Vander at Carla sakin.inasta ni Mae. ano bang nangyayari sa kanila? anong kasinungal ingan na naman sinabi ni Bianca? ano bang problema niya at hindi niya matanggap yung ganing desisyon ko!? bwiset na buhay naman to oh!! lumapit sakin si Steffi. nagtatanong lang si S teffi eh. wag ka ngang mag skandalo dito. ingat kayo pauwi. ang natitira na lang. wag mong ibuhos yung galit mo sakin sa kanya.

.. Hinde ko alam kung bakit pero gusto ko pa rin maka usap si Dylan despite ng mga nangyari. dinayo na ko ng mga katanungan nila Mae. “Hindi siya naniwala e h. Wag kayong m ag alala. ibang klase. Wag kayong mag alala. ok lang yun. kahit ib a ang tatay ni Kristof... dapat walang sorry sorry. nasasaktan. Kausapin niyo na lang yung lawyer ko. kaya ko naman buhayin si Kristof kahit wala siya eh. Ilang araw na rin ang nakalipas per o eto pa rin ako. "Kausapin niyo na lang yung lawyer ko." Siya pa talaga yung may ganang magalit ha? sino bang nagtaksil? sa tingin niya siya mananalo? may an ak siya sa iba. hindi ko kaya. Chapter 14 Bianca’s POV Sa party. alam nilang masama yung naging kinalabasan . tara na Ryan. ibibigay ko yung gusto niyo. lalo na’t sa tono pa lang ng boses ko at sa hindi naming siya kasama." tumingin sakin si Bi anca. sana hindi na lang ako umuwi ng pilipinas. ibibigay ko yung gusto niyo.” Tapos tumingin ako sa may bintana.” “Ano yun?” “Nasabi mo na ba kay Dylan yu ng tungkol kay Kristof?” “Oo. kasama ni Nathan. “Bianx. ayoko naman talag a umamin eh. Napakasinungaling ko kung sasabihin kong ‘ok lang a ko’ pero deep inside unti unti na kong namamatay sa sakit.." Hindi ko maimagine na nasabi ko yan sa kanya. tar a na Ryan. wag nga siyang magmarunong." "Ano bang problema mo!? inaano ba kita!??! " "Wh atever. Gaya nga ng sabi ko kakayanin kong bumuo ng pamilya. "Whatever.” . may tanong ako. pero pinipilit nila ako."Sorry? bakit ka nagsosorry? PINSAN naman niya ko diba? dapat panatag loob mo sa kin. Ang hirap manloko ng tao. Sa hotel na rin kami nakatira ni Kristof. lawyer? Hindi ko nga alam kung pano yung proseso ng annulment eh! ang laking gulo nitong pinasok ko.

” “Ano yun?” “Hinde talaga ako bumalik ng korea..ok lang sakin lahat..” Hinawakan niya yung kamay ko. pero kung mahal mo tala ga si Dylan. hindi na ako papakinggan ni Dylan... alam ni Steffi ang lahat. “Bian x. gusto ko rin maging ok kami ni Dylan. subu kan ko raw umalis for 2 weeks..” “Ok lang..” Nagulat ako sa mga sinabi niya.. gusto ko sanang magalit pero may kasa lanan din ako. nakareceive na rin ako ng letter mula sa lawyer ni Dylan 2 weeks ago. Para sa kanya. so gusto niya lang talagang lumayo kami? Wala na rin silbe yun. dun ko raw malalaman kung iiwan mo ko oh hinde.. nandito lang ako for 2 weeks. “Nate...” Alam ni Steffi? Eh bakit ganun. napag planuhan na rin nam in ni Nathan na bumalik na lang ulit sa Korean.“Tutulungan naman kita eh... Sige kamkamin na niya si Dylan! Lamunin niya!” OO GALIT AKO! BAKIT BA! NAPAKA SUWAPANG NAMAN TALAGA NUNG IMPAKTANG YUN EH! “Bayaa n mo na siya.... ako naman may kasalanan eh. Wala na ak ong paki. ayoko naman talaga pumayag eh. si Steffi lang ang tama. binigyan ko ng chance si Dylan habang wala siya. ituturin ko siyang parang sarili ko na rin. napaka swapang sa kaligayahan... ako rin may kasalanan. at ako sinungaling “Hayaan na natin. kung hindi ako pumayag kay Steffi. Gusto niya sa kanya lahat. ayaw rin kitang mawala. pero e wan ko. papayag naman ako eh.. basta ok na tayo. nagkita kami dito sa hotel.... “Bianx. kahit hindi ko siya tunay na anak.. gusto kong amin in kay Nathan yung ginawa ko nung wala siya. may aaminin ako sayo. iiwan. binigyan ko si Dylan ng 10 days parang chance na rin un. December 23 na. wag mo lang akong iiwas an. wag kang magalala.” Nakokonsensya ako. edi wala kang magiging kasalanan sakin.. yun talaga ang gusto niya.” Hinde. Gusto niya. Sorry. . siya lang yung masaya.. Napaka sama kasi ng ugali nung babaeng yun eh. sinabi ko sa kanya na may anak kayo ni Dylan.. parang ang hirap magsinungaling sa kanya. Si steffi kasi. tapos na eh. yun din ang mahalaga. Tss.. yun lang mahalaga....

intervie w.. nagdadalawang isip kung papasok ba ako oh hinde. nag tatanong kung bakit hinde na raw kami bumi bisita. ano ba talagang nangyari sa inyo? Sabi mo naman samin. ang sabi niya rin po anak ko kay Nathan yung bata. Ngayon. Umiiw as ako sa mga taong mahal ko. Ayoko na ng ganito eh. siguro gusto lang muna nila ako patapusin sa pag kain. Pagtapos namin g mag lunch dumiretso kami sa living room.. nandito na naman ako sa tapat ng bahay nila. Sasabihin ko na sa kanila yung totoo. pangit nga po yung kinalabasan. Kumain kami ng lunch nila mommy. “Umma. alam kong dadayuhin na naman ako ng katanungan. pero bakit lumipat kayo ng bahay? May nang yari ba?” Daddy Larry:“Sabihin mo nga. walang nagsasali ta sa dining table kung hindi si Kristof at si Kris lang. ang hirap. Lagi daw ba akong aw ayin dahil namimiss na niya sila. Pag pasoknamin. Pano daw man gyayari yun. nasabi mo n a kay Dylan yung tungkol kay Kristof. Wala rin si Dylan. bakit kaya. panget ba yung kinalabas nung inyong paguusap ?” “Sa totoo lang. umupo sa tabi ko mommy Kristy. Nagdecide kami na bumisita sa kanila.. “HALMUNI!!! H ARABUJI!! SAMCHOON!! KRISTOF IS HERE!!!” Narinig kong bumukas yung pintuan nila Dy lan. Mommy Kristy:“Bianca. Hinde siya naniwala.” Nag doorbell si Kristof.. umupo na kaagad ako. ganun naman palagi eh. at kung anon a raw nangyari samin. tara na. Naniwala ... what are we waiti ng for? LET’S GO IN NA!!!” “Sorry sorry.Tinawagan kami nila mommy kristy. since namimiss na rin naman ni Kristof ang lolo’t lola niya. at nakita ko si Kris “Buti naman bumisita kayo! Tara pasok!” binuhat niya si Kr istof “Kristof tumataba ka! Ang bigat mo na oh! Big boy ka na!” “Mommy told me that I look like samchoon!” nag smile si Kris kay Kristof “Of course! Gwapo tayo pareho eh! Let’s go in!” Pumasok na kaming tatlo sa loob.

kung nirereseto mo ko bilang father-in-law mo. yung kasama na si Kristof. wag muna kayong magpa-annul ng kasal.. hinde na ako umuwi pa ng alabang.. Tama naman eh. hinde ako makakapayag. respetuhin ri npo nati nyung desisyon niya..” “Daddy nirerespeto ko ho kayo. aalis na kami sa March nila Kristof. ngayon wala na akong dapat pang isipin.. Nasabi ko na yung mga dapat. ah siya nga po pala. Anong pumasok sa kukote niya at naging ganyan bigla?!” Mommy Kristy:“Diyos ko. ewan ko.” Daddy Lary:“Nasisiraan na talaga ng ulo yang anak mo Kr isty. ay oko lang lumabas na masamang tao si Dylan. tapos may solong pic s i Kristof. Dylan’s POV After nung party. mas naniniwala siya kay Steffi kesa sakin. makinig ka sakin. Live-in na rin kami ni Steffi. ang kulit. Sige ho.” “ANNULMENT?!” sabay nilang sinabi “Hindi niya ho ba nasabi sa i nyo? Gusto na niyang maannul yung kasal naming. mauna na po kami. feel ko lang hindi umuwi.kasi masyado sa mga kaibigan niya. nandun yung family pic naming. aayusin natin to.” “Ganun po ba. babalik na ho kami sa Korea. matagal akong na wala. Walang annulment annulment..” “Hinde na po mag babago isip nun.” Mommy Kristy:“Alam mo bang mahigit isang buwan n a siyang hindi umuuwi dito? Simula nung party. wag niyong ipa annul yung kasal niyo. December 24 na kay a umuwi kaming dalawa sa kanya kanya naming mga pamilya. Pati nga ho pala.. for good na ho. Kakausapin ko siya B ianca.” Napatingin ako sa mga lalagyanan ng pictures. bali lilipat ko na yung pangalan nung bata sa pangalan ko.. madami masyadong nagbago. please. . hindi na siya umuwi pa dito. .” Pinuntahan ko sila Kristof sa m ay pool para makauwi na.. “Merry Christmas na lang po. iniwan ko siya.. nagpadala na ng sulat sakin ung attorney niya. Tul oy na ho ang annulment. hinde.” Daddy Larry:“B ianca..

si Kristof. excuse me. nandito na k o. Bakit.” Tumayo si mommy at bumalik sa living room. ala m namin. ang tahimik pa rin.Pagdating ko sa living room. “Ma.” Anong problema? Nag away ba sila ni Daddy? Ilang oras na ang nakalipas at hinde ko parin nakakausap si mommy.” “Ayaw kitang makita ngayon. nakakapanibago. kagabi pa siya hindi kumakain? Bakit kaya? “Ano bang problema ni mommy?” Daddy Larry :“Dylan. nanonood ng tv. So gusto niya magmukha siyang mabait ngayon sa pamilya ko? sino bang nag kaanak sa ibang lalaki ha? “Opo. wala talaga akon g ganang kumain ngayon eh. Tinawag na ako ni Kris para kumain. hinde ko anak yun. nakaupo na si Daddy at Mommy.” Pagtapos namin kumai n ni Kris ay dumeretso kami sa living room. kuma in ka naman. Anong akala niya matatanggap ko yun?” Kri s:”Dapat mo lang naman talagang tanggapin yung bata eh. pero habang kumakain kami. kagabi ka pa hindi kumakain eh. Kung ano anong pinag sasabi tungkol sa mga bagay na gusto niyang bilhin at mga lugar na gusto niyang puntahan. magusap tayo pagkatapos kumain mamaya sa living room. diba mahal mo si . “Ma. nakita ko si mommy. kasi madalas si mommy yung maingay sa kainan. Hinde niyo pa po ba alam na yung batang dala niya dun sa party niyo ay anak niya?” Mommy Kristy:”Oo. pwede ba! Hindi ko kamuka yung bata!! Pati ang kapal ng muka niyang ipangalan sa pangalan ko yung anak niya. Umupo kami ni Kris at nag salita na si Daddy Daddy Larry:“Ano yung annulment na sinasabi ni Bianca?” Nagsumbong nap ala siya. alam mo rin naman yun diba? ano ng problema mo?” “Ang problema ko. 3 years old na siya.” sabi ni Kris “Sorry. pinagpipilitan niya sakin na a nak ko yun..

Buong buhay ko hindi niya pa ak o nasasampal Mommy Kristy:”HINDE MO BA ALAM NA IKAW YUNG AMA NUNG BATA?! PATI BAKI T MO NABUNTIS SI STEFFI?!?!” “YAN ANG SINASABI NI BIANCA SA LAHAT NG TAO!!! PINAPALA BAS NIYA NA AKO YUNG AMA PARA HINDI NAKAKAHIYA SA PART NIYA! NAAKSIDENTE EH! ANO NG MAGAGAWA KO?!” Daddy Larry:”Dylan matuto kang rumespeto. Dapat hindi na lang niy a sinabi sayo. siguro tama yun g naging desisyong niyang itago na lang sayo si Kristof. buntis si Steffi.” “EH ANG KULIT NIYO EH! IPAG PIPILITAN NIYO SAKIN YUNG BATA!!! EH SA HINDE NAMAN TALAGA AKO YUNG TATAY! ANO B ANG MAHIRAP INTINDIHIN DUN?!” Mommy Kristy:”Sabihin mo nga samin Dylan. para hindi siya nahihirapan ng ganito.ate? Bakit hindi mo kayang tanggapin?” Kaya ko naman tanggapin eh. pe ro sila ni Nathan.. sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan” Ang hirap nam an kasi. Anak nila yun.. bakit kelangan pang itago. pwede naman sabihin ng maaga. kaya gusto kong ma-annul yung kasal namin. Nakikita kong galit sila. . Kris:“Kuya.” *pak* Sinampal ako ni mommy. anak nila yun. Gusto niyo talaga akong pagmukaing tanga. kung ganun ka baba yung tingin mo kay ate. bakit kami l olokohin ni Bianca? Wala ba siyang konsensya?” Hinde ako makasagot.” Kris:“Maniniwala ka ba kung sasabih in naming sayo? Tingnan mo. Pat i. ano pang magiging role ko? “Kaya ko naman tanggapin eh.” “Kelan niyo pa ba nalaman?” “Mata gal na.. pero sila ni N athan.” sabay sabay nilang sinabi “At hinde niyo man lang sinabi sakin? Ok rin kayo noh.

. Tama lang naging desisyon ni Bianca na bumal ik ng Korea. Baki t ka naman naming lolokohin. Si Steffi. at simula nung dumating si Bianca. ang dami kong nasabing masasakit na salita. hinde ko na alam ang ggawin ko... . so malaki ang chance na mabali wala lang ito. yung magina ko.. nanghihin a ako. pero... hinde na niya kaya pang mawala siya. pano ko sila mababawi? Umakyat na ako ng kwarto . pero sana samin maniwala ka... bakit kinailangan ko pang masabi sa kanya yung mga yun..... Magpakasal na kayo. teka bak it ako nanghihina.” Tum ingin siya kay daddy. dahil matagal ng gusto ni mommy magkaanak na babae. Ikaw ang tatay.. 3 years old na siya... naalala ko yung party na nangyari dati na binigay samin nila mommy at papa.. gusto kong pun tahan si Bianca.. nag match kayo. Kristof tawag sa kanya... Kristofer Dy.. anon g gulo ba tong pinasok ko. Wala ng iba.Daddy Larry:”Sige.. teka.” Korea? babalik na siya ng korea? Teka. a-ako?? Teka. “tayo na lang bumisita dun paminsan minsan para makasama nat in silang dalawa. bakit kelangan umabot kami sa ganun. May proof ka ban g hindi mo nga anak yung bata ha?” Wala... m ag papakasal na kami ni Steffi. Grabe ka. ipapannul ko yung kasal naming ni Bianca. buntis pa daw siya. pwede ka na makaalis ng bahay. At pag nangyari yun.” Mommy Kristy:”Sinisigur ado kong matatalo ka. sabi niya walang nangyari masama eh.. Pinaparusahan ata ako ng Diyo s. Mommy Kristy:”Ngayong alam mo na. pero hinde ko alam yung sasabihin ko. o o nga pala. yu n yung pangalan ng anak ko.. mag tatayo kami ng pamilya.” Ako. wala na akong mukha pan g maipapakita. bakit parang tama sila? Daddy Larry:”Pina DNA test namin yung b ata. ganun yung lumalabas eh. Dahil anak na talaga ang turin niya kay Bianca.. wala namang kasalan nan angyari eh. mas gusto niyo ka si siya kesa kay Steffi. wag kang maniwala kay Bianca..” tumingin ako kay mommy “kahit ano pa ang sabih in niya.. gusto ko pang makilala yung anak ko. paano na to.. bakit niya tinago. ha?” “Kasi mas pabor kayo kay Bianca. Balikan m o na si Steffi. Sana mabigyan siya ni Nathan ng maganda buhay kasama ni Kristof. naging mabait naman ako ha.. pati samin hindi ka naniniwala..

. mabuting hindi na lang daw ako muling nag pakita pa sa buhay ni Bianca. Alam niyo namang lahat na mahal n a mahal ko siya diba. pero sa bi ni papa. wag lang silang umalis. kelangan kusa ko raw mahanap si Bianca. pero ayaw ni ya akong makausap. si Bianca at ako. anong klase ak ong tao? Bakit ba ako pinapahirapan ng Diyos ng ganito? Ano bang nagawa kong kas alanan at kelangan ganito kabigat ang maging kapalit? Oo. sabi ko naman sa kanya na hindi k o siya pababayaan eh. lah at lahat ng mga nasabi kong masakit. pwede niyo na ko patayin sa m ga nagawa ko. Si Vander at Carla rin masama ang loob sakin. pero hindi ko maisip na magagawa niya akong mapaniwala sa mga pinagsasasabi niya.halatang hinde niya alam yung mga nangyari saming dalawa.. susustentuhan ko yung bata. mapapatawad mo pa ba ako? kahit hinde na tayo ma gkabalikan... ayaw rin mags alita ni Ryan tungkol kay Bianca.. dahil daw sa akin kaya lal ayo sila Bianca.... sa mga masasakit na salitang nasabi ko. hayaan mo lang makita ko anak ko. tapos na raw yung part nila sa ganitong bagay. hinde ko naman sinasadya yun eh.. sige masama na ko kasi iniwan ko si Steffi habang nag bubuntis siya. Sinubukan ko rin tawagan si Mae..... ayoko na rin ng annulment. iniwan k o na.Bianca. Sinubukan ko silang puntahan sa bahay nila. Hinde pa ba nil a napapansing nagsisise na ko? sising sisi na ko.... pero kelangan ako ng asawa at an ak ko. hindi ko pinagbuksan ng puso. ano bang kelangan kong ga win para lang makita ko yung asawa’t anak ko? kahit . may anak na. kasalanan ko raw kung bakit nawala si Bianca.. papanagutan ko yung bata. alam kong buntis siya and all. ng malaman ko lahat ng katotohanan. gagawin ko lahat. hinde raw kasi nila aakalaing masasaktan ko muli siya. Si Kristof ay anak ko kay Bianca at si Steffi naman.. pati anak ko hindi ko tinanggap. pasalamat na lang siya at hinde ko siya nagaw ang saktan ng pisikal dahil sa mga nagawa niyang kasinungalingan.... Si Ryan palagi yung sumasagot ng mga tawag ko. na nabigla lang ako sa mga nasabi ko. pag nagmakaawa ba ko.. Chapter 15 Dalawang linggo ang nakalipas. . na hindi ko talaga sinasadya lahat. please.. patawarin mo lang ako. pero hindi ko sila mahanap. Sarili kong asawa hindi ko pinaniwalaan. matagal na raw umalis ng bahay sila Bianca.. Masyado pa ako ng naging mabait sa kanya. nag sisise na ko... Dalawang linggo ko na rin hinahanap yung mag-ina ko. binabawi ko na lahat..

matatagalan pa ang pag datin g ko dun. 1 new message Opening.. Gaya ng sinabi ko... nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kristof. What if hindi ako magustuhan ng anak ko? ano na lang gagawin ko? H inde ko na inisip yung mga pwedeng mangyari. p inagsasabay ko ang pagaaral ko sa pag hahanap sa kanila. may aayusin daw kasi sila ni Nathan. ibalik niyo lang siya saakin. ‘oo tama lang na mangyari sayo yan! A*shole ka kasi eh! sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan!’ pero gusto ko lang na malaman niyo na.... agad agad akong pumunta kela Ryan.. hanggang sa makita at makausap ko si Bianca. Tara pasok na tayo.” “Ha. siguro kay Nathan yun. Yung annulment niyo ata iyon. dun.. hindi na ako makikipag cooperate dun. excited ako na kinakabahan.. ang hirap na ng ginagawa ko.. siya lang ba pumunta dito?” “Oo.” . tara na. please. teka. hind e ko kayang mabuhay ng wala si Bianca.gano kahirap. gano kasakit. para makilala mo na siya. ayoko. at pag sinabi na niyang ayaw na talaga niyang maayos ung samin. titigil na a ko. pero patuloy pa rin ako sa pag hahanap.. Isang buwan na ang n akalipas. gaano pa kaya kung habang buhay na siyang mawawa la pa? Alam kong iniisip niyo. “Ryan!” Lumabas kaagad ng bahay si Ryan at pinagbuksan ako ng gate. masyadong naging mahirap sakin nang mawal a siya sa akin ng tatlong taon.. may dala siyang auto eh.. From: Ryan Lee Dylan.. “Iniwan muna siya ni Bianca dito bukas na raw niya babalikan. gagawin ko.. basta ibalik niyo lang sila sakin. kung gusto mong makita anak m o pmunta ka d2 sa bhay ngayn na.. naiinip na rin daw kasi yung bata. kung kinakailangang isugal ko pa yung buha y ko. buti na lang at nasa alabang ako ngayon kung hinde.. gagawin ko lahat ng makakaya ko. hind i ako titigil sa pag hahanap..gagawin ko. Hindi ko maexplain yung feeling. Hindi ko kayang mawala pa ulit siy a sakin..

ang sarap nugn feeling.. “Annyounghasae yo” tapos niyakap niya ako.” Tumalikod si Mae at lumapit sa bata. ganito pala yung feeling..” tapos tumingin siya sakin. Niyaka p ko rin siya. ng kaba. grabe. Lumapit sakin yung bata at nag bow. dahil sayo nasaktan na naman siya. .” Luma pit sakin si Mae. “Bakit nandito ka ?” humarap si Mae kay Ryan.. hinde mo ba naisip na pa god na siya? Sa bagay.. takot. pumasok na kami ng bahay. late na masyado. nawala lahat ng stress. Pano mo maiisip. eh ang alam mo lang math science at engl ish. alam niya na ako yung daddy niya.. Dahil sayo aalis ulit si Bianc a. Bumalik na si Ryan. lalayo ulit siya.. pag nay akap mo na yung anak mo. ” Nagulat si Ryan at Mae sa sinabi nung bata “Daddy? Sinong daddy mo?” “S iya. “Dito ka lang. pwes ako hinde! Umalis ka na nga dito sa bahay namin!!” “Mae sorry. Alam niya.. tatawagin ko lang si la. kasunod si Mae at Kristofer. ng pagod .. “pinapunta mo? pambihira ka naman!! magagalit satin si B ianca niyan eh!! bakit kakampihan mo pa siya? alam mo namang ginawa niyang miser able buhay ni Bianca eh!” Nakatayo lang sa tabi ni Mae si Kristofer “Mae ano ba...Nagnod ako kay Ryan. “Sorry? wala na. Eto na yun. bakit parang natatakot ako? bakit parang kinakabahan ako sa bata. at sakit na nararamdaman ko.. “Kung si Ryan pinapaboran ako.” ngumiti ako.. hinde ko naman sinasadya eh.” Hinawakan niya yung bata “Tara na Kristof! Laro tayo sa kwarto ng ps2!” “Pero dito daddy ko eh.

Rinig ko siya iyak. “Appa! Sabi ni mommy.. Tawag minsan mommy sakin TJ! Ewan ko bakit eh.” Umiiyak siya pag gabi.Nakatingin lang samin si Ryan at Mae.. halika dito. “Birthday ko nung nomember gan ito” tapos ginawa niya yung 10 na sa kamay niya (yung pinakita ung daliri lol) “Nove mber 10 baby. pa no mo nalaman na ako yung daddy mo?” Napatingin siya sakin. Parang manok! Mag-ina nga talaga sila ni Bianca.... magkasama. mag kaugali. tapos tulog na Kristof.” [app a = daddy] TJ?! Pareho ng ugali? Bakit kaya kami naging magkapareho? Eh sila nga tong magkaugali. mapagmata. pewo hinde pa talaga ko tul og. p areho daw tayo.” “Hawak? Anong hawak niya?” “Picture mo pati siya. “Pakita sakin lola picture mo! pati…” huma rap siya sat v.” “M apagmata?! Hinde ako mapagmata!!!” “Akala mo lang yun. si mommy kita o iyak pag gabi.” lumapit siya tapos kiniss ko siya. pero napakatalino.. masungit. “Kristof. pero muka pa rin siyang koreano..” Birthday? Kelan ba birthday ni ya? “Hinde mo alam birthday ko?” bumitaw siya sa yakap.. parang na weirduhan at a. hawig sila ni Bianca. hinde na siya titigil.” mag-asawa nga sila. tapos kita ko may h awak siya. ang daldal rin niya! Once na nag salita na siya.? .. naka smile sila pareho. “Bakit tagal mo ko di pinuntahan? Pati birthday Kristof di ka punta. parehong manok! Ang daldal daldal! Pag nagsalita hindi na mapi pigilan yung bibig! “Kaya kayo magkaugali kasi pareho kayong. pakiss si daddy. >_< Ilang oras ang nakalipas at hindi ko pa rin magawang bi tawan si Kristof. anong klase ba naman kasing tanong yun. Masyado atang tinitigan ni Bianca si Nathan. at lahat ng masamang katangian mo! tatlong taon pa lang yan. Lagi niya yun tinitingnan pag may moon na. “Korea pa kami.

” Humarap sakin si Kristof. Ok? Ako na magsasabi. pewo nakakatawa naman yung palabas....” “Why?” “Kristof.” “But that’s what I said.. Full. don’t tell mommy na nakasa ma mo ako ha?” “Wae?” [why] Ha? Anong weh? San niya natutunan yun? “MAAAEEE!! SI KRISTOF KUNG ANOANO PINAGSASABI!!” Tumakbo papunta sa may living room si Mae.. “bakit?” “Hinde hinde.? yun ata yung pinapanood niya nung bumalik s iya sa alabang eh.. WHY..” “ahh.. naiinis na si ninang.” >_< humarap sakin si Mae “bakit daw. Oo yun nga. “Kristof. Sinusubaybayan niya yun eh. ano ng sabi ni mommy bago siya umalis?” “Bawal ako mag Korean. Ngayon. sabihin mo ulit yung sinabi mo kanina kay daddy. *flashback* “Para kang yung lalaki dun sa full house!! Palaging sinasabihan ng bird brain yung babae! N akahanap ka na ng katapat mo oh!” *end of flashback* “Baby..ha.“Minsan kita ko siya. ok?” . nood tv..” “Very good.” “Ahh.hinde ko alam yung palabas! Basta full yung alam ko !” “Full house. kasi baby. Ok.ha. ulitin mo yung sabi mo kay daddy. isusu rprise natin si mommy.” Sabi ni Mae Full house. di ko alam bakit siya umiyak.

. sinabi nila Mae na doon na lang rin ako matul og. yung mango tart.” Nag smile yung babae tapos kumuka ng cake sa ref.. kung gaano ki ta kamahal. dinala ko s iya sa Conti’s kung saan yung lugar na inamin sakin ni Bianca. Ang saya siguro ng pamilya naming pag magkakasama kami. Alam niya rin yun? mag ama nga kami... nagpadala raw ako nito dati. Bianca.. Ex cited na kasi kainin yung cake. para kumpleto na kami. Si Kristof tuwang tuwa.. pag lumuhod ba ako sa tapat mo babalik ka muli sakin? Hindi ko pa nasasabi kung gaano ka kahalaga sa akin.. magkakaugali at mababaw. siguro si Bianca rin n ag pakain sa kanya niyan. kasi para kaming triple ts.aayusin ata niya yung annulment paper nila ni Dylan. kahit isang ‘I love you’ hinde mo pa naririnig sakin. pag sinabi ko na b a yun sayo.. iiwan ni Bianx dito si Kristof ha? Busy kasi siya. gaya nung pagmamahal mo sakin dati..? Ryan’s POV “Ry.. “Miss. gusto kong gawing special itong lugar na to. may dala kaming pasalubong sa kanila. mamahalin mo uli ako. tutal may kwarto pa naman daw sila dun. para ibalot.kelan kaya yun? baka naman si Nath an lang yun. na may anak kami.. Sana nandito si Bianca. Umuwi kami kela Ryan pagtapos kumain at bumili ng cake...“Ok!” Maghapon ko nakasama si Kristof. Bumalik ako sa bahay nila Ryan para hiramin si Kristof. Habang namimili kami ng cake na bibilhin may tinuro kaagad siya “Dadd y daddy! Looky looky! I want that one!!” “Mango tart?” nag nod siya habang naka tingin parin dun sa cake. Tuwang tuwa si Kristof nung nakita niya yung mga cake. gusto kong burahin yung pangit na nangyari samin ni Bianca dito. sabi niya. ok lang ba?” .. umuwi ako ng bahay para kumuha ng da mit at pera. siyempre.

” ngumit lang siya bilang sagot. para makasama na niya kahit saglit lang. To: Dylan Dylan. hindi na ako makikipag cooperate dun.. Yung annulm ent niyo ata iyon. tara labas mo si Kristof. ayoko. “D ito ka lang. pag nagkaanak ako tapos hinde o pa nakiki ta ng tatlong taon. may aayusin daw kasi sila ni Nathan.. kahit naman ako. siguro hinde niya pa nababasa. naiinip na rin daw kasi yung bata. nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kris tof. Hindi ko kayang mawala pa uli t siya sakin. Siyempre hinde ko alam kung tatanggapin ba ako nung bata oh hinde. siguro ngayon na yung taang panahon para makita na niya si Kristof. kung gusto mong makita anak mo pmunta ka d2 sa bhay nga yn na.. para makilala mo na siya. tara na.” Nag nod siya at sumunod sakin papasok.” . mabait na bata tong si Kristof... Tumalikod ako kay Dylan at naglakad papunta ng kwarto kung nasaan sila Mae at Kristof. Mahilig mangulat! “Iniwan muna siya ni Bianca di to bukas na raw niya babalikan.. may dala siyang auto eh. Tara pasok na tayo. tata nggapin ka niya. siya lang ba pumunta dito?” “Oo. “Mae. sigur o kay Nathan yun. teka. Hinde siya nagreply..“Oo naman. sasabihin ko kaya kay D ylan? Ang tagal narin niyang nag hahanap kela Bianca eh. Halata ng kinakabahan siya. kaya pala hinde siya nag reply kasi nagmaneho kaagad papunta dito. tatawagin ko lang sila... nandito si Dylan... Ok lang yan Dylan. nenerbyosin din. Si Dylan talaga oo. After 15 mins “Ryan!” Lu mabas kaagad ako ng bahay. Ano ka ba!” Iiwan daw ni Bianca dito si Kristof.” Napayuko siya sa sinabi ko “Ha..

pansin mo. Mag-ama yun eh. Si Kristof parang si Bianca. Sumunod sila sakin palabas ng kwarto. sweet?. pumayag naman kami kasi quality time nga naman nila yun. tamad pati ung looks. nagulat din ako. nako. masiyahin. sweet. mayabang. “Mae. mabait. pero pinag halong Dylan at Bianca talaga t ong batang to. pero masasakit kasi yun g nasabi ni Dylan.. mixture talaga ng dalawa. oo minsan manhid siya. ^_^v Dito na naming pinatulog si Dylan para makasama niya pa ng matagal tagal si Kristof. Dapat kahit papaano pakinggan naman yung side nung mga lalaki.” “Oo nga eh.” Nagsmile lang sakin si Kristof tapos tumay o. Ang hirap talaga sa mga babae. nasa uso nila yung isa’t isa. Nagulat kami pareho ni Mae nung sinabi ni Kristof na ‘pero dito daddy ko eh’ siguro nakahinga ng maluwag si Dy lan dun. Lalo na si Kristof. Malas lang nakuha niya pagiging mayaban g at mapagmata. So ang mga nakuha niya ka y Bianca ay: mabait. si Bianca kasi minsan sensitive yan eh. masungit. mapagmata. sobra kung mahurt. ang galing! Mixture na mixture ng dalaw a. pero once na na timingan mo yung pagiging sensitive niya. magalang? So basically. matalino. mahilig mag jump sa conclusions.” “OO!! ISA PA YUNG LINTEK NA BISUGO NA YUN! NAKOOO!! SARAP SABUNUTAN!” . sa t ingin mo mag kakaayos pa si Bianca at Dylan?” “Sa mga nangyari? Ewan ko. tamad. Tingnan mo ang tagal na pala niyang alam itsura ni Dylan. kahit na ngayon lang sila nagkakilala. “Kristof. labas tayo. Dinala ni Dylan si Kristof sa phase 1 (lugar sa bf pqu e) para mag dinner. may bi sita tayo sa labas! Gusto ka makilala.. gwapo. akalain mo bang pinalabas na sinungaling si Bianca!” “Bob0 rin ka si tong si Dylan eh. matangkad.” nilapitan ko si Kristof. ma pagmata... masungit. masiyahin. magalang. magalang. mayabang. Kay Dyla n naman ay: matalino. Kung ano ano na pinag sasasabi kay Dylan. Si Mae nag simula na naman yung bibig. . gwapo. Hinde mo maintindihan eh. hinde naman lahat ng lalaki sinungaling eh. matangkad. nagkasundo sila kaagad noh?” “Siyempre. Perfect combination ba? Hmm.“Pano niya nalaman?” “Tara na lang. sana pinakinggan muna si Bianca bago nakinig kay Steffi.

Masyadong malaki. alam mo. impusib leng mawala yun ...” “SIRA! HINDE PA! kelangan lang natin ipahanap kay Dylan yun at siya mismo mag bigay kay Bianca!” “Sige. parang yung last season! Jusko ang hirap hirap utoin ni Dylan nun oh! Ay teka! naaalala ko may sinusulat siya nun e h.. hinalungkat ko yung buong kwarto ko. Ngayon ang kelangan nating gawin ay pagayusin yung d alawa... ang to th ink na grabe yung mga binitawan ni Dylan sa sulat na yun ay este vow niya pala y un. magkaayos na silang dalawa. pag balik sabihin natin. alam kong nandito lang yun....” Eepekto ka ya yung plano ni Mae? Eh pano kung hinde niya basahin? Ano na ang mangyayari? Br oken vow na nga ba? Sana naman. Sasabog na ulit yung ulo niya sa galit! “Hun. diba? Chapter 16 Dylan’s POV Bago ako umalis ng bahay nila Ryan pinaalala nila ulit sakin yung vow na ginawa ko kay Bianca 3 years ago..Eto na naman po si Mae. well isa na rin yun. hinde dahil may ana k sila eh. “Kaya lang broken vow eh. pero may copy ako nun. Hinde ko na maalala kung saan ko naitago y un eh.. nakasabit dun. hay aan na ang natin si Steffi..” “Oo. pero kasi mahal nila yung isa’t isa. yung…” “Ano yun?” “Yung. forever and ever babe! Yung vow niya kay Bianca!!!” “Yun? ano m ron?” “Kelangan natin yun mahanap at kelangan ibigay ni Dylan yun kay Bianca! for su re lalambot puso niya dun!” Aahhh! Tama! Mababaw lang na tao si Bianca. Pagdating ko sa qc. hind e naman pwede na yun na lang yung ibigay ko noh. nasa kwarto ni bianca sa QC.. nako! Naaalala ko tong part na to.

lahat gagawin ko para lang iwa nan na niya ng tuluyan si Dylan. tutal... mauna ka na. “Sige. . bago pa kami ikasal eh . “Kelangan kita makausap. Ang sabi niya suportahan naman daw niya yung pagbubuntis ko. After 15 minutes. Hinde ako papayag. alam kong baliw na ang tingin niyo sakin. at kung hindi niya pa rin to tatanggapin. oo ma sama na ko kung masama! Mali yung ginawa ko sa kanila ni Bianca. Hinanap ko siya . pero wala akong magawa.. Hinarang ko sila. ...” Naglakad siya papunta sa lounge. Si ya ang ama nitong dinadala ko. Tama lang na pumunta na lang ako sa states. sabi niya sakin. pero wala daw siya.. Siya daw bahala. Sana ngayon. Pe ro kung ayaw na niya talaga. hinde siya pupwedeng mawala sa piling ko.dito.. Sustento? Para saan? Hinde naman niya anak to eh. papanagutan niya raw yung bata. 3 months na rin to. ngayon pa ba ako susuko? Si Alex. pano ba naman kasi scratch paper lang yun. Dahil ang gusto ko lan g makapiling sa habang buhay ay si Dylan.. dapat hindi ako humadlang sa pagmamahalan nila. pero kelangan ko siya. nakita ko na rin yung hinahanap ko. kelangan ko talagang makausap si Bianca. take over ko na lang yung busines s ni daddy dun.. ang layo na masyado ng narrating ko. Steffi’s POV Malaki na masyado mga naging kasalanan k okay Dylan.hindi ko alam kung ma g wowork yung plano nila. siguro. per o ngayon hindi ko siya pupwedeng pakawalan pa. yun naman talaga ang plano namin. nakipag hiawalay siya sakin.... at naupo. ang panget naman kung i bibigay ko sa kanya ng ganun ganun na lang. una ko pa lang siyang nakita. Pero hinde ko talaga kayang maw ala sakin si Dylan. Kaya lahat kaya kong gawin para lang s a kanya... mag bibigay daw siya ng sustento. Pumunta ako sa hotel kung san nakita ko dati si Nathan. Sinulat ko ulit sa isang papel yu ng ginawa ko. pero sana mag work.” Tumingin siya kay Nathan. alam ko. Sakto nakita ko sila ni Bianca papasok ng hotel. mabasa na niya to. hinde ako pumayag. Tama si Nathan. sobrang gusto ko na siya. Importante. Hinde.. Mahal na mahal ko siya.

... kasi alam na niya yung totoo. at alam mong ikakasal kami. Nagawa mo namang bu hayin yung anak mo ng tatlong taon ng wala si Dylan eh. Walang kapatida ang anak ko.“Tungkol saan na naman? Sa mga kasinungalingan mo? pwede ba. hahayaan mo bang mangyari sa kapatid ng anak mo yun? plea se. Bianca isipin mo naman si Nathan.. Hinde ko alam kung bakit hinde ako nagduda nun eh. si Kristof.” Lumuhod ako sa tapat ni Bianca.?” “Oo. please. Wala na lang talaga akong pa ke ngayon.. kung nung party pa lang sa bahay namin dati. Alam mo nung umpisa pa lang nagtataka na ako eh.. buong buhay ko nga yon lang ako lumuhod..” “Tumayo ka nga dyan.. Hinde na mag babag o isip ko. Ayaw niyang makipag cooperate dun sa annulment namin. nag mamakaawa ako. kahit anong mangyari aalis na kami ni Kristof . Pati hinde mo na kelangan gawin yan eh. gagawin ko lahat. hinde na rin naman naming kelangan pang magstay dito kasi wala na rin bias kasal namin. wala akong nakikitang biro sa mukha niya. kahit lumuhod ako gagawin ko...” “Dapat lang naman na iwanan ka ni Dylan eh.. Pagod na ako..” Umiwas ng tingin sakin si Bia nca. “W ag ka sanang magisip na naniniwala ako sa drama mo.” Aalis na sila? ibig sabihin hinde na sila mag kakabalikan ni Dylan? Akin na siya! “Kelan? Sure na ba yan. “Please. Effective pala pag aarte ko eh. kahit ngayon lang.” “Ayoko na balik an yung nakaraan. kabayaran yan sa mga pina g gagagawa mo! alam mo ba kung gaano kahirap magpalaki ng anak ng walang ama!? A lam mo ba kung gano kasakit sakin tuwing hinahanap ng anak ko yung daddy niya?! Ha? HINDE.. sawang sawa na ko. wag na kayong ma gpakita pa kay Dylan. Siya lang ang kelangan kong . dapat mag saya kana eh. nagtagumpay ka. para lang hinde mawala sakin si Dylan. lumayo na kayo ng tuluyan. Hinde na mahalaga sakin yung nararamdaman ng iba. Lalayo na kami sa buhay ni Dylan. nandun ka. eh ako. Hinde naniwala saki n si Dylan.. puso ko nam an susundin ko. bravo. Buntis ako. tama na . hiniwalayan ni ya ako.” Seryoso siya. oh sadyang tanga lang ako kasi nagpaloko ako sayo. at si Dylan yung ama. kitang kita sa mga mata niya na nasasaktan siya. “Please. Ikaw pinaniwalaan niya. pano mo naatim na maloko ako. Ngayon.” “Kaya nga eh.

Napapamahal na saka nila si Kristof. Siguro kinukulit pa rin sila ni Dylan. 1 new message From: Mae Lee Bianx. tnx tlga.. Gusto niya daw dun. ayoko maniwala. ano yun g sinabi niyang 'alam na niya yung totoo' alin na siya yung tatay ni Kristof? Hu li na ang lahat. tuwing sinusundo ko si ya pag nang gagaling siya kela Ryan. at si D ylan yung ama. 7pm sha rp. sbhn mo mgkta kme sa Vivere Suite. Hinde na kami magkakabalikan pa.. To: Mae Lee Cge. pwes ayoko na siya tanggapin pa. walang kasama s a kwarto yung anak ko.vday naman e.atupagin.” Tumayo siya at nag lakad papalayo saakin. pls. kung wala ka ng kelangan sakin. Lumuhod siya kung gusto niya. Buntis siya. From: Mae Lee Ok. kung ayaw niyang tanggapin si Kr istof. solo ko na si Dylan at wala ng makakapigil pa don. Isang buwan at mahigit na ang nakalipas simula nung nakausap ko si Steffi. kht para samin na lng ni Ry. Nagbago na n ga ako ng number eh. Ngayon. lagi na lang siyang nag papaiwan kela ninang Mae niya. Ewan ko ba. pag bgyan mo na. baka pag umalis kami sa susunod na buwan. Oo nga. pero bakit siya luluhod sa tapat ko? palabas niy a na naman? Pero wala na akong pakialam. Eto talagang si Mae. gusto ka makita ni Dylan bukas. Hindi ko na rin naiisip si Dylan. Bastos rin pala siya kung magsalita. ang dami niyang laruan. Ang hindi ko lang maintindihan. si Kristof naman laging masay a. . Bianca’s POV Feb 13 na. dami raw toys na binibigay. maging mahirap para sa kanila ang mapalayo kay Kristof. Masaya daw. mauuna na ako. Wala na a kong pakialam. Pero wala na akong paki doon. Ang alam ko lang is...

pangalawang v-day pa lang naming to.” “Okay... Dylan. sinabi k okay Mae na magkita kami bukas ni Dylan. “Ha. yung sa annulment.” I lied. hinde eh.. ayoko ng makita pa siya. for sure lunch yan or afternoon. tama na. baby. masyado na akong nasasaktan eh. ok lang . eh nakapag Oo na ko kay Dylan eh.... “Okay.. Sa totoo lang wala akog clue eh. Dylan’s POV Nabading ako. .. Feb 14. mag didinner kami. grabe. nakapag move on na ko eh. hinde k o kayang sabihin kay Bianca na alam ko na yung lahat. so sige.” nag smilesiya sakin tapos kiniss niya ako sa cheek. nakalimutan ko pa! pano na to. eh si Nathan nag aayang kumain sa labas. yung tipong. So you wanna have dinner with me so mewhere?” VALENTINE’S DAY?! Ano ba to! Para akong taga bundok.Bukas. pag nakita ko ulit siya. kahit malayuan lang.” “Regarding naman saan?” “Ha. pinapahirapan mo lang ako l alo.. “Ano bang meron bukas at kelangan umalis ako ng bahay?” “It’s valentine’s day tomorrow. natatakot ako na baka hinde ko na magawa pang umalis ng bansa... after 3 years..... kung san makikita ko siya.... dito lang ako... Feb 14 nga pala ang v alentine’s day.. kelangan daw niya akong makausap. dinner.. anong meron ba bukas? Bakit bigla na lang nagayang makipag kita tong si D ylan.. dinner naman tayo eh .. gaano ba to kaimportante? “Bianx? You ok? So where do you wanna go tomorrow ?” tumabi siya sakin tapos hinug niya ako. Ano kayang paguusa pan namin? Yung kay Steffi? Oh baka naman yung annulment lang....” “Ha.

nilapitan ko siya tapos ngumiti ako. akyat na tayo.. “Tara. nalaman ko rin yung totoo. Tahimik lang kaming dalawa. inintay ko siya sa may lobb y ng hotel. Nakaorder na kami at lahat lahat. Miss n a raw niya ako and stuff.” n agsmile ako “Happy Valentine’s day rin. Tatawagan niya kasi ako sa cellphone eh tapos papapuntahin ako dun. . sign na yun hi ndi ba? Pagdating naming sa top floor ng hotel. Perfect. Nag makaawa siya sakin na wag ko daw siyang iwanan kasi nakau sap niya si Bianca.. Hinde ako yung naka buntis kay Steffi.. tinatawagan ka naming pero-“Dylan. righ t? February 14 6:45 ako nakarating sa Vivere Suites.. ano ngayon? Wala na akong paki. Anyway. gagawin ko lahat para paniwalaan niya ako..’ Ayoko ng ganun. nagsmile rin siya. nakakasama ko rin si Kristof ‘secretly’ tuwing natutulog siya kela Ryan.. umupo na kami sa may labas. yun ang akala niya. Sabi niya rin sakin na hinde maniniwala sakin si Bianca. “Bakit mo nga pala ko gusto makausap? Tungkol saan ba? Uhm.” nag smile rin siya. pumayag siyangmak ipag kita para lang pagusapan ung annulment? Hinde naman yun yung ipinunta ko di to eh.. hinde ka sumasagot sa mga tawag ng attorney naming... “Happy Valentine’s day nga pala.Natatakot ako na baka sabihin niya lang sakin ‘so. May problema ba? Anong nangyari?” So.” Nag smile lang ulit siya. pero hindi lang ako sanay na Dylan ang tawag mo sak in eh. Saktong 7:00 pm dumating siya. kitang kita mo lahat sa baba. maniniwala naman siya sakin eh.. Kanina.?” “Bakit may mali ba?” “Ha. Dylan. at alam daw ni Bianca na ako yung ama ng dinadala niyang bat a. wala naman.” “Pangalan mo yun diba? Sanay ka na dapat. Mala mig dun at maganda ang view.

. Elevator lang to hinde escalator.” sumubo siya ng pagkain. Mal as. dinedeny mo. tuloy pa rin yung mangyayari..” “Oo nga.“Pwede bang wag na muna natin pagusapan yung annulment na yan. sir. s abihin mo sa kanya na wag siyang mag alala. exhale..” “Ah.. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plato. nagmamakaawa siya sakin na wag ko siyang iwanan.. akala ko kasi y un yung gusto mong pagusapan eh.?” nag nod s iya.” Wrong timing. siguro dapat matagal p a lang hinde na ako pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon. Lumapit ako sa may cashier at inabot yung pera. “Sinabi niya rin sayo na ako yung tatay diba. sainyo na yung sukli. nahihirapan na akong makalabas sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” Tumayo s iya at nag lakad papalabas ng Skyline. eto na po yung order niyo. Kumai n muna kami ni Bianca. Hinde ko siya nabuntis. .” Tapos tumakbo ako papalabas. pero hindi ko na nakayanan “Nasabi niya yun sayo hindi ba?” “…” “Oo?” .” “Ma’am... sasabihin ko na.” Mangyay ari? Ano ba pinag usapan nila? Diba yung pagbubuntis lang ni Steffi? “Nasabi rin n iya sayo na buntis siya.. “Bianx. “Nasabi kasi sakin ni Steffi na nakausap ka raw niya. nagkamali ako eh.. hinde ako yung tatay nun. “Lahat na lang. Tungkol saan ba kasi?” Eto na. . “bayad ko to.. inhale.. Nakita ko y ung elevator nasa 8th floor na.. tinatanggihan mo lahat ng kasalan an mo! kelan ka ba titino ha?! alam mo. Ginamit ko yung isang elevator at nagmadali.

.. Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan. Tigilan mo na ako. na alam ko na na may anak kami... Same date ng graduation ko. na nag kikita at nakakasama ko na siya. Nat akot ako masyado.. At hinawakan niya ito.” huminto siya at naglakad ako papalapit sa kanya.. “kung pinahalagaan mo talaga yu ng kasal natin... na daddy na yung tawag sakin ni Kristof. dun na ko titira.Pag dating ko sa lobby.... Pero sa kanya na mismo nan ggaling na ayaw na niya. “Kahit yan na la ng ang basahin mo. hinde mo na ko mak ikita pa. Kalimutan na lang natin yung isa’t isa. dun na ko mag momove on. “Makinig ka naman sakin oh!! Alam kong nagkamali ako. promise ko sayo. kahit kelan.” yun na ang magi c word.” Tumalikod ako at nag lakad pap alayo sa kanya...... ayo ko na. pupunta na ako ng America .” hinawakan niya yung kamay ko at nilag sa palad ko yung e nvelope.. seryoso na masyado mukha niya..... hinde mo na ko makikita pa.. hindi ko siya magawang tanggihan. Hinawakan ko yu ng kamay niya.” pinull niya yung kamay niya at nagsimulang mag lakad. “Bianx . na alam kong ako talaga yung tatay." kinuha ko sa may wallet ko yung env elope at inabot sa kamay niya. “Dylan please. Chapet 17 Bianca’s POV “Kahit yan na lang ang basahin mo..” “Ang kapal mo rin noh? Sakin ba nakinig ka?! PINAKINGGAN MO BA AKO?! magi sip isip ka nga. baka tuluyan silang lumayo sakin.” i nabot ko ulit yung sulat sa kanya. tumakbo ako kaagad papalapit kay Bianca. Binalik niya sakin yung sulat. ayaw na niya. dun ko na sila kakalimutan.. please! Kahit ngayon lang. kay a hinawakan ko na yung sulat.. .kalimutan na lang daw naming yung isa’t isa.. Hinde ko alam kung bakit hindi ko sinabi yung tungkol kay Kristo f... kahit kelan. promise ko sayo.. gusto kong mabasa mo to. “Pupunta na ako ng State s.....

hindi mapakali.. ayoko yung feeling . dapat sila magkasama ngayon. eto na yung last day ng feb.. parang ang daming tumutusok na needles. ayoko na mangdamay pa ng iba. “I missed you mommy!!! Kristof di na iwan mommy ng tagal! Sowee. malabong malabo... he’s gone. Tama na yung ako lang yung nakakaramdam ng lungkot. alam kong makikita lang ako ni Nathan at ni K ristof na nalulungkot.. Naisip ko na naman si Dylan. aalis na siya. ayokong mag alala pa sila sa aki n. ayoko pang bumaba. 4:30 pm na.“Pupunta na ako ng States.. Bumaba na ako ng kotse at kumatok sa gate “Umma!! Tito Ry an open the gate!!!! I wanna lab lab mommy!!!” Binuksan na ni Ryan yung gate at si Kristof sinalubong ako ng hug. pagod na rin naman ako eh.. yung tipong. nakalimutan kong susunduin ko pala si Kristof kela Mae. si Kristof naman nag stay ng 1 linggo kela Ryan. coast to coast ang America at Korea. aalis na ko. For short. hindi na k o mahihirapan pa. It’s over. Madalas talaga ako lang nandito sa kwarto. Ng makarating ako sa hotel.. hin di ko nap ala dapat isipin pa si Dylan. hindi siya lumilingon . pero bakit ngayon ang sakit sakit ng puso ko. February 28 na.. Naligo ako... alam niyo na na YUN NA YON. ilang linggo na akong hinde makapag isip ng maayos. Pinapanood ko lang si Dylan mag lakad papalayo sa akin. makakain at makakilos...” . nag iisa.. ok na yun. hindi na ko masasaktan. Pagod na rin siguro siya. sosolohin ko na lang yung sakit... diba dapat nga maging masaya ako? kasi magkakakalimutan na kami. dapat sila yung naglalaro ni Kristof dyan eh... nagiisip. Pag karating ko dun. malabong magkasalubong ulit yung landas na ming.” Hinde ko alam kung bakit sumakit yung puso ko nung sinabi niyang pupunta na siya ng stat es.. Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan. Eto na ata yung pinaka MASAYANG valentine’s day sa buong buhay ko. siguro eto na yung sina sabi nilang ‘silent goodbye’ yung tipong tatalikod ka na lang sa taong mahal mo tapo s hindi ka lilingon.. Buti na lang at naging busy si Nathan sa hotel. at ayokong mangyari yun. nagayos at dumeretso na kela Mae.. nakita k o si Kristof at si Ryan nag lalaro sa may garahe...

. hindi kayo nag date?” “Dinner lang naman yun eh.” “Anak kay Steffi.. hayaan na lang natin yun. “Umma. im hungry. Pati pupunta na rin nam an siya ng States eh. pero.” “Sige. paki sabi na lang kay Mae thank you. Dumiretso na kam i sa kwarto namin sa hotel. ata. like mommy and daddy!” Daddy? Ahh. “Umma! I will say bye to ninang!” Tumakbo papasok ng baha y si Kristof. pasensya na kung naging magulo si Kristof ha . Hinde sa masama akong magulang. bibili lang ako ng food ok? dito ka lang. ganun l ang talaga.?” “Oo.hiwalay kayo? Ak ala ko ba nag date kayo nung v-day?” umiling ako “So. naging panget lang kasi pag hihiwalay namin ni Dylan eh... ibang klase na kasi eh.. hinde niya .” “Bye tito!” hinug tapos kiniss niya si Ryan.” Nag nod siya tapos nag smile. Tito Ryan and ninang M ae ingatan Kristof! They were bait to me. “say bye na to tito Ryan. “Nako Ryan.” Iniwan ko si Kristof sa kwarto..” “Nag. “Ry. Hinde ko siya pwedeng isama kung saan saan na lang. Kelan ba siya titino? Lahat ng responsibilidad niya tinatalikuran n a niya eh. hindi rin niya ala m yung pangalan nung daddy niya. Si ge mauuna na kami. Pati pinag bawalan ko sila Mae at Ryan na pagharapin yung dalawa.. pati mabait na bata yun.” Humarap ako kay Kristof. Impusible kasing makasama niy a sarili niyang daddy. nag enjoy ka ba?” bumitaw na si Kristof “Mm-hmm. Pag labas ni Kristof umalis na kami. pati yung anak niya kay Steffi di nedeny niya. Pumasok na ko ng kotse. hinde mo pa alam yu-“Alam ko na. Hinde naman niya alam itsura ni Dylan.” “Alam mo na rin yung states. what if makita p a kami ni Dylan diba? mahirap na.. baka sinasabi niyang parang mom and dad niya sila Mae.“Ok lang baby..

at hinde siya basta basta nag papapasok ng kung s ino sino. Pag balik ko ma y humarang sakin na lalaki. tungkol kay Steffi.. at si Dylan yung ama. Sinabi ko na to kay Dylan two weeks ago ata? Oh baka mahigit pa..” Napahinto ako sa pag lalakad. tinatanggihan mo lahat ng kasalanan mo! kelan ka b a titino ha?! alam mo. hindi ko siya pinaniwalaan.? *flashback* “Bianx. Steffi daw ba? Ano na naman tungkol sa kany a? “Steffi? Ano pinapunta ka niya dito para sabihin na ituloy yung pag alis ko? oo itutuloy ko yun. ok ka lang ba?” “Hin-hindi ba talaga siya yung tatay. ako yung n akadisgrasya. “Lahat na lang. Bumaba ako pata tumawid at bumili ng makakain sa mcdo. nahihirapan na akong makalaba s sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” *end of flashback* Nasiga wan ko siya..?” . Pero hindi ko talaga matandaan kung sino siya..” Familiar nga y ung mukha niya. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plat o. “Ahh.. importante lang. alam kong hindi mo na ako natatandaan.” “Hinde yun.. nagmamakaawa siya sakin na wag ko s iyang iwanan. mali.. mali yung ginawa ko....” nag bow ako tapos tumalikod a t nagsisimula ng maglakad “Kelangan kita makausap. “Bianca..magagawang pag alalahanin ako.. hinde ako yung tatay nun.. h inde niya ba nasabi sa iyo?” hindi si Dylan yung tatay. sabihin mo sa kanya na wag na siyang mag alala. “Bianca. pero nagkita na tayo nung party niyo 3 years ago. Ako nga pala si Alex.” “Hinde. nasab i niya siguro sayo na buntis siya. nagkamali ako eh. yung anak ko kasi mag isa sa kwarto eh.. siguro dapat matagal pa lang hinde na a ko pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon.. sige Alex ma una na ko. Hinde ko siya nabuntis.” “Oo nga. dinedeny mo.

Pumas ok si Nathan sa kwarto ko.” “Ah ganun ba. paano ko na lang mabbawi yun. thank you ha. at ayoko rin masaktan si Nathan.. Siguro nahihiya lang sa mga pinag gaga gawa niya...Umiling siya. sige... Sinabi ko naman na pananagutan ko eh.” Ok. Habang naglalakad ako papunta sa elevator hinde ko mapakali. sa mga nalilito. kaya lang nasa kotse siya. ako naman pupunta na ng Korea. dun na muna ako sa kwarto." “Ha.... suite kasi yung room naming.. pero mukang natuwa pa siya nung nalaman niya yu ng katotohanan.. “Bianx. si Steffi yung nagsabi sakin na ako yung ama nung bata .” “Hindi mo n aman kelangan mag luto eh. ok ka lang ba talaga?” umupo siya sa . Masyadong madami na yung mga nabitawan kong masasakit na salita.. “Ok ka lang ba?” tu mungo lang ako. hiniwalayan na niya si Steffi. “Eto.. Ano na lang ang gagawin ko? Ayoko na sirain yung plano niya sa pagpunta sa states. sana tumawag ka na lang sakin kanina para nagpadala ako ng pagkain dito..” “Ahh. kelangan ko mag pahinga.. . mauna na ako..” ngumiti siya tapos kumaway sakin.. nung una natat akot pa akong sabihin kay Dylan. “ako talaga. kasama ko siya. Pa gpasok ko sa kwarto nakita ko si Nathan t si Kristof nag lalaro.. aalis na siya papuntang states. kain na kayo.? Pero huli na ang lahat. Sige.. Ngayon na nagsisink in sakin na ma syado akong naging masama kay Dylan.. hinde hinde. madami akong nasabing hindi dapat. sorry.” yumuko si Alex.” “Hinde ok lang. nasigawan ko si Dylan. Sana makapunta ka. salamat sa effort. “pasensya na kung pati kayo ni Dylan nadadamay. Kasi ako lang ang kelangan mailto ngayon. sana kahit mag usp na kayo. graduation na namin bukas .. ayaw niyang bumaba... pero hindi siya pumayag.. Nalaman ko rin nun na... pero wala narin kasing m angyayari sa amin ni Dylan eh. pano mo nga pala nalaman na nandito ako?” “Kay Steffi.. so don’t be confuse d. tinamad akong mag luto eh. ok lang. teka. Sige.

” “Pero huli na ang lahat.” Bumangon ako at niyakap ko si Nathan.tabi ko.. Kausapin mo siya. buhay yung tunay niyang dad Bianx. “Nate. Ok?” “Wag na lang. tayong tatlo nila Kristof. hindi mo ba inisip si Kristof? Kelangan niya ng daddy.. ang kelangan niya ay yung tun ay niyang daddy..” “Pwede ka naman niya maging daddy diba? ayaw mo ba sa amin?” “Hinde naman sa ayaw...mahal ko kasi kayo eh. hinde ko alam ang sasabihin ko.. gusto ko maging masaya ako.?” “Paano ka? Ayaw kitang masaktan. baka sa susunod na araw na l ang.” “Pero mas mahal mo si Dylan. what if biglang hanapi nniya diba? kaya kong gampanan pero siy empre.. naiintindihan kita. tapos iiwanan ka namin?” “Oo..pati gusto kasi kita maging ma saya.. pinipilit ko lang huwag isipi n yung totoo.” Naguiguilty ako kasi ang tagal na palang tinatago ni Nathan na alam niyang masmatimbang pa rin si Dylan sa puso ko.. Bianca...” “Papayag ka kung babalik kami kay Dylan. Pero ngayon..” “Ok lang ako. gusto kong maging masaya nam an ako kahit papaano. pupuntahan natin siya. At alam kong si Dylan pa rin yung mahal mo... “nasasaktan k a ba?” “…” “Bakit hindi mo siya pigilan. pero n ahihiya ako na natutuwa.” Yumuko si Nathan.” bumitaw si Nathan “Sige bukas. ok? mga 12 para lunch break.... ayoko siyang iwanan pero hindi ko kayang mawala sakin si Dylan. “Mahal naman kita eh.. Chapter 18 . aalis na papuntang states si Dylan.

. kung gaano kasakit yung mga nas abi ko... 8:00 am umali s na ko sa bahay. Pero nung huli kong nakausap si Bianca hinde niya ko pinakinggan . Ngay on alam ko na na dapat parehong side yung aalamin ko. Gusto ko manigarilyo sa sobrang kaba pero naiisip ko si Bianca. nadala sa mga sinasabi ng iba. Baba ko na. Naka-off yung cell phone niya... pleas e. magusap tayo ng maayos." “Tatawagan ko na lang kayo pag nakaratin na ko dun. tingin ako ng tingin sa ora.. hinde ko naman sinasadyang mangyari yu ng mga nangyari eh.” Nag sinungaling ako.. siguro kelangan ko na siya tawagan.. 10:49 am na. Siguro papapuntahin na niya ko ku ng saan gaganapin yung graduation ko. nasa bahay pa ako sa qc.... hinde ako na ako aattend. nasaan ka ba? Magusap nga tayo ng h arap harapan!” “Nandito na ko sa airport na... ok? sige ma. wag na kayong mag alala... kaya nga ko aalis diba kasi. kakalimutan ko na siya. Ano ba ito. Hinde ako mapakali.Dylan’s POV Napagdesisyonan ko na na hinde na ako aatend ng graduation ceremony ko .” “Ha?? Bakit?? Ano ka ba!!” “Sorry.. Alam kong yung mga sinabi niya sakin si nasadya niya yun. 1 pm pa fl ight ko. ngayo n ko na planong pumunta ng states.. masyado akong nabigla. Bakit ba niya .” "Dylan. ayaw n iya nga palang naninigarilyo ako. Mommy Tumatawag na si Mommy sakin. si Bianca pa rin ang naiisip ko.” “HA?! Teka. ang tagal pa.. kahit gaano kasakit gagaw in ko yun para lang maging masaya siya. dun narealize ko yung mga nagawa ko sa kanya. Saktong 9 nakarat ing ako dito. Subscriber cannot be reached.. ang hirap. ngayon ko pa lang ineempake yung mga damit ko. si Bianca parin yung naiisip ko. “Anak bilisan mo! Pumunta ka na dito! Baka m atraffic ka pa!” “Ma. hinde yung isa lang yung p apakinggan ko... Calling.. alam kong galit siya. Kumuha ako ng taxi at nagpahatid sa airport.

Lord. ng gutom. Nakakata wa. I wa nna see daddy] Nagulat ako.. palapit na ng palapit ung ora s ko. saktong 2 weeks na kong hinde kumakain ng maayos. ngayon wala akong tulog.” y un yung palaging sinasabi sakin ni Bianca sa dulo ng mga text niya. Oo. . A lam kong wala ni-isang text dun si Dylan. mauna na ako. nakakaranas ako ng hilo. Ang tulog ko madalas 4 hours lang. wala na ba talaga siyang balak buksa n to? Oh sadyang iniiwasan lang niya ko? 12:40 na. I don't need a diamond ring cause you prove your love to me when you say sweet and mellow la la la la la la la la la means i love you la la la la la la la la la means i love you. Sana makapunta ka.. Lala means I love you. graduation na namin bukas.. appa.” [Mommy. ano ba talagang kelangan kong g awin? “Many girls have come to you with a line that was untrue and you just passed them by” Yung babaeng katabi ko kumakanta ”And now your innocent to whim and their lies don't mean a thing why don't you let me drive. Ang laman na lang ng tiyan ko ay tubig.. Pumasok sa kwarto si Kristof.. Pero tinutulog ko na lang to. sana kahit ma g usp na kayo.. Hinde ko rin chinecheck cellphone ko. kasi ngayon niya lang ulit siya nagbanggit tungkol s a daddy niya. bogo ship oh yo. “Umma.. Sige. 11:50am na.. nagigising ako ng 6 am tapos ang tulog ko 2am.pinapatay to? Pano na lang kung emergency..” *end of flashback* Naalala kong sinabi sakin ni Alex.. bigyan niyo naman ako ng sign oh. *flashback* “Ah ganun ba... yung kaibigan ni Dylan sa Ateneo...” “Lalala. how can I forget!! Bianca’s POV Ngayong araw na to March 1.

ako naman naligo. pero graduation diba? Malamang sa bahay yun mag cecelebrate. alam niya. I miss appa.. alam ni Dylan. dati naman pag kela ninang ako..” Nagkita na sila.. kela ngan ko ng tawagan sila Mommy. nagk ikita sila. hinde pwede eh. tara na.. ..“Kristof. . 6 new messages From: Mae Lee Time: 7:00 am Bianx! 8 yng start ng graduation ni Dylan! 12 or 1 yung celebration sa bhay nila.” tumabi sakin si Kristof sa may sofa “Pewo.” tapos nilaro niiya yung hawak niya ng to. teka. Sa totoo lang hinde ko alam kung nasasaan siya eh. Etong toy oh! Bigay daddy.. hin de siya punta dun... naniniwala siya. Pag kela ninang ako punta siya dun.? “Nakita mo na daddy m o?” “Eung. Nagmadali kami ni Kristof bumaba ng hotel para puntahan si Natha n sa office niya. naligo ka na diba? Halika bibihisan kita. bisita niya ko...? pupuntahan ko ba siya dun? Ano na lang g agawin ko? “Kristof.sige. tabi Kristof.. tapos nung huli punta Kristof kela ninang.” “Si... tapos dun tulog. “mommy. “Nate! Kelangan natin pumunta kela Dylan. Mabilisang ligo ang ginawa ko! kinuha ko yung bag susi a t cellphone ko.. please. hinde siya tulog tabi Kristof.. lahat bago bigay daddy. hinde ako maka pagisip ng maayos.” binihisan ko si Kri stof. Ngayon na...” Pumunta kami sa parking lot at nagdrive na si Nathan papuntang al abang. 12:56 pm na hassle! Bakit ang bilis naman ng oras! Anong oras kaya graduation nun? Binuksan ko na yung cellphone ko.. anong gagawin ko.” Ano daw.. gusto Kristof mahug si daddy..

ngayon yung flight ni Dylan.. Ang daming msgs.From: Mommy Kristy Time: 7:05 am Bianca. “Nate! Konting bilis! Please. asan si Dylan??” yumuko rin siya. pumunta ka na rin d2. “MAE! RYAN! ASAN SI DYLAN??” Napayuko silang dalawa.. “Ma.. Pero yung kay Mae yung pinak a makuha ung attention ko.” 1:27 pm na kasi Nasa village na kami. binilisan ni Nathan yung pag patakbo ng kotse. d2 na kmi kela Dylan. Nakita ko si Mommy Kristy at lumapit sa kanya.. sa may _____ gaganapin ung grad. ok? From: Kris Dy Time: 7:30 am Ate! Mlapit na mgstart. ni Dyl an.. From: Mae Lee Time: 12:50 Bian ca. “Mauna na ko!” Tumakbo ako pababa ng kotse at puma sk ng bahay. . Ngayon na daw yung flight ni Dylan papuntang states. Be there. d kba ppnt a? From: Kris Dy Time: 7:35 am Ate ppnta ka ba? From: Carla Gamboa Time: 12:30 B ianx. Buti na lang nakabukas yung gate at wala ng hassle.

Hinde rin namin alam eh... ang sakit.” Nagsmile lang ako ng pilit Babal ik. sa na pinakinggan niya muna yung mga sasabihin ko sa kanya. wala na.. nung nalaman kong buntis si Steffi. Gusto kong sumigaw.. mah al na mahal. “Bianx... Kahit ilang beses ko pa ipamukha sa kanya na anak niya si Kristof hang gang sa maniwala siya. wala na siya. kahit i wanan ko si Nathan pag sinabi niyang iwanan ko.. kanina pa nakalipag yungeroplanong sinasakyan niya. wala ka raw. gagawin ko. 1:30 na. pat-Ano daw? 1:00 yung fligh?? Tumingin ako sa relo ko.... bak it ako yung nagsisise? Ano bang mali sa mga ginawa ko? kelangan ko ba talagang m asaktan ng ganito. “Bakit hinde niyo ako tinawagan.. Kahit sa hotel tu mawag kami. Habang nasa d aan ako.. tama.? hinde pa ba sapat na mahal na mahal ko siya... basta ang gusto ko katabi ko siya. hindi ko siya pinakinggan.“Hindi siya umattend ng graduation niya. feeling ko pasan pasan ko na yu ng mundo. magwala magalit.....? hinde pa ba sapat si Kristof bilang pruweba kung gaano ko siya kamahal.” “Pag dating nun galing states ibilin na lang natin na tawagan ka niya.? iniwan niya kami ni Kristof dito... kanina pang 1:00 yung flight niya. babalik naman yun eh. hinde lang ako kung hinde kami.... oo nagalit ako..” Inabot niya sakin yung susi...?” tumulo na mga luha ko “Sinubukan namin. bakit ganito.. “Pwede pa hiram muna nung kotse? May pupuntahan lang ako.. nakapag pabook nap ala siya ng ticket at kanina niya lang samin sinabi na ngayon niya pala planong umalis. hindi ko na mapigilang umiyak.. ni lapitan ako ni Carla at Mae. Hinde niya akong hinayaan i-explain yung side ko.. hindi ko mapigilang umiyak.? iniwan niya ako. pero nakapatay cellphone mo.? tawagan ako? para ano pa. Akala ko ba ayaw na niyang mahiwalay pa sakin? Pero bakit g anito. hinayaan ko yung pride ko . na mahal ko siya....... kung saan kami dating nakatira ni Dylan.” Nakita ko si Kristof at Nathan papalapit sakin... gusto kong sun tukin yung tiyan ni Steffi para mawala responsibilidad mo sa kanya. lahat kami tinatawagan ka pero walang maka contact sayo.? Nag-drive ako papu ntang quezon city... ok lang saki n lahat. Pero bakit? Mali rin naman ako eh . gagawin ko.

. La hat sila naka tingin parin sakin. wala akong pakialam kahit itaboy niya ako ng itaboy kasi babalik at babali k ako sa kanya. “APPA!!” tumakbo siya papunta sakin. Lumuhod ako at niyakap siya. Ang wirdo. binuhat ko siya.. Nakarating ako ng bahay ng 45 minutes.” Mabilis ang biyahe.. mali talaga ako. Bumaba na ako ng taxi at pumasok na ng bahay. Kumuha ako ng taxi.. walang traffi c. yung inis. pipilitin ko si Bianca na magbago ang isip n iya... ? Chapter 19 Dylan’s POV Napagdesisyunan ko ng hindi umalis.. Mukhang may mga tao pa.. “BAKIT NANDITO KA?!” tanong sakin ni Ryan. Siya at siya lang ang una at huling babaeng mamahalin ko ng gani to. “manong sa ayala alabang. “Ewan ko. M:“Anak.umiral. parang nakakita sila ng multo.” si Bianca daw ba?? Galing siya dito? “Asan na s iya?” . yung galit. What happened to forever and ever babe. Aba! Wala na ba a kong karapatang umuwi ng bahay ko? “Bakit?? Hindi ba dapat?” “Si Bianca??!” bakit nila t inatanong sakin si Bianca? hinde naman kami magkasama ah. galing si Bianca dito. miss kita!” tapos kiniss niya ko sa cheek.. Pagapsok ko lahat sila napatingin sakin.” Nakita ko si K ristof na lumabas galing kusina. “Appa. bakit ba sila nakatingin? Ano bang meron? Dahil ba nandito ako at hindi tumuloy sa states? Parang normal lang yun h a. Nandito si Bianca at Kristof. kun g nasaan sila dapat nandun din ako..

” “Wag kang mag-alala. int ayin mo ko dyan ha. hindi pa kita pinapahintulutan umalis. hayaan mo lang akong mahalin yung mag-ina ko. si gurado ako pumunta yun sa qc. “Dylan.. wala akong karapatan. parang kelan lang magkasama kami sa iisang bahay. sana pasa yahin mo siya.. kinuha ko yung susi sa bag ko.. ako si Mae. Pag inintay mo ko.. promise. kanina pa.” Lumapit sakin si R yan. Carla.. Aba... ngumiti pa siya sa mga sinabi ko ha! diba dapat eto na yung part na sasaspakin na niya ko kasi foul yung mga sinabi ko? “Hindi naman kita pina gbabawalan makasama sila eh..” sabi ni mommy.. puntahan niyo na si Bianca. nakalock ito.. I was expecting him to be here. Hinde naman ako makikipag kompitensya sayo eh. ang alam ni Bianca naka ali s ka na papuntang states kaya umalis na siya..” Walang karapatan? Teka. Bianca’s POV 2:25 pm na.?” “Sundan mo na siya. “Pare hinde pa huli lahat. Kristo f. dito nalang kami n i Papa Mar at Daddy mo.. Binuksan ko yung pinto at pumasok.“Umalis na. kelan lang nag tatalo kam i ng parang ..” Lumapit sakin si Nathan. Vander ang umalis. tumingin tingin ako sa luga r. Tara. Van naman dala namin ni Mae eh. Nathan.. walangya ka Dylan. Wala na nga talaga siya. bakit ? Anong nangyayari? Ano bang meron? “Anong pinagsasasabi mo. wag kang aalis. wag mo na siyang sasaktan. Tama na yung sakit na nararamdaman niya. Labby. don’t disappoint her.. bakit mo ako iniwan dito.. Ayos buong tropa. Sakto van dala ni Ryan. sinusi an ko yung padlock at pumasok. siguro nakatu log na yun sa eroplano. samahan na namin kayo ni Kristof.” “Sige naanak. ka hit hinde kami magkasama basta hayaan mo lang akong makita at mahalin siya... Please.... Bumaba ako ng kotse at naglakad sa tapat ng baha y.” Ngumi ti siya sakin. sasab ihin ko nalahat lahat ng nararamdaman ko. kahit yung main door naka lock. Parang outing..

uhl gee ma yo. Umupo ako sa kama niya.. Nakita ko dun yung sulat ko sa kanya dati. envelope siya. umiiyak. feeling ko tuloy nandito lang talaga siya.... naka dikit na yung amoy niya dito.MISS YOU LIKE CRAZY . bakit hindi man lang niya sinabi sakin.” [uhl gee ma = don’t cry] Pinunasa n niya mga luha ko tapos niyakap niya ko.. hindi man lang niya nabanggit na nabasa na niya ito. finifeel ko yung presence niya.. hindi ko mapigilan yung luha ko tumulo..” Binuk san ko ito at nakita ang isang sulat sa loob.... now I’m hearing things.. alam na rin niya siguro na siya si SY. read it here Habang binabasa ko it o. hinde ko ala m kung san niya kinuha ito pero ang tino nung kuha.... Nakita ko rin na may picture ako dun na solo. pag tingin ko nasa sakanya na yung pin board ko. “Sulat ni Dylan to ha.. p aulit ulit binabasa yung sulta niya...... binuksan ko yung bag ko para kunin yung panyo ko. NOW PLAYING .bata pero ngayon. ngayon wala na siya. 30 minutes akong ganun. Naba baliw na ko. "Please... hinde naman pwedeng sumakay sa likod ng kotse yan. pero iba yung n akuha ko.. binuksan ko yung k warto niya. paano naman makakapunta si Kristof dito eh ini wan ko siya sa alabang. Kinuha ko yung unan niya at niyakap ko. Hindi ko na mapi gilang umiyak. “UMMA!” Lumingon ako tapos nakita ko si Kristof nakatayo s a may pintuan.. ano ba to. may Kristof na kami. pag tingin ko may lalaking nakatayo.. nakaframe ito naka patong sa may lamesa niya..." “UMMA!” A no ba to. make him come back home. Dylan bakit mo kami iniwan. labas tayo! Bilis!” hinila niya ak o papalabas. nakalagay pangalan ko dito. “Mommy.. “Umma!! Uhl gee ma. nabasa na pala niya..

. nag sisise ako kung bakit binaliwala ko yun.. pero nung dumating si Kristof sa b uhay ko. feeling ko sasabog na yung puso ko pag hi ndi ko pa sinabi sayo yung tunay kong nararamdaman.. mamahalin pa rin kita. may Kristof man o wala. parehong par eho kayo. hm?” “I love you.. sana maintindihan mo yun.” tapos niyakap ko s iya. let’s make it real this time.. sana ngayo ng alam mo ng mahal kita. sayo a t kay Kristof lang umiikot mundo ko. mahal na mahal kita. hinde ako makagalaw.. totoo nga siya..” “Ako rin..matagal ko na to dapat na sinabi pero wala akong lakas pero ngayon kelangan ko na tong masabi sayo.. my love for you is bigger t han all the universe combined.” Tinanggal niya ulit yung hug at humarap sakin. lalo na pag hinde kita nakikita.. ipinikit ko yung mga mata ko tapos idinilat ulit...Si Dylan....” Niyakap niya ulit ako. hinde ako makapaniwala na nandito siya..” Bumitaw siya sa yakap niya sakin at tiningnan ako sa mga mata “I love you.... hinde nga ako nag i ilusyon. nandito nga siya. hinde ko kayang mabuhay ng w ala ka..?” “I’d love to t please... hinde mo na ako iwanan.. I love you so much.. “Labby. “Nung unang beses mong sinab i sakin na mahal mo ko...” Nasabi niya na rin sakin na mahal niya ako. bigla akong naging masaya. nagiging iyakin na ko masyado.” “Hm?” “Can we start forever now...” lumapit siya sakin at niyakap ako. hinde kita kaya ng mawala..Tofer.. and then he . kasi pag wala ka. yakap yakap ko. “May sasabihin ako sa yo.. “Dy…Dy. parang walang saysay na rin buhay ko. “Bianx. hindi k o mapigilang maluha. dahil carbon copy mo siya eh. sa sobrang pag mamahal ko sayo nasasak tan na ko.” “I love you too..... kahit wala talaga tayong anak. nararamdaman ko siya. ngayon.

“You may now kiss the bride.. Tinaas ni Tof er yung belo. church wed ding na hinde na school wedding. Vander.. Naglakad ako papunta sa may altar. Totoong kasal na. Nakapag exchange na kami ng I do’s isa na lang hinihintay namin. Sinunod naman niya yung gusto ko kah it gaano kainit!. sa tagal tagal ng inintay naming dalawa.?” “RELAX! Ano ka ba! Kanina ka pa paikot ikot dyan eh! nahihilo na ko sayo!” Sino ba namang hinde kakabahan?? Ikakasal na kami ni Tofer ngayon! After 4 years! Natupad na r in yung plano! Ano ba to. anon a lang gagawin ko. Hinde na rin kami kasal kasalan.” “I lo ve you too. Napalingon ako dahil nakita ko sila Carla.. eto na kami ngayon.... hinde ko alam kung anong sasabihin ko. tapos nag smile sakin..” “Always. Nakasmile silang lahat saming dalawa. Mae. Nathan at Kristof nakatayo sa may pintuan. natetense pa rin talaga ako... kitang kita ko si Tofer. “Bianca! mag sstart na! labas na tayo!” Lumabas na kami ni Carla at M ae sa isang room sa church. hinde siya nag ba rong kasi ang gusto ko americana suot niya..” Humarap sakin si Tofer ng naka smile. Ryan. Sa Manila Cathedral pa rin yung church gaya nung plinano befor e. ang saya ko. ang gwapo niya. . Forever...kissed me.” and it all ended with a kiss. Si Kristof yung ring beare r namin. After two months “Kinakabahan ako! OMG! Eto na nga yun. mas dumami yung guest kaya mas mahal yung gastos. bagay sa kanya naka americana! Sorry. Palapit ng palapit yung mukha niya sa akin at nung malapit na mag meet yung lips naming nagsalita siya bigla “I love you.

Akala naman niya! Wala namang tao eh. Grabe h inde ako nakatulog para lang itype un? Iba na talaga pag nainspire sa pagsusulat .. Mae at Carla nag hahabulan. may gusto akong sabihin sayo. pero umaga na. lumabas ako ng mansion para tingnan kung nandoon sila. hinde mo n aman kelangan mag salita eh. Si Tofer naman. “Oh gising ka na pala. Teka. pero masyado na yung nararamdam an ko. Hinawakan niya yung kanang kamay k o. to pless! Nagpapamacho ata sa beach. Wala naman talaga akong balak magingwriter eh. nasa may beach sila... at nakita ko sila Ryan. anong ginagawa niya?? “Bianca.Epilogue “TAPOS NA! SA WAKAS!” tumayo ako at nagsimulang mag stretch ng katawan. ‘Nasan kaya si Niña’ I thought. Naglakad lakad ako hanggang sa makarinig ako ng ingay.. .. ibang klase talaga ako. Lumabas na a ko ng computer room nila Ryan at pumunta sa may dining room para kumain na ng br eakfast. asan na nga ba sila? kagabi lang nag kakaraoke sila ha. Dumiretso na ko sa may beach.. Naka upo sa may sand. Teka. ganun ba ka tagal yung ginawa ko? parang 2-3 hours nga lang inabot ko sa pag ttype eh. Pagkatapos kong makausap si Athena eto lang ang ginawa ko nagtype ng na gtype! Masyado akong nadala sa pinagusapan naming. Tama boses nga ni Mae at Carla yun. nat ulog ka ba?” Nagsmile ako tapos umiling. baka masira lang yung araw ko. hayaan mo lang akong sabihin yung mga bagay na gust o kong malaman mo. non-stop yung pag ttype ko. Ano bang pinag gagagawa mo kagabi? Teka..” nakatingin lang ako sa kanya tapos nag nod.. wow. pero wala parin. hihi! Pagkatapos kong kumain. pati buhay namin ni Tofer gi nawan ko pa ng story kahit hinde pa nangyayari. Gusto ko sanang itanong kung nasasaan si Niña pero ayoko. Pero bak it parang may kulang. hinde ako natulog. Lumapit ako kay Dylan at umupo sa tabi niya.

. past is past. Nakwento ko rin sa kanya na magdamag akong gumawa ng story namin. I love you Tofer.. THE END . Ayoko mag overreact ng dahil lang sa past ni tofer. I love you. ayoko na rin itanong.” nakikita ko sa mga mata niya na seryoso siya. na nakaalis na si Niña kagabi pa lang.” Nakwento sakin ni Tofer nung ara w din nay un. kasi ngayon ang alam ko ako ang mahal niya. nagkamali ako. hinde na raw nag paalam samin si Tofer.... “Sa rang hae. “Matagal n a kitang mahal. natawa siya.and they lived happily ever after... Ang sabi n iya pa hinde raw ginagawa yung drama ng buhay.“Bianx. at siyempre may tiwala ako kay Tofer na tutuparin niya yung ‘.and they lived happily ever after’ niyang sinabi. gusto ko siyang sampalin baka sakaling magising siya pero seryoso yung mga mata niya. Hinde ko n aman daw kelangan gumawa pa ng story namin eh kasi simula pa lang daw nung nagka kilala kami.. so much. dun na daw nagstart yung ‘once upon a time’ at sisiguraduhin niya raw n a mag tatapos ito sa ‘. kusa itong nangyayari. pero sana hayaan mo akong gawing tama yung mga pagkakamali ko.. pero yung kwento kung bakit umalis si Niña hinde ko alam.’ Kagaya ngayon.” Niyakap ko siya at bumolon g sa tenga niya.. I really love you. masaya ka mi pareho. ako yung gusto niyang makasama. alam ko.. Pero hinde namin alam kung anong pupwedeng mangyari bukas o sa susuno d na araw ang mahalaga ay yung present.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful