P. 1
24687805 My Girl and I Season 2

24687805 My Girl and I Season 2

|Views: 64|Likes:
Published by John Albert Aguirre

More info:

Published by: John Albert Aguirre on Apr 06, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as TXT, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

11/02/2012

pdf

text

original

My Girl and I By: SGwannabe © April 2007

Characters: Lance Kristofer Dy = “Dylan” or “Tofer” Bianca Marie Velo = "Bianca" Ryan Lee = “Ryan” Niña A geline Hernandez = “Niña” Nathan Dizon = "SangMin" or "Nathan" Carla Gamboa = "Carla" Mae Aduna = "Mae" Stephany Ablir = "Steffi" Kristofer Dy - Bianca and Dylan's so n (season 2) Kris Dy – Dylan’s brother Larry Dy – Dylan’s dad Kristy Dy – Dylan’s mom Mar Ve lo - Bianca’s dad

Chapter 1 After 3 years and 6 months Grabe, after three years at ilang months andito na ul it ako.. nasisinghot ko na naman ang pulusyon ng pilipinas! Haaaayy grabe.. ang tagal ko din palang nawala, ang tagal kong nag bakasyon.. ang dami kong namiss d ito. Pero ok lang rin, palagi naman akong updated kay Mae at Ryan eh. Ayon, ano pa nga ba? Nalaman ko na lang na nagpakasal yung dalawa! Pero ‘secret’ lang daw yun, sayang daw at wala ako.. si Carla at Vander may baby Bella na. Ako? Ano nga ban g balita sakin? Wala.. ganun pa rin. Nag stay lang kami ni Sang Min sa Korea for 8 months tapos nag punta na kami sa London para tapusin yung mga kelangan tapus in. After nun bumalik ulit kami sa Korea kasi yung dad niya namimiss na daw kami ! Tama, kami. Kami na nga ni Nathan. Siya ang nag palakas ng loob ko para makali mutan si Tofer.. ay hindi na pala dapat Tofer ang tawag ko sa kanya, Dylan na la ng dapat. Pero ang tanong ko lang minsan sa sarili ko.. nakalimutan ko na nga ba siya? O in denial lang ako.. oh well. Ayoko na lang isipin yun. Eto ako, naka u po sa may airport ng pilipinas, nag hihintay ng sundo… samantalang sila-“MOM! MOM! L ooky looky, uncle Sang Min bought me a wowipop!” Si Kristof, siya ang aking buhay ngayon.. siya nag papalakas ng loob ko sa araw araw na dumating.. pag namimiss k o ang pilipinas, iniisip ko lang na kung hindi ako umalis ng pinas, siguro.. wal a sakin si Kristof.. “A lollipop? Wow! Did you thank uncle Sang Min?” nag nod lang a ng baby ko. “Hun, parating na siguro yung driver, sabi kasi ng maid kanina pa raw umalis, so andito na yun in a minute.” Sabay kiss sa pisngi ko. “Hindi mo ba tatawag an sila Carla at Mae para sabihing andito ka na?” Carla.. Mae.. Oo nga pala.. kela ngan ipaalam ko sa kanalina na nandito na ko sa pilipinas.. “Hinde, wag na muna. B aka magulat lang sila pag nakita nila si Kristof eh.. tsaka na lang siguro pag h anda na ko mag pakita sa kanila..” Hinawakan lang ni Nathan ang kaliwang kamay ko at ngumiti. “Mommy.. im hungry.. di pa tayo kain?” binuhat ni Nathan si Kristof “What do you want to eat naman?”

for eight months parang nag bakasyon lang kam i ni Nathan dun... “Bianx? You okay? Parang ang lalim ng in iispin mo ah.. Masyado kaming malapit sa mga kakilala namin.. nandito na ulit ako. Ang tagal ko rin pala talagang nawala dito sa pilipinas. what do you think??” sinisimulan ko na and aking transforma tion. Kelangan ko gumawa ng paraan pa ra walang makakilala sakin. dun nung ipinakilala ako ni Nathan sa Dad niya grabe tuwang tuwa.. Halos nalibot ko na buong Korea. at dahil dun minahal ko siya.. may problema ka ba?” “Wala. “Wala lang. 8 months... Panalo sa yaman sila Nathan eh ! parang akala mo wala nang bukas kung pag gastusan nila ako. Sabi ni Tito mabuti daw at pilipina na tipuhan ni Natha n. naculture shock ako eh. Si Nathan naman so brang inalagaan ako nung nasa Korea kami.” “Huh?” sabay lingon ko sa kanya. ok?” haay. nakakatuwa kasi nag tatagalog na rin siya. BF Parañaque. pa rang asawa yung trato niya sakin dun. Eto ako nasa pilipinas na. mahalaga sakin. Hun.. Wala akong halos masabi. kasi lahat sila nag kokoreano! Ang alam ko lang naman na salita is Sa Rang Hae.. para naman hindi na ko mangamba pag nakita ako ng mga tao. akala mo responsibilidad niya ko. Syempre ako naman tuwang tuwa! Mahal ko na kag ad tatay ni Nathan nung sinabi pa lang niyang maganda ako! Hehe! Yung mom naman niya pure Korean. nagmumunimuni. Pagtapos naming kumain umuwi na kami sa bahay n ila Nathan sa may. Nakaupo ako sa may sofa sa may living room.. kung saan iniwan ko yung mga ala ala ko..“Mmm…MCDONALDS!!” “Okay! Then we’ll eat at McDonalds. par ang ako lang magisang taga earth dun.. Dumiretso kami sa unang Mcdo na nadaanan namin para makakain.. Nagiisip . kung nasasaan yung mga taong mahal ko.. mall tayo! Kelangan ko ata mag bago ng style.. Si Nathan at Kristof naman nasa kwarto. bakit naisipan mo naman mag bago ng styl e?” . ba ka mamaya kumalat na nandito na ko sa pilipinas. parang ang lalim ng iniisi p mo. at maganda pa raw napili niya. “You don’t have to change anything. Nung dumating kami ni Nathan sa Korea. you look great. ang daming nag bago. Haay pero masaya ko kasi alam kong mahal ni Nathan si Kristof.. nag lalaro.. ke langan ko mag parlor.. English tagalong Ko rean dun sa bahay nila. Spoiled talaga si Kristof k ay Nathan.. Dumati ng na yung driver nila Nathan after ilang minutes. sobra sobra yung mga ginagawa niya para la ng mapasaya niya ako.

Grabe ang laki ng pinagbago ng ATC. . A fter 2 hours Lumapit ako kay Nathan.. “Okay. and to think na ang mamahal ng damit sa UK at Korea!” “Ano ka ba. natutulad na ata ak o kay Dylan. parang hindi ako umalis ng bansa. bulag na nga h alos ata yun eh! Marami rami rin kaming nabili. next time na lang natin siya isama” wag talaga.. “Hun. Parlor kagad ang unang pinuntahan naming . IT’S PER FECT! I love it. “You look more beautiful.. mag papacolor din ako then medyo I papawavy ko ung buhok ko. if you want I’ll go with you na lang sa parlor. nag try at binili... So it means hindi bagay. Para sakin sa kanya at kay Krist of.“Bored na ko eh.. isipin si Nathan pa tatay dahil hawig sila sa mata at kulay. nag babasa siya ng newspaper.pano ba ever since bata ako ma haba na buhok ko. Tinititigan niya lang ako ng matagal. Ganun ba kong nawala? Bakit . tara let’s shop for clothes na!” Hinila ko siya papalabas ng salon . nagkaron na ng Mango na store dito.? Ang pangit ba? Hindi ba bagay?” “ARE YOU CRAZY?! TINGNAN MO KAYA YUNG SARILI MO S A SALAMIN!!!!” Pasigaw niyang sinabi sakin. baka makita nila ma y anak na ko. kaya lang masyadong mataas yung grado ng mata niya.” Tumayo siya at hinug ako. AY TEKA! Iwan ka na lang pala namin ni Krist of sa parlor.” “Akala ko hindi m o nagustuhan eh... are we gonna bring Kristof with us??” “Wag na lang siguro. Nagbihis lang kami ni Nathan tapos dumeretso na kam i sa Mall. trust me. pago d yung bata. so ano? Tara na?” nag nod ako. Syempre sa ATC kami pumunta. “Well. wait. tumingin ng mga damit. “HONEY. Nagsukat din ako ng salamin dahil medyo lumalabo na yung paningin ko. mas bagay sayo ang ganyan. ang plano ko mag pagupit ng buhok medyo maiksi.. mero n na ring All Flipflops. Nagikot ikot kami sa mall. at iba pa.. what do you think?” Nakatingin lang siya sakin.

f eeling ko nandito lang siya sa paligid ko.. may mangyayari bang kakaiba ngayon? “Game pose na!” narinig ko yung babae sa may neo print booth. baka natatakot lang ako kasi baka may makakilala sakin dito. ano ba.. gusto ko siya makita kahit isang mi nuto lang... hindi ko alam kung bakit pera ang bilis kasi ng tibok ng puso ko. habang papalapit kami ng papalapit sa may neo print booth parang mas lal ong bumabagal yung tibok. Habang nasa loob kami nung booth pabilis ng pabilis ung tibok ng puso ko ang weird. “Hun!! P a neoprint tayo! Namiss ko to eh. brown kulay ng hair at medyo wavy... “Tara nood na lang tayo ng movie.andaming nag bago? Siguro kelangan ko lang talaga mag adjust. binubutterflies pa ko. Habang n ag lalakad kami nakita ko ung neoprint na booth. Habang nag lalakad kami papunta sa may Cinemas medyo bumabagal ung tibok ng puso ko.” Hinook ko na lang ung arm ko sa arm nya. hinila ko si Nathan dun. parang si Bianca.” kinurot niya lang ng mahina yung pisngi ko tap os kinausap ung babae “Miss.. e wan ko.. magkano?” “150 pesos po.. parang may kakaibang feeling.” sabay ngiti.” Kinuha ni Nathan yung wallet niya at inabot niya yung pera dun sa babae. Dylan’s POV “Dylan!! Manood naman tayo ng movie. baka mama ya mag mukmok ka pa dyan eh.. “O san na tayo? Pago d ka na ba? Gusto mo kumain o manood ng movie?” “Kahit ano. . Familiar yung boses... Hindi ko siya nafifeel.pero baka naman mali lang ung nararam daman ko. Maiksi medium length yung buhok. ano ba gusto mo?” ako kas i ang gusto ko lang.. As a sign na tara na. ano ba meron? Mamamatay na ba ako? Bakit ganito. ang tagal na nating hindi na nonood ng movie! 5 months na tayong mag-on pero ung huling nood natin ng movie was 2 months ago!” demand sakin ni Steffi. sinilip ko kung yung babae sa loob ng booth... makita si Dylan dito.. tama. tapos nag smile ako. ang bigat ng feeling... “o sige sige. W ala lang to... tara na.

gusto ko siya kamustahin. hindi ko nasabi na kaya kong gawin l ahat dahil sa sobrang pag mamahal ko sa kanya. Nag kayayaan tumambay sa may starbucks. ang alam ko lang mahal ko si Steffi. dumating din sa point na gusto ko na isuko studies ko para lang hanapin si Bianca. gaya nga ng sabi niya. ku ng anong mga nangyari sa buhay niya habang nasa ibang bansa siya.. ka hit saglit lang.. Tatlong taon na simula nung iniwan ni ya ako.. Since ako na rin naman yung mag aasikaso ng business ni dad dy. tama siya.. kung may iba na ba siya. nung tiningnan ko yung babae. Pero siguro hindi muna ngayon . ang dami kong gusting sabihin sa ka nya.... I have Steffi. pinagdadasal ko pa rin na sana.. kung bakit hindi niya ko pinakinggan. per o hindi talaga sya yun... But then. naka eye glasses eh. nag shift ako sa ng course. hindi ko alam. ang dami kong gustong marinig mula sa kanya. napadalas pag iinom ko. habang wala na ko sa tabi niya. I don’t know. Napaka impusible ng in iisip ko. gusto kong itanong kung bakit niya k o iniwan ng ganun ganun na lang. kung ba kit kelangan umabot sa ganito yung problema namin. Nag date kami for ilang months... oh baka dahil lang para makalimutan ko si Bianca. After ng pagalis ni Bianca dito sa pinas. Business Management.... haaay. And now.. everything has come to an end.. hindi pa uli mag cocross yung landas naming dalawa.. Pero ngayon. After namin manood ng movie ni Steffi naka salubong naming sila Ryan at Mae labas ng cinemas. mahal na mahal ko si ya..at aminado ako na hanggang ngayon hindi ko pa rin siya makalimutan. Pero bakit ganun. mahal niya ang kanyang ‘long bl ack shinny hair’ kaya napaka impusibleng maging siya yan. th en I’ve decided to ask her kung pwede ko ba siyang maging girlfriend since palagi siyang nandyan sa tabi ko.. nasiyahan din ako sa management. pareho kami ng pinanood na mo vie. yun nga lang hindi ko nasabi sa kanya. And I’m wishing na hindi niya gawi n yung ginawa sakin ni Bianca.. Masa kit para sakin yung ginawa niya. “Grabe Dylan!! Ang tagal na nating hindi nag kita ha! Kamusta ka na? Ano na ba balita sayo?? Kelan ka ba gagraduate ? Grabe.. alam mo bang namiss ka nitong ni Mae!! Lagi kang hinahanap sakin! Nags eselos na nga ko eh!!” . impusible. Ang tagal ko na rin kasi silang hin di nakasama simula nung naging kami ni Steffi. kaya eto ako 5th year ko na sa ateneo.Bianca?! Hinde. parang mas grumabe yung bagal ng tibok ng puso ko..... minsan halos akala ko lahat ng makita kong bab aeng kahawig ni Bianca siya na. Bianca. siguro b aka hindi na talaga mag cocross yun.. nasa kung saan mang bansa siya ngayon pati bakit naman iibahin ni bianca yung buhok niya. ginaw a ko yung sinabi niya. magkausap kaming dalawa... Wala naman akong sama ng loob kasi sinabi rin sakin ni Bianca na subukan ko muna itry yung course since hindi naman daw kami nagmamadli makagraduate.. she left me..

“Nakalimutan? Talaga lang ha! Sino ng niloko mo? Si Ryan? Kasi pareho kayong uto uto? Hahaha! Hay nako. ano ka ba! Pabayaan mo n a si Dylan. hindi k o pa kaya.” pag alis ni Steffi dun na ko dinayo ng mga ka tanungan.” “Ka. kung alam lang nila. matanda na siya.. “Ay Ry. hindi ko rin pala alam kung pano ko sasabihin.. .” “5 months na kami. kelan pa?” tanong ni mae sakin. Kaya kelanga n pumunta kayo dun ha!!” 15 mins ang nakalipas bago ko naalala na kasama pala nami n si Steffi.” ngumiti at tumungo lang ako.. Si Bianca? Iniwan na niya ko d iba? Pati nakalimutan ko na siya. Hindi ko pa pala nasasabi sa kanila na kami na.. “Dylan. Mae.. medyo b usy sa school kasi graduating na.. hayaan na lang natin siya maging masaya. isipin nila na ganun ko kadalin g nakalimutan si Bianca. So mga june. alam na niya ginagawa niya. hinanap ko kaga d kung nasasaan si Bianca. puntahan ko lang sa may cinemas. baka mabigla sila. mahal mo ba?? Pano pag bumalik si Bianca? " “Mae. kaibigan niya si Bianca. Si Bi anca??? Napalingon kagad ako sa direksyon na kinakawayan ni Mae.. “Talaga? Eh ayun si Bianca oh! BIANX!!!!!!” tumayo siya at kumaway. sa march sure na kong gagraduate. puntahan ko lang friends ko... “Excuse lang.” “Seryoso! Naka limutan ko na siya!! Matagal na!” Matagal ko na siyang hindi makalimutan.. medyo ok naman sa kanya na kami ni Steffi.kayo na? Wow. wait lang ha... Kami na nga pala ni Steffi. Nandito kasi s ila kring eh. bakit parang nag bago m ood niya? Sa bagay.. “KELAN PA KAYO?! ANO KA BA! Buti na lang at hindi ka na nagmumukmok dyan ! Teka...“Hahaha! Kayo talaga! Kasal na kayo pero para parin kayong bata kung umasal! Ganun na ba katagal simula nung hulit tayong nagkita? Eto ok lang naman ako.” Hindi ko ineexpect na magiging ganun reaction n iya.

.. “Hindi niyo na ko maloloko. “Ayaw kasi u mamin na hindi pa siya over kay Bianx eh.” Sabay tumawa si Mae at Ryan. Humarap ako sa kanila. pinagpipilitan niyang nakalimutan na raw niya... Tsss. Nakalimutan ko na talaga yun! Wala na lang siya sakin . tingnan mo yun.. Nakatira na pala sila sa iisang bahay.“Nakalimutan pala ha. naka uwi na ba sya dito?” Hindi na ko mag papaloko sa inyo.... kawawa naman si Dylan eh. “Oo nga noh. 30 minutes ng nakalipas at hindi pa rin bumabalik si Steffi. si Bianca oh!! Siya yun diba???” sabay turo niya..” “Totoo naman eh…” hindi na lang umimik si Mae.” Ayoko na mauto noh ! Tama na yung dalawang beses akong pinag tawanan. Whatever you say Dylan. Ang dami kong namiss sa m ga tao tao. tingnan mo Dylan!! Kamu ka ni Bianca.. haha!” 360!? Sira ulo talaga tong mag boyfriend na to ha. may sakit na kayak o sa puso? Ganito ba sin tomas nun? Oh baka. Pero bakit ganun? Parang ang wirdo na naman ng tibok ng puso ko.” “Sure. Lumingon na naman ako. bwiset . syempre kelanga n ko na matapos sa pag aaral noh.. tingnan mo.. Nafifeel ko lang na baka si Bianca nga yon. naka uwi na ba si Bianca dito sa pilipinas?” tuming in si may sa direksyon na tinuturo ni Ryan. Kung si Bianca yan bahala na siya. kanina pa nag three three sixty yung ulo niya eh.si Nathan yun diba? Yung kasama niya kamuka ni Bianca.. Masyado akong nakafocus kay Steffi at sa studies ko. kaya eto quality time talaga kaming tatlo. “Mae. “Hinahanap ko lang si Steffi!! Tssss. “Hun tama na.. Chapter 2 Mae’s POV .. ANAK NG TIPAKLONG NAMAN MAE!! KANINA MO PA KO NABIBIKTIMA HA!! Tumawa na naman sila ni R yan. Sa bf parañaque.” hinawakan niya yung braso ni Ryan “Hun.

kaya lang may iba eh.. Hindi n a siya masyadong nag oonline. pero si Tito Mar na mismo nag sabi na hindi pa umuuwi si Bianca.. lahat ng tao pwede magbago. kasi alam kong hindi siya ganun.. Tanong mo kung nakauwi na ba si Bianca. kung hindi ko lang to mahal siguro sinapok ko na to. wala siyang gagawin na kahit na anong makaka damage sa buhok niya. Ayoko na nga lang isipin na nakalimutan na niya kami eh.” Nung tumawag ako kay Tito Mar. ma hal niya yung buhok niya. Si Nathan kasama niya diba?? Impusibleng umuwi mag isa dito si Nathan at iwanan dun sa Korea o sa UK si Bianca.. Nangumusta lang daw siya. hindi siya mag papa kulot. Ewan ko ba. “Mae! Ano na naman yang iniisip mo dyan?” “Ry an. Period.” . naalala ko si Bianca eh. Pero hindi naman nagsabi si Bianca na uuwi siya. ang laki ng pinag bago niya.. hindi siya yun. “Wala daw sinasabi si Bianca kung kelan siya uuwi eh. at itsura lalong lalo na kung nakapunta siya ng ibang bansa.” “Hun.” “Oo nga noh.’ May point nga naman si Ryan. I swear kamukha ni Bianca yung kasama niya. hindi na rin siya nag tetext at tumatawag. sige. bakit nagiging ganun na si Bianca. Kilala natin si Bianca. hindi ako mapakali eh. Magtatanong ng magtatanong sakin ku ng si Bianca ba yung nakita naming pero siya rin naman kokontra sa sarili niya.” “Oo nga noh. feeling ko siya talaga yun. Busy ng a lang siguro yun sa work.” “Oo ng a. parang hindi rin si Bianca y un kasi gaya nga ng sabi ni Ryan ‘Hindi mag papagupit ng buhok si Bianca ng ganun. Pati iban g iba talaga yung girl eh.” “Edi meaning. hindi siya yun. Lalo na’t alam kong makikibalita yun tungkol kay Tofer. w ala naman daw sinasabi si Bianca na uuwi na siya. Hay nako. pananamit. Eto namang asawa ko napaka kulit. ng ug ali. sa tingin mo siya talaga yun? Ano ba sabi ni Tito Mar?” “Tito Mar? hindi ko pa siya nakakausap eh. hindi siya mag papacolor...3 weeks na nakalipas simula nung nakita namin si Nathan sa mall.” “Sus! Yun naman pala eh! Tawagan mo kaya siya.

pero madalas dito lang ako sa bahay. Alam naman ng parent s ko. nag tuturo rin siya dun. She fought for him instead.ang matindi pa dun hindi alam ni Dylan ung last part. May point talaga siya.Ano ba to. yung nagkiss sila. si baby Bella. Diba?” “Hun. umalis si Bi anca ng hindi nagsasabi kay Dylan. sa bahay lang. .” “Eh malay mo nakalimutan na nga niya si Bianca. Matalino nga. big deal sa isang b abae yung man two-time ung guy. LEGALLY MARRIED. dapat matagal ng na-fed up si Bianx sa mga ginawa ni Dylan eh. Baka mapagod lang daw ako. mag kasakit. Nagpatayo ng school dad ni eh. And the wo rst part is. pero ‘secret marriage’ lang..” .. Kaya eto buhay na buhay ako kay Ryan. yung nag propose siya kay Niña. kasal sila nung ginawa ni Dylan yun. ewan. si Carla at Vander yung witnesses namin.. lastly sumama siya sa isang guy papunta sa ibang bansa. yung anak nila Carla. hindi katulad nila Carla. Tapos malalaman na lang niya na naging sila habang kasal sila ni Bianca.” Tahimik lang s i Ryan “Come to think of it. si Ryan nag mamanage ng school. he’s been denying kasi na hindi na niya mahal si Bianca eh. sa ting in mo seryoso si Dylan kay Steffi?” napatingin sakin si Ryan “Bakit mo naman natanon g yan?” “Just because... Hun.” Tumabi sakin si Ryan sa couch at hinug ako “I won’t do that to you.. mapa birthday ni Dylan o anniversary. yung mga nangyari nung prom namin. Ang gulo kasi eh. You trust me. ok lang sa kanila since ikakasal naman daw kami ni Ryan soon. Look. Kaya tuloy ang libangan ko. Ako naman. Ryan lahat ng mga occasions pinag handaan ni Bianca noon. Minsan sinasamahan ko siy a sa work. mawalan ng time sa kany a. cinancel niya yung marriage nila dahil lang s a mababaw na reason. I don’t know.. Haay. Nag tatrabaho na si Ryan. naaksidente! Pero natanggap na rin ng parents ni Carla yung mga pan gyayari. right? I’m sorry. Oo nga pala. I love you Mae. Gusto ko nga sana mag trabaho pe ro ayaw ni Ryan. Maganda naman ung takbo ng school kasi madaming nag eenroll... “Ryan. at ni isa sa mga yun hindi nakarating si Dylan. syempre School of Music yung name nung school. but she insisted. kasal na kami ni Ry an. Wala pa naman sa plano namin ni Ryan ang magkababy. since legal naman kami. Nasa iisan g bahay na rin kami nakatira ni Ry. lalo na’t alam ni Bianca yung past nilang dalawa. Kung a lam lang nila.

Si Kris naman binata na! ang gwapong bata.” “Si Kris may gir lfriend na???” “Oo!! At hulaan mo kung anong pangalan!” . Bianca. pinalagpas niya si Bianx. “Si-si-sino. hinihingi pa nila yung address mo dun.” Hinawakan ko kamay ni Kristof at pumasok na sa loob ng bahay. Lagi ka nga nilang kinakamusta sakin eh. Ganyan! dapat maging ganyan si Dylan k ay Bianca. “Oo nga pala pa. nasan ka na ba? Bianca’s POV “PA!!!” “SANDALI LA NG. Tara! Pasok pasok!” pag hila niya sakin nakita niya sa likod ko si K ristof. “Anak kelan ka pa umuwi?? Oo nga pala tumawag si Mae dito.” “PAPA?? NANDITO NA KO!!” Bumukas yung pintuan at tumakbo papalabas si papa. wag mo muna ipapaalam yung tungkol sam in ni Kristof sa mga Dy ha. Papsi pa tawag niya kay papa! Kasi daw ako ang tawag ko papa dahil ako ung anak.. si Kristof. Hindi ka na daw kasi tumata wag sa kanya..” “Ano ka ba anak. eh hindi ko naman alam kung san ka nakatira kaya hindi ko mabigay bigay. May girlfriend na nga eh. nahih iya pa ko sa mga nangyari.. alam mo y an. Yung nagiisang babae na na gkagusto sa kanya for 6 years.. Pero wala na eh. Tara pasok na tayo . Matalinong bata t alaga tong si Kristof ko. tuwang tu wa siya. Nung nalaman ni Kristof na si papa yung lolo niya..Kiniss ko lang si Ryan sa cheek at hinug. at siya daw anak ko kaya daw papsi daw tatawag niya. sino to???” “Pa sa loob ko na lang ikukwento.. Nakwento ko na ka y papa lahat lahat.. mahal ka ng pamilya ni Dylan. hindi pa ho kasi ako handang makita sila eh. yung tungkol samin ni Nathan at yung nangyari sa kin sa UK at Korea.

“Ano??” “Sinabi ng hulaan eh.si Dylan?! . Ang ibig sabihin ng ‘wae’ bakit. Mga tao dun nagkokoreano. k amusta na kaya siya..si. sa korea yan lumaki.” “Papa??” “Pa may anak ka na na lalaki??” “Wala tange!” sumigaw siya big a “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Si. ok?” “Wae? Pewo yun name niya. Tuturuan ko to ng purong tagalog! P ara hindi na ko inglisin at koreanuhin! Leche.” Napangiti ako nung sinabi niyang Bianca yung name nung girlfriend ni Kris. ba kit parang ibang lengwahe niya?” Natawa ko sa sinabi ni papa...” “Ay nako. hulaan mo!!” “Ayoko na manghula! Na bibitin ako sa kwento mo eh! bilis! Ano na??” “Bianca! Bianca yung pangalan ng girlfriend niya.” [wae = WHY in korean] “Wae? Ano un? Kasi mas matanda ako sa mommy mo. Malamang madada may yan. kaya Bi anca tawag ko. Hindi parin talaga s iya nagbabago.. Pahihirapan pa ko nito! Baka magi ng anemic ako bigla.and tawag mo rin si mommy ng Bianca eh. “Pa.. “Bianca! Im sleepy. Wag mo tatawagin ng Bianca mommy mo... Si Kris talaga. I want milk!” “Kristof.” humarap sakin si papa “Anak dudugo ilong ko dito sa batang to eh.

” “Halika dito anak” hinila niya ako papasok sa kwarto ko dati.. wag kayong lalabas hangga’t hindi ako kumakatok ok?” Tumungo lang kami...” “Corny pero natakot ka? Ang weird mo rin talaga noh?” hinampas ko lang braso . “Kristof. ang gulo.. he might eat us alive if he hears us. ”Basta just keep quiet baby... dito dito! Teka. an o.” “Ne.” tinakpan niya yung bibig niya tapos tumungo. Ano kaya kelangan ni Dylan kay papa.? *FLASHBACK* “Hindi masyadong maganda ung grudge 2 noh? Parang ang corny . nandito... “Papa yung mga gamit naming nasa labas pa ng kwarto!” “AY! O nga pala! Teka teka!” agad agad niyang kinuha yung mga maleta namin at ipinasok sa kwarto. “Dyan mun a kayo. hindi pa ko ready. ok? There’s a bad guy waiting for us outside. san ba? Doon!!” Tumigil siya sa kakapanic tapos humar ap sakin sabay nag kamot ng ulo “Ano nga ba ulit ang kelangan nating gawin? Bakit nga ba tayo na tataranta?” “SI DYLAN!!!!” “Mommy. Mommy. ganito... wag ka muna maingay. OMG! Anong gagawin ko? mag papakita nab a ko? kasi. hindi nya pa kami pupwe deng makita ni Kristof.Chapter 3 Si Dylan.. at lalaong lalo na si Kristof....” pabulong na s inabi ni Kristof. “PA!! anong gagawin ko???” Natataranta na rin siya “HA? Ewan. bakit lolo labas? The bad guy might eat him. ewan. ano ba... nakita niya kaya kami ni Nathan sa mall..who’s Dylan?" “Pa. hindi pa siya ready.

. ngayo n ko lang nakita yan eh. are they dating? Iba f eeling.” Nakita ko na si Dylan.. paalis na sila tapos biglang hinaw akan ni Steffi yung kamay ni Dylan.. Tinuturo turo pa ni Ryan si Nathan.” isip “A H!!!! OO! Siya nga!! Si Steffi!” “AH!! Oo nga! Naaalala ko na siya. pero sino. ano kaya pakay niya… mag tatanong kaya siya kay papa tungkol sakin. impusible naman yun eh. boses ni Mae yun h a! Dylan!? Nandito si Dylan sa mall na to?! Iisang movie lang pinanood naming da lawa??! “Tara na hun. kung kela n ako babalik.. Dylan’s POV . haay. Masaya ko for him. parang kilal a ko yan eh.. palabasin na natin ung mga tao... siguro nakutuban niya na ako yun. *END OF FLASHBACK* Siguro nga nakita nila ako nun.. hinampas ni Mae si Dylan para siguro tingnan kung si Nathan nga yung kasama ko at baka sakaling ako yung kasam a. baka sinundan niya kami.. kung mahal ko pa ba siya.. dapat masaya ako for him. ay Dylan pala.. kilala mo ba yung girl na yun?” sabay turo ko sa girl “Ewan..... nahihirapan tuloy akong kalimutan ka.ni Nathan. maya maya na... napansin ko na nakatingin sakin sila Mae at Ryan. kung ano ano number ko dun.. hinde. Nakit-“DYLAN!!! OH MY GOD!! KAMUSTA NA???” Teka. Bakit anong mero n sa kanya?” “Wala.. teka. kung kamusta na ko... tama.. baka may nakakilala sakim ni Nathan. si Mae at Ryan. bakit ba kelangan magpa kita ka pa ulit sakin. “Nate. kilala mo ba?” “Kaya nga kita tinatanong eh. teka. Nag last rou nd kami ng ikot sa mall tapos umuwi na rin kami.... Pag daan naming sa may starbuck s nakita ko sila Mae Ryan Dylan at Steffi.... hinde.... Dylan..” “WAIT! hindi pwede... bakit ganun. baka naman friend siya ni Tofer. Papalabas na kami ng movie house ng bigla akong may nakitang familiar na mukha..

pasok ka. masyado lang kaming naghinala na nandidito na siya. mabuti naman. Anniversary po kasi nila 3 weeks from now.. Masaya naman siya sa buhay niya dun.. nagbabakasakaling si Bianca ang magbubukas sakin ng gate. and counted rin po si Bianca pati pwede rin po kayong magdala ng isa pang tao.Inutusan ako nila Mommy na pumunta kela Papa Mar para ibigay yung invitation sa darating na 25th anniversary nila ni Daddy 3 weeks from now. umupo at nag kwentuhan. . pati mag vitamins sya pala gi.. . Sa Westin po gaganapin kasi dun lang yung available.” “Ah. kahit ako tinatanong ko rin yan sa sarili ko eh. “Oh anak. sige. Paki sabi naman sa kanya na wag niyang pagurin mas yado sarili niya. Bihira lang kasi siya tumawag eh.. Pinapabigay nila Daddy. Bianca. sasabihin k okay Bianca pag tumawag siya. wala pa talaga siya dito.. sasabihin ko yun. mahal mo pa ba ana k ko?” Mahal ko pa nga ba si Bianca. “Papa??” Walang sumasagot “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Ilang minuto pa ang nakalip as bago siya lumabas.... Wala pa nga siguro siya.” sabi ko na nga ba. May room rin po kaming pinareserve sa inyo. “O nga pala Pa.. bakit napadaan ka? Tara.?” “Ah si Bianca? Ayun! May Kris-“Kris...??” napakamot siya ng ulo “AH mabuti naman.” Pumasok kami sa loob ng bahay. matanong ko lang Dylan.” “Ah ganun ba.... 5 years na dapat ka mi ni Bianca kung siguro andito pa rin siya..” “Sige anak. salamat anak. alam niya naman na sakitin siya eh. yun nga lang palagi daw s iyang pagod. nasan ka na ba. eto ako.. Nasa tapat ng bahay nila.. Ah... “Ay oo nga po pal a. kamusta na nga po pala si Bianca.

? sa dami ng ginawa ko sa kanya.. hindi pa pala.. hindi siya mawawala sa puso ko. Matalino nga ako. kahit dati. teka. parang may tin atago siya sakin. Pero bakit ganun? Bakit parang bitin lahat ng sasabihin niya.kung san unang gumuho mundo ko... makausap. Diba Bianca pangalan nun?” “Ah.” “Masaya ako at nalaman kong ganu n mo siya minahal nun.. Akala ko pag pumunta k o dito sa bahay na to. yun nga lang. Kung gusto naman tal aga niya akong makita. bisita na lang h o ulit ako.. makikita ko na siya... hindi ko naman siya makakalimutan ng gan un ganun lang eh. mahal niya pa rin ako ? Pano kaya kung nalaman niyang may Kristof na ko.. Ang labo. Opo Bianca nga. teka. Pa g sakay ko sa kotse. alis na ko. akala ko makakapag usap na kami.a-yan) po kasi tawag namin sa kanya. aka la ko mayayakap ko na siya ulit. Bianca’s POV Philippine Westin Plaza?! Dun yung prom naming ha.” Ngumiti lang ako sa mga sinabi niya. napatunayan kong tamang sayo ko siya ipinagkasundo at ta ma rin na ikaw yung tat-. Parang may mali..” Ngumiti ako at lumabas na ng bahay..” “Oh sige sige.. masyado akong umasa. Ano ba yun? Meron ba akong kelangan malaman? Ewan ko. dun ako napaisip. “Sige pa. O sige po.. hindi nga sumagot yung tao eh! pinapaasa ko lang pus o ko.. Mahal niya pa ako. pero t eka. nalungkot. susunduin ko pa si Kris at yung girlfriend niya sa mall eh. ako naman tatawagan niya eh.tatayong tatay sa magiging anak niya.” “Po??” Bianca?? May sasabihin ba siya tungkol kay Bianca??! “Y ung girlfriend ni Kris. mamahalin niya parin kaya ako ? Malamang hindi na... masyado akong umasa. mauna na ko. hindi niya sinabing mahal . Ianne (i-an ne. mag ingat ka anak. nabigo. alam niyo naman siguro sagot dyan.“Pa. Bakit ko nga naman ba kasi kelangan pang itanong kung nasasaan siya. pero minsan hindi ko nagagamit ng tama ung isipan ko. nagugul uhan na ko. pano nga na man ba niya ko macocontact kung nag bago ako ng number? Ano ba to.” “Ahh si Bianca..

Noone’s POV Nagriring yung telepono nila Bianca sa ba hay. wala siyang choice kung hindi ang sagutin niya eto. “Sira ulo kang babae ka!! Bakit hindi ka man lang nagsabi ng uuwi ka?! Sana nasundo ka namin sa airport.. ano pa kaya ngayon. mommy.Mae. Grabe!! Nam iss ko kayong dalawa!!!” sabay hug sa kanilang dalawa. o kaya dinner dito. pero lagi ko rinig sayo un pag wala ka gawa. Kristof is bored!” nagulat si Bianca sa sinabi ni Kristof [Umma = mom. nagdadalawang isip kung sasagutin niya ba ito. Wow! Ibang klaseng bata.” “SABI KO NA NGA BA! SIGE INTAYIN MO KO! BYE!” ”Teka Mae! Mae!!!” Binaba na ni Mae yung telepono. mag tthree years old pa nga lang siya t apos ganito na siya mag salita at isip..” “Walanya ka! Kelan ka pa bumalik!?” “Ha.. o kaya naman umalis sana tayo! Di nner sa labas.eh.. “Alam mo ibig sabihin ng bored. m other] “You’re what!?” “I’m.hello?” sabi niya... “He.niya ko... ~walangya ano bang klase ng bata to!? Pati bored sinasabi na rin. “BIANC A?!" “Me.” “Oo nga!! Hinayupak ka! Pinag taguan mo pa kamin g dalawa! Anong problema mo? Bakit kelangan mag tago ka pa?” “Sorry na.BORED!” bored daw oh.. nakahawak na siya sa t elepono.~” After 10 mins d umating si Carla at Mae. Wala ako gawa! IM BO RED! Ikaw mommy.. ah. “Umma!! Let’s play . baby?” tan ni Bianca “No. . bored ka?” “Palagi naman akong bored anak..

Haha!” Nagtawanan silang tatlo.” “MOMMY MOMMY!!” Napatingin sila Carla at Mae kay Kristof “Uh-oh . sa tagal ng pagkaw ala ni Bianca sa pilipinas ngayon lang ulit sila nag kasama sama ng sila lang ta tlo.. habang hawa k yung bote ng milk niya. Tsaka na pag malalaki na sila. Andito na ko oh.” Lumapit si Kristof kay Bianca. Local ba siya o international??” “Wala ngya ka! Anong San siya ginawa?! Ginawa mo namang bagay yung anak ko eh!” “Oo nga na man Carla!” sabay hampas kay Carla tapos timingin kay Bianca “UK.” “Grabe y ang surpresa mo! Epektib!” “OO! Epektib talaga! Halos himatayin ako nung marinig ko boses mo eh!” “Kayo talaga. “This is your Ninang Carla and Ninang Mae. walang mga lalaki sa tabi nila. “Aww.“Ano ba kasi nangyari sayo?? Bakit bigla kang umuwi ng walang pasabi samin?” “Gusto ko kasi kayong surpresahin! Ano ba. “Come here Kristof. You’re so cute!! Kiss ninang Carla!” lumapit si Kristof sa kanya at kiniss siya sa pisnge. Korea o Philippine s? Ano sa tatlo? Bongga kung UK baby yan!” “Loko! Korea!” .” sabi ni Kristof “MOMMY?!” Napangiti na lang si Bianca kela Carla at Mae. say Hi!” “Hi…” tapos nag wave siya. “Baka gusto mong ikwento si Kristof samin? Si no ba daddy niya? San siya ginawa?!?! I mean. wag na kayo mag tampo. ‘Hehehe’ na l ang ang nasabi niya. “Sakto! May boyfriend na si Bella! At gwapo pa!” “Gaga! Isan g taon pa lang anak mo at mag tatatlong taon na ung akin noh! Boyfriend ka dyan..

Pero bakit kamuka ni Nathan? Teka na guguluhan na ko. medyo maputi pa ti putik nag kokoreano!” “Naaalala niyo ba yung nag party kami dun sa bahay nila Dyl an sa alabang?” “Oo naman.” “Ne!” tumakbo papasok ng kwarto si Kristof. kahit na hindi ko ipinaalam sa kanya n a aalis ako.baka magalit siya. Pati ako nagulat. kasi alam kong may m agsasabi sa kanya eh..... dun na nangyari yung lahat. dun nabuo si Kristof.. ineexpect ko na tatawag siya at pipigilan ako. Si Dylan... yung nag truth or dare tayo. iniwan kong bukas . d alawang buwan pa lang kaming nag sstay dun. bakit mo naman natanong?” “Pag tapos nun.“OMG! Si Nathan? Siya yung Daddy???” “Bakit naman si Nathan?!” “Oh! Uncle Nathan? Sang Min ??” “Yes baby. Nalaman ko na lang na buntis ako sa Korea na. Sang Min. baka hinde niya tanggapin. ikwento mo na nga!” “Basta nung tapos na ung pa rtu. siya yung d addy. ok] “Si Nathan n ga ba daddy? May hawig kasi silang dalawa eh... Anyway. Gusto ko tawagan si Dylan. KRISTOFER” “Oo nga.. baka against siya sa pag bubuntis ko. tawagin kita pag tapos na kami mag us ap nila ninang.” “Bakit naman ganun kaagad inisip mo?” “Kasi he never said that he loves m e! Alam niyo bang nung nasa airport ako. gusto ko siyang mayak at sabihing ‘Labby! Mag kakababy na tayo!’ pero natata kot ako. gust o ko sana bumalik ng pilipinas nung nalaman kong buntis ako. parehong singkit. Di pa ba halata sa Pangalan?! KRISTOF.” “OMG! Dalawa tatay ni Kristo f?! Sabi mo made in Korea!!!” “Sa korea ko siya nilabas! Duh. tapos sumayaw kayo ni Dylan at nagkalasingan kayong dalawa!! Hahaha! Grabe yun!” “Oo nga! Ibang klase yung part y nay un! Ang saya! Except yung part na kiniss ni Steffi si Dylan. [ne = yes. so mga April. go to your room muna.

. pero wala. bahala na lang. Kahit pabiro wala pa rin eh. ano na pala plano mo? Ngayon na nandito ka na sa pi nas.. ipapaalam mo ba kay Dylan na siya yung daddy ni Kristof?” Napaisip si Bianca sa mga sinabi ni Carla. “Ma. kahit bulong wala.” “Oo alam naming yun! Pero teka. kahit isang beses hindi ko narinig sa kanya na mah al niya ko. ang gulo ko rin eh. may tanong ako..” “November 10?! Ano ka ba!! Yun din ung anniversary ng parents ni Dylan noh! Ano ng plano mo?! Pupunta ka dun ng may dalang bata?” “OMG! Oo nga noh!! Hindi ko p a alam... ayoko masaktan ang natitirang buhay ko. i want to go out! Wala ko gawa dito eh…” “Oh sige tomorrow punta tayong mall.. alam niyo ba kung gano kasakit yun?” “Bakit ba kasi ikaw nakipag hiwalay ng ganun ganun na lang? ano ba kasi problema mo?” “Feeling ko kasi hanggang like lang talaga yung nararamdaman niya sakin.kasi nagbreak sila ni Niña. ayoko ma stress... bigla bigla na lan g akong susulpot na may dalang bata sa pamilya nila? Ayoko. okay?” “Tomo rrow pa? but ngayon ako walang magawa.. hindi ko pa alam gagawin ko sa birthday niya. parang rebound. K aya habang nag bubuntis ako... 3 weeks na nga lang eh... Wala naman kasi syang friend s dito. ewan ko. Kaya rin mukang Korean si Kristof..fone ko nun. sa tagal kong nawala.” Chapter 4 “Bianx. “Hindi siguro.” Lumabas si Kristof ng kwarto t lumapit kay Bianca. kasi ang ggwapo ng mga artista sa kanila! Yun ang mga pinag lihihan ko! pati si Nathan.. ayoko maranasan ni Kristof ang maitakwil ng sarili niyang ama.. pano pag bukas may gawa na ko? mommy…” .. parang ang hirap. hindi ko siya masyadong iniisip. Kahit na mag text man lang siya ng ‘I love you bianca’ wala pa rin. kelan birthday ni Kristof?” “November 10. Jusko! Gwapo naman kasi yung tao eh.

mag shopping ka na lang wala ako sa mood manood eh. Bianx at Kristof gaya ng napag usapan nila.” Sumimangot si Steffi. TITO nga yung may ari eh. “Wag na lang.. “Oh bakit hindi mo kasama si Nathan?” “Nag tatrabaho yung t ao! Sa hotel siya ng tito niya nag tatrabaho. baka makatu log lang ako. mga babae talaga.” N agulat yung dalawa nung sinabi ni Bianca yung pusisyon ni Nathan. Dylan’s POV Nagyaya na naman mag mall si Steffi. pasok dito pasok dun. tara na! ikot tayo. Isang oras kaming nag iiikot para lang sa mga damit niya. Sukat ng sukat hindi makapili kung ano ba ta laga yung bibilhin. . Ngyon si steffi na kasama ko.. wag na .. Jesus.” “OH?! Anong pusisyon?” “General Manager. Da mit na hindi naman msyadong nagagamit.” “W ag nga kayong ganyan!! si Bella rin spoiled eh!!” “Expected na yun. minsan tinatamad na ko mag mall.. hindi na siay. yung mga kamag anak ni Nathan sa korea masyadong na-spoil siya.” 5 mins after dumating nila Bianca sa mall ay dumating din si Dylan kasama ni Steffi.“Spoiled to noh?” “Oo. Siya na naman ang nasa ulo ko! girlfriend ko katabi ko... “Hun I wanna watch a movie” movie? Wala ako sa mood eh . “Nakakaasar naman. “Wag na kayong m ag taka..dito sa ma ll na to palagi kaming pumupunta ni Bianca.” Sabay na sinabi n i Mae at Bianca Kinabukasan nag punta ng mall sila Carla. Mae. kasi dito. Sige na nga!” Nag ikot ikot ka mi ni Steffi. tama na ang kabibianca ko..

gusto kong itanong kung naka uwi nab a s i Bianca.. possible nam an yun diba? Na magkamuka lang sila. ano ng oras ka uuwi??” . “Dylan??? HOY! Nakatulog ka na ba?!?!?!” “Ah! Loko hinde! Teka. yung babang yan. iba yung nakita ko. Sinubukan kong tawagan si Mae.” “Ok! Bilisan mo ha!” Nagpunta ako sa may food choices para bumili ng inumin.. yung nakikita ko nga.. Nakita ko yung bilihan ng fruit shake.. kasi hindi naman sinasabi sakin ni Ryan na nakauwi na si Bianca. kahit si Papa.. Lumingo n lingon ako baka sakaling may makita akong kakilala.. Si Mae at Carla wa la rin.. at dun ako napabili ng di oras. bili lang ako ng inumin ok? Intayin mo ko dito.. Pero dinala ako ng mga paa ko s a food choices. siya si Bianca.. . Green mango ang inorder ko. siya. meet namin ni Carla yung highschool f riend namin.Dalawang oras kaming naglalakad kasshopping niya! Girls. kasama ko si Carla at yung baby niya pati si Kris“Kris…?” “Si Kris ata yung nakita ko kanina sa may cinemas. ewan ko ba kung bakit kelangan dun pa ko pumunta eh pwed e naman ako bumili sa jollibee o kaya sa subway... teka nasan ka ba??” “Nasa town ka ba?” “Oo. yung babaeng nakaupo... ibig sabihin.. time out... Ewan ko ba kung bakit yun yung binili ko. walang sinasabi sakin. pero sa pag hahanap ko. hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko... kamukha niya si Bianca.siya na kaya talaga yun? Oh baka namamalik mata lang ako? Yu ng babaeng naka eye glasses na maiksi buhok na medyo wavy na light brown yung ku lay ng buhok.? eh tatlo lang silang magkakasama nung highsch ool kami eh.. “Oh napatawag ka?” “Mae nasan ka?” “Nasa mall. siya si.. “Stef. yun kasi madalas bilhin ni Bianca.. ayoko nama n talaga yun eh." Highschool friend.... yung nakita ko dati. maasim kasi. bakit?” “Anong ginagawa mo sa town? Kasama mo ba si Ryan? Anong gagawin mo sa town?” “Si Ryan? Hinde eh. Teka.

kung gusto mo talaga ko maka usap. huli na ang lahat. mali iniisip mo tungkol kay Dylan. actually da pat hindi ko na siya kinakausap. kamusta ka na? it’s been a long time. Bianca. “Nal aman ko yung nangyari sa inyo ni Dylan.” Nag smile siya tapos napayuko.. Siguro naman maliwanag na sa kanya na ayoko . pero ang gaganda ng mga damit. kung nirerespeto mo ko. “Dylan?” “Ok ok!" “Teka.. “Niña... I’m sorry.. tama. Halos maiyak ako kasi ang mamahal. Wala si Nathan. pwede ba mag usap tay o?” “Ano pa ba ginagawa natin? Diba nag uusap? Alam mo. Matagal mo na sana kong hinanap para lang maayos tong gulo samin.... intayi n mo ko.. intayin mo ko. tapos didiretso na ko sa bahay nila Bianca. . Bianca’s POV Naghiwalay kami saglit nila Carla at Mae...” Sorry?! too late... Pero wala na. wag ka munang umalis ulit.. “Bianca. lumingon ako para harapin siya... kasi nakilala niya ako. kaya walang manlilibre sakin! Habang tumitingin ako ng mga damit may babaeng lumapit sakin. Sige bye na!” Makakausap ko na siya. “Ah talaga? Ang bilis naman kumalat ng balita.” Medyo na gulat ako. Ano sinabi niya ba kagad sayo un? Nag report ba siya kaagad?” “Bianca.wala na rin kaming dapat pagusapan eh. tumingin ako saglitng damit sa topshop.“Siguro after 30 minutes?” 30 minutes? May oras pa ako para ihatid si Steffi. bakit mo nga pala natanong?” “Wala wala. sa bf. .. matagal mo ng ginawa yan. Ano p a ba ang dapat kong marinig galing sayo? Galing sainyo?! Puro kasinungalingan?” Na payuko na lang ulit si Niña.

” Ayoko maniwala nung una.. kahit alam kong napapalapit na loob niya sayo.. Si Kristof gusto sumama sa .. pe ro dun.” Pumunta ko sa may food choices at umupo du n..siyang makita at makausap diba? Lumabas na ko ng store habang siya nakatayo pa r in sa loob.. and thanks for listening. pinilit kong magust uhan niya pa rin ako.... Pinilit kong magustuhan niya ulit ako.. Bianca.. pinilit ko lang ung sarili ko. “Dito na lang tayo mag usap. I h ave to go na rin.naalala mo nung nag punta kayo sa resort nila ryan? I wasn’t invited.. ako lang.. and I think he has a girlfriend na. so wala na talagang chance maging kami ulit. sana naman magkausap na kayong dalawa.. Hehe.” Nagsmile ako tapos nag nod... Pag dating nila. Dito ko na lang inint ay sila Carla.. hindi niya daw alam kung makakayanan niya na mawala ka. pinag pilitan k o lang talaga sarili ko. pero nagiging malinaw sakin a ng lahat unti unti. m eaning hindi na kami mag kakabalikan pa. baka iniintay na ko ni Jason sa may starbucks eh. alam ko naman na nung mga panahon na yun. sorry sa lah at... ako may kasalanan ng lahat.sa pool part. “Please Bianca. halos mabaliw raw siya pag hindi ka niya nakikita.” Pool part? Yun ba yung time na nakita namin sila ni Carla? “Sinabi niya sakin na mahal ka niya kaya kelangan nam in mag hiwalay. I promise you guys na lalayo ako pag nagkabalikan kayo. nagiging cl ose na kayo. nagawa niya parin akong i-twotime.” “Yeah.” “I have Nathan na.” “Anyway..” Tumigil siya sa pag sasalita “Sa totoo lang siya nakipag hiw alay sakin.... pinilit kong ayusin yung relationship namin. “Bianca. ako unang nagtapat kay Dylan. gusto ko na rin umuwi... give him another ch ance. bakit ba kasi hindi ako nakinig kay Dylan? Bakit kelangan p aabutin ko sa ganitong situation? Pero hindi talaga. ka hit sabihin nating iniwan niya si Niña para sakin. oo nga pala..” “Ohhh. nag taksil siya sakin. tinapos na niya ang lahat. nag aya na kaagad akong u muwi.

. okay. Mag aayos pa po ako ng ba hay eh. oh yeah... Oct 31.” “Oh bakit ka napatawag? Nasa w ork pa po ako.. “Tofer. Per o mukang sincere si Niña sa mga sinabi niya eh. sige.” “Ahh.. ay oo nga.. Ako naman gusto ko mapagisa kaya pumayag ako... hinatid si Kristof.” “Wait.” Chapter 5 “Tofer..baka isipin niya nakalimutan ko na siya. baka sila Carla na yun..” “I just.. iniisip ku ng bakit kelangan ngayon ko lang nalaman ung kay Dylan. hang up na tayo baby. paki sabi na lang s akanila na namimiss ko na sila.. *DING DONG* May nag doorbell. Bye! I love you.” “Really? When?” “On Wednesday. si Kristof nasan? Pakausap!” “Nakela Carla eh.” .. “HOY TAMA NA KAKADOORBELL!!! NARINIG KO NA RINIG KO! ETO NA BUBUKSAN KO NA YUNG GATE!” Binuksan ko yung gate “ANO BANG PROB.” “I love y ou too.. I might go back to korea.” Nakaupo lang ako sa sala for one hour. kasama namin sila kanina sa mall.” “Oh... kung maniniwala ako. nag iisip.. . “Hello hun!” “Hey. next time na lang babe.. Di-nial ko ung num ber ni Nathan.” Nagulat ako sa nakita ko…sa taong nasa harapan ko..le ma. Take care. umuwi lang kami dito s a pinas hindi ko na siya cinocontact..bahay nila Carla kasi daw gusto niya pa raw laruin si Bella at wala raw siyang k alaro sa bahay.missed you Nate.” “I missed you too Bianx..

Nakatingin lang siya sakin.. hindi siya kumikibo.. hanggang sa ngumiti siya. “Bian ca.. Bianca.. ikaw nga…” hinawakan niya ako sa may balikat. “Oh kamusta? Long time no see ha! Sige pasok na ko! may nakalimutan kasi ako sa loob eh! hehehe! Sige next time na lang!” tinap ko siya sa balikat niya at tumalikod. “Teka hindi pa tayo tapo s mag usap.” Hinawakan niya kamay ko. Magusap? Hindi naman kami nag uusap ha..tapo s na ang lahat. Wala ng dapat pang pagusapan. “Tara sa loob tayo mag usap.” Hinila n iya ako papasok sa loob ng bahay at isinara ang gate. Kinakabahan ako sa paguusa pan naming, feeling ko ang laki ng galit niya sakin.. feeling ko lahat ng sama n g loob niya sakin noon ngayon na niya ilalabas. Feeling ko pag sinabi ko na ngay on na may Kristof na kami… iiwasan na niya ko. “Teka lang ha.. tatawagan ko lang sil a Carla..” hindi niya ako pinansin. Tiningnan niya lang ako. “Hindi ka parin nag bab ago leche.” “May sinasabi ka ba?” “Ha? Sinasabi? Wala ah!” aba! Lumakas ata pandinig niya ngayon! “Carla.. nandito si Dylan eh.. kung ok lang dyan na muna si ano..” “Si Dylan?! Nandyan?! OMG! Pano niya nalaman? Anyway, dito na lang muna matutulog si Kristo f para makapagusap pa kayo ng matagal.” “Hindi ko nga rin alam eh.. sure ka? Ok lang ba sayo? Kasi pwede ko naman siya sunduin eh.” “Sure ako. Magkalaro sila ni Vander ngayon.. BABE SUNDUIN NA LANG DAW BI BIANX SI KRISTOF LATER!” narinig ko na lang n a pinass ni Carla ung fone “BIANX! Ano ka ba! Parang ang layo ng bahay namin ha? N asa iisang pulo lang tayo noh! BF lang to. Pati naglalaro pa kami, pagbigyan mo na ko.. alam mo naman na gusto ko lalaki eh, pero babae inire nito ni Carla!” nata wa ko sa sinabi ni Vander, at narinig ko na binatukan siya ni Carla. “O sige sige. Dyan na siya. Sige bye na, naiinip na ung manong dito eh. bye!” “Bakit ang tagal ni yong magusap? Sino ba ung susunduin mo don?” “Bakit ba ang tanong mo, ha? Anong sino ? Hihiramin ko sana si Bella. Ano

masaya ka na?” “Alam mo ikaw! Ang sungit mo!! Yan ba epekto ng UK?? Pati anong manon g ang pinagsasasabi mo dyan? Loko ka ha!” “Alam mo kung makikipag talo ka lang sakin , pwedeng umalis ka na? madami pa akong pinag kakaabalahan dito eh. kaya kung ok lang, umalis ka na. nasasayang ung oras k-“Bakit ka ba umalis ng walang paalam sa kin noon? Ganun ka ba kagalit sakin?” Natahimik ako.. hindi ko alam isasagot ko. h indi ko naman pupwedeng sabihing sumama ako kay Nathan sa korea, kasi alam kong masasaktan siya.. teka bakit nga pala siya masasaktan.. eh naka move on na siya. “Kasi..Wala lang. ayaw na kita makita eh. Oo. Ganun kalaki yung galit ko sayo. Um alis ako ng pilipinas ng walang pasabi sayo kasi galit na galit ako.” “Hanggang ngay on pa ba galit ka pa rin? hindi mo na ba ko mapapatawad sa mga nagawa ko? pinaki ta ko naman kung gano ka kahalaga sakin ha.. hindi pa ba sapat yun? Hindi ba pup wedeng isipin mo na lang yung masasayang araw natin dati, kesa yung panget na pa st? Bianx.. you just don’t know how much I missed you..” “Tofer, alam mo wala na sakin yun. nangyari na.. nung umalis ako dito iniwan ko lahat ng ala ala natin, lahat ng sakit, hatred at kung ano ano pang memories natin iniwan ko dito. Nung nasa UK ako, madaming nag bago.. madaming dumagdag.. at ngayong nagbalik ako dito..” “…” “Narea lize ko n matagal ko ng nabaon yung past ko matagal na, dahil mas naging masaya ako sa UK.. napalitan lahat yung sakin ng nafeel ko dito ng happiness dun sa UK. “ “Bakit.. meron ka na bang iba?” “Oo. Si Nathan. Siya nagpalakas ng loob ko, siya nagp agaan ng buhay ko. lahat ng pagkukulang mo sakin noon, siya ang nagpuno.” Medyo na g grin siya. Bakit kaya.. may nakakatawa ba? “Bakit ganyan itsura mo?” “Anong ganyan? ano bang ginawa ko na naman?” “Nakakaasar yang smile eh! muka kang demonyo! Parang m ay balak kang gawin

na masama..” “Ako? Bianca, hindi mo ata nagegets eh.. KASAL pa tayo. Hinde pa annull ed yung kasal natin. You’re two-timing me.” Ano daw?!?! Two-timing?? Sino kaya? Baki t naman ako naging two-timer!! “AKO!? Tofer manahimik ka nga dyan. Nakakailang ka na eh.” “Labby, kasal pa tayo. It means ako pa rin ang asawa mo. Si Nathan, kabit.. hiram, sabit. Pinagtataksilan mo ba ko Bianca?” “Ang kapal ng muka mo! Umalis ka na nga!!! Wala ka na naman magawa, guguluhin mo lang buhay ko eh!” Tumawa lang siya n g mahina. Labby.. natatandaan niya pa pala yun.. nung wala kaya ako.. nakayanan niya? “Sige na labby! Alis na ako, alam ko namang naiinis ka na sa pagmumuka ko eh .. you don’t miss me.. not even a bit. Sige! ‘Til next time!” “Ha..ha? Ah.. sige! ‘til nex t time..” Hindi ko siya na miss? Anong hinde.. mabuti pa sigurong ganun na lang an g isipin niya. Hindi ko siya namimiss. Umalis na siya ng bahay. Til next time.. tama Bianca, naka move on na nga siya.. wala ka na sa paningin niya.. wala ka na sa puso niya. Gaya nga ng sabi mo, nakalimutan mo na siya, nabaon mo na sa limo t yung alaala niyong dalawa.. tama. Totoo naman yun eh, I have Nathan and Kristo f na diba? si Nathan na din ang halos tumayong tatay ni Kristof.. kaya parang pa milya na lang kami. Kulang na lang magpa annul kami ng kasal ni Dylan. October 3 1 na, ngayon na ang alis ni Nathan papuntang Korea. Hindi na siya nag pahatid sa kin sa airport dahil baka daw hindi na siya umalis pag nakita niya ko. Nagkausap na lang kami sa cellphone, naiyak ako nung narinig ko boses niya.. nung sinabi niyang.. ‘Bianca, I love you so much..’ ngayon niya pa lang kasi ako nasabihan ng ‘I l ove you so much’ eh, laging I love you lang, o love you. Nung sinabi niya yun.. an g nireply ko lang is ‘I know..’ hindi ko kasi alam kung ‘so much’ din ung nafifeel ko fo r him, kaya hindi ko masabing ‘I love you so much’. Nung nakausap ni Kristof si Nath an, umiyak din siya, bakit daw babalik siya ng Korea ng hindi siya kasama eh nam imiss niya na raw yung mga kalaro niya dun! Hindi ko na masyadong naintindihan y ung pinag usapan niya kasi Korean. Ewan ko ba kung bakit ang talino nitong batan g to! Nagmana nga talaga sa tatay niya! Matalinong makulit. Pero natutuwa ako at sa tatay niya siya nag mana, kasi kung

nandyan na siya. “Kelan ka pa natutong manigarilyo?” “…” hindi s iya sumagot. si Dylan kas ama ko.” “Hinde pa! Si. Tsaka na lang siguro. nakatayo. “Ano kamo?? Si Dylan? Alam na niya? Kelan pa kayo nagkita?” “Nung sabado pa ho..sakin. Nakita ko siya. gigisingin ko na.” “TekBinaba na niya kaagad yung phone. hindi ko alam ku ng anong gagawin ko sa kanya. Aalis tayo ngayon.. nakasandal s a may kotse niya.” Napatingin kaagad siya sakin. “Hin de pa po eh.” Sabay may bumusina. m ag bihis ka.. Magsisindi ng sigarilyo.. “Oh sige na.. Nagulat nga din ako eh. Hindi pa ako handa. 27 yun. Naligo ako. kelan ka pa natutong manigarilyo?” Tumingila siy a. natatakot ako. Ano bang prob lema niya? Bakit nagkakaganun siya? Nakakainis! Wala akong choice. ako ang sumagot since may ginagawa si papa. “Hello?” “Bianx. nako lagot na! pareho kaming magiging matalino sa math! Pati siguro hind i pa yan nagsasalita hehehe! Buti na lang talaga at matalino ang kanyang daddy! Nagring yung telephone. “HOY! Tinatanong kita.. “Simula nung umalis ka” . Magingat kayo ha. “Oh saan ka pupunta? may lakad ba kayo ni Kris tof ngayon? Teka natutulog siya eh. ikaw bahala.” “Nasabi mo na ba yung tungkol sa bata?” Umiling ako.” “Ikaw talaga .” Nag nod na lang ako. t apos nag suot ng pangalis na damit. at lumabas ng bahay.

ayoko sumama sa isang patapon na lalaki. Binuksan ko yung radio.” Tumalik od na ko sa kanya at nagsimulang mag lakad papasok sa loob ng bahay.” “Gown?!?! Para saan??” “Sa wedding anniversary nila mommy.” “Ahh. pwede?” ngumiti siya at tumungo. bakit kelangan magpatahi pa ko? pwede namang bumili na lang ako.” “Ano bang problema mo?? Bakit ka nagkakaganyan?!?!” “IKAW. Feeling ko nangh ihina ak osa kanta. san nga pala tayo pupunta? bakit papunta tayo ng makati?” “Kasi magpapatahi ka ng gown mo. but I'm still in love with you..” Napayuko ako sa sagot niya. Siguro naman nabasa mo y ung invitation. hindi pa r in ako makagalaw. my lo ve for you keeps going strong I remember the things that we used to do. a kiss i n the rain ‘til the sun shined through. bakit mo natanong? Teka. Ayaw na kitang mak ita. napaka seryoso ng itsura niya. hindi ako nakakarelate sa kanya. Hinawakan n iya kaliwang kamay ko.” “Itigil mo na yang mga bisyo mo .” . Paran g yung eksena dati. “Kun g magbibisyo ka. “Sabihin mo lang na tumigil na ko sa bisyo ko. Tama lahat yan. Habang nasa daan kami. “Bianx. Yung nakakabinging katahimikan. wag mo na ko tawagan.“Oh ano pang mga bisyo mo??? Alcoholic ka na ba... wag mo na ko puntahan. ha? Oh baka naman nag dodroga ka na rin?” Habang nakatingin parin siya sa langit sumagot siya.** nung tumingin ako sa kanya. Parang w ala lang.. “Oo. ang tahimik namin. sige papasok na ko sa loob. Hindi ako makagalaw.. **Even though it’s been so long. pagk abukas na pagkabukas nagulat ako sa kanta. wag mo lang akong tatalikuran basta basta. ok ka lang ba?” “Ha? Oo naman.. gagawin ko n aman eh. ewan ko ba parang KABOOM! Natapos na yung kanta. I'd try to deny it.

Humarap s i Dylan sa may bintana... ok lang rin... alam ng lahat asawa kita.” Alam ko na? ang alin? Ewan. kung wala na talaga. “pwede mo rin palang isama si Nathan. para lang mapafeel ko sayo lahat ng namis s mo nung wala ka.” malungkot yung tono ng boses niya habang sinasabi niya yun. yung destined para sakin. Napah arap siya sakin. . edi bumalik ka na kay Nathan.” “…” Binitawan niya kamay ko. b aka matagalan pag balik niya. “Wag kang mag alala... hinde k o alam yung magiging decision ko. mali ata na sinabi kong wala si Nathan. Ok lang. “Hin de ako sure kung makakapunta siya eh. natatakot kasi ako eh. nag punta kasi siya sa Korea ngayon eh. ‘should I cling to my past? Or should I let you pass?’ yung nasa utak ko ngayon. Ang alam ko lang. habang wala si Nathan. natatako t na baka magkamali ng piliin. yung mahal k o. Ano ba to.” Sinabi k o lang lahat ng nasa isip ko.. matatagalan din pagsasama naming ngayon. yung d ay before ng anniversary at birthday ni Kristof. “Pero kung iniisip mo yung mafifeel ni N athan. Yung 10 days na yun.” Hinde naman sa ayaw ko siyang bigyan ng chance. Wala nama nakong sinasabi na nangungulit ka eh.” Teka.. “Ano ka ba. Bahala na lang kung anong masabi ko.” Hinaw akan niya yung kamay ko.” Nabasa niya ata yung isip ko.” “Sige.. a t hindi ka na masaya sakin. chance lang naman yung gusto ko eh. Wala naman masama diba? Yung pang 10th day. itama yun g mga mali ko.. nag sstart na ngayon. Pati baka sakaling m ag ka. “Gusto ko lang naman bigyan mo ko ng chance eh. nakakakita ako ng traffic sa harapan ko! Siguro matatagalan pa kami. Although may feelings pa rin ako kay Dylan.“Kasi. tipong. :-\alam mo na.. .” “…. yun na yun. Kelangan kasama ka sa theme. “May 10 days ka para sa chance mo. kung yun ung magpap apunta sayo dun.. m aaga pa naman eh.. Baka si Nathan talaga yung gusto ko.. never mind na lang. hindi naman kita kukulitin eh.

Day 1 namin ngayon. ang gaganda ng designs nung mga g owns.. mukang nagiisip. Ikaw talaga!” “Dah il maganda ka.nakuha yan?” “Blinuetooth ko to galing sa cellphone mo. ibang iba siya sa picture niyo ha. ano kaya mangyayari sa d ay 1? Siguro papalpak to! Hari ng sablay tong lalaking to eh..? Chapter 6 Dylan’s POV . lumapit ako sa kanya at bumulong... Siguraduhin mo lan g magnda ang kakalabasan ha! Ayoko mag mukhang ewan si Bianca sa party. eto na ba si Bianca ?? Grabe! Ang ganda niya. hindi ko maexplain yung itsura pero maganda siya. magiging special kaya 1st day ng date namin. Nung nakarating na kami sa magtatahi ng gown.” Sinukatan ako nung modista. Day 1. “Sige. ang ganda. “Bakit meron ka pa niyan .... yan ang gawin mo sa kanya. baka mali yung sinasabi ko eh.. tingnan mo! Ang sexy na! at ang ganda pa. Hindi naming napansin na uman dar nap ala yung mga kotse. yung nasa cable car kami.. binubusinahan na kami ng mga tao.. Parang medyo maluso g pa siya nun. Feeling ko ako yung may anniversary. “Dylan. wala akong masabi. san mo.“Seryoso?? Thank you! Thank you bianx!” hinug niya ko. eto ang gown na isusuot mo!” Pinakita niya sakin yung sketch niya n ung gown.” Nakangiti lang si Dylan.” “Tss. Parang well-known sya na mananahi dito sa pinas. “Anong picture yung nakita niya?? ? Baka naman muka akong tanga dun ha!” Nilabas niya yung cellphone niya. pero ayoko muna m ag salita. si Tofer nasa may bintana. pero ngayon... at pinaki ta yung picture naming dalawa.. ano kaya iniisip niya? Pati tuloy ako napapaisip.

Nasabi ko na rin kay Bianca na ang gusto ko lang ay chance.. chance na maiprove sa kanya yung worth niya before.. yung mga hindi ko na padama sa kanya dati..gus to ko mapalitan ung panget na memories ng masasayang alaala. Para kahit hindi na kami magkabalikan, at least nakabawi ako. Para kahit piliin niya si Nathan ok l ang, kasi alam kong ginawa ko lahat ng makakaya ko. pero teka.. hindi ko naisip si Steffi.. Habang nag susukat si Bianca, nasa may bintana ako, naka tingin sa k awalan.. bakit parang nagiging unfair kami sa mga taong ng papasaya samin..? tam a ba tong ginagawa ko? dapat ba talagang ibalik yung nakaraan namin, oh mag stic k na lang kami sa kung sino kasama namin ngayon.. wala naman kasi kaming dapat p ang ipag laban eh.. sapat bang ipaglaban yung pagmamahalan namin kahit pareho na kaming taken? Teka.. bakit ‘pagmamahal namin’ hindi na naman ako sigurado kung maha l niya pa ako.. pero ganun pa rin eh. sapat pa nga ba yun? Hindi ko alam.. sa mg a nangyayari ngayon, ayoko munang isipin yung ibang tao, yung kung sino yung mas asaktan ko, masasagasaan. Gusto ko muna maging maramot. Gusto ko kaligayahan ko na yung isipin ko.. kaligayahan ni Bianca.. alam ko mahal pa niya ako.. mahal ni ya ko. kahit sa tagal na nagkalayo kami, impusibleng makalimutan niya na lang ak o ng ganunganun lang, impusibleng mawala yung pag mamahal niya sakin, kahit kont i alam ko mahal niya ko. Pagtapos magsukat ni Bianca.. “San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" “Ano bang magandang palabas?” “Hmm.. The Messenger? Ewan, m ukha naman siyang ok eh, so u wanna watch that movie?” “Okay. Sa town na lang para m alapit, baka kasi tumawag si Papa eh.” “Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman n iyang kasama mo ako ha?” “Eh kasi.. baka kailanganin ako sa bahay..” “Bakit naman?” “Kasi.. basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh!” We rode the car and went s traight to alabang. Habang nasa sasakyan hindi ko mapigilang titigan si Bianca.. ang laki ng pinagbago niya, hindi na siya yung dating Bianca na nakilala ko, un g nakasama ko sa iisang bahay..

Parang isang malaking make over yung ginawa niya. Transformation. Ang iksi na ng hair niya, hindi na color black, tapos naka eye glasses pa. Kung manamit siya i ba na rin, although ganun pa rin siya manamit, simpleng may dating. Pero iba eh. makikita mo talagang nagpunta siya ng ibang bansa. Namimiss ko yung ganito, yun g sinusundo ko siya sa school niya, nakaupo lang siya sa tabi ko, tahimik nakati ngin sa may bintana, pero madalas nakatingin sakin.. bianca.. bakit ba kasi kela ngan pa tayong umabot sa ganito.. I missed you so much baby.. I need you here, b eside me.. Pagdating namin sa ATC dumiretso na kami sa movie house. Bumili kami ng popcorn at drinks tapos pumasok na sa loob. Hindi ko alam na nakakatakot pala yung palabas! Nakayakap sa braso ko si Bianca hanggat sa matapos ung palabas. P ag tapos na pagtapos nung palabas binatukan kagad ako ni Bianca “Sira ulo ka!! Pli nano mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang pala bas tapos ayan pa pinili mo!!!” “Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako ng a hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapos ung palabas naka yakap ka sa bra so ko! ” Hinampas niya ko ng mahina sa may braso at ngumiti. Haaay. Iba talaga pag siya kasama ko, feeling ko anytime pwede na kong mamatay. “Tara, kain na tayo, 6: 30 na oh.” “Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian!” “Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tsktsk. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. Tara papakainin ko na ung alaga ko!” “ANONG ALAGA?!” “Porky! Hehe! Tara na Porky!” nag lakad n a ko papalayo sa kanya dahil alam ko sasaktan niya ko haha! “BWISET!” Habang naglala kad kami papuntang food choices, ang daming chumecheck out kay Bianca na lalaki. Hindi ako natutuwa. Dapat nga matuwa ako kasi alam kong maganda yung kasama ko, pero bakit parang ayokong tingnan nila si Bianca? Syempre. Ang layo ko kasi sa kanya. Ang iisipin nila solo lang siya. Badtrip talaga.

Habang kumakain kami, ang daming nakakita samin na mga high school friends. Tuwa ng tuwa sila kasi ‘kami’ pa raw. At effective daw pala ang high school marriage. “Dyla n! Kamusta?” sabay tingin kay Bianca, “Hi Bianca!” Humarap ulit siya sakin, “Ayos, kayo pa rin, ano na ba balita? Long time no see ah!” “Ok lang kami, ganun pa rin, walang nag bago. Ay marami palang nagbago.” Sabay tingin kay Bianca. “Maraming nagbago? Ano naman?” “May mga nangiwan at iniwan.” Biglang kumunot noo ni Harry, tiningnan ko na l ang bigla si Bianca, wala siyang reaction, naka smile lang siya kay Harry. “Teka, hindi ko maintindihan.. ano ulit?” nagtatakang tinanong niya. “Ah wala, ikaw anong b alita?” “Wala naman, AY oo nga pala! Balita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun??” “Oo.. syempre kelangan namin tumira sa iisang baha y. Magasawa kami eh!” “Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo??” Nabulunan big la si Bianca sa narinig niya. “WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang balitang yan ?” “Wala. Nagbabakasakali lang. hehe! Bakit wala pa rin kayong junior?” “Bata pa kami! P ati nag punta ng ibang bansa si Bianca, kaya ganun. Hindi naman kami nagmamadali eh..” “Ahh.. sige pare. Una na ako. Baka naiinip na girlfriend ko dun. Goodluck na lang sa inyong dalawa!” “Sige, ingat!” Umalis na siya at nag patuloy nakmai ni Bianca sa pagkain. “Loko talaga yun, bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wal a

... nakita ko na dumudugo ung sa may tuhod niya “Ayan kasi!!! Bakit ka ba kasi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tuloy! M ay sugat. ayoko lang may mangyari sayong masama. ayoko lang ng nasasaktan ka.naman tayong dalang bata. Bayaan na lang natin yun... Pag tingin ko nakangiti si B ianca. “Uuwi na lang ako! Wag mo na akon g ihatid!!!” “Sorry. . teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng pera! Babalik din ako!” Lu mabas na si Bianca ng store at pumunta sa may atm machine.. sorry na Banca. oo nga baka nakita ka niyang d ala mo si Bella.. “Sinabi ng wag mo akong hawakan! K aya ko sarili ko!!” tuloy tuloy ang pag iyak niya. tumingin tingin si Bianca ng mga dam it doon. sorry na.wala. Lahat ng tao nakatingin samin. ihahat id na kita..” “Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh. hawak yung pera.. baka yung baby lang ni Carla. binaba ko siya sa may upuan sa loob ng mall.” tum akbo ako papunta sa kanya “Ok ka lang ba?? San masakit??” Hindi niya pa nasasabi kun g san. ok?” Tumungo lang siya tapos nag punas ng luha. nag lakad lakad kami .” Pagtapos namin kumain. Maya maya.” “Ahh. bitawan mo na nga ko!!” Nagsisimula na siyang umiyak.. Pinuntahan ko siya ba ka bigla kasi siyang umalis at iwanan na naman ako. Binuhat ko siya papunt a sa loob.. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin n a natin to para makapag ikot pa tayo. pag ganun kasi.. “Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung na ngyari?? Nadapa ka!” Hinampas niya yung kamay ko... Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall?” “Ha. nasasaktan din ako. may batang tumatakbo at natulak siya “Aray.? ba ta? Wa.. kung may lumabas na balitang may anak na tayo. Pumasok kami sa isang store ng mga damit. “Tofer. hayaan na lang natin.

lagot na. "San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" gusto ko sana manood muna ng movie! pero hindi ko na man alam kung anong magandang panoorin. Sa town na lang para malapit. im not sure kung saan. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” Si Steffi... agad agad akong lumabas para balikan si Bianca “Tofer!” lumingon ako para tingnan ku ng sino yun “Hon.. Chapter 7 Bianca’s POV Natapos na rin ako sa pag susukat. "Ano bang magandang palabas?" "Hmm.... so u wanna watch that movie? " The Messenger?? Maganda kaya yun. hindi ko naman pwedeng sabihing si Bianca yung kasama ko. Pagbili ko ng gamot sa drugstore.” Ngumiti ako at tumalikod na.. "Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman niyang kasama mo ako ha?" ARGH! OO NA IKAW NA ANG MATALINO KRISTOFER! . bibili lang ako ng band-aid pati gamut. Th e Messenger? Ewan. Pano na to. Hindi naman niya siguro mapapansin yun. alam ko narinig ko na yun somewhere. nilapitan ko si Tofer habang nakat ingin siya sa kawalan. Tiningnan niya ako at ngumiti. ok?” “Bilisan mo ha.. tapos uuwi na tayo. kasi alam kong magagalit siy a at masasaktan ko siya.." Teka. baka kasi tumawag si Papa eh.“Intayin mo ako dito. ano naman kung tumawag si Papa?? Potek! Alam nga pala niya na kasama ko si Dylan! Di bali. mukha naman siyang ok eh. "Okay.

dahil hindi mo kakaya ning mabuhay ng wala ako sa tabi't paningin mo. Tofer. mahal ako ni Nathan.. i might fall for him. puro 'i like yo u' teka. Hindi ko alam..... at sana sinabi niya sakin ku ng ano yung iniisip niya! Ayoko naman manghula noh! PAgdating namin sa ATC. Ang gulo.. masyado mo akong pinapahirapan sa mga ginagawa mo.. baka kailanganin ako sa bahay. but why do you have to make things so complicated now? Sana sinabi mo na lang sakin na. Ngayon ang feeling ko... kung gaano ako ka-special sayo. hindi mo na to kel angan pang gawin. again."Eh kasi. Siguro pag narinig kong sinabi niya yun. tapos eto pa pinapanood sakin! . hindi ko mapigilang mapaisip. Ano kaya iniisip niya kanina at parang ang lalim. dahil mahal mo ko at hindi mo nagawang sabihin sakin at ipadama ng tuluyan kung gaano mo ko kamahal.. feeling ko mali eh. mas nahihirapan kasi ako eh... minsan naisip ko kung mahal niya ba ako.. Like how i fell for him when we were youn g. I love him more than anythin g else. I guess. na ayaw mo akong mawala. Bakit kelangan niya pang bumawi? Eh n i isang beses nga. Nag uguluhan na ko. dumi retso na kami para manood ng movie.. at mahal ko ri n siya. basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh! " Habang nasa kotse niya kami. Siguro may iniisip rin siya. at eto pa! Hindi ko alam na nakakatakot pala yang The Messenger na yan! Nakakapikon! Buong palabas tuloy naka kapit ako sa k anya! Planado siguro to! Nakakaasar talaga yang lalaking yan!. BAKA KA SI HANAPIN AKO NI KRISTOF! "Kasi. " ANO BA TO! BAKIT NGA NAMAN BA AKO K AKAILANGANIN?? KATULONG BA KO?? "Bakit naman? " Nagtatakang tanong niya. NOON.. ewan! Hindi ko ma-feel! Buong biyahe hindi kami nagimikan. hindi ko narinig sa kanya na mahal niya ko. Ang alam ko lang.. I used to love you with all my heart. gusto niya lang i-prove yung worth niya. bakit niya ako gusto? Kasi mahal ko siya? Kasi alam niyang mamahalin ko pa rin siya kahit may mahal na siyang iba? Oh baka naman kasi natatakot siyang baka wala ng magmahal sa kanya kaya ako na l ang ang pinili niya dahil alam niyang sobra sobra pagmamahal ko sa kanya. kung gusto m o lang patunayan yung worth mo. may bonus naman 'i like you a lot' haaay. He's been forgiven.... ok lang.. I love Nathan. ipa-feel sakin yung mga namiss ko raw nung wala ako. o sadyang gusto niya lang ako. gusto niya lang daw itama yung mali niya. Napatunayan mo na.. parang. kaya mo to gagawin kasi gusto mong bumawi..... Pero hinde. mas h igit pa yung pagmamahal ko sa kanya kesa sa sarili ko. alam na ngang ma tatakutin ako eh.

ang dami naming nakasalubong na HS friends. Hinampas ko na lang siya ng mahina sa braso tapos nginitian siya. Pero hinde. Masakit. "Tara.. "Dylan! Kamu sta?" tumingin sakin si Harry. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. Haaay. 6:30 na oh. na pansin ko na wala sa tabi ko si Tofer. Yung iba nagtataka kung bakit magkasama pa raw kami. Sa may food choices. "Sira ulo ka!! Plinan o mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang palabas tapos ayan pa pinili mo!!!" Nagulat siya at napatingin sakin "Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako nga hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapo s ung palabas naka yakap ka sa braso ko!" Gusto ko sanang tumawa dahil napansin ko nga yun." Yaya niya sakin. "Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian! " "Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tskts k. ang kukulit ng a eh. "Hi Bianca!" . takip na takip na siya ng mata pero hindi niya magawa kasi nakakapit ako. naranasan ko yan kay Tofer. Habang kumakain naman kami. k ain na tayo. wa g silang magalala. Hindi pa rin siya nagba bago! Kahit kelan masama pa rin ugali niya!!! Pagtapos niyang sabihin yung 'tara na Porky' naglakad na siya papalayo sakin. may lumapit kay Tofer. asan na kaya siya? Baka naman iniwan na n iya ko. Tara papakainin ko na ung alaga ko! " SIRA ULO TONG0 LALAKING TO HA!!! ALAGA DAW?! "ANONG ALAGA?! " Siguro baboy na naman s asabihin niya! "Porky! Hehe! Tara na Porky! " I knew it. nafeel ko yung presence niya. "BWISET!" Habang naglalakad kami. eh alam naman daw nilang hindi ako gusto ni Tofer. na ONE-SIDED love lang daw yung nangyari. Hirap talaga pag yung crush mo hindi ka gusto. binatukan ko kaagad siya. i know. natutuwa sila kasi daw kami pa. si Harry classmate niya nung HS. nasa likod ko lang pala siya.Pagtapos na pagtapos ng palabas.

"WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang ba litang yan? " Oo nga!! san mo ba nakuha yang balitang yan?? Baka naman nakita ni y-. I miss you baby boy. "Wala..Humarap ulit siya kay Tofer. ano ulit ? " UNGAS! WALA!!! "Ah wala. Ay marami palang nagbago.or not. kaya ganun. "Ahh.. ganun pa rin.. ano kaya ang ginagawa ni Kristof? Namimiss ko na siya.... n agsalita si Tofer . Goodluck na lang sa inyong dalawa! " Nag smile at nag wave na lang ako sa kanya. hehe! Bakit wala pa r in kayong junior? " "Bata pa kami! Pati nag punta ng ibang bansa si Bianca... Nagbabakasakali lang. hindi ko maintindihan. "Sige. syet. Magasawa kami eh!" Tama tama. Ayoko atang mag explain noh! "Oo. "May mga nangiwan at iniwan. " OMG. "Ayos. " Tapos tumingin siya sakin. Hindi naman kami nagmamadali eh. ata. Baka naiinip na girlfriend ko dun. "Teka... ano na ba balita? Long time no see ah!" "Ok lang kami. Impusible... sana kasama namin siya dito namamasyal. oh no. Napatingin sakin si To fer tapos inabot sakin yung iced tea. walang nag bago. I Agree. sige pare. ikaw anong balita? " "Wala naman. U na na ako. kayo pa rin. Haa aayy. AY oo nga pala! B alita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun?? " Napayuko ako tapos kumain na lang.. hindi pala nagmamadali ha." Sira talaga tong kambing n a to!!! Naka smile pa rin ako kay Harry. "Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo?? " HUUWAT?!? Nabulunan ako sa tanong niya. ingat!" After one minute. syempre k elangan namin tumira sa iisang bahay. sira to ha! "Maraming nagbago? Ano naman? " NAka sm ile lang ako kay Harry... pano na lang pag nalaman niyan g daddy na siya.

Lumabas ako ng fitting room para mag withdraw ng pera. ang sab i ko na lang 'para sa baby ni Carla Wala masyadong magandang damit kaya lumabas na lang ako. Bayaan na lang natin yun.. hinde pa.nakasama ko si Kristof dito sa mall. oo nga bak a nakita ka niyang dala mo si Bella.. hayaan na lang natin. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin na natin to para makapag ikot pa tayo.. bitawan mo na nga k o!!" Tumingin ako sa paligid. nakakahiya. kung may lumabas na balitang may anak na tayo. sorry Kristof. may pinasukan pa nga a kong pang bata na damit. dun may nakita akong magagandang damit.wala. siguro nag taka siya kung bakit akopumasok dun. " Hello?? Malay ko bang maaaksidente ako! Kelangan niya bang sumi gaw?! "Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh.. napasmile ako. ouch. "Tofer. naalala ko si Kristof. Naalala kong ma hilig nga pala siya sa cake at ice cream. yung kami kami nila Carla. hindi pa time. baka yung baby lang ni Carla.. ayos." natulak ako ng bata.. Naiyak na lang ako. l abas pasok kami sa mga stores.." Nag ikot ikot kami...? bata? Wa. habang nasasa loob ako ng fitting room. nakatingin samin ung mga tao. "Ha..." deny ko. nagsukat ako sa loob..... bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wala naman ta yong dalang bata.. "Ahh. nakatingin sakin "Ayan kasi!!! Bakit ka ba k asi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tulo y! May sugat. wala na. Nag ikotikot pa rin kami hanggang sa umabot kami sa people are peop le. "Ok ka lang ba?? San m asakit?? " Pag tingala ko si Tofer.tiningnan ko kagad yung wallet ko to c heck kung may pera pa akong natitira."Loko talaga yun. pero alam ko nadala na siya ni Nathan dito eh. omg! oo . wala akong mapiling damit.. .... teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng per a! Babalik din ako!" Tumakbo na ako papalabas ng store para makapunta sa may atm machine. Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall? " Oo. bakit ba naman kasi kelangan tumakbo eh. Habang nilalagay ko yung wallet sa loob ng bag ko "Aray.

ihahatid na kita... Ay oko na... ."Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung nangyari?? Nadapa ka! " Hinawakan n iya ko sa may braso para tulungan akong tumayo... bibili lang ako ng band-aid pati gamut. nagaw a ko naman ng matagalan. ayoko lang ng nasasaktan ka... pag ga nun kasi. aray. tumayo ako at kumaway para m akita niya. hindi ni ya siguro ako narinig. ayoko lang may mangyari sayong masama. ok?" Tumungo ako ha bang umiiyak na nakatigil sa tapat niya. Sinubukan kong tumayo at maglakad para sundan siya.. bakit ba kasi sa tuhod mismo ako kelangan masugatan eh.. . "Sorry. hinampas ko lang yung kamay niya sa pagkakahawak sakin." Hindi na siya lumingon. papalabas ng store. kaibiga n ko. sorry na. ok?" "Bilisan mo ha. tapos uuwi na tayo. Kelangan niya ba akong ipahiya sa tapat ng mga tao? "Sin abi ng wag mo akong hawakan! Kaya ko sarili ko!! " Tumayo ako habang umiiyak. nasasaktan din ako.." Ngumiti siya at tumalikod na. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?" Sin ilip ko kung sino yung kinakausap niya.. Ikaw. bakit nandito ka? " . Masakit yung tuhod ko. pero tumalikod siya. pera napahinto ako. Pinunasan niya luha ko tapos binuhat ni ya ako papasok ng mall para makaupo ako sa may bench dun. Ayoko na siyang makita ngayon! "Uuwi na lang ako! Wag mo na akong ihatid !!! " Nagsisimula na akong mag lakad. "Tof. Umupo ako sa upuan dun sa may labas para dun na lang si ya hintayin. "Hon. Sinilip ko siya kung nakabili na siya. si Steffi. nakita ko na siya. sorry na Banc a. "Intayin mo ako dito. "Kasama ko? Ah wala. "Tofer!" Lumingon siya sa likuran niya.

Mali to....? Aba! Deden. Pero ano pa bang ginagawa ko dito? Bakit hindi ata ako makapag lakad.. Sino ba kasi kasama mo??? Sinong friend? Jason? Alex? Ricky?? John? Troy? S ino ba? Ang dami mong friends! Sino ba dun?? " Ricky??? Alex? Sino yung mga yun? Si Jason lang kilala ko sa mga nabanggit niya. co me on tell me! Babae?? " "Yeah...." "Then why the heck are you with her??? " "Wala lang t o.. Sama ka? W e're gonna watch a movie. hi nihintay ko yung isasagot ni Tofer. hindi na nga pala kami." "Then who!? Tell me!" "Si Bianca. Hindi kami nag de-date. "Hinde. right? " Oh bakit parang gulat na gulat siya? An o bang akala niya. Inaayos lang namin yung mgaproblema.. . " "BIANCA?!?! AS IN Bianca?! You're kidding. do you even love me? " Alam kong mali ang makinig sa usapan ng iba.. hindi na namin sila naisip. mali yung binigyan ko siya ng chance..... May friend nga ako na kasama diba?" "A hh. Si. "Ah. sasamahan ko lang si Kring. " "Sino?! Hon.. maling mali. pero hindi ko mapigilan .ay tama.. "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa tin gin mo ang iisipin ko." "Ha? Hinde na. niloloko mo lang ba ako all this time? Hon. hindi siya naisip ni Tofer. Tama.Kaibigan. pero buhay na buhay pa ko! FRESH! "No.. hindi ko naisip si Nathan. patay na ko? Alam kong nagibang bansa lang ako. Tama si Steffi." Problema? Meron ba? Ah oo nga pala. mimeet ko siya sa may Figaro. Magkaibigan lang kami..

... Ibibig ay ko yung gusto niya. Bakit sumisikip ata dibdib ko. just for that stupid annulment? Fine. hinde ko naman pwedeng sabihing ‘Kristof. kasi nung natikman ni Kristof yun. bibilisan na ni mommy. tuwang tuwa siya. para pag uwi may lab lab siya!” “LABBY M OMMYY! BYE!!” Binaba na ni Kristof yung phone. Annulment.. i-lab lab ko siya!” “Talaga? Sige.. you never fail to hurt me."Oo naman.. I’m on my way home na. Pumara ako ng Taxi p ara makauwi na ko.. hindi na siya masyadong nag tatanong sakin tungkol sa daddy niya. Para talaga .. makiki pag annul na ko sa kanya. hindi niya alam na may baby siya eh..dahil maki kipag annul na siya. bakit kelangan niya pa akong paikutin? Bakit kelangan umab ot pa sa pag mamakaawa niyang gusto niya ng 'chance' para ma prove sakin yung wo rth niya. He bought you a cake baby.” “Jinja??? GO HOME NA MOM!!! I WA NT CAKE CAKE CAKE!” [Jinja=Really] “Yes.” “Appa? Wae nun ne appa wa ham kke itt ji??” [Dad? Why are you with my dad?] “Just because. Hindi kita niloloko.. Ginagawa niya ito para lang sa annulment. Calling Pops “Hello Pa?” “MOMMY! !! Where are you???” “I’m on my way home baby. Wow Lance Kristofer Fuentes Dy. Naglakad na ako papalayo sa kanila.” “Where did you go?? Who are you with?” “I wa with your.. pero inexplain ko naman sa kanya na nasa Pilipinas siya at nag tatrabaho. wala lang talaga? Annul? That's it? All this.. Mas arap daw.. natanong din niya kung gusto ba talaga siyang maki ta ng dad niya. do you labby mommy?” “YES! VERY MUCH! Pag uwi ni mommy... thank you . Dad. Grabe. Nagpababa ako sa Conti’s para bumini ng cake.” “I missy you too mommy!” “Kristof... Jesus.’ kasi magugulo lalo. Nakakatuwa. Ma ngo tart ang binili ko.. Kela n lang natanong niya sakin kung mahal bad aw ba talaga siya ng tatay niya kasi d aw hindi daw siya binibisita. " Annul??? So ibig sabihin nitong mga to... dati lagi niyang hinahanap tatay niya . I miss you. Inaayos lang namin yung problema namin.

“Kaka inin ko na nga eh.” Humarap ako sa kanya. mukhang sobrang tamis!” Binatukan ko siya. “HINDI MO PA N GA NATITIKMAN EH! tikman mo muna!!!” “Ang kulit mo! Ayoko nga eh! hindi naman ako ma hilig sa matatamis gaya mo eh!” “EDI DI WAG!!! Kung ayaw mo talaga edi wag! Binili k o to kasi alam kong masarap at magugustuhan mo.. sabi mo bili mo sakin yun! wag mong kakainin!” “Napaka damot mo talaga. “Wag na! alam ko naman na ayaw mo eh! ak in na nga yan!” kukunin ko na dapat yung plato ng cake pero inunahan niya ako.. “Huy! Wag niyo kakainin yung cake ha! Akin yu n. Oo na say o na!” “Bibilhan na lang kita pag naubos na. Wag ka na labby!” sumubo na naman siya ng cake. pero titikman lang ayaw pa. ang arte. ”La bby titikman ko na. *FLASHBACK* “Tikman mo to. Narinig ko yung sinabi mong binili mo to. ok??” Nagsmile lang ako tapos umupo sa ta bi niya. masarap yan eh!!” “Ayoko! Mukhang hindi m asarap eh! tingnan mo nga. nag slice ng k onting cake tapos sinubo.siyang si Tofer. “Ayos to ha! MASARAP!! Meron pa ba??” “Syempre gawa ko yan e h! meron pa sa baba..” Tumayo ako para lumabas ng kwarto niya pero hinawakan niya yung kamay ko. *END OF FLASHBACK* . eto na susubo na ko!” Kinuha niya yung tinidor.” “Kapal mo.

haaay. a nnulment. Kaya siya pag nakikita ako ng tulala hinuhug ako. Ganito sakin si Nathan. Tofer. sumikip ung dibdib ko. sabi kasi sa kanya ni Nathan na nagiging happy ako pag hinuhug. Si Kristof nahawa kay Nathan. eto ang sinasabi kong happiness. Next time ka na lang niya d aw vivisit. Baby. pag uwi niya galling work pupuntahan ni ya kaagad ako sa kwarto tapos i-huhug. mayakap... where is dad?] “App a? Ahh. may importanteng pupuntahan. “Mommy lapit ka.. Iba talaga feeling pag may inuuwian ka tapos ihuhug ka. Nakikita ko sa kanya na sabik na siyang makita yung dadniya. nung nandun pa kami sa korea... Pano na lang pag na-annul na ung kasal naming ni Tofer? Dy pa rin ba kaya family name ni Kristof? Oh ililipat ko na sa family name ko? Annulment. appa nun o di eh itt nun ga?” [Mom.. umalis na eh.” Bumitaw siya sa pag kakahug niya sakin “Kristof ba hindi important sa k anya?” Pag tanong niya sakin niyan. Habang tinitingnan ko siya. . busy lang talaga daddy mo.Simula nun.. . Haban g nakahug pa siya sakin “Umma.. “UMMA ! UMMA!! Where’s my cake??” ang laki nung smile niya nung nakita niya yung box na ha wak ko.. al gett so?" [Al gett so = understand?] “Ne~ OH! Mommy let’s eat this!!” Tumakbo siy a papasok ng bahay. naluha ako.? Chapter 8 Nung nakarating na ko sa bahay si Kristof sinalubong kaagad ako sa may gate.. ano ba talaga kailangan mo sakin.. si Kristof.. “Important ka syempre sa kanya. eto. favorite na ni Tofer yung Mango tart ng Conti’s. makita. Mag-ama nga talaga si la.. I will give you lab lab na!” nag bend ako tapos hinug ko s i Kristof.

.. 9 days? After nun.." Napangiti si Steffi nung narinig niyang makikipag annul na k okay Bianca. sa kanya at sa kanya pa rin ako babalik. "Oo naman . hon..” Ano ba tong pinagsasasabi ko... Baby. parang lumalabas na pinapaasa ko si Steffi.” “Oo. do you even l ove me?" Mahal ko naman siya eh.. pero sana maintindihan mo natatakot lang ta laga ako. Inaayos lang namin yung problema namin. matatagalan pa ba yan? Hindi ko naman kayang maghintay ng matagal Dylan. 9 days? Ba sta.Kristof… sorry kung nagsisinungaling si Mommy. hindi ko pa nasasa bi na minahal ko siya noon. bahala na... hindi natin alam kung matatanggap ka niya.. hindi pa kasi alam ng Daddy mo na nag-eexist ka.. hindi ko alam gagawin ko pag pati ikaw masas aktan. naguguluhan ako sa mga nararamdaman ko. sorry at bad si mommy. pero nandito na si Bianca. Dylan’s POV "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa ting in mo ang iisipin ko.. Gusto ko lang bumawi sa mga nagawa ko sa kanya. bakit nga ba kasama ko si Bianca? Hindi naman pupwedeng sab ihin kong ‘Makikipag balikan na kasi ako sa kanya.. ganun ba talaga kaimportante sa kanya yung pag aannul namin? “Talaga ?? Hindi mo na ba siya mahal?” “Oo.. “9 days lang ok?” “Ha. Kay a sana wag kang magagalit kung umaalis kaming dalawa. I feel bad lang kasi I wasn’t able to pr ove to her na mahal ko siya... sasabihin ko na na gusto ko ng annulment. Hinde ako magagalit. pe ro. niloloko mo lang ba ako all this time? Hon. Kahit nama n mag annul kami ni Bianca.. pero bakit ganito pinag sasabi ko? pwede naman akong umamin... Lumingon lingon ako..’ Kasi hindi naman.. hindi ko al am ang sasabihin ko.. pero wala siya. makikipag annul na ko sa kanya. Ayaw kitang masaktan. Pag pasok ko wala na si Bianca. Hindi na.” “Mabi lis lang to. sorry kung nagiging madamot ako. . Hindi kita niloloko... uy sige! May kasama ko diba? tawagan na lang kita pag nakauwi na ko!” Nagwave na lang ako tapos tumakbo papasok ng mall.

. pero wala talaga ..” Ano bang problema niya? What’s with the attitude? Ok naman kami kanina ha! Bakit bigla na lang siyang naging ganito? Hindi nagiging moody na nam an siya! Hinila ko siya papalapit sa akin “Alam ko nasa isip mo.. Binuksan niya yung gate. . 10 mins akong nasa tapat ng bahay nila. Wala naman tayon g mahalagang paguusapan eh. Thank you.Hinanap ko siya sa buong mall.. ipaparamdam ko pa rin say o to.. “Na wala ka kasi bigla eh.. pero hi ndi niya ako pinapapasok. masaya ako ngayong araw na to. nag babasakaling nandun pa siya. may nakasalubong lang kasi akon g kaibigan.” tinanggal ko na yung hug ko sa kanya at umalis. umalis ka na. Wal a akong karapatan itanong yan sayo. . Ok.” “Ah. please wag mo ih into ung 9 days pang natitira. pag balik ko wala ka na. Sino yung kaibigan mo na yun?” nag grin siya “Ay oo nga pala.Ever After Naka-off phone niya.” Tumalikod na siya pero hinawakan ko kam ay niya “Teka lang. Lumabas ako ng kotse at nag doorbell.. inaantok na ko eh. Nasan na ba siya? Paano siya nakapag lakad kung may sugat siya sa tuhod? Naka uwi na kaya siya? O baka naman may nangyaring mas ama sa kanya. .. Pag dating ko dun. “San ka na naman ba nag punta Bianca. bakit ba lagi ka na lang umaalis ng walan g paalam. Sige na. Maya maya. “Bakit nandito ka?” tanong niyang walang ka emo-emosyon. Kahit ihinto mo pa yun. iniwan na naman niya kasi ako ng walang dahilan. hindi ko alam ang sasabih in ko.. Hindi na ko nag dalawang isip na puntahan siya sa bahay nila. yan na ba ang bago mong hobby? Ang umalis ng walang paalam?” Calling. lumabas na si Bianca..

Napa luhod si Kris. Pag labas namin. Hi ndi maganda tulog ko kagabi eh.... secrets were revealed.” “Labby ka rin ni daddy baby. “Ate.” Hinug ako ni Kristof “I labby you mommy. k ung yung annulment na sinasabi niya kay Steffi. Si Kristof naman naka tingin kay Kris. Kiss ka kay tito. “Baby.. Nakatingin lang si Kris kay Kristof.Day 2 Bianca’s POV 2nd day na.” Tumingin sakin si Kristof. Feeling ko nasa telenobela kami.. hindi ko alam kung ano yung paniniwalaan ko. Si Kris.. . “Annyounghaseyo samchoon” tapo s nag bow. Kahit hindi ko pa siya kita. Busy lang talaga siya. Naiintindihan mo naman diba?” “Eung.. “Samchoon?” nag nod lang ako.. tapos kiniss siya ni Kristof. [Samchoon = uncle] Lumapit si Kristof kay Kris. oh yung ganitong feeling..” L umingon ako.” [Yes] “T ara kain tayo!” “Yay! Kain kain kain!” Lumabas kami ng kwarto. yung masaya. he is your Uncle. ano kayang mangyayari? Mahaharap ko pa ba siya. and I labby daddy too. Pero pano pag nakilala niya si Kristof? Matatanggap niya pa kaya ako? “Mom ! Wake up! Wake up!” “Yes baby? Gusto ni mommy ng lab lab baby.

. Magagalit siya. bakit ganit o? Para siyang alien! Ano yung samchoon? Naiisip ko yung Kim Samsoon eh! Korean ba language nito? Pati. Feeling ko pag nalaman niya to.” tiningnan ko si Kristof “Kristof. wag mo muna ipapaalam sa kuya mo. Humarap si Kris kay Kristof tapos hinawakan sa muka.kay Kuya?” nag nod ulit ako. November 10 yung party nila Mommy.” “Ilang taon ka na?” “Mag three sa November 10. “Harabuji! Harabuji! Let’s Play!!” [Harabuji = grandfather] Umupo kam i ni Krist sa may sala. ganun din eh Kristofer pangalan ni Kuya. Masyado ka pang bata para sa mga ganitong bagay Kris. magulang! Yung s a hotel? Oo.. may girlfriend na ko. Oo nga eh.. anak mo?” nag nod lang ako.” “Loko.” “See. Pupunta ka ba?” “Ah. “Kris. Siya nga talaga tatay. “Ka.” “Hindi naman magagalit si Kuya eh..ay oo nga pala.” “Ahh. biglaan rin kasi to. natatakot ako sa magiging reaction niya eh. sa Korea ko kasi siya pinanganak. “What’s your name?” “Kristofer Dy po. pinag halong Kris at Tofer yun! kinuha ko rin sa name mo!” “At e. matalino. kaya natakot na ko ipaalam sa kanya.” “Anong bata! 16 na ko! accelerated ako noh! Hindi na ko n ag grade 7. ewan. kasi nag desisyon ako ng hindi niya alam. Mag uusap lang kami ni tito Kris mo. Dun siya lumaki. Ay teka. wag mo na kong lokohin. matutuwa pa nga yun eh.. ano ba yung Samchoon na yan?” “Tito yun. Parang si Tofer yan eh. punta ka muna k ay Lolo. ata.. nalaman ko na lang na buntis ak o sa Korea. pupunta ko. pero nag tatagalog yan.. oo eh. Punta ka po sa birthday ko samchoon!” “Ate.. pati pangalan KRISTOFER! Yun! haha. play muna kayo.” “Ne~!” tumakbo na si Kr istof papalabas. hulaan mo pangalan!” .“A-a-ate.. tapos mga kalaro niya Kor eans.

Ano ka ba. nung nawala ka. hindi na nag aaral.... Nung nasa Korea at UK ako lagi kita naiisip. Kris.. sobrang naging patapon yun.” “HINDE! AKO LANG BABY MOMMY!” tumakbo sakin si Kristof. Alam mo ba ate.” “Bakit niya ko pinapasudo?” “Ewan.. kaya nandito ako. madalas ng umiinom. ang tanda mo na. Pwede ba kami umalis ni Kristof??” “Ha. “diba mommy ak o lang baby mo?” . akala ko nag bibiro siya . binata ka na.. yun yung biglaan na lang akong umal is.. omg. kasi. kung nag aaral ka.” “Ate naman eh! Hindi porket may baby ka na. “Dapat. syempre b aby mo rin ako. naninig arilyo na.. Nagsabi ng biglaan sa kanila. MAligo ka na lang! Ay... Ate November 1 ngayon.. ok lang ba dito ako matulog? PLEEE EASE??” “Oo naman.. hindi na kita tuloy bab y. kilala ko! si Bianca!” “Oh pano mo nalaman? Sinabi ni Kuya noh? Ianne tawag namin sa kanya. eh. kung malaki ka na. kaya nga pala ko nandito kasi pinapasundo ka ni kuya sa driver. wala ka kasi nung grade school g raduation ko eh. Ayaw kasi ni kuya na Bianca itawag namin. may inuuwi nga rin yung babae sa QC!” WTF?! Babae?! Sa bahay naming sa QC?! Gag* yun ah!! Hate him. >_< “Babae?? Inuwi niya? Pano mo nalaman?” “Ano ka ba nam an. gagraduate ka na sa march.” “Grabe..“Oo.” “Oo. wala ako nun. grabe... hindi mo na rin ako baby. “ Oo nga noh... ang saya ko nakita na ulit kita.” Hinug ko si Kris “Namiss kita. kasama si Kristof! Ay ate.” “Sige. at kelangan nandun ka na. kung iniinom mo ung vitamins mo. sa Ateneo ako nagaaral diba?” “College ka na ba? Wala ka bang pasok??” “4th yr high school.

” “Talaga? Teka. int ayin mo ko. naka ready na ko.” Calling Tofer Dy “O?” “Nasan ka? Pinuntahan ka ba ni Kris??” “Oo.” Nagnod ako tapos pumasok na ng banyo sa kwarto ko. After 45 minutes. feeling ko wala na akong karap atan pang pumasok sa loob dahil sa mga nagawa ko. maligo ka na. Nakatayo lang ako sa tapat ng bahay nila. Nakatayo lang ako sa tapat ng baha y nila. “Miss.. “Papasok ba ko. buy me an ice cream! Kristof wi ll take a bath muna tapos bili tayo ice cweam!” binaba ni Kris si Kristof tapos tu makbo na si Kristof kay Papa. ikaw lang baby ni mommy mo.” Pero hindi pa rin ako pumapasok.Binuhat ni Kris si Kristof.. Hindi ko alam ang plano ni Tofer. pasok na ho kayo” sabi nun g driver “Opo. sasabihin ko sana na sa ibang lugar na l ang kami pumunta pero binaba niya bigla... oh uuwi na lang ako? Wala na akong mukha pang maipapakita kela mommy at daddy eh... Ano nang gagawin ko? Nahihiya akong pum asok. After 20 mins. hindi ko maigalaw yung mga paa ko.. “Harabuji! Harabuji! Ligo ko ligo ko! Ppal li!!” [Ppal li = faster] “Sige na ate. Mag trike na lang kami ni Kristof papunt ang Ice crem parlor. Gusto mo ng ice cream?” “Ice cweam?? Opo! Samchoon.” “Eh nasa a na? Bakit ang tagal niyo?” “Nandito na ko sa tapat ng bahay niyo. pero ready na ko sa kung ano man yun. “Ikaw talaga! Sige na nga. 12 .” “Teka Tof-Binabaan na niya ko.. nakakahiya naman kung bigla na lang akong susulpot sa paningin nila. nandito na ko. Sumakay ako sa kotse at dumeretso na sa pupuntahan. sa tapat ng bahay nila Tofer..

“Bianx!” “Hindi ko kayang pumasok eh. Matutuwa kayo dito. please?” inabot niya sakin yung right hand niya Wala naman masama kung m agpapakita ako eh. wag mo lang akong ipaharap sa kanila. may bouq uet pa ng flowers.. jackpot po kayo Daddy. dahil matagal niyo na tong hin ahanap.“ “Ha? Bakit naman? Tara na. gaano b a ka-importante to at kelangan itago mo pa samin? Wag mong sabihing nakabuntis k a?!” Nanlaki bigla yung mga mata ko.” ...” “Bianx. and hindi na sila magugulat kung p upunta man ako sa anniversary nila..” “Baby. nag smile saba y ng nod. “Basta. tara na..? “Basta.. kahit ako na ang anlilibre sayo. yung lacoste na bag na palaging out of stock sa m all at yung anak kong babae!” Anak na babae? May kapatid ba si Tofer na babae? Bak it hindi ko alam yun.. pina-upo niya ako sa may living room. After 2 mins naririnig ko na silang bumababa.” Kinuha ko yung bouquet. w ag ka ng kabahan. “Oh para sayo.noon pa lang oh.. “Ano ba kasi yun Dylan? Bakit ayaw mo pang sabihin?" sabi ni Mommy “Oo nga.... Pagpasok namin. please .. Nalabas ko na nga po e h. Halatang inaayos nila yung place. sa ibang lugar na lang tayo p umunta. Humawak ako sa kamay niya. at least nagpakita na ko. madami akong hinahanap! Yung tiffany na bracelet na gusting gusto ko ... hinihintay ka na nila eh.” “Nila?? Tofer. ok? Intayin mo ko dito. Kinuha ni Tofer yung bouquet at inabot sakin.. yung nawawala kong singsing. Alam kong matutuwa kayo sa ipapakita ko. Kinakabahan talaga ako.

papalapit ng papalapit sakin Tumayo na ko kasi nakita ko n a si Tofer “Mom. Sobrang namiss kita anak.” naglakad papalapit sakin si mommy at niyakap ako.” “Kamusta po kayo.. Dad. we’ll be back for dinner..” Tapos nag bow ako. Naluha ako sa mga pangyayari. “Ma. Parang natulala. may 20 points na sya. Ordinaryong tao lang yan dito..” Niyakap ako ni daddy. Importante.” “Okay. Parang ang sar ap nung feeling.” Dumiterso na kami sa kotse. nagulat. Nakatingin lang sila sakin. yung tipong tinanggalan ka ng malaking tinik sa puso mo dahil o k na ang lahat. Teka bakit nga ba ako nag bow? Nahahawa na ko kay Kristof at Nathan! Mukhang nagiging Korean na rin ako ha. “Mabuti naman anak at inuwi mo na ang nagiisa naming daughter-in-l aw. dumaan kami sa may BF pero hindi naman kami .Naririnig ko na sila.” Binita wan na niya ako Lumapit si Daddy sakin. See you.Ok lang kahit hindi ko na mahanap yung nawawala kong singsing. namiss kita. dahil may espesyal tayong bisi ta?” “Opo. May pupuntahan lang kaming dalawa.. tell them to have dinner here na lang para makapag usap na rin kayong ma gkakaibigan.. o hindi ko na m abili yung lacoste bag. B inigyan ko siya ng 5 points para kahapon. OMG! Nandito ka na .” Siro to ha! H indi raw ako espesyal pero ipinaayos niya pa yung buong bahay! Tss. “ang tagal tagal na kitang gusto makita. ang mahalaga nandito ka na. si Bianca.. Mabuti naman at naisip an mong umuwi. Kaya ba nag paayos ka ng bahay at nag paluto. Ayoko nga ma niwala sa kanya. 80 more para maka 100 siya. Dahil dito. nag libot libot sa mall saglit at umuwi ng mga 5:30 sa bahay nila.” “Okay. “Welcome back anak. Kumain kami ng lunch sa lab as. kahit papaano natuwa ako at ngayon 15 points binigay ko sa kanya dahil he did a great job. kaya lang hindi na min alam kung ano yung address mo. call your f riends. Bakit? May du mi ba ko sa mukha? Oh dahil nag bow ako? May mali ba? “Bianca. Pero Dad hindi siya espesyal.

napadaan sa bahay naming. just trust me. “Tita.. Pag tayo y ung magkasama. gusto kong mag expect na may something pa. bakit ta yo nandito? Eto ba yung sinasabi mong importanteng lakad?” “November 1 ngayon... papalapit kami ng pap alapit sa puntod ni Mama. sino yung kai-“Wala yun. Para siyang yung Tofer dati. ba ka nga kamag-anak niya.. Pero nung bumaba na kami sa kotse. bakit nga ba kami nandito? My ka maganak bang namatay is Tofer kelan lang? “Saan nga ba yun dito.” Huminto siya kung saan malapit naka libing si Mama. sayong sayo lang ako. alam niya kung saan nakalibing si mama? Impusible.” “Tof. Andaming tao. pat ang gusto kong maniwala. nasa loob na kami ng Manila Memo rial Park.. ok?” “Oh.. ako po yung asawa niya. Ak o lang.” tuming in sya sa puntod ni Mama. ako po si Dylan pero Tofer po tawag sa kin ni Bianca..” Ngumiti ako at tumungo. alam ko garden u nit un eh. Matagal ko nap o kayong gusting makilala. yu ng nasa mall tayo.. oo. wala naman akong sinasa bi ha? Alam ko naman na hindi mo ako pababayaang masaktan eh. wala kang ibang taong iisipin. hindi ba to importante? Hinde mo pa kasi ako napapakilala sa mommy mo eh. pero hinde ako dinad ala ni Bianca dito sa puntod ... T eka. eto na ba yun. Saan kaya yung sinasabi niyang importanteng lugar? Mer on pa bang mas iinportante kesa sa bahay? Ang weird niya talaga! “RELAK! Hindi nam an kita dadalhin kung saan saan eh. pero pano? May Steffi siya.” “Buti alam mo. hindi rin siya nakabisita dito noon nung kami pa. wag mo na lang isipin yun. ay... ikaw lang ang iisipin ko. Mama.. dapat sakin ka lang naka focus.. At ganun din ako sayo. Hanggang sa… Huminto kami sa tapat nito. yung mga sinasabi niy. “Tofer.... Ano bang meron? Teka. may Nathan ako. Hindi ko naman nasasabin g dito siya nakalibing eh. Nakukwento ba niya ako sayo? Kung hinde niyo pa po alam. After 15 mins.

siya yung tumatayong daddy ni Kristof. Ma may Nathan na kasi ak o eh. “Thank you Labby. Tulungan niyo po ako.. alam mo naman yun diba? Sorry...” Tumungo lang ako. kung ng duwag ng anak niyo...... “Pero Ma. iiwan ko na po muna kayo. Nakita ko si Tofer naka tayo sa may tapat ng pintuan ng passenger’s seat.. alis na kami ni Tofer..” “Ma anong tingin niyo kay Tofer? Sa tingin niyo po ba sinc ere siya sa mga ginagawa niya? Naguguluhan po kasi ako eh. ang gwapo niya noh? Sayang hindi mo siya nakilala bago ka pumunta d yan. “Tapos na? Tara na?” ngumiti ako at tumungo.... I miss you sooo much. medyo nagssway na ang mga ito. napaka swerte nung magiging bago niyang asawa. Hindi ko alam kung m ahal ko pa siya. Pero wag kayong mag alala.. .. hindi ko mapigilang ngumiti. Mama.. mag didinne r pa kami sa kanila eh. hinawakan niya ak o sa balikat..” Habang nagsasalita si Tofer.. I love you. kahit isang malakaaaas na hangin... parang perfect son-inlaw na siya. niyakap ko si Tofer.niya. kung ma-aannul yung kasal naming. hindi ko pa po kasi kaya pang sabihin eh.” tinuro ko yung part sa checst kung nasasaan ung heart... may kasal anan ako. kelangan kita ngayon. “Maiwan na muna kita. bigyan ko siya ng chance dahil alam kong sincere siy a’ sagot mo.. “Sige Ma... Sige po. magbigay ka ng sign. alam ko naman na gusto niyong mag-usap ni Bianca eh.. Nap atingin ako sa mga puno. siya lang yung lalaking nakapag paiyak sakin dahil sa sakit. “Ma.. dadalhin ko po si Kristof dito next time.alam kong kelangan niyong magusap eh. oh hinahaunt lang ako ng past namin. Eto na kaya yun? Habang humahangin pa.” tapos kiniss ko siya sa righ t cheek niya at pumasok na ng kotse.” Tumalikod na ko at na sisimulang mag lakad papunta sa kotse. Habang pauwi na kami sa bahay nila hindi ko mapagilang tumingin sa kanya. sakit di to oh. Nung bin uksan ni Tofer yung pintuan nung passenger’s seat biglang humangin ng malakas. Pagtapo niyang kausapin si mama.” Nag pause ako for 10 sec. itatak e ko na yun as a sign na ‘oo. Ma.. kung sa tin gin niyong dapat akong maniwala kay Tofer at bigyan siya ng chance.

naka ready na ang lahat. kelangan niya ibalik yung nawala niyang. “Buti naman at nagpakita ka na kay Dylan.. Ang saya. alam mong tama to.. pati mga bisita! “HOY!!!!!!! GRABE ANG TAGAL NIYO NAMAN!” “Matagal? Saglit nga lang kami eh! Tara kain na tayo!” “Carla. drink s. Pumayat kasi cupcake ko eh.. hinde naman pwede m ag tago si Bianca habang buhay eh. hindi ako matutuwa. tama yung ginagawa niya dahil masaya ka yo pareho. Vander. Napansin ko rin na close na rin silang 5. etong si Bianca gutumin noh? Grabe. maliit lang ang south. Mga 8 o’clock nag start yung ‘toma nation’ namin.. Pagtapos naming kuma in. medyo na feel ko na nakaka-op pero masaya ako ka si alam kong mas tumindi friendship nila kahit wala na ako. an g sarap ng feeling.....” Ako na naman ang topic nila. makikita’t makikita rin ni Dylan si Bianca. Sana wag naman. .” tapos tuma wa silang lahat “Hoy Vander narinig ko yun! SHATAP!” “Pasensya na Vander. Mas gugustuhin ko ata na OP na lang ako kesa ako yung pinag uusapan eh. Carla. pumunta kami sa may pool. si Ryan. ang dami nilang napaguusapan na hindi ko alam.” “Korek! Kahit nga kay Ryan ayaw ipaalam eh! Ang hirap kaya mag tago ng secret sa taong lagi mong kasama sa bahay. nag pabili pala sila Mommy at Daddy ng maiinom nam in dahil alam daw nila na mapapatagal an gaming pag kukwentuhan. food.” “Carla. Kumpleto kami. napapangiti kami. Feeling ko kasi madudulas tong mga to about kay Kristof eh. bawat magkakatinginan kami... Pag dating namin sa bahay nila. Bianca! Aka la namin ni Mae mag tatago ka sa kanya habang buhay eh.napansin kong ganun din siya. ako at Tofer.” napatingin siya sakin “HE HEHE! Let’s eat!” Hindi na niya tinuloy dahil alam niyang.. LOL K umain kami ng dinner sabay sabay. Mae.

Ayan hot seat na si Tofer. “3 na pala! Kelangan na namin umuwi ni Vander. haha! Masyado akong nag enjoy sa kwentuhan eh. ang dami talagang nangyari sa kanila habang wala ako. Nagreminisce kami.“Oo nga..” Ganun? Tss.. “Bianx. K ristof..” .” OMG ako rin pala may anak pang uuwian.. dito ka na lang matulog. tinatamad akong magdrive eh. pero ang sabi naman nila sakin. I miss you. dahil hahanapin at hahanapin ko siya. baka kasi maasar pa si Tofer ng tuluyan Mahaba habang kwentuhan yung nangyari. Maliit lang ang south. Hindi namin napansin n a 3:00 am na. wala daw kasi ako. Tokis na naman. hindi worth it yung m ga memories na yung dahil kulang daw. may anak kaming nag iintay sa bahay!” “Oo nga pala. pack up na tayo. Umuwi na sila Ryan Mae Carla at Vander. Balita ko madami kang inuwing babae sa QC? Ano mo yung mga yun? ” Nagtawanan sila Ryan “Baka akala niya ikaw yun kaya inuwi niya! Hahahaha!” Ayan! Gusto ko tulo y makita yung mga yun! ano kaya itsura nila?? Kamukha ko nga kaya? “Hoy! Hinde nam an sila tumira dun noh! Overnight lang sila dun!” “Bakit Dylan? Pagising mo ba. Pati hinde rin siya makakapagtago. Putik nakalimutan ko tuloy na may anak na ko...” Niligpit na ng mga mai d yung mga kalat namin.. XD “Manahimik na nga kayo!! Wala lang yung mg a yun!!!” Iniba na nila yung topic. Ako na lang ang natitira pa dun. Mabut i naman at hindi na ako yung topics. goodnight baby. “Talaga lang ha! Hanapin mo mukh a mo. “Sige. napa nsin mong hindi sila si Bianca??” Tawa ulit sila.

” Nagulat siya sa sinagot ko.” “Sabihin mo na lang kasi sakin na gusto mo akong matulog dito.Perooooo.? Pag balik niya.. “Eh.” “Gusto ko dito k a matulog. magshower ka na at pumasok ka na lang sa kwarto ko. inaantok na ko eh.” Humiga na ako sa kama niya. That’s so l ame.. Tara.” “Alam ko namang hinde ka papayag eh.. Ku nin ko lang yung susi. Nilapitan ko siya.. Pag labas ko ng banyo nakta ko si Tofer nakaupo sa may couch sa taas. ”Pumasok ka na. ok lang ba?” “Oo. Pu masok na ko sa loob at umakyat para makapag hilamos na. Weird talaga nun. Pinatay niya yung electricfan at binuksan yung . Napansin niya akong nakatayo sa may pintuan. “Oh eto ang da mit.. hinde yung gagawa pa siya ng reason na tinatamad siya mag drive. kung kami pa rin. Inintay ko lang siya.... hatid mo na ko. pagtapos kong mag shower nakita ko si Tofer. halatang ayaw mo talaga akong makasama overnight. I was dangerously in love.. Imaginin niyo. Pinag mamasdan ko lang siya mu la sa may pintuan. Dito ba ako matutulog? Oh mag papahatid pa ko.” “He he. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh.. bakit ko pa i-tatake yung risk na yun?” “Bakit kasi hindi mo subukan. siguro palaging maganda yun g panaginip ko kasi ganito yung view ko. hin di yung sasabihin mong tinatamad ka mag drive. way back the n. Habang siya nasa baba pa rin gulat. Mahiga ka na. May hawak na towel at damit. nag papatuyo ng buhok.” Kinuha ko yung damit at towel tapos nag shower na ko. si Kristof! Namimiss ko na. ala m kong pagod ka eh.. Wag ka ng tamarin. hahatid na kita.” Sabihin niya na lang kasi sakin na gusto niya ako matulog dito. “Tara na. Naglakad na papasok ng bahay si Tofer para kunin yung susi. sige hahatid na kita.

omg. Bakit? May aids ka ba?” “Ah..” Tinanggal ko yung hug ko at tumalikod na. si Tofer. Ang sarap nung feeling. hindi ko to kwarto ha.. ang weird lang nung feeling kasi nakatabi ulit kita. Kristof.. Tha nk you for making me this happy today. ~teka. I really missed you.. Tapos tumabi na siya sakin.. Pero ewan ko ba. sana ganito na lang palagi. “Ang weird ba ng feeling?” tumungo ako.aircon.” Bumangon siya pero hinawakan ko yung arm niya. Chapter 9 Day 3 Idinilat ko ang mga mata ko.~ Napaupo ako s a may kama pag tingin ko sa right ko.... hindi naman sa ...”Labby. Bakit ba inopen ko pa yun g topic na yun!! dun nangyari si Kristof eh! sana hindi na siya mag tanong! “Oo ng a eh.” Party. hinde missED eh.. ang saya saya ko ngayon. may nangyari satin nun. third day namin to. ang tagal tagal na ka si nung last eh. wala wala... Labby... ok ka lang naman diba? walang masamang n angyari sayo? Diba?” “Masamang nangyari? Wala.. Magiging special din kaya katulad kahapon? Oh papalpak na naman siya? Well.” Tumalikod na siya sakin. parang napakababaw kung sasabihin kong SOBRA SOBRA yung nagawa niya for today. Hinug ko si ya tapos bumulong sa tenga niya. Sige na tulog na tayo. para siyang ba ta kung matulog. Hindi ko mapigilan yung sarili k o. “Sige dun na lang ako matutulog sa sahig. “Wa g na. Bianx. . Napangiti ako.. Natutulog pa rin. iniisip ko kung anong next na ma ngyayari samin. Habang pinapanood ko siyang matulog naala la ko bigla. parang si. yun pa yung party dito. thank you talaga.. I really miss him.

bumangon ata siya. well. eto nahuhulog na naman ata ako. Humiga ulit ako at ngayon. eto na naman si Kristof..” Nasa kwarto ko pala si Kris ha! Hahampasin ko na dapat siya samay dibdib pero. . pero bigla siyang napangiti.” “Kristof!! Play with samchoon!!” narinig ko si Kris sa bac kground.. sooner? Lol Tinititigan ko pa rin siya. since 9:30 am pa lang yung huling kita ko sa oras. at kamukang kamuka mo siya… “Bzztbzzztt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “UMMA! O DI YA??” [o di ya = where are you] Nako. Pero biglang naram daman ko yung kamay niya nasa may waist ko na. “APPA????Kelan niya bisita Kristof?” “Pupunta na lang dyan si Daddy next time. nakikita ko na si Kristof pag laki niya. Mom I’m hanging! I will pl ay with samchoon! LABBYYY!!” [eung = yes] “Oh eto ang damit. “Kasama ko si Daddy mo” pabulong kong sinabo. Nang gigilaiti ako sa ga lit pag naaalala ko eh.uhh.. ok?” “Okay! Teka. “Nandyan pa si Samchoon?” “Eung. oh well. Ayoko na nga isipin. napadilat ako bigla.?” nag pause ako “Tuwing nakikita kita. For 5 minutes naka tingin lang ako mukha niya.. nakahara p na ko sa kanya..” Mahina kong sinabi. Pinikit ko mga mata ko. Naramdaman kong gumalaw si tofer..pumalpak siya.. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh. tulog ka k asama ni Daddy ko???” “Mm-hmm. nung napatingin ako s a mukha niya. He’ll find out soon. Kelan ba y ung huling araw na natitigan kita ng ganito.. “Bakit mo ba ko pinapahira pan ng ganito Tofer. sinubukan kong matulog ulit. Hindi kasi alam ni Tofer tunay na ugali nun eh. w rong timing tumawag. hindi naman dahil sa sila ni Steffi… nagagalit ako d ahil si Steffi yun.. Dito siya tulog eh. haaay.. magshower ka na at puma sok ka na lang sa kwarto ko.. pero sumablay lang. Pinagmasdan ko ulit siya. :-\wala.? ang tagal na. hindi ko mapigilang hin di ma-in love ulit sayo.

” “Ser. kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit. Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy. kain na tayo.” “Tss. dun na ko nagising. “Manang paluto naman kami ni Bianca ng pagkain oh. Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!” “Alam mo pala na wala siya dito eh. Naglilipat lipat lang k ami ng channel. ok lang po ba kung iintayin niyo ko?” “Ha? Matagal pa ba?” humarap siya sakin. mamamaleng ke pa ho ako. nanonood lang kami ni Tofer. minsan lang kaya! Teka. at bigla siyang nagsalit. Inabot na nung babae yung sulat niya.” Biro niya. “Grabe. Baka naman matunaw na ko nyan.” “Ive imagined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. totoo naman eh.. well. nilipat ko ulit yung channel. “Sige po. habang papalapit na ng papalapit yung lalaki. “I’ve been looking forward to this day for a long time .” Nag grin lang ako. . “Kanina ka pa ba gising?” “Hindi naman.Bumangon ako. ay teka! hin de hinde! Mali pala! “Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko !” “Hoy.” Sa may living roo m lang kami. intayin ka na lang namin. gusto ko siyang makasama sa iisang kwarto. “Ok lang ba?” nag nod ako. solo lang nil a yung daan.. anong oras na ba? 10:30. Bumaba kami at dumeretso sa may living room. baka isipin niya . an gaga aga tinititigan mo na ko k agad. bakit pumayag ka na dito ka matulog?” Nako. nung humarap lang ako sayo. nanonood ng tv habang hinihintay si manang.

. “Uhm. Nung natapos na yung palabas. hindi ko mapigilang mag tan ong kay Tofer.. Tof. May ke langan daw kaming gawin eh.. Natulala kami ni Tofer sa palabas. hindi ba pwedeng ikaw na lang? Ganun. “Sino yun?” tanong ko. Habang kumakain kami. “Sa totoo lang hindi ko alam. “Pa rang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” “Oo. ok. “Kaibigan ko. at ikaw naman yung babae! Parang t anga. yung iba siguro ga nun. Napatingin ako sa kanya.” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napatingin siya sakin “Hinde ah! Bakit? Nagustuha n naman kita ha!” “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss. Plastic. Nagulat yung babae at napahiga .” ^_^ <--Tofer >_< <-. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong.” Uuwi siya? Eh. ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo?” Umiling si Tofer.” “Nagustuhan pa rin kita. sakto tinawag na kami ni manang para kumain. pinapauwi ako sa QC.. nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing. sige..” Y umuko siya tapos tinuloy ang pagkain niya... “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla.Bianca *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone niya “Hello? Oh? Ngayon na? 1? Si-sige..” Nag pout lang ako at tuloy tuloy pa rin sa panonood. Hindi na namin halos n apansin na nakarating na si manang.Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin. diba 3rd date n amin to? .

Easy easy lang.“Uhm.. ah.” nag nod lang ako. 30 mins. Dylan’s POV Earlier. Baby. gu sting gusto ko siyang yakapin.. dun ka na lang maligo sa inyo. Biglang gumalaw si Bianca at yung pusisyon niya.. gusto mo ba malaman?” na g pause ako saglit. hanggang sa hindi ko nama layan.. " nag pause na naman ako. Narinig niya kaya? Siguro hinde. babawi na lang pag tumatabin gi. nakaharap na sakin.” Oo ok lang. pero wag kang magagalit ha? Hmmm. ok lang naman eh. pero.. madami ka masyadong naiisip na ‘p ossibilities’ minsan naisip ko na sana katulad na lang ako ng iba.. Ng nakalip as nung matulog si Bianca. *Bzzzzzttbzzzt* ~Ang tindi naman mag vibrate ng p hone na yun~ . “Labby. eh what if kung maha l niya pa ako? Pero malamang hinde. bakasyon naman eh. naiisip ko kasi na katabi ko si Bianca. nakatulog na pala ako. Sino ka ya yung tumawag sa kanya? Bakit kaya siya pumayag na umuwi ng QC. at least I’ll be spending my day with Kristof. ‘Dylan. Tumalikod na ko sa kanya. Oh well.hindi kita makakasama ngayon eh.. nag sstruggle p ara lang makapasa. you just have no clue. Ang hirap maging matalino. Nag smile siya ng pilit. “Ihahatid na lang k ita after natin kumain. “My love for you is bigger than all the universe combined . “Ha.... O-oo naman.. May Nathan na siya. a lam mo ba kung gano kita ka-mahal? Hinde? Alam ko. pero pinipigilan ko sarili ko. hindi pwede.. sasagutin niya ba si Nathan kung hindi niya gusto yun? hay Dylan.” Nag smile siya..... ok lang naman sayo yun diba?” OF COURSE ok lang! I’ll be spending my time with Kristof. H indi ako makatulog. Mantika to kung matulog eh. Para no worries. “Sige sasabihin ko sayo.. Humarap ako sa kanya pero nakatalikod siya sakin. Hindi ka na niya mahal’ sabi ng utak ko. babalik muna ko sa QC.

nafeel kong gu malaw siya." Pa-ulit ulit kong naiisip. nabigla ata. gusto mo rin akong makatab i. "Grabe. Nandyan pa si Samcho on?" Iniintay ko ulit siyang magsalita pero.. Wa la kaming choice eh.. nung humarap lang ako sayo. Hindi ko na mapigilang ngumiti. wala na. an gaga aga tinititigan mo na ko kagad. Pumayag naman kami ni Bianca na mamalengke muna siya. Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!" Nako. at nag salita na ako. Nag palit ako ng pusisyon at humarap sa kanya. "Tuwing nakikita kita. dun na ko nagising. Nafee l ko na naman na tinititigan niya ko. Nilagay ko yung kamay ko sa may waist niya. Gusto ko siyang yakapin pero baka magalit siya. nalaman niya..." "Ts s." na. Natulog ulit ata. "Alam mo pala na wala siya dito eh. minsan lang kaya! Teka. Daddy? Si Papa kaya yun? "Mm-hmm.. nakafeel ako ng weird feeling sa tiyan ko. bak it pumayag ka na dito ka matulog?" Aminin mo na kasi. "Kanina ka pa ba gising?" Oo. kain na tayo. kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit."Hello?" nagmurmur ata siya "Pupunta na lang si Daddy dyan next time. h indi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo." nung sinabi niya yung last sent ence.hihirapan na siya? "Tuwing nakikita kita. binaba na ata niya. nagbabakasakaling baka dumilat siya.. "Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko!" "Hoy. kaya hindi ko dinilat mga mata ko "Bakit mo ba ko pinapahirapan ng ganito Tofer." biro ko. dumilat ako at nakita kong nakapikit na si ya. Baka naman matunaw na ko nyan. hindi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo. pero sabi ni manang mamamalengk e pa raw siya." Niyaya ko siyang kumain. Nafeel ko na nakatingin siya sakin. naramdaman ko. Pumikit ako. syempre. narinig ko lah at. ok?" kahit medyo mahina narinig ko. Bumangon s iya. LAHAAAT! "Hindi naman. . Humiga uli t siya.

Habang kumakain kami..” Hindi ka tanga bianx. sol o lang nila yung daan. It started with a kiss yung title. “Parang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” AHHH!! Sa amin pala nangyari yung ganun. habang papalapit na ng papalapit yung lalaki. Tama yung inabutan niya ko ng letter.” “Ive im agined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. Hindi niya pa pala nakakalimutan yun. Nagulat yung babae at napahiga . Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy. Tinawag na kami ni manang para kumain. “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla. Palipat lipat! ayaw matigil sa iisang channel.Nasa may living room kami nanonood ng tv. ayoko lang mag patalo sa ‘so cold’ mo! Nag pout siya tapos tinuloy namin yung panonood hanggang sa matapos yung palabas. nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing.. “Oo. Nilipat niya ulit ito. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong. . Inab ot na nung babae yung sulat niya. Grabe tong si Bianca. nakakahilo manoo d. Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin. at ikaw naman yung babae! Parang tanga. Taiwanese yung mga artist a. Parang napaka familiar nitong pangyayaring to ha. at ngay on sa isang cable na channel. Napatingin sakin si Bianca. nararamdaman ko ng may itatanong sakin si Bianca konekt ado sa napanood naming. pero hindi ko pinana sin kasi sabi ko ‘Ayoko sa taong bobo’. sakto tapos na yung pinapanood naming. “I’ve been looking forward to this day for a long time . Shiet.

Plastic. “Uhm....” Hindi ko alam kung bakit hindi ako t manggi. na hindi ok. wag. tinuloy ko pa gkain ko. kung hindi ok sayo yun.. “Nagustuhan pa rin kita. kasi. . May kelangan daw kaming gawin eh. bata pa lang ta yo alam ko ng mahina ka. “Ha.hi ndi kita makakasama ngayon eh. be here on time ok?” “Si-sige. hindi na ko pu punta. ok lang naman sayo yun d iba?” Sabihin mo lang kung hindi ok. sige.. “Hindi ba pwedeng ikaw na lang?” “Nope. pinapauwi ako sa QC.” Binaba ko. Hindi naman diba? or. “Sa totoo lang hindi ko alam.” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napangiti ako sa kanya.” “1?” “Yup..” I lied. babalik muna ko sa QC. 6 pa naman yun g party pero sasamahan mo pa akong bumili ng damit at magpa-make up... sabi ni Tita isama daw kita!” “Ngayon na?” “Well...” *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “Hon!" “Oh?” “M dedebut yung cousin ko. ok.. sabihin mo lang na ayaw mo.” Sab i niya. “Ka ibigan ko.” “Ganun. Be here ng mga 1. yung iba siguro ganun. “Hinde ah! Bakit? Nagustuhan naman kita ha!” Oo. matagal na kitang gusto. “Sino yun?” Sasabihin ko bang si Steffi? Hinde.. Tof. ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo ?” Umiling ako.” Sigh.. O-oo naman. Nakayuko lang si Bianca.“Uhm.. Masisira yung mood.. ah. She’s expe cting you to come. “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss. baka mali ako. sabi ni tita isama daw kita..

Mga 7 pm . ku ng sinabi mo sanang hindi ok sayo.. May nagtext ata. samantalang ak o.. “Sino yung nagtext?” “Ha? Ah.” Yun na lang ang nasabi ko. Ikaw.. hindi kita makakasama. Isang text lang sa kanya ni Nathan. Third date natin to. Saktong 6 nagstart yung party. bakit nandito ka?” “Ahh. parang natinik ako sa mga sina bi niya. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” “Ikaw dapat tinatanong ko eh. sumikip ung dibdib ko. bakit ka nandito?” “Ah. Pagdating namin sa bahay. . “Ihahatid na lang kita after natin kumain.” nag nod lang siya. pinsan kasi ni Steffi yung debutant. si Nathan. ok lang naman eh. Naligo na ko kaagad at dumiretso kela Steffi. Hi Mae... dun ka na lang ma ligo sa inyo.. Habang nasa sasakyan kami.” Mae?! Nandito si Mae??? NAKO! Malalaman ni Bianca ang mga to! Nakita ko na s iya papalapit samin “Uy nandito ka rin pala! Si Bianca?” Wow.. “Ahh. umuwi kami ng b ahay para makaligo ako at makapag bihis. napangiti na siya. kelangan ko pang magpakahirap para lang mapangiti siya. nakatingin siya sa cellphone niya. susundin kita. napangiti siya. ti nawag na lang niya si Kris. mas mahalaga ka kesa sa party na yun. nice to see yo u too.” Nung pagkasabi niya ng nathan. Eh kilala ko yung mom. Nakita ko sa labas si Ryan “Dylan!” “Uy Ryan. so ininvite kami ni Mae. Stude nt namin yung kapatid nung debutant.Ngumiti ako ng pilit.. hindi na niya ko pinalabas pa ng kotse. Sinama han ko lang siyang bumili ng damit sa glorrieta at mag paparlor.

Naguiguilty kasi ako pag nakikita kita sa mall na tumitingi n ng damit pero hindi mo naman binibili. dati sabi niya wag daw kami masyadong gumastos kasi nag iipon kami dahil ayaw n a niyang umasa sa family niya. sayang lang kung bibili tayo eh. yung mga semi formal ko hindi na k asya dahil tumaba ako since nung naging kami ni Ryan.. “Hon. sabi ni mommy bilhin ko daw lahat ng gusto ng asawa ko. r ich tong asawa mo! Wag mo na isipin yung ipon. Magkahiwalay kami ng table ni la Ryan. T_T “Tara. hiram na lang ako kay Carla... wag ko raw hahayaang maging malungkot yung asawa ko kasi baka pag tumagal daw iwanan ako. wag na lang. please... Mae’s POV Earlier. ano ba . at ayokong mangyari . Sana iisang table na lang kami para naman makapag kwentuhan kam i. “Hon. bakit ayaw ba niya kay Steffi? “Hon. Whatever.. omg. sayang... “Hinde.” Nag roll yung e yes ni Mae sa mag sabi niya ng Steffi. semi-formal lang naman. Stop that attitude nga. kelangan natin mag ipon...“Hon. bili tayo ng dam it mo. bakit?” Wow.” “Sorry.. puro casual lang. so hindi siya invited.. I know nasabi ko na kelangan n atin mag tipid. ipunin mo na lang yun pera .” nag smile lang ako.” “Pero Ryan. pero ngayon. pumayag ka na. but hindi ibig sabihin nun.” O_O “Ikaw ba yan? Bibilhan mo ko??” “Oo naman..” I WANNA BUY! Huhuhu. aattend tayo ng debut. para may masuot ka.” “MAE.” “Steffi? Ugh. hindi na kita pwedeng bilhan ng kahi t na anong gusto mo.” But wala a kong semi formal na damit. ano ka ba!” “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” “Cousin ni Steff i yung may party eh..

bak a magalit siya sakin. kelan mo ba gusting magpakasal sa simbahan? Kasi ako. ang tawag saki n ni Tita ‘anak’ at sabi niya pa.” ^____^ Hinila ko siya papun ta sa kotse. nag lagay lang ako ng powder. Nagpunta kami sa mall at namili ng mga damit.... Pag labas ko. intayin mo na lang ako dito” Pumunta ako ng washroom. ako na lang nag make up sa sarili ko.un.. Kelangan terno tayo. kaya tayo nasasa is ang bahay. ok lang as long as mag kasama tayo. blush on at lipgloss. Kaya pala nung one time na nag dinner kami sa kanila.gusto kong himatyin sa mga sinasa bi ni Ryan. pano ba . Maganda na ko sa mga mata ni Ryan ^___^ at the party “Ry.. kelangan lang maging mukhang present able. “bad trip! Ang tagal tagal nating nag tipid! Pwede na pala tayong mag shopping! Tara! Bili na tayo ng susuot natin!” “Bakit natin?? Ikaw lang naman bibilhan ko!” “Hindi ako bibili hanggang hindi ka bibili. ikaw na lang iniintay ko..” SABI NG MOM NIYA?! “A-alam ng mom mo??” “Yup.” “Kelan pa? Pano niya nalaman? Nako.” O M G. “Babe. punta lang ako ng washroom. omg! Nandito rin si Bianca! Hindi to magiging boring para sakin! “Uy nandito ka rin pala! Si B ianca?” Si Bianca kagad hinanap ko. kahit wala na ngang church weddi ng eh. Pag uwi namin naligo na kami at nagready para dun sa debut.” Tinanggal ko yung hug at sinabing. nakita ko si Dylan.. Hum ingi na ko ng persmission niya..” “Simula nung pinakasalan kita. “I love you. wag daw tita itawag ko. sila bumili nito para satin. pati ni Daddy.” Niyakap ko si Ryan. ayoko mangyari un. Gusto ko pareho ng date nung kasal nila Mommy mo. I can wait. omg. Pumayag sila.. si nce hindi ko naman kelangan magpaganda dun. pero patuloy pa rin yung p ag tawag ko sa kanya ng tita.

.. nakakairita lang talaga siya. ano ba. Habang nasa sasakyan na kami *bzzzzt* From: SangMin <33 T his will be a slow parade of seconds. hours and days. "Ayoko talaga siya. humahanap na lang ako ng tamang timing. “Steffi? *roll eyes* Ugh.” “Sinira? Ano ba ginaw a niya?” “Ha? Ah.naman! Mukhang wala akong kakilala dito sa party na to! “Hon. Nakakaasar. Hindi pa sinasabi samin ni Dylan na sila na ni Steffi. Hindi ko alam kung bakit k elangan niya sirain yung relasyon ni Bianca at Dylan noon eh.” nag smile lang si Dylan. timing n a pag pumitik si Bianca. I reall y don’t like her. minutes. S teffi. Whatever.. hay.” “Hon. iba talaga yung tingin ni Steffi kay Dylan. “Oh bakit nakasimangot ka?” Habang nakatingi n pa rin kela Steffi sumagot ako. pipitik na rin ako. ano ka ba!” Oh. hindi niya kasi alam yung ginawa niya kay Bianca!! “Sorry. But who am I to judg e her that time? pero ngayon. Bianca’s POV Hinatid na ko ni Tofer p ag tapos namin kumain. wala yun. so hindi siya invited. sa party nila years ago. Bo go ship da jagiya! I love you! . geez. Ang panget talaganiya. I don’t like her. but when I get t here and be with you. anong ginawa kong masama? “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” inosente kong pag tanong “Cousin ni Steffi yung may party eh. time flies. Stop that attitude nga. alam ko n a kaagad.” Hay n ako... nakita ko na kasama niya si Steffi.” Oo.” Oh. Hindi pala kami magkatable ni Dylan. Hindi ko alam kung bakit. napansin ko na. pero dati pa lang..

si Nathan. Nap ansin ata ni Tofer na nakangiti ako. pumayag s iya sa sinabi ko.” ¬_¬ <-.” Tumingin ulit siya sa daan at bl angko yung expression niya “Ahh. hindi k o na siya pinababa pa ng kotse. nakatingin kasi siya sakin. ugali. “Umma. Little Bianca rin pala! v^_^v “Mommy. “Sino yung nag te xt?" Sasabihin ko ban a si Nathan yun? Oo. and besides ihaha tid na niya rin naman ako eh. napaka simple ng sinabi niya pero nasweet-an ako. jagiya = honey/baby/darling] Napangiti ako. tumabi ako kay TJ (Tofer Junior) asensado eh.. isipin niyo. It made me smile from ear to ear. Sabi ko sa kanya. waaah. wala akong magawa. tulog na nga lang ako. pabal ikin mo na dito samchoon!!! Mas saya siya kasama kesa sayo eh! Haaaay. naka . Text lang naman eh. Nagbye na si Kris kay Kristof at nagpromise na babalik siya ulit. tatawagin ko na lang si Kris. Tinawag ko si Kris na buhat buhat si Kristof.. mahirap na. What a bore.. Kung hindi ko lang mahal to siguro tinapon ko na to sa ilog pasig! O kay a binato ko na siya kay Tofer matagal na panahon na! joke lang ^_^v Natulog na l ang rin ako. etong mga to tal aga oh.[bo go ship da = I miss you. itsura at katalinuhan nakuha nung bata! Anong nakuha niya sakin?? Hindi nga siya mabait eh Y_Y mapag mata rin tong batang to. 3:00pm na. Akala ko Tofer Junior lang siya eh. “Ha? Ah. Bonding talaga yung ginawa. baka makita niya pa si Kristof.” [Mom im bo red] “Na do!” [me too] Ngayon ko lang napansin na may nakuha sakin tong anak ko na t o. Pagdating namin sa bahay.” See? cold reply. sim sim hae.Bianca’s facial expression Binabawi ko na pala yung little Bianca! TOFER JUNIOR NGA TALAGA SIYA! >_< Ang lakas talaga ng dugo nung lalaking yun.. At ganun nga ang nangyari.

.” [I don’t know] Ay bob o. “ o wait! how about. “MOM!!! LIGO KA NA! BAHO KA NA EH!” nagising ako kay Kristof. Ngayon ngingiti ngiti ka! Pff. Naligo ako dahil ayaw akong ikiss ng anak ko dahil raw mabaho na ko. . I think I like Mcdo. >_< Oo na ako na may kasalanan. “Tawag na lang ak o Mcdo ok?” nag smile siya sakin.OMG! Anong oras na ba??” tumingin ako kay Kristof. Im a battered mother.bukas pa aircon. Argh. Awts. “Mo ru get soh yo.” >. “Oh. You cook?” dun din pala mauuwi yung usapan.< ano ba talaga? Huhuh. Fine fine. Wow thank you baby for waking me up.. Tss... Y_Y “You’re baho! Take a bath na! wala na sun mommy!” “What do you me an ‘wala na su-. COOK!!!!” Hay nako. minsan win iwish ko na sana hindi pa siya nag sasalita. nako. Spoiled.” “Nonono.?? Finally sumagot na siya. alam niyo ba yung feeling na mag 3 years old pa lang yung anak niyo tapos diretso na dila?? Waaah! Feeling ko hindi ako 23 years old eh! feeling ko ang tanda tanda ko na dahil dito sa batang to. “I want Jabi m ommy.” hinampas ako ni Kristof sa may braso. pum asok si Kristof sa kwarto “BE GO PA!!” [I’m hungry!] hawak hawak niya yung tiyan niya. kain ka na!” “Wala tayo pagkain! Harabuji went out. Nung nakabihis na ko at lahat lahat.. Maling tao inuutusan niya. Hindi pa pala marunong mag basa to.” “Then I’ll call Jollibee. nakatingin lang siya sakin Well. Pinagluluto niya pa ako. “Anong or as na ba? Kiss mo muna si Mommy.

thank you sa flowers . sinong siraulong tao ang mambubulabog ng ganitong oras? Malamang yang nag babang ng gate namin. kasi hindi kita nakasama ng mata gal... kaya nag ganitong damit ako. ^_^v Mga 10:30 pm na at ma y kumakatok pa rin sa may gate namin. Si Tofer. umorder kami ng jollibee.” Lumabas ako at binuksan ko yung ga te... So much for this ‘spending time with Kristo f’ sana si Tofer nalang nakasama ko.“What do you wanna eat ba? Mommy will cook it for you. may hawak na bouquet ng bulaklak. bakit kaya siya naka semi-formal na damit? “Anong okasyon? Bakit ka nakaganyan.. gusto ko lang maiba ngayong araw. Wala akong choice kung hindi i-check kung sino yung taong yun. Binitawan na niya ak o at nag smile siya sakin “Kumain ka na ba? Gusto mo kumain sa labas?” .” Gusto kong sabihi n na ‘ako rin na miss kita’ pero ayaw niya lumabas sa bibig ko. Haaay. “Na miss kita. Galing siya sa restaurant namin.. Humaba lang ang pagtatalo namin ng dahil lang sa kakainin. Nakatul og na si Kristof sa kakanood ng tv.” Hinawakan ako ni Tofer sa may balikat at hinug..” “I want chicken! Jabi chicken!” “W hy not order???” pinapahirapan mo ako anak. “Ok!” ^___^ “ At yun nga. Buti naman at napagod na siya.” “Weird ka talaga.. Huhu. ganun din eh. “Ano ba to. “Hi.. pag tingin ko. Nakakapagtaka naman..?” ngumiti siya tapos napakamot sa u lo “Wala lang. Sakto rin dum ating si Papa.” Tapos inabot niya sakin yung bulaklak. 10:00 pm na at wala pa rin akong text o tawag galing kay Tofer. y un nga lang mas bully si Tofer Senior kesa sa Junior. anyway. parang siya yung nakasama ko.

.. I guess I’ll be seeing you tomorrow?” “Eh. Haaaay.. Pero sa totoo lang.... kung hindi anak namin. I’m falling harder. wala kaming 4th date. parang feeling ko itatanggi niya. hindi tama. I’m falling f or him. para ng kinakahiya ko si Kristof. para hindi halata. akala ko kasi hindi kita makikita ngayon. don’t forget to text me. sige. pero sa iniisip ko. Dahil dun.. hindi ko namalayan na may mga kakilala na pala ako ng nakakasalubong.hindi naman nila ako nilalap itan eh.. ok lang?” Nag nod siya.. sana si nama ko na lang sila Carla at Mae. parang ang selfish ko.... ipapakilala ko na s i Kristof sa kanya. Kristof kasi eh. binilan ko siya ng mga damit at mga laruan. may lakad kami ni Papa. sweet.” ki niss niya ko sa cheek at umalis na. naging mabait siya sakin buong ar aw! ^_^ Habang nagiikot kami. I think. kelangan ko pa tulo y mag sinungaling... “Bianca ! Bianca! Be go pa!” [I’m hungry] “What do you wanna eat?” tumitingin tingin siya sa pal igid “PIZZA!!!” . pag haharapin ko na silang dalawa. next time na lang.. umuwi ka na. nag semi-formal pa siya para lang makabawi.“Kumain na ko eh. hindi bilang anak ko. I promised KRistof a while ago na mag mamall kami bukas..... nagikot ikot kami....” na g smile ako “Sige na Tofer. “Ingat ka ha..” “Sige . matagal na eh.. Chapter 10 Day 4 As promised. sasabihin ko na. gabi na oh. hindi pwede eh. Aya n tuloy. teka. sa 9th date namin ni Tofer. natutuwa na talaga ako sa ka nya. nagpunta kami ng mall ni Kristof. Magpahinga ka na rin muna. Pero natatako t pa rin ako. so I think. siguro hindi nila ko nakikilala.. feeling ko. bakit ba kasi kaming dalawa lang ni Kristof ang nag malling eh..” “Akala ko nga rin eh.

Nagpunta kami sa may CPK, dahil yun ung tiniro niya. Nako, mamumulubi ako nito e h. mga pinag ipunan ko galing UK at Korea mauubos. Etong batang to! Marunong pum ili ng kakainan! Bata ka ba talaga?? Habang nag iintay ng order tinanong ko si K ristof “Kristof, bakit alam mo to? Nakakain ka na ba dito?” Nag nod siya, “Kasama ko s i Uncle SangMin” Si Nathan pala ang salarin! Pag uwi nun nakoooo! Babatukan ko yun dahil pinakain niya sa mamahaling pizzahan si Kristof! Pati tuloy sakin eto na pinapabili. Hindi naman ako kasing yaman ng uncle Nathan nya eh.. huhu. Habang k umaian kami ni Kristof, “Bianca?” Napatingin ako sa taong yun.. “Mo..Mom..Mommy.. Dadd y..” Napatingin sila kay Kristof, si Kristof naman tuloy tuloy pa rin sa pagkain n iya ng pizza. Waaaah!! Bakit ka kumakain, dapat nag papanic ka!! Nandito ang lol a at lolo mo!! M:“Si-sino siya? Pinsan mo?” Pinsan daw! Hihihi! “Ha.. hindi po..” M:“Paman gkin?” “Hindi rin po..” D:“Eh sino siya? Ano mo siya?” “Mommy, Daddy, si Kristof po.. a..ana k.. anak ko.. anak ko po..” Pareho silang nagulat sa sinabi ko, hindi ko alam kung sasampalin nila ko oh bubuhusan ng inumin, ang alam ko lang nabawasan ng tinik sa puso ko, medyo nakakahinga na ko.. D:“Iha, anak mo siya.. kay Dylan, tama ba?” (_-) (_ _) (-_-) (_ _) <- nod D:“Pwede ba kaming maupo?” nag nod ulit ako

Umupo sila sa Tapat namin ni Kristof, si Kristof naman kumakain pa rin ng pizza. Na parang walang naririnig at nakikita kung hindi ang pizza niya lang. M:“Ilang t aon na siya? Anong buong pangalan niya” “Kristofer Dy, mag tatatlong taon na ho sa N ovember 10.” Napatakip ng bibig si Mommy dahil hindi pa rin siya makapaniwala.. “Kay a ba kayo nag aayos ni Dylan ngayon, dahil sa kanya?” tanong ni Daddy “Hindi po, hin di niya pa ho alam. Natatakot ho kasi akong sabihin, baka kasi magalit siya saki n dahil nagdesisyon ako ng hindi niya manlang nalalaman.” Napatingin sakin si Kris tof, pinunasan ko yung bibig niya, “Hindi ko rin ho alam na buntis ako eh, nalaman ko na lang nung nasa ibang bansa na ko, tatawagan ko na dapat si Tofer, pero na tatakot ako.. baka hindi siya pumayag na buhayin yung bata.. alam ko pong mali, kasi pinangunahan ko siya.. pero pano kung hindi siya pumayag? Malamang wala nga yon si Kristof sa tabi ko.” Nagsmile silang dalawa sakin, “Naiintindihan ka namin an ak.” Sabi ni Daddy Sa wakas, napansin na ni Kristof yung lolo at lola niya, “Mommy, sino sila?” Nagsmile ako, “Lolo at lola mo. Sila yung mommy at daddy ng Daddy mo..” “Oh?” humarap siya kela mommy at daddy at nag bow, “Annyonghaseyo” Nagsmile silang dalawa. M:“San mo siya pinanganak?” “Sa Korea po, dun po kasi kami nag bakasyon ni Nathan eh. .” D:“Nathan? Ano mo siya..?” “Boyfriend po..” Nag slight nod lang sila.. “Hindi niyo na ba talaga maaayos yung sa inyo ni Dylan? I mean, ang selfish kung sasabihin kong iw anan mo si Nathan, pero may reason na kasi kayo eh.” “Huy. Wag ka ngang ganyan.” sabi ni Daddy kay Mommy. “Hindi ko po alam, may Steffi rin naman siya Ma eh. ayoko mani ra ng relasyon at

sa kanya na rin mismo nang galing na kaya niya ginagawa yung lahat ngayon, dahil sa annulment. Papayag naman ho ako eh..” Nagulat sila pareho, “Annulment?” “Opo, Mom, D ad, nag mamakaawa ako sa inyo, wag niyo po muna sabihin kay Tofer lahat ng napag usapan natin dito. Hindi po ako humiling buong buhay ko sa inyo ng kahit na ano, please.. ngayon lang. Sasabihin ko naman ho sa kanya eh, bago mag birthday si K ristof ipapaalam ko na sa kanya..” D:“O sige, pero sana mag kaayos na kayo.. simula nung nawala ka.. hindi mo alam kung anong nangyari sa kanya..” M:“Bianca, anak. Pwed e ba naming bisitahin si Kristof? We promise you, hindi malalaman ni Dylan, bast a hayaan mo lang kaming bisitahin si Kristof..” Nagsmile ako, “Oo naman po. Si Kris samin ho yun natulog dahil nakilala na niya si Kristof. Ok naman ho silang dalaw a ng anak ko.. Mom, dad, kahit kelan ho pwede niyong bisitahin apo niyo, binibig yan ko po kayo ng karapatan sa kanya.” D:“Salamat anak.” D:“Pero teka, bakit parang ang tahimik niya ata?” “Ganyan po yan, suplado. Parang si Tofer! Sarap nga pong itapon s a ilog eh!!!” Natawa silang dalawa at sabay sinabing, “Mag-ama nga sila.” “Hehe.. oo nga po” ~ano ka ba Bianca! Bakit ganun yung sinabi mo!~ Nagisang round pa kami ng iko t ni Kristof, at ngayon, kasama naman sila mommy at daddy, binilhan nila ng kung ano ano si Kristof. Siyempre, spoiled na ng sobra sobra. Unang apo eh. Natapos narin kami sa pagshoshopping. Ang dami nilang binili para kay Kristof, siyempre, hindi naman nila nakalimutan na bilhan ako ng mga damit at sapatos. Nakakatuwa at ganun ang turin nila kay Kristof, kahit na alam kong medyo nagdududa sila.. s ino nga naman bang hindi mag dududa, umalis ka ng bansa ng maliit ang tiyan mo, ay teka, kung may tiyan man ako nun, taba lang yun. oh well, back to the story. At bumalik ka ng may dalang magtatatlong taong bata. Oh diba? pinakilala mo pa b ilang apo nila. Haaay. Hinatid nila kami sa bahay, nung nakababa na kami ng sasa kyan tinawag ako ni Mommy, may inabot sakin na puting envelope “Anak tanggapin mo to.. alam kong naging mahirap para sayo ang magpalaki ng

. niyaya niya akong mag lun ch kasi aalis na daw siya pabalik ng QC. masaya kami ni Daddy Larry mo dahil pinalaki mo ng maayos ang apo namin. May pasok na kasi sila sa monday.” medyo naluha ako. move on na lang talaga… Day 5 Tumawag sakin si Tofer.. We love you. Pero wala na eh.. pero nag smile lang sil a sakin at umalis.. Binuksan ko yung envelope. and since you’re back here for good. tangg apin mo na yan. nangyari n a... Mommy Kristy and Dadd y Larry Kelan kaya nila to sinulat? Siguro yung nag cr ako.. ok lang naman po eh.00 Sobra sobra to!! Grabe naman sila magbigay ng sustento! Tinanggal ko yung check at may nakita akong isa pang papel Bianca.. tutal maaasikaso na rin naman namin kayo eh.” tapos ngumiti siya “Mommy... parang tinanggihan mo yung pagmamahal namin sa inyo ni Kristof.. wala kaming natulong habang nagbubuntis ka. P100.” inaabot ko muli yung envelope “Ano ka ba.. alam namin na naging mahi rap sayo ang palakihin si Kristof. nakakatouch naman. now that we know all about our grandchild. sige na. tiningnan ko it... we’ll take good care of you and Kristof. Alam naming hindi pa to sapat sa hirap at pagod mo ng tatlong taon. haay. lalong lalo na’t mag isa ka lang sa ibang bansa . kahit ngayon lang. please. pero don’t worry.. hindi nasuporta han ni Dylan ang anak niyo.... parang nagsisisi tuloy ako sa mga nagawa ko.” si Dadd y talaga oh. check siya. hindi ko po to matatanggap.. salamay na lang ho.bata mag-isa.. Pag binalik mo pa ya n samin.” “Pero Mommy. “Salamat po mommy. tanggapin mo na yan. . daddy.” “Sige na anak.000.. magk ano kaya.

Sana pag gising ko bum alik na yung dating Tofer. first andl last text niya. Day 7 November 6. ay teka. hinatid na niya ko pauwi. Ano kayang ginagawa niya dun? Hindi pa rin kasi siya nag tetext at tumataw ag ngayong araw. nahihirapan na tuloy akong . Habang nandun siya text ng text. m asaya kasi binilhan niya ko ng masarap na pagkain at magandang dress. Ako naman masay ang masaya... ano raw bang ginagawa ko.. 2 lang daw pero tag 3 hours! Jusko hindi ko ata kaya yun. Pag dating niya sa QC ng mga 6 tumawag kaagad siya sa cellphone ko...Nag lunch kami sa TGIF. Pag uwi niya sa bahay ng mga 2:00am tumawag siya. Nasa QC pa rin siya..... Tuesday. 3 da ys na lang at masasabi ko na kay Tofer ang tungkol kay Kristof. pano ba naman cellphone yun eh! hindi niya naalala na may landlin e. From: Tofer Dy I miss you badly. 3:47 pm na. mga 30 mins lang kami nag usap. hindi yung masama ha! Yung tofer na alam kong mahal ako. Siiyempre. sinabi ko rin na na mimiss ko siya. nakainom daw siya pero hindi raw siya lasi ng. Oh well. Ok naman yung araw ko. Nagiging weird na siya lately. Pagtapos ng is ang round ng pagikot sa mall. Kasi totoo naman eh. Bakit ba kasi kelangan ngayon pa siya mag bago eh .. I want y ou here right now. kamusta na raw. hindi ko nga lang pinaalam. namimiss na daw ni ya ako. Mga 9pm tumawag na siya sa cellphone ko. Namimiss niya lang daw ako kaya siya tumawag. nagsosorrysiya dahil late siya nakatawag. Like ako. blah blah bllah. Nagkwento siya tungkol sa mga subjects n iya. aalis lang daw siya pu nta sa bahay ng friend niya. wala parin kahit dot man lang. teka.. bakit hindi na siya nangungulit? Nagbabago ba talaga mga tao pag naghih iwalay? Ako naman hindi nag bago ha? Hindi nga ba? Haaay. at Wedding anniv naman nila Mommy at Daddy. 10:28 am. haaay. usap saglit tungkol sa bgong course niya. ^_^ Day 6 November 5 na 5 days na lang at B irthday na ni Kristof.

pero wala pa rin eh. sorry. tawagan mo k aya?” “Hinde.. hindi ko kaya. Libre laha t dito. grabe.. haban g nagbubuntis ako. nagiging patapon na. hindi k o pa rin .... si Bianca.. 4 months na ang nakalipas simula nung umalis ako ng pinas “Bian x. ok lang talaga.. kahit isang text wala akong nareceive. sino to?” “Ah. malamig! Madaming gwapo.. Pinsan? Bak it ganun? Ang sabi naman sakin ni Mae. pero bakit pinsan na naman ako? *Flashback* One boring day sa Korea.. oo may gusto nga ata yun kay Tofer.magtapat tungkol sa tinatago ko. Kay Dy lan ba tong cellphone na to?” “Oo. Pwede ko ba siyang mak ausap?” “Ahh. Day 8 November 7.. haay. Steff i? Oo siya nga!” “Steffi? Ahh... Naiwan niya yung cell phone niya dito sa bahay. sumusuko na nga siya sa pagaaral eh. ok?” Nag nod ako. kung kelangan mo tumawag sa pinas tumawag ka lang..” “Ahhh. si Bian x to.. “Hello?” “Mae. right? Wala siya eh. Ikaw yung pinsan ni Dylan...” “Bakit?? Pati merong umaaligid dun! Yunggg. lumapit ako sa may phone at nag dial.. masaya naman di to. dahil nag kinakabahan na ko at baka ma y nangyari tinawagan ko cellphone niya. si. hmm. Si Dyl an.” “Ah pakBinaba na niya. alam ng mga Ateneo friends ni Tofer na k ami.” “…” “Pinagsasabihan na siy a ni Ryan pati nung mga Ateneo friends niya... “Hello?” “…” hindi ako sumagot.. Wednesday Ngayong araw . Tawag ka na lang ulit.” “OMG!!!!!!!!!! Buti naman naisipan mong tumawag!! Ano na??” “Eto. pero magkakamukha lang mga tao dito eh. bakit babae to? T ama ba yung number ni Tofer sa cellphone ko? “Hello?? Sino ba to??” “Ah.

.. parang may pumipi gil sakin eh.” “Loko talaga yun! sige itatanong ko sa kanya. Tawagan na lang kita dya n. thanks. sinabi niya sakin na alam daw ng lahat ng Ateneo friends na sila. sundin mo ung sinasabi ng puso mo..” “Ano naman yun?” “Alam mo Bianx. aba! Simula nung sinab i sakin un.. Hanggang kelan siya aasa sa mommy niya? Buti na nga lang hindi niya hinahanap tatay niya eh. pero. feeling ko naghahanap pa siya ng mas bette r sakin eh...” After 2 weeks tumawag sakin s i Mae. hinahanap minsan ni Kristof yu ng daddy niya eh. *end of flashback* Tinawagan ko si Mae at Carla. “Oh anong latest? Bakit nagpa meeting ka ngayon?” “Loko! Plano ko na kasi sa nang sabihin bukas kay Tofer yung tungkol kay Kristof. Kahit kelan late pa rin siya.makalimutan yung ginawa niyang Tofer na yan!” “Ha? Bakit ano ba ginawa niya? Yung ka y Niña? Alam kong mahirap kalimutan pe“HINDE!! Aba! Ang sinasabi niya ata sa iba niy ang Ateneo Friends na ‘pinsan’ niya ako eh!!” “Pinsan?! Sino ba nag sabi sayo??” “Si Steffi. Wala lang.. mahirap na. kahit si Steffi.” “Korek. bak a kasi napipilitan ka lang..hindi ko na makalimutan.. Mga 2:0 0 pm dumating si Mae si Carla naman dumating after 10 mins...” “Sa totoo lang mga gels.. pinapunta ko sila d ito pinasama ko na rin si Bella. Siguro iniisip na nung bata ayaw siya nung daddy niya. pero sana isipin mo rin ung kapakanan ni Kristof.” nag smile sabay umiling “nakilala niya na yung parents ni Tofer. .. gusto ko kasi makipag usap.. labag sa kalooban mo.. text mo sakin yung number dyan ok?” “Ok ok. lalo na kanina.... tinanong niya ko kung ako raw ba yung cousin ni Tofer.” Nagulat sila pareho “NAKITA SIYA NILA TITA KRISTY!? ANONG SABI?!” “O h wag niyo naman akong sigawan!! Magkakalapit lang tayo eh!” .

Nakakahiya naman kung tatanggihan ko.. speaking of Natha n. Kahit gano ko ng tinago nalaman niya pa rin. kay a pala parang ang daming bago dito!” “Tseke?! Magkano?? Para saan naman yun? " “P100.. *Flashback* “Dylan. At eto na nga. papakasalan niya ako.“Sorry sorry.00. pero tama sila. puntahan ko lan g sa may cinemas.. ayan oh .. pero nasabi niya sakin n a pagwala na raw talaga kami ni Tofer.” “Ayoko nga eh.0 00. Bingyan pa nga ako ng tseke eh.” “ANNULMENT?!?!?! Chapter 11 PAST Steffi’s POV I knew it. alam na ni Dylan. “Plano? Baka magpakasal kami pag naannul na yung kasal namin ni Tofer. Nafeel ko ng uuwi si Bianc a ngayong taon na to.” Ngumiti tapos tumungo siya. Nandito kasi sila Kring eh. I knew this day will come. anong plano niyo?” Plano? Anong plano? Wala pa naman..” “OMG! Ang laki naman masyado!! Buti tinaggap mo. Tumayo na ko sa kinauupuan ko. “Excus e lang. ..” “Oo nga pala.. anong sabi nila? Wala naman. Yun daw yung parang kabayaran nila sa pagpapalaki ko ng maayos kay Kristo f. pati grasya yun! namumul ubi na nga ako dahil wala si Nathan sa tabi ko eh.. Bibigay ko na rin sa kanya yung hinihingi niyang annulment. Alam mo nama n ako sanay sa libre.” Habang naglalakad ako papuntang Cinemas. Bakit ba siya nag balik pa ? ang masama pa dun. may nakita akong familiar na guy. sustento ata? Hehe! Hindi ko alam eh.. yang mga laruan nay an binili sa kanya.” “Ah. puntahan ko lang friends ko. nandito na siya. At aampunin niya s i Kristof. wait lang ha. baguhan ako sa mga ganito. tinanggap naman nila si Tofer.

then si Dylan na gumawa nung iba. What makes you think na babalikan ulit s iya ni Dylan? And if ever balikan ulit siya. the same guy that I saw with Bianca. this is not good. Haha!” “You really are my best friend.? oh my god. natatakot ako. Tell me.. come on.and ngayon tao naman. Ano pa nga ba? I bet anak niya yan kay Bianca. then you can make her life miserab le again” “What do you mean ‘again’? hinde ko naman totally ginawang miserable yung buha y niya before eh.. Malabo ba mata ni Bianca? Kung siya nga yan. Stef. pero nakasalamin yung girl. oh my god. . right?” “Yeah. You’ll do everyt hing para lang mapasayo yung bagay. Hindi nila ako napansin. without him knowing. Is a lang ang alam ko. hindi ko alam kung sasaihin ko sa kanila...” “I know you.” “She’s. medyo wavy tapos brownish yung kulay.. sinimulan ko lang.. Pero. possible kaya na anak niya yank ay Dylan..he was with a kid. may hawig sila ni Bianca.. eye glasses to be exact. And I’m p ositively sure na si Bianca nga yun..” “Sino? Mom mo? Dad?” “Hi si Bianca.” “Ganun na rin yun eh! hahaha! I know you.alam kong kilala ko siya... Well. I have to do something. kelan pa siya nakabal ik?! Naglakad ako patungo sa kinatatayuan nila. yun nga lang. kaya napatigil ako sa isang spot at tinitigan siya..” *end of flashback* What really caught my eyes was when I saw the guy.” “AND SO? She left Dylan.back. “Stef? Ok ka lang ba? What the heck is wrong with you?” “Wha t? Nothing nothing. mukha silang mag-ama plus hinde ko maintindihan yung language nila. maiksi buhok. Pagkadating ko sa may cinemas nagtataka sil a Kring kung bakit ako natutulala. baka iwanan ako ni Dylan once na malaman niy ang nandito na siya ulit.. Ma y girl na lumapit sa kanya..

mahal na mahal ko si Dylan and I know ganun ka rink ay Bianca. this time sa isang Hote l.” “Don’t be sel fish Miss Steffi.. we live pa sa QC that time and I’m with her right now. so you know my boyfriend?” “Yeah. I definitely don’t want them back. well. yeah. W ell ako ayokong mawala sakin si Tofer. “It’s kinda tiring kasi we’re talking habang nakatayo. Pano mo siya nakilala?” “Met her 4 years ago I think. Kasi ganit-“Yes. Ayoko na magpaligoy ligoy pa.” Nagulat ako.” “Yeah. “Well. right?” sabi niya sakin “Yes. nakita ko ulit siya. and that’s Dylan’s son! Please stop this none sense..” “Ohh. I love her so much. but I assure you hinde niya gagawin yun.” now this is making sense. You’re Stef fi. ku ng iiwan niya ako because of Dylan ok lang. “Hi! Have we met before?” “Uhh. I wan t a business proposal Nathan.3 days after kong nakita yung guy. Nilapitan ko siya at kinausap. we met 3 years ago at Dylan’s party .” “Wow. e to ... “Well. Hi. I think yo u know Bianca. can we talk over there?” tinuro niya yung lob by.. maybe she will pero I will easily let her go if she asked me to. Tingnan natin kung anong mangyayari..” Nag nod ako. kung masaya sila sa isa’t isa don’t you think na you should be hap py na rin for them?” “Eh what about the kid?? Ganun na lang ba yun sayo?” “Kid? What kid ?” “Come on Nathan! I saw you sa mall with your kid! Pareho pa kayong nag whawhateve r language!” “Korean. bakit hindi mo subukang mawala ng 2 weeks .. and you are…” “Nathan.

nagulat ako. then I’ll let go.. nasa labas siya sa tapat ng isang bahay.maiksi bu hok. Nag smile siya at pumayag sa gusto ko. May anak sila. Sabi ko ayoko samin matulog since wala akong kasama and natatakot a ko.. deal?” I gave him my point. She’ll help me with this mess. I don’t care. Pumunta nga siya. I need to plan something. Ka si kung may ibang dahilan. Sabi ko rin na gusto ko siyang makasama. wala na si Dylan sa tabi ko. he said that kaya lang niya ginagawa yun para sa ‘annulment’. naka salamin. Nafeel kong nag stop yung car at bumukas yung pinto ‘nandito n a ata kami sa bahay nila’ I said to myself. Pag dilat ko. deal. Just make s ure you won’t hurt her. After two weeks. although alam kong ihahatid n iya naman talaga ako. I will not let them be together. yung malalaman niyang nandito na siya. Sana kumaga t na siya. baka gusto nilang hindi na muli magkita pa. she ag reed with me. and of course gusto ko rin siya pumunta kaya sinabi ko na k elangan niya pumunta kasi sabi ni tita. do I soun d like an evil? Well. then we have to let them go. nagstastart na yung deal namin. “See.. yung maririnig ko na akan ni Dylan yung nakita kong bata. I pretended to be drunk and wasted. and if being with Dylan will make her happy. So. I saw Dylan sa mall.. B umukas yung gate at nakita ko isang babae yung lumabas. Sasabihin ko kay Bianca na aalis ako ng country. I asked him kung sino kasama niya. again.. naka pambahay.’ I said again to myself. I’ll help you w in Bianca. Eto na yu ng day na kinakatakutan ko. After ilang minutes hinug ni Dylan si Bianca. “Ok. at first ayaw niya pang sabihin. You should too. SO what made you think na hindi ka niya iiwan? Why not agree with my deal. ‘This is not good. habang nasa car ako. A t nung sinabi na niya. may dalang bouquet ng bulaklak. para ihatid ako ni Dylan pauwi. kasi alam na niyang nandito siya. Si Bianca. and you’ll help me win Dylan. kelangan ko pa siyang pilitin para lang sabihin.” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng Hotel.na nga ba yung kinakatakutan ko. Day ng debut ng cousin ko. Around 9:00pm nag simu la na kong uminom. pag nagkaayos sila. After ilang days. Tinawagan ko si Kring about sa plan ko. nag pretend na akong tulog. Tinatawag niya name ko pero hindi ako sumagot. Mga 9:45 nag yaya na siyang umuwi. But then he surprised me. Good. I will win this. just pretend that you’re out for two weeks. I want her to be happy. pinapunta ng tita ko si Dylan. .

.” “Dylan.” A-anak?! Come on. hindi naman siya nagmukhang manang eh! ganun pa rin itsura niya... although gusto ko siyang makasama.” medyo malungkot mukh a niya “Tungkol saan? Hinde ba pupwedeng mamaya na lang? nagmamadali kasi ako eh.Ever After I miss you badly. Nakaligo at bihis na ko.. Pag labas ko ng kwarto nakita ko si Steffi nakaupo sa sofa.” Nag stif f yung paa ko. Tuesday Ngayon ang 7th date dapat naming ni Bianca. I’m planning to tell Dylan about everything. In a minute.” Umiling siya. Wala na tuloy akong privacy. tingna n mo si Bianca. Gusto ko siyang puntahan sa bahay niya. I want you here right now. I have to tell you something. Namimiss ko na siya. pumayat .. dahil sa narinig kong ‘tungkol kay Bianca’ “Ano tungkol sa kanya? Sinab i ko naman sayo na magkaibigan lang ka-“May anak na siya...Present At ngayon. Dylan’s POV November 6.. sobra. gumanda nga siya actually eh.. “hinde eh. Bianca. but I cant be with her right now. kasi akala ko papasok ako.. may pasok ako ng 11 oh.. pupuntahan ko na siya sa kanila. expect me to be there.. Tama yun nga ang gagawi n ko.. wala akong paki kung magaabsent ako. pero mas maganda yung idea na puntahan ko na lang si Bianca para makasama ko siy a. “Oh bakit nandit o ka? May klase ka ha. Ayan! Ibig sabi hin. . bast a pupuntahan ko siya ngayon na! Anong oras nab a? 10:27am na!! matext na nga siy a To: . Nakalimutan kong may susi nga rin pala siya ng bahay. tungkol to kay. hassle.

. Sa akin kaya yung anak niya? Posibleng ako kaya yung daddy? Bakit hindi niya sinabi kaagad? “Hinde siya sayo. sabi pa dito daw sa pinas hindi daw pwedeng malaman na anak nila yung bata.. korean. pero hindi lang ako makapaniwala...” “Nathan ba pangalan niy a? Nakita ko sila.. don’t you think na mas mapapadali yung annulment niyo?” Hind e ko na alam gagawin ko.... wala naman siyang sinasabi sakin eh. “Nabalitaan ko rin na sina sabi niyang ikaw raw yung tatay... yung isang pic.din. bakit ginaganito niya pa rin ako? bakit hinahayaan niyang mag-date kaming dalawa? Hindi nab a niya naisip yung bata at si Nathan? Ganyan na ba siya ka selfish? Ano bang problema niya? May 3 days pa kaming natitira. sorry. si Bianca at yung bata.” Inabot niya sakin yung cellphone niya. pero hinde naman daw totoo yun... kasi kasal kayo. so yung guy sinasabi lahat dun sa friend ni Kri ng. si Nathan at yung ba ta magkasama.” “Nakita ko sila..” “D ylan.. So rry Stef kung ganun iniisip mo. friend ng friend niya yung guy. Wg mo nga akong biruin. nag kokorean siya. eto pict ure. gusto kong sumigaw. gusto kong mag basag ng . pati nung November 3 nakita ko sila. Hon. totoo.” Si Nathan!? “Kay Nathan? Teka.” Naguguluhan ako.. si Bianca at yung bata......... k ung may anak na sila.. kasi laking Ko rea yung bata eh.. sinasabihan mo ba akong sinungaling?! Bakit parang hindi ka naniniwala sa mga sinasabi ko? ha?” “Hindi naman sa ganaun. anak niya dun sa lalaki na. sa mall. baka nag kakamali ka lang. matagal na. Pruweba.. . kung ayaw mong maniwala.” “Kanino mo ba nalaman yang mga yan?” “Kay Kring. pano m o nalaman? Impusible yan steffi eh. Su sulitin ko na ba oh papabayaan ko na lang siya? “Sigurado ka ba? Baka naman hindi si Bianca yun. ngayon ko lang sinabi sayo. Pano yun magkakaanak? Napaupo ako sa tabi ni Steffi.

sa bagay. Alam kong mahal niya rin ako. Nathan’s POV It’s been 8 days... gusto kong magalit eh.. maaga akong umalis ng bahay dahil may klase ako. kasi nasa bahay naman si Steffi. pero sino bang niloko ko? alam ko naman na mahal niya pa rin si Dylan eh. but at least I know. ayaw kong mawala sila. Day 8 Dito natulog si Steffi sa bahay. wag mo naman akong iwanan . hinde ko alam ang mangyayari pag nawala pa s iya. tapo s na ko sa panloloko niya.. Tumayo ako at hinabol siya. parang ni loko ko tuloy si Bianca sa ginawa ko. I have a place there. Akala mo lahat gawa gawa lang. Kung ayaw mo talagang maniwala sakin ok lang. Dapat naapag move on na ko k asama si Steffi. kelan mo nga ba ak o napansin? Eh simula pa lang hindi mo naman ako mahal. 6 days to go.. Wala ng bakit bakit. “Fine. Tapos n a yung story namin matagal na. Pero hinde pwede. Bianc a’s POV . sawa na kong maiwanan eh.. ganyan naman tingin mo sakin dati pa eh.. Wala na rin akong pakielam sa ka nya. bagong season na to. Hinde ako makapaniwalang pumayag ako sa deal ni Steffi. 3 years na kami. kam i naman eh. napamahal na rin sakin si Kristof. Wala kaming patutunguhan. sinungaling.. Naiwan ko rin yung cellphone ko sa bahay. It’s not big enough. Pero hindi ko siya kayang mawala... Kelangan ko ng ayusin yung annulment pape namin para matapos na ng maaga tong malaking kalokohan na to. si Steffi naiwan sa bahay dahil wala siyang pasok tuwing Wednesday... Hinde ko na rin kelangan pang kamustahin si Bianca.. halos nakalimutan ko na si Bianca. mahal ko siya masyado.gamit. Ayoko na makinig pa sa explanations niya. pero may tiwala ako sa kanya. okay?” Buong araw kong kasam a si Steffi. Wala na rin yun silbe.. “Steffi. hindi ko na s iya kelangan i-contact. ayoko ng ganitong feeling.” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng bahay.. alam kong kahit papaano may space ako s a puso niya.. let’s spend the day together. samahan mo naman ako oh. tara alis tayo. wag tay ong pumasok ngayong araw.

Chapter 12 Day 9 November 8. Tama..... Tama.. Gusto ko sanang pum asok na ng bahay pero parang.” “Eh anong s ilbi nitong pag aayos niyo!?” “Ewan ko.. dahil wala yung kotse sa garahe.alam kong hinde siya ganun. Hinde niya hahayaang umabot kami sa ganung klaseng bagay. Iniwan ko si K ristof sa bahay kasama yung bago niyang yaya. don’t worry. hinde ko rin alam kung bakit.. Tru st me. sa day 10 ko na lang sasabihin. pupuntahan ko siy a bukas sa QC. isusurprise ko siya... Mga 2:30 ako nakaratin dahil sa traffic. Mga 1:00 pm nag punta ako sa QC.“SHHH!!!” tinakpan ni Carla at Mae yung mga bibig nila “Sinabi ko naman sa inyo na hin di niyo kelangan sumigaw eh!! hinde ako bingi ok??” “Anong trip niyo at mag papa-ann ul kayo ng kasal??” “Yun yung gusto niya eh. Pag dating ko sa bahay mukang wala siya.. Oo. wala naman akong karapatan kasi matagal na kaming hiwalay. parang back up niya lang yun. baka eto yung way niya para pumayag ako.. Kilala ko siya. kumuha ako ng yaya simula nung binigyan ako ng pera nila Mommy.” Nag nod na lang ako sa mga sinasabi nila.. dadahan dahanin ko n a lang. Hinde ganun si Dylan. para walang hassle. Oo na ako na yung maarte.. hinde yun totoo.. hiniram ko muna yu ng kotse ni papa kasi ayoko mag komyut. Para naman may magbabantay na kay kristof. May nagkabanggan pa sa edsa. Wednesday. Calling . Nung wala ka dito naging close kami.. ayoko rin maniwala eh.. Baka naman may pinagtataguan lang siy a kaya ganun.” “Hin de yan gaga! Wag kang maniwala! #%^%@!! Ang kapal naman ng mukha niya kung ganun !” “Basta wag kang maniwala.

pupunta na kami!” “Sige po. halos dalawang araw kang hindi nagparamdam sakin...?” Tahimik lang siya. Agad agad akong bumaba ng s asakyan para makausap na siya.. Busy lang talaga ako kaya hindi kita nakokontak.... pero wala po ako sa bahay ng ayon eh. Kakalabas niya pa lang sa sasakyan.” .” “Sige po ma. Mukang irritable yung itsura niya ngayon. yaya lang ho yung kasama niya. May nangyari nga kaya? “Wala.” “Ah ganun ba? Oh sige. at sa awa ng Diyos dumating na siya. Akala ko mapapauwi ako ng hindi ko man lang siya nakikita eh. “Bakit ka nandito?” “Bakit? Masama ban g puntahan ka? Wala lang. Hindi niya sinagot yung tanong ko. mainit oh. heheramin sana namin si Kristof..Mommy Kristy “Hello Ma.” “Talaga? Salamat! Susunduin na namin siya ngayon ok?” “Sige po. pwede ba tay ong mag ikot ikot sa park? Namimiss ko na kasi yung park dito eh.” “Bianca. “Hindi ka ba masaya kasi pinuntahan kita dito?” “Tara . “Tofer!” lumingon lang siya sakin tapos biglang tumingin sa iba. “Tofer.. kahit smile wala.. may nangyari ba. May sasabihin ka ba?” “Ahh wala naman.” Bakit ganun? Parang hindi siya masayang nakita niya ako. Sa loob na lang tayo mag usap. ok lang ba na sa b ahay siya matulog ngayon? Wala naman si Dylan dito eh.. gusto lang kitang makausap.” 20 mins ako halos nag hintay.. ok lang..” Nag smile ako at sumunod sa sinabi ni ya.

siguro kaage lang namin si ya. “Tingnan mo oh.” Nakatingin lang ako sa mag-ina.. Hi ndi ko matatanggap yun. papanagutan mo ba ko?” “Ano ba ng klaseng tanong yan. Kung ako yung tatay nung bata? Malamang. parang feelin g ko anino lang yung kasama ko ngayon. ganyan din ako kay Kristof eh.. Pero pag iba. lalo na hindi siya pinanagutan nung boyfriend niya. hindi mo lang masyadong nakikita. feeli-“Wala yan.” “Yung babaeng may baby ? Anong school niya?” Iniisip niya rin pala yung mag ina. nung hindi ka nagparamdam. may buhat buhat siyang baby...... Moody talaga yang lalaking yan! Hinde n a nagbago! Naglakad lakad kami papuntang park. “Bakit ka nga pala napapunta dito? May pro blema ka ba?” Ang kulit naman niya! nakailang tanong na siya sakin eh!!! “Namiss kas i kita eh. Ang tahimik namin.. nakausap ko siya habang nag bubuntis siya eh. mahirap mag palaki ng bata. Naisip ko na naman si Kristof. May nakita kaming girl... hindi ko alam kung sasabihin ko nab a oh dadahan dahanin ko na lang si Tofer.. nag stop siya kasi nabuntis siya. tara mag ikot ikot tayo. k apitbahay natin siya eh. “Schoolmate ko siya eh.. Hawak hawak niya pa rin yung kamay ko hanggan g sa makarating kami sa park.. lalo na pag ikaw lang magisa nag aalaga. ang tagal mo na ring hindi nakakapunta dito..” Tumayo siya at dire diretsong lumabas ng pintuan.. mahirap daw. Ayaw niya ipaalam sa school.” . Ano ka ba. bakit parang iba ugali niya ngayon? Hay nako.... nung binilhan kami ni Nathan ng apartment. Ano kayang problema nun. nabuntis.“Sa bagay.. feeling ko may mali. “Oh bakit n atahimik ka?” “Naiisip ko kasi. Halika nga dito!” hinila niya kamay ko tapos hinug niya ko. pano pag ako. feeling ko may man gyayaring hindi ko ikasasaya....... lagi kaming nasa park tuwing hapon.

Ikaw pa.” Hatid!? Pag ihahatid niya ko. “Ha? Hinde.” “Ikaw talaga! Sige. kaya mo yan. Tinititigan ko lang siya dun habang nanonood.” “Ha. 6:30 na. ah. h indi kaya? Hinde yun. o k lang. Baka isa yun sa mga nauwi niya... Naaalala ko kasi yung sinabi sa kin ni Kristof na naguuwi siya ng babae dati. kaya ko na naman eh. pero hindi ko naman alam ang pag uusapan namin.. bukas uwi ka. Magkita na lang tayo dun..” Tumayo na ko. makipag usap. ma g dinner tayo sa labas. mga 7 pm? Saan ba?” “Sa Conti’s. sige uuwi na ko.. Gusto kong magsalita. pero natatakot ako sa isasagot niya...” Ang weird talaga ngayon. Hindi naman pupwedeng si Kristof ang pagusapan namin dahil wala naman siyang alam. tara n a.” “Ganun ba ? Hatid na kita.. Sunduin pa ba kita?” “M lamang hindi na. Uwi na tayo. Hindi manlang siya nag salita kahit ‘ah’. “Tof er.. gabi na rin eh.. sige. Sige. bumalik kami ng bahay ng tahimik. alam mo naman yun diba?” “Oo. pero wala kaming ibang ginawa kung hindi ang manood ng tv. Ako manlilibre. hinde pwede! Wag muna.. Niyaya kita eh.... . Gusto ko sanang itanong kay Tofer kung sino yung sumagot ng phone niya. “Tof-“Tara. nagugutom na kasi ako eh. alam mo naman ako! strong ako eh. pero papanagutan n iya daw.. ok? Wag kang mag alala.” “Oo nga. I trust him. hinatid niya ako hanggang sa kotse. pati wala na rin akong sasabihin. “Ay Tofer.Pag iba? Wala naman akong tinatanong kung iba yung tatay ah... sa alabang siya matutulog! Eh si Kristof dun matutulog.. kaya ko na to.” Nagsmile siya sakin at nag nod.

Th ursday THE DAY. Ok lang late. Hindi ko alam kung pano ko sasabihin sa kanya na may anak kami. Since medyo wavy yung yung style ng buhok ko ngayon. Ok lang noh. Bakit ba? Special tong day na to eh.” “Ano ka ba! Wag ka ngang kabahan!! Dapat excited ka. baba e naman ako eh.. hindi naman sum usulpot!” Totoo naman eh. “Ma! Si Bianca to. nakaupo. at l east sumuslpot pa rin ako.. “S orry. Mga 1 pm na ko nagising dahil 4 am na ako nakatulog kakaisip sa mangyayari. Hind i ko alam kung pano siya mag rereact. mag ha nda ka na!” “Sige po ma! Bye!” Naligo ako at nagbihis na. 6:05 pm na oh. hehe! ... kahit anong mangyari dapat tanggapin ko. Day 10 November 9. Palagi ka naman late eh!” “Tss. sinuot ko yung binili kong d ress nung nag mall kami ni Kristof..” “Tss. Kinakabahan nga ho ako eh. tapos na ko.. at eto. mag didinner po kasi kami ni Tofer sa labas ng mga 7pm” “Isasama niyo ba si Kristof? Ip apahatid ko na siya para makapag ready na siya. nako ako itong naeexcite eh. Nag lagay lang ako ng blush-on at lipstick. Ngayon mo na ba ipapakilala?” “Opo. bukas ko na mapapakilala si Kristof kay Tofer. maging positive or negative yung maging kalabasan..Bukas na. pero dapat maging strong ako. eto yun g D-DAY namin. sige anak. ihatid ni yo na lang po siya ng mga 7:30 pm para pag uwi namin.” “Ah o s ige. hindi ko na siya gaanong inayos.” “Hinde po. May 5 mins pa ko. ^______^ Hinatid ako ni Papa sa Conti’s. late ako. eh ikaw nga dati pinaghihintay mo ko. nandun na si Kristof.. nako! Eh 12 mins away ang Conti’s sa bahay. nakita ko na yung kotse n i Dylan na nakapark sa tapat ng Conti’s pag pasok ko nakita ko na siya. Ok lang. Dapat maging malakas ako para sa sarili ko at kay Kristof.

” “Ano meron?” MERON NA TAYONG ANAK.” Nakak apanibago talaga. eto na po yung order niyo.. ibig sabihin may halaga pa ko sa kanya. inorder rin kita ng mango tart mo. Aft er 10 mins.” Chocolate cake. sa atin. alam na niy--WHAT?! “Pa. Alam ko na ya n.pano mo nalaman?” “Mga kaibigan ko. bakit yun yung inorder niya sakin? Dapat sa kanya yun eh.? alam ko mango tart paborito niya dito. Ok lang naman sak in eh. Naaalala niya pa p ala yung madalas kong orderin dito. oo nga p ala.” Aba..” “Tal-- ....” “Ahh. umorder na ko ng kakainin natin. Natatakot ako.. kaya ako na yung nag order para sayo. “Tek a.. Kahit ako ayoko mag salita. “Sir..“Ikaw talaga! Past is past! Tara. “Wag k a ngang mag laway sa cake ko..” Ahh.” “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa a kin...” breathes “May gusto sana akong sabihin sayo eh. Walang nagsalita hanggang sa matapos kaming kumain. anak na-“Oo.... alam ko naman y ung i-oorder mo eh... Buti na lang pala at nagpareserve ako ku ng hinde lagot na.. may. hinde ko pa ata kayang sabihin. dumating na rin sa wakas yung order namin. hehe. “Ha.. Ang dami kasing tao kaya medyo natagalan yung dating nung order.. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” OMG ETO NA! KAYA KO TO! “Ah.

nanghihina ako. hindi na kita guguluhin. bakit? Pano naman anak natin? Hindi mo pa nga siya naki kita eh. oo. please. may Steffi ako. “Ano ba to? Tofer.“Wag kang mag alala. Tapos na rin yung 10 days. Wag na tayong magkita.. Sige mauuna na ko. Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko. Kaya kung pupwede lang. Hinawakan ko yung kamay niya. tanggap ko na may boyfriend ka.... wag ka naman mag biro. kanino niya ba nakuha tong balitang to? Nakakagulat eh.” Pinag titinginan na kami ng mga tao sa loob..” Teka. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako.” “Ha? Teka. Nilapag ko na yung bayad sa kinain namin. hindi ka pa niya nakikita... bakit? Para supportahan ko? kasi alam mong matagal ki tang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako sayo kahit anong mangyari? Bian ca. simula ngayon.. medyo nakakahiya pero kelangan tapusin yung usapan.. ikaw.” “Seryoso ako. tam a na.. Eto na last nating pagkiki ta na tayo lang magkasama. ang hindi ko lang matangga p.. hindi ko to napicture sa mga posibleng mangyari. may anak ka sa boyfriend mo.... bakit niya ako k ukwestiyonin kung bakit siya yung pinapalabas kong tatay? Nakita na ba niya si K ristof?! “Sabihin mo nga sakin... ikaw talaga yung tatay ng anak ko. nasasaktan na ko. Ser iously. Bakit naman kita lolo kohin? Sabihin mo nga sakin.. Alam kong sobra sobra pa y un kaya tumayo na rin aka at sinundan si Tofer sa labas. san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaa n yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo sakin na kung bakit kita pinapal abas na tatay?” “Oo. sino bang gag awa ng ganitong bagay? Ano bang gusto niyang palabasin? Tinitingnan niya kung ma sasakatan ako? korek. pinapalabas mo lang na ako yung tatay. tigilan na natin ko. para huminto sa pag lalakad.... nasasaktan na nga ko. Totoo naman eh.” tumayo siya at dirediretso papalaba s ng Conti’s. natauhan na ko. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan. Ayaw na kitang makita.. nilol oko ka lang nun. . hindi na ko mag pap akita pa sayo. “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan. alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa ?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yung tatay?? Bianca tama n a! may Nathan ka na. tama na.

"halmuni.. Annulment gusto niya diba? sige. Chapter 13 Sakto sa pag uwi ko ang pagdating nila Kristof at Mommy "UMMA UMMA!! " tumakbo p apunta sakin si Kristof "Miss ka Kristof. pumara ako ng trike at sumakay.kelan ba kita niloko?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Steffi? ! Pano niya nalaman na may anak kami?! “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak k o ha?” “Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata ! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyong si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan k o na yung kamay niya.. pero once na nalaman niya yung katotohanan. sama natin mommy ko ha? sad mommy pag wala . hindi na mag papakita muli sayo. si NATHAN na yung tatay.. umalis na ko sa tapat niya. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta.. Wa la na kong paki sa suot ko... Oo sige." bumitaw sa pag hug si Kristof at lumapi t kay Mommy Kristy. harabuji. Masaya ka na? ibibigay ko na rin yung annulment na hinihingi mo. Pero pag lumabas yung katotohanan. bukas na yung huling a raw na makikita mo ko. miss mo rin ba Kristof? " niyakap ko siya ng mahigpit habang pinipigil ko ang pag tulo ng luha ko "Oo naman.ang kapal kapal ng mukha niya. Sarili mong asawa hindi mo pinapaniwalaan. wag na wag mong subukang hanapin kami ng anak mo. alam mo naman na hindi kaya ni mommy mawal a si Kristof sa tabi niya diba?" "Eung. sunod na alis tayo. Yun naman talaga habol m o sakin diba? Fine. sobrang na miss ka ni Mommy alam mo ba yun. Sige. ibibigay k o yun sa kanya. Ang kapal ng mukha n iya. na yung BIANCA na PINSAN mo. wag kang mag aalala. “sabihin mo dyan sa Steffi na yan. wag na wag siyang magkakamaling magmakaawa sakin..” Pag tapos kong sabihin yun..

" "Eh si Daddy.. iiwan mo ba mommy mo?" .. gusto ko ma kita si Daddy." Inabot niya sakin yung bitbit bitbit niyang dalawang malaking paper bag ." [Eung = yes. hind m an lang niyan naisip na umuwi na lang ng birthday ni Kristof... masakit sakin. may nangyari kaya sa kanya? Kamusta na kaya siya.. " niyakap niya ko nung pagsabi niya nun.? "Kristof.Kristof eh.. nandyan na rin pala yung damit mo. Mommy. mauna na kami. eto nga pala yung damit na isusuot ni Kristof para bukas.. wag kayong m awawala ni Kristof at ni Mar. oh bukas ha. "Ok na ba ang lahat? Alam na ba niya? " Tumungo ako...? "Hindi ko alam bab y eh. O-oo naman. halmuni = Lola." Daddy." "Sige po Ma." Daddy Larry:"Sige Bianca. sabi niya 2 weeks siyang mawawala. edi kawalan na la ng niya yun. Ok la ng ba pag si uncle Nathan na lang maging daddy mo.. thank you.." sumakay na sila ng kotse at umalis. Kristof. "Mabuti naman. harabuji = Lolo] Mommy Kristy: "Yes b aby boy.. alam kong madidiin lang siya... Nakaligo na kami lahat lahat at handa ng matulog ng bigla akong kinausap ni Kristof "Mommy. "makikita ko ba siya bukas? " "Ha. Kung ayaw naman niya maniwala." "Hm?" "Birthday na Kristof bukas. . pati hindi siya t umatawag.. Hug na kay lolo at lola. "Ay.." "S ige po Dad. u uwi ba si uncle Nathan? " Si Nathan.." niyakap ni Kristof sila Mommy Kristy at Dadd y Larry. hindi ko na sinabi yung naging kinalabasan ng pagsabi ko kay Tofer.. lumapit sakin si Mommy Kristy.. pano pag kukunin ka ni daddy kay mommy.. Kinuha namin kahapon yun pagsundo kay Kristof." "Hindi mo ako sama ulit.. Pumasok na kami ni Kristof sa l oob ng bahay para mag pahinga. kasama nga ni Mommy kanina si Daddy eh. kahit na.

Hindi na ko masyadong pumorma dahil alam kong wala na rin kaming pa tutunguhan. alis pa tayo bukas eh. Simula ngayon. Malaki tiwala ko sa kanya."ANIYO!!! Labby ko daddy. pero mawawala si mommy. Ngayong araw ang pinakaiintay n g lahay.. pati uncle Nathan is there to be my daddy diba? " "Mm-hmm. Dylan's POV Day 10 Nung pumunta si Bianca sa bahay. . al am kong hindi niya ko niloloko. Naniniwala ako kay Steffi. pati nandyan pa si Nathan.. Ayokong maniwala pero bakit naman ako lolokohin ni Steffi? Ano bang m eron at lolokohin niya ko ng ganun diba? Ewan ko." hinug ko si Kristo f. Magtatrabaho ako. namiss ko naman siya eh. at alam kong hindi ni ya yun magagawa para lang wag ko siyang iwanan. Labby mommy!" [Ne = yes] NApanatag na rin ang loob ko. "tulog na tayo baby. Hindi ko hahayaang magmukha kaming tanga ng anak ko kakahabol sa kanya." hinug niya ko ng mahigpit "pero mas labby ko si momm y!" [Aniyo= no] Naluha ako nung sinabi niya yun. buburahin ko na siya sa mundo naming mag-ina.. Bagay naman sila eh. Kaya ko naman buhayin si Kristof eh. Kun g ayaw talagang maniwala ni Tofer sa akin. Labby!" "Ne. Annulment gusto niya diba? S ige. tutal mas pinaniwalaan naman niya s i Steffi diba? Edi mag sama sila. Nag handa na ko para matapos n a ang lahat. nakatapos naman ako eh. Nag pareserve pala . pero ang sakit lang talaga nung mga n alaman ko. yun ang ibibigay ko sa kanya. kahit ak o lang. Pagkatapos kong magayos ay dumiretso na ko sa Conti's Masyado akong napaaga kaya't pumasok na ako sa loob. ang ika sampung araw ng aming pag aayos. isang manloloko at isang nagpapaloko. ano mas gusto mo? " "Ayaw ko na makita si daddy para di mawala si mommy. ok lang. humarap ako sa kanya tapos nag smile siya sakin "Talaga? Pano kung makikita mo daddy mo bukas. Alam kong mahirap Pero kakayanin ko. hindi ko laam k ung matutuwa ako.

. “Teka.. Umorder rin ako ng cake. nagaalinlangan sa sasabihin. Alam ko na yan..” “Ha? Teka. “Oo. bakit? Pano naman anak natin? H indi mo pa nga siya nakikita eh.” ... may..... ano aamin n a ba siya? “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa akin.” “Tal-“Wag kang mag alala. tigilan na natin ko. oo nga p ala. pero naalala ko.. Ok lang naman sakin eh..siya. kasi ako hindi ko rin al am yung sasabihin ko.. hindi na kita guguluh in.” napahinto siya.” samin? anong meron? "Ano meron?" “Ha...” Sasabihin.. buti na lang dahil maraming tao.. 6:55 na alam kong late siya dadating kaya umorder na ko. anak na-hindi ko na pinatapos yung sasabihin niya.pano mo nalaman?” Anong tingin niya sak in? walang kaibigan? Kaya kaya niya akong pagmukhaing tanga? “Mga kaibigan ko. alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yu ng tatay?? Bianca tama na! may Nathan ka na.. Nung dumating yung in order kong pag kain. hindi ko alam. kinakalimutan ko na nga pala siya kaya umorder na lang ako ng chocolate cake para saakin at mango t art sa kanya. Gaya nga ng sabi ko late siya sa pag dating. hindi na ko mag papakita pa sayo. siguro takot pareho. ay kinain na agad namin to. simula ngayon.” nagulat siya bigla sa sinabi ko. sa atin.. mango tart yung una kong sinabi. “Pa.. walang nagsalita... “May gusto sana akong sabihin sayo eh. hindi ka pa niya nakikita. may Steffi ako. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” “Ah. inorder ko yung madalas naming kainin dati dito..

Yun ang naging desisyon ko. nakita ko.. napalaka s ata mga boses namin. may video pa na nag Kokoreano silang dalawa. Pagkalabas ko ng Conti's naririnig ko ng may tumatakbo papalapit saakin. Kaya kung pupwede la ng. Sige mauuna na ko. Wag na tayong magkita... tanggap ko na may boyfriend ka. Eto n a last nating pagkikita na tayo lang magkasama... tama na. . pero nanghihina ako. Bakit naman kita lolokohin? Sabihin mo nga sakin.. Pati pano natuto mag korean yun g bata. ang hindi ko lang matanggap. Totoo naman eh. ikaw talaga yung tatay ng anak ko. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako. bakit? Para supportahan k o? kasi alam mong matagal kitang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako say o kahit anong mangyari? Bianca. saan niya to pinanganak? sino pa may alam tungkol sa bata? “Ano ba to? Tof er. pinapalabas mo lang na ako yung tatay. Tapos na rin yung 10 days. may anak ka sa boyfriend mo. oo.. please.” Pagkasabi ko n g mga to sobrang nabasag yung puso ko. n asasaktan na ko.. kelan ba kita niloko ?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Nasigawan ko siya. wag ka naman mag biro. Hindi ko alam kung bakit. kasal kami at may anak siya sa iba. masyado na akong nasaktan simula noon pa. gusto kong bawiin pero kelangan ko na ton g harapin. at ngayon nauulit na naman yun sakin.” “Seryoso ako. gusto kon g maniwala sa kanya. Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko. natauhan na ko.. Ayaw na kitang mak ita.” Napansin kong andami ng nakatingin saming dalawa. pero wala akong pruweba. tama na. magkahawig sila ni Nath an. san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaan yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo saki n na kung bakit kita pinapalabas na tatay?” “Oo. may biglang humawak sa kamay ko “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan. niloloko ka lang nun.. yun nga lang MAS MASAKIT na to. “Sabihin mo nga sakin. hindi ko kayang tanggapin yung bata dahil unang una. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan. “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak ko ha?” . ikaw.

Carla at Vander. wala naman akong pagsisisihan eh. Nakita ko sila Mae. diba? November 10 . Oo sige. Sige. may katabing bata. hindi na mag papakita muli sayo. masakit." umalis na ko at pumunta sa lobby. ano ba talaga ang gusto niya? suhulan ko yun g batang hindi naman sakin? bakit nagbalik pa siya kung ganito lang yung mangyay ari? gusto niya bang gumanti sakin? oo. wag na wag mong subukang hanapin ka mi ng anak mo. "Hoy! kanina ka pa namin iniintay.-"SI TITO MAR! Oo nga pala.. wag kang mag aalala. nakita ko si B ianca.. si NATHAN na yung tatay.. pero si ya pa rin yung may ganang magalit. pag dating ko sa may lobby. para akong tanga.. .. Sarili mong asawa hind i mo pinapaniwalaan. nagmukha akong tanga sa ginawa niya.. Pinark ko na yung sasakyan at pumasok na sa loob. Pagtapos ng Klase ko ay dumiretso na ako sa hotel. ang sakit sakit. wala na kong maintindihan. uy! teka puntahan ko lang si Steffi sa may lobb y. kasama si. sobrang nasaktan na ko. Masaya ka na? ibibi gay ko na rin yung annulment na hinihingi mo. Ryan. naiwan akong nakatayo sa ta pat ng kotse ko.. Friday. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta.“Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyon g si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan niya a ng kamay ko “sabihin mo dyan sa Steffi na yan. bakit hindi kayo sabay dum ating? " "May klase kasi ako eh. Pero pag lumabas yung katotohanan. panalo na siya. at hindi ko na rin kaya pang intindihin. na yung BIANCA na PINSAN mo.. bukas ” Bianca na pinsan? ano yun? hindi ko maintindihan. nawala bigla sa paningin ko si Bianca . bakit ng ayon ka lang? ayos ha! ikaw pa tong late!" "Nakita mo na ba si Bianca? Nandito s iya kanina eh. Yun naman talaga habol mo sakin di ba? Fine. kung saan gaganapin yung party nila mommy.

. Ryan.. hindi ko mapigilang hindi mapatingin dun sa bata. ." "Talaga? nagustu han mo? dapat lang noh! para sayo to eh!" "ikaw talaga. maya maya. after 10 seconds.. para simulan yung program. may konting speech speech sila m ommy at daddy. medyo hawig nga ni Nathan yung bata.. Carla at Vander. masaya daw sila dahil masyadong maraming blessings ang kanilang n atanggap.."siya kaya yun. kasama ni la yung mga bata.. together with their first son La nce Dy and his wife Bianca Dy" WHAT?! kelangan kasama pa ba kaming dalawa? wala akong choice kung hindi ang lapitan si Bianca sa Table nila. pero bawat tingin ko laging humaharang si Bianca. tara p asok na tayo!" hinawakan ni Steffi yung arm ko habang papasok na kami sa loob ng ball room. kinausap niya rin yung bata.. "Wow. oo nagustuhan ko. nags alita na yung emcee. "Dylan!" Napaharap ako kay Steffi. nakakahiya tal aga tong sila mommy. nasa iisang table sila Bianca. o kaya natatakpan nila Mae at Carla. inalok ko yung kama y ko ay tinanggap naman niya ito. ganda mo ngayon ha. naglakad kami papunta sa dan ce floor at tumutugtog yung kantang YOU KAREN CARPENTER Hinawakan ko siya sa may waist niya at siya naman sa may neck ko. nagsalita na naman yung emcee. Mae. and sweet sana.. "And now. angh el? baka si Bianca lang yun. Pinagsalita rin nila ako at si Kris. tama. tumayo yung bata tapos nag lakad sila papasok sa m ay ball room. meron pa raw isang anghel na mas lalong nag pasaya sa buhay nila. anak niya nga yon. we are inviting Mr and Mrs Dy to have the first dance. kaya lang hindi kami ok.. " napansin kong napatingin sakin si Bianca kaya tumayo na siya...

pero sinubukan ko pa rin. "sana maging masaya ka sa naging desisyo n mo.. Bak a masampal lang kita. alis na k ami.." sabay alis ni Mae. sakin pwede pa. nagpapapicture sila. Sige mauna na kami. tapos lumapis sa may pisngi ko." saktong tumigil yung kanta." "wag ka naman ganyan. pero sa kanila. Bakit kaya? Ang taray na naman niya sa kin.? " "bakit? para saan pa? don't act like you care about my son . anong pa ngalan nung bata. Ibang klase ka talaga." "Ang aga naman. "Ahh. "Bianca.." "Kristofer." nag smile siya kela mommy at bumalik na sa tabi nung bata." "Wag kang magalala. 9:00 na pala. mag fafamily pi cture daw kami. nakita ko si Kris kasama yung bata at yung girl friend niya.walang nagsasalita saming dalawa.... lumapit sakin sila Ryan "Dylan. mahirap na..." ka pangalan ko pa. Pasensya na sa . lumapit si Kris at yung girlfriend niya at nag papicture na kami . bakit pangalan ko ba? ganun ba siya kasama kay Nathan? nagpabuntis siya tapos pangalan ko gaga mitin? iba na talaga siya. hindi naman mag sisinungaling si Bianca sa kanila eh. kilala r in ni kris yung bata? kelan pa? tumingin ako sa relo. binuhat ni daddy yung bata nakita kong kinawayan ako ni daddy lumapit ako at tinanong kung bakit. halos hindi k o na napansin si Steffi sa party dahil sa mga sinabi sakin ni Bianca. "Mali ka pare. bakit hindi na lang Nathan? o kaya kung ano man. Ayaw kitang makita ngayon eh. laam na rin sig uro nila yung totoo.. nakita ko si bianca at si Kristofer na lumapit kela mommy. gusto ko lang malaman pangalan niya. maya na! " "Hinde pwede.. makikipag cooperate nama n ako sa annulment na hinihingi mo eh. bumitaw siya sakin. Siguro nagiging mabait lang sila kay Bianca pati sa anak niya.

"pare. dun na daddy mo oh!" binuhat niya yun g bata at lumabas. at nakita namin si Ryan. Lumapit kami sa kanila "Alis ka na rin ba?" Tumingin si Bianca d un sa bata." "Ah ganun ba? sige Bianca. "Hun ok ka lang ba?" "Oo.. ganun ka pa rin p ala. aal is na kami. sige. nagtatanong lang si S teffi eh. nabigla lang yun. tara dun tayo sa lobby." "Tara TJ. nakakahiya sa mga tao. a nak mo? " "Oo. ano bang nangyayari sa kanila? anong kasinungal ingan na naman sinabi ni Bianca? ano bang problema niya at hindi niya matanggap yung ganing desisyon ko!? bwiset na buhay naman to oh!! lumapit sakin si Steffi." sabay alis nilang dalawa. " Vander.inasta ni Mae. at hinawakan kamay ko." "At ako pa ngayon ang s kandalosa. ANAK NAMIN NI NATHAN." pumun ta kami ni Steffi sa lobby. wag ka ngang mag skandalo dito. Ryan at Steffi. sige ingat kayo. ayusin mo nga yan. lumapit sila Vander at Carla sakin." "Tsktsk. sige una na kami. "Ano ba." napayuko na lang si Steffi. nag paalam na ri n kami sa parents mo." . Pati ang cute naman ng bata. Ako si Bianca. "Oo.. masyadong maliit yung mundo natin dito. Sorry. sanay na ko dun. hindi na ko makahinga sa sik ip. ang natitira na lang. Vander at Bianca na hawak h awak yung bata. nasa labas na si daddy mo!" tapos tumingin siya kay Vander. "Baby. hindi ko aakalaing magiging ganun ka kasama. paki samahan naman oh. wag mong ibuhos yung galit mo sakin sa kanya.. anak ko." m aya maya." "Ok lang." "Tama na Bianca.. Akala ko nagbago ka na. WOW. ingat kayo pauwi. sira ka.

kahit ib a ang tatay ni Kristof. Ang hirap manloko ng tao. dapat walang sorry sorry.” . pero pinipilit nila ako." "Ano bang problema mo!? inaano ba kita!??! " "Wh atever." Siya pa talaga yung may ganang magalit ha? sino bang nagtaksil? sa tingin niya siya mananalo? may an ak siya sa iba. lalo na’t sa tono pa lang ng boses ko at sa hindi naming siya kasama. ayoko naman talag a umamin eh. Hinde ko alam kung bakit pero gusto ko pa rin maka usap si Dylan despite ng mga nangyari.. lawyer? Hindi ko nga alam kung pano yung proseso ng annulment eh! ang laking gulo nitong pinasok ko. kaya ko naman buhayin si Kristof kahit wala siya eh. ibibigay ko yung gusto niyo.” Tapos tumingin ako sa may bintana.. “Bianx. ok lang yun. Gaya nga ng sabi ko kakayanin kong bumuo ng pamilya."Sorry? bakit ka nagsosorry? PINSAN naman niya ko diba? dapat panatag loob mo sa kin. kasama ni Nathan.” “Ano yun?” “Nasabi mo na ba kay Dylan yu ng tungkol kay Kristof?” “Oo. nasasaktan.." Hindi ko maimagine na nasabi ko yan sa kanya.. Chapter 14 Bianca’s POV Sa party. Kausapin niyo na lang yung lawyer ko. "Kausapin niyo na lang yung lawyer ko. “Hindi siya naniwala e h. sana hindi na lang ako umuwi ng pilipinas. alam nilang masama yung naging kinalabasan ." tumingin sakin si Bi anca. tara na Ryan. ibang klase. Wag kayong mag alala. may tanong ako.. tar a na Ryan. wag nga siyang magmarunong. Wag kayong m ag alala. dinayo na ko ng mga katanungan nila Mae. Sa hotel na rin kami nakatira ni Kristof. Napakasinungaling ko kung sasabihin kong ‘ok lang a ko’ pero deep inside unti unti na kong namamatay sa sakit. ibibigay ko yung gusto niyo. Ilang araw na rin ang nakalipas per o eto pa rin ako. hindi ko kaya. "Whatever.

ayaw rin kitang mawala. at ako sinungaling “Hayaan na natin.. sinabi ko sa kanya na may anak kayo ni Dylan....” Hinde.” “Ok lang. tapos na eh. December 23 na. dun ko raw malalaman kung iiwan mo ko oh hinde... edi wala kang magiging kasalanan sakin... wag kang magalala. binigyan ko si Dylan ng 10 days parang chance na rin un. gusto ko rin maging ok kami ni Dylan.. binigyan ko ng chance si Dylan habang wala siya. Gusto niya. ako naman may kasalanan eh. Para sa kanya. nakareceive na rin ako ng letter mula sa lawyer ni Dylan 2 weeks ago.“Tutulungan naman kita eh.” Hinawakan niya yung kamay ko. Napaka sama kasi ng ugali nung babaeng yun eh.... napag planuhan na rin nam in ni Nathan na bumalik na lang ulit sa Korean. pero kung mahal mo tala ga si Dylan. Sige kamkamin na niya si Dylan! Lamunin niya!” OO GALIT AKO! BAKIT BA! NAPAKA SUWAPANG NAMAN TALAGA NUNG IMPAKTANG YUN EH! “Bayaa n mo na siya.ok lang sakin lahat. nandito lang ako for 2 weeks. alam ni Steffi ang lahat. kahit hindi ko siya tunay na anak. yun lang mahalaga. pero e wan ko.. Wala na ak ong paki. iiwan. si Steffi lang ang tama.. gusto ko sanang magalit pero may kasa lanan din ako.” Nagulat ako sa mga sinabi niya.. siya lang yung masaya. hindi na ako papakinggan ni Dylan. “Nate... gusto kong amin in kay Nathan yung ginawa ko nung wala siya. wag mo lang akong iiwas an.” “Ano yun?” “Hinde talaga ako bumalik ng korea. kung hindi ako pumayag kay Steffi. papayag naman ako eh.... yun talaga ang gusto niya. so gusto niya lang talagang lumayo kami? Wala na rin silbe yun.. parang ang hirap magsinungaling sa kanya...” Alam ni Steffi? Eh bakit ganun. napaka swapang sa kaligayahan. .. basta ok na tayo. “Bianx.” Nakokonsensya ako. yun din ang mahalaga.. Sorry.. Si steffi kasi. Gusto niya sa kanya lahat. ayoko naman talaga pumayag eh... Tss. may aaminin ako sayo. ako rin may kasalanan. “Bian x. ituturin ko siyang parang sarili ko na rin. subu kan ko raw umalis for 2 weeks. nagkita kami dito sa hotel..

walang nagsasali ta sa dining table kung hindi si Kristof at si Kris lang. nagdadalawang isip kung papasok ba ako oh hinde. panget ba yung kinalabas nung inyong paguusap ?” “Sa totoo lang. what are we waiti ng for? LET’S GO IN NA!!!” “Sorry sorry. at kung anon a raw nangyari samin. ganun naman palagi eh. pangit nga po yung kinalabasan.” Nag doorbell si Kristof. Sasabihin ko na sa kanila yung totoo. Hinde siya naniwala.. Ayoko na ng ganito eh. Nagdecide kami na bumisita sa kanila. ang sabi niya rin po anak ko kay Nathan yung bata.. Pag pasoknamin. umupo sa tabi ko mommy Kristy. nasabi mo n a kay Dylan yung tungkol kay Kristof. nag tatanong kung bakit hinde na raw kami bumi bisita.. Mommy Kristy:“Bianca. nandito na naman ako sa tapat ng bahay nila. at nakita ko si Kris “Buti naman bumisita kayo! Tara pasok!” binuhat niya si Kr istof “Kristof tumataba ka! Ang bigat mo na oh! Big boy ka na!” “Mommy told me that I look like samchoon!” nag smile si Kris kay Kristof “Of course! Gwapo tayo pareho eh! Let’s go in!” Pumasok na kaming tatlo sa loob.. Pano daw man gyayari yun. Lagi daw ba akong aw ayin dahil namimiss na niya sila. siguro gusto lang muna nila ako patapusin sa pag kain. pero bakit lumipat kayo ng bahay? May nang yari ba?” Daddy Larry:“Sabihin mo nga.. Ngayon. Pagtapos namin g mag lunch dumiretso kami sa living room. “HALMUNI!!! H ARABUJI!! SAMCHOON!! KRISTOF IS HERE!!!” Narinig kong bumukas yung pintuan nila Dy lan. Kumain kami ng lunch nila mommy. ano ba talagang nangyari sa inyo? Sabi mo naman samin. “Umma.. intervie w. since namimiss na rin naman ni Kristof ang lolo’t lola niya.Tinawagan kami nila mommy kristy. tara na. bakit kaya. Naniwala . alam kong dadayuhin na naman ako ng katanungan. Wala rin si Dylan. ang hirap. umupo na kaagad ako. Umiiw as ako sa mga taong mahal ko.

” Mommy Kristy:“Alam mo bang mahigit isang buwan n a siyang hindi umuuwi dito? Simula nung party. kung nirereseto mo ko bilang father-in-law mo. Kakausapin ko siya B ianca. hinde.. Walang annulment annulment. ewan ko.” Daddy Larry:“B ianca... Pati nga ho pala. Sige ho.” “Hinde na po mag babago isip nun... yung kasama na si Kristof.” “Daddy nirerespeto ko ho kayo. babalik na ho kami sa Korea. for good na ho. Dylan’s POV After nung party. Nasabi ko na yung mga dapat. wag niyong ipa annul yung kasal niyo. ngayon wala na akong dapat pang isipin. Tul oy na ho ang annulment.” Daddy Lary:“Nasisiraan na talaga ng ulo yang anak mo Kr isty. wag muna kayong magpa-annul ng kasal... madami masyadong nagbago. Live-in na rin kami ni Steffi. “Merry Christmas na lang po. mauna na po kami.. . ah siya nga po pala. iniwan ko siya. nagpadala na ng sulat sakin ung attorney niya.” Napatingin ako sa mga lalagyanan ng pictures. feel ko lang hindi umuwi. hinde ako makakapayag.kasi masyado sa mga kaibigan niya. Tama naman eh. ang kulit. respetuhin ri npo nati nyung desisyon niya. aayusin natin to. tapos may solong pic s i Kristof. aalis na kami sa March nila Kristof.” Pinuntahan ko sila Kristof sa m ay pool para makauwi na. please. matagal akong na wala. bali lilipat ko na yung pangalan nung bata sa pangalan ko. mas naniniwala siya kay Steffi kesa sakin. makinig ka sakin. hindi na siya umuwi pa dito. December 24 na kay a umuwi kaming dalawa sa kanya kanya naming mga pamilya.” “Ganun po ba. Anong pumasok sa kukote niya at naging ganyan bigla?!” Mommy Kristy:“Diyos ko. nandun yung family pic naming. .. hinde na ako umuwi pa ng alabang. ay oko lang lumabas na masamang tao si Dylan.” “ANNULMENT?!” sabay nilang sinabi “Hindi niya ho ba nasabi sa i nyo? Gusto na niyang maannul yung kasal naming..

diba mahal mo si . kagabi pa siya hindi kumakain? Bakit kaya? “Ano bang problema ni mommy?” Daddy Larry :“Dylan. Bakit.” Pagtapos namin kumai n ni Kris ay dumeretso kami sa living room. ang tahimik pa rin. ala m namin.” “Ayaw kitang makita ngayon. “Ma. nanonood ng tv. nakita ko si mommy.” sabi ni Kris “Sorry. 3 years old na siya. alam mo rin naman yun diba? ano ng problema mo?” “Ang problema ko.. hinde ko anak yun. Hinde niyo pa po ba alam na yung batang dala niya dun sa party niyo ay anak niya?” Mommy Kristy:”Oo. kagabi ka pa hindi kumakain eh. “Ma. nakaupo na si Daddy at Mommy. wala talaga akon g ganang kumain ngayon eh. kuma in ka naman. kasi madalas si mommy yung maingay sa kainan. Tinawag na ako ni Kris para kumain. Kung ano anong pinag sasabi tungkol sa mga bagay na gusto niyang bilhin at mga lugar na gusto niyang puntahan.Pagdating ko sa living room. si Kristof. pero habang kumakain kami.” Anong problema? Nag away ba sila ni Daddy? Ilang oras na ang nakalipas at hinde ko parin nakakausap si mommy. nakakapanibago. Umupo kami ni Kris at nag salita na si Daddy Daddy Larry:“Ano yung annulment na sinasabi ni Bianca?” Nagsumbong nap ala siya.” Tumayo si mommy at bumalik sa living room. excuse me. magusap tayo pagkatapos kumain mamaya sa living room. So gusto niya magmukha siyang mabait ngayon sa pamilya ko? sino bang nag kaanak sa ibang lalaki ha? “Opo. pinagpipilitan niya sakin na a nak ko yun. Anong akala niya matatanggap ko yun?” Kri s:”Dapat mo lang naman talagang tanggapin yung bata eh. pwede ba! Hindi ko kamuka yung bata!! Pati ang kapal ng muka niyang ipangalan sa pangalan ko yung anak niya. nandito na k o.

anak nila yun.” “EH ANG KULIT NIYO EH! IPAG PIPILITAN NIYO SAKIN YUNG BATA!!! EH SA HINDE NAMAN TALAGA AKO YUNG TATAY! ANO B ANG MAHIRAP INTINDIHIN DUN?!” Mommy Kristy:”Sabihin mo nga samin Dylan. ano pang magiging role ko? “Kaya ko naman tanggapin eh.” “Kelan niyo pa ba nalaman?” “Mata gal na.. Buong buhay ko hindi niya pa ak o nasasampal Mommy Kristy:”HINDE MO BA ALAM NA IKAW YUNG AMA NUNG BATA?! PATI BAKI T MO NABUNTIS SI STEFFI?!?!” “YAN ANG SINASABI NI BIANCA SA LAHAT NG TAO!!! PINAPALA BAS NIYA NA AKO YUNG AMA PARA HINDI NAKAKAHIYA SA PART NIYA! NAAKSIDENTE EH! ANO NG MAGAGAWA KO?!” Daddy Larry:”Dylan matuto kang rumespeto. Kris:“Kuya. Anak nila yun.” *pak* Sinampal ako ni mommy.” sabay sabay nilang sinabi “At hinde niyo man lang sinabi sakin? Ok rin kayo noh. Dapat hindi na lang niy a sinabi sayo. bakit kelangan pang itago. siguro tama yun g naging desisyong niyang itago na lang sayo si Kristof. kung ganun ka baba yung tingin mo kay ate. para hindi siya nahihirapan ng ganito. pe ro sila ni Nathan. buntis si Steffi. pero sila ni N athan. kaya gusto kong ma-annul yung kasal namin. bakit kami l olokohin ni Bianca? Wala ba siyang konsensya?” Hinde ako makasagot. Pat i.. pwede naman sabihin ng maaga.” Kris:“Maniniwala ka ba kung sasabih in naming sayo? Tingnan mo. Nakikita kong galit sila. Gusto niyo talaga akong pagmukaing tanga. sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan” Ang hirap nam an kasi.ate? Bakit hindi mo kayang tanggapin?” Kaya ko naman tanggapin eh. ..

pati samin hindi ka naniniwala. Pinaparusahan ata ako ng Diyo s... Baki t ka naman naming lolokohin. ang dami kong nasabing masasakit na salita.. pero sana samin maniwala ka. pero hinde ko alam yung sasabihin ko. teka. May proof ka ban g hindi mo nga anak yung bata ha?” Wala. ipapannul ko yung kasal naming ni Bianca.. naalala ko yung party na nangyari dati na binigay samin nila mommy at papa.....” Mommy Kristy:”Sinisigur ado kong matatalo ka. hinde ko na alam ang ggawin ko.” Tum ingin siya kay daddy. yu n yung pangalan ng anak ko.. pano ko sila mababawi? Umakyat na ako ng kwarto . ganun yung lumalabas eh. naging mabait naman ako ha. bakit parang tama sila? Daddy Larry:”Pina DNA test namin yung b ata. m ag papakasal na kami ni Steffi.” Ako. Kristof tawag sa kanya... gusto ko pang makilala yung anak ko. buntis pa daw siya. mag tatayo kami ng pamilya... Magpakasal na kayo. At pag nangyari yun.” tumingin ako kay mommy “kahit ano pa ang sabih in niya.. Kristofer Dy. bakit kinailangan ko pang masabi sa kanya yung mga yun. mas gusto niyo ka si siya kesa kay Steffi.. sabi niya walang nangyari masama eh. . wala na akong mukha pan g maipapakita. Dahil anak na talaga ang turin niya kay Bianca. “tayo na lang bumisita dun paminsan minsan para makasama nat in silang dalawa. paano na to. anon g gulo ba tong pinasok ko. Ikaw ang tatay... nanghihin a ako. wala namang kasalan nan angyari eh.. a-ako?? Teka.. so malaki ang chance na mabali wala lang ito. wag kang maniwala kay Bianca.. Balikan m o na si Steffi. at simula nung dumating si Bianca... bakit kelangan umabot kami sa ganun. hinde na niya kaya pang mawala siya.. Grabe ka. Tama lang naging desisyon ni Bianca na bumal ik ng Korea. nag match kayo... pero. Si Steffi. pwede ka na makaalis ng bahay. Mommy Kristy:”Ngayong alam mo na.. bakit niya tinago... yung magina ko. Wala ng iba. dahil matagal ng gusto ni mommy magkaanak na babae. gusto kong pun tahan si Bianca.” Korea? babalik na siya ng korea? Teka.Daddy Larry:”Sige. teka bak it ako nanghihina. 3 years old na siya.. Sana mabigyan siya ni Nathan ng maganda buhay kasama ni Kristof... o o nga pala. ha?” “Kasi mas pabor kayo kay Bianca.

hayaan mo lang makita ko anak ko. Hinde pa ba nil a napapansing nagsisise na ko? sising sisi na ko. pasalamat na lang siya at hinde ko siya nagaw ang saktan ng pisikal dahil sa mga nagawa niyang kasinungalingan. ayoko na rin ng annulment.. pwede niyo na ko patayin sa m ga nagawa ko. papanagutan ko yung bata.Bianca. pati anak ko hindi ko tinanggap. sige masama na ko kasi iniwan ko si Steffi habang nag bubuntis siya. Si Vander at Carla rin masama ang loob sakin... anong klase ak ong tao? Bakit ba ako pinapahirapan ng Diyos ng ganito? Ano bang nagawa kong kas alanan at kelangan ganito kabigat ang maging kapalit? Oo. pero hindi ko sila mahanap.. ng malaman ko lahat ng katotohanan. dahil daw sa akin kaya lal ayo sila Bianca. Sinubukan ko silang puntahan sa bahay nila. na hindi ko talaga sinasadya lahat.. hindi ko pinagbuksan ng puso.... hinde raw kasi nila aakalaing masasaktan ko muli siya. Chapter 15 Dalawang linggo ang nakalipas. matagal na raw umalis ng bahay sila Bianca... Dalawang linggo ko na rin hinahanap yung mag-ina ko. nag sisise na ko. may anak na.. kasalanan ko raw kung bakit nawala si Bianca. Alam niyo namang lahat na mahal n a mahal ko siya diba. tapos na raw yung part nila sa ganitong bagay.. binabawi ko na lahat. pero hindi ko maisip na magagawa niya akong mapaniwala sa mga pinagsasasabi niya. pero ayaw ni ya akong makausap. kelangan kusa ko raw mahanap si Bianca.halatang hinde niya alam yung mga nangyari saming dalawa. ano bang kelangan kong ga win para lang makita ko yung asawa’t anak ko? kahit . hinde ko naman sinasadya yun eh. gagawin ko lahat. Sinubukan ko rin tawagan si Mae. .. mabuting hindi na lang daw ako muling nag pakita pa sa buhay ni Bianca.. please..... si Bianca at ako. patawarin mo lang ako. iniwan k o na. Si Ryan palagi yung sumasagot ng mga tawag ko. pero kelangan ako ng asawa at an ak ko.. pero sa bi ni papa. wag lang silang umalis... pag nagmakaawa ba ko. lah at lahat ng mga nasabi kong masakit... na nabigla lang ako sa mga nasabi ko. susustentuhan ko yung bata.. mapapatawad mo pa ba ako? kahit hinde na tayo ma gkabalikan.. alam kong buntis siya and all. Sarili kong asawa hindi ko pinaniwalaan.. sa mga masasakit na salitang nasabi ko. Masyado pa ako ng naging mabait sa kanya. ayaw rin mags alita ni Ryan tungkol kay Bianca.. sabi ko naman sa kanya na hindi k o siya pababayaan eh. Si Kristof ay anak ko kay Bianca at si Steffi naman.

kung gusto mong makita anak m o pmunta ka d2 sa bhay ngayn na. From: Ryan Lee Dylan. hind e ko kayang mabuhay ng wala si Bianca. ang hirap na ng ginagawa ko. teka. para makilala mo na siya. naiinip na rin daw kasi yung bata. titigil na a ko. nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kristof. dun. gagawin ko. may dala siyang auto eh. agad agad akong pumunta kela Ryan.gano kahirap. Hindi ko kayang mawala pa ulit siy a sakin. hind i ako titigil sa pag hahanap. buti na lang at nasa alabang ako ngayon kung hinde.” “Ha. hindi na ako makikipag cooperate dun..” . “Ryan!” Lumabas kaagad ng bahay si Ryan at pinagbuksan ako ng gate. 1 new message Opening. ayoko. please. kung kinakailangang isugal ko pa yung buha y ko. What if hindi ako magustuhan ng anak ko? ano na lang gagawin ko? H inde ko na inisip yung mga pwedeng mangyari.. masyadong naging mahirap sakin nang mawal a siya sa akin ng tatlong taon.. may aayusin daw kasi sila ni Nathan. Isang buwan na ang n akalipas.. basta ibalik niyo lang sila sakin. p inagsasabay ko ang pagaaral ko sa pag hahanap sa kanila.. ibalik niyo lang siya saakin. pero patuloy pa rin ako sa pag hahanap. siya lang ba pumunta dito?” “Oo... Hindi ko maexplain yung feeling. “Iniwan muna siya ni Bianca dito bukas na raw niya babalikan.... matatagalan pa ang pag datin g ko dun. Yung annulment niyo ata iyon. gano kasakit.. hanggang sa makita at makausap ko si Bianca. gaano pa kaya kung habang buhay na siyang mawawa la pa? Alam kong iniisip niyo... gagawin ko lahat ng makakaya ko. at pag sinabi na niyang ayaw na talaga niyang maayos ung samin. ‘oo tama lang na mangyari sayo yan! A*shole ka kasi eh! sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan!’ pero gusto ko lang na malaman niyo na.. excited ako na kinakabahan. Tara pasok na tayo. Gaya ng sinabi ko...gagawin ko. siguro kay Nathan yun. tara na....

takot. Alam niya. pumasok na kami ng bahay.. “Bakit nandito ka ?” humarap si Mae kay Ryan.” tapos tumingin siya sakin. “Kung si Ryan pinapaboran ako. dahil sayo nasaktan na naman siya. ng pagod .” Tumalikod si Mae at lumapit sa bata... hinde mo ba naisip na pa god na siya? Sa bagay. tatawagin ko lang si la.” Luma pit sakin si Mae. hinde ko naman sinasadya eh.” ngumiti ako. “Sorry? wala na. nawala lahat ng stress. bakit parang natatakot ako? bakit parang kinakabahan ako sa bata. ng kaba. Lumapit sakin yung bata at nag bow.. pwes ako hinde! Umalis ka na nga dito sa bahay namin!!” “Mae sorry. “Annyounghasae yo” tapos niyakap niya ako. ganito pala yung feeling. lalayo ulit siya.... ang sarap nugn feeling... . “pinapunta mo? pambihira ka naman!! magagalit satin si B ianca niyan eh!! bakit kakampihan mo pa siya? alam mo namang ginawa niyang miser able buhay ni Bianca eh!” Nakatayo lang sa tabi ni Mae si Kristofer “Mae ano ba. alam niya na ako yung daddy niya.. late na masyado. grabe. Bumalik na si Ryan.. ” Nagulat si Ryan at Mae sa sinabi nung bata “Daddy? Sinong daddy mo?” “S iya. “Dito ka lang.Nagnod ako kay Ryan. Niyaka p ko rin siya. pag nay akap mo na yung anak mo.” Hinawakan niya yung bata “Tara na Kristof! Laro tayo sa kwarto ng ps2!” “Pero dito daddy ko eh. Pano mo maiisip. Dahil sayo aalis ulit si Bianc a. at sakit na nararamdaman ko. eh ang alam mo lang math science at engl ish. kasunod si Mae at Kristofer. Eto na yun..

. magkasama.” Birthday? Kelan ba birthday ni ya? “Hinde mo alam birthday ko?” bumitaw siya sa yakap. si mommy kita o iyak pag gabi. Tawag minsan mommy sakin TJ! Ewan ko bakit eh. pewo hinde pa talaga ko tul og. anong klase ba naman kasing tanong yun.” Umiiyak siya pag gabi. “Bakit tagal mo ko di pinuntahan? Pati birthday Kristof di ka punta...Nakatingin lang samin si Ryan at Mae. pero muka pa rin siyang koreano.” mag-asawa nga sila. ang daldal rin niya! Once na nag salita na siya. “Kristof. >_< Ilang oras ang nakalipas at hindi ko pa rin magawang bi tawan si Kristof. masungit. hinde na siya titigil.. at lahat ng masamang katangian mo! tatlong taon pa lang yan. “Appa! Sabi ni mommy. hawig sila ni Bianca..” “M apagmata?! Hinde ako mapagmata!!!” “Akala mo lang yun. pa no mo nalaman na ako yung daddy mo?” Napatingin siya sakin.” [app a = daddy] TJ?! Pareho ng ugali? Bakit kaya kami naging magkapareho? Eh sila nga tong magkaugali. “Pakita sakin lola picture mo! pati…” huma rap siya sat v.. halika dito. parang na weirduhan at a. Rinig ko siya iyak. p areho daw tayo.” lumapit siya tapos kiniss ko siya. Masyado atang tinitigan ni Bianca si Nathan. Lagi niya yun tinitingnan pag may moon na. pakiss si daddy. “Birthday ko nung nomember gan ito” tapos ginawa niya yung 10 na sa kamay niya (yung pinakita ung daliri lol) “Nove mber 10 baby. mapagmata.. tapos kita ko may h awak siya. mag kaugali. “Korea pa kami.? . tapos tulog na Kristof. parehong manok! Ang daldal daldal! Pag nagsalita hindi na mapi pigilan yung bibig! “Kaya kayo magkaugali kasi pareho kayong.. Parang manok! Mag-ina nga talaga sila ni Bianca. pero napakatalino.” “Hawak? Anong hawak niya?” “Picture mo pati siya. naka smile sila pareho..

” “Why?” “Kristof.” “Ahh. kasi baby.” >_< humarap sakin si Mae “bakit daw.. *flashback* “Para kang yung lalaki dun sa full house!! Palaging sinasabihan ng bird brain yung babae! N akahanap ka na ng katapat mo oh!” *end of flashback* “Baby. nood tv.” “Very good. Sinusubaybayan niya yun eh. naiinis na si ninang... di ko alam bakit siya umiyak. pewo nakakatawa naman yung palabas.? yun ata yung pinapanood niya nung bumalik s iya sa alabang eh.....” Humarap sakin si Kristof.ha.” Sabi ni Mae Full house. don’t tell mommy na nakasa ma mo ako ha?” “Wae?” [why] Ha? Anong weh? San niya natutunan yun? “MAAAEEE!! SI KRISTOF KUNG ANOANO PINAGSASABI!!” Tumakbo papunta sa may living room si Mae.. “bakit?” “Hinde hinde. Oo yun nga. isusu rprise natin si mommy. ulitin mo yung sabi mo kay daddy. “Kristof. Ok.hinde ko alam yung palabas! Basta full yung alam ko !” “Full house.. WHY. Full.“Minsan kita ko siya. ok?” .” “But that’s what I said. Ngayon. Ok? Ako na magsasabi. ano ng sabi ni mommy bago siya umalis?” “Bawal ako mag Korean..” “ahh. sabihin mo ulit yung sinabi mo kanina kay daddy.ha.

kasi para kaming triple ts. pag lumuhod ba ako sa tapat mo babalik ka muli sakin? Hindi ko pa nasasabi kung gaano ka kahalaga sa akin. tutal may kwarto pa naman daw sila dun... na may anak kami... may dala kaming pasalubong sa kanila. para kumpleto na kami. Si Kristof tuwang tuwa. para ibalot. mamahalin mo uli ako.. gaya nung pagmamahal mo sakin dati. Ang saya siguro ng pamilya naming pag magkakasama kami.. nagpadala raw ako nito dati.. kung gaano ki ta kamahal.. Tuwang tuwa si Kristof nung nakita niya yung mga cake.. ok lang ba?” ... kahit isang ‘I love you’ hinde mo pa naririnig sakin. dinala ko s iya sa Conti’s kung saan yung lugar na inamin sakin ni Bianca.? Ryan’s POV “Ry. magkakaugali at mababaw. “Miss. yung mango tart.“Ok!” Maghapon ko nakasama si Kristof.. pag sinabi ko na b a yun sayo. siguro si Bianca rin n ag pakain sa kanya niyan. sinabi nila Mae na doon na lang rin ako matul og.. Umuwi kami kela Ryan pagtapos kumain at bumili ng cake. umuwi ako ng bahay para kumuha ng da mit at pera. sabi niya. Alam niya rin yun? mag ama nga kami. gusto kong gawing special itong lugar na to.kelan kaya yun? baka naman si Nath an lang yun.” Nag smile yung babae tapos kumuka ng cake sa ref. Bumalik ako sa bahay nila Ryan para hiramin si Kristof. Bianca.aayusin ata niya yung annulment paper nila ni Dylan. siyempre. Ex cited na kasi kainin yung cake. Habang namimili kami ng cake na bibilhin may tinuro kaagad siya “Dadd y daddy! Looky looky! I want that one!!” “Mango tart?” nag nod siya habang naka tingin parin dun sa cake. Sana nandito si Bianca.. iiwan ni Bianx dito si Kristof ha? Busy kasi siya. gusto kong burahin yung pangit na nangyari samin ni Bianca dito.

para makasama na niya kahit saglit lang. Tumalikod ako kay Dylan at naglakad papunta ng kwarto kung nasaan sila Mae at Kristof. After 15 mins “Ryan!” Lu mabas kaagad ako ng bahay.. siguro hinde niya pa nababasa. nenerbyosin din. ayoko. tara na. kahit naman ako.” ngumit lang siya bilang sagot.. tara labas mo si Kristof... Tara pasok na tayo..” Nag nod siya at sumunod sakin papasok. pag nagkaanak ako tapos hinde o pa nakiki ta ng tatlong taon.. siya lang ba pumunta dito?” “Oo. kung gusto mong makita anak mo pmunta ka d2 sa bhay nga yn na. Yung annulm ent niyo ata iyon. para makilala mo na siya. kaya pala hinde siya nag reply kasi nagmaneho kaagad papunta dito.” . Halata ng kinakabahan siya. Ano ka ba!” Iiwan daw ni Bianca dito si Kristof... Si Dylan talaga oo.” Napayuko siya sa sinabi ko “Ha. may dala siyang auto eh. may aayusin daw kasi sila ni Nathan. Mahilig mangulat! “Iniwan muna siya ni Bianca di to bukas na raw niya babalikan. siguro ngayon na yung taang panahon para makita na niya si Kristof. sasabihin ko kaya kay D ylan? Ang tagal narin niyang nag hahanap kela Bianca eh. tata nggapin ka niya. Hinde siya nagreply. teka.“Oo naman. tatawagin ko lang sila. nandito si Dylan... Siyempre hinde ko alam kung tatanggapin ba ako nung bata oh hinde.. Ok lang yan Dylan. sigur o kay Nathan yun. naiinip na rin daw kasi yung bata. “Mae. Hindi ko kayang mawala pa uli t siya sakin. To: Dylan Dylan. nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kris tof. “D ito ka lang.. hindi na ako makikipag cooperate dun. mabait na bata tong si Kristof.

mabait. nako.” nilapitan ko si Kristof. pero once na na timingan mo yung pagiging sensitive niya. Sumunod sila sakin palabas ng kwarto. labas tayo. “Kristof. ang galing! Mixture na mixture ng dalaw a. matangkad.” “OO!! ISA PA YUNG LINTEK NA BISUGO NA YUN! NAKOOO!! SARAP SABUNUTAN!” . sa t ingin mo mag kakaayos pa si Bianca at Dylan?” “Sa mga nangyari? Ewan ko. oo minsan manhid siya. masungit. gwapo. Perfect combination ba? Hmm. magalang. ma pagmata. mayabang. Nagulat kami pareho ni Mae nung sinabi ni Kristof na ‘pero dito daddy ko eh’ siguro nakahinga ng maluwag si Dy lan dun. may bi sita tayo sa labas! Gusto ka makilala. matangkad. Si Mae nag simula na naman yung bibig. Dinala ni Dylan si Kristof sa phase 1 (lugar sa bf pqu e) para mag dinner. mixture talaga ng dalawa. sweet.” “Oo nga eh. mayabang. Hinde mo maintindihan eh. Tingnan mo ang tagal na pala niyang alam itsura ni Dylan. sobra kung mahurt. pumayag naman kami kasi quality time nga naman nila yun. “Mae. nasa uso nila yung isa’t isa. .“Pano niya nalaman?” “Tara na lang. pero pinag halong Dylan at Bianca talaga t ong batang to. pero masasakit kasi yun g nasabi ni Dylan. si Bianca kasi minsan sensitive yan eh.. sana pinakinggan muna si Bianca bago nakinig kay Steffi. Kay Dyla n naman ay: matalino. nagulat din ako. hinde naman lahat ng lalaki sinungaling eh. nagkasundo sila kaagad noh?” “Siyempre. Malas lang nakuha niya pagiging mayaban g at mapagmata. Ang hirap talaga sa mga babae. masiyahin. mapagmata. magalang. tamad pati ung looks. Lalo na si Kristof. pansin mo. Mag-ama yun eh. masungit. So ang mga nakuha niya ka y Bianca ay: mabait.” Nagsmile lang sakin si Kristof tapos tumay o. masiyahin. gwapo. Kung ano ano na pinag sasasabi kay Dylan. kahit na ngayon lang sila nagkakilala.. magalang? So basically. tamad. sweet?.. Dapat kahit papaano pakinggan naman yung side nung mga lalaki. akalain mo bang pinalabas na sinungaling si Bianca!” “Bob0 rin ka si tong si Dylan eh. matalino. mahilig mag jump sa conclusions. Si Kristof parang si Bianca.. ^_^v Dito na naming pinatulog si Dylan para makasama niya pa ng matagal tagal si Kristof.

magkaayos na silang dalawa. impusib leng mawala yun . pag balik sabihin natin. hind e naman pwede na yun na lang yung ibigay ko noh.. nakasabit dun. alam kong nandito lang yun.” “Oo. pero kasi mahal nila yung isa’t isa. hinalungkat ko yung buong kwarto ko.” “SIRA! HINDE PA! kelangan lang natin ipahanap kay Dylan yun at siya mismo mag bigay kay Bianca!” “Sige..” Eepekto ka ya yung plano ni Mae? Eh pano kung hinde niya basahin? Ano na ang mangyayari? Br oken vow na nga ba? Sana naman. yung…” “Ano yun?” “Yung.. Sasabog na ulit yung ulo niya sa galit! “Hun. hinde dahil may ana k sila eh. well isa na rin yun.. Pagdating ko sa qc.. ang to th ink na grabe yung mga binitawan ni Dylan sa sulat na yun ay este vow niya pala y un. forever and ever babe! Yung vow niya kay Bianca!!!” “Yun? ano m ron?” “Kelangan natin yun mahanap at kelangan ibigay ni Dylan yun kay Bianca! for su re lalambot puso niya dun!” Aahhh! Tama! Mababaw lang na tao si Bianca. parang yung last season! Jusko ang hirap hirap utoin ni Dylan nun oh! Ay teka! naaalala ko may sinusulat siya nun e h. alam mo. nasa kwarto ni bianca sa QC. pero may copy ako nun. “Kaya lang broken vow eh...Eto na naman po si Mae. hay aan na ang natin si Steffi.. nako! Naaalala ko tong part na to.. Ngayon ang kelangan nating gawin ay pagayusin yung d alawa... Masyadong malaki. Hinde ko na maalala kung saan ko naitago y un eh. diba? Chapter 16 Dylan’s POV Bago ako umalis ng bahay nila Ryan pinaalala nila ulit sakin yung vow na ginawa ko kay Bianca 3 years ago..

. Pero hinde ko talaga kayang maw ala sakin si Dylan. Mahal na mahal ko siya. ang layo na masyado ng narrating ko. Tama si Nathan. nakita ko na rin yung hinahanap ko.dito. at naupo. pano ba naman kasi scratch paper lang yun. Sakto nakita ko sila ni Bianca papasok ng hotel. una ko pa lang siyang nakita. . kelangan ko talagang makausap si Bianca.” Tumingin siya kay Nathan.” Naglakad siya papunta sa lounge. Sana ngayon. Si ya ang ama nitong dinadala ko. 3 months na rin to.. oo ma sama na ko kung masama! Mali yung ginawa ko sa kanila ni Bianca.. at kung hindi niya pa rin to tatanggapin. nakipag hiawalay siya sakin. papanagutan niya raw yung bata. Pumunta ako sa hotel kung san nakita ko dati si Nathan. Hinanap ko siya . sobrang gusto ko na siya. Sinulat ko ulit sa isang papel yu ng ginawa ko. sabi niya sakin. ang panget naman kung i bibigay ko sa kanya ng ganun ganun na lang. Dahil ang gusto ko lan g makapiling sa habang buhay ay si Dylan. “Kelangan kita makausap. pero wala akong magawa. “Sige. Kaya lahat kaya kong gawin para lang s a kanya.. bago pa kami ikasal eh . Sustento? Para saan? Hinde naman niya anak to eh. Hinde ako papayag. tutal... take over ko na lang yung busines s ni daddy dun.. pero sana mag work. per o ngayon hindi ko siya pupwedeng pakawalan pa. Steffi’s POV Malaki na masyado mga naging kasalanan k okay Dylan. Hinde. alam ko.. Siya daw bahala.. hinde ako pumayag. siguro.. hinde siya pupwedeng mawala sa piling ko... lahat gagawin ko para lang iwa nan na niya ng tuluyan si Dylan.. pero wala daw siya.. Hinarang ko sila. . dapat hindi ako humadlang sa pagmamahalan nila. mauna ka na. Pe ro kung ayaw na niya talaga. After 15 minutes. ngayon pa ba ako susuko? Si Alex. Ang sabi niya suportahan naman daw niya yung pagbubuntis ko. pero kelangan ko siya. alam kong baliw na ang tingin niyo sakin. mag bibigay daw siya ng sustento. yun naman talaga ang plano namin. Importante.. Tama lang na pumunta na lang ako sa states.hindi ko alam kung ma g wowork yung plano nila. mabasa na niya to.

Lalayo na kami sa buhay ni Dylan.. “Please. nandun ka. kabayaran yan sa mga pina g gagagawa mo! alam mo ba kung gaano kahirap magpalaki ng anak ng walang ama!? A lam mo ba kung gano kasakit sakin tuwing hinahanap ng anak ko yung daddy niya?! Ha? HINDE. Buntis ako. kahit ngayon lang.” Seryoso siya.. Alam mo nung umpisa pa lang nagtataka na ako eh. “W ag ka sanang magisip na naniniwala ako sa drama mo. Hinde ko alam kung bakit hinde ako nagduda nun eh. dapat mag saya kana eh.“Tungkol saan na naman? Sa mga kasinungalingan mo? pwede ba. Nagawa mo namang bu hayin yung anak mo ng tatlong taon ng wala si Dylan eh. nag mamakaawa ako. Ayaw niyang makipag cooperate dun sa annulment namin. puso ko nam an susundin ko. Hinde naniwala saki n si Dylan... “Please. kasi alam na niya yung totoo.. kitang kita sa mga mata niya na nasasaktan siya. wag na kayong ma gpakita pa kay Dylan.” “Tumayo ka nga dyan. kahit anong mangyari aalis na kami ni Kristof . hinde na rin naman naming kelangan pang magstay dito kasi wala na rin bias kasal namin. sawang sawa na ko.. pano mo naatim na maloko ako.” “Dapat lang naman na iwanan ka ni Dylan eh. gagawin ko lahat. hiniwalayan ni ya ako. Pagod na ako. at si Dylan yung ama... Bianca isipin mo naman si Nathan. hahayaan mo bang mangyari sa kapatid ng anak mo yun? plea se. Ikaw pinaniwalaan niya. buong buhay ko nga yon lang ako lumuhod. si Kristof. lumayo na kayo ng tuluyan. eh ako..” Umiwas ng tingin sakin si Bia nca. kung nung party pa lang sa bahay namin dati. Effective pala pag aarte ko eh. Wala na lang talaga akong pa ke ngayon. Walang kapatida ang anak ko. Pati hinde mo na kelangan gawin yan eh. nagtagumpay ka. bravo..” “Kaya nga eh. Hinde na mahalaga sakin yung nararamdaman ng iba. Siya lang ang kelangan kong .” Aalis na sila? ibig sabihin hinde na sila mag kakabalikan ni Dylan? Akin na siya! “Kelan? Sure na ba yan. wala akong nakikitang biro sa mukha niya.” “Ayoko na balik an yung nakaraan.. at alam mong ikakasal kami. Hinde na mag babag o isip ko. Ngayon.?” “Oo. tama na ..” Lumuhod ako sa tapat ni Bianca.. para lang hinde mawala sakin si Dylan. please. kahit lumuhod ako gagawin ko. oh sadyang tanga lang ako kasi nagpaloko ako sayo..

1 new message From: Mae Lee Bianx. tuwing sinusundo ko si ya pag nang gagaling siya kela Ryan. Isang buwan at mahigit na ang nakalipas simula nung nakausap ko si Steffi.. Pero wala na akong paki doon. Bianca’s POV Feb 13 na. dami raw toys na binibigay. lagi na lang siyang nag papaiwan kela ninang Mae niya. Eto talagang si Mae.atupagin. Ewan ko ba.. Hinde na kami magkakabalikan pa. mauuna na ako. From: Mae Lee Ok. Gusto niya daw dun. Ang hindi ko lang maintindihan. Napapamahal na saka nila si Kristof. To: Mae Lee Cge. Ngayon. pls. Wala na a kong pakialam. 7pm sha rp. tnx tlga.. Hindi ko na rin naiisip si Dylan. walang kasama s a kwarto yung anak ko. ano yun g sinabi niyang 'alam na niya yung totoo' alin na siya yung tatay ni Kristof? Hu li na ang lahat. Siguro kinukulit pa rin sila ni Dylan. . pero bakit siya luluhod sa tapat ko? palabas niy a na naman? Pero wala na akong pakialam. Ang alam ko lang is. Oo nga. pag bgyan mo na. at si D ylan yung ama. kung ayaw niyang tanggapin si Kr istof. sbhn mo mgkta kme sa Vivere Suite. Nagbago na n ga ako ng number eh. Bastos rin pala siya kung magsalita. kung wala ka ng kelangan sakin. ang dami niyang laruan. solo ko na si Dylan at wala ng makakapigil pa don. maging mahirap para sa kanila ang mapalayo kay Kristof.vday naman e. pwes ayoko na siya tanggapin pa.” Tumayo siya at nag lakad papalayo saakin.. Masaya daw. kht para samin na lng ni Ry. gusto ka makita ni Dylan bukas. Lumuhod siya kung gusto niya. Buntis siya. ayoko maniwala. si Kristof naman laging masay a. baka pag umalis kami sa susunod na buwan.

so sige. sinabi k okay Mae na magkita kami bukas ni Dylan. So you wanna have dinner with me so mewhere?” VALENTINE’S DAY?! Ano ba to! Para akong taga bundok. dinner naman tayo eh . Feb 14 nga pala ang v alentine’s day. dito lang ako...” “Ha. hinde k o kayang sabihin kay Bianca na alam ko na yung lahat. “Okay. for sure lunch yan or afternoon.. eh nakapag Oo na ko kay Dylan eh.. . nakalimutan ko pa! pano na to. Dylan’s POV Nabading ako.... kung san makikita ko siya... anong meron ba bukas? Bakit bigla na lang nagayang makipag kita tong si D ylan. dinner. masyado na akong nasasaktan eh..” I lied... “Ha. “Ano bang meron bukas at kelangan umalis ako ng bahay?” “It’s valentine’s day tomorrow. tama na. hinde eh. Dylan.... nakapag move on na ko eh.. kelangan daw niya akong makausap.” “Regarding naman saan?” “Ha.. ok lang .. after 3 years... grabe.” “Okay. baby. Feb 14..... eh si Nathan nag aayang kumain sa labas. gaano ba to kaimportante? “Bianx? You ok? So where do you wanna go tomorrow ?” tumabi siya sakin tapos hinug niya ako. mag didinner kami. Ano kayang paguusa pan namin? Yung kay Steffi? Oh baka naman yung annulment lang. ayoko ng makita pa siya. natatakot ako na baka hinde ko na magawa pang umalis ng bansa.” nag smilesiya sakin tapos kiniss niya ako sa cheek. kahit malayuan lang. pinapahirapan mo lang ako l alo. pag nakita ko ulit siya. yung tipong..Bukas. Sa totoo lang wala akog clue eh.. yung sa annulment.. pangalawang v-day pa lang naming to.

umupo na kami sa may labas. sign na yun hi ndi ba? Pagdating naming sa top floor ng hotel.” nag smile rin siya.” “Pangalan mo yun diba? Sanay ka na dapat.” n agsmile ako “Happy Valentine’s day rin. Sabi niya rin sakin na hinde maniniwala sakin si Bianca. Nag makaawa siya sakin na wag ko daw siyang iwanan kasi nakau sap niya si Bianca. inintay ko siya sa may lobb y ng hotel. nilapitan ko siya tapos ngumiti ako.. “Tara. hinde ka sumasagot sa mga tawag ng attorney naming.?” “Bakit may mali ba?” “Ha. pero hindi lang ako sanay na Dylan ang tawag mo sak in eh. tinatawagan ka naming pero-“Dylan... Hinde ako yung naka buntis kay Steffi. “Happy Valentine’s day nga pala. at alam daw ni Bianca na ako yung ama ng dinadala niyang bat a. gagawin ko lahat para paniwalaan niya ako. Perfect. nagsmile rin siya. Kanina. Tahimik lang kaming dalawa.” Nag smile lang ulit siya. Nakaorder na kami at lahat lahat. “Bakit mo nga pala ko gusto makausap? Tungkol saan ba? Uhm. nakakasama ko rin si Kristof ‘secretly’ tuwing natutulog siya kela Ryan. maniniwala naman siya sakin eh. May problema ba? Anong nangyari?” So. Dylan.’ Ayoko ng ganun. Saktong 7:00 pm dumating siya. righ t? February 14 6:45 ako nakarating sa Vivere Suites... . nalaman ko rin yung totoo. kitang kita mo lahat sa baba. Anyway.. Mala mig dun at maganda ang view.. pumayag siyangmak ipag kita para lang pagusapan ung annulment? Hinde naman yun yung ipinunta ko di to eh. yun ang akala niya. Tatawagan niya kasi ako sa cellphone eh tapos papapuntahin ako dun.. akyat na tayo. ano ngayon? Wala na akong paki... Miss n a raw niya ako and stuff. wala naman.Natatakot ako na baka sabihin niya lang sakin ‘so.

.” “Ma’am.. “Nasabi kasi sakin ni Steffi na nakausap ka raw niya. “Lahat na lang. inhale. .. exhale. sainyo na yung sukli. Elevator lang to hinde escalator... ..” Mangyay ari? Ano ba pinag usapan nila? Diba yung pagbubuntis lang ni Steffi? “Nasabi rin n iya sayo na buntis siya. Nakita ko y ung elevator nasa 8th floor na. dinedeny mo. nagkamali ako eh. Ginamit ko yung isang elevator at nagmadali.?” nag nod s iya. Tungkol saan ba kasi?” Eto na. “Bianx.“Pwede bang wag na muna natin pagusapan yung annulment na yan.. tuloy pa rin yung mangyayari. Lumapit ako sa may cashier at inabot yung pera.” “Oo nga..” Tapos tumakbo ako papalabas.” Wrong timing. sir. s abihin mo sa kanya na wag siyang mag alala. Mal as. nahihirapan na akong makalabas sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” Tumayo s iya at nag lakad papalabas ng Skyline.” sumubo siya ng pagkain. “bayad ko to.. nagmamakaawa siya sakin na wag ko siyang iwanan. akala ko kasi y un yung gusto mong pagusapan eh. sasabihin ko na. pero hindi ko na nakayanan “Nasabi niya yun sayo hindi ba?” “…” “Oo?” .. eto na po yung order niyo. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plato. siguro dapat matagal p a lang hinde na ako pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon.. Kumai n muna kami ni Bianca. hinde ako yung tatay nun. “Sinabi niya rin sayo na ako yung tatay diba. tinatanggihan mo lahat ng kasalan an mo! kelan ka ba titino ha?! alam mo.. Hinde ko siya nabuntis.” “Ah.

ayaw na niya.... “Pupunta na ako ng State s..” “Ang kapal mo rin noh? Sakin ba nakinig ka?! PINAKINGGAN MO BA AKO?! magi sip isip ka nga. ayo ko na. Hinawakan ko yu ng kamay niya. seryoso na masyado mukha niya.. pupunta na ako ng America . baka tuluyan silang lumayo sakin. na daddy na yung tawag sakin ni Kristof..” hinawakan niya yung kamay ko at nilag sa palad ko yung e nvelope. please! Kahit ngayon lang. Tigilan mo na ako. Kalimutan na lang natin yung isa’t isa. “Kahit yan na la ng ang basahin mo... “Makinig ka naman sakin oh!! Alam kong nagkamali ako.” pinull niya yung kamay niya at nagsimulang mag lakad.. Chapet 17 Bianca’s POV “Kahit yan na lang ang basahin mo. kahit kelan.. dun ko na sila kakalimutan. na nag kikita at nakakasama ko na siya.. “Dylan please.” yun na ang magi c word.” huminto siya at naglakad ako papalapit sa kanya. hinde mo na ko makikita pa.. kay a hinawakan ko na yung sulat. Nat akot ako masyado.” Tumalikod ako at nag lakad pap alayo sa kanya. At hinawakan niya ito.. promise ko sayo.." kinuha ko sa may wallet ko yung env elope at inabot sa kamay niya.kalimutan na lang daw naming yung isa’t isa. tumakbo ako kaagad papalapit kay Bianca. na alam kong ako talaga yung tatay. “kung pinahalagaan mo talaga yu ng kasal natin. dun na ko mag momove on... Pero sa kanya na mismo nan ggaling na ayaw na niya.. hindi ko siya magawang tanggihan... gusto kong mabasa mo to. kahit kelan... Hinde ko alam kung bakit hindi ko sinabi yung tungkol kay Kristo f.Pag dating ko sa lobby. promise ko sayo.. hinde mo na ko mak ikita pa. na alam ko na na may anak kami. Same date ng graduation ko. Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan..........” i nabot ko ulit yung sulat sa kanya. . Binalik niya sakin yung sulat. dun na ko titira.. “Bianx ..

Buti na lang at naging busy si Nathan sa hotel. alam kong makikita lang ako ni Nathan at ni K ristof na nalulungkot.” .... Madalas talaga ako lang nandito sa kwarto. nagiisip. 4:30 pm na. For short. Tama na yung ako lang yung nakakaramdam ng lungkot. pagod na rin naman ako eh. It’s over. Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan.. malabong magkasalubong ulit yung landas na ming.. ayoko na mangdamay pa ng iba. hindi na k o mahihirapan pa. ok na yun. ayoko pang bumaba. Pinapanood ko lang si Dylan mag lakad papalayo sa akin.. Bumaba na ako ng kotse at kumatok sa gate “Umma!! Tito Ry an open the gate!!!! I wanna lab lab mommy!!!” Binuksan na ni Ryan yung gate at si Kristof sinalubong ako ng hug. Naisip ko na naman si Dylan. eto na yung last day ng feb. Eto na ata yung pinaka MASAYANG valentine’s day sa buong buhay ko... nagayos at dumeretso na kela Mae.“Pupunta na ako ng States. ilang linggo na akong hinde makapag isip ng maayos. aalis na siya.. siguro eto na yung sina sabi nilang ‘silent goodbye’ yung tipong tatalikod ka na lang sa taong mahal mo tapo s hindi ka lilingon. pero bakit ngayon ang sakit sakit ng puso ko.. parang ang daming tumutusok na needles. alam niyo na na YUN NA YON... nag iisa. dapat sila yung naglalaro ni Kristof dyan eh. makakain at makakilos. Pag karating ko dun. he’s gone.... hin di ko nap ala dapat isipin pa si Dylan.. yung tipong. “I missed you mommy!!! Kristof di na iwan mommy ng tagal! Sowee. aalis na ko. diba dapat nga maging masaya ako? kasi magkakakalimutan na kami..” Hinde ko alam kung bakit sumakit yung puso ko nung sinabi niyang pupunta na siya ng stat es.. sosolohin ko na lang yung sakit. si Kristof naman nag stay ng 1 linggo kela Ryan. hindi mapakali. nakita k o si Kristof at si Ryan nag lalaro sa may garahe. coast to coast ang America at Korea... hindi na ko masasaktan. malabong malabo. nakalimutan kong susunduin ko pala si Kristof kela Mae. ayoko yung feeling . at ayokong mangyari yun. ayokong mag alala pa sila sa aki n. hindi siya lumilingon . dapat sila magkasama ngayon. Naligo ako. Ng makarating ako sa hotel. Pagod na rin siguro siya.... February 28 na.

Tito Ryan and ninang M ae ingatan Kristof! They were bait to me. nag enjoy ka ba?” bumitaw na si Kristof “Mm-hmm. pati yung anak niya kay Steffi di nedeny niya.. Pumasok na ko ng kotse. ata. Si ge mauuna na kami..” “Bye tito!” hinug tapos kiniss niya si Ryan. ibang klase na kasi eh. “Umma! I will say bye to ninang!” Tumakbo papasok ng baha y si Kristof.” “Nag.“Ok lang baby.” Iniwan ko si Kristof sa kwarto. Hinde sa masama akong magulang. hayaan na lang natin yun. hinde mo pa alam yu-“Alam ko na. Dumiretso na kam i sa kwarto namin sa hotel.” “Anak kay Steffi... hindi kayo nag date?” “Dinner lang naman yun eh. Hinde ko siya pwedeng isama kung saan saan na lang. like mommy and daddy!” Daddy? Ahh.” “Sige. naging panget lang kasi pag hihiwalay namin ni Dylan eh. hinde niya .. “Ry. Impusible kasing makasama niy a sarili niyang daddy. pati mabait na bata yun... baka sinasabi niyang parang mom and dad niya sila Mae.” “Alam mo na rin yung states.. paki sabi na lang kay Mae thank you. bibili lang ako ng food ok? dito ka lang.” Humarap ako kay Kristof. Pati pinag bawalan ko sila Mae at Ryan na pagharapin yung dalawa. “Umma.hiwalay kayo? Ak ala ko ba nag date kayo nung v-day?” umiling ako “So. “say bye na to tito Ryan.?” “Oo. Hinde naman niya alam itsura ni Dylan. “Nako Ryan. Kelan ba siya titino? Lahat ng responsibilidad niya tinatalikuran n a niya eh. Pati pupunta na rin nam an siya ng States eh. pero. ganun l ang talaga. im hungry. pasensya na kung naging magulo si Kristof ha . what if makita p a kami ni Dylan diba? mahirap na.” Nag nod siya tapos nag smile. hindi rin niya ala m yung pangalan nung daddy niya.. Pag labas ni Kristof umalis na kami.

“Bianca.?” . Steffi daw ba? Ano na naman tungkol sa kany a? “Steffi? Ano pinapunta ka niya dito para sabihin na ituloy yung pag alis ko? oo itutuloy ko yun. tinatanggihan mo lahat ng kasalanan mo! kelan ka b a titino ha?! alam mo.. hinde ako yung tatay nun... ok ka lang ba?” “Hin-hindi ba talaga siya yung tatay. alam kong hindi mo na ako natatandaan.. “Ahh. nagmamakaawa siya sakin na wag ko s iyang iwanan.. Ako nga pala si Alex. dinedeny mo. at si Dylan yung ama. Sinabi ko na to kay Dylan two weeks ago ata? Oh baka mahigit pa. h inde niya ba nasabi sa iyo?” hindi si Dylan yung tatay. sige Alex ma una na ko. pero nagkita na tayo nung party niyo 3 years ago.” Napahinto ako sa pag lalakad. ako yung n akadisgrasya. at hinde siya basta basta nag papapasok ng kung s ino sino... mali. nasab i niya siguro sayo na buntis siya.” Familiar nga y ung mukha niya. hindi ko siya pinaniwalaan.. importante lang. nagkamali ako eh. “Bianca.” “Hinde. sabihin mo sa kanya na wag na siyang mag alala..” “Oo nga.. yung anak ko kasi mag isa sa kwarto eh.. tungkol kay Steffi.? *flashback* “Bianx. “Lahat na lang. Hinde ko siya nabuntis.” “Hinde yun.magagawang pag alalahanin ako. Bumaba ako pata tumawid at bumili ng makakain sa mcdo. siguro dapat matagal pa lang hinde na a ko pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon.. mali yung ginawa ko. Pero hindi ko talaga matandaan kung sino siya. Pag balik ko ma y humarang sakin na lalaki. nahihirapan na akong makalaba s sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” *end of flashback* Nasiga wan ko siya. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plat o..” nag bow ako tapos tumalikod a t nagsisimula ng maglakad “Kelangan kita makausap...

.. dun na muna ako sa kwarto. kain na kayo. graduation na namin bukas . “Ok ka lang ba?” tu mungo lang ako. “Bianx. suite kasi yung room naming.. ayaw niyang bumaba.... “Eto.” ngumiti siya tapos kumaway sakin. Sana makapunta ka.” yumuko si Alex. ok ka lang ba talaga?” umupo siya sa .. Pumas ok si Nathan sa kwarto ko. hiniwalayan na niya si Steffi. ... Pa gpasok ko sa kwarto nakita ko si Nathan t si Kristof nag lalaro.. Siguro nahihiya lang sa mga pinag gaga gawa niya.. Sinabi ko naman na pananagutan ko eh.. hinde hinde. sige. Ngayon na nagsisink in sakin na ma syado akong naging masama kay Dylan.Umiling siya.. Sige.” “Hindi mo n aman kelangan mag luto eh.. mauna na ako... pano mo nga pala nalaman na nandito ako?” “Kay Steffi. Ano na lang ang gagawin ko? Ayoko na sirain yung plano niya sa pagpunta sa states. at ayoko rin masaktan si Nathan. “pasensya na kung pati kayo ni Dylan nadadamay. “ako talaga. salamat sa effort. sa mga nalilito. thank you ha. sorry. kaya lang nasa kotse siya.? Pero huli na ang lahat.. kasama ko siya. pero hindi siya pumayag.” “Hinde ok lang." “Ha. Habang naglalakad ako papunta sa elevator hinde ko mapakali. Sige. Masyadong madami na yung mga nabitawan kong masasakit na salita.” Ok.” “Ahh. nasigawan ko si Dylan. paano ko na lang mabbawi yun.” “Ah ganun ba.. pero mukang natuwa pa siya nung nalaman niya yu ng katotohanan. so don’t be confuse d.... teka. kelangan ko mag pahinga... ako naman pupunta na ng Korea.. tinamad akong mag luto eh. nung una natat akot pa akong sabihin kay Dylan. Kasi ako lang ang kelangan mailto ngayon. ok lang. sana kahit mag usp na kayo. si Steffi yung nagsabi sakin na ako yung ama nung bata . pero wala narin kasing m angyayari sa amin ni Dylan eh. sana tumawag ka na lang sakin kanina para nagpadala ako ng pagkain dito. aalis na siya papuntang states. madami akong nasabing hindi dapat.. Nalaman ko rin nun na..

Chapter 18 . hinde ko alam ang sasabihin ko.. At alam kong si Dylan pa rin yung mahal mo... ayoko siyang iwanan pero hindi ko kayang mawala sakin si Dylan.. pupuntahan natin siya. buhay yung tunay niyang dad Bianx.pati gusto kasi kita maging ma saya..” “Pero mas mahal mo si Dylan. ok? mga 12 para lunch break.mahal ko kasi kayo eh.” bumitaw si Nathan “Sige bukas..” Yumuko si Nathan. gusto ko maging masaya ako. tayong tatlo nila Kristof. Kausapin mo siya.” Bumangon ako at niyakap ko si Nathan.tabi ko.. pero n ahihiya ako na natutuwa... “Nate..” “Pwede ka naman niya maging daddy diba? ayaw mo ba sa amin?” “Hinde naman sa ayaw. baka sa susunod na araw na l ang.” “Papayag ka kung babalik kami kay Dylan. aalis na papuntang states si Dylan. Pero ngayon..” Naguiguilty ako kasi ang tagal na palang tinatago ni Nathan na alam niyang masmatimbang pa rin si Dylan sa puso ko.” “Ok lang ako... Ok?” “Wag na lang.. naiintindihan kita.?” “Paano ka? Ayaw kitang masaktan.. “Mahal naman kita eh. what if biglang hanapi nniya diba? kaya kong gampanan pero siy empre. Bianca.. “nasasaktan k a ba?” “…” “Bakit hindi mo siya pigilan. hindi mo ba inisip si Kristof? Kelangan niya ng daddy. ang kelangan niya ay yung tun ay niyang daddy..” “Pero huli na ang lahat. pinipilit ko lang huwag isipi n yung totoo... tapos iiwanan ka namin?” “Oo. gusto kong maging masaya nam an ako kahit papaano.

. 1 pm pa fl ight ko.” "Dylan. Mommy Tumatawag na si Mommy sakin.. Bakit ba niya . nasaan ka ba? Magusap nga tayo ng h arap harapan!” “Nandito na ko sa airport na.. Naka-off yung cell phone niya. hinde ako na ako aattend. ang hirap. Ano ba ito. hinde yung isa lang yung p apakinggan ko....” “Ha?? Bakit?? Ano ka ba!!” “Sorry.Dylan’s POV Napagdesisyonan ko na na hinde na ako aatend ng graduation ceremony ko . Saktong 9 nakarat ing ako dito. kaya nga ko aalis diba kasi. ayaw n iya nga palang naninigarilyo ako. kung gaano kasakit yung mga nas abi ko. Baba ko na.. masyado akong nabigla.. ok? sige ma. kakalimutan ko na siya.. hinde ko naman sinasadyang mangyari yu ng mga nangyari eh. Pero nung huli kong nakausap si Bianca hinde niya ko pinakinggan . dun narealize ko yung mga nagawa ko sa kanya. tingin ako ng tingin sa ora. Hinde ako mapakali. si Bianca parin yung naiisip ko. nasa bahay pa ako sa qc. siguro kelangan ko na siya tawagan. alam kong galit siya. Alam kong yung mga sinabi niya sakin si nasadya niya yun. Ngay on alam ko na na dapat parehong side yung aalamin ko..” Nag sinungaling ako. nadala sa mga sinasabi ng iba...." “Tatawagan ko na lang kayo pag nakaratin na ko dun. 8:00 am umali s na ko sa bahay... “Anak bilisan mo! Pumunta ka na dito! Baka m atraffic ka pa!” “Ma. Subscriber cannot be reached.. ang tagal pa. ngayo n ko na planong pumunta ng states. Siguro papapuntahin na niya ko ku ng saan gaganapin yung graduation ko.. kahit gaano kasakit gagaw in ko yun para lang maging masaya siya.” “HA?! Teka.. pleas e. 10:49 am na.. si Bianca pa rin ang naiisip ko. Calling. wag na kayong mag alala.. Gusto ko manigarilyo sa sobrang kaba pero naiisip ko si Bianca. ngayon ko pa lang ineempake yung mga damit ko.. Kumuha ako ng taxi at nagpahatid sa airport.. magusap tayo ng maayos.

. ano ba talagang kelangan kong g awin? “Many girls have come to you with a line that was untrue and you just passed them by” Yung babaeng katabi ko kumakanta ”And now your innocent to whim and their lies don't mean a thing why don't you let me drive.” y un yung palaging sinasabi sakin ni Bianca sa dulo ng mga text niya. Nakakata wa. mauna na ako. Ang tulog ko madalas 4 hours lang.. appa. Hinde ko rin chinecheck cellphone ko. I don't need a diamond ring cause you prove your love to me when you say sweet and mellow la la la la la la la la la means i love you la la la la la la la la la means i love you. nagigising ako ng 6 am tapos ang tulog ko 2am. Lala means I love you. 11:50am na..” [Mommy. *flashback* “Ah ganun ba.. ngayon wala akong tulog. nakakaranas ako ng hilo.pinapatay to? Pano na lang kung emergency. saktong 2 weeks na kong hinde kumakain ng maayos. I wa nna see daddy] Nagulat ako. Pumasok sa kwarto si Kristof. Ang laman na lang ng tiyan ko ay tubig. ng gutom... Sana makapunta ka. graduation na namin bukas.... sana kahit ma g usp na kayo. “Umma.. yung kaibigan ni Dylan sa Ateneo. . A lam kong wala ni-isang text dun si Dylan. bigyan niyo naman ako ng sign oh. palapit na ng palapit ung ora s ko.” *end of flashback* Naalala kong sinabi sakin ni Alex. Pero tinutulog ko na lang to...” “Lalala.. Oo. Sige.. wala na ba talaga siyang balak buksa n to? Oh sadyang iniiwasan lang niya ko? 12:40 na. Lord. kasi ngayon niya lang ulit siya nagbanggit tungkol s a daddy niya. how can I forget!! Bianca’s POV Ngayong araw na to March 1. bogo ship oh yo.

... Mabilisang ligo ang ginawa ko! kinuha ko yung bag susi a t cellphone ko. naligo ka na diba? Halika bibihisan kita... Pag kela ninang ako punta siya dun. teka. .” Nagkita na sila. anong gagawin ko.. “Nate! Kelangan natin pumunta kela Dylan. nagk ikita sila. Ngayon na. hinde ako maka pagisip ng maayos... tabi Kristof. 6 new messages From: Mae Lee Time: 7:00 am Bianx! 8 yng start ng graduation ni Dylan! 12 or 1 yung celebration sa bhay nila..” binihisan ko si Kri stof. hin de siya punta dun..” “Si..? “Nakita mo na daddy m o?” “Eung. dati naman pag kela ninang ako. 12:56 pm na hassle! Bakit ang bilis naman ng oras! Anong oras kaya graduation nun? Binuksan ko na yung cellphone ko. tapos dun tulog. kela ngan ko ng tawagan sila Mommy.” tapos nilaro niiya yung hawak niya ng to.” Ano daw.sige.. alam ni Dylan. bisita niya ko. .. please. Sa totoo lang hinde ko alam kung nasasaan siya eh... gusto Kristof mahug si daddy.” tumabi sakin si Kristof sa may sofa “Pewo.. hinde siya tulog tabi Kristof. pero graduation diba? Malamang sa bahay yun mag cecelebrate.. Nagmadali kami ni Kristof bumaba ng hotel para puntahan si Natha n sa office niya. “mommy. hinde pwede eh...“Kristof.. lahat bago bigay daddy. ako naman naligo. I miss appa.” Pumunta kami sa parking lot at nagdrive na si Nathan papuntang al abang. tara na. alam niya.? pupuntahan ko ba siya dun? Ano na lang g agawin ko? “Kristof. Etong toy oh! Bigay daddy. tapos nung huli punta Kristof kela ninang. naniniwala siya.

Ngayon na daw yung flight ni Dylan papuntang states. sa may _____ gaganapin ung grad. Pero yung kay Mae yung pinak a makuha ung attention ko.. ni Dyl an. Be there..” 1:27 pm na kasi Nasa village na kami.. d2 na kmi kela Dylan. “Ma. Ang daming msgs. “MAE! RYAN! ASAN SI DYLAN??” Napayuko silang dalawa. From: Mae Lee Time: 12:50 Bian ca. pumunta ka na rin d2. “Mauna na ko!” Tumakbo ako pababa ng kotse at puma sk ng bahay. Buti na lang nakabukas yung gate at wala ng hassle. ok? From: Kris Dy Time: 7:30 am Ate! Mlapit na mgstart.. . ngayon yung flight ni Dylan. binilisan ni Nathan yung pag patakbo ng kotse. asan si Dylan??” yumuko rin siya. d kba ppnt a? From: Kris Dy Time: 7:35 am Ate ppnta ka ba? From: Carla Gamboa Time: 12:30 B ianx. Nakita ko si Mommy Kristy at lumapit sa kanya. “Nate! Konting bilis! Please..From: Mommy Kristy Time: 7:05 am Bianca.

hinde lang ako kung hinde kami.. feeling ko pasan pasan ko na yu ng mundo.. tama. hindi ko siya pinakinggan. hinayaan ko yung pride ko . Hinde niya akong hinayaan i-explain yung side ko.. Gusto kong sumigaw.. 1:30 na. pero nakapatay cellphone mo.. nakapag pabook nap ala siya ng ticket at kanina niya lang samin sinabi na ngayon niya pala planong umalis.... gagawin ko.” Nagsmile lang ako ng pilit Babal ik. Habang nasa d aan ako.” Inabot niya sakin yung susi.... gagawin ko...... sa na pinakinggan niya muna yung mga sasabihin ko sa kanya.. Kahit sa hotel tu mawag kami. na mahal ko siya.? tawagan ako? para ano pa.. wala na.“Hindi siya umattend ng graduation niya. kung saan kami dating nakatira ni Dylan. hindi ko na mapigilang umiyak. wala ka raw. lahat kami tinatawagan ka pero walang maka contact sayo... bakit ganito... ni lapitan ako ni Carla at Mae.? hinde pa ba sapat na mahal na mahal ko siya. ang sakit. “Pwede pa hiram muna nung kotse? May pupuntahan lang ako.? hinde pa ba sapat si Kristof bilang pruweba kung gaano ko siya kamahal. Pero bakit? Mali rin naman ako eh .?” tumulo na mga luha ko “Sinubukan namin. babalik naman yun eh. kanina pang 1:00 yung flight niya.” Nakita ko si Kristof at Nathan papalapit sakin.. oo nagalit ako..... hindi ko mapigilang umiyak. Akala ko ba ayaw na niyang mahiwalay pa sakin? Pero bakit g anito... nung nalaman kong buntis si Steffi. “Bakit hinde niyo ako tinawagan. Hinde rin namin alam eh.? iniwan niya kami ni Kristof dito. mah al na mahal. magwala magalit... kanina pa nakalipag yungeroplanong sinasakyan niya.. kahit i wanan ko si Nathan pag sinabi niyang iwanan ko.. bak it ako yung nagsisise? Ano bang mali sa mga ginawa ko? kelangan ko ba talagang m asaktan ng ganito. “Bianx. basta ang gusto ko katabi ko siya. pat-Ano daw? 1:00 yung fligh?? Tumingin ako sa relo ko. wala na siya.” “Pag dating nun galing states ibilin na lang natin na tawagan ka niya..... gusto kong sun tukin yung tiyan ni Steffi para mawala responsibilidad mo sa kanya... ok lang saki n lahat.? Nag-drive ako papu ntang quezon city.. Kahit ilang beses ko pa ipamukha sa kanya na anak niya si Kristof hang gang sa maniwala siya.? iniwan niya ako.

. miss kita!” tapos kiniss niya ko sa cheek. “manong sa ayala alabang.” Mabilis ang biyahe. “APPA!!” tumakbo siya papunta sakin.. “BAKIT NANDITO KA?!” tanong sakin ni Ryan. kun g nasaan sila dapat nandun din ako. Mukhang may mga tao pa... Pagapsok ko lahat sila napatingin sakin. Siya at siya lang ang una at huling babaeng mamahalin ko ng gani to.. wala akong pakialam kahit itaboy niya ako ng itaboy kasi babalik at babali k ako sa kanya. yung galit. pipilitin ko si Bianca na magbago ang isip n iya. binuhat ko siya. Bumaba na ako ng taxi at pumasok na ng bahay. “Appa. What happened to forever and ever babe. bakit ba sila nakatingin? Ano bang meron? Dahil ba nandito ako at hindi tumuloy sa states? Parang normal lang yun h a. yung inis. Aba! Wala na ba a kong karapatang umuwi ng bahay ko? “Bakit?? Hindi ba dapat?” “Si Bianca??!” bakit nila t inatanong sakin si Bianca? hinde naman kami magkasama ah. Nakarating ako ng bahay ng 45 minutes. Kumuha ako ng taxi. ? Chapter 19 Dylan’s POV Napagdesisyunan ko ng hindi umalis.umiral.” Nakita ko si K ristof na lumabas galing kusina.. “Ewan ko... galing si Bianca dito. Ang wirdo. parang nakakita sila ng multo. La hat sila naka tingin parin sakin.. Lumuhod ako at niyakap siya.” si Bianca daw ba?? Galing siya dito? “Asan na s iya?” . mali talaga ako. Nandito si Bianca at Kristof. M:“Anak. walang traffi c..

. Van naman dala namin ni Mae eh.. parang kelan lang magkasama kami sa iisang bahay. nakalock ito.” Walang karapatan? Teka.?” “Sundan mo na siya. hindi pa kita pinapahintulutan umalis. puntahan niyo na si Bianca.. Parang outing.. Kristo f.” Ngumi ti siya sakin.. si gurado ako pumunta yun sa qc. Ayos buong tropa. wag kang aalis. Tara. siguro nakatu log na yun sa eroplano. Carla..“Umalis na. Labby. Sakto van dala ni Ryan. wala akong karapatan.. tumingin tingin ako sa luga r. Nathan.. Tama na yung sakit na nararamdaman niya... “Pare hinde pa huli lahat. bakit ? Anong nangyayari? Ano bang meron? “Anong pinagsasasabi mo. bakit mo ako iniwan dito. samahan na namin kayo ni Kristof.. kelan lang nag tatalo kam i ng parang .” “Wag kang mag-alala. kinuha ko yung susi sa bag ko..” “Sige naanak.. Please.” Lumapit sakin si R yan. Binuksan ko yung pinto at pumasok. ako si Mae.. Vander ang umalis. promise. sana pasa yahin mo siya. Pag inintay mo ko.. I was expecting him to be here. Aba. ka hit hinde kami magkasama basta hayaan mo lang akong makita at mahalin siya. ngumiti pa siya sa mga sinabi ko ha! diba dapat eto na yung part na sasaspakin na niya ko kasi foul yung mga sinabi ko? “Hindi naman kita pina gbabawalan makasama sila eh. ang alam ni Bianca naka ali s ka na papuntang states kaya umalis na siya. Bianca’s POV 2:25 pm na. Bumaba ako ng kotse at naglakad sa tapat ng baha y.” sabi ni mommy. don’t disappoint her. kahit yung main door naka lock.. walangya ka Dylan. int ayin mo ko dyan ha. Wala na nga talaga siya... Hinde naman ako makikipag kompitensya sayo eh. hayaan mo lang akong mahalin yung mag-ina ko. sinusi an ko yung padlock at pumasok... dito nalang kami n i Papa Mar at Daddy mo. “Dylan. sasab ihin ko nalahat lahat ng nararamdaman ko..” Lumapit sakin si Nathan.. wag mo na siyang sasaktan. kanina pa.

.” [uhl gee ma = don’t cry] Pinunasa n niya mga luha ko tapos niyakap niya ko... finifeel ko yung presence niya... hindi man lang niya nabanggit na nabasa na niya ito.. Dylan bakit mo kami iniwan. pag tingin ko may lalaking nakatayo.... hindi ko mapigilan yung luha ko tumulo. paano naman makakapunta si Kristof dito eh ini wan ko siya sa alabang..... umiiyak. "Please. binuksan ko yung k warto niya. hinde naman pwedeng sumakay sa likod ng kotse yan. Umupo ako sa kama niya. ngayon wala na siya. nakalagay pangalan ko dito.. “Mommy. envelope siya.... alam na rin niya siguro na siya si SY.MISS YOU LIKE CRAZY . Kinuha ko yung unan niya at niyakap ko.. “UMMA!” Lumingon ako tapos nakita ko si Kristof nakatayo s a may pintuan. bakit hindi man lang niya sinabi sakin. “Umma!! Uhl gee ma. ano ba to.. 30 minutes akong ganun. labas tayo! Bilis!” hinila niya ak o papalabas. NOW PLAYING .. Hindi ko na mapi gilang umiyak. may Kristof na kami. Nakita ko rin na may picture ako dun na solo..... hinde ko ala m kung san niya kinuha ito pero ang tino nung kuha. nabasa na pala niya. “Sulat ni Dylan to ha.. Naba baliw na ko. nakaframe ito naka patong sa may lamesa niya. feeling ko tuloy nandito lang talaga siya.” Binuk san ko ito at nakita ang isang sulat sa loob." “UMMA!” A no ba to.. pero iba yung n akuha ko. uhl gee ma yo. Nakita ko dun yung sulat ko sa kanya dati. now I’m hearing things.. p aulit ulit binabasa yung sulta niya. binuksan ko yung bag ko para kunin yung panyo ko. pag tingin ko nasa sakanya na yung pin board ko... naka dikit na yung amoy niya dito. read it here Habang binabasa ko it o.bata pero ngayon. make him come back home.

sana maintindihan mo yun.” “Hm?” “Can we start forever now. ngayon....” Bumitaw siya sa yakap niya sakin at tiningnan ako sa mga mata “I love you. parehong par eho kayo. nararamdaman ko siya... mamahalin pa rin kita. hinde kita kaya ng mawala.. pero nung dumating si Kristof sa b uhay ko. ipinikit ko yung mga mata ko tapos idinilat ulit.” Niyakap niya ulit ako. “Nung unang beses mong sinab i sakin na mahal mo ko. hinde ako makagalaw..” tapos niyakap ko s iya. I love you so much. sana ngayo ng alam mo ng mahal kita...” Nasabi niya na rin sakin na mahal niya ako.. bigla akong naging masaya. let’s make it real this time. parang walang saysay na rin buhay ko.Tofer. sa sobrang pag mamahal ko sayo nasasak tan na ko.Si Dylan... feeling ko sasabog na yung puso ko pag hi ndi ko pa sinabi sayo yung tunay kong nararamdaman.. hinde ko kayang mabuhay ng w ala ka...... hinde nga ako nag i ilusyon. my love for you is bigger t han all the universe combined. may Kristof man o wala.. yakap yakap ko.?” “I’d love to t please...matagal ko na to dapat na sinabi pero wala akong lakas pero ngayon kelangan ko na tong masabi sayo.” lumapit siya sakin at niyakap ako.” “I love you too.. nagiging iyakin na ko masyado. dahil carbon copy mo siya eh. kasi pag wala ka.. kahit wala talaga tayong anak. nandito nga siya.. hinde mo na ako iwanan. “Dy…Dy. totoo nga siya. “Bianx..” Tinanggal niya ulit yung hug at humarap sakin. hm?” “I love you.... lalo na pag hinde kita nakikita.. hindi k o mapigilang maluha. hinde ako makapaniwala na nandito siya.” “Ako rin... “May sasabihin ako sa yo.... mahal na mahal kita. sayo a t kay Kristof lang umiikot mundo ko. “Labby.. nag sisise ako kung bakit binaliwala ko yun. and then he .

Forever. “Bianca! mag sstart na! labas na tayo!” Lumabas na kami ni Carla at M ae sa isang room sa church. Tinaas ni Tof er yung belo. mas dumami yung guest kaya mas mahal yung gastos. . bagay sa kanya naka americana! Sorry. Vander. natetense pa rin talaga ako.. hinde ko alam kung anong sasabihin ko...kissed me.” “Always. tapos nag smile sakin.. Nathan at Kristof nakatayo sa may pintuan.. Mae.” “I lo ve you too.. church wed ding na hinde na school wedding. ang saya ko. sa tagal tagal ng inintay naming dalawa.” and it all ended with a kiss. After two months “Kinakabahan ako! OMG! Eto na nga yun. kitang kita ko si Tofer. Napalingon ako dahil nakita ko sila Carla.. Nakapag exchange na kami ng I do’s isa na lang hinihintay namin. Naglakad ako papunta sa may altar. Nakasmile silang lahat saming dalawa.. Ryan. Totoong kasal na. hinde siya nag ba rong kasi ang gusto ko americana suot niya. Sinunod naman niya yung gusto ko kah it gaano kainit!.. Palapit ng palapit yung mukha niya sa akin at nung malapit na mag meet yung lips naming nagsalita siya bigla “I love you. ang gwapo niya. Si Kristof yung ring beare r namin...” Humarap sakin si Tofer ng naka smile. Hinde na rin kami kasal kasalan. “You may now kiss the bride. eto na kami ngayon. Sa Manila Cathedral pa rin yung church gaya nung plinano befor e.?” “RELAX! Ano ka ba! Kanina ka pa paikot ikot dyan eh! nahihilo na ko sayo!” Sino ba namang hinde kakabahan?? Ikakasal na kami ni Tofer ngayon! After 4 years! Natupad na r in yung plano! Ano ba to.. anon a lang gagawin ko.

hihi! Pagkatapos kong kumain.” nakatingin lang ako sa kanya tapos nag nod. anong ginagawa niya?? “Bianca. lumabas ako ng mansion para tingnan kung nandoon sila. Tama boses nga ni Mae at Carla yun. Naka upo sa may sand. Teka. Dumiretso na ko sa may beach.. non-stop yung pag ttype ko. Naglakad lakad ako hanggang sa makarinig ako ng ingay. pero wala parin. ganun ba ka tagal yung ginawa ko? parang 2-3 hours nga lang inabot ko sa pag ttype eh. wow. Si Tofer naman. Wala naman talaga akong balak magingwriter eh. may gusto akong sabihin sayo. Pagkatapos kong makausap si Athena eto lang ang ginawa ko nagtype ng na gtype! Masyado akong nadala sa pinagusapan naming. hinde ako natulog.. at nakita ko sila Ryan.. Gusto ko sanang itanong kung nasasaan si Niña pero ayoko.. asan na nga ba sila? kagabi lang nag kakaraoke sila ha. nat ulog ka ba?” Nagsmile ako tapos umiling. Hinawakan niya yung kanang kamay k o.. pero masyado na yung nararamdam an ko. to pless! Nagpapamacho ata sa beach. pati buhay namin ni Tofer gi nawan ko pa ng story kahit hinde pa nangyayari. Pero bak it parang may kulang. nasa may beach sila... Akala naman niya! Wala namang tao eh. ibang klase talaga ako. hinde mo n aman kelangan mag salita eh. Grabe h inde ako nakatulog para lang itype un? Iba na talaga pag nainspire sa pagsusulat . baka masira lang yung araw ko. pero umaga na.Epilogue “TAPOS NA! SA WAKAS!” tumayo ako at nagsimulang mag stretch ng katawan. Lumabas na a ko ng computer room nila Ryan at pumunta sa may dining room para kumain na ng br eakfast. Lumapit ako kay Dylan at umupo sa tabi niya.. “Oh gising ka na pala. Mae at Carla nag hahabulan. . hayaan mo lang akong sabihin yung mga bagay na gust o kong malaman mo. Teka. Ano bang pinag gagagawa mo kagabi? Teka. ‘Nasan kaya si Niña’ I thought.

na nakaalis na si Niña kagabi pa lang. I really love you.” Nakwento sakin ni Tofer nung ara w din nay un..“Bianx. pero sana hayaan mo akong gawing tama yung mga pagkakamali ko.. hinde na raw nag paalam samin si Tofer.” nakikita ko sa mga mata niya na seryoso siya. at siyempre may tiwala ako kay Tofer na tutuparin niya yung ‘. ayoko na rin itanong. gusto ko siyang sampalin baka sakaling magising siya pero seryoso yung mga mata niya. Hinde ko n aman daw kelangan gumawa pa ng story namin eh kasi simula pa lang daw nung nagka kilala kami. Ayoko mag overreact ng dahil lang sa past ni tofer. natawa siya. I love you.. masaya ka mi pareho.... “Sa rang hae. “Matagal n a kitang mahal. nagkamali ako..” Niyakap ko siya at bumolon g sa tenga niya.and they lived happily ever after’ niyang sinabi. Pero hinde namin alam kung anong pupwedeng mangyari bukas o sa susuno d na araw ang mahalaga ay yung present.’ Kagaya ngayon. I love you Tofer. so much.and they lived happily ever after. past is past. Ang sabi n iya pa hinde raw ginagawa yung drama ng buhay. THE END ... kusa itong nangyayari. ako yung gusto niyang makasama.. pero yung kwento kung bakit umalis si Niña hinde ko alam. Nakwento ko rin sa kanya na magdamag akong gumawa ng story namin. dun na daw nagstart yung ‘once upon a time’ at sisiguraduhin niya raw n a mag tatapos ito sa ‘.. alam ko. kasi ngayon ang alam ko ako ang mahal niya.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->