My Girl and I By: SGwannabe © April 2007

Characters: Lance Kristofer Dy = “Dylan” or “Tofer” Bianca Marie Velo = "Bianca" Ryan Lee = “Ryan” Niña A geline Hernandez = “Niña” Nathan Dizon = "SangMin" or "Nathan" Carla Gamboa = "Carla" Mae Aduna = "Mae" Stephany Ablir = "Steffi" Kristofer Dy - Bianca and Dylan's so n (season 2) Kris Dy – Dylan’s brother Larry Dy – Dylan’s dad Kristy Dy – Dylan’s mom Mar Ve lo - Bianca’s dad

Chapter 1 After 3 years and 6 months Grabe, after three years at ilang months andito na ul it ako.. nasisinghot ko na naman ang pulusyon ng pilipinas! Haaaayy grabe.. ang tagal ko din palang nawala, ang tagal kong nag bakasyon.. ang dami kong namiss d ito. Pero ok lang rin, palagi naman akong updated kay Mae at Ryan eh. Ayon, ano pa nga ba? Nalaman ko na lang na nagpakasal yung dalawa! Pero ‘secret’ lang daw yun, sayang daw at wala ako.. si Carla at Vander may baby Bella na. Ako? Ano nga ban g balita sakin? Wala.. ganun pa rin. Nag stay lang kami ni Sang Min sa Korea for 8 months tapos nag punta na kami sa London para tapusin yung mga kelangan tapus in. After nun bumalik ulit kami sa Korea kasi yung dad niya namimiss na daw kami ! Tama, kami. Kami na nga ni Nathan. Siya ang nag palakas ng loob ko para makali mutan si Tofer.. ay hindi na pala dapat Tofer ang tawag ko sa kanya, Dylan na la ng dapat. Pero ang tanong ko lang minsan sa sarili ko.. nakalimutan ko na nga ba siya? O in denial lang ako.. oh well. Ayoko na lang isipin yun. Eto ako, naka u po sa may airport ng pilipinas, nag hihintay ng sundo… samantalang sila-“MOM! MOM! L ooky looky, uncle Sang Min bought me a wowipop!” Si Kristof, siya ang aking buhay ngayon.. siya nag papalakas ng loob ko sa araw araw na dumating.. pag namimiss k o ang pilipinas, iniisip ko lang na kung hindi ako umalis ng pinas, siguro.. wal a sakin si Kristof.. “A lollipop? Wow! Did you thank uncle Sang Min?” nag nod lang a ng baby ko. “Hun, parating na siguro yung driver, sabi kasi ng maid kanina pa raw umalis, so andito na yun in a minute.” Sabay kiss sa pisngi ko. “Hindi mo ba tatawag an sila Carla at Mae para sabihing andito ka na?” Carla.. Mae.. Oo nga pala.. kela ngan ipaalam ko sa kanalina na nandito na ko sa pilipinas.. “Hinde, wag na muna. B aka magulat lang sila pag nakita nila si Kristof eh.. tsaka na lang siguro pag h anda na ko mag pakita sa kanila..” Hinawakan lang ni Nathan ang kaliwang kamay ko at ngumiti. “Mommy.. im hungry.. di pa tayo kain?” binuhat ni Nathan si Kristof “What do you want to eat naman?”

nag lalaro. par ang ako lang magisang taga earth dun. Hun. Syempre ako naman tuwang tuwa! Mahal ko na kag ad tatay ni Nathan nung sinabi pa lang niyang maganda ako! Hehe! Yung mom naman niya pure Korean. para naman hindi na ko mangamba pag nakita ako ng mga tao. “You don’t have to change anything. Pagtapos naming kumain umuwi na kami sa bahay n ila Nathan sa may... what do you think??” sinisimulan ko na and aking transforma tion.. mahalaga sakin..” “Huh?” sabay lingon ko sa kanya. Nagiisip . at dahil dun minahal ko siya. Si Nathan naman so brang inalagaan ako nung nasa Korea kami. ba ka mamaya kumalat na nandito na ko sa pilipinas. Haay pero masaya ko kasi alam kong mahal ni Nathan si Kristof. “Wala lang. at maganda pa raw napili niya. kung nasasaan yung mga taong mahal ko. Sabi ni Tito mabuti daw at pilipina na tipuhan ni Natha n. Masyado kaming malapit sa mga kakilala namin. naculture shock ako eh.. Dumati ng na yung driver nila Nathan after ilang minutes.. BF Parañaque. Si Nathan at Kristof naman nasa kwarto.. ok?” haay. ang daming nag bago. Kelangan ko gumawa ng paraan pa ra walang makakilala sakin. Spoiled talaga si Kristof k ay Nathan. bakit naisipan mo naman mag bago ng styl e?” .. mall tayo! Kelangan ko ata mag bago ng style.. sobra sobra yung mga ginagawa niya para la ng mapasaya niya ako... Nakaupo ako sa may sofa sa may living room.. Panalo sa yaman sila Nathan eh ! parang akala mo wala nang bukas kung pag gastusan nila ako. you look great. Ang tagal ko rin pala talagang nawala dito sa pilipinas. “Bianx? You okay? Parang ang lalim ng in iispin mo ah. Eto ako nasa pilipinas na. kasi lahat sila nag kokoreano! Ang alam ko lang naman na salita is Sa Rang Hae. English tagalong Ko rean dun sa bahay nila. kung saan iniwan ko yung mga ala ala ko... nandito na ulit ako. Nung dumating kami ni Nathan sa Korea. parang ang lalim ng iniisi p mo.“Mmm…MCDONALDS!!” “Okay! Then we’ll eat at McDonalds. may problema ka ba?” “Wala. nagmumunimuni. nakakatuwa kasi nag tatagalog na rin siya.. ke langan ko mag parlor. akala mo responsibilidad niya ko.. 8 months. dun nung ipinakilala ako ni Nathan sa Dad niya grabe tuwang tuwa. pa rang asawa yung trato niya sakin dun.. for eight months parang nag bakasyon lang kam i ni Nathan dun.. Wala akong halos masabi. Dumiretso kami sa unang Mcdo na nadaanan namin para makakain.. Halos nalibot ko na buong Korea..

mero n na ring All Flipflops.. tumingin ng mga damit. “Hun. nag babasa siya ng newspaper. trust me.. A fter 2 hours Lumapit ako kay Nathan. “You look more beautiful. at iba pa. Para sakin sa kanya at kay Krist of. “HONEY. AY TEKA! Iwan ka na lang pala namin ni Krist of sa parlor. baka makita nila ma y anak na ko. tara let’s shop for clothes na!” Hinila ko siya papalabas ng salon . Tinititigan niya lang ako ng matagal... nag try at binili. ang plano ko mag pagupit ng buhok medyo maiksi. Grabe ang laki ng pinagbago ng ATC.pano ba ever since bata ako ma haba na buhok ko.“Bored na ko eh. Ganun ba kong nawala? Bakit . Syempre sa ATC kami pumunta. pago d yung bata.. Nagikot ikot kami sa mall. nagkaron na ng Mango na store dito. wait. kaya lang masyadong mataas yung grado ng mata niya. are we gonna bring Kristof with us??” “Wag na lang siguro.? Ang pangit ba? Hindi ba bagay?” “ARE YOU CRAZY?! TINGNAN MO KAYA YUNG SARILI MO S A SALAMIN!!!!” Pasigaw niyang sinabi sakin. “Okay. “Well. bulag na nga h alos ata yun eh! Marami rami rin kaming nabili. and to think na ang mamahal ng damit sa UK at Korea!” “Ano ka ba.. mas bagay sayo ang ganyan. if you want I’ll go with you na lang sa parlor. isipin si Nathan pa tatay dahil hawig sila sa mata at kulay.” “Akala ko hindi m o nagustuhan eh. Nagsukat din ako ng salamin dahil medyo lumalabo na yung paningin ko. .. Nagbihis lang kami ni Nathan tapos dumeretso na kam i sa Mall. IT’S PER FECT! I love it. parang hindi ako umalis ng bansa. what do you think?” Nakatingin lang siya sakin.. next time na lang natin siya isama” wag talaga. mag papacolor din ako then medyo I papawavy ko ung buhok ko. Parlor kagad ang unang pinuntahan naming ... so ano? Tara na?” nag nod ako. So it means hindi bagay.” Tumayo siya at hinug ako. natutulad na ata ak o kay Dylan.

tara na.. ang tagal na nating hindi na nonood ng movie! 5 months na tayong mag-on pero ung huling nood natin ng movie was 2 months ago!” demand sakin ni Steffi... parang si Bianca. Dylan’s POV “Dylan!! Manood naman tayo ng movie.. hinila ko si Nathan dun...” Hinook ko na lang ung arm ko sa arm nya. may mangyayari bang kakaiba ngayon? “Game pose na!” narinig ko yung babae sa may neo print booth. “O san na tayo? Pago d ka na ba? Gusto mo kumain o manood ng movie?” “Kahit ano. baka natatakot lang ako kasi baka may makakilala sakin dito.pero baka naman mali lang ung nararam daman ko. gusto ko siya makita kahit isang mi nuto lang.” sabay ngiti.. tama.. ang bigat ng feeling. Hindi ko siya nafifeel. ano ba gusto mo?” ako kas i ang gusto ko lang. . “Hun!! P a neoprint tayo! Namiss ko to eh. sinilip ko kung yung babae sa loob ng booth.andaming nag bago? Siguro kelangan ko lang talaga mag adjust. binubutterflies pa ko... brown kulay ng hair at medyo wavy.... Maiksi medium length yung buhok. Familiar yung boses.. Habang n ag lalakad kami nakita ko ung neoprint na booth. “o sige sige. As a sign na tara na. “Tara nood na lang tayo ng movie. Habang nasa loob kami nung booth pabilis ng pabilis ung tibok ng puso ko ang weird. habang papalapit kami ng papalapit sa may neo print booth parang mas lal ong bumabagal yung tibok...” kinurot niya lang ng mahina yung pisngi ko tap os kinausap ung babae “Miss. Habang nag lalakad kami papunta sa may Cinemas medyo bumabagal ung tibok ng puso ko.. hindi ko alam kung bakit pera ang bilis kasi ng tibok ng puso ko. tapos nag smile ako. baka mama ya mag mukmok ka pa dyan eh.. W ala lang to. f eeling ko nandito lang siya sa paligid ko.. magkano?” “150 pesos po. e wan ko.. ano ba meron? Mamamatay na ba ako? Bakit ganito. ano ba.” Kinuha ni Nathan yung wallet niya at inabot niya yung pera dun sa babae. parang may kakaibang feeling. makita si Dylan dito.

ang alam ko lang mahal ko si Steffi.. I have Steffi... Tatlong taon na simula nung iniwan ni ya ako.. everything has come to an end. nasa kung saan mang bansa siya ngayon pati bakit naman iibahin ni bianca yung buhok niya. Pero ngayon. parang mas grumabe yung bagal ng tibok ng puso ko.. ginaw a ko yung sinabi niya.. dumating din sa point na gusto ko na isuko studies ko para lang hanapin si Bianca... magkausap kaming dalawa. Nag kayayaan tumambay sa may starbucks. th en I’ve decided to ask her kung pwede ko ba siyang maging girlfriend since palagi siyang nandyan sa tabi ko.. Masa kit para sakin yung ginawa niya... tama siya.... ku ng anong mga nangyari sa buhay niya habang nasa ibang bansa siya.. gusto ko siya kamustahin. ang dami kong gusting sabihin sa ka nya. habang wala na ko sa tabi niya.. napadalas pag iinom ko. nag shift ako sa ng course. kung may iba na ba siya. mahal niya ang kanyang ‘long bl ack shinny hair’ kaya napaka impusibleng maging siya yan. Pero siguro hindi muna ngayon .. Napaka impusible ng in iisip ko. nasiyahan din ako sa management..at aminado ako na hanggang ngayon hindi ko pa rin siya makalimutan. “Grabe Dylan!! Ang tagal na nating hindi nag kita ha! Kamusta ka na? Ano na ba balita sayo?? Kelan ka ba gagraduate ? Grabe. hindi pa uli mag cocross yung landas naming dalawa. pinagdadasal ko pa rin na sana. Nag date kami for ilang months.Bianca?! Hinde.. But then. impusible. Since ako na rin naman yung mag aasikaso ng business ni dad dy. hindi ko nasabi na kaya kong gawin l ahat dahil sa sobrang pag mamahal ko sa kanya. Wala naman akong sama ng loob kasi sinabi rin sakin ni Bianca na subukan ko muna itry yung course since hindi naman daw kami nagmamadli makagraduate. she left me. kung bakit hindi niya ko pinakinggan. kaya eto ako 5th year ko na sa ateneo. per o hindi talaga sya yun. yun nga lang hindi ko nasabi sa kanya.. oh baka dahil lang para makalimutan ko si Bianca.. ka hit saglit lang. gaya nga ng sabi niya... Business Management. gusto kong itanong kung bakit niya k o iniwan ng ganun ganun na lang. haaay. Bianca. kung ba kit kelangan umabot sa ganito yung problema namin. After namin manood ng movie ni Steffi naka salubong naming sila Ryan at Mae labas ng cinemas. After ng pagalis ni Bianca dito sa pinas. naka eye glasses eh. Pero bakit ganun. I don’t know.... alam mo bang namiss ka nitong ni Mae!! Lagi kang hinahanap sakin! Nags eselos na nga ko eh!!” . And I’m wishing na hindi niya gawi n yung ginawa sakin ni Bianca. siguro b aka hindi na talaga mag cocross yun. Ang tagal ko na rin kasi silang hin di nakasama simula nung naging kami ni Steffi. hindi ko alam. minsan halos akala ko lahat ng makita kong bab aeng kahawig ni Bianca siya na.. ang dami kong gustong marinig mula sa kanya.. And now.. mahal na mahal ko si ya. pareho kami ng pinanood na mo vie. nung tiningnan ko yung babae...

wait lang ha. “Dylan. kaibigan niya si Bianca. sa march sure na kong gagraduate... “Ay Ry. So mga june.... Hindi ko pa pala nasasabi sa kanila na kami na.“Hahaha! Kayo talaga! Kasal na kayo pero para parin kayong bata kung umasal! Ganun na ba katagal simula nung hulit tayong nagkita? Eto ok lang naman ako. mahal mo ba?? Pano pag bumalik si Bianca? " “Mae. Si Bianca? Iniwan na niya ko d iba? Pati nakalimutan ko na siya. kung alam lang nila. Kaya kelanga n pumunta kayo dun ha!!” 15 mins ang nakalipas bago ko naalala na kasama pala nami n si Steffi... “Excuse lang.. kelan pa?” tanong ni mae sakin. . ano ka ba! Pabayaan mo n a si Dylan..” Hindi ko ineexpect na magiging ganun reaction n iya.” “5 months na kami. alam na niya ginagawa niya.. matanda na siya. Nandito kasi s ila kring eh.. hindi ko rin pala alam kung pano ko sasabihin. hinanap ko kaga d kung nasasaan si Bianca.. bakit parang nag bago m ood niya? Sa bagay. “Talaga? Eh ayun si Bianca oh! BIANX!!!!!!” tumayo siya at kumaway. puntahan ko lang friends ko. Mae. medyo ok naman sa kanya na kami ni Steffi. hindi k o pa kaya.. Si Bi anca??? Napalingon kagad ako sa direksyon na kinakawayan ni Mae.. hayaan na lang natin siya maging masaya. “KELAN PA KAYO?! ANO KA BA! Buti na lang at hindi ka na nagmumukmok dyan ! Teka.” ngumiti at tumungo lang ako.” pag alis ni Steffi dun na ko dinayo ng mga ka tanungan. Kami na nga pala ni Steffi.kayo na? Wow.” “Seryoso! Naka limutan ko na siya!! Matagal na!” Matagal ko na siyang hindi makalimutan. “Nakalimutan? Talaga lang ha! Sino ng niloko mo? Si Ryan? Kasi pareho kayong uto uto? Hahaha! Hay nako.. puntahan ko lang sa may cinemas. baka mabigla sila. medyo b usy sa school kasi graduating na.” “Ka. isipin nila na ganun ko kadalin g nakalimutan si Bianca.

tingnan mo.si Nathan yun diba? Yung kasama niya kamuka ni Bianca. “Oo nga noh.. kaya eto quality time talaga kaming tatlo.. “Hindi niyo na ko maloloko. Tsss. tingnan mo yun. Sa bf parañaque. syempre kelanga n ko na matapos sa pag aaral noh.” “Totoo naman eh…” hindi na lang umimik si Mae.. Ang dami kong namiss sa m ga tao tao.. Lumingon na naman ako.. “Hinahanap ko lang si Steffi!! Tssss. Kung si Bianca yan bahala na siya. Chapter 2 Mae’s POV .. Nakalimutan ko na talaga yun! Wala na lang siya sakin . si Bianca oh!! Siya yun diba???” sabay turo niya. Humarap ako sa kanila..” hinawakan niya yung braso ni Ryan “Hun. 30 minutes ng nakalipas at hindi pa rin bumabalik si Steffi. haha!” 360!? Sira ulo talaga tong mag boyfriend na to ha. naka uwi na ba sya dito?” Hindi na ko mag papaloko sa inyo. tingnan mo Dylan!! Kamu ka ni Bianca..” “Sure. “Ayaw kasi u mamin na hindi pa siya over kay Bianx eh.” Sabay tumawa si Mae at Ryan. Nakatira na pala sila sa iisang bahay.” Ayoko na mauto noh ! Tama na yung dalawang beses akong pinag tawanan.. Masyado akong nakafocus kay Steffi at sa studies ko.. “Hun tama na. naka uwi na ba si Bianca dito sa pilipinas?” tuming in si may sa direksyon na tinuturo ni Ryan. “Mae. may sakit na kayak o sa puso? Ganito ba sin tomas nun? Oh baka.... kawawa naman si Dylan eh. Pero bakit ganun? Parang ang wirdo na naman ng tibok ng puso ko. pinagpipilitan niyang nakalimutan na raw niya..“Nakalimutan pala ha.. bwiset . Whatever you say Dylan. Nafifeel ko lang na baka si Bianca nga yon. kanina pa nag three three sixty yung ulo niya eh. ANAK NG TIPAKLONG NAMAN MAE!! KANINA MO PA KO NABIBIKTIMA HA!! Tumawa na naman sila ni R yan.

ng ug ali. hindi siya mag papa kulot. kasi alam kong hindi siya ganun.” “Oo ng a. sa tingin mo siya talaga yun? Ano ba sabi ni Tito Mar?” “Tito Mar? hindi ko pa siya nakakausap eh. naalala ko si Bianca eh. Hay nako. Ayoko na nga lang isipin na nakalimutan na niya kami eh. Period. Hindi n a siya masyadong nag oonline. parang hindi rin si Bianca y un kasi gaya nga ng sabi ni Ryan ‘Hindi mag papagupit ng buhok si Bianca ng ganun.3 weeks na nakalipas simula nung nakita namin si Nathan sa mall. bakit nagiging ganun na si Bianca. Lalo na’t alam kong makikibalita yun tungkol kay Tofer. at itsura lalong lalo na kung nakapunta siya ng ibang bansa. Eto namang asawa ko napaka kulit. hindi siya mag papacolor. w ala naman daw sinasabi si Bianca na uuwi na siya.” “Oo nga noh.. Nangumusta lang daw siya. hindi na rin siya nag tetext at tumatawag. Kilala natin si Bianca. Si Nathan kasama niya diba?? Impusibleng umuwi mag isa dito si Nathan at iwanan dun sa Korea o sa UK si Bianca.” “Sus! Yun naman pala eh! Tawagan mo kaya siya. Magtatanong ng magtatanong sakin ku ng si Bianca ba yung nakita naming pero siya rin naman kokontra sa sarili niya. Pati iban g iba talaga yung girl eh. kaya lang may iba eh. Ewan ko ba. sige.” “Edi meaning... hindi ako mapakali eh. pananamit.” “Oo nga noh. “Wala daw sinasabi si Bianca kung kelan siya uuwi eh.” ... hindi siya yun. ang laki ng pinag bago niya. ma hal niya yung buhok niya.” “Hun. Pero hindi naman nagsabi si Bianca na uuwi siya. Busy ng a lang siguro yun sa work.. feeling ko siya talaga yun. Tanong mo kung nakauwi na ba si Bianca.’ May point nga naman si Ryan. I swear kamukha ni Bianca yung kasama niya. hindi siya yun. “Mae! Ano na naman yang iniisip mo dyan?” “Ry an.. wala siyang gagawin na kahit na anong makaka damage sa buhok niya.” Nung tumawag ako kay Tito Mar. pero si Tito Mar na mismo nag sabi na hindi pa umuuwi si Bianca. lahat ng tao pwede magbago. kung hindi ko lang to mahal siguro sinapok ko na to.

Minsan sinasamahan ko siy a sa work. yung nagkiss sila. since legal naman kami. “Ryan. lalo na’t alam ni Bianca yung past nilang dalawa. Ryan lahat ng mga occasions pinag handaan ni Bianca noon. he’s been denying kasi na hindi na niya mahal si Bianca eh.” “Eh malay mo nakalimutan na nga niya si Bianca. nag tuturo rin siya dun.. yung anak nila Carla. pero madalas dito lang ako sa bahay. kasal na kami ni Ry an. ok lang sa kanila since ikakasal naman daw kami ni Ryan soon. Hun. yung nag propose siya kay Niña.Ano ba to.” . Kaya eto buhay na buhay ako kay Ryan. yung mga nangyari nung prom namin. si Carla at Vander yung witnesses namin. umalis si Bi anca ng hindi nagsasabi kay Dylan. dapat matagal ng na-fed up si Bianx sa mga ginawa ni Dylan eh. si baby Bella. Diba?” “Hun. right? I’m sorry. Ang gulo kasi eh. And the wo rst part is. Maganda naman ung takbo ng school kasi madaming nag eenroll. Tapos malalaman na lang niya na naging sila habang kasal sila ni Bianca... naaksidente! Pero natanggap na rin ng parents ni Carla yung mga pan gyayari. . lastly sumama siya sa isang guy papunta sa ibang bansa.. Kaya tuloy ang libangan ko. but she insisted. Baka mapagod lang daw ako. You trust me. Oo nga pala.” Tahimik lang s i Ryan “Come to think of it. Ako naman. Nasa iisan g bahay na rin kami nakatira ni Ry.. Haay. big deal sa isang b abae yung man two-time ung guy. kasal sila nung ginawa ni Dylan yun. I love you Mae. mapa birthday ni Dylan o anniversary.. ewan. hindi katulad nila Carla. at ni isa sa mga yun hindi nakarating si Dylan. LEGALLY MARRIED.. Wala pa naman sa plano namin ni Ryan ang magkababy. mawalan ng time sa kany a. I don’t know. Nag tatrabaho na si Ryan.” Tumabi sakin si Ryan sa couch at hinug ako “I won’t do that to you. Look. May point talaga siya. si Ryan nag mamanage ng school. syempre School of Music yung name nung school...ang matindi pa dun hindi alam ni Dylan ung last part. Matalino nga. cinancel niya yung marriage nila dahil lang s a mababaw na reason. Gusto ko nga sana mag trabaho pe ro ayaw ni Ryan. Nagpatayo ng school dad ni eh. pero ‘secret marriage’ lang. Alam naman ng parent s ko. sa ting in mo seryoso si Dylan kay Steffi?” napatingin sakin si Ryan “Bakit mo naman natanon g yan?” “Just because. sa bahay lang. She fought for him instead. mag kasakit. Kung a lam lang nila.

alam mo y an. eh hindi ko naman alam kung san ka nakatira kaya hindi ko mabigay bigay. “Oo nga pala pa. sino to???” “Pa sa loob ko na lang ikukwento. mahal ka ng pamilya ni Dylan..” “Si Kris may gir lfriend na???” “Oo!! At hulaan mo kung anong pangalan!” . “Anak kelan ka pa umuwi?? Oo nga pala tumawag si Mae dito.Kiniss ko lang si Ryan sa cheek at hinug. Si Kris naman binata na! ang gwapong bata. hindi pa ho kasi ako handang makita sila eh. yung tungkol samin ni Nathan at yung nangyari sa kin sa UK at Korea.. Tara pasok na tayo .” “Ano ka ba anak. at siya daw anak ko kaya daw papsi daw tatawag niya.. wag mo muna ipapaalam yung tungkol sam in ni Kristof sa mga Dy ha... Ganyan! dapat maging ganyan si Dylan k ay Bianca.” Hinawakan ko kamay ni Kristof at pumasok na sa loob ng bahay. tuwang tu wa siya. Pero wala na eh. Matalinong bata t alaga tong si Kristof ko. Nung nalaman ni Kristof na si papa yung lolo niya. nasan ka na ba? Bianca’s POV “PA!!!” “SANDALI LA NG. Lagi ka nga nilang kinakamusta sakin eh. Tara! Pasok pasok!” pag hila niya sakin nakita niya sa likod ko si K ristof. Yung nagiisang babae na na gkagusto sa kanya for 6 years. “Si-si-sino. pinalagpas niya si Bianx. hinihingi pa nila yung address mo dun. nahih iya pa ko sa mga nangyari. Hindi ka na daw kasi tumata wag sa kanya.. Bianca. si Kristof. Nakwento ko na ka y papa lahat lahat. May girlfriend na nga eh..” “PAPA?? NANDITO NA KO!!” Bumukas yung pintuan at tumakbo papalabas si papa. Papsi pa tawag niya kay papa! Kasi daw ako ang tawag ko papa dahil ako ung anak.

. ok?” “Wae? Pewo yun name niya.” “Papa??” “Pa may anak ka na na lalaki??” “Wala tange!” sumigaw siya big a “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Si. Ang ibig sabihin ng ‘wae’ bakit. Mga tao dun nagkokoreano...” humarap sakin si papa “Anak dudugo ilong ko dito sa batang to eh.“Ano??” “Sinabi ng hulaan eh. Hindi parin talaga s iya nagbabago.si. Pahihirapan pa ko nito! Baka magi ng anemic ako bigla. I want milk!” “Kristof. sa korea yan lumaki. hulaan mo!!” “Ayoko na manghula! Na bibitin ako sa kwento mo eh! bilis! Ano na??” “Bianca! Bianca yung pangalan ng girlfriend niya.. Tuturuan ko to ng purong tagalog! P ara hindi na ko inglisin at koreanuhin! Leche. Wag mo tatawagin ng Bianca mommy mo. ba kit parang ibang lengwahe niya?” Natawa ko sa sinabi ni papa. k amusta na kaya siya. Si Kris talaga.” [wae = WHY in korean] “Wae? Ano un? Kasi mas matanda ako sa mommy mo. “Pa. Malamang madada may yan. kaya Bi anca tawag ko...and tawag mo rin si mommy ng Bianca eh..” “Ay nako.si Dylan?! .” Napangiti ako nung sinabi niyang Bianca yung name nung girlfriend ni Kris. “Bianca! Im sleepy.

..” “Halika dito anak” hinila niya ako papasok sa kwarto ko dati..” pabulong na s inabi ni Kristof.. nakita niya kaya kami ni Nathan sa mall.. nandito.who’s Dylan?" “Pa.Chapter 3 Si Dylan. wag ka muna maingay.. OMG! Anong gagawin ko? mag papakita nab a ko? kasi.. “PA!! anong gagawin ko???” Natataranta na rin siya “HA? Ewan...” “Ne... hindi nya pa kami pupwe deng makita ni Kristof. Mommy. ano ba. “Papa yung mga gamit naming nasa labas pa ng kwarto!” “AY! O nga pala! Teka teka!” agad agad niyang kinuha yung mga maleta namin at ipinasok sa kwarto.. an o. ganito. “Kristof. ang gulo. wag kayong lalabas hangga’t hindi ako kumakatok ok?” Tumungo lang kami. dito dito! Teka. bakit lolo labas? The bad guy might eat him. hindi pa siya ready.. he might eat us alive if he hears us. hindi pa ko ready.” tinakpan niya yung bibig niya tapos tumungo. “Dyan mun a kayo.? *FLASHBACK* “Hindi masyadong maganda ung grudge 2 noh? Parang ang corny . at lalaong lalo na si Kristof. Ano kaya kelangan ni Dylan kay papa. ”Basta just keep quiet baby.” “Corny pero natakot ka? Ang weird mo rin talaga noh?” hinampas ko lang braso . ewan.. ok? There’s a bad guy waiting for us outside. san ba? Doon!!” Tumigil siya sa kakapanic tapos humar ap sakin sabay nag kamot ng ulo “Ano nga ba ulit ang kelangan nating gawin? Bakit nga ba tayo na tataranta?” “SI DYLAN!!!!” “Mommy....

napansin ko na nakatingin sakin sila Mae at Ryan... Masaya ko for him..” Nakita ko na si Dylan... baka naman friend siya ni Tofer.. ano kaya pakay niya… mag tatanong kaya siya kay papa tungkol sakin. hinampas ni Mae si Dylan para siguro tingnan kung si Nathan nga yung kasama ko at baka sakaling ako yung kasam a. “Nate. Pag daan naming sa may starbuck s nakita ko sila Mae Ryan Dylan at Steffi. are they dating? Iba f eeling.. kung ano ano number ko dun. ngayo n ko lang nakita yan eh. si Mae at Ryan.. ay Dylan pala...” isip “A H!!!! OO! Siya nga!! Si Steffi!” “AH!! Oo nga! Naaalala ko na siya.. pero sino.. boses ni Mae yun h a! Dylan!? Nandito si Dylan sa mall na to?! Iisang movie lang pinanood naming da lawa??! “Tara na hun.. nahihirapan tuloy akong kalimutan ka..... *END OF FLASHBACK* Siguro nga nakita nila ako nun. palabasin na natin ung mga tao.. kung kela n ako babalik. dapat masaya ako for him. Nag last rou nd kami ng ikot sa mall tapos umuwi na rin kami. hinde. parang kilal a ko yan eh. hinde. maya maya na... bakit ganun... teka. kilala mo ba?” “Kaya nga kita tinatanong eh.. kilala mo ba yung girl na yun?” sabay turo ko sa girl “Ewan... Dylan. Nakit-“DYLAN!!! OH MY GOD!! KAMUSTA NA???” Teka. baka sinundan niya kami... kung kamusta na ko... Papalabas na kami ng movie house ng bigla akong may nakitang familiar na mukha.... bakit ba kelangan magpa kita ka pa ulit sakin.. haay. paalis na sila tapos biglang hinaw akan ni Steffi yung kamay ni Dylan. Tinuturo turo pa ni Ryan si Nathan. kung mahal ko pa ba siya. teka. impusible naman yun eh. tama. Dylan’s POV ..ni Nathan. baka may nakakilala sakim ni Nathan.. Bakit anong mero n sa kanya?” “Wala.” “WAIT! hindi pwede. siguro nakutuban niya na ako yun.

?” “Ah si Bianca? Ayun! May Kris-“Kris. sige. alam niya naman na sakitin siya eh.. sasabihin k okay Bianca pag tumawag siya. kahit ako tinatanong ko rin yan sa sarili ko eh. Masaya naman siya sa buhay niya dun..Inutusan ako nila Mommy na pumunta kela Papa Mar para ibigay yung invitation sa darating na 25th anniversary nila ni Daddy 3 weeks from now. yun nga lang palagi daw s iyang pagod. 5 years na dapat ka mi ni Bianca kung siguro andito pa rin siya. Sa Westin po gaganapin kasi dun lang yung available. eto ako.. nagbabakasakaling si Bianca ang magbubukas sakin ng gate. “Ay oo nga po pal a.....” sabi ko na nga ba. kamusta na nga po pala si Bianca. ..” “Ah.” Pumasok kami sa loob ng bahay. wala pa talaga siya dito. mabuti naman.??” napakamot siya ng ulo “AH mabuti naman.” “Sige anak. Nasa tapat ng bahay nila.... bakit napadaan ka? Tara. pati mag vitamins sya pala gi. salamat anak.” “Ah ganun ba. Pinapabigay nila Daddy.. May room rin po kaming pinareserve sa inyo. “Papa??” Walang sumasagot “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Ilang minuto pa ang nakalip as bago siya lumabas. nasan ka na ba.. matanong ko lang Dylan.. Wala pa nga siguro siya.. mahal mo pa ba ana k ko?” Mahal ko pa nga ba si Bianca. Bihira lang kasi siya tumawag eh. Ah. .. and counted rin po si Bianca pati pwede rin po kayong magdala ng isa pang tao.. Paki sabi naman sa kanya na wag niyang pagurin mas yado sarili niya. “Oh anak. umupo at nag kwentuhan... “O nga pala Pa. pasok ka. Anniversary po kasi nila 3 weeks from now. sasabihin ko yun. masyado lang kaming naghinala na nandidito na siya. Bianca.

hindi pa pala. mag ingat ka anak. aka la ko mayayakap ko na siya ulit. Ang labo. Bakit ko nga naman ba kasi kelangan pang itanong kung nasasaan siya. parang may tin atago siya sakin. pero minsan hindi ko nagagamit ng tama ung isipan ko.. masyado akong umasa. Pero bakit ganun? Bakit parang bitin lahat ng sasabihin niya. O sige po. makikita ko na siya. yun nga lang. kahit dati. dun ako napaisip.kung san unang gumuho mundo ko. Opo Bianca nga. mauna na ko. makausap. mahal niya pa rin ako ? Pano kaya kung nalaman niyang may Kristof na ko. Pa g sakay ko sa kotse. alis na ko. hindi ko naman siya makakalimutan ng gan un ganun lang eh. hindi niya sinabing mahal . Parang may mali..tatayong tatay sa magiging anak niya.” “Masaya ako at nalaman kong ganu n mo siya minahal nun. Diba Bianca pangalan nun?” “Ah. mamahalin niya parin kaya ako ? Malamang hindi na. hindi nga sumagot yung tao eh! pinapaasa ko lang pus o ko.” “Ahh si Bianca. alam niyo naman siguro sagot dyan... susunduin ko pa si Kris at yung girlfriend niya sa mall eh. Ianne (i-an ne. napatunayan kong tamang sayo ko siya ipinagkasundo at ta ma rin na ikaw yung tat-. pano nga na man ba niya ko macocontact kung nag bago ako ng number? Ano ba to.a-yan) po kasi tawag namin sa kanya. akala ko makakapag usap na kami.” Ngumiti ako at lumabas na ng bahay. teka. hindi siya mawawala sa puso ko..” “Po??” Bianca?? May sasabihin ba siya tungkol kay Bianca??! “Y ung girlfriend ni Kris.... nagugul uhan na ko. bisita na lang h o ulit ako.. masyado akong umasa.“Pa.. nabigo. teka.” Ngumiti lang ako sa mga sinabi niya.. nalungkot. Akala ko pag pumunta k o dito sa bahay na to. Mahal niya pa ako.. Bianca’s POV Philippine Westin Plaza?! Dun yung prom naming ha. pero t eka. Ano ba yun? Meron ba akong kelangan malaman? Ewan ko...? sa dami ng ginawa ko sa kanya. ako naman tatawagan niya eh.. Kung gusto naman tal aga niya akong makita. “Sige pa.. Matalino nga ako..” “Oh sige sige.

pero lagi ko rinig sayo un pag wala ka gawa.. Wala ako gawa! IM BO RED! Ikaw mommy.~” After 10 mins d umating si Carla at Mae.niya ko. “Umma!! Let’s play . o kaya naman umalis sana tayo! Di nner sa labas. wala siyang choice kung hindi ang sagutin niya eto. ah... baby?” tan ni Bianca “No. bored ka?” “Palagi naman akong bored anak. mag tthree years old pa nga lang siya t apos ganito na siya mag salita at isip. o kaya dinner dito.hello?” sabi niya.. Noone’s POV Nagriring yung telepono nila Bianca sa ba hay. m other] “You’re what!?” “I’m. .” “SABI KO NA NGA BA! SIGE INTAYIN MO KO! BYE!” ”Teka Mae! Mae!!!” Binaba na ni Mae yung telepono. mommy.eh. “He.. ~walangya ano bang klase ng bata to!? Pati bored sinasabi na rin. Kristof is bored!” nagulat si Bianca sa sinabi ni Kristof [Umma = mom. “Alam mo ibig sabihin ng bored. “BIANC A?!" “Me...” “Oo nga!! Hinayupak ka! Pinag taguan mo pa kamin g dalawa! Anong problema mo? Bakit kelangan mag tago ka pa?” “Sorry na. Wow! Ibang klaseng bata. nagdadalawang isip kung sasagutin niya ba ito.BORED!” bored daw oh. Grabe!! Nam iss ko kayong dalawa!!!” sabay hug sa kanilang dalawa..” “Walanya ka! Kelan ka pa bumalik!?” “Ha.Mae... “Sira ulo kang babae ka!! Bakit hindi ka man lang nagsabi ng uuwi ka?! Sana nasundo ka namin sa airport.. nakahawak na siya sa t elepono. ano pa kaya ngayon.

.” “MOMMY MOMMY!!” Napatingin sila Carla at Mae kay Kristof “Uh-oh . “This is your Ninang Carla and Ninang Mae. “Sakto! May boyfriend na si Bella! At gwapo pa!” “Gaga! Isan g taon pa lang anak mo at mag tatatlong taon na ung akin noh! Boyfriend ka dyan. Korea o Philippine s? Ano sa tatlo? Bongga kung UK baby yan!” “Loko! Korea!” .” Lumapit si Kristof kay Bianca.” sabi ni Kristof “MOMMY?!” Napangiti na lang si Bianca kela Carla at Mae.” “Grabe y ang surpresa mo! Epektib!” “OO! Epektib talaga! Halos himatayin ako nung marinig ko boses mo eh!” “Kayo talaga. Tsaka na pag malalaki na sila. Haha!” Nagtawanan silang tatlo. habang hawa k yung bote ng milk niya. walang mga lalaki sa tabi nila..“Ano ba kasi nangyari sayo?? Bakit bigla kang umuwi ng walang pasabi samin?” “Gusto ko kasi kayong surpresahin! Ano ba. say Hi!” “Hi…” tapos nag wave siya. You’re so cute!! Kiss ninang Carla!” lumapit si Kristof sa kanya at kiniss siya sa pisnge. wag na kayo mag tampo. sa tagal ng pagkaw ala ni Bianca sa pilipinas ngayon lang ulit sila nag kasama sama ng sila lang ta tlo. Andito na ko oh. Local ba siya o international??” “Wala ngya ka! Anong San siya ginawa?! Ginawa mo namang bagay yung anak ko eh!” “Oo nga na man Carla!” sabay hampas kay Carla tapos timingin kay Bianca “UK. “Come here Kristof. “Aww. “Baka gusto mong ikwento si Kristof samin? Si no ba daddy niya? San siya ginawa?!?! I mean. ‘Hehehe’ na l ang ang nasabi niya.

parehong singkit.. so mga April. dun nabuo si Kristof..” “OMG! Dalawa tatay ni Kristo f?! Sabi mo made in Korea!!!” “Sa korea ko siya nilabas! Duh. kahit na hindi ko ipinaalam sa kanya n a aalis ako.“OMG! Si Nathan? Siya yung Daddy???” “Bakit naman si Nathan?!” “Oh! Uncle Nathan? Sang Min ??” “Yes baby. iniwan kong bukas . siya yung d addy. Pati ako nagulat. Gusto ko tawagan si Dylan.” “Bakit naman ganun kaagad inisip mo?” “Kasi he never said that he loves m e! Alam niyo bang nung nasa airport ako.. KRISTOFER” “Oo nga. Sang Min.. Di pa ba halata sa Pangalan?! KRISTOF.. dun na nangyari yung lahat. Anyway.. gusto ko siyang mayak at sabihing ‘Labby! Mag kakababy na tayo!’ pero natata kot ako. yung nag truth or dare tayo.. tapos sumayaw kayo ni Dylan at nagkalasingan kayong dalawa!! Hahaha! Grabe yun!” “Oo nga! Ibang klase yung part y nay un! Ang saya! Except yung part na kiniss ni Steffi si Dylan. Si Dylan.baka magalit siya. Nalaman ko na lang na buntis ako sa Korea na. baka against siya sa pag bubuntis ko. tawagin kita pag tapos na kami mag us ap nila ninang.. ineexpect ko na tatawag siya at pipigilan ako. bakit mo naman natanong?” “Pag tapos nun. Pero bakit kamuka ni Nathan? Teka na guguluhan na ko.. medyo maputi pa ti putik nag kokoreano!” “Naaalala niyo ba yung nag party kami dun sa bahay nila Dyl an sa alabang?” “Oo naman. [ne = yes. ok] “Si Nathan n ga ba daddy? May hawig kasi silang dalawa eh. go to your room muna. d alawang buwan pa lang kaming nag sstay dun. kasi alam kong may m agsasabi sa kanya eh. ikwento mo na nga!” “Basta nung tapos na ung pa rtu. baka hinde niya tanggapin..” “Ne!” tumakbo papasok ng kwarto si Kristof. gust o ko sana bumalik ng pilipinas nung nalaman kong buntis ako.

bahala na lang.. ayoko maranasan ni Kristof ang maitakwil ng sarili niyang ama. kelan birthday ni Kristof?” “November 10. Kahit pabiro wala pa rin eh. Kahit na mag text man lang siya ng ‘I love you bianca’ wala pa rin. ipapaalam mo ba kay Dylan na siya yung daddy ni Kristof?” Napaisip si Bianca sa mga sinabi ni Carla.. ayoko masaktan ang natitirang buhay ko. Wala naman kasi syang friend s dito... alam niyo ba kung gano kasakit yun?” “Bakit ba kasi ikaw nakipag hiwalay ng ganun ganun na lang? ano ba kasi problema mo?” “Feeling ko kasi hanggang like lang talaga yung nararamdaman niya sakin. i want to go out! Wala ko gawa dito eh…” “Oh sige tomorrow punta tayong mall.. Jusko! Gwapo naman kasi yung tao eh. may tanong ako.” Lumabas si Kristof ng kwarto t lumapit kay Bianca... K aya habang nag bubuntis ako. bigla bigla na lan g akong susulpot na may dalang bata sa pamilya nila? Ayoko.. kahit isang beses hindi ko narinig sa kanya na mah al niya ko.. parang rebound.. sa tagal kong nawala. ang gulo ko rin eh. kahit bulong wala. hindi ko pa alam gagawin ko sa birthday niya.fone ko nun.. “Ma.. “Hindi siguro. ewan ko. ayoko ma stress.kasi nagbreak sila ni Niña.” Chapter 4 “Bianx... okay?” “Tomo rrow pa? but ngayon ako walang magawa.” “Oo alam naming yun! Pero teka.” “November 10?! Ano ka ba!! Yun din ung anniversary ng parents ni Dylan noh! Ano ng plano mo?! Pupunta ka dun ng may dalang bata?” “OMG! Oo nga noh!! Hindi ko p a alam. hindi ko siya masyadong iniisip.. 3 weeks na nga lang eh. kasi ang ggwapo ng mga artista sa kanila! Yun ang mga pinag lihihan ko! pati si Nathan.. Kaya rin mukang Korean si Kristof.. pero wala. pano pag bukas may gawa na ko? mommy…” . ano na pala plano mo? Ngayon na nandito ka na sa pi nas. parang ang hirap.

” Sumimangot si Steffi. “Hun I wanna watch a movie” movie? Wala ako sa mood eh .“Spoiled to noh?” “Oo. Bianx at Kristof gaya ng napag usapan nila.... Dylan’s POV Nagyaya na naman mag mall si Steffi. minsan tinatamad na ko mag mall.dito sa ma ll na to palagi kaming pumupunta ni Bianca. . “Wag na kayong m ag taka.. baka makatu log lang ako. Da mit na hindi naman msyadong nagagamit.. Mae.. Jesus. Sukat ng sukat hindi makapili kung ano ba ta laga yung bibilhin.” N agulat yung dalawa nung sinabi ni Bianca yung pusisyon ni Nathan. “Nakakaasar naman. wag na .. tara na! ikot tayo. TITO nga yung may ari eh. hindi na siay. kasi dito. Ngyon si steffi na kasama ko. Isang oras kaming nag iiikot para lang sa mga damit niya. “Oh bakit hindi mo kasama si Nathan?” “Nag tatrabaho yung t ao! Sa hotel siya ng tito niya nag tatrabaho..” Sabay na sinabi n i Mae at Bianca Kinabukasan nag punta ng mall sila Carla.” “W ag nga kayong ganyan!! si Bella rin spoiled eh!!” “Expected na yun.” “OH?! Anong pusisyon?” “General Manager. Siya na naman ang nasa ulo ko! girlfriend ko katabi ko. mag shopping ka na lang wala ako sa mood manood eh. Sige na nga!” Nag ikot ikot ka mi ni Steffi. tama na ang kabibianca ko. yung mga kamag anak ni Nathan sa korea masyadong na-spoil siya. mga babae talaga. pasok dito pasok dun.” 5 mins after dumating nila Bianca sa mall ay dumating din si Dylan kasama ni Steffi. “Wag na lang.

Ewan ko ba kung bakit yun yung binili ko. yung nakikita ko nga. Green mango ang inorder ko.Dalawang oras kaming naglalakad kasshopping niya! Girls. kahit si Papa...siya na kaya talaga yun? Oh baka namamalik mata lang ako? Yu ng babaeng naka eye glasses na maiksi buhok na medyo wavy na light brown yung ku lay ng buhok.. siya si. yun kasi madalas bilhin ni Bianca. siya.. meet namin ni Carla yung highschool f riend namin. “Dylan??? HOY! Nakatulog ka na ba?!?!?!” “Ah! Loko hinde! Teka.. Nakita ko yung bilihan ng fruit shake.... Pero dinala ako ng mga paa ko s a food choices.” “Ok! Bilisan mo ha!” Nagpunta ako sa may food choices para bumili ng inumin.. Si Mae at Carla wa la rin. kamukha niya si Bianca. time out.. yung babaeng nakaupo. “Stef. ..? eh tatlo lang silang magkakasama nung highsch ool kami eh. ewan ko ba kung bakit kelangan dun pa ko pumunta eh pwed e naman ako bumili sa jollibee o kaya sa subway. Lumingo n lingon ako baka sakaling may makita akong kakilala.. “Oh napatawag ka?” “Mae nasan ka?” “Nasa mall. siya si Bianca. bili lang ako ng inumin ok? Intayin mo ko dito. at dun ako napabili ng di oras... ano ng oras ka uuwi??” . bakit?” “Anong ginagawa mo sa town? Kasama mo ba si Ryan? Anong gagawin mo sa town?” “Si Ryan? Hinde eh.. Teka.. iba yung nakita ko..... ayoko nama n talaga yun eh... gusto kong itanong kung naka uwi nab a s i Bianca. kasama ko si Carla at yung baby niya pati si Kris“Kris…?” “Si Kris ata yung nakita ko kanina sa may cinemas. walang sinasabi sakin. Sinubukan kong tawagan si Mae. ibig sabihin. yung babang yan. hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko. yung nakita ko dati.. maasim kasi." Highschool friend. pero sa pag hahanap ko. teka nasan ka ba??” “Nasa town ka ba?” “Oo. possible nam an yun diba? Na magkamuka lang sila. kasi hindi naman sinasabi sakin ni Ryan na nakauwi na si Bianca..

matagal mo ng ginawa yan. Halos maiyak ako kasi ang mamahal. intayi n mo ko. “Niña. Ano sinabi niya ba kagad sayo un? Nag report ba siya kaagad?” “Bianca. . Bianca’s POV Naghiwalay kami saglit nila Carla at Mae.. bakit mo nga pala natanong?” “Wala wala. actually da pat hindi ko na siya kinakausap. kasi nakilala niya ako.wala na rin kaming dapat pagusapan eh.. kung nirerespeto mo ko. Ano p a ba ang dapat kong marinig galing sayo? Galing sainyo?! Puro kasinungalingan?” Na payuko na lang ulit si Niña. kaya walang manlilibre sakin! Habang tumitingin ako ng mga damit may babaeng lumapit sakin. kung gusto mo talaga ko maka usap. Pero wala na. “Dylan?” “Ok ok!" “Teka.. “Nal aman ko yung nangyari sa inyo ni Dylan. pero ang gaganda ng mga damit.” Nag smile siya tapos napayuko.“Siguro after 30 minutes?” 30 minutes? May oras pa ako para ihatid si Steffi. kamusta ka na? it’s been a long time. intayin mo ko. tumingin ako saglitng damit sa topshop. Matagal mo na sana kong hinanap para lang maayos tong gulo samin. sa bf... tama. pwede ba mag usap tay o?” “Ano pa ba ginagawa natin? Diba nag uusap? Alam mo.. Wala si Nathan... wag ka munang umalis ulit. lumingon ako para harapin siya. mali iniisip mo tungkol kay Dylan.” Medyo na gulat ako. Sige bye na!” Makakausap ko na siya... “Ah talaga? Ang bilis naman kumalat ng balita. Siguro naman maliwanag na sa kanya na ayoko ... . I’m sorry.. Bianca.. huli na ang lahat.” Sorry?! too late... tapos didiretso na ko sa bahay nila Bianca.. “Bianca.

nagawa niya parin akong i-twotime.... bakit ba kasi hindi ako nakinig kay Dylan? Bakit kelangan p aabutin ko sa ganitong situation? Pero hindi talaga. sorry sa lah at. I h ave to go na rin... so wala na talagang chance maging kami ulit.siyang makita at makausap diba? Lumabas na ko ng store habang siya nakatayo pa r in sa loob. pinilit kong ayusin yung relationship namin.. kahit alam kong napapalapit na loob niya sayo. sana naman magkausap na kayong dalawa.. m eaning hindi na kami mag kakabalikan pa.. give him another ch ance.. halos mabaliw raw siya pag hindi ka niya nakikita. ako unang nagtapat kay Dylan.. nagiging cl ose na kayo. pinag pilitan k o lang talaga sarili ko. gusto ko na rin umuwi. Bianca..” Pool part? Yun ba yung time na nakita namin sila ni Carla? “Sinabi niya sakin na mahal ka niya kaya kelangan nam in mag hiwalay. and thanks for listening. pinilit kong magust uhan niya pa rin ako.” Pumunta ko sa may food choices at umupo du n. alam ko naman na nung mga panahon na yun... ka hit sabihin nating iniwan niya si Niña para sakin. oo nga pala. “Please Bianca.” “Ohhh. Si Kristof gusto sumama sa .. I promise you guys na lalayo ako pag nagkabalikan kayo. hindi niya daw alam kung makakayanan niya na mawala ka.” Ayoko maniwala nung una.” Tumigil siya sa pag sasalita “Sa totoo lang siya nakipag hiw alay sakin.” “Anyway. “Dito na lang tayo mag usap. and I think he has a girlfriend na.. Pag dating nila. baka iniintay na ko ni Jason sa may starbucks eh. ako lang. nag aya na kaagad akong u muwi. Hehe.sa pool part..” “Yeah... pinilit ko lang ung sarili ko.. ako may kasalanan ng lahat.naalala mo nung nag punta kayo sa resort nila ryan? I wasn’t invited....” Nagsmile ako tapos nag nod. nag taksil siya sakin.” “I have Nathan na. Pinilit kong magustuhan niya ulit ako. “Bianca. pe ro dun. pero nagiging malinaw sakin a ng lahat unti unti. Dito ko na lang inint ay sila Carla... tinapos na niya ang lahat..

Mag aayos pa po ako ng ba hay eh. hang up na tayo baby. Bye! I love you.” “Ahh.... I might go back to korea. ay oo nga. .. sige. nag iisip...” Nakaupo lang ako sa sala for one hour. baka sila Carla na yun. oh yeah... paki sabi na lang s akanila na namimiss ko na sila. “HOY TAMA NA KAKADOORBELL!!! NARINIG KO NA RINIG KO! ETO NA BUBUKSAN KO NA YUNG GATE!” Binuksan ko yung gate “ANO BANG PROB. hinatid si Kristof. “Hello hun!” “Hey. okay.bahay nila Carla kasi daw gusto niya pa raw laruin si Bella at wala raw siyang k alaro sa bahay.. Per o mukang sincere si Niña sa mga sinabi niya eh. kasama namin sila kanina sa mall.” “Oh.. Oct 31..” “Wait.. Ako naman gusto ko mapagisa kaya pumayag ako.. Take care.. umuwi lang kami dito s a pinas hindi ko na siya cinocontact.” .. next time na lang babe.” “I love y ou too.” “Really? When?” “On Wednesday. si Kristof nasan? Pakausap!” “Nakela Carla eh.” “I missed you too Bianx. “Tofer..” Chapter 5 “Tofer.. Di-nial ko ung num ber ni Nathan..” Nagulat ako sa nakita ko…sa taong nasa harapan ko.baka isipin niya nakalimutan ko na siya..” “Oh bakit ka napatawag? Nasa w ork pa po ako. *DING DONG* May nag doorbell.. kung maniniwala ako..missed you Nate. iniisip ku ng bakit kelangan ngayon ko lang nalaman ung kay Dylan.” “I just.le ma.

Nakatingin lang siya sakin.. hindi siya kumikibo.. hanggang sa ngumiti siya. “Bian ca.. Bianca.. ikaw nga…” hinawakan niya ako sa may balikat. “Oh kamusta? Long time no see ha! Sige pasok na ko! may nakalimutan kasi ako sa loob eh! hehehe! Sige next time na lang!” tinap ko siya sa balikat niya at tumalikod. “Teka hindi pa tayo tapo s mag usap.” Hinawakan niya kamay ko. Magusap? Hindi naman kami nag uusap ha..tapo s na ang lahat. Wala ng dapat pang pagusapan. “Tara sa loob tayo mag usap.” Hinila n iya ako papasok sa loob ng bahay at isinara ang gate. Kinakabahan ako sa paguusa pan naming, feeling ko ang laki ng galit niya sakin.. feeling ko lahat ng sama n g loob niya sakin noon ngayon na niya ilalabas. Feeling ko pag sinabi ko na ngay on na may Kristof na kami… iiwasan na niya ko. “Teka lang ha.. tatawagan ko lang sil a Carla..” hindi niya ako pinansin. Tiningnan niya lang ako. “Hindi ka parin nag bab ago leche.” “May sinasabi ka ba?” “Ha? Sinasabi? Wala ah!” aba! Lumakas ata pandinig niya ngayon! “Carla.. nandito si Dylan eh.. kung ok lang dyan na muna si ano..” “Si Dylan?! Nandyan?! OMG! Pano niya nalaman? Anyway, dito na lang muna matutulog si Kristo f para makapagusap pa kayo ng matagal.” “Hindi ko nga rin alam eh.. sure ka? Ok lang ba sayo? Kasi pwede ko naman siya sunduin eh.” “Sure ako. Magkalaro sila ni Vander ngayon.. BABE SUNDUIN NA LANG DAW BI BIANX SI KRISTOF LATER!” narinig ko na lang n a pinass ni Carla ung fone “BIANX! Ano ka ba! Parang ang layo ng bahay namin ha? N asa iisang pulo lang tayo noh! BF lang to. Pati naglalaro pa kami, pagbigyan mo na ko.. alam mo naman na gusto ko lalaki eh, pero babae inire nito ni Carla!” nata wa ko sa sinabi ni Vander, at narinig ko na binatukan siya ni Carla. “O sige sige. Dyan na siya. Sige bye na, naiinip na ung manong dito eh. bye!” “Bakit ang tagal ni yong magusap? Sino ba ung susunduin mo don?” “Bakit ba ang tanong mo, ha? Anong sino ? Hihiramin ko sana si Bella. Ano

masaya ka na?” “Alam mo ikaw! Ang sungit mo!! Yan ba epekto ng UK?? Pati anong manon g ang pinagsasasabi mo dyan? Loko ka ha!” “Alam mo kung makikipag talo ka lang sakin , pwedeng umalis ka na? madami pa akong pinag kakaabalahan dito eh. kaya kung ok lang, umalis ka na. nasasayang ung oras k-“Bakit ka ba umalis ng walang paalam sa kin noon? Ganun ka ba kagalit sakin?” Natahimik ako.. hindi ko alam isasagot ko. h indi ko naman pupwedeng sabihing sumama ako kay Nathan sa korea, kasi alam kong masasaktan siya.. teka bakit nga pala siya masasaktan.. eh naka move on na siya. “Kasi..Wala lang. ayaw na kita makita eh. Oo. Ganun kalaki yung galit ko sayo. Um alis ako ng pilipinas ng walang pasabi sayo kasi galit na galit ako.” “Hanggang ngay on pa ba galit ka pa rin? hindi mo na ba ko mapapatawad sa mga nagawa ko? pinaki ta ko naman kung gano ka kahalaga sakin ha.. hindi pa ba sapat yun? Hindi ba pup wedeng isipin mo na lang yung masasayang araw natin dati, kesa yung panget na pa st? Bianx.. you just don’t know how much I missed you..” “Tofer, alam mo wala na sakin yun. nangyari na.. nung umalis ako dito iniwan ko lahat ng ala ala natin, lahat ng sakit, hatred at kung ano ano pang memories natin iniwan ko dito. Nung nasa UK ako, madaming nag bago.. madaming dumagdag.. at ngayong nagbalik ako dito..” “…” “Narea lize ko n matagal ko ng nabaon yung past ko matagal na, dahil mas naging masaya ako sa UK.. napalitan lahat yung sakin ng nafeel ko dito ng happiness dun sa UK. “ “Bakit.. meron ka na bang iba?” “Oo. Si Nathan. Siya nagpalakas ng loob ko, siya nagp agaan ng buhay ko. lahat ng pagkukulang mo sakin noon, siya ang nagpuno.” Medyo na g grin siya. Bakit kaya.. may nakakatawa ba? “Bakit ganyan itsura mo?” “Anong ganyan? ano bang ginawa ko na naman?” “Nakakaasar yang smile eh! muka kang demonyo! Parang m ay balak kang gawin

na masama..” “Ako? Bianca, hindi mo ata nagegets eh.. KASAL pa tayo. Hinde pa annull ed yung kasal natin. You’re two-timing me.” Ano daw?!?! Two-timing?? Sino kaya? Baki t naman ako naging two-timer!! “AKO!? Tofer manahimik ka nga dyan. Nakakailang ka na eh.” “Labby, kasal pa tayo. It means ako pa rin ang asawa mo. Si Nathan, kabit.. hiram, sabit. Pinagtataksilan mo ba ko Bianca?” “Ang kapal ng muka mo! Umalis ka na nga!!! Wala ka na naman magawa, guguluhin mo lang buhay ko eh!” Tumawa lang siya n g mahina. Labby.. natatandaan niya pa pala yun.. nung wala kaya ako.. nakayanan niya? “Sige na labby! Alis na ako, alam ko namang naiinis ka na sa pagmumuka ko eh .. you don’t miss me.. not even a bit. Sige! ‘Til next time!” “Ha..ha? Ah.. sige! ‘til nex t time..” Hindi ko siya na miss? Anong hinde.. mabuti pa sigurong ganun na lang an g isipin niya. Hindi ko siya namimiss. Umalis na siya ng bahay. Til next time.. tama Bianca, naka move on na nga siya.. wala ka na sa paningin niya.. wala ka na sa puso niya. Gaya nga ng sabi mo, nakalimutan mo na siya, nabaon mo na sa limo t yung alaala niyong dalawa.. tama. Totoo naman yun eh, I have Nathan and Kristo f na diba? si Nathan na din ang halos tumayong tatay ni Kristof.. kaya parang pa milya na lang kami. Kulang na lang magpa annul kami ng kasal ni Dylan. October 3 1 na, ngayon na ang alis ni Nathan papuntang Korea. Hindi na siya nag pahatid sa kin sa airport dahil baka daw hindi na siya umalis pag nakita niya ko. Nagkausap na lang kami sa cellphone, naiyak ako nung narinig ko boses niya.. nung sinabi niyang.. ‘Bianca, I love you so much..’ ngayon niya pa lang kasi ako nasabihan ng ‘I l ove you so much’ eh, laging I love you lang, o love you. Nung sinabi niya yun.. an g nireply ko lang is ‘I know..’ hindi ko kasi alam kung ‘so much’ din ung nafifeel ko fo r him, kaya hindi ko masabing ‘I love you so much’. Nung nakausap ni Kristof si Nath an, umiyak din siya, bakit daw babalik siya ng Korea ng hindi siya kasama eh nam imiss niya na raw yung mga kalaro niya dun! Hindi ko na masyadong naintindihan y ung pinag usapan niya kasi Korean. Ewan ko ba kung bakit ang talino nitong batan g to! Nagmana nga talaga sa tatay niya! Matalinong makulit. Pero natutuwa ako at sa tatay niya siya nag mana, kasi kung

Ano bang prob lema niya? Bakit nagkakaganun siya? Nakakainis! Wala akong choice. “Oh sige na. “Simula nung umalis ka” . Hindi pa ako handa.” “TekBinaba na niya kaagad yung phone. Magsisindi ng sigarilyo. nandyan na siya. natatakot ako. Tsaka na lang siguro.” “Ikaw talaga . Nagulat nga din ako eh. gigisingin ko na..” “Hinde pa! Si. nakasandal s a may kotse niya. “Hin de pa po eh. Naligo ako. at lumabas ng bahay..sakin. Magingat kayo ha. ikaw bahala... ako ang sumagot since may ginagawa si papa. Nakita ko siya. “Hello?” “Bianx. “HOY! Tinatanong kita. si Dylan kas ama ko. t apos nag suot ng pangalis na damit. “Ano kamo?? Si Dylan? Alam na niya? Kelan pa kayo nagkita?” “Nung sabado pa ho. 27 yun. m ag bihis ka. kelan ka pa natutong manigarilyo?” Tumingila siy a.” Nag nod na lang ako.. “Kelan ka pa natutong manigarilyo?” “…” hindi s iya sumagot. hindi ko alam ku ng anong gagawin ko sa kanya.” Napatingin kaagad siya sakin.. nakatayo.” “Nasabi mo na ba yung tungkol sa bata?” Umiling ako. nako lagot na! pareho kaming magiging matalino sa math! Pati siguro hind i pa yan nagsasalita hehehe! Buti na lang talaga at matalino ang kanyang daddy! Nagring yung telephone. “Oh saan ka pupunta? may lakad ba kayo ni Kris tof ngayon? Teka natutulog siya eh. Aalis tayo ngayon.” Sabay may bumusina.

wag mo na ko tawagan. Ayaw na kitang mak ita.. sige papasok na ko sa loob. ayoko sumama sa isang patapon na lalaki. Hindi ako makagalaw.“Oh ano pang mga bisyo mo??? Alcoholic ka na ba.” “Ahh. **Even though it’s been so long. Binuksan ko yung radio. “Oo. Hinawakan n iya kaliwang kamay ko.” “Itigil mo na yang mga bisyo mo . san nga pala tayo pupunta? bakit papunta tayo ng makati?” “Kasi magpapatahi ka ng gown mo. bakit mo natanong? Teka. but I'm still in love with you. ok ka lang ba?” “Ha? Oo naman. wag mo na ko puntahan. wag mo lang akong tatalikuran basta basta.” .” “Gown?!?! Para saan??” “Sa wedding anniversary nila mommy. bakit kelangan magpatahi pa ko? pwede namang bumili na lang ako. I'd try to deny it. “Bianx. ewan ko ba parang KABOOM! Natapos na yung kanta. pwede?” ngumiti siya at tumungo. Parang w ala lang..” Tumalik od na ko sa kanya at nagsimulang mag lakad papasok sa loob ng bahay.” “Ano bang problema mo?? Bakit ka nagkakaganyan?!?!” “IKAW.. my lo ve for you keeps going strong I remember the things that we used to do.. Yung nakakabinging katahimikan. “Kun g magbibisyo ka. “Sabihin mo lang na tumigil na ko sa bisyo ko.** nung tumingin ako sa kanya. pagk abukas na pagkabukas nagulat ako sa kanta. hindi ako nakakarelate sa kanya. Feeling ko nangh ihina ak osa kanta.. Habang nasa daan kami.. ang tahimik namin. Tama lahat yan. ha? Oh baka naman nag dodroga ka na rin?” Habang nakatingin parin siya sa langit sumagot siya. Siguro naman nabasa mo y ung invitation. gagawin ko n aman eh. Paran g yung eksena dati. hindi pa r in ako makagalaw.” Napayuko ako sa sagot niya. a kiss i n the rain ‘til the sun shined through. napaka seryoso ng itsura niya.

. Wala naman masama diba? Yung pang 10th day. hinde k o alam yung magiging decision ko. Kelangan kasama ka sa theme.. never mind na lang. “pwede mo rin palang isama si Nathan.. yung d ay before ng anniversary at birthday ni Kristof. yung mahal k o. Pati baka sakaling m ag ka. a t hindi ka na masaya sakin. habang wala si Nathan. ....” Alam ko na? ang alin? Ewan...” Teka.” malungkot yung tono ng boses niya habang sinasabi niya yun. “Gusto ko lang naman bigyan mo ko ng chance eh. Yung 10 days na yun. tipong.. hindi naman kita kukulitin eh. “May 10 days ka para sa chance mo. nag punta kasi siya sa Korea ngayon eh. “Pero kung iniisip mo yung mafifeel ni N athan.. yung destined para sakin.. natatako t na baka magkamali ng piliin. b aka matagalan pag balik niya. nag sstart na ngayon. ok lang rin. Baka si Nathan talaga yung gusto ko. Ano ba to. m aaga pa naman eh. mali ata na sinabi kong wala si Nathan.“Kasi. Ok lang. chance lang naman yung gusto ko eh. itama yun g mga mali ko. alam ng lahat asawa kita. “Wag kang mag alala. Bahala na lang kung anong masabi ko.” “…” Binitawan niya kamay ko. Although may feelings pa rin ako kay Dylan.. edi bumalik ka na kay Nathan. :-\alam mo na.” “…. para lang mapafeel ko sayo lahat ng namis s mo nung wala ka. natatakot kasi ako eh. kung yun ung magpap apunta sayo dun.” Sinabi k o lang lahat ng nasa isip ko.” Hinde naman sa ayaw ko siyang bigyan ng chance. nakakakita ako ng traffic sa harapan ko! Siguro matatagalan pa kami. yun na yun.” Hinaw akan niya yung kamay ko. Humarap s i Dylan sa may bintana. “Ano ka ba.” Nabasa niya ata yung isip ko. “Hin de ako sure kung makakapunta siya eh. ‘should I cling to my past? Or should I let you pass?’ yung nasa utak ko ngayon. kung wala na talaga..” “Sige. Wala nama nakong sinasabi na nangungulit ka eh.. Napah arap siya sakin. matatagalan din pagsasama naming ngayon.. Ang alam ko lang.

wala akong masabi. lumapit ako sa kanya at bumulong. “Sige. ano kaya mangyayari sa d ay 1? Siguro papalpak to! Hari ng sablay tong lalaking to eh. eto na ba si Bianca ?? Grabe! Ang ganda niya.nakuha yan?” “Blinuetooth ko to galing sa cellphone mo..” Sinukatan ako nung modista. si Tofer nasa may bintana.. Feeling ko ako yung may anniversary... Day 1. pero ngayon... at pinaki ta yung picture naming dalawa.” Nakangiti lang si Dylan. binubusinahan na kami ng mga tao. Ikaw talaga!” “Dah il maganda ka. ang gaganda ng designs nung mga g owns. Nung nakarating na kami sa magtatahi ng gown. magiging special kaya 1st day ng date namin.. Parang medyo maluso g pa siya nun. pero ayoko muna m ag salita.. Siguraduhin mo lan g magnda ang kakalabasan ha! Ayoko mag mukhang ewan si Bianca sa party.” “Tss. yung nasa cable car kami.“Seryoso?? Thank you! Thank you bianx!” hinug niya ko. Day 1 namin ngayon. ang ganda.? Chapter 6 Dylan’s POV . yan ang gawin mo sa kanya. hindi ko maexplain yung itsura pero maganda siya. san mo. “Anong picture yung nakita niya?? ? Baka naman muka akong tanga dun ha!” Nilabas niya yung cellphone niya. ano kaya iniisip niya? Pati tuloy ako napapaisip. mukang nagiisip.. Hindi naming napansin na uman dar nap ala yung mga kotse. “Bakit meron ka pa niyan . baka mali yung sinasabi ko eh. ibang iba siya sa picture niyo ha. eto ang gown na isusuot mo!” Pinakita niya sakin yung sketch niya n ung gown.... Parang well-known sya na mananahi dito sa pinas.. tingnan mo! Ang sexy na! at ang ganda pa. “Dylan.

Nasabi ko na rin kay Bianca na ang gusto ko lang ay chance.. chance na maiprove sa kanya yung worth niya before.. yung mga hindi ko na padama sa kanya dati..gus to ko mapalitan ung panget na memories ng masasayang alaala. Para kahit hindi na kami magkabalikan, at least nakabawi ako. Para kahit piliin niya si Nathan ok l ang, kasi alam kong ginawa ko lahat ng makakaya ko. pero teka.. hindi ko naisip si Steffi.. Habang nag susukat si Bianca, nasa may bintana ako, naka tingin sa k awalan.. bakit parang nagiging unfair kami sa mga taong ng papasaya samin..? tam a ba tong ginagawa ko? dapat ba talagang ibalik yung nakaraan namin, oh mag stic k na lang kami sa kung sino kasama namin ngayon.. wala naman kasi kaming dapat p ang ipag laban eh.. sapat bang ipaglaban yung pagmamahalan namin kahit pareho na kaming taken? Teka.. bakit ‘pagmamahal namin’ hindi na naman ako sigurado kung maha l niya pa ako.. pero ganun pa rin eh. sapat pa nga ba yun? Hindi ko alam.. sa mg a nangyayari ngayon, ayoko munang isipin yung ibang tao, yung kung sino yung mas asaktan ko, masasagasaan. Gusto ko muna maging maramot. Gusto ko kaligayahan ko na yung isipin ko.. kaligayahan ni Bianca.. alam ko mahal pa niya ako.. mahal ni ya ko. kahit sa tagal na nagkalayo kami, impusibleng makalimutan niya na lang ak o ng ganunganun lang, impusibleng mawala yung pag mamahal niya sakin, kahit kont i alam ko mahal niya ko. Pagtapos magsukat ni Bianca.. “San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" “Ano bang magandang palabas?” “Hmm.. The Messenger? Ewan, m ukha naman siyang ok eh, so u wanna watch that movie?” “Okay. Sa town na lang para m alapit, baka kasi tumawag si Papa eh.” “Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman n iyang kasama mo ako ha?” “Eh kasi.. baka kailanganin ako sa bahay..” “Bakit naman?” “Kasi.. basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh!” We rode the car and went s traight to alabang. Habang nasa sasakyan hindi ko mapigilang titigan si Bianca.. ang laki ng pinagbago niya, hindi na siya yung dating Bianca na nakilala ko, un g nakasama ko sa iisang bahay..

Parang isang malaking make over yung ginawa niya. Transformation. Ang iksi na ng hair niya, hindi na color black, tapos naka eye glasses pa. Kung manamit siya i ba na rin, although ganun pa rin siya manamit, simpleng may dating. Pero iba eh. makikita mo talagang nagpunta siya ng ibang bansa. Namimiss ko yung ganito, yun g sinusundo ko siya sa school niya, nakaupo lang siya sa tabi ko, tahimik nakati ngin sa may bintana, pero madalas nakatingin sakin.. bianca.. bakit ba kasi kela ngan pa tayong umabot sa ganito.. I missed you so much baby.. I need you here, b eside me.. Pagdating namin sa ATC dumiretso na kami sa movie house. Bumili kami ng popcorn at drinks tapos pumasok na sa loob. Hindi ko alam na nakakatakot pala yung palabas! Nakayakap sa braso ko si Bianca hanggat sa matapos ung palabas. P ag tapos na pagtapos nung palabas binatukan kagad ako ni Bianca “Sira ulo ka!! Pli nano mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang pala bas tapos ayan pa pinili mo!!!” “Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako ng a hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapos ung palabas naka yakap ka sa bra so ko! ” Hinampas niya ko ng mahina sa may braso at ngumiti. Haaay. Iba talaga pag siya kasama ko, feeling ko anytime pwede na kong mamatay. “Tara, kain na tayo, 6: 30 na oh.” “Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian!” “Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tsktsk. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. Tara papakainin ko na ung alaga ko!” “ANONG ALAGA?!” “Porky! Hehe! Tara na Porky!” nag lakad n a ko papalayo sa kanya dahil alam ko sasaktan niya ko haha! “BWISET!” Habang naglala kad kami papuntang food choices, ang daming chumecheck out kay Bianca na lalaki. Hindi ako natutuwa. Dapat nga matuwa ako kasi alam kong maganda yung kasama ko, pero bakit parang ayokong tingnan nila si Bianca? Syempre. Ang layo ko kasi sa kanya. Ang iisipin nila solo lang siya. Badtrip talaga.

Habang kumakain kami, ang daming nakakita samin na mga high school friends. Tuwa ng tuwa sila kasi ‘kami’ pa raw. At effective daw pala ang high school marriage. “Dyla n! Kamusta?” sabay tingin kay Bianca, “Hi Bianca!” Humarap ulit siya sakin, “Ayos, kayo pa rin, ano na ba balita? Long time no see ah!” “Ok lang kami, ganun pa rin, walang nag bago. Ay marami palang nagbago.” Sabay tingin kay Bianca. “Maraming nagbago? Ano naman?” “May mga nangiwan at iniwan.” Biglang kumunot noo ni Harry, tiningnan ko na l ang bigla si Bianca, wala siyang reaction, naka smile lang siya kay Harry. “Teka, hindi ko maintindihan.. ano ulit?” nagtatakang tinanong niya. “Ah wala, ikaw anong b alita?” “Wala naman, AY oo nga pala! Balita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun??” “Oo.. syempre kelangan namin tumira sa iisang baha y. Magasawa kami eh!” “Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo??” Nabulunan big la si Bianca sa narinig niya. “WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang balitang yan ?” “Wala. Nagbabakasakali lang. hehe! Bakit wala pa rin kayong junior?” “Bata pa kami! P ati nag punta ng ibang bansa si Bianca, kaya ganun. Hindi naman kami nagmamadali eh..” “Ahh.. sige pare. Una na ako. Baka naiinip na girlfriend ko dun. Goodluck na lang sa inyong dalawa!” “Sige, ingat!” Umalis na siya at nag patuloy nakmai ni Bianca sa pagkain. “Loko talaga yun, bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wal a

. Binuhat ko siya papunt a sa loob. Lahat ng tao nakatingin samin. “Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung na ngyari?? Nadapa ka!” Hinampas niya yung kamay ko. Pinuntahan ko siya ba ka bigla kasi siyang umalis at iwanan na naman ako.. Pumasok kami sa isang store ng mga damit.. bitawan mo na nga ko!!” Nagsisimula na siyang umiyak. hayaan na lang natin. baka yung baby lang ni Carla. oo nga baka nakita ka niyang d ala mo si Bella.. kung may lumabas na balitang may anak na tayo.. Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall?” “Ha.wala.” “Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh.. ayoko lang ng nasasaktan ka. nag lakad lakad kami . ....? ba ta? Wa. pag ganun kasi. nasasaktan din ako.” Pagtapos namin kumain.” “Ahh. ok?” Tumungo lang siya tapos nag punas ng luha. nakita ko na dumudugo ung sa may tuhod niya “Ayan kasi!!! Bakit ka ba kasi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tuloy! M ay sugat.” tum akbo ako papunta sa kanya “Ok ka lang ba?? San masakit??” Hindi niya pa nasasabi kun g san. may batang tumatakbo at natulak siya “Aray. Bayaan na lang natin yun. “Tofer. Maya maya.. Pag tingin ko nakangiti si B ianca... ayoko lang may mangyari sayong masama. tumingin tingin si Bianca ng mga dam it doon. teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng pera! Babalik din ako!” Lu mabas na si Bianca ng store at pumunta sa may atm machine.. sorry na. binaba ko siya sa may upuan sa loob ng mall.. ihahat id na kita. “Sinabi ng wag mo akong hawakan! K aya ko sarili ko!!” tuloy tuloy ang pag iyak niya. sorry na Banca. “Uuwi na lang ako! Wag mo na akon g ihatid!!!” “Sorry. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin n a natin to para makapag ikot pa tayo.naman tayong dalang bata. hawak yung pera..

"Okay.. hindi ko naman pwedeng sabihing si Bianca yung kasama ko.” Ngumiti ako at tumalikod na.. Pagbili ko ng gamot sa drugstore." Teka.. Tiningnan niya ako at ngumiti. alam ko narinig ko na yun somewhere.“Intayin mo ako dito.. baka kasi tumawag si Papa eh. mukha naman siyang ok eh. so u wanna watch that movie? " The Messenger?? Maganda kaya yun. kasi alam kong magagalit siy a at masasaktan ko siya. Hindi naman niya siguro mapapansin yun. lagot na. tapos uuwi na tayo. "San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" gusto ko sana manood muna ng movie! pero hindi ko na man alam kung anong magandang panoorin.. ok?” “Bilisan mo ha... Pano na to. Th e Messenger? Ewan. im not sure kung saan. ano naman kung tumawag si Papa?? Potek! Alam nga pala niya na kasama ko si Dylan! Di bali. bibili lang ako ng band-aid pati gamut.. "Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman niyang kasama mo ako ha?" ARGH! OO NA IKAW NA ANG MATALINO KRISTOFER! . Sa town na lang para malapit. Chapter 7 Bianca’s POV Natapos na rin ako sa pag susukat. nilapitan ko si Tofer habang nakat ingin siya sa kawalan. "Ano bang magandang palabas?" "Hmm. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” Si Steffi. agad agad akong lumabas para balikan si Bianca “Tofer!” lumingon ako para tingnan ku ng sino yun “Hon..

dahil hindi mo kakaya ning mabuhay ng wala ako sa tabi't paningin mo. Napatunayan mo na. I love him more than anythin g else. kaya mo to gagawin kasi gusto mong bumawi. " ANO BA TO! BAKIT NGA NAMAN BA AKO K AKAILANGANIN?? KATULONG BA KO?? "Bakit naman? " Nagtatakang tanong niya. at sana sinabi niya sakin ku ng ano yung iniisip niya! Ayoko naman manghula noh! PAgdating namin sa ATC... tapos eto pa pinapanood sakin! . o sadyang gusto niya lang ako. ipa-feel sakin yung mga namiss ko raw nung wala ako. hindi ko narinig sa kanya na mahal niya ko.... Pero hinde. but why do you have to make things so complicated now? Sana sinabi mo na lang sakin na. hindi ko mapigilang mapaisip.. baka kailanganin ako sa bahay.. alam na ngang ma tatakutin ako eh.. Ang alam ko lang. BAKA KA SI HANAPIN AKO NI KRISTOF! "Kasi. mahal ako ni Nathan. kung gaano ako ka-special sayo. Bakit kelangan niya pang bumawi? Eh n i isang beses nga. puro 'i like yo u' teka. Hindi ko alam. masyado mo akong pinapahirapan sa mga ginagawa mo. Ang gulo."Eh kasi. at eto pa! Hindi ko alam na nakakatakot pala yang The Messenger na yan! Nakakapikon! Buong palabas tuloy naka kapit ako sa k anya! Planado siguro to! Nakakaasar talaga yang lalaking yan!. minsan naisip ko kung mahal niya ba ako. mas nahihirapan kasi ako eh. may bonus naman 'i like you a lot' haaay. i might fall for him.. Ngayon ang feeling ko.. ok lang... NOON.. gusto niya lang daw itama yung mali niya. kung gusto m o lang patunayan yung worth mo. bakit niya ako gusto? Kasi mahal ko siya? Kasi alam niyang mamahalin ko pa rin siya kahit may mahal na siyang iba? Oh baka naman kasi natatakot siyang baka wala ng magmahal sa kanya kaya ako na l ang ang pinili niya dahil alam niyang sobra sobra pagmamahal ko sa kanya.. mas h igit pa yung pagmamahal ko sa kanya kesa sa sarili ko. Nag uguluhan na ko. I guess... gusto niya lang i-prove yung worth niya. Siguro pag narinig kong sinabi niya yun. Tofer... again. dumi retso na kami para manood ng movie. parang. basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh! " Habang nasa kotse niya kami.. feeling ko mali eh. ewan! Hindi ko ma-feel! Buong biyahe hindi kami nagimikan. I love Nathan.. He's been forgiven. Siguro may iniisip rin siya.. Ano kaya iniisip niya kanina at parang ang lalim. na ayaw mo akong mawala. I used to love you with all my heart... dahil mahal mo ko at hindi mo nagawang sabihin sakin at ipadama ng tuluyan kung gaano mo ko kamahal.. Like how i fell for him when we were youn g. hindi mo na to kel angan pang gawin. at mahal ko ri n siya..

binatukan ko kaagad siya. Habang kumakain naman kami. "Dylan! Kamu sta?" tumingin sakin si Harry. i know. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. "Sira ulo ka!! Plinan o mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang palabas tapos ayan pa pinili mo!!!" Nagulat siya at napatingin sakin "Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako nga hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapo s ung palabas naka yakap ka sa braso ko!" Gusto ko sanang tumawa dahil napansin ko nga yun. asan na kaya siya? Baka naman iniwan na n iya ko. Hindi pa rin siya nagba bago! Kahit kelan masama pa rin ugali niya!!! Pagtapos niyang sabihin yung 'tara na Porky' naglakad na siya papalayo sakin. Yung iba nagtataka kung bakit magkasama pa raw kami. Sa may food choices. eh alam naman daw nilang hindi ako gusto ni Tofer. na pansin ko na wala sa tabi ko si Tofer. na ONE-SIDED love lang daw yung nangyari. may lumapit kay Tofer. "Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian! " "Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tskts k. 6:30 na oh. "Tara. Pero hinde. ang kukulit ng a eh. Hirap talaga pag yung crush mo hindi ka gusto. nafeel ko yung presence niya. wa g silang magalala. k ain na tayo. si Harry classmate niya nung HS. "Hi Bianca!" .. natutuwa sila kasi daw kami pa." Yaya niya sakin.Pagtapos na pagtapos ng palabas. Hinampas ko na lang siya ng mahina sa braso tapos nginitian siya. "BWISET!" Habang naglalakad kami. ang dami naming nakasalubong na HS friends. Masakit. nasa likod ko lang pala siya. Haaay. Tara papakainin ko na ung alaga ko! " SIRA ULO TONG0 LALAKING TO HA!!! ALAGA DAW?! "ANONG ALAGA?! " Siguro baboy na naman s asabihin niya! "Porky! Hehe! Tara na Porky! " I knew it. naranasan ko yan kay Tofer. takip na takip na siya ng mata pero hindi niya magawa kasi nakakapit ako.

Haa aayy.. Hindi naman kami nagmamadali eh. walang nag bago. "May mga nangiwan at iniwan.. ano kaya ang ginagawa ni Kristof? Namimiss ko na siya. Ay marami palang nagbago. ano na ba balita? Long time no see ah!" "Ok lang kami. Ayoko atang mag explain noh! "Oo. hindi pala nagmamadali ha. "Ayos. kayo pa rin. "WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang ba litang yan? " Oo nga!! san mo ba nakuha yang balitang yan?? Baka naman nakita ni y-..Humarap ulit siya kay Tofer. Baka naiinip na girlfriend ko dun. Napatingin sakin si To fer tapos inabot sakin yung iced tea. Impusible. I Agree.. ata. ingat!" After one minute. Magasawa kami eh!" Tama tama. syet. "Ahh.. "Sige. syempre k elangan namin tumira sa iisang bahay... n agsalita si Tofer . U na na ako. oh no.. "Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo?? " HUUWAT?!? Nabulunan ako sa tanong niya. Nagbabakasakali lang. pano na lang pag nalaman niyan g daddy na siya. hehe! Bakit wala pa r in kayong junior? " "Bata pa kami! Pati nag punta ng ibang bansa si Bianca. "Wala. sana kasama namin siya dito namamasyal. " OMG. ikaw anong balita? " "Wala naman. Goodluck na lang sa inyong dalawa! " Nag smile at nag wave na lang ako sa kanya. sira to ha! "Maraming nagbago? Ano naman? " NAka sm ile lang ako kay Harry.or not. hindi ko maintindihan.. " Tapos tumingin siya sakin. I miss you baby boy." Sira talaga tong kambing n a to!!! Naka smile pa rin ako kay Harry... ganun pa rin... ano ulit ? " UNGAS! WALA!!! "Ah wala.. "Teka.. kaya ganun. sige pare. AY oo nga pala! B alita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun?? " Napayuko ako tapos kumain na lang.

Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall? " Oo.." Nag ikot ikot kami.. ouch." deny ko. kung may lumabas na balitang may anak na tayo.. napasmile ako. pero alam ko nadala na siya ni Nathan dito eh. "Ahh. " Hello?? Malay ko bang maaaksidente ako! Kelangan niya bang sumi gaw?! "Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh. oo nga bak a nakita ka niyang dala mo si Bella. hindi pa time. siguro nag taka siya kung bakit akopumasok dun.. teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng per a! Babalik din ako!" Tumakbo na ako papalabas ng store para makapunta sa may atm machine. may pinasukan pa nga a kong pang bata na damit. ang sab i ko na lang 'para sa baby ni Carla Wala masyadong magandang damit kaya lumabas na lang ako.. bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wala naman ta yong dalang bata. l abas pasok kami sa mga stores. nakakahiya. Naalala kong ma hilig nga pala siya sa cake at ice cream. Bayaan na lang natin yun. "Ok ka lang ba?? San m asakit?? " Pag tingala ko si Tofer..wala.. bakit ba naman kasi kelangan tumakbo eh.. nakatingin samin ung mga tao.. bitawan mo na nga k o!!" Tumingin ako sa paligid.. nakatingin sakin "Ayan kasi!!! Bakit ka ba k asi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tulo y! May sugat.. Habang nilalagay ko yung wallet sa loob ng bag ko "Aray.? bata? Wa.. Lumabas ako ng fitting room para mag withdraw ng pera. wala akong mapiling damit. wala na... dun may nakita akong magagandang damit. yung kami kami nila Carla. Naiyak na lang ako.. ayos. naalala ko si Kristof. Nag ikotikot pa rin kami hanggang sa umabot kami sa people are peop le. "Tofer.. sorry Kristof. omg! oo . nagsukat ako sa loob.. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin na natin to para makapag ikot pa tayo."Loko talaga yun." natulak ako ng bata.tiningnan ko kagad yung wallet ko to c heck kung may pera pa akong natitira..nakasama ko si Kristof dito sa mall. hinde pa. baka yung baby lang ni Carla.. "Ha. hayaan na lang natin. habang nasasa loob ako ng fitting room. ..

"Hon. ihahatid na kita. tumayo ako at kumaway para m akita niya.."Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung nangyari?? Nadapa ka! " Hinawakan n iya ko sa may braso para tulungan akong tumayo. nakita ko na siya." Hindi na siya lumingon. Sinilip ko siya kung nakabili na siya... papalabas ng store. Ayoko na siyang makita ngayon! "Uuwi na lang ako! Wag mo na akong ihatid !!! " Nagsisimula na akong mag lakad. Ay oko na. "Tofer!" Lumingon siya sa likuran niya. bakit ba kasi sa tuhod mismo ako kelangan masugatan eh.. Masakit yung tuhod ko. pag ga nun kasi. nasasaktan din ako. bakit nandito ka? " . "Intayin mo ako dito.. ok?" Tumungo ako ha bang umiiyak na nakatigil sa tapat niya. si Steffi. ok?" "Bilisan mo ha. "Tof. sorry na Banc a. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?" Sin ilip ko kung sino yung kinakausap niya... . Pinunasan niya luha ko tapos binuhat ni ya ako papasok ng mall para makaupo ako sa may bench dun. pera napahinto ako.." Ngumiti siya at tumalikod na. sorry na. . pero tumalikod siya. tapos uuwi na tayo.... "Kasama ko? Ah wala.. Kelangan niya ba akong ipahiya sa tapat ng mga tao? "Sin abi ng wag mo akong hawakan! Kaya ko sarili ko!! " Tumayo ako habang umiiyak. Umupo ako sa upuan dun sa may labas para dun na lang si ya hintayin. kaibiga n ko. ayoko lang ng nasasaktan ka. Ikaw. nagaw a ko naman ng matagalan. "Sorry. aray. bibili lang ako ng band-aid pati gamut. hinampas ko lang yung kamay niya sa pagkakahawak sakin. ayoko lang may mangyari sayong masama. hindi ni ya siguro ako narinig. Sinubukan kong tumayo at maglakad para sundan siya.

... Tama. "Ah. right? " Oh bakit parang gulat na gulat siya? An o bang akala niya.. "Hinde. niloloko mo lang ba ako all this time? Hon." "Then who!? Tell me!" "Si Bianca." "Ha? Hinde na. "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa tin gin mo ang iisipin ko. May friend nga ako na kasama diba?" "A hh. Sino ba kasi kasama mo??? Sinong friend? Jason? Alex? Ricky?? John? Troy? S ino ba? Ang dami mong friends! Sino ba dun?? " Ricky??? Alex? Sino yung mga yun? Si Jason lang kilala ko sa mga nabanggit niya.. mimeet ko siya sa may Figaro. hindi siya naisip ni Tofer.? Aba! Deden. Pero ano pa bang ginagawa ko dito? Bakit hindi ata ako makapag lakad. do you even love me? " Alam kong mali ang makinig sa usapan ng iba... maling mali... Sama ka? W e're gonna watch a movie. Inaayos lang namin yung mgaproblema. " "Sino?! Hon.ay tama." "Then why the heck are you with her??? " "Wala lang t o.. co me on tell me! Babae?? " "Yeah. Si. Tama si Steffi. sasamahan ko lang si Kring. " "BIANCA?!?! AS IN Bianca?! You're kidding. Magkaibigan lang kami. hindi ko naisip si Nathan. hindi na nga pala kami..." Problema? Meron ba? Ah oo nga pala.Kaibigan.. . hindi na namin sila naisip. Mali to.. mali yung binigyan ko siya ng chance. Hindi kami nag de-date. hi nihintay ko yung isasagot ni Tofer. pero hindi ko mapigilan ..... patay na ko? Alam kong nagibang bansa lang ako. pero buhay na buhay pa ko! FRESH! "No.

’ kasi magugulo lalo. tuwang tuwa siya. bakit kelangan niya pa akong paikutin? Bakit kelangan umab ot pa sa pag mamakaawa niyang gusto niya ng 'chance' para ma prove sakin yung wo rth niya.... Kela n lang natanong niya sakin kung mahal bad aw ba talaga siya ng tatay niya kasi d aw hindi daw siya binibisita. do you labby mommy?” “YES! VERY MUCH! Pag uwi ni mommy. bibilisan na ni mommy."Oo naman. Pumara ako ng Taxi p ara makauwi na ko. Bakit sumisikip ata dibdib ko. Jesus. dati lagi niyang hinahanap tatay niya . Grabe. makiki pag annul na ko sa kanya. Hindi kita niloloko.” “I missy you too mommy!” “Kristof. natanong din niya kung gusto ba talaga siyang maki ta ng dad niya.. you never fail to hurt me. " Annul??? So ibig sabihin nitong mga to.. para pag uwi may lab lab siya!” “LABBY M OMMYY! BYE!!” Binaba na ni Kristof yung phone. Nagpababa ako sa Conti’s para bumini ng cake. Naglakad na ako papalayo sa kanila.” “Where did you go?? Who are you with?” “I wa with your. Inaayos lang namin yung problema namin. Calling Pops “Hello Pa?” “MOMMY! !! Where are you???” “I’m on my way home baby. kasi nung natikman ni Kristof yun.. Nakakatuwa. He bought you a cake baby..dahil maki kipag annul na siya. just for that stupid annulment? Fine. Para talaga .” “Jinja??? GO HOME NA MOM!!! I WA NT CAKE CAKE CAKE!” [Jinja=Really] “Yes. wala lang talaga? Annul? That's it? All this. i-lab lab ko siya!” “Talaga? Sige. hindi na siya masyadong nag tatanong sakin tungkol sa daddy niya. I miss you. hindi niya alam na may baby siya eh.... pero inexplain ko naman sa kanya na nasa Pilipinas siya at nag tatrabaho.. Wow Lance Kristofer Fuentes Dy...” “Appa? Wae nun ne appa wa ham kke itt ji??” [Dad? Why are you with my dad?] “Just because. I’m on my way home na. hinde ko naman pwedeng sabihing ‘Kristof. thank you .. Ma ngo tart ang binili ko. Annulment.. Ginagawa niya ito para lang sa annulment.. Ibibig ay ko yung gusto niya.... Dad. Mas arap daw..

“Ayos to ha! MASARAP!! Meron pa ba??” “Syempre gawa ko yan e h! meron pa sa baba. “Kaka inin ko na nga eh. eto na susubo na ko!” Kinuha niya yung tinidor. “HINDI MO PA N GA NATITIKMAN EH! tikman mo muna!!!” “Ang kulit mo! Ayoko nga eh! hindi naman ako ma hilig sa matatamis gaya mo eh!” “EDI DI WAG!!! Kung ayaw mo talaga edi wag! Binili k o to kasi alam kong masarap at magugustuhan mo. *END OF FLASHBACK* .” Tumayo ako para lumabas ng kwarto niya pero hinawakan niya yung kamay ko. *FLASHBACK* “Tikman mo to. pero titikman lang ayaw pa. ang arte. ok??” Nagsmile lang ako tapos umupo sa ta bi niya.siyang si Tofer. sabi mo bili mo sakin yun! wag mong kakainin!” “Napaka damot mo talaga. “Huy! Wag niyo kakainin yung cake ha! Akin yu n. Oo na say o na!” “Bibilhan na lang kita pag naubos na. Wag ka na labby!” sumubo na naman siya ng cake. ”La bby titikman ko na.” “Kapal mo.. mukhang sobrang tamis!” Binatukan ko siya..” Humarap ako sa kanya. Narinig ko yung sinabi mong binili mo to. nag slice ng k onting cake tapos sinubo. masarap yan eh!!” “Ayoko! Mukhang hindi m asarap eh! tingnan mo nga. “Wag na! alam ko naman na ayaw mo eh! ak in na nga yan!” kukunin ko na dapat yung plato ng cake pero inunahan niya ako..

. al gett so?" [Al gett so = understand?] “Ne~ OH! Mommy let’s eat this!!” Tumakbo siy a papasok ng bahay. Tofer. sumikip ung dibdib ko. eto ang sinasabi kong happiness. Nakikita ko sa kanya na sabik na siyang makita yung dadniya.. haaay... eto. “Important ka syempre sa kanya.. favorite na ni Tofer yung Mango tart ng Conti’s. mayakap. si Kristof. Pano na lang pag na-annul na ung kasal naming ni Tofer? Dy pa rin ba kaya family name ni Kristof? Oh ililipat ko na sa family name ko? Annulment.Simula nun. . umalis na eh. makita. nung nandun pa kami sa korea.? Chapter 8 Nung nakarating na ko sa bahay si Kristof sinalubong kaagad ako sa may gate.. Iba talaga feeling pag may inuuwian ka tapos ihuhug ka. Mag-ama nga talaga si la. a nnulment. “Mommy lapit ka. I will give you lab lab na!” nag bend ako tapos hinug ko s i Kristof. Baby.. sabi kasi sa kanya ni Nathan na nagiging happy ako pag hinuhug. Haban g nakahug pa siya sakin “Umma. Habang tinitingnan ko siya... pag uwi niya galling work pupuntahan ni ya kaagad ako sa kwarto tapos i-huhug.” Bumitaw siya sa pag kakahug niya sakin “Kristof ba hindi important sa k anya?” Pag tanong niya sakin niyan. Next time ka na lang niya d aw vivisit. Kaya siya pag nakikita ako ng tulala hinuhug ako. appa nun o di eh itt nun ga?” [Mom. where is dad?] “App a? Ahh. busy lang talaga daddy mo.. Si Kristof nahawa kay Nathan. may importanteng pupuntahan.. Ganito sakin si Nathan... . “UMMA ! UMMA!! Where’s my cake??” ang laki nung smile niya nung nakita niya yung box na ha wak ko. naluha ako. ano ba talaga kailangan mo sakin.

do you even l ove me?" Mahal ko naman siya eh. hindi ko pa nasasa bi na minahal ko siya noon.. pero bakit ganito pinag sasabi ko? pwede naman akong umamin. "Oo naman . pero sana maintindihan mo natatakot lang ta laga ako. .. parang lumalabas na pinapaasa ko si Steffi. 9 days? Ba sta.. hindi ko alam gagawin ko pag pati ikaw masas aktan. pe ro. Dylan’s POV "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa ting in mo ang iisipin ko.” “Oo. naguguluhan ako sa mga nararamdaman ko...Kristof… sorry kung nagsisinungaling si Mommy. Ayaw kitang masaktan.. sorry kung nagiging madamot ako. matatagalan pa ba yan? Hindi ko naman kayang maghintay ng matagal Dylan... Pag pasok ko wala na si Bianca. Hindi na. uy sige! May kasama ko diba? tawagan na lang kita pag nakauwi na ko!” Nagwave na lang ako tapos tumakbo papasok ng mall. . Hindi kita niloloko. Lumingon lingon ako. sasabihin ko na na gusto ko ng annulment.. Kahit nama n mag annul kami ni Bianca.. niloloko mo lang ba ako all this time? Hon. bahala na. Gusto ko lang bumawi sa mga nagawa ko sa kanya. Baby. hindi natin alam kung matatanggap ka niya.. pero wala siya.. hindi ko al am ang sasabihin ko... pero nandito na si Bianca.. 9 days? After nun...’ Kasi hindi naman..” Ano ba tong pinagsasasabi ko. makikipag annul na ko sa kanya.. Inaayos lang namin yung problema namin. sa kanya at sa kanya pa rin ako babalik." Napangiti si Steffi nung narinig niyang makikipag annul na k okay Bianca. ganun ba talaga kaimportante sa kanya yung pag aannul namin? “Talaga ?? Hindi mo na ba siya mahal?” “Oo. sorry at bad si mommy. Hinde ako magagalit. I feel bad lang kasi I wasn’t able to pr ove to her na mahal ko siya. “9 days lang ok?” “Ha. Kay a sana wag kang magagalit kung umaalis kaming dalawa. hon..” “Mabi lis lang to... bakit nga ba kasama ko si Bianca? Hindi naman pupwedeng sab ihin kong ‘Makikipag balikan na kasi ako sa kanya.. hindi pa kasi alam ng Daddy mo na nag-eexist ka.

Binuksan niya yung gate. Nasan na ba siya? Paano siya nakapag lakad kung may sugat siya sa tuhod? Naka uwi na kaya siya? O baka naman may nangyaring mas ama sa kanya.” tinanggal ko na yung hug ko sa kanya at umalis. umalis ka na. Kahit ihinto mo pa yun.. Hindi na ko nag dalawang isip na puntahan siya sa bahay nila. Ok. . nag babasakaling nandun pa siya. “San ka na naman ba nag punta Bianca. lumabas na si Bianca. please wag mo ih into ung 9 days pang natitira. Sino yung kaibigan mo na yun?” nag grin siya “Ay oo nga pala... “Na wala ka kasi bigla eh.. pero hi ndi niya ako pinapapasok. bakit ba lagi ka na lang umaalis ng walan g paalam. hindi ko alam ang sasabih in ko. Thank you. pag balik ko wala ka na. Pag dating ko dun. Wal a akong karapatan itanong yan sayo.” “Ah. ipaparamdam ko pa rin say o to. Wala naman tayon g mahalagang paguusapan eh. “Bakit nandito ka?” tanong niyang walang ka emo-emosyon. .Hinanap ko siya sa buong mall. Lumabas ako ng kotse at nag doorbell. masaya ako ngayong araw na to...” Ano bang problema niya? What’s with the attitude? Ok naman kami kanina ha! Bakit bigla na lang siyang naging ganito? Hindi nagiging moody na nam an siya! Hinila ko siya papalapit sa akin “Alam ko nasa isip mo. ... 10 mins akong nasa tapat ng bahay nila.” Tumalikod na siya pero hinawakan ko kam ay niya “Teka lang. Sige na. iniwan na naman niya kasi ako ng walang dahilan. inaantok na ko eh.Ever After Naka-off phone niya. pero wala talaga . Maya maya. may nakasalubong lang kasi akon g kaibigan... yan na ba ang bago mong hobby? Ang umalis ng walang paalam?” Calling.

” Tumingin sakin si Kristof.” L umingon ako.. ano kayang mangyayari? Mahaharap ko pa ba siya. Napa luhod si Kris.. Si Kristof naman naka tingin kay Kris. “Ate. hindi ko alam kung ano yung paniniwalaan ko.” [Yes] “T ara kain tayo!” “Yay! Kain kain kain!” Lumabas kami ng kwarto. Hi ndi maganda tulog ko kagabi eh. Pero pano pag nakilala niya si Kristof? Matatanggap niya pa kaya ako? “Mom ! Wake up! Wake up!” “Yes baby? Gusto ni mommy ng lab lab baby. tapos kiniss siya ni Kristof. [Samchoon = uncle] Lumapit si Kristof kay Kris. Kahit hindi ko pa siya kita.. oh yung ganitong feeling. . and I labby daddy too. Kiss ka kay tito.” “Labby ka rin ni daddy baby. Nakatingin lang si Kris kay Kristof. he is your Uncle. Busy lang talaga siya. secrets were revealed. Si Kris... k ung yung annulment na sinasabi niya kay Steffi. “Annyounghaseyo samchoon” tapo s nag bow..Day 2 Bianca’s POV 2nd day na. Naiintindihan mo naman diba?” “Eung.” Hinug ako ni Kristof “I labby you mommy. yung masaya... “Baby. Pag labas namin. Feeling ko nasa telenobela kami. “Samchoon?” nag nod lang ako..

bakit ganit o? Para siyang alien! Ano yung samchoon? Naiisip ko yung Kim Samsoon eh! Korean ba language nito? Pati. Parang si Tofer yan eh. punta ka muna k ay Lolo. Ay teka. Punta ka po sa birthday ko samchoon!” “Ate. kaya natakot na ko ipaalam sa kanya.“A-a-ate. hulaan mo pangalan!” . oo eh..” “Ahh. may girlfriend na ko. matalino.” “Loko. “What’s your name?” “Kristofer Dy po.” “Anong bata! 16 na ko! accelerated ako noh! Hindi na ko n ag grade 7. Magagalit siya. anak mo?” nag nod lang ako. play muna kayo. Feeling ko pag nalaman niya to.” “See. Humarap si Kris kay Kristof tapos hinawakan sa muka. “Kris. nalaman ko na lang na buntis ak o sa Korea.. Masyado ka pang bata para sa mga ganitong bagay Kris. matutuwa pa nga yun eh.” “Hindi naman magagalit si Kuya eh.. pero nag tatagalog yan.. sa Korea ko kasi siya pinanganak. Mag uusap lang kami ni tito Kris mo. Dun siya lumaki. ewan.. “Harabuji! Harabuji! Let’s Play!!” [Harabuji = grandfather] Umupo kam i ni Krist sa may sala. wag mo muna ipapaalam sa kuya mo. magulang! Yung s a hotel? Oo.” “Ne~!” tumakbo na si Kr istof papalabas. ata.ay oo nga pala. wag mo na kong lokohin. “Ka..” tiningnan ko si Kristof “Kristof.” “Ilang taon ka na?” “Mag three sa November 10.. ano ba yung Samchoon na yan?” “Tito yun. natatakot ako sa magiging reaction niya eh. November 10 yung party nila Mommy. biglaan rin kasi to. Siya nga talaga tatay. ganun din eh Kristofer pangalan ni Kuya.. kasi nag desisyon ako ng hindi niya alam.kay Kuya?” nag nod ulit ako. pupunta ko. Pupunta ka ba?” “Ah. Oo nga eh. pati pangalan KRISTOFER! Yun! haha.. pinag halong Kris at Tofer yun! kinuha ko rin sa name mo!” “At e. tapos mga kalaro niya Kor eans.

kaya nga pala ko nandito kasi pinapasundo ka ni kuya sa driver..“Oo. gagraduate ka na sa march.” “Sige. at kelangan nandun ka na.. syempre b aby mo rin ako. Ano ka ba. “diba mommy ak o lang baby mo?” . ang tanda mo na.” Hinug ko si Kris “Namiss kita. ok lang ba dito ako matulog? PLEEE EASE??” “Oo naman. naninig arilyo na. madalas ng umiinom..” “Bakit niya ko pinapasudo?” “Ewan. wala ka kasi nung grade school g raduation ko eh. kung nag aaral ka. Ayaw kasi ni kuya na Bianca itawag namin. >_< “Babae?? Inuwi niya? Pano mo nalaman?” “Ano ka ba nam an. “ Oo nga noh.” “Grabe.. hindi na nag aaral.” “HINDE! AKO LANG BABY MOMMY!” tumakbo sakin si Kristof. Nagsabi ng biglaan sa kanila. hindi mo na rin ako baby.. kasama si Kristof! Ay ate. hindi na kita tuloy bab y. kung malaki ka na. akala ko nag bibiro siya . Ate November 1 ngayon.. kaya nandito ako. nung nawala ka. wala ako nun... yun yung biglaan na lang akong umal is. “Dapat. eh. sobrang naging patapon yun. ang saya ko nakita na ulit kita. kasi.. Kris...” “Ate naman eh! Hindi porket may baby ka na. omg. Alam mo ba ate. sa Ateneo ako nagaaral diba?” “College ka na ba? Wala ka bang pasok??” “4th yr high school... MAligo ka na lang! Ay... binata ka na. Nung nasa Korea at UK ako lagi kita naiisip.” “Oo. grabe. Pwede ba kami umalis ni Kristof??” “Ha. may inuuwi nga rin yung babae sa QC!” WTF?! Babae?! Sa bahay naming sa QC?! Gag* yun ah!! Hate him. kilala ko! si Bianca!” “Oh pano mo nalaman? Sinabi ni Kuya noh? Ianne tawag namin sa kanya.. kung iniinom mo ung vitamins mo..

feeling ko wala na akong karap atan pang pumasok sa loob dahil sa mga nagawa ko. Ano nang gagawin ko? Nahihiya akong pum asok. pero ready na ko sa kung ano man yun.” “Talaga? Teka.” “Eh nasa a na? Bakit ang tagal niyo?” “Nandito na ko sa tapat ng bahay niyo.. Nakatayo lang ako sa tapat ng baha y nila. “Harabuji! Harabuji! Ligo ko ligo ko! Ppal li!!” [Ppal li = faster] “Sige na ate. nandito na ko. buy me an ice cream! Kristof wi ll take a bath muna tapos bili tayo ice cweam!” binaba ni Kris si Kristof tapos tu makbo na si Kristof kay Papa. Mag trike na lang kami ni Kristof papunt ang Ice crem parlor.” Pero hindi pa rin ako pumapasok.” Calling Tofer Dy “O?” “Nasan ka? Pinuntahan ka ba ni Kris??” “Oo. pasok na ho kayo” sabi nun g driver “Opo. After 45 minutes.. int ayin mo ko. Sumakay ako sa kotse at dumeretso na sa pupuntahan. “Ikaw talaga! Sige na nga. “Papasok ba ko. nakakahiya naman kung bigla na lang akong susulpot sa paningin nila. 12 . Gusto mo ng ice cream?” “Ice cweam?? Opo! Samchoon. sasabihin ko sana na sa ibang lugar na l ang kami pumunta pero binaba niya bigla.” Nagnod ako tapos pumasok na ng banyo sa kwarto ko.” “Teka Tof-Binabaan na niya ko. sa tapat ng bahay nila Tofer..Binuhat ni Kris si Kristof. naka ready na ko. Hindi ko alam ang plano ni Tofer. After 20 mins. Nakatayo lang ako sa tapat ng bahay nila.. hindi ko maigalaw yung mga paa ko. “Miss... ikaw lang baby ni mommy mo.... maligo ka na. oh uuwi na lang ako? Wala na akong mukha pang maipapakita kela mommy at daddy eh.

.“ “Ha? Bakit naman? Tara na. please .. at least nagpakita na ko. w ag ka ng kabahan.. madami akong hinahanap! Yung tiffany na bracelet na gusting gusto ko . wag mo lang akong ipaharap sa kanila. Alam kong matutuwa kayo sa ipapakita ko.? “Basta.. “Oh para sayo..” “Nila?? Tofer..” “Bianx. Halatang inaayos nila yung place. After 2 mins naririnig ko na silang bumababa. nag smile saba y ng nod.. Pagpasok namin. pina-upo niya ako sa may living room. “Ano ba kasi yun Dylan? Bakit ayaw mo pang sabihin?" sabi ni Mommy “Oo nga. “Bianx!” “Hindi ko kayang pumasok eh. and hindi na sila magugulat kung p upunta man ako sa anniversary nila.noon pa lang oh.. Kinakabahan talaga ako. dahil matagal niyo na tong hin ahanap. sa ibang lugar na lang tayo p umunta. yung lacoste na bag na palaging out of stock sa m all at yung anak kong babae!” Anak na babae? May kapatid ba si Tofer na babae? Bak it hindi ko alam yun. tara na. please?” inabot niya sakin yung right hand niya Wala naman masama kung m agpapakita ako eh. kahit ako na ang anlilibre sayo.” “Baby... Nalabas ko na nga po e h. gaano b a ka-importante to at kelangan itago mo pa samin? Wag mong sabihing nakabuntis k a?!” Nanlaki bigla yung mga mata ko.” Kinuha ko yung bouquet. yung nawawala kong singsing... Humawak ako sa kamay niya. Kinuha ni Tofer yung bouquet at inabot sakin..” . ok? Intayin mo ko dito. hinihintay ka na nila eh. jackpot po kayo Daddy. Matutuwa kayo dito. “Basta. may bouq uet pa ng flowers...

” Tapos nag bow ako.Ok lang kahit hindi ko na mahanap yung nawawala kong singsing.. B inigyan ko siya ng 5 points para kahapon. Ordinaryong tao lang yan dito. o hindi ko na m abili yung lacoste bag. Teka bakit nga ba ako nag bow? Nahahawa na ko kay Kristof at Nathan! Mukhang nagiging Korean na rin ako ha. nagulat. namiss kita. si Bianca. Importante. “Mabuti naman anak at inuwi mo na ang nagiisa naming daughter-in-l aw. Dad. Bakit? May du mi ba ko sa mukha? Oh dahil nag bow ako? May mali ba? “Bianca. tell them to have dinner here na lang para makapag usap na rin kayong ma gkakaibigan. Ayoko nga ma niwala sa kanya.” Binita wan na niya ako Lumapit si Daddy sakin. Kumain kami ng lunch sa lab as.. Pero Dad hindi siya espesyal.. we’ll be back for dinner. yung tipong tinanggalan ka ng malaking tinik sa puso mo dahil o k na ang lahat.” Dumiterso na kami sa kotse. kahit papaano natuwa ako at ngayon 15 points binigay ko sa kanya dahil he did a great job. kaya lang hindi na min alam kung ano yung address mo. May pupuntahan lang kaming dalawa. call your f riends.” “Kamusta po kayo. Dahil dito. Parang ang sar ap nung feeling... See you. dahil may espesyal tayong bisi ta?” “Opo.” “Okay. Parang natulala. may 20 points na sya.” naglakad papalapit sakin si mommy at niyakap ako. 80 more para maka 100 siya. “ang tagal tagal na kitang gusto makita.” Siro to ha! H indi raw ako espesyal pero ipinaayos niya pa yung buong bahay! Tss. ang mahalaga nandito ka na. dumaan kami sa may BF pero hindi naman kami . papalapit ng papalapit sakin Tumayo na ko kasi nakita ko n a si Tofer “Mom.. “Ma. Kaya ba nag paayos ka ng bahay at nag paluto.” “Okay. Naluha ako sa mga pangyayari. Sobrang namiss kita anak.Naririnig ko na sila. “Welcome back anak. nag libot libot sa mall saglit at umuwi ng mga 5:30 sa bahay nila. OMG! Nandito ka na . Mabuti naman at naisip an mong umuwi. Nakatingin lang sila sakin.” Niyakap ako ni daddy.

sayong sayo lang ako. Hindi ko naman nasasabin g dito siya nakalibing eh. may Nathan ako... pero pano? May Steffi siya. Nakukwento ba niya ako sayo? Kung hinde niyo pa po alam. sino yung kai-“Wala yun.. ba ka nga kamag-anak niya.” “Buti alam mo... hindi rin siya nakabisita dito noon nung kami pa. bakit ta yo nandito? Eto ba yung sinasabi mong importanteng lakad?” “November 1 ngayon. Saan kaya yung sinasabi niyang importanteng lugar? Mer on pa bang mas iinportante kesa sa bahay? Ang weird niya talaga! “RELAK! Hindi nam an kita dadalhin kung saan saan eh.. Andaming tao. eto na ba yun. gusto kong mag expect na may something pa. dapat sakin ka lang naka focus. “Tita. ay.. Para siyang yung Tofer dati.” tuming in sya sa puntod ni Mama. ikaw lang ang iisipin ko. wala naman akong sinasa bi ha? Alam ko naman na hindi mo ako pababayaang masaktan eh.. After 15 mins. alam ko garden u nit un eh... At ganun din ako sayo. nasa loob na kami ng Manila Memo rial Park. yung mga sinasabi niy. Matagal ko nap o kayong gusting makilala. “Tofer.” Ngumiti ako at tumungo. Mama.. Pero nung bumaba na kami sa kotse. pero hinde ako dinad ala ni Bianca dito sa puntod . wag mo na lang isipin yun. bakit nga ba kami nandito? My ka maganak bang namatay is Tofer kelan lang? “Saan nga ba yun dito. hindi ba to importante? Hinde mo pa kasi ako napapakilala sa mommy mo eh. pat ang gusto kong maniwala. Ano bang meron? Teka.” Huminto siya kung saan malapit naka libing si Mama. papalapit kami ng pap alapit sa puntod ni Mama. alam niya kung saan nakalibing si mama? Impusible.” “Tof... wala kang ibang taong iisipin. Pag tayo y ung magkasama. oo.napadaan sa bahay naming. just trust me.. T eka. ako po yung asawa niya. ok?” “Oh. Hanggang sa… Huminto kami sa tapat nito. Ak o lang. yu ng nasa mall tayo... ako po si Dylan pero Tofer po tawag sa kin ni Bianca..

mag didinne r pa kami sa kanila eh. may kasal anan ako.. .. Tulungan niyo po ako.” Habang nagsasalita si Tofer. “Maiwan na muna kita.” Tumalikod na ko at na sisimulang mag lakad papunta sa kotse. ang gwapo niya noh? Sayang hindi mo siya nakilala bago ka pumunta d yan.” tinuro ko yung part sa checst kung nasasaan ung heart..” Tumungo lang ako.. alam mo naman yun diba? Sorry.. niyakap ko si Tofer. parang perfect son-inlaw na siya. kung ng duwag ng anak niyo.. oh hinahaunt lang ako ng past namin.. sakit di to oh.niya. hindi ko mapigilang ngumiti. siya yung tumatayong daddy ni Kristof. I love you.” “Ma anong tingin niyo kay Tofer? Sa tingin niyo po ba sinc ere siya sa mga ginagawa niya? Naguguluhan po kasi ako eh. medyo nagssway na ang mga ito.... dadalhin ko po si Kristof dito next time.... Habang pauwi na kami sa bahay nila hindi ko mapagilang tumingin sa kanya. bigyan ko siya ng chance dahil alam kong sincere siy a’ sagot mo. iiwan ko na po muna kayo. magbigay ka ng sign..” Nag pause ako for 10 sec. hindi ko pa po kasi kaya pang sabihin eh. alis na kami ni Tofer..... Pagtapo niyang kausapin si mama. kahit isang malakaaaas na hangin.. Hindi ko alam kung m ahal ko pa siya. Pero wag kayong mag alala. napaka swerte nung magiging bago niyang asawa. kelangan kita ngayon. Nakita ko si Tofer naka tayo sa may tapat ng pintuan ng passenger’s seat. hinawakan niya ak o sa balikat. Nung bin uksan ni Tofer yung pintuan nung passenger’s seat biglang humangin ng malakas. siya lang yung lalaking nakapag paiyak sakin dahil sa sakit. kung sa tin gin niyong dapat akong maniwala kay Tofer at bigyan siya ng chance. “Ma. Ma. itatak e ko na yun as a sign na ‘oo.. alam ko naman na gusto niyong mag-usap ni Bianca eh. “Tapos na? Tara na?” ngumiti ako at tumungo.. I miss you sooo much. “Pero Ma.” tapos kiniss ko siya sa righ t cheek niya at pumasok na ng kotse.alam kong kelangan niyong magusap eh. Nap atingin ako sa mga puno. Sige po.. “Sige Ma.. Eto na kaya yun? Habang humahangin pa.. Mama.. kung ma-aannul yung kasal naming.... Ma may Nathan na kasi ak o eh. “Thank you Labby.

drink s. ang dami nilang napaguusapan na hindi ko alam.” napatingin siya sakin “HE HEHE! Let’s eat!” Hindi na niya tinuloy dahil alam niyang. bawat magkakatinginan kami. si Ryan. alam mong tama to. Mas gugustuhin ko ata na OP na lang ako kesa ako yung pinag uusapan eh. Pag dating namin sa bahay nila. pumunta kami sa may pool. napapangiti kami. . Feeling ko kasi madudulas tong mga to about kay Kristof eh.. Napansin ko rin na close na rin silang 5.. Kumpleto kami. ako at Tofer. nag pabili pala sila Mommy at Daddy ng maiinom nam in dahil alam daw nila na mapapatagal an gaming pag kukwentuhan.... Vander.. LOL K umain kami ng dinner sabay sabay. pati mga bisita! “HOY!!!!!!! GRABE ANG TAGAL NIYO NAMAN!” “Matagal? Saglit nga lang kami eh! Tara kain na tayo!” “Carla. Carla.” tapos tuma wa silang lahat “Hoy Vander narinig ko yun! SHATAP!” “Pasensya na Vander. Bianca! Aka la namin ni Mae mag tatago ka sa kanya habang buhay eh. kelangan niya ibalik yung nawala niyang. hinde naman pwede m ag tago si Bianca habang buhay eh.” Ako na naman ang topic nila... Mga 8 o’clock nag start yung ‘toma nation’ namin. naka ready na ang lahat. etong si Bianca gutumin noh? Grabe.” “Carla. food.. an g sarap ng feeling. Sana wag naman. makikita’t makikita rin ni Dylan si Bianca. Mae.napansin kong ganun din siya. maliit lang ang south. Pagtapos naming kuma in. Ang saya. Pumayat kasi cupcake ko eh. hindi ako matutuwa. “Buti naman at nagpakita ka na kay Dylan. medyo na feel ko na nakaka-op pero masaya ako ka si alam kong mas tumindi friendship nila kahit wala na ako...” “Korek! Kahit nga kay Ryan ayaw ipaalam eh! Ang hirap kaya mag tago ng secret sa taong lagi mong kasama sa bahay. tama yung ginagawa niya dahil masaya ka yo pareho.

K ristof. Balita ko madami kang inuwing babae sa QC? Ano mo yung mga yun? ” Nagtawanan sila Ryan “Baka akala niya ikaw yun kaya inuwi niya! Hahahaha!” Ayan! Gusto ko tulo y makita yung mga yun! ano kaya itsura nila?? Kamukha ko nga kaya? “Hoy! Hinde nam an sila tumira dun noh! Overnight lang sila dun!” “Bakit Dylan? Pagising mo ba. goodnight baby. Pati hinde rin siya makakapagtago. pack up na tayo. “Sige. may anak kaming nag iintay sa bahay!” “Oo nga pala.” . haha! Masyado akong nag enjoy sa kwentuhan eh. baka kasi maasar pa si Tofer ng tuluyan Mahaba habang kwentuhan yung nangyari. “Bianx.. dito ka na lang matulog. Mabut i naman at hindi na ako yung topics.. I miss you.” OMG ako rin pala may anak pang uuwian. tinatamad akong magdrive eh. Tokis na naman. Umuwi na sila Ryan Mae Carla at Vander. napa nsin mong hindi sila si Bianca??” Tawa ulit sila. wala daw kasi ako.” Niligpit na ng mga mai d yung mga kalat namin. XD “Manahimik na nga kayo!! Wala lang yung mg a yun!!!” Iniba na nila yung topic.. Ako na lang ang natitira pa dun. “3 na pala! Kelangan na namin umuwi ni Vander. dahil hahanapin at hahanapin ko siya. Putik nakalimutan ko tuloy na may anak na ko.. Ayan hot seat na si Tofer.. Maliit lang ang south.“Oo nga...” Ganun? Tss. ang dami talagang nangyari sa kanila habang wala ako. Nagreminisce kami. “Talaga lang ha! Hanapin mo mukh a mo. Hindi namin napansin n a 3:00 am na. pero ang sabi naman nila sakin. hindi worth it yung m ga memories na yung dahil kulang daw.

Napansin niya akong nakatayo sa may pintuan. ala m kong pagod ka eh. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh. Naglakad na papasok ng bahay si Tofer para kunin yung susi. sige hahatid na kita. Inintay ko lang siya. pagtapos kong mag shower nakita ko si Tofer. way back the n.. Dito ba ako matutulog? Oh mag papahatid pa ko. hahatid na kita. “Oh eto ang da mit. halatang ayaw mo talaga akong makasama overnight. inaantok na ko eh.. Mahiga ka na.. Tara.” Sabihin niya na lang kasi sakin na gusto niya ako matulog dito. hatid mo na ko. Habang siya nasa baba pa rin gulat.. ok lang ba?” “Oo. si Kristof! Namimiss ko na.” “Alam ko namang hinde ka papayag eh..Perooooo. Pinatay niya yung electricfan at binuksan yung . Pu masok na ko sa loob at umakyat para makapag hilamos na. “Eh. Nilapitan ko siya.” “Sabihin mo na lang kasi sakin na gusto mo akong matulog dito. Ku nin ko lang yung susi.” “Gusto ko dito k a matulog.” Nagulat siya sa sinagot ko.” “He he.. siguro palaging maganda yun g panaginip ko kasi ganito yung view ko.. Weird talaga nun. May hawak na towel at damit. “Tara na. Wag ka ng tamarin.? Pag balik niya. Pinag mamasdan ko lang siya mu la sa may pintuan... nag papatuyo ng buhok. That’s so l ame. Imaginin niyo.” Kinuha ko yung damit at towel tapos nag shower na ko.” Humiga na ako sa kama niya.. hin di yung sasabihin mong tinatamad ka mag drive. I was dangerously in love. Pag labas ko ng banyo nakta ko si Tofer nakaupo sa may couch sa taas. ”Pumasok ka na.. magshower ka na at pumasok ka na lang sa kwarto ko. hinde yung gagawa pa siya ng reason na tinatamad siya mag drive. bakit ko pa i-tatake yung risk na yun?” “Bakit kasi hindi mo subukan. kung kami pa rin.

Bianx. yun pa yung party dito. Tha nk you for making me this happy today. Tapos tumabi na siya sakin. ang weird lang nung feeling kasi nakatabi ulit kita. .”Labby. sana ganito na lang palagi. para siyang ba ta kung matulog... hinde missED eh. Hinug ko si ya tapos bumulong sa tenga niya.. may nangyari satin nun... wala wala. Bakit ba inopen ko pa yun g topic na yun!! dun nangyari si Kristof eh! sana hindi na siya mag tanong! “Oo ng a eh.” Tinanggal ko yung hug ko at tumalikod na. parang si. third day namin to. Magiging special din kaya katulad kahapon? Oh papalpak na naman siya? Well.” Party. Sige na tulog na tayo. hindi naman sa . Labby. Natutulog pa rin. Bakit? May aids ka ba?” “Ah... Napangiti ako. “Sige dun na lang ako matutulog sa sahig. iniisip ko kung anong next na ma ngyayari samin. thank you talaga.~ Napaupo ako s a may kama pag tingin ko sa right ko. I really missed you. Habang pinapanood ko siyang matulog naala la ko bigla. ang tagal tagal na ka si nung last eh. Pero ewan ko ba. Chapter 9 Day 3 Idinilat ko ang mga mata ko. ~teka. omg.. ang saya saya ko ngayon. Hindi ko mapigilan yung sarili k o.. Kristof.” Tumalikod na siya sakin.” Bumangon siya pero hinawakan ko yung arm niya.aircon... parang napakababaw kung sasabihin kong SOBRA SOBRA yung nagawa niya for today.... I really miss him.. “Wa g na. si Tofer... hindi ko to kwarto ha. “Ang weird ba ng feeling?” tumungo ako. ok ka lang naman diba? walang masamang n angyari sayo? Diba?” “Masamang nangyari? Wala.. Ang sarap nung feeling.

He’ll find out soon. eto nahuhulog na naman ata ako.uhh.” “Kristof!! Play with samchoon!!” narinig ko si Kris sa bac kground.. Naramdaman kong gumalaw si tofer.. “APPA????Kelan niya bisita Kristof?” “Pupunta na lang dyan si Daddy next time. bumangon ata siya.? ang tagal na.pumalpak siya. ok?” “Okay! Teka. sooner? Lol Tinititigan ko pa rin siya... Pero biglang naram daman ko yung kamay niya nasa may waist ko na.. Kelan ba y ung huling araw na natitigan kita ng ganito. Humiga ulit ako at ngayon.. Mom I’m hanging! I will pl ay with samchoon! LABBYYY!!” [eung = yes] “Oh eto ang damit. nung napatingin ako s a mukha niya. pero bigla siyang napangiti. “Kasama ko si Daddy mo” pabulong kong sinabo. pero sumablay lang. hindi ko mapigilang hin di ma-in love ulit sayo. since 9:30 am pa lang yung huling kita ko sa oras. Pinagmasdan ko ulit siya. nakahara p na ko sa kanya. haaay. at kamukang kamuka mo siya… “Bzztbzzztt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “UMMA! O DI YA??” [o di ya = where are you] Nako. w rong timing tumawag. For 5 minutes naka tingin lang ako mukha niya.. Hindi kasi alam ni Tofer tunay na ugali nun eh. tulog ka k asama ni Daddy ko???” “Mm-hmm.?” nag pause ako “Tuwing nakikita kita. magshower ka na at puma sok ka na lang sa kwarto ko. Pinikit ko mga mata ko. . Ayoko na nga isipin. Dito siya tulog eh. well. :-\wala. eto na naman si Kristof. oh well. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh.” Nasa kwarto ko pala si Kris ha! Hahampasin ko na dapat siya samay dibdib pero.. nakikita ko na si Kristof pag laki niya.” Mahina kong sinabi. Nang gigilaiti ako sa ga lit pag naaalala ko eh.. napadilat ako bigla.. hindi naman dahil sa sila ni Steffi… nagagalit ako d ahil si Steffi yun. sinubukan kong matulog ulit. “Nandyan pa si Samchoon?” “Eung. “Bakit mo ba ko pinapahira pan ng ganito Tofer..

Bumaba kami at dumeretso sa may living room.” “Tss. totoo naman eh. Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!” “Alam mo pala na wala siya dito eh. bakit pumayag ka na dito ka matulog?” Nako.” Nag grin lang ako. Inabot na nung babae yung sulat niya.” “Ser. nilipat ko ulit yung channel. ay teka! hin de hinde! Mali pala! “Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko !” “Hoy.” Biro niya. “Kanina ka pa ba gising?” “Hindi naman..Bumangon ako. Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy. “I’ve been looking forward to this day for a long time . mamamaleng ke pa ho ako. Naglilipat lipat lang k ami ng channel. intayin ka na lang namin. solo lang nil a yung daan. habang papalapit na ng papalapit yung lalaki. ok lang po ba kung iintayin niyo ko?” “Ha? Matagal pa ba?” humarap siya sakin.. nanonood lang kami ni Tofer. “Grabe. dun na ko nagising. kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit. “Manang paluto naman kami ni Bianca ng pagkain oh. Baka naman matunaw na ko nyan. baka isipin niya . anong oras na ba? 10:30. kain na tayo.” Sa may living roo m lang kami. an gaga aga tinititigan mo na ko k agad. “Sige po. nung humarap lang ako sayo. “Ok lang ba?” nag nod ako. at bigla siyang nagsalit. . nanonood ng tv habang hinihintay si manang. minsan lang kaya! Teka. gusto ko siyang makasama sa iisang kwarto.” “Ive imagined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. well.

“Uhm. yung iba siguro ga nun.. “Sino yun?” tanong ko. “Sa totoo lang hindi ko alam. hindi ko mapigilang mag tan ong kay Tofer. Natulala kami ni Tofer sa palabas. May ke langan daw kaming gawin eh. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong.... “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla.” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napatingin siya sakin “Hinde ah! Bakit? Nagustuha n naman kita ha!” “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss. nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing. ok. ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo?” Umiling si Tofer. Nung natapos na yung palabas.. sige. Nagulat yung babae at napahiga .” ^_^ <--Tofer >_< <-.Bianca *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone niya “Hello? Oh? Ngayon na? 1? Si-sige. sakto tinawag na kami ni manang para kumain.. Plastic. hindi ba pwedeng ikaw na lang? Ganun. diba 3rd date n amin to? . Tof.” Nag pout lang ako at tuloy tuloy pa rin sa panonood.” Y umuko siya tapos tinuloy ang pagkain niya. Napatingin ako sa kanya.Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin. “Pa rang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” “Oo.. Habang kumakain kami.. pinapauwi ako sa QC.” “Nagustuhan pa rin kita. “Kaibigan ko. Hindi na namin halos n apansin na nakarating na si manang. at ikaw naman yung babae! Parang t anga.” Uuwi siya? Eh.

Humarap ako sa kanya pero nakatalikod siya sakin.. H indi ako makatulog... Biglang gumalaw si Bianca at yung pusisyon niya. “Ha.. hanggang sa hindi ko nama layan. Para no worries. at least I’ll be spending my day with Kristof. babalik muna ko sa QC... eh what if kung maha l niya pa ako? Pero malamang hinde. sasagutin niya ba si Nathan kung hindi niya gusto yun? hay Dylan. Baby. O-oo naman. gu sting gusto ko siyang yakapin.. Ng nakalip as nung matulog si Bianca. nag sstruggle p ara lang makapasa. ah.. “Labby. Mantika to kung matulog eh.hindi kita makakasama ngayon eh. pero pinipigilan ko sarili ko. “Ihahatid na lang k ita after natin kumain. pero wag kang magagalit ha? Hmmm.” Oo ok lang. Ang hirap maging matalino. Sino ka ya yung tumawag sa kanya? Bakit kaya siya pumayag na umuwi ng QC. pero. ‘Dylan. gusto mo ba malaman?” na g pause ako saglit. Narinig niya kaya? Siguro hinde. ok lang naman eh.. babawi na lang pag tumatabin gi. dun ka na lang maligo sa inyo. Hindi ka na niya mahal’ sabi ng utak ko...“Uhm. May Nathan na siya. naiisip ko kasi na katabi ko si Bianca. a lam mo ba kung gano kita ka-mahal? Hinde? Alam ko. hindi pwede. Tumalikod na ko sa kanya.. " nag pause na naman ako. you just have no clue.. bakasyon naman eh. Nag smile siya ng pilit. “Sige sasabihin ko sayo. “My love for you is bigger than all the universe combined . nakaharap na sakin... *Bzzzzzttbzzzt* ~Ang tindi naman mag vibrate ng p hone na yun~ . Oh well. madami ka masyadong naiisip na ‘p ossibilities’ minsan naisip ko na sana katulad na lang ako ng iba.” Nag smile siya. nakatulog na pala ako.. 30 mins. Easy easy lang. ok lang naman sayo yun diba?” OF COURSE ok lang! I’ll be spending my time with Kristof.” nag nod lang ako.. Dylan’s POV Earlier.

Humiga uli t siya. kain na tayo. "Grabe.. syempre. gusto mo rin akong makatab i. h indi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo. nafeel kong gu malaw siya.. Pumikit ako. Gusto ko siyang yakapin pero baka magalit siya."Hello?" nagmurmur ata siya "Pupunta na lang si Daddy dyan next time. Daddy? Si Papa kaya yun? "Mm-hmm. Natulog ulit ata." nung sinabi niya yung last sent ence. Nag palit ako ng pusisyon at humarap sa kanya." Pa-ulit ulit kong naiisip. Baka naman matunaw na ko nyan." Niyaya ko siyang kumain. nalaman niya. bak it pumayag ka na dito ka matulog?" Aminin mo na kasi." na.hihirapan na siya? "Tuwing nakikita kita. Hindi ko na mapigilang ngumiti. dumilat ako at nakita kong nakapikit na si ya. at nag salita na ako. Pumayag naman kami ni Bianca na mamalengke muna siya. an gaga aga tinititigan mo na ko kagad. kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit." "Ts s." biro ko. Wa la kaming choice eh. nabigla ata. LAHAAAT! "Hindi naman. Nandyan pa si Samcho on?" Iniintay ko ulit siyang magsalita pero. ok?" kahit medyo mahina narinig ko. "Alam mo pala na wala siya dito eh. nagbabakasakaling baka dumilat siya... narinig ko lah at. pero sabi ni manang mamamalengk e pa raw siya. dun na ko nagising. Bumangon s iya. kaya hindi ko dinilat mga mata ko "Bakit mo ba ko pinapahirapan ng ganito Tofer. . naramdaman ko. Nafee l ko na naman na tinititigan niya ko. nung humarap lang ako sayo.. nakafeel ako ng weird feeling sa tiyan ko. "Kanina ka pa ba gising?" Oo. Nafeel ko na nakatingin siya sakin. minsan lang kaya! Teka. Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!" Nako. wala na. "Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko!" "Hoy. hindi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo. "Tuwing nakikita kita. binaba na ata niya.. Nilagay ko yung kamay ko sa may waist niya.

Nilipat niya ulit ito. Tama yung inabutan niya ko ng letter. “Parang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” AHHH!! Sa amin pala nangyari yung ganun. Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong. Habang kumakain kami. Tinawag na kami ni manang para kumain. at ikaw naman yung babae! Parang tanga. sol o lang nila yung daan.” “Ive im agined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. It started with a kiss yung title. Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin. pero hindi ko pinana sin kasi sabi ko ‘Ayoko sa taong bobo’. Napatingin sakin si Bianca. “I’ve been looking forward to this day for a long time . Hindi niya pa pala nakakalimutan yun. Shiet.” Hindi ka tanga bianx. . sakto tapos na yung pinapanood naming. “Oo.. habang papalapit na ng papalapit yung lalaki. nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing.. Parang napaka familiar nitong pangyayaring to ha. “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla. ayoko lang mag patalo sa ‘so cold’ mo! Nag pout siya tapos tinuloy namin yung panonood hanggang sa matapos yung palabas. Nagulat yung babae at napahiga . Taiwanese yung mga artist a.Nasa may living room kami nanonood ng tv. Palipat lipat! ayaw matigil sa iisang channel. Inab ot na nung babae yung sulat niya. at ngay on sa isang cable na channel. Grabe tong si Bianca. nararamdaman ko ng may itatanong sakin si Bianca konekt ado sa napanood naming. nakakahilo manoo d.

” “1?” “Yup. “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss. hindi na ko pu punta....... May kelangan daw kaming gawin eh.” Sigh. Hindi naman diba? or. be here on time ok?” “Si-sige. Tof. Masisira yung mood.” Hindi ko alam kung bakit hindi ako t manggi. baka mali ako. Nakayuko lang si Bianca.hi ndi kita makakasama ngayon eh.. ok. ok lang naman sayo yun d iba?” Sabihin mo lang kung hindi ok. ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo ?” Umiling ako.“Uhm. babalik muna ko sa QC.. 6 pa naman yun g party pero sasamahan mo pa akong bumili ng damit at magpa-make up. “Sino yun?” Sasabihin ko bang si Steffi? Hinde.. “Ha. na hindi ok. “Uhm. “Sa totoo lang hindi ko alam. kasi.” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napangiti ako sa kanya. “Nagustuhan pa rin kita. kung hindi ok sayo yun..” Binaba ko.” I lied. “Hindi ba pwedeng ikaw na lang?” “Nope. “Hinde ah! Bakit? Nagustuhan naman kita ha!” Oo..” *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “Hon!" “Oh?” “M dedebut yung cousin ko. ah. .” Sab i niya. sige. She’s expe cting you to come. Be here ng mga 1. tinuloy ko pa gkain ko. sabihin mo lang na ayaw mo. pinapauwi ako sa QC. sabi ni Tita isama daw kita!” “Ngayon na?” “Well. yung iba siguro ganun.. bata pa lang ta yo alam ko ng mahina ka.. sabi ni tita isama daw kita..” “Ganun. O-oo naman. matagal na kitang gusto. wag.. Plastic.. “Ka ibigan ko.

napangiti na siya. bakit ka nandito?” “Ah. Stude nt namin yung kapatid nung debutant. Isang text lang sa kanya ni Nathan.. nice to see yo u too. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” “Ikaw dapat tinatanong ko eh. so ininvite kami ni Mae. May nagtext ata... napangiti siya. ti nawag na lang niya si Kris.” Nung pagkasabi niya ng nathan.” nag nod lang siya. Habang nasa sasakyan kami. ku ng sinabi mo sanang hindi ok sayo. pinsan kasi ni Steffi yung debutant. kelangan ko pang magpakahirap para lang mapangiti siya.. bakit nandito ka?” “Ahh. hindi na niya ko pinalabas pa ng kotse.. Eh kilala ko yung mom. dun ka na lang ma ligo sa inyo. Hi Mae. “Sino yung nagtext?” “Ha? Ah. “Ihahatid na lang kita after natin kumain.” Mae?! Nandito si Mae??? NAKO! Malalaman ni Bianca ang mga to! Nakita ko na s iya papalapit samin “Uy nandito ka rin pala! Si Bianca?” Wow.. Nakita ko sa labas si Ryan “Dylan!” “Uy Ryan. Sinama han ko lang siyang bumili ng damit sa glorrieta at mag paparlor. Ikaw. mas mahalaga ka kesa sa party na yun. Pagdating namin sa bahay. “Ahh. sumikip ung dibdib ko. si Nathan. Mga 7 pm .” Yun na lang ang nasabi ko. Saktong 6 nagstart yung party. umuwi kami ng b ahay para makaligo ako at makapag bihis. susundin kita. Naligo na ko kaagad at dumiretso kela Steffi.. samantalang ak o.Ngumiti ako ng pilit. hindi kita makakasama. parang natinik ako sa mga sina bi niya. . nakatingin siya sa cellphone niya. Third date natin to. ok lang naman eh..

wag ko raw hahayaang maging malungkot yung asawa ko kasi baka pag tumagal daw iwanan ako. so hindi siya invited. kelangan natin mag ipon. I know nasabi ko na kelangan n atin mag tipid.. but hindi ibig sabihin nun. ano ka ba!” “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” “Cousin ni Steff i yung may party eh...” I WANNA BUY! Huhuhu. puro casual lang. sabi ni mommy bilhin ko daw lahat ng gusto ng asawa ko.” “Sorry. sayang. Mae’s POV Earlier..“Hon... please. hindi na kita pwedeng bilhan ng kahi t na anong gusto mo. yung mga semi formal ko hindi na k asya dahil tumaba ako since nung naging kami ni Ryan. para may masuot ka. hiram na lang ako kay Carla.. ipunin mo na lang yun pera . pero ngayon. T_T “Tara.. dati sabi niya wag daw kami masyadong gumastos kasi nag iipon kami dahil ayaw n a niyang umasa sa family niya. bili tayo ng dam it mo. Sana iisang table na lang kami para naman makapag kwentuhan kam i. Magkahiwalay kami ng table ni la Ryan. bakit?” Wow.. at ayokong mangyari . sayang lang kung bibili tayo eh.. aattend tayo ng debut. “Hon.” Nag roll yung e yes ni Mae sa mag sabi niya ng Steffi.” “MAE. ano ba . wag na lang.. “Hon.. omg.” nag smile lang ako.” O_O “Ikaw ba yan? Bibilhan mo ko??” “Oo naman. r ich tong asawa mo! Wag mo na isipin yung ipon. Whatever.” But wala a kong semi formal na damit. Stop that attitude nga. semi-formal lang naman.. bakit ayaw ba niya kay Steffi? “Hon. pumayag ka na.” “Pero Ryan. Naguiguilty kasi ako pag nakikita kita sa mall na tumitingi n ng damit pero hindi mo naman binibili.” “Steffi? Ugh.. “Hinde.

” O M G. Gusto ko pareho ng date nung kasal nila Mommy mo. Pag uwi namin naligo na kami at nagready para dun sa debut. ang tawag saki n ni Tita ‘anak’ at sabi niya pa. sila bumili nito para satin. nag lagay lang ako ng powder. blush on at lipgloss.. Pumayag sila. ikaw na lang iniintay ko. Nagpunta kami sa mall at namili ng mga damit..” “Kelan pa? Pano niya nalaman? Nako.” “Simula nung pinakasalan kita. pero patuloy pa rin yung p ag tawag ko sa kanya ng tita.” SABI NG MOM NIYA?! “A-alam ng mom mo??” “Yup.. pano ba . wag daw tita itawag ko.. Kaya pala nung one time na nag dinner kami sa kanila. ako na lang nag make up sa sarili ko. Pag labas ko. pati ni Daddy.. “Babe. kaya tayo nasasa is ang bahay.. I can wait. punta lang ako ng washroom. Kelangan terno tayo.. nakita ko si Dylan. ayoko mangyari un.” Tinanggal ko yung hug at sinabing. bak a magalit siya sakin.un..” ^____^ Hinila ko siya papun ta sa kotse. “I love you. intayin mo na lang ako dito” Pumunta ako ng washroom. kelangan lang maging mukhang present able. Hum ingi na ko ng persmission niya. kahit wala na ngang church weddi ng eh. kelan mo ba gusting magpakasal sa simbahan? Kasi ako. omg! Nandito rin si Bianca! Hindi to magiging boring para sakin! “Uy nandito ka rin pala! Si B ianca?” Si Bianca kagad hinanap ko.” Niyakap ko si Ryan. omg. ok lang as long as mag kasama tayo. Maganda na ko sa mga mata ni Ryan ^___^ at the party “Ry. “bad trip! Ang tagal tagal nating nag tipid! Pwede na pala tayong mag shopping! Tara! Bili na tayo ng susuot natin!” “Bakit natin?? Ikaw lang naman bibilhan ko!” “Hindi ako bibili hanggang hindi ka bibili.gusto kong himatyin sa mga sinasa bi ni Ryan.. si nce hindi ko naman kelangan magpaganda dun.

Bo go ship da jagiya! I love you! ... "Ayoko talaga siya. Stop that attitude nga. nakakairita lang talaga siya. humahanap na lang ako ng tamang timing. Whatever... ano ka ba!” Oh. so hindi siya invited.” Hay n ako. but when I get t here and be with you..” Oh. pero dati pa lang. iba talaga yung tingin ni Steffi kay Dylan. hours and days. time flies. hay.” nag smile lang si Dylan.” “Sinira? Ano ba ginaw a niya?” “Ha? Ah. geez. “Steffi? *roll eyes* Ugh.” Oo. anong ginawa kong masama? “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” inosente kong pag tanong “Cousin ni Steffi yung may party eh. Nakakaasar. wala yun. I reall y don’t like her.naman! Mukhang wala akong kakilala dito sa party na to! “Hon. napansin ko na. But who am I to judg e her that time? pero ngayon.” “Hon. I don’t like her. pipitik na rin ako. Hindi ko alam kung bakit k elangan niya sirain yung relasyon ni Bianca at Dylan noon eh. Bianca’s POV Hinatid na ko ni Tofer p ag tapos namin kumain. hindi niya kasi alam yung ginawa niya kay Bianca!! “Sorry.. Hindi pala kami magkatable ni Dylan. Habang nasa sasakyan na kami *bzzzzt* From: SangMin <33 T his will be a slow parade of seconds. sa party nila years ago. ano ba. “Oh bakit nakasimangot ka?” Habang nakatingi n pa rin kela Steffi sumagot ako. timing n a pag pumitik si Bianca. Hindi pa sinasabi samin ni Dylan na sila na ni Steffi. Hindi ko alam kung bakit. minutes. nakita ko na kasama niya si Steffi. alam ko n a kaagad. Ang panget talaganiya. S teffi.

Akala ko Tofer Junior lang siya eh. pabal ikin mo na dito samchoon!!! Mas saya siya kasama kesa sayo eh! Haaaay. isipin niyo. naka .. pumayag s iya sa sinabi ko. Pagdating namin sa bahay. ugali. Bonding talaga yung ginawa.Bianca’s facial expression Binabawi ko na pala yung little Bianca! TOFER JUNIOR NGA TALAGA SIYA! >_< Ang lakas talaga ng dugo nung lalaking yun. Nap ansin ata ni Tofer na nakangiti ako. wala akong magawa. It made me smile from ear to ear. mahirap na. “Ha? Ah.” [Mom im bo red] “Na do!” [me too] Ngayon ko lang napansin na may nakuha sakin tong anak ko na t o. nakatingin kasi siya sakin. tatawagin ko na lang si Kris. baka makita niya pa si Kristof. Sabi ko sa kanya. Kung hindi ko lang mahal to siguro tinapon ko na to sa ilog pasig! O kay a binato ko na siya kay Tofer matagal na panahon na! joke lang ^_^v Natulog na l ang rin ako. “Sino yung nag te xt?" Sasabihin ko ban a si Nathan yun? Oo. si Nathan...[bo go ship da = I miss you. jagiya = honey/baby/darling] Napangiti ako. Text lang naman eh.” See? cold reply. itsura at katalinuhan nakuha nung bata! Anong nakuha niya sakin?? Hindi nga siya mabait eh Y_Y mapag mata rin tong batang to. 3:00pm na. tulog na nga lang ako. Little Bianca rin pala! v^_^v “Mommy. napaka simple ng sinabi niya pero nasweet-an ako. At ganun nga ang nangyari.. hindi k o na siya pinababa pa ng kotse. and besides ihaha tid na niya rin naman ako eh. Nagbye na si Kris kay Kristof at nagpromise na babalik siya ulit.” ¬_¬ <-. waaah. etong mga to tal aga oh. What a bore. Tinawag ko si Kris na buhat buhat si Kristof. “Umma. sim sim hae. tumabi ako kay TJ (Tofer Junior) asensado eh.” Tumingin ulit siya sa daan at bl angko yung expression niya “Ahh.

Y_Y “You’re baho! Take a bath na! wala na sun mommy!” “What do you me an ‘wala na su-..bukas pa aircon. “Tawag na lang ak o Mcdo ok?” nag smile siya sakin. >_< Oo na ako na may kasalanan.. “ o wait! how about. “MOM!!! LIGO KA NA! BAHO KA NA EH!” nagising ako kay Kristof. Awts. pum asok si Kristof sa kwarto “BE GO PA!!” [I’m hungry!] hawak hawak niya yung tiyan niya. Nung nakabihis na ko at lahat lahat. Ngayon ngingiti ngiti ka! Pff.” [I don’t know] Ay bob o. minsan win iwish ko na sana hindi pa siya nag sasalita.. alam niyo ba yung feeling na mag 3 years old pa lang yung anak niyo tapos diretso na dila?? Waaah! Feeling ko hindi ako 23 years old eh! feeling ko ang tanda tanda ko na dahil dito sa batang to. nakatingin lang siya sakin Well.?? Finally sumagot na siya. “I want Jabi m ommy.. Hindi pa pala marunong mag basa to. nako. kain ka na!” “Wala tayo pagkain! Harabuji went out. Fine fine. “Anong or as na ba? Kiss mo muna si Mommy. Wow thank you baby for waking me up. .” >. Tss.” hinampas ako ni Kristof sa may braso. Spoiled. COOK!!!!” Hay nako. I think I like Mcdo.” “Then I’ll call Jollibee. You cook?” dun din pala mauuwi yung usapan. Argh. “Mo ru get soh yo.. Maling tao inuutusan niya.OMG! Anong oras na ba??” tumingin ako kay Kristof. “Oh. Im a battered mother.” “Nonono. Naligo ako dahil ayaw akong ikiss ng anak ko dahil raw mabaho na ko. Pinagluluto niya pa ako.< ano ba talaga? Huhuh.

Sakto rin dum ating si Papa. Haaay. “Hi. Buti naman at napagod na siya.” Tapos inabot niya sakin yung bulaklak. gusto ko lang maiba ngayong araw. “Ano ba to.. y un nga lang mas bully si Tofer Senior kesa sa Junior. Wala akong choice kung hindi i-check kung sino yung taong yun..” Hinawakan ako ni Tofer sa may balikat at hinug... Galing siya sa restaurant namin.. sinong siraulong tao ang mambubulabog ng ganitong oras? Malamang yang nag babang ng gate namin.” Lumabas ako at binuksan ko yung ga te. ganun din eh. “Ok!” ^___^ “ At yun nga.” “Weird ka talaga. So much for this ‘spending time with Kristo f’ sana si Tofer nalang nakasama ko. anyway.?” ngumiti siya tapos napakamot sa u lo “Wala lang. umorder kami ng jollibee. kaya nag ganitong damit ako.. “Na miss kita. parang siya yung nakasama ko. thank you sa flowers . ^_^v Mga 10:30 pm na at ma y kumakatok pa rin sa may gate namin.“What do you wanna eat ba? Mommy will cook it for you. Humaba lang ang pagtatalo namin ng dahil lang sa kakainin.. Si Tofer. Huhu. Nakakapagtaka naman.” Gusto kong sabihi n na ‘ako rin na miss kita’ pero ayaw niya lumabas sa bibig ko. Binitawan na niya ak o at nag smile siya sakin “Kumain ka na ba? Gusto mo kumain sa labas?” . may hawak na bouquet ng bulaklak.” “I want chicken! Jabi chicken!” “W hy not order???” pinapahirapan mo ako anak. Nakatul og na si Kristof sa kakanood ng tv. kasi hindi kita nakasama ng mata gal. bakit kaya siya naka semi-formal na damit? “Anong okasyon? Bakit ka nakaganyan.... 10:00 pm na at wala pa rin akong text o tawag galing kay Tofer. pag tingin ko.

parang ang selfish ko. teka...hindi naman nila ako nilalap itan eh. sana si nama ko na lang sila Carla at Mae.. siguro hindi nila ko nakikilala. next time na lang. Dahil dun. Kristof kasi eh. ipapakilala ko na s i Kristof sa kanya. pag haharapin ko na silang dalawa. don’t forget to text me. nagpunta kami ng mall ni Kristof. Chapter 10 Day 4 As promised.. hindi pwede eh.. I promised KRistof a while ago na mag mamall kami bukas.... sa 9th date namin ni Tofer. sige.“Kumain na ko eh.. Magpahinga ka na rin muna. I’m falling harder.. sweet... I guess I’ll be seeing you tomorrow?” “Eh.... Pero natatako t pa rin ako. hindi bilang anak ko.. bakit ba kasi kaming dalawa lang ni Kristof ang nag malling eh. gabi na oh. “Bianca ! Bianca! Be go pa!” [I’m hungry] “What do you wanna eat?” tumitingin tingin siya sa pal igid “PIZZA!!!” . Aya n tuloy. may lakad kami ni Papa. parang feeling ko itatanggi niya.” “Sige . naging mabait siya sakin buong ar aw! ^_^ Habang nagiikot kami. kung hindi anak namin. natutuwa na talaga ako sa ka nya.” ki niss niya ko sa cheek at umalis na.. “Ingat ka ha.” na g smile ako “Sige na Tofer.. hindi ko namalayan na may mga kakilala na pala ako ng nakakasalubong. kelangan ko pa tulo y mag sinungaling. pero sa iniisip ko. ok lang?” Nag nod siya... Haaaay.. matagal na eh. so I think. para hindi halata. hindi tama. nag semi-formal pa siya para lang makabawi. I think.. feeling ko. akala ko kasi hindi kita makikita ngayon. para ng kinakahiya ko si Kristof. umuwi ka na. Pero sa totoo lang.. binilan ko siya ng mga damit at mga laruan.. I’m falling f or him.. nagikot ikot kami. wala kaming 4th date. sasabihin ko na..” “Akala ko nga rin eh.

Nagpunta kami sa may CPK, dahil yun ung tiniro niya. Nako, mamumulubi ako nito e h. mga pinag ipunan ko galing UK at Korea mauubos. Etong batang to! Marunong pum ili ng kakainan! Bata ka ba talaga?? Habang nag iintay ng order tinanong ko si K ristof “Kristof, bakit alam mo to? Nakakain ka na ba dito?” Nag nod siya, “Kasama ko s i Uncle SangMin” Si Nathan pala ang salarin! Pag uwi nun nakoooo! Babatukan ko yun dahil pinakain niya sa mamahaling pizzahan si Kristof! Pati tuloy sakin eto na pinapabili. Hindi naman ako kasing yaman ng uncle Nathan nya eh.. huhu. Habang k umaian kami ni Kristof, “Bianca?” Napatingin ako sa taong yun.. “Mo..Mom..Mommy.. Dadd y..” Napatingin sila kay Kristof, si Kristof naman tuloy tuloy pa rin sa pagkain n iya ng pizza. Waaaah!! Bakit ka kumakain, dapat nag papanic ka!! Nandito ang lol a at lolo mo!! M:“Si-sino siya? Pinsan mo?” Pinsan daw! Hihihi! “Ha.. hindi po..” M:“Paman gkin?” “Hindi rin po..” D:“Eh sino siya? Ano mo siya?” “Mommy, Daddy, si Kristof po.. a..ana k.. anak ko.. anak ko po..” Pareho silang nagulat sa sinabi ko, hindi ko alam kung sasampalin nila ko oh bubuhusan ng inumin, ang alam ko lang nabawasan ng tinik sa puso ko, medyo nakakahinga na ko.. D:“Iha, anak mo siya.. kay Dylan, tama ba?” (_-) (_ _) (-_-) (_ _) <- nod D:“Pwede ba kaming maupo?” nag nod ulit ako

Umupo sila sa Tapat namin ni Kristof, si Kristof naman kumakain pa rin ng pizza. Na parang walang naririnig at nakikita kung hindi ang pizza niya lang. M:“Ilang t aon na siya? Anong buong pangalan niya” “Kristofer Dy, mag tatatlong taon na ho sa N ovember 10.” Napatakip ng bibig si Mommy dahil hindi pa rin siya makapaniwala.. “Kay a ba kayo nag aayos ni Dylan ngayon, dahil sa kanya?” tanong ni Daddy “Hindi po, hin di niya pa ho alam. Natatakot ho kasi akong sabihin, baka kasi magalit siya saki n dahil nagdesisyon ako ng hindi niya manlang nalalaman.” Napatingin sakin si Kris tof, pinunasan ko yung bibig niya, “Hindi ko rin ho alam na buntis ako eh, nalaman ko na lang nung nasa ibang bansa na ko, tatawagan ko na dapat si Tofer, pero na tatakot ako.. baka hindi siya pumayag na buhayin yung bata.. alam ko pong mali, kasi pinangunahan ko siya.. pero pano kung hindi siya pumayag? Malamang wala nga yon si Kristof sa tabi ko.” Nagsmile silang dalawa sakin, “Naiintindihan ka namin an ak.” Sabi ni Daddy Sa wakas, napansin na ni Kristof yung lolo at lola niya, “Mommy, sino sila?” Nagsmile ako, “Lolo at lola mo. Sila yung mommy at daddy ng Daddy mo..” “Oh?” humarap siya kela mommy at daddy at nag bow, “Annyonghaseyo” Nagsmile silang dalawa. M:“San mo siya pinanganak?” “Sa Korea po, dun po kasi kami nag bakasyon ni Nathan eh. .” D:“Nathan? Ano mo siya..?” “Boyfriend po..” Nag slight nod lang sila.. “Hindi niyo na ba talaga maaayos yung sa inyo ni Dylan? I mean, ang selfish kung sasabihin kong iw anan mo si Nathan, pero may reason na kasi kayo eh.” “Huy. Wag ka ngang ganyan.” sabi ni Daddy kay Mommy. “Hindi ko po alam, may Steffi rin naman siya Ma eh. ayoko mani ra ng relasyon at

sa kanya na rin mismo nang galing na kaya niya ginagawa yung lahat ngayon, dahil sa annulment. Papayag naman ho ako eh..” Nagulat sila pareho, “Annulment?” “Opo, Mom, D ad, nag mamakaawa ako sa inyo, wag niyo po muna sabihin kay Tofer lahat ng napag usapan natin dito. Hindi po ako humiling buong buhay ko sa inyo ng kahit na ano, please.. ngayon lang. Sasabihin ko naman ho sa kanya eh, bago mag birthday si K ristof ipapaalam ko na sa kanya..” D:“O sige, pero sana mag kaayos na kayo.. simula nung nawala ka.. hindi mo alam kung anong nangyari sa kanya..” M:“Bianca, anak. Pwed e ba naming bisitahin si Kristof? We promise you, hindi malalaman ni Dylan, bast a hayaan mo lang kaming bisitahin si Kristof..” Nagsmile ako, “Oo naman po. Si Kris samin ho yun natulog dahil nakilala na niya si Kristof. Ok naman ho silang dalaw a ng anak ko.. Mom, dad, kahit kelan ho pwede niyong bisitahin apo niyo, binibig yan ko po kayo ng karapatan sa kanya.” D:“Salamat anak.” D:“Pero teka, bakit parang ang tahimik niya ata?” “Ganyan po yan, suplado. Parang si Tofer! Sarap nga pong itapon s a ilog eh!!!” Natawa silang dalawa at sabay sinabing, “Mag-ama nga sila.” “Hehe.. oo nga po” ~ano ka ba Bianca! Bakit ganun yung sinabi mo!~ Nagisang round pa kami ng iko t ni Kristof, at ngayon, kasama naman sila mommy at daddy, binilhan nila ng kung ano ano si Kristof. Siyempre, spoiled na ng sobra sobra. Unang apo eh. Natapos narin kami sa pagshoshopping. Ang dami nilang binili para kay Kristof, siyempre, hindi naman nila nakalimutan na bilhan ako ng mga damit at sapatos. Nakakatuwa at ganun ang turin nila kay Kristof, kahit na alam kong medyo nagdududa sila.. s ino nga naman bang hindi mag dududa, umalis ka ng bansa ng maliit ang tiyan mo, ay teka, kung may tiyan man ako nun, taba lang yun. oh well, back to the story. At bumalik ka ng may dalang magtatatlong taong bata. Oh diba? pinakilala mo pa b ilang apo nila. Haaay. Hinatid nila kami sa bahay, nung nakababa na kami ng sasa kyan tinawag ako ni Mommy, may inabot sakin na puting envelope “Anak tanggapin mo to.. alam kong naging mahirap para sayo ang magpalaki ng

we’ll take good care of you and Kristof.. magk ano kaya. please.. pero nag smile lang sil a sakin at umalis..bata mag-isa.” “Pero Mommy. wala kaming natulong habang nagbubuntis ka.. tiningnan ko it. Alam naming hindi pa to sapat sa hirap at pagod mo ng tatlong taon. Mommy Kristy and Dadd y Larry Kelan kaya nila to sinulat? Siguro yung nag cr ako. pero don’t worry. parang nagsisisi tuloy ako sa mga nagawa ko. niyaya niya akong mag lun ch kasi aalis na daw siya pabalik ng QC. ok lang naman po eh. haay.... Binuksan ko yung envelope.... “Salamat po mommy. sige na. nakakatouch naman. daddy. salamay na lang ho.” inaabot ko muli yung envelope “Ano ka ba. We love you. and since you’re back here for good.. alam namin na naging mahi rap sayo ang palakihin si Kristof. P100.000. now that we know all about our grandchild.” medyo naluha ako.. move on na lang talaga… Day 5 Tumawag sakin si Tofer. tangg apin mo na yan. hindi ko po to matatanggap. parang tinanggihan mo yung pagmamahal namin sa inyo ni Kristof. check siya... kahit ngayon lang. hindi nasuporta han ni Dylan ang anak niyo. tutal maaasikaso na rin naman namin kayo eh.00 Sobra sobra to!! Grabe naman sila magbigay ng sustento! Tinanggal ko yung check at may nakita akong isa pang papel Bianca.” tapos ngumiti siya “Mommy.” “Sige na anak. lalong lalo na’t mag isa ka lang sa ibang bansa . May pasok na kasi sila sa monday.. .. Pag binalik mo pa ya n samin...” si Dadd y talaga oh.. masaya kami ni Daddy Larry mo dahil pinalaki mo ng maayos ang apo namin. tanggapin mo na yan... Pero wala na eh. nangyari n a.

ay teka. at Wedding anniv naman nila Mommy at Daddy. nakainom daw siya pero hindi raw siya lasi ng.. Ok naman yung araw ko. teka. first andl last text niya. blah blah bllah. Habang nandun siya text ng text. aalis lang daw siya pu nta sa bahay ng friend niya.. bakit hindi na siya nangungulit? Nagbabago ba talaga mga tao pag naghih iwalay? Ako naman hindi nag bago ha? Hindi nga ba? Haaay. ^_^ Day 6 November 5 na 5 days na lang at B irthday na ni Kristof. usap saglit tungkol sa bgong course niya. sinabi ko rin na na mimiss ko siya. Nagiging weird na siya lately. Sana pag gising ko bum alik na yung dating Tofer. hindi yung masama ha! Yung tofer na alam kong mahal ako.. mga 30 mins lang kami nag usap. 2 lang daw pero tag 3 hours! Jusko hindi ko ata kaya yun. From: Tofer Dy I miss you badly.Nag lunch kami sa TGIF. pano ba naman cellphone yun eh! hindi niya naalala na may landlin e. kamusta na raw. I want y ou here right now. Namimiss niya lang daw ako kaya siya tumawag. Kasi totoo naman eh. hinatid na niya ko pauwi. ano raw bang ginagawa ko. nahihirapan na tuloy akong . Oh well.. Tuesday. hindi ko nga lang pinaalam. Ano kayang ginagawa niya dun? Hindi pa rin kasi siya nag tetext at tumataw ag ngayong araw. Like ako. nagsosorrysiya dahil late siya nakatawag. Mga 9pm tumawag na siya sa cellphone ko... Siiyempre. wala parin kahit dot man lang.. Day 7 November 6. namimiss na daw ni ya ako. 10:28 am. Pag uwi niya sa bahay ng mga 2:00am tumawag siya. haaay. 3:47 pm na.. Nagkwento siya tungkol sa mga subjects n iya. 3 da ys na lang at masasabi ko na kay Tofer ang tungkol kay Kristof. Nasa QC pa rin siya. Bakit ba kasi kelangan ngayon pa siya mag bago eh ... Pagtapos ng is ang round ng pagikot sa mall.. m asaya kasi binilhan niya ko ng masarap na pagkain at magandang dress. Pag dating niya sa QC ng mga 6 tumawag kaagad siya sa cellphone ko. Ako naman masay ang masaya.

.. tawagan mo k aya?” “Hinde. hindi k o pa rin . ok lang talaga. Pwede ko ba siyang mak ausap?” “Ahh. malamig! Madaming gwapo.” “Bakit?? Pati merong umaaligid dun! Yunggg.” “Ah pakBinaba na niya. ok?” Nag nod ako. haay.. right? Wala siya eh. Kay Dy lan ba tong cellphone na to?” “Oo. 4 months na ang nakalipas simula nung umalis ako ng pinas “Bian x..” “Ahhh. “Hello?” “…” hindi ako sumagot..” “OMG!!!!!!!!!! Buti naman naisipan mong tumawag!! Ano na??” “Eto. pero wala pa rin eh. sino to?” “Ah. Day 8 November 7... haban g nagbubuntis ako. “Hello?” “Mae. Tawag ka na lang ulit. Naiwan niya yung cell phone niya dito sa bahay. masaya naman di to.. Pinsan? Bak it ganun? Ang sabi naman sakin ni Mae. kahit isang text wala akong nareceive. Ikaw yung pinsan ni Dylan. Wednesday Ngayong araw . nagiging patapon na. sumusuko na nga siya sa pagaaral eh. kung kelangan mo tumawag sa pinas tumawag ka lang. Si Dyl an. si.. sorry. si Bian x to..magtapat tungkol sa tinatago ko.. Steff i? Oo siya nga!” “Steffi? Ahh. Libre laha t dito. pero bakit pinsan na naman ako? *Flashback* One boring day sa Korea. hindi ko kaya.” “…” “Pinagsasabihan na siy a ni Ryan pati nung mga Ateneo friends niya. grabe.. pero magkakamukha lang mga tao dito eh. dahil nag kinakabahan na ko at baka ma y nangyari tinawagan ko cellphone niya. bakit babae to? T ama ba yung number ni Tofer sa cellphone ko? “Hello?? Sino ba to??” “Ah..... hmm.. si Bianca. oo may gusto nga ata yun kay Tofer. lumapit ako sa may phone at nag dial.... alam ng mga Ateneo friends ni Tofer na k ami.

pinapunta ko sila d ito pinasama ko na rin si Bella. “Oh anong latest? Bakit nagpa meeting ka ngayon?” “Loko! Plano ko na kasi sa nang sabihin bukas kay Tofer yung tungkol kay Kristof..... *end of flashback* Tinawagan ko si Mae at Carla... kahit si Steffi.” “Loko talaga yun! sige itatanong ko sa kanya.. .makalimutan yung ginawa niyang Tofer na yan!” “Ha? Bakit ano ba ginawa niya? Yung ka y Niña? Alam kong mahirap kalimutan pe“HINDE!! Aba! Ang sinasabi niya ata sa iba niy ang Ateneo Friends na ‘pinsan’ niya ako eh!!” “Pinsan?! Sino ba nag sabi sayo??” “Si Steffi. Tawagan na lang kita dya n... bak a kasi napipilitan ka lang. Wala lang. gusto ko kasi makipag usap.. text mo sakin yung number dyan ok?” “Ok ok. mahirap na..” nag smile sabay umiling “nakilala niya na yung parents ni Tofer.” “Korek..” “Sa totoo lang mga gels.. Siguro iniisip na nung bata ayaw siya nung daddy niya. Hanggang kelan siya aasa sa mommy niya? Buti na nga lang hindi niya hinahanap tatay niya eh. sinabi niya sakin na alam daw ng lahat ng Ateneo friends na sila. lalo na kanina. feeling ko naghahanap pa siya ng mas bette r sakin eh..” After 2 weeks tumawag sakin s i Mae. aba! Simula nung sinab i sakin un. pero sana isipin mo rin ung kapakanan ni Kristof.hindi ko na makalimutan.. Mga 2:0 0 pm dumating si Mae si Carla naman dumating after 10 mins. hinahanap minsan ni Kristof yu ng daddy niya eh.” Nagulat sila pareho “NAKITA SIYA NILA TITA KRISTY!? ANONG SABI?!” “O h wag niyo naman akong sigawan!! Magkakalapit lang tayo eh!” . thanks.. sundin mo ung sinasabi ng puso mo. labag sa kalooban mo. tinanong niya ko kung ako raw ba yung cousin ni Tofer..” “Ano naman yun?” “Alam mo Bianx. parang may pumipi gil sakin eh. Kahit kelan late pa rin siya.. pero.

. wait lang ha. ayan oh . nandito na siya.00.” “ANNULMENT?!?!?! Chapter 11 PAST Steffi’s POV I knew it. anong plano niyo?” Plano? Anong plano? Wala pa naman. yang mga laruan nay an binili sa kanya.” “OMG! Ang laki naman masyado!! Buti tinaggap mo.. Bibigay ko na rin sa kanya yung hinihingi niyang annulment.“Sorry sorry. Nandito kasi sila Kring eh.. pero nasabi niya sakin n a pagwala na raw talaga kami ni Tofer. puntahan ko lang friends ko.. tinanggap naman nila si Tofer. kay a pala parang ang daming bago dito!” “Tseke?! Magkano?? Para saan naman yun? " “P100.” “Ah. baguhan ako sa mga ganito. may nakita akong familiar na guy..0 00. speaking of Natha n.” Ngumiti tapos tumungo siya. alam na ni Dylan. papakasalan niya ako. At eto na nga. Nakakahiya naman kung tatanggihan ko. puntahan ko lan g sa may cinemas. pati grasya yun! namumul ubi na nga ako dahil wala si Nathan sa tabi ko eh. pero tama sila. Bingyan pa nga ako ng tseke eh.” “Oo nga pala. Yun daw yung parang kabayaran nila sa pagpapalaki ko ng maayos kay Kristo f. At aampunin niya s i Kristof.. anong sabi nila? Wala naman.. Bakit ba siya nag balik pa ? ang masama pa dun. I knew this day will come.” Habang naglalakad ako papuntang Cinemas. *Flashback* “Dylan. Tumayo na ko sa kinauupuan ko. Kahit gano ko ng tinago nalaman niya pa rin. .. Nafeel ko ng uuwi si Bianc a ngayong taon na to. “Plano? Baka magpakasal kami pag naannul na yung kasal namin ni Tofer. “Excus e lang. sustento ata? Hehe! Hindi ko alam eh..” “Ayoko nga eh. Alam mo nama n ako sanay sa libre.

Ano pa nga ba? I bet anak niya yan kay Bianca. Pero. this is not good..he was with a kid.and ngayon tao naman.” “I know you... then you can make her life miserab le again” “What do you mean ‘again’? hinde ko naman totally ginawang miserable yung buha y niya before eh. I have to do something. kelan pa siya nakabal ik?! Naglakad ako patungo sa kinatatayuan nila.” *end of flashback* What really caught my eyes was when I saw the guy... And I’m p ositively sure na si Bianca nga yun. Malabo ba mata ni Bianca? Kung siya nga yan.. pero nakasalamin yung girl.? oh my god. .back. possible kaya na anak niya yank ay Dylan. oh my god. mukha silang mag-ama plus hinde ko maintindihan yung language nila. Ma y girl na lumapit sa kanya.” “She’s. You’ll do everyt hing para lang mapasayo yung bagay.. medyo wavy tapos brownish yung kulay. kaya napatigil ako sa isang spot at tinitigan siya. the same guy that I saw with Bianca. natatakot ako..” “Ganun na rin yun eh! hahaha! I know you.” “Sino? Mom mo? Dad?” “Hi si Bianca. sinimulan ko lang.alam kong kilala ko siya.. Pagkadating ko sa may cinemas nagtataka sil a Kring kung bakit ako natutulala.” “AND SO? She left Dylan. right?” “Yeah. eye glasses to be exact. “Stef? Ok ka lang ba? What the heck is wrong with you?” “Wha t? Nothing nothing. hindi ko alam kung sasaihin ko sa kanila. then si Dylan na gumawa nung iba. yun nga lang.. What makes you think na babalikan ulit s iya ni Dylan? And if ever balikan ulit siya. come on. maiksi buhok. without him knowing. Well. baka iwanan ako ni Dylan once na malaman niy ang nandito na siya ulit. Haha!” “You really are my best friend.... may hawig sila ni Bianca. Is a lang ang alam ko.. Tell me. Hindi nila ako napansin. Stef.

and you are…” “Nathan..” “Ohh. Hi. Tingnan natin kung anong mangyayari. “It’s kinda tiring kasi we’re talking habang nakatayo. we live pa sa QC that time and I’m with her right now.” Nagulat ako. so you know my boyfriend?” “Yeah. right?” sabi niya sakin “Yes. nakita ko ulit siya. “Well. we met 3 years ago at Dylan’s party . “Hi! Have we met before?” “Uhh.. this time sa isang Hote l. e to . W ell ako ayokong mawala sakin si Tofer. Ayoko na magpaligoy ligoy pa. and that’s Dylan’s son! Please stop this none sense. maybe she will pero I will easily let her go if she asked me to.” “Yeah. I definitely don’t want them back.” Nag nod ako. well.... ku ng iiwan niya ako because of Dylan ok lang.” now this is making sense. yeah.3 days after kong nakita yung guy.. I think yo u know Bianca. “Well. I wan t a business proposal Nathan. I love her so much. You’re Stef fi. kung masaya sila sa isa’t isa don’t you think na you should be hap py na rin for them?” “Eh what about the kid?? Ganun na lang ba yun sayo?” “Kid? What kid ?” “Come on Nathan! I saw you sa mall with your kid! Pareho pa kayong nag whawhateve r language!” “Korean.” “Wow. can we talk over there?” tinuro niya yung lob by. but I assure you hinde niya gagawin yun. mahal na mahal ko si Dylan and I know ganun ka rink ay Bianca. Kasi ganit-“Yes. Nilapitan ko siya at kinausap.. Pano mo siya nakilala?” “Met her 4 years ago I think.” “Don’t be sel fish Miss Steffi. bakit hindi mo subukang mawala ng 2 weeks .

again. Sabi ko rin na gusto ko siyang makasama. and of course gusto ko rin siya pumunta kaya sinabi ko na k elangan niya pumunta kasi sabi ni tita. Pag dilat ko. nag pretend na akong tulog. I saw Dylan sa mall. I will not let them be together.... do I soun d like an evil? Well. Just make s ure you won’t hurt her. So. Pumunta nga siya. although alam kong ihahatid n iya naman talaga ako. I will win this. After ilang minutes hinug ni Dylan si Bianca. But then he surprised me. at first ayaw niya pang sabihin. I want her to be happy. I don’t care. “Ok. May anak sila. After two weeks. Mga 9:45 nag yaya na siyang umuwi. habang nasa car ako. and you’ll help me win Dylan. Day ng debut ng cousin ko. I asked him kung sino kasama niya. B umukas yung gate at nakita ko isang babae yung lumabas.na nga ba yung kinakatakutan ko. Around 9:00pm nag simu la na kong uminom. pag nagkaayos sila. I’ll help you w in Bianca. baka gusto nilang hindi na muli magkita pa.. A t nung sinabi na niya. wala na si Dylan sa tabi ko. Sasabihin ko kay Bianca na aalis ako ng country. pinapunta ng tita ko si Dylan.” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng Hotel. just pretend that you’re out for two weeks. She’ll help me with this mess. she ag reed with me.maiksi bu hok. Eto na yu ng day na kinakatakutan ko. then we have to let them go. I need to plan something. kasi alam na niyang nandito siya. Sana kumaga t na siya. “See.. deal?” I gave him my point. deal. SO what made you think na hindi ka niya iiwan? Why not agree with my deal. yung malalaman niyang nandito na siya. Si Bianca. para ihatid ako ni Dylan pauwi. yung maririnig ko na akan ni Dylan yung nakita kong bata. I pretended to be drunk and wasted. Good. Ka si kung may ibang dahilan. Sabi ko ayoko samin matulog since wala akong kasama and natatakot a ko. and if being with Dylan will make her happy. nagstastart na yung deal namin. he said that kaya lang niya ginagawa yun para sa ‘annulment’.’ I said again to myself. You should too. Tinatawag niya name ko pero hindi ako sumagot. may dalang bouquet ng bulaklak. naka salamin. After ilang days. ‘This is not good. then I’ll let go. kelangan ko pa siyang pilitin para lang sabihin. nasa labas siya sa tapat ng isang bahay. . Tinawagan ko si Kring about sa plan ko. naka pambahay. Nafeel kong nag stop yung car at bumukas yung pinto ‘nandito n a ata kami sa bahay nila’ I said to myself. Nag smile siya at pumayag sa gusto ko. nagulat ako.

Namimiss ko na siya. pupuntahan ko na siya sa kanila. Tuesday Ngayon ang 7th date dapat naming ni Bianca. Bianca. Ayan! Ibig sabi hin...... Gusto ko siyang puntahan sa bahay niya. Tama yun nga ang gagawi n ko.. . Pag labas ko ng kwarto nakita ko si Steffi nakaupo sa sofa.” Nag stif f yung paa ko. Nakaligo at bihis na ko. gumanda nga siya actually eh. hassle. expect me to be there. Nakalimutan kong may susi nga rin pala siya ng bahay. may pasok ako ng 11 oh..” “Dylan. but I cant be with her right now. bast a pupuntahan ko siya ngayon na! Anong oras nab a? 10:27am na!! matext na nga siy a To: . I have to tell you something. sobra. dahil sa narinig kong ‘tungkol kay Bianca’ “Ano tungkol sa kanya? Sinab i ko naman sayo na magkaibigan lang ka-“May anak na siya. “Oh bakit nandit o ka? May klase ka ha.Present At ngayon.” Umiling siya.Ever After I miss you badly. In a minute..” medyo malungkot mukh a niya “Tungkol saan? Hinde ba pupwedeng mamaya na lang? nagmamadali kasi ako eh.. Wala na tuloy akong privacy. although gusto ko siyang makasama. hindi naman siya nagmukhang manang eh! ganun pa rin itsura niya. kasi akala ko papasok ako..” A-anak?! Come on. I want you here right now.. tungkol to kay. pumayat ... tingna n mo si Bianca. pero mas maganda yung idea na puntahan ko na lang si Bianca para makasama ko siy a. Dylan’s POV November 6. “hinde eh. I’m planning to tell Dylan about everything. wala akong paki kung magaabsent ako.

kung ayaw mong maniwala. eto pict ure. pero hinde naman daw totoo yun.....” Inabot niya sakin yung cellphone niya. baka nag kakamali ka lang.. Pruweba.” “Nakita ko sila. . korean. pero hindi lang ako makapaniwala. si Bianca at yung bata.” “Nathan ba pangalan niy a? Nakita ko sila.. “Nabalitaan ko rin na sina sabi niyang ikaw raw yung tatay.. ngayon ko lang sinabi sayo.. Sa akin kaya yung anak niya? Posibleng ako kaya yung daddy? Bakit hindi niya sinabi kaagad? “Hinde siya sayo. Wg mo nga akong biruin. wala naman siyang sinasabi sakin eh. bakit ginaganito niya pa rin ako? bakit hinahayaan niyang mag-date kaming dalawa? Hindi nab a niya naisip yung bata at si Nathan? Ganyan na ba siya ka selfish? Ano bang problema niya? May 3 days pa kaming natitira. k ung may anak na sila. Su sulitin ko na ba oh papabayaan ko na lang siya? “Sigurado ka ba? Baka naman hindi si Bianca yun.” Naguguluhan ako. so yung guy sinasabi lahat dun sa friend ni Kri ng. kasi kasal kayo. totoo. nag kokorean siya. sabi pa dito daw sa pinas hindi daw pwedeng malaman na anak nila yung bata. si Bianca at yung bata.. friend ng friend niya yung guy.” “Kanino mo ba nalaman yang mga yan?” “Kay Kring... pati nung November 3 nakita ko sila. So rry Stef kung ganun iniisip mo. pano m o nalaman? Impusible yan steffi eh. kasi laking Ko rea yung bata eh.” “D ylan.din...... anak niya dun sa lalaki na. matagal na. gusto kong sumigaw.. Hon.. sorry... don’t you think na mas mapapadali yung annulment niyo?” Hind e ko na alam gagawin ko... sa mall. si Nathan at yung ba ta magkasama. gusto kong mag basag ng ....” Si Nathan!? “Kay Nathan? Teka. sinasabihan mo ba akong sinungaling?! Bakit parang hindi ka naniniwala sa mga sinasabi ko? ha?” “Hindi naman sa ganaun. Pano yun magkakaanak? Napaupo ako sa tabi ni Steffi.. yung isang pic.

Kelangan ko ng ayusin yung annulment pape namin para matapos na ng maaga tong malaking kalokohan na to. pero may tiwala ako sa kanya... ayaw kong mawala sila. Wala na rin yun silbe. bagong season na to. Nathan’s POV It’s been 8 days. napamahal na rin sakin si Kristof. but at least I know.. hinde ko alam ang mangyayari pag nawala pa s iya. Naiwan ko rin yung cellphone ko sa bahay. si Steffi naiwan sa bahay dahil wala siyang pasok tuwing Wednesday. Kung ayaw mo talagang maniwala sakin ok lang. ganyan naman tingin mo sakin dati pa eh. 6 days to go.. sa bagay. Tapos n a yung story namin matagal na. tara alis tayo. Ayoko na makinig pa sa explanations niya... kam i naman eh. gusto kong magalit eh.. let’s spend the day together. hindi ko na s iya kelangan i-contact. Bianc a’s POV . samahan mo naman ako oh. kelan mo nga ba ak o napansin? Eh simula pa lang hindi mo naman ako mahal. sawa na kong maiwanan eh.. 3 years na kami. It’s not big enough.” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng bahay.. “Steffi. I have a place there. Alam kong mahal niya rin ako. kasi nasa bahay naman si Steffi. Day 8 Dito natulog si Steffi sa bahay. Tumayo ako at hinabol siya. Pero hindi ko siya kayang mawala. halos nakalimutan ko na si Bianca. pero sino bang niloko ko? alam ko naman na mahal niya pa rin si Dylan eh.gamit. mahal ko siya masyado. alam kong kahit papaano may space ako s a puso niya.. tapo s na ko sa panloloko niya.. maaga akong umalis ng bahay dahil may klase ako. Pero hinde pwede. ayoko ng ganitong feeling. wag tay ong pumasok ngayong araw. Wala ng bakit bakit. sinungaling. wag mo naman akong iwanan . Wala kaming patutunguhan.. Dapat naapag move on na ko k asama si Steffi. Hinde ako makapaniwalang pumayag ako sa deal ni Steffi. Hinde ko na rin kelangan pang kamustahin si Bianca. parang ni loko ko tuloy si Bianca sa ginawa ko. Wala na rin akong pakielam sa ka nya... okay?” Buong araw kong kasam a si Steffi... “Fine. Akala mo lahat gawa gawa lang.

. Kilala ko siya.. Hinde niya hahayaang umabot kami sa ganung klaseng bagay.. dahil wala yung kotse sa garahe.. baka eto yung way niya para pumayag ako.. Tama. hinde yun totoo.. Mga 2:30 ako nakaratin dahil sa traffic. Chapter 12 Day 9 November 8. Para naman may magbabantay na kay kristof.“SHHH!!!” tinakpan ni Carla at Mae yung mga bibig nila “Sinabi ko naman sa inyo na hin di niyo kelangan sumigaw eh!! hinde ako bingi ok??” “Anong trip niyo at mag papa-ann ul kayo ng kasal??” “Yun yung gusto niya eh. hinde ko rin alam kung bakit. Oo na ako na yung maarte. Iniwan ko si K ristof sa bahay kasama yung bago niyang yaya.. para walang hassle. Oo...alam kong hinde siya ganun. Pag dating ko sa bahay mukang wala siya. pupuntahan ko siy a bukas sa QC. kumuha ako ng yaya simula nung binigyan ako ng pera nila Mommy. Gusto ko sanang pum asok na ng bahay pero parang. Mga 1:00 pm nag punta ako sa QC.. hiniram ko muna yu ng kotse ni papa kasi ayoko mag komyut. don’t worry... wala naman akong karapatan kasi matagal na kaming hiwalay..” Nag nod na lang ako sa mga sinasabi nila. Calling . Nung wala ka dito naging close kami. Tru st me.. Wednesday. May nagkabanggan pa sa edsa.” “Eh anong s ilbi nitong pag aayos niyo!?” “Ewan ko.. isusurprise ko siya. dadahan dahanin ko n a lang.. sa day 10 ko na lang sasabihin. parang back up niya lang yun.” “Hin de yan gaga! Wag kang maniwala! #%^%@!! Ang kapal naman ng mukha niya kung ganun !” “Basta wag kang maniwala. ayoko rin maniwala eh. Tama. Hinde ganun si Dylan. Baka naman may pinagtataguan lang siy a kaya ganun.

May nangyari nga kaya? “Wala. “Hindi ka ba masaya kasi pinuntahan kita dito?” “Tara .Mommy Kristy “Hello Ma... yaya lang ho yung kasama niya. pero wala po ako sa bahay ng ayon eh.” Nag smile ako at sumunod sa sinabi ni ya.” 20 mins ako halos nag hintay. “Tofer!” lumingon lang siya sakin tapos biglang tumingin sa iba. Akala ko mapapauwi ako ng hindi ko man lang siya nakikita eh. pupunta na kami!” “Sige po.” . pwede ba tay ong mag ikot ikot sa park? Namimiss ko na kasi yung park dito eh.” “Bianca..?” Tahimik lang siya.. mainit oh.. kahit smile wala. ok lang. “Tofer. heheramin sana namin si Kristof. halos dalawang araw kang hindi nagparamdam sakin.. Agad agad akong bumaba ng s asakyan para makausap na siya. Busy lang talaga ako kaya hindi kita nakokontak. ok lang ba na sa b ahay siya matulog ngayon? Wala naman si Dylan dito eh. at sa awa ng Diyos dumating na siya.. may nangyari ba.” “Sige po ma..” “Ah ganun ba? Oh sige. “Bakit ka nandito?” “Bakit? Masama ban g puntahan ka? Wala lang... gusto lang kitang makausap. Mukang irritable yung itsura niya ngayon.” Bakit ganun? Parang hindi siya masayang nakita niya ako..” “Talaga? Salamat! Susunduin na namin siya ngayon ok?” “Sige po.. Hindi niya sinagot yung tanong ko. Sa loob na lang tayo mag usap. May sasabihin ka ba?” “Ahh wala naman. Kakalabas niya pa lang sa sasakyan.

lalo na pag ikaw lang magisa nag aalaga. parang feelin g ko anino lang yung kasama ko ngayon. May nakita kaming girl... Naisip ko na naman si Kristof.” Tumayo siya at dire diretsong lumabas ng pintuan. tara mag ikot ikot tayo.. nabuntis. nung hindi ka nagparamdam.. Ang tahimik namin. may buhat buhat siyang baby..... Ano kayang problema nun. lalo na hindi siya pinanagutan nung boyfriend niya. nung binilhan kami ni Nathan ng apartment.... ang tagal mo na ring hindi nakakapunta dito. “Bakit ka nga pala napapunta dito? May pro blema ka ba?” Ang kulit naman niya! nakailang tanong na siya sakin eh!!! “Namiss kas i kita eh. Kung ako yung tatay nung bata? Malamang. hindi ko alam kung sasabihin ko nab a oh dadahan dahanin ko na lang si Tofer. Ayaw niya ipaalam sa school.. nag stop siya kasi nabuntis siya. nakausap ko siya habang nag bubuntis siya eh.... hindi mo lang masyadong nakikita. feeling ko may mali. Ano ka ba.. Hawak hawak niya pa rin yung kamay ko hanggan g sa makarating kami sa park. “Schoolmate ko siya eh.. Pero pag iba.“Sa bagay. papanagutan mo ba ko?” “Ano ba ng klaseng tanong yan.” Nakatingin lang ako sa mag-ina.. mahirap daw... k apitbahay natin siya eh. mahirap mag palaki ng bata.. feeli-“Wala yan.” . ganyan din ako kay Kristof eh. Hi ndi ko matatanggap yun. “Tingnan mo oh. pano pag ako. lagi kaming nasa park tuwing hapon. feeling ko may man gyayaring hindi ko ikasasaya. siguro kaage lang namin si ya.. Halika nga dito!” hinila niya kamay ko tapos hinug niya ko. bakit parang iba ugali niya ngayon? Hay nako. “Oh bakit n atahimik ka?” “Naiisip ko kasi.. Moody talaga yang lalaking yan! Hinde n a nagbago! Naglakad lakad kami papuntang park...” “Yung babaeng may baby ? Anong school niya?” Iniisip niya rin pala yung mag ina.

Gusto ko sanang itanong kay Tofer kung sino yung sumagot ng phone niya..” “Ganun ba ? Hatid na kita. sige uuwi na ko..” “Oo nga. Ako manlilibre. tara n a.. Gusto kong magsalita.” “Ikaw talaga! Sige. mga 7 pm? Saan ba?” “Sa Conti’s.. hinde pwede! Wag muna. nagugutom na kasi ako eh. alam mo naman yun diba?” “Oo. “Ay Tofer. . sige. “Ha? Hinde. Tinititigan ko lang siya dun habang nanonood. pero natatakot ako sa isasagot niya...” Nagsmile siya sakin at nag nod. bumalik kami ng bahay ng tahimik. Niyaya kita eh. Naaalala ko kasi yung sinabi sa kin ni Kristof na naguuwi siya ng babae dati.. I trust him. pati wala na rin akong sasabihin. ah..” Tumayo na ko.. pero hindi ko naman alam ang pag uusapan namin.” Hatid!? Pag ihahatid niya ko.. kaya ko na naman eh. 6:30 na. Ikaw pa. pero papanagutan n iya daw. pero wala kaming ibang ginawa kung hindi ang manood ng tv. Hindi manlang siya nag salita kahit ‘ah’. sa alabang siya matutulog! Eh si Kristof dun matutulog. hinatid niya ako hanggang sa kotse... “Tof er.” Ang weird talaga ngayon. kaya ko na to... bukas uwi ka.. Sige.Pag iba? Wala naman akong tinatanong kung iba yung tatay ah. Sunduin pa ba kita?” “M lamang hindi na. ma g dinner tayo sa labas. o k lang....” “Ha. Magkita na lang tayo dun. Baka isa yun sa mga nauwi niya. gabi na rin eh. Hindi naman pupwedeng si Kristof ang pagusapan namin dahil wala naman siyang alam. “Tof-“Tara. Uwi na tayo. makipag usap. kaya mo yan. alam mo naman ako! strong ako eh. h indi kaya? Hinde yun. ok? Wag kang mag alala.

kahit anong mangyari dapat tanggapin ko. Ngayon mo na ba ipapakilala?” “Opo..Bukas na. “Ma! Si Bianca to.” “Ah o s ige. Ok lang... 6:05 pm na oh. Mga 1 pm na ko nagising dahil 4 am na ako nakatulog kakaisip sa mangyayari. baba e naman ako eh. Palagi ka naman late eh!” “Tss.. Bakit ba? Special tong day na to eh. ^______^ Hinatid ako ni Papa sa Conti’s. nako ako itong naeexcite eh. maging positive or negative yung maging kalabasan. mag ha nda ka na!” “Sige po ma! Bye!” Naligo ako at nagbihis na. at l east sumuslpot pa rin ako. Nag lagay lang ako ng blush-on at lipstick. hehe! . late ako. nakita ko na yung kotse n i Dylan na nakapark sa tapat ng Conti’s pag pasok ko nakita ko na siya.. eh ikaw nga dati pinaghihintay mo ko. nako! Eh 12 mins away ang Conti’s sa bahay. pero dapat maging strong ako.” “Tss. ihatid ni yo na lang po siya ng mga 7:30 pm para pag uwi namin. “S orry.. Hind i ko alam kung pano siya mag rereact. sige anak.. Day 10 November 9. hindi naman sum usulpot!” Totoo naman eh. nakaupo. sinuot ko yung binili kong d ress nung nag mall kami ni Kristof. May 5 mins pa ko. eto yun g D-DAY namin. nandun na si Kristof. Since medyo wavy yung yung style ng buhok ko ngayon. hindi ko na siya gaanong inayos. Ok lang late. Hindi ko alam kung pano ko sasabihin sa kanya na may anak kami. mag didinner po kasi kami ni Tofer sa labas ng mga 7pm” “Isasama niyo ba si Kristof? Ip apahatid ko na siya para makapag ready na siya. Kinakabahan nga ho ako eh. Dapat maging malakas ako para sa sarili ko at kay Kristof. Th ursday THE DAY. tapos na ko.” “Ano ka ba! Wag ka ngang kabahan!! Dapat excited ka. bukas ko na mapapakilala si Kristof kay Tofer. Ok lang noh.. at eto.” “Hinde po.

Ok lang naman sak in eh... Natatakot ako.. Alam ko na ya n. alam ko naman y ung i-oorder mo eh.. inorder rin kita ng mango tart mo... hinde ko pa ata kayang sabihin. oo nga p ala. ibig sabihin may halaga pa ko sa kanya..” “Ano meron?” MERON NA TAYONG ANAK.pano mo nalaman?” “Mga kaibigan ko. eto na po yung order niyo.” Nakak apanibago talaga. alam na niy--WHAT?! “Pa. bakit yun yung inorder niya sakin? Dapat sa kanya yun eh. “Ha.? alam ko mango tart paborito niya dito.” Aba.” Chocolate cake...” Ahh. “Sir. “Wag k a ngang mag laway sa cake ko.” “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa a kin..“Ikaw talaga! Past is past! Tara.. sa atin. Ang dami kasing tao kaya medyo natagalan yung dating nung order. “Tek a. dumating na rin sa wakas yung order namin.. may. Naaalala niya pa p ala yung madalas kong orderin dito.... kaya ako na yung nag order para sayo.” “Tal-- .. Kahit ako ayoko mag salita..” breathes “May gusto sana akong sabihin sayo eh. Buti na lang pala at nagpareserve ako ku ng hinde lagot na. hehe. Walang nagsalita hanggang sa matapos kaming kumain. anak na-“Oo.. umorder na ko ng kakainin natin. Aft er 10 mins. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” OMG ETO NA! KAYA KO TO! “Ah..” “Ahh.

san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaa n yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo sakin na kung bakit kita pinapal abas na tatay?” “Oo..” “Ha? Teka. sino bang gag awa ng ganitong bagay? Ano bang gusto niyang palabasin? Tinitingnan niya kung ma sasakatan ako? korek. hindi ko to napicture sa mga posibleng mangyari. Ayaw na kitang makita.. oo. Hinawakan ko yung kamay niya. “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan.. tanggap ko na may boyfriend ka. Alam kong sobra sobra pa y un kaya tumayo na rin aka at sinundan si Tofer sa labas.. please. Sige mauuna na ko. may anak ka sa boyfriend mo.. simula ngayon. medyo nakakahiya pero kelangan tapusin yung usapan.. pinapalabas mo lang na ako yung tatay... Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko. nasasaktan na ko. ikaw. natauhan na ko. Totoo naman eh..“Wag kang mag alala. bakit? Para supportahan ko? kasi alam mong matagal ki tang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako sayo kahit anong mangyari? Bian ca. nanghihina ako. Nilapag ko na yung bayad sa kinain namin. tam a na.. alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa ?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yung tatay?? Bianca tama n a! may Nathan ka na..” tumayo siya at dirediretso papalaba s ng Conti’s. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan. tama na. ikaw talaga yung tatay ng anak ko..” Pinag titinginan na kami ng mga tao sa loob.. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako. wag ka naman mag biro...” Teka. Wag na tayong magkita. tigilan na natin ko. “Ano ba to? Tofer. Ser iously. hindi ka pa niya nakikita. kanino niya ba nakuha tong balitang to? Nakakagulat eh. Tapos na rin yung 10 days. hindi na kita guguluhin. para huminto sa pag lalakad.. Eto na last nating pagkiki ta na tayo lang magkasama. hindi na ko mag pap akita pa sayo.” “Seryoso ako.. bakit niya ako k ukwestiyonin kung bakit siya yung pinapalabas kong tatay? Nakita na ba niya si K ristof?! “Sabihin mo nga sakin. . nasasaktan na nga ko.. nilol oko ka lang nun.. bakit? Pano naman anak natin? Hindi mo pa nga siya naki kita eh. Kaya kung pupwede lang.. ang hindi ko lang matangga p. may Steffi ako. Bakit naman kita lolo kohin? Sabihin mo nga sakin..

Sarili mong asawa hindi mo pinapaniwalaan. Sige. “sabihin mo dyan sa Steffi na yan.. sobrang na miss ka ni Mommy alam mo ba yun... wag kang mag aalala. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta. na yung BIANCA na PINSAN mo. si NATHAN na yung tatay. hindi na mag papakita muli sayo. alam mo naman na hindi kaya ni mommy mawal a si Kristof sa tabi niya diba?" "Eung..kelan ba kita niloko?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Steffi? ! Pano niya nalaman na may anak kami?! “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak k o ha?” “Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata ! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyong si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan k o na yung kamay niya.. wag na wag mong subukang hanapin kami ng anak mo." bumitaw sa pag hug si Kristof at lumapi t kay Mommy Kristy. sunod na alis tayo. miss mo rin ba Kristof? " niyakap ko siya ng mahigpit habang pinipigil ko ang pag tulo ng luha ko "Oo naman. pero once na nalaman niya yung katotohanan. Yun naman talaga habol m o sakin diba? Fine. Masaya ka na? ibibigay ko na rin yung annulment na hinihingi mo. Wa la na kong paki sa suot ko.” Pag tapos kong sabihin yun. "halmuni. harabuji. Chapter 13 Sakto sa pag uwi ko ang pagdating nila Kristof at Mommy "UMMA UMMA!! " tumakbo p apunta sakin si Kristof "Miss ka Kristof.. Annulment gusto niya diba? sige. pumara ako ng trike at sumakay.ang kapal kapal ng mukha niya. Oo sige. Pero pag lumabas yung katotohanan. sama natin mommy ko ha? sad mommy pag wala . wag na wag siyang magkakamaling magmakaawa sakin. ibibigay k o yun sa kanya. umalis na ko sa tapat niya. bukas na yung huling a raw na makikita mo ko. Ang kapal ng mukha n iya...

"makikita ko ba siya bukas? " "Ha. Kung ayaw naman niya maniwala. .? "Hindi ko alam bab y eh. eto nga pala yung damit na isusuot ni Kristof para bukas." "Hm?" "Birthday na Kristof bukas.. Mommy. Kinuha namin kahapon yun pagsundo kay Kristof.. oh bukas ha. iiwan mo ba mommy mo?" . "Ay. kasama nga ni Mommy kanina si Daddy eh." sumakay na sila ng kotse at umalis." "Hindi mo ako sama ulit." [Eung = yes... hind m an lang niyan naisip na umuwi na lang ng birthday ni Kristof... "Ok na ba ang lahat? Alam na ba niya? " Tumungo ako. hindi ko na sinabi yung naging kinalabasan ng pagsabi ko kay Tofer. thank you. masakit sakin.. pati hindi siya t umatawag... nandyan na rin pala yung damit mo.. alam kong madidiin lang siya. mauna na kami. kahit na.. Nakaligo na kami lahat lahat at handa ng matulog ng bigla akong kinausap ni Kristof "Mommy. lumapit sakin si Mommy Kristy.." Inabot niya sakin yung bitbit bitbit niyang dalawang malaking paper bag ." niyakap ni Kristof sila Mommy Kristy at Dadd y Larry.? "Kristof.. "Mabuti naman. Pumasok na kami ni Kristof sa l oob ng bahay para mag pahinga." Daddy..Kristof eh. O-oo naman." "S ige po Dad. edi kawalan na la ng niya yun. Ok la ng ba pag si uncle Nathan na lang maging daddy mo. u uwi ba si uncle Nathan? " Si Nathan. harabuji = Lolo] Mommy Kristy: "Yes b aby boy." "Eh si Daddy." "Sige po Ma. " niyakap niya ko nung pagsabi niya nun.. may nangyari kaya sa kanya? Kamusta na kaya siya. gusto ko ma kita si Daddy... Kristof. pano pag kukunin ka ni daddy kay mommy.. Hug na kay lolo at lola.. halmuni = Lola.. wag kayong m awawala ni Kristof at ni Mar. sabi niya 2 weeks siyang mawawala." Daddy Larry:"Sige Bianca..

ano mas gusto mo? " "Ayaw ko na makita si daddy para di mawala si mommy. Ayokong maniwala pero bakit naman ako lolokohin ni Steffi? Ano bang m eron at lolokohin niya ko ng ganun diba? Ewan ko. Annulment gusto niya diba? S ige. Simula ngayon. Hindi na ko masyadong pumorma dahil alam kong wala na rin kaming pa tutunguhan."ANIYO!!! Labby ko daddy. Kun g ayaw talagang maniwala ni Tofer sa akin. pati uncle Nathan is there to be my daddy diba? " "Mm-hmm. Dylan's POV Day 10 Nung pumunta si Bianca sa bahay. Ngayong araw ang pinakaiintay n g lahay. kahit ak o lang. Hindi ko hahayaang magmukha kaming tanga ng anak ko kakahabol sa kanya. Pagkatapos kong magayos ay dumiretso na ko sa Conti's Masyado akong napaaga kaya't pumasok na ako sa loob. hindi ko laam k ung matutuwa ako. Bagay naman sila eh. yun ang ibibigay ko sa kanya. pero mawawala si mommy.. ang ika sampung araw ng aming pag aayos. Alam kong mahirap Pero kakayanin ko. Kaya ko naman buhayin si Kristof eh. Nag pareserve pala . at alam kong hindi ni ya yun magagawa para lang wag ko siyang iwanan. namiss ko naman siya eh. isang manloloko at isang nagpapaloko. Magtatrabaho ako. Malaki tiwala ko sa kanya. tutal mas pinaniwalaan naman niya s i Steffi diba? Edi mag sama sila. pero ang sakit lang talaga nung mga n alaman ko. buburahin ko na siya sa mundo naming mag-ina. ok lang. . nakatapos naman ako eh. "tulog na tayo baby." hinug niya ko ng mahigpit "pero mas labby ko si momm y!" [Aniyo= no] Naluha ako nung sinabi niya yun." hinug ko si Kristo f. alis pa tayo bukas eh. Nag handa na ko para matapos n a ang lahat. pati nandyan pa si Nathan.. humarap ako sa kanya tapos nag smile siya sakin "Talaga? Pano kung makikita mo daddy mo bukas. Naniniwala ako kay Steffi.. al am kong hindi niya ko niloloko. Labby mommy!" [Ne = yes] NApanatag na rin ang loob ko. Labby!" "Ne.

. “May gusto sana akong sabihin sayo eh. sa atin. Gaya nga ng sabi ko late siya sa pag dating. pero naalala ko.. 6:55 na alam kong late siya dadating kaya umorder na ko. Umorder rin ako ng cake. Ok lang naman sakin eh. ay kinain na agad namin to.. mango tart yung una kong sinabi.. hindi ko alam. Nung dumating yung in order kong pag kain. anak na-hindi ko na pinatapos yung sasabihin niya. Alam ko na yan.” “Ha? Teka. inorder ko yung madalas naming kainin dati dito. may... bakit? Pano naman anak natin? H indi mo pa nga siya nakikita eh. “Teka... kasi ako hindi ko rin al am yung sasabihin ko. kinakalimutan ko na nga pala siya kaya umorder na lang ako ng chocolate cake para saakin at mango t art sa kanya. tigilan na natin ko. “Pa.” napahinto siya.” samin? anong meron? "Ano meron?" “Ha... oo nga p ala. alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yu ng tatay?? Bianca tama na! may Nathan ka na.. hindi na kita guguluh in... hindi ka pa niya nakikita.. “Oo.” “Tal-“Wag kang mag alala.. nagaalinlangan sa sasabihin. hindi na ko mag papakita pa sayo.siya. may Steffi ako...” . simula ngayon....” nagulat siya bigla sa sinabi ko.” Sasabihin. siguro takot pareho.. buti na lang dahil maraming tao.. walang nagsalita. ano aamin n a ba siya? “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa akin. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” “Ah.pano mo nalaman?” Anong tingin niya sak in? walang kaibigan? Kaya kaya niya akong pagmukhaing tanga? “Mga kaibigan ko.

kasal kami at may anak siya sa iba. wag ka naman mag biro. pero wala akong pruweba. yun nga lang MAS MASAKIT na to. may biglang humawak sa kamay ko “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan. Hindi ko alam kung bakit. ikaw talaga yung tatay ng anak ko.” Napansin kong andami ng nakatingin saming dalawa. . may video pa na nag Kokoreano silang dalawa. niloloko ka lang nun. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan. hindi ko kayang tanggapin yung bata dahil unang una. bakit? Para supportahan k o? kasi alam mong matagal kitang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako say o kahit anong mangyari? Bianca.” “Seryoso ako. at ngayon nauulit na naman yun sakin. ang hindi ko lang matanggap. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako. please. gusto kong bawiin pero kelangan ko na ton g harapin. napalaka s ata mga boses namin.Yun ang naging desisyon ko. tanggap ko na may boyfriend ka. oo. Tapos na rin yung 10 days. pinapalabas mo lang na ako yung tatay. natauhan na ko. Wag na tayong magkita. Pagkalabas ko ng Conti's naririnig ko ng may tumatakbo papalapit saakin. Eto n a last nating pagkikita na tayo lang magkasama. tama na. “Sabihin mo nga sakin. masyado na akong nasaktan simula noon pa.. Totoo naman eh. may anak ka sa boyfriend mo.. saan niya to pinanganak? sino pa may alam tungkol sa bata? “Ano ba to? Tof er. pero nanghihina ako. Ayaw na kitang mak ita. Sige mauuna na ko... Pati pano natuto mag korean yun g bata. Kaya kung pupwede la ng.. Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko... tama na. Bakit naman kita lolokohin? Sabihin mo nga sakin. nakita ko. san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaan yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo saki n na kung bakit kita pinapalabas na tatay?” “Oo. ikaw. kelan ba kita niloko ?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Nasigawan ko siya. magkahawig sila ni Nath an.” Pagkasabi ko n g mga to sobrang nabasag yung puso ko... gusto kon g maniwala sa kanya.. “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak ko ha?” . n asasaktan na ko.

Sige. kung saan gaganapin yung party nila mommy. Sarili mong asawa hind i mo pinapaniwalaan. "Hoy! kanina ka pa namin iniintay.. bukas ” Bianca na pinsan? ano yun? hindi ko maintindihan. para akong tanga. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta. si NATHAN na yung tatay. pag dating ko sa may lobby. . Nakita ko sila Mae. naiwan akong nakatayo sa ta pat ng kotse ko. nakita ko si B ianca. pero si ya pa rin yung may ganang magalit. Pagtapos ng Klase ko ay dumiretso na ako sa hotel. Pero pag lumabas yung katotohanan.-"SI TITO MAR! Oo nga pala. bakit hindi kayo sabay dum ating? " "May klase kasi ako eh. Pinark ko na yung sasakyan at pumasok na sa loob. nawala bigla sa paningin ko si Bianca . nagmukha akong tanga sa ginawa niya. Masaya ka na? ibibi gay ko na rin yung annulment na hinihingi mo. at hindi ko na rin kaya pang intindihin. Oo sige. Ryan. wag na wag mong subukang hanapin ka mi ng anak mo. Carla at Vander." umalis na ko at pumunta sa lobby.. panalo na siya. ano ba talaga ang gusto niya? suhulan ko yun g batang hindi naman sakin? bakit nagbalik pa siya kung ganito lang yung mangyay ari? gusto niya bang gumanti sakin? oo. Yun naman talaga habol mo sakin di ba? Fine... sobrang nasaktan na ko. na yung BIANCA na PINSAN mo. wag kang mag aalala. diba? November 10 . bakit ng ayon ka lang? ayos ha! ikaw pa tong late!" "Nakita mo na ba si Bianca? Nandito s iya kanina eh. kasama si. Friday.“Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyon g si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan niya a ng kamay ko “sabihin mo dyan sa Steffi na yan. wala na kong maintindihan.... wala naman akong pagsisisihan eh. ang sakit sakit. uy! teka puntahan ko lang si Steffi sa may lobb y. may katabing bata. masakit.. hindi na mag papakita muli sayo.

naglakad kami papunta sa dan ce floor at tumutugtog yung kantang YOU KAREN CARPENTER Hinawakan ko siya sa may waist niya at siya naman sa may neck ko.. Mae. and sweet sana.. "And now. tara p asok na tayo!" hinawakan ni Steffi yung arm ko habang papasok na kami sa loob ng ball room. nagsalita na naman yung emcee. nasa iisang table sila Bianca. Ryan. kinausap niya rin yung bata. ganda mo ngayon ha." "Talaga? nagustu han mo? dapat lang noh! para sayo to eh!" "ikaw talaga. tama. ... para simulan yung program. kasama ni la yung mga bata. together with their first son La nce Dy and his wife Bianca Dy" WHAT?! kelangan kasama pa ba kaming dalawa? wala akong choice kung hindi ang lapitan si Bianca sa Table nila. " napansin kong napatingin sakin si Bianca kaya tumayo na siya. inalok ko yung kama y ko ay tinanggap naman niya ito. anak niya nga yon... oo nagustuhan ko. may konting speech speech sila m ommy at daddy. maya maya. hindi ko mapigilang hindi mapatingin dun sa bata. pero bawat tingin ko laging humaharang si Bianca.... "Dylan!" Napaharap ako kay Steffi. masaya daw sila dahil masyadong maraming blessings ang kanilang n atanggap. Carla at Vander. o kaya natatakpan nila Mae at Carla. we are inviting Mr and Mrs Dy to have the first dance. nags alita na yung emcee. after 10 seconds. meron pa raw isang anghel na mas lalong nag pasaya sa buhay nila. "Wow."siya kaya yun. tumayo yung bata tapos nag lakad sila papasok sa m ay ball room... angh el? baka si Bianca lang yun. medyo hawig nga ni Nathan yung bata. nakakahiya tal aga tong sila mommy. kaya lang hindi kami ok. Pinagsalita rin nila ako at si Kris.

. Ibang klase ka talaga." sabay alis ni Mae. tapos lumapis sa may pisngi ko. hindi naman mag sisinungaling si Bianca sa kanila eh. 9:00 na pala.? " "bakit? para saan pa? don't act like you care about my son . sakin pwede pa. halos hindi k o na napansin si Steffi sa party dahil sa mga sinabi sakin ni Bianca." "Kristofer. Sige mauna na kami." "Ang aga naman.. mahirap na. gusto ko lang malaman pangalan niya." nag smile siya kela mommy at bumalik na sa tabi nung bata... Bakit kaya? Ang taray na naman niya sa kin.. "Bianca. Siguro nagiging mabait lang sila kay Bianca pati sa anak niya. kilala r in ni kris yung bata? kelan pa? tumingin ako sa relo. bumitaw siya sakin." "wag ka naman ganyan. Bak a masampal lang kita. "Ahh. Ayaw kitang makita ngayon eh.walang nagsasalita saming dalawa." "Wag kang magalala. bakit hindi na lang Nathan? o kaya kung ano man.. Pasensya na sa ." ka pangalan ko pa. "Mali ka pare. lumapit sakin sila Ryan "Dylan. "sana maging masaya ka sa naging desisyo n mo.. mag fafamily pi cture daw kami.. binuhat ni daddy yung bata nakita kong kinawayan ako ni daddy lumapit ako at tinanong kung bakit. makikipag cooperate nama n ako sa annulment na hinihingi mo eh. nakita ko si bianca at si Kristofer na lumapit kela mommy. nakita ko si Kris kasama yung bata at yung girl friend niya.. bakit pangalan ko ba? ganun ba siya kasama kay Nathan? nagpabuntis siya tapos pangalan ko gaga mitin? iba na talaga siya. pero sinubukan ko pa rin. pero sa kanila. lumapit si Kris at yung girlfriend niya at nag papicture na kami .. alis na k ami. maya na! " "Hinde pwede. anong pa ngalan nung bata." saktong tumigil yung kanta. nagpapapicture sila. laam na rin sig uro nila yung totoo.

" pumun ta kami ni Steffi sa lobby. sige ingat kayo." napayuko na lang si Steffi. ayusin mo nga yan. Pati ang cute naman ng bata. tara dun tayo sa lobby." "Tama na Bianca. Ako si Bianca. lumapit sila Vander at Carla sakin." m aya maya. Lumapit kami sa kanila "Alis ka na rin ba?" Tumingin si Bianca d un sa bata.. Akala ko nagbago ka na. "pare.. hindi na ko makahinga sa sik ip. ano bang nangyayari sa kanila? anong kasinungal ingan na naman sinabi ni Bianca? ano bang problema niya at hindi niya matanggap yung ganing desisyon ko!? bwiset na buhay naman to oh!! lumapit sakin si Steffi. ingat kayo pauwi. hindi ko aakalaing magiging ganun ka kasama.inasta ni Mae." sabay alis nilang dalawa. sige una na kami. nasa labas na si daddy mo!" tapos tumingin siya kay Vander. nagtatanong lang si S teffi eh. sira ka." . WOW. at nakita namin si Ryan. wag ka ngang mag skandalo dito. ANAK NAMIN NI NATHAN. nabigla lang yun. dun na daddy mo oh!" binuhat niya yun g bata at lumabas. anak ko. nakakahiya sa mga tao. Vander at Bianca na hawak h awak yung bata. " Vander." "At ako pa ngayon ang s kandalosa. masyadong maliit yung mundo natin dito." "Ah ganun ba? sige Bianca. paki samahan naman oh." "Tsktsk. sanay na ko dun. a nak mo? " "Oo.. sige. "Baby. ganun ka pa rin p ala. wag mong ibuhos yung galit mo sakin sa kanya.. Ryan at Steffi. "Hun ok ka lang ba?" "Oo. at hinawakan kamay ko." "Tara TJ. ang natitira na lang. nag paalam na ri n kami sa parents mo. "Ano ba." "Ok lang. "Oo. aal is na kami. Sorry.

Napakasinungaling ko kung sasabihin kong ‘ok lang a ko’ pero deep inside unti unti na kong namamatay sa sakit. ayoko naman talag a umamin eh. tara na Ryan. dinayo na ko ng mga katanungan nila Mae." Siya pa talaga yung may ganang magalit ha? sino bang nagtaksil? sa tingin niya siya mananalo? may an ak siya sa iba... Chapter 14 Bianca’s POV Sa party. Wag kayong m ag alala. “Bianx. Sa hotel na rin kami nakatira ni Kristof. "Kausapin niyo na lang yung lawyer ko.” “Ano yun?” “Nasabi mo na ba kay Dylan yu ng tungkol kay Kristof?” “Oo. wag nga siyang magmarunong. lalo na’t sa tono pa lang ng boses ko at sa hindi naming siya kasama. kaya ko naman buhayin si Kristof kahit wala siya eh." Hindi ko maimagine na nasabi ko yan sa kanya. alam nilang masama yung naging kinalabasan . may tanong ako.. lawyer? Hindi ko nga alam kung pano yung proseso ng annulment eh! ang laking gulo nitong pinasok ko. Ang hirap manloko ng tao. ok lang yun. pero pinipilit nila ako. Hinde ko alam kung bakit pero gusto ko pa rin maka usap si Dylan despite ng mga nangyari. ibang klase." tumingin sakin si Bi anca. nasasaktan.. Wag kayong mag alala. kahit ib a ang tatay ni Kristof."Sorry? bakit ka nagsosorry? PINSAN naman niya ko diba? dapat panatag loob mo sa kin.. kasama ni Nathan. Gaya nga ng sabi ko kakayanin kong bumuo ng pamilya.” .” Tapos tumingin ako sa may bintana. dapat walang sorry sorry. tar a na Ryan. sana hindi na lang ako umuwi ng pilipinas. "Whatever. Kausapin niyo na lang yung lawyer ko. ibibigay ko yung gusto niyo. hindi ko kaya. ibibigay ko yung gusto niyo." "Ano bang problema mo!? inaano ba kita!??! " "Wh atever. Ilang araw na rin ang nakalipas per o eto pa rin ako. “Hindi siya naniwala e h.

napag planuhan na rin nam in ni Nathan na bumalik na lang ulit sa Korean... binigyan ko si Dylan ng 10 days parang chance na rin un.. Gusto niya. si Steffi lang ang tama.. kung hindi ako pumayag kay Steffi. Sige kamkamin na niya si Dylan! Lamunin niya!” OO GALIT AKO! BAKIT BA! NAPAKA SUWAPANG NAMAN TALAGA NUNG IMPAKTANG YUN EH! “Bayaa n mo na siya.. ako rin may kasalanan. basta ok na tayo. Napaka sama kasi ng ugali nung babaeng yun eh. subu kan ko raw umalis for 2 weeks.” Hinde.ok lang sakin lahat. nandito lang ako for 2 weeks.. siya lang yung masaya. ako naman may kasalanan eh. iiwan. Tss. papayag naman ako eh. nagkita kami dito sa hotel. pero e wan ko. edi wala kang magiging kasalanan sakin. yun din ang mahalaga.... Para sa kanya. gusto kong amin in kay Nathan yung ginawa ko nung wala siya.. may aaminin ako sayo. wag kang magalala.” “Ano yun?” “Hinde talaga ako bumalik ng korea.. nakareceive na rin ako ng letter mula sa lawyer ni Dylan 2 weeks ago... ituturin ko siyang parang sarili ko na rin. Gusto niya sa kanya lahat. hindi na ako papakinggan ni Dylan.... ayoko naman talaga pumayag eh. “Bian x..” “Ok lang. napaka swapang sa kaligayahan... wag mo lang akong iiwas an. kahit hindi ko siya tunay na anak. pero kung mahal mo tala ga si Dylan...” Hinawakan niya yung kamay ko. gusto ko rin maging ok kami ni Dylan. dun ko raw malalaman kung iiwan mo ko oh hinde. alam ni Steffi ang lahat. so gusto niya lang talagang lumayo kami? Wala na rin silbe yun.“Tutulungan naman kita eh.” Nakokonsensya ako...” Nagulat ako sa mga sinabi niya. at ako sinungaling “Hayaan na natin.. yun lang mahalaga.. gusto ko sanang magalit pero may kasa lanan din ako.. binigyan ko ng chance si Dylan habang wala siya... Si steffi kasi.. . ayaw rin kitang mawala.” Alam ni Steffi? Eh bakit ganun. parang ang hirap magsinungaling sa kanya. “Nate. “Bianx. Wala na ak ong paki. tapos na eh. December 23 na. sinabi ko sa kanya na may anak kayo ni Dylan. Sorry. yun talaga ang gusto niya.

Tinawagan kami nila mommy kristy. umupo na kaagad ako. Lagi daw ba akong aw ayin dahil namimiss na niya sila. Sasabihin ko na sa kanila yung totoo. Naniwala . intervie w.. panget ba yung kinalabas nung inyong paguusap ?” “Sa totoo lang. ganun naman palagi eh. Wala rin si Dylan. Umiiw as ako sa mga taong mahal ko. ang hirap.. pangit nga po yung kinalabasan. umupo sa tabi ko mommy Kristy. siguro gusto lang muna nila ako patapusin sa pag kain. Pagtapos namin g mag lunch dumiretso kami sa living room. Ngayon. Kumain kami ng lunch nila mommy. nandito na naman ako sa tapat ng bahay nila. what are we waiti ng for? LET’S GO IN NA!!!” “Sorry sorry. alam kong dadayuhin na naman ako ng katanungan. nagdadalawang isip kung papasok ba ako oh hinde. since namimiss na rin naman ni Kristof ang lolo’t lola niya. Hinde siya naniwala.. nag tatanong kung bakit hinde na raw kami bumi bisita.. nasabi mo n a kay Dylan yung tungkol kay Kristof. ano ba talagang nangyari sa inyo? Sabi mo naman samin. pero bakit lumipat kayo ng bahay? May nang yari ba?” Daddy Larry:“Sabihin mo nga. at nakita ko si Kris “Buti naman bumisita kayo! Tara pasok!” binuhat niya si Kr istof “Kristof tumataba ka! Ang bigat mo na oh! Big boy ka na!” “Mommy told me that I look like samchoon!” nag smile si Kris kay Kristof “Of course! Gwapo tayo pareho eh! Let’s go in!” Pumasok na kaming tatlo sa loob. Ayoko na ng ganito eh.” Nag doorbell si Kristof.. “HALMUNI!!! H ARABUJI!! SAMCHOON!! KRISTOF IS HERE!!!” Narinig kong bumukas yung pintuan nila Dy lan. ang sabi niya rin po anak ko kay Nathan yung bata.. “Umma. at kung anon a raw nangyari samin. Pano daw man gyayari yun. bakit kaya. Pag pasoknamin. Nagdecide kami na bumisita sa kanila. tara na. Mommy Kristy:“Bianca. walang nagsasali ta sa dining table kung hindi si Kristof at si Kris lang.

.. madami masyadong nagbago.” Daddy Larry:“B ianca. Anong pumasok sa kukote niya at naging ganyan bigla?!” Mommy Kristy:“Diyos ko. mauna na po kami.kasi masyado sa mga kaibigan niya. ay oko lang lumabas na masamang tao si Dylan.. ang kulit. feel ko lang hindi umuwi. hinde na ako umuwi pa ng alabang.. bali lilipat ko na yung pangalan nung bata sa pangalan ko. “Merry Christmas na lang po. aalis na kami sa March nila Kristof. makinig ka sakin. . Sige ho. Walang annulment annulment. yung kasama na si Kristof.. nagpadala na ng sulat sakin ung attorney niya. mas naniniwala siya kay Steffi kesa sakin. ah siya nga po pala..” Napatingin ako sa mga lalagyanan ng pictures. matagal akong na wala. hinde.” “Ganun po ba..” Mommy Kristy:“Alam mo bang mahigit isang buwan n a siyang hindi umuuwi dito? Simula nung party. Pati nga ho pala.” “ANNULMENT?!” sabay nilang sinabi “Hindi niya ho ba nasabi sa i nyo? Gusto na niyang maannul yung kasal naming. iniwan ko siya. Tama naman eh.” “Daddy nirerespeto ko ho kayo. respetuhin ri npo nati nyung desisyon niya. tapos may solong pic s i Kristof. kung nirereseto mo ko bilang father-in-law mo. hindi na siya umuwi pa dito. December 24 na kay a umuwi kaming dalawa sa kanya kanya naming mga pamilya.. Nasabi ko na yung mga dapat. aayusin natin to. Live-in na rin kami ni Steffi. wag muna kayong magpa-annul ng kasal. Kakausapin ko siya B ianca. please. ewan ko.” Pinuntahan ko sila Kristof sa m ay pool para makauwi na. wag niyong ipa annul yung kasal niyo.” “Hinde na po mag babago isip nun. ngayon wala na akong dapat pang isipin. .. hinde ako makakapayag. Dylan’s POV After nung party. nandun yung family pic naming. babalik na ho kami sa Korea.” Daddy Lary:“Nasisiraan na talaga ng ulo yang anak mo Kr isty. for good na ho.. Tul oy na ho ang annulment.

Kung ano anong pinag sasabi tungkol sa mga bagay na gusto niyang bilhin at mga lugar na gusto niyang puntahan. Anong akala niya matatanggap ko yun?” Kri s:”Dapat mo lang naman talagang tanggapin yung bata eh. kuma in ka naman. nanonood ng tv. pinagpipilitan niya sakin na a nak ko yun. pwede ba! Hindi ko kamuka yung bata!! Pati ang kapal ng muka niyang ipangalan sa pangalan ko yung anak niya. “Ma. magusap tayo pagkatapos kumain mamaya sa living room. nakaupo na si Daddy at Mommy. pero habang kumakain kami. Umupo kami ni Kris at nag salita na si Daddy Daddy Larry:“Ano yung annulment na sinasabi ni Bianca?” Nagsumbong nap ala siya. nakita ko si mommy. ang tahimik pa rin.” Tumayo si mommy at bumalik sa living room.Pagdating ko sa living room. diba mahal mo si .” Pagtapos namin kumai n ni Kris ay dumeretso kami sa living room.” sabi ni Kris “Sorry. ala m namin. So gusto niya magmukha siyang mabait ngayon sa pamilya ko? sino bang nag kaanak sa ibang lalaki ha? “Opo. hinde ko anak yun. nandito na k o. kagabi ka pa hindi kumakain eh. si Kristof. 3 years old na siya.. kagabi pa siya hindi kumakain? Bakit kaya? “Ano bang problema ni mommy?” Daddy Larry :“Dylan. excuse me. wala talaga akon g ganang kumain ngayon eh. Bakit. alam mo rin naman yun diba? ano ng problema mo?” “Ang problema ko. “Ma. Hinde niyo pa po ba alam na yung batang dala niya dun sa party niyo ay anak niya?” Mommy Kristy:”Oo. Tinawag na ako ni Kris para kumain. nakakapanibago.” “Ayaw kitang makita ngayon. kasi madalas si mommy yung maingay sa kainan.” Anong problema? Nag away ba sila ni Daddy? Ilang oras na ang nakalipas at hinde ko parin nakakausap si mommy.

Buong buhay ko hindi niya pa ak o nasasampal Mommy Kristy:”HINDE MO BA ALAM NA IKAW YUNG AMA NUNG BATA?! PATI BAKI T MO NABUNTIS SI STEFFI?!?!” “YAN ANG SINASABI NI BIANCA SA LAHAT NG TAO!!! PINAPALA BAS NIYA NA AKO YUNG AMA PARA HINDI NAKAKAHIYA SA PART NIYA! NAAKSIDENTE EH! ANO NG MAGAGAWA KO?!” Daddy Larry:”Dylan matuto kang rumespeto.” *pak* Sinampal ako ni mommy.ate? Bakit hindi mo kayang tanggapin?” Kaya ko naman tanggapin eh. pero sila ni N athan.. Dapat hindi na lang niy a sinabi sayo. . Pat i. bakit kelangan pang itago. Nakikita kong galit sila.” sabay sabay nilang sinabi “At hinde niyo man lang sinabi sakin? Ok rin kayo noh.” “Kelan niyo pa ba nalaman?” “Mata gal na. ano pang magiging role ko? “Kaya ko naman tanggapin eh. sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan” Ang hirap nam an kasi.” “EH ANG KULIT NIYO EH! IPAG PIPILITAN NIYO SAKIN YUNG BATA!!! EH SA HINDE NAMAN TALAGA AKO YUNG TATAY! ANO B ANG MAHIRAP INTINDIHIN DUN?!” Mommy Kristy:”Sabihin mo nga samin Dylan. kaya gusto kong ma-annul yung kasal namin.. kung ganun ka baba yung tingin mo kay ate. Anak nila yun. Gusto niyo talaga akong pagmukaing tanga.” Kris:“Maniniwala ka ba kung sasabih in naming sayo? Tingnan mo. Kris:“Kuya. buntis si Steffi. anak nila yun. pe ro sila ni Nathan. bakit kami l olokohin ni Bianca? Wala ba siyang konsensya?” Hinde ako makasagot. pwede naman sabihin ng maaga. para hindi siya nahihirapan ng ganito.. siguro tama yun g naging desisyong niyang itago na lang sayo si Kristof.

.. bakit kelangan umabot kami sa ganun. Pinaparusahan ata ako ng Diyo s. Magpakasal na kayo. a-ako?? Teka.Daddy Larry:”Sige. pero hinde ko alam yung sasabihin ko. ha?” “Kasi mas pabor kayo kay Bianca. pero. dahil matagal ng gusto ni mommy magkaanak na babae. Sana mabigyan siya ni Nathan ng maganda buhay kasama ni Kristof.... ganun yung lumalabas eh... nag match kayo..” Ako. at simula nung dumating si Bianca.. May proof ka ban g hindi mo nga anak yung bata ha?” Wala. wala na akong mukha pan g maipapakita.. bakit kinailangan ko pang masabi sa kanya yung mga yun. Wala ng iba.. naalala ko yung party na nangyari dati na binigay samin nila mommy at papa. ipapannul ko yung kasal naming ni Bianca. bakit parang tama sila? Daddy Larry:”Pina DNA test namin yung b ata. Tama lang naging desisyon ni Bianca na bumal ik ng Korea. pero sana samin maniwala ka... anon g gulo ba tong pinasok ko.. nanghihin a ako. At pag nangyari yun.. gusto ko pang makilala yung anak ko. yu n yung pangalan ng anak ko. so malaki ang chance na mabali wala lang ito. Balikan m o na si Steffi. Kristof tawag sa kanya. wag kang maniwala kay Bianca.. hinde ko na alam ang ggawin ko.. Si Steffi. hinde na niya kaya pang mawala siya. ang dami kong nasabing masasakit na salita. mas gusto niyo ka si siya kesa kay Steffi. Mommy Kristy:”Ngayong alam mo na. Kristofer Dy... wala namang kasalan nan angyari eh... pano ko sila mababawi? Umakyat na ako ng kwarto . Baki t ka naman naming lolokohin. Dahil anak na talaga ang turin niya kay Bianca.” Mommy Kristy:”Sinisigur ado kong matatalo ka. bakit niya tinago. 3 years old na siya. “tayo na lang bumisita dun paminsan minsan para makasama nat in silang dalawa. naging mabait naman ako ha. o o nga pala... teka. teka bak it ako nanghihina. mag tatayo kami ng pamilya.” tumingin ako kay mommy “kahit ano pa ang sabih in niya.” Tum ingin siya kay daddy..” Korea? babalik na siya ng korea? Teka.... paano na to. pwede ka na makaalis ng bahay.. Grabe ka. buntis pa daw siya. ... sabi niya walang nangyari masama eh. yung magina ko. m ag papakasal na kami ni Steffi. gusto kong pun tahan si Bianca. Ikaw ang tatay.. pati samin hindi ka naniniwala.

pag nagmakaawa ba ko... ayoko na rin ng annulment. ayaw rin mags alita ni Ryan tungkol kay Bianca.. na hindi ko talaga sinasadya lahat. sa mga masasakit na salitang nasabi ko. .. nag sisise na ko.. iniwan k o na... Sarili kong asawa hindi ko pinaniwalaan.. hayaan mo lang makita ko anak ko... hinde raw kasi nila aakalaing masasaktan ko muli siya.. hindi ko pinagbuksan ng puso. si Bianca at ako. Alam niyo namang lahat na mahal n a mahal ko siya diba.halatang hinde niya alam yung mga nangyari saming dalawa. ano bang kelangan kong ga win para lang makita ko yung asawa’t anak ko? kahit . mabuting hindi na lang daw ako muling nag pakita pa sa buhay ni Bianca.. papanagutan ko yung bata. Si Kristof ay anak ko kay Bianca at si Steffi naman. Si Vander at Carla rin masama ang loob sakin. na nabigla lang ako sa mga nasabi ko. Sinubukan ko rin tawagan si Mae.. Sinubukan ko silang puntahan sa bahay nila. lah at lahat ng mga nasabi kong masakit. kelangan kusa ko raw mahanap si Bianca. wag lang silang umalis.Bianca. Hinde pa ba nil a napapansing nagsisise na ko? sising sisi na ko. Si Ryan palagi yung sumasagot ng mga tawag ko. pero sa bi ni papa.. susustentuhan ko yung bata. kasalanan ko raw kung bakit nawala si Bianca. anong klase ak ong tao? Bakit ba ako pinapahirapan ng Diyos ng ganito? Ano bang nagawa kong kas alanan at kelangan ganito kabigat ang maging kapalit? Oo.. pati anak ko hindi ko tinanggap.. patawarin mo lang ako. gagawin ko lahat. Dalawang linggo ko na rin hinahanap yung mag-ina ko.. matagal na raw umalis ng bahay sila Bianca.. Chapter 15 Dalawang linggo ang nakalipas... dahil daw sa akin kaya lal ayo sila Bianca.. tapos na raw yung part nila sa ganitong bagay. Masyado pa ako ng naging mabait sa kanya.. pero kelangan ako ng asawa at an ak ko. mapapatawad mo pa ba ako? kahit hinde na tayo ma gkabalikan. please.. pero hindi ko maisip na magagawa niya akong mapaniwala sa mga pinagsasasabi niya. pero ayaw ni ya akong makausap.. pasalamat na lang siya at hinde ko siya nagaw ang saktan ng pisikal dahil sa mga nagawa niyang kasinungalingan. may anak na. hinde ko naman sinasadya yun eh. alam kong buntis siya and all. sige masama na ko kasi iniwan ko si Steffi habang nag bubuntis siya... pwede niyo na ko patayin sa m ga nagawa ko. ng malaman ko lahat ng katotohanan. sabi ko naman sa kanya na hindi k o siya pababayaan eh. pero hindi ko sila mahanap.. binabawi ko na lahat.

Isang buwan na ang n akalipas... “Ryan!” Lumabas kaagad ng bahay si Ryan at pinagbuksan ako ng gate. may aayusin daw kasi sila ni Nathan... gaano pa kaya kung habang buhay na siyang mawawa la pa? Alam kong iniisip niyo.. gagawin ko. naiinip na rin daw kasi yung bata. What if hindi ako magustuhan ng anak ko? ano na lang gagawin ko? H inde ko na inisip yung mga pwedeng mangyari. Hindi ko kayang mawala pa ulit siy a sakin. titigil na a ko.. kung gusto mong makita anak m o pmunta ka d2 sa bhay ngayn na. nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kristof. hind i ako titigil sa pag hahanap. siya lang ba pumunta dito?” “Oo... hanggang sa makita at makausap ko si Bianca. Yung annulment niyo ata iyon.” “Ha. ‘oo tama lang na mangyari sayo yan! A*shole ka kasi eh! sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan!’ pero gusto ko lang na malaman niyo na. From: Ryan Lee Dylan. Tara pasok na tayo. excited ako na kinakabahan. ang hirap na ng ginagawa ko. matatagalan pa ang pag datin g ko dun. siguro kay Nathan yun... ayoko.. hind e ko kayang mabuhay ng wala si Bianca. gagawin ko lahat ng makakaya ko... may dala siyang auto eh. agad agad akong pumunta kela Ryan. basta ibalik niyo lang sila sakin.gagawin ko. tara na. please.. ibalik niyo lang siya saakin. teka. gano kasakit.. buti na lang at nasa alabang ako ngayon kung hinde. pero patuloy pa rin ako sa pag hahanap. p inagsasabay ko ang pagaaral ko sa pag hahanap sa kanila..” .. “Iniwan muna siya ni Bianca dito bukas na raw niya babalikan. kung kinakailangang isugal ko pa yung buha y ko. para makilala mo na siya. dun. Hindi ko maexplain yung feeling. hindi na ako makikipag cooperate dun.gano kahirap. masyadong naging mahirap sakin nang mawal a siya sa akin ng tatlong taon. at pag sinabi na niyang ayaw na talaga niyang maayos ung samin. Gaya ng sinabi ko.. 1 new message Opening..

“Dito ka lang. takot. pag nay akap mo na yung anak mo. kasunod si Mae at Kristofer. .. Bumalik na si Ryan. hinde mo ba naisip na pa god na siya? Sa bagay. tatawagin ko lang si la. ang sarap nugn feeling. ng kaba. Lumapit sakin yung bata at nag bow. “Annyounghasae yo” tapos niyakap niya ako.. pwes ako hinde! Umalis ka na nga dito sa bahay namin!!” “Mae sorry.. dahil sayo nasaktan na naman siya. Dahil sayo aalis ulit si Bianc a. grabe..” Tumalikod si Mae at lumapit sa bata.” tapos tumingin siya sakin.” Hinawakan niya yung bata “Tara na Kristof! Laro tayo sa kwarto ng ps2!” “Pero dito daddy ko eh. nawala lahat ng stress. “Kung si Ryan pinapaboran ako. ganito pala yung feeling. Niyaka p ko rin siya....Nagnod ako kay Ryan. bakit parang natatakot ako? bakit parang kinakabahan ako sa bata. Eto na yun. hinde ko naman sinasadya eh. ” Nagulat si Ryan at Mae sa sinabi nung bata “Daddy? Sinong daddy mo?” “S iya. eh ang alam mo lang math science at engl ish. “Sorry? wala na.. late na masyado. at sakit na nararamdaman ko. Alam niya.” ngumiti ako. pumasok na kami ng bahay. Pano mo maiisip. alam niya na ako yung daddy niya.. “pinapunta mo? pambihira ka naman!! magagalit satin si B ianca niyan eh!! bakit kakampihan mo pa siya? alam mo namang ginawa niyang miser able buhay ni Bianca eh!” Nakatayo lang sa tabi ni Mae si Kristofer “Mae ano ba. “Bakit nandito ka ?” humarap si Mae kay Ryan. ng pagod . lalayo ulit siya....” Luma pit sakin si Mae.

? . parang na weirduhan at a. hawig sila ni Bianca.” Umiiyak siya pag gabi. halika dito.” “M apagmata?! Hinde ako mapagmata!!!” “Akala mo lang yun..” mag-asawa nga sila.” lumapit siya tapos kiniss ko siya. “Bakit tagal mo ko di pinuntahan? Pati birthday Kristof di ka punta. parehong manok! Ang daldal daldal! Pag nagsalita hindi na mapi pigilan yung bibig! “Kaya kayo magkaugali kasi pareho kayong. ang daldal rin niya! Once na nag salita na siya. Tawag minsan mommy sakin TJ! Ewan ko bakit eh. hinde na siya titigil... “Appa! Sabi ni mommy. >_< Ilang oras ang nakalipas at hindi ko pa rin magawang bi tawan si Kristof. naka smile sila pareho. Masyado atang tinitigan ni Bianca si Nathan. at lahat ng masamang katangian mo! tatlong taon pa lang yan. si mommy kita o iyak pag gabi. Rinig ko siya iyak. pa no mo nalaman na ako yung daddy mo?” Napatingin siya sakin. tapos tulog na Kristof. “Korea pa kami. Lagi niya yun tinitingnan pag may moon na. mag kaugali. Parang manok! Mag-ina nga talaga sila ni Bianca.” Birthday? Kelan ba birthday ni ya? “Hinde mo alam birthday ko?” bumitaw siya sa yakap. pakiss si daddy. anong klase ba naman kasing tanong yun. pero napakatalino. magkasama. mapagmata.. “Birthday ko nung nomember gan ito” tapos ginawa niya yung 10 na sa kamay niya (yung pinakita ung daliri lol) “Nove mber 10 baby. “Pakita sakin lola picture mo! pati…” huma rap siya sat v. masungit. tapos kita ko may h awak siya..” [app a = daddy] TJ?! Pareho ng ugali? Bakit kaya kami naging magkapareho? Eh sila nga tong magkaugali...Nakatingin lang samin si Ryan at Mae.” “Hawak? Anong hawak niya?” “Picture mo pati siya. pewo hinde pa talaga ko tul og.. p areho daw tayo. pero muka pa rin siyang koreano.. “Kristof.

di ko alam bakit siya umiyak. ulitin mo yung sabi mo kay daddy.. “bakit?” “Hinde hinde.ha. ano ng sabi ni mommy bago siya umalis?” “Bawal ako mag Korean.” “Why?” “Kristof.” “Ahh.” “But that’s what I said. ok?” ..hinde ko alam yung palabas! Basta full yung alam ko !” “Full house..” Humarap sakin si Kristof. Ngayon.. don’t tell mommy na nakasa ma mo ako ha?” “Wae?” [why] Ha? Anong weh? San niya natutunan yun? “MAAAEEE!! SI KRISTOF KUNG ANOANO PINAGSASABI!!” Tumakbo papunta sa may living room si Mae.... “Kristof.” >_< humarap sakin si Mae “bakit daw. Ok? Ako na magsasabi.” “ahh. Sinusubaybayan niya yun eh. pewo nakakatawa naman yung palabas.” “Very good. Oo yun nga. sabihin mo ulit yung sinabi mo kanina kay daddy.. isusu rprise natin si mommy. Ok. WHY. *flashback* “Para kang yung lalaki dun sa full house!! Palaging sinasabihan ng bird brain yung babae! N akahanap ka na ng katapat mo oh!” *end of flashback* “Baby.ha.” Sabi ni Mae Full house.“Minsan kita ko siya.? yun ata yung pinapanood niya nung bumalik s iya sa alabang eh. Full.. kasi baby. naiinis na si ninang. nood tv..

dinala ko s iya sa Conti’s kung saan yung lugar na inamin sakin ni Bianca. kung gaano ki ta kamahal.” Nag smile yung babae tapos kumuka ng cake sa ref. Bianca. yung mango tart.. Habang namimili kami ng cake na bibilhin may tinuro kaagad siya “Dadd y daddy! Looky looky! I want that one!!” “Mango tart?” nag nod siya habang naka tingin parin dun sa cake.. kahit isang ‘I love you’ hinde mo pa naririnig sakin. Ex cited na kasi kainin yung cake. Tuwang tuwa si Kristof nung nakita niya yung mga cake... mamahalin mo uli ako. na may anak kami.. Si Kristof tuwang tuwa... gaya nung pagmamahal mo sakin dati. may dala kaming pasalubong sa kanila. nagpadala raw ako nito dati.. Umuwi kami kela Ryan pagtapos kumain at bumili ng cake.? Ryan’s POV “Ry. pag sinabi ko na b a yun sayo.aayusin ata niya yung annulment paper nila ni Dylan... Alam niya rin yun? mag ama nga kami. kasi para kaming triple ts.“Ok!” Maghapon ko nakasama si Kristof. pag lumuhod ba ako sa tapat mo babalik ka muli sakin? Hindi ko pa nasasabi kung gaano ka kahalaga sa akin.. para ibalot. Sana nandito si Bianca. para kumpleto na kami. gusto kong gawing special itong lugar na to. ok lang ba?” . magkakaugali at mababaw.kelan kaya yun? baka naman si Nath an lang yun. tutal may kwarto pa naman daw sila dun. siguro si Bianca rin n ag pakain sa kanya niyan. Bumalik ako sa bahay nila Ryan para hiramin si Kristof.. “Miss. umuwi ako ng bahay para kumuha ng da mit at pera.. siyempre. sabi niya.. gusto kong burahin yung pangit na nangyari samin ni Bianca dito. iiwan ni Bianx dito si Kristof ha? Busy kasi siya. sinabi nila Mae na doon na lang rin ako matul og. Ang saya siguro ng pamilya naming pag magkakasama kami.

may dala siyang auto eh. pag nagkaanak ako tapos hinde o pa nakiki ta ng tatlong taon. nenerbyosin din. Ano ka ba!” Iiwan daw ni Bianca dito si Kristof.“Oo naman. To: Dylan Dylan. tatawagin ko lang sila... siya lang ba pumunta dito?” “Oo.. siguro hinde niya pa nababasa. After 15 mins “Ryan!” Lu mabas kaagad ako ng bahay. kahit naman ako. nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kris tof. Ok lang yan Dylan. sasabihin ko kaya kay D ylan? Ang tagal narin niyang nag hahanap kela Bianca eh. ayoko.. Mahilig mangulat! “Iniwan muna siya ni Bianca di to bukas na raw niya babalikan. may aayusin daw kasi sila ni Nathan. Si Dylan talaga oo. para makilala mo na siya. sigur o kay Nathan yun.” . mabait na bata tong si Kristof.. Halata ng kinakabahan siya.” ngumit lang siya bilang sagot. Tumalikod ako kay Dylan at naglakad papunta ng kwarto kung nasaan sila Mae at Kristof. “D ito ka lang.” Nag nod siya at sumunod sakin papasok. Hinde siya nagreply.. “Mae.. kaya pala hinde siya nag reply kasi nagmaneho kaagad papunta dito. tara labas mo si Kristof. para makasama na niya kahit saglit lang. tara na. naiinip na rin daw kasi yung bata. Hindi ko kayang mawala pa uli t siya sakin. teka. siguro ngayon na yung taang panahon para makita na niya si Kristof. hindi na ako makikipag cooperate dun. kung gusto mong makita anak mo pmunta ka d2 sa bhay nga yn na... Siyempre hinde ko alam kung tatanggapin ba ako nung bata oh hinde.. Tara pasok na tayo. nandito si Dylan. tata nggapin ka niya.” Napayuko siya sa sinabi ko “Ha.. Yung annulm ent niyo ata iyon..

labas tayo. nagulat din ako. pero once na na timingan mo yung pagiging sensitive niya. Sumunod sila sakin palabas ng kwarto. ma pagmata. gwapo. Malas lang nakuha niya pagiging mayaban g at mapagmata. pero masasakit kasi yun g nasabi ni Dylan. Tingnan mo ang tagal na pala niyang alam itsura ni Dylan. Dapat kahit papaano pakinggan naman yung side nung mga lalaki. Dinala ni Dylan si Kristof sa phase 1 (lugar sa bf pqu e) para mag dinner. pumayag naman kami kasi quality time nga naman nila yun. oo minsan manhid siya. Mag-ama yun eh. ang galing! Mixture na mixture ng dalaw a. pero pinag halong Dylan at Bianca talaga t ong batang to. magalang. mixture talaga ng dalawa. masiyahin. “Mae. Lalo na si Kristof.” nilapitan ko si Kristof. Kung ano ano na pinag sasasabi kay Dylan. akalain mo bang pinalabas na sinungaling si Bianca!” “Bob0 rin ka si tong si Dylan eh. tamad. magalang.. mahilig mag jump sa conclusions. kahit na ngayon lang sila nagkakilala. masungit. . So ang mga nakuha niya ka y Bianca ay: mabait. si Bianca kasi minsan sensitive yan eh. sa t ingin mo mag kakaayos pa si Bianca at Dylan?” “Sa mga nangyari? Ewan ko. matalino. matangkad. Kay Dyla n naman ay: matalino. mayabang. may bi sita tayo sa labas! Gusto ka makilala. Hinde mo maintindihan eh. pansin mo.. Ang hirap talaga sa mga babae.” “OO!! ISA PA YUNG LINTEK NA BISUGO NA YUN! NAKOOO!! SARAP SABUNUTAN!” . nasa uso nila yung isa’t isa. Nagulat kami pareho ni Mae nung sinabi ni Kristof na ‘pero dito daddy ko eh’ siguro nakahinga ng maluwag si Dy lan dun.. mapagmata. matangkad. masiyahin. mayabang. nagkasundo sila kaagad noh?” “Siyempre. sobra kung mahurt.“Pano niya nalaman?” “Tara na lang.” “Oo nga eh. mabait. magalang? So basically. gwapo. sweet. sana pinakinggan muna si Bianca bago nakinig kay Steffi.” Nagsmile lang sakin si Kristof tapos tumay o.. masungit. tamad pati ung looks. Si Kristof parang si Bianca. ^_^v Dito na naming pinatulog si Dylan para makasama niya pa ng matagal tagal si Kristof. sweet?. nako. “Kristof. Si Mae nag simula na naman yung bibig. hinde naman lahat ng lalaki sinungaling eh. Perfect combination ba? Hmm.

Hinde ko na maalala kung saan ko naitago y un eh... yung…” “Ano yun?” “Yung.. pero may copy ako nun. nako! Naaalala ko tong part na to.. nakasabit dun.” “SIRA! HINDE PA! kelangan lang natin ipahanap kay Dylan yun at siya mismo mag bigay kay Bianca!” “Sige. hinalungkat ko yung buong kwarto ko. pero kasi mahal nila yung isa’t isa. Ngayon ang kelangan nating gawin ay pagayusin yung d alawa. well isa na rin yun. forever and ever babe! Yung vow niya kay Bianca!!!” “Yun? ano m ron?” “Kelangan natin yun mahanap at kelangan ibigay ni Dylan yun kay Bianca! for su re lalambot puso niya dun!” Aahhh! Tama! Mababaw lang na tao si Bianca. diba? Chapter 16 Dylan’s POV Bago ako umalis ng bahay nila Ryan pinaalala nila ulit sakin yung vow na ginawa ko kay Bianca 3 years ago. “Kaya lang broken vow eh. hay aan na ang natin si Steffi. ang to th ink na grabe yung mga binitawan ni Dylan sa sulat na yun ay este vow niya pala y un.. hinde dahil may ana k sila eh. impusib leng mawala yun . parang yung last season! Jusko ang hirap hirap utoin ni Dylan nun oh! Ay teka! naaalala ko may sinusulat siya nun e h. pag balik sabihin natin. Pagdating ko sa qc..Eto na naman po si Mae. alam mo. Sasabog na ulit yung ulo niya sa galit! “Hun. Masyadong malaki.. alam kong nandito lang yun..” Eepekto ka ya yung plano ni Mae? Eh pano kung hinde niya basahin? Ano na ang mangyayari? Br oken vow na nga ba? Sana naman..” “Oo. hind e naman pwede na yun na lang yung ibigay ko noh. magkaayos na silang dalawa.. nasa kwarto ni bianca sa QC...

. papanagutan niya raw yung bata. pero sana mag work.. ngayon pa ba ako susuko? Si Alex.. Sustento? Para saan? Hinde naman niya anak to eh. Si ya ang ama nitong dinadala ko. Mahal na mahal ko siya.” Tumingin siya kay Nathan. Siya daw bahala. .. Tama lang na pumunta na lang ako sa states.. una ko pa lang siyang nakita. at naupo. Sinulat ko ulit sa isang papel yu ng ginawa ko. Sakto nakita ko sila ni Bianca papasok ng hotel. Pero hinde ko talaga kayang maw ala sakin si Dylan. alam ko. Ang sabi niya suportahan naman daw niya yung pagbubuntis ko. take over ko na lang yung busines s ni daddy dun. oo ma sama na ko kung masama! Mali yung ginawa ko sa kanila ni Bianca. siguro. Hinde.. Sana ngayon. dapat hindi ako humadlang sa pagmamahalan nila. sabi niya sakin. mag bibigay daw siya ng sustento. nakita ko na rin yung hinahanap ko.” Naglakad siya papunta sa lounge. mabasa na niya to. Tama si Nathan.. 3 months na rin to. Dahil ang gusto ko lan g makapiling sa habang buhay ay si Dylan.... Hinarang ko sila. per o ngayon hindi ko siya pupwedeng pakawalan pa. lahat gagawin ko para lang iwa nan na niya ng tuluyan si Dylan. Kaya lahat kaya kong gawin para lang s a kanya. pero wala daw siya. Hinanap ko siya . yun naman talaga ang plano namin. at kung hindi niya pa rin to tatanggapin. Pumunta ako sa hotel kung san nakita ko dati si Nathan. pero wala akong magawa. sobrang gusto ko na siya.hindi ko alam kung ma g wowork yung plano nila. . ang panget naman kung i bibigay ko sa kanya ng ganun ganun na lang. “Kelangan kita makausap. hinde ako pumayag. ang layo na masyado ng narrating ko.. Steffi’s POV Malaki na masyado mga naging kasalanan k okay Dylan. bago pa kami ikasal eh .. nakipag hiawalay siya sakin. mauna ka na. alam kong baliw na ang tingin niyo sakin. Importante.. Hinde ako papayag. tutal.. pero kelangan ko siya.. “Sige. Pe ro kung ayaw na niya talaga. After 15 minutes. kelangan ko talagang makausap si Bianca.dito. pano ba naman kasi scratch paper lang yun. hinde siya pupwedeng mawala sa piling ko.

hiniwalayan ni ya ako.. at alam mong ikakasal kami. buong buhay ko nga yon lang ako lumuhod..” Aalis na sila? ibig sabihin hinde na sila mag kakabalikan ni Dylan? Akin na siya! “Kelan? Sure na ba yan.. Hinde naniwala saki n si Dylan.. Hinde na mag babag o isip ko. Ngayon. kabayaran yan sa mga pina g gagagawa mo! alam mo ba kung gaano kahirap magpalaki ng anak ng walang ama!? A lam mo ba kung gano kasakit sakin tuwing hinahanap ng anak ko yung daddy niya?! Ha? HINDE.. “W ag ka sanang magisip na naniniwala ako sa drama mo. kitang kita sa mga mata niya na nasasaktan siya. Bianca isipin mo naman si Nathan.. kahit anong mangyari aalis na kami ni Kristof . nandun ka. si Kristof. at si Dylan yung ama. wala akong nakikitang biro sa mukha niya. Hinde na mahalaga sakin yung nararamdaman ng iba.” Umiwas ng tingin sakin si Bia nca. Pagod na ako. hinde na rin naman naming kelangan pang magstay dito kasi wala na rin bias kasal namin. wag na kayong ma gpakita pa kay Dylan. oh sadyang tanga lang ako kasi nagpaloko ako sayo. kahit lumuhod ako gagawin ko. Alam mo nung umpisa pa lang nagtataka na ako eh.“Tungkol saan na naman? Sa mga kasinungalingan mo? pwede ba. para lang hinde mawala sakin si Dylan. eh ako. kasi alam na niya yung totoo. Siya lang ang kelangan kong ... “Please. Nagawa mo namang bu hayin yung anak mo ng tatlong taon ng wala si Dylan eh.. “Please. hahayaan mo bang mangyari sa kapatid ng anak mo yun? plea se.” “Ayoko na balik an yung nakaraan..” Seryoso siya. gagawin ko lahat. sawang sawa na ko. Buntis ako. Effective pala pag aarte ko eh. tama na .” “Dapat lang naman na iwanan ka ni Dylan eh. dapat mag saya kana eh..” “Kaya nga eh..?” “Oo. kung nung party pa lang sa bahay namin dati. nag mamakaawa ako. kahit ngayon lang. pano mo naatim na maloko ako. nagtagumpay ka..” “Tumayo ka nga dyan. Lalayo na kami sa buhay ni Dylan. Hinde ko alam kung bakit hinde ako nagduda nun eh. Walang kapatida ang anak ko.. please. bravo. Wala na lang talaga akong pa ke ngayon.” Lumuhod ako sa tapat ni Bianca. lumayo na kayo ng tuluyan. Ayaw niyang makipag cooperate dun sa annulment namin. Pati hinde mo na kelangan gawin yan eh. puso ko nam an susundin ko. Ikaw pinaniwalaan niya.

From: Mae Lee Ok.. sbhn mo mgkta kme sa Vivere Suite. Bianca’s POV Feb 13 na. Nagbago na n ga ako ng number eh. kht para samin na lng ni Ry. Ewan ko ba. pag bgyan mo na. Ngayon. Isang buwan at mahigit na ang nakalipas simula nung nakausap ko si Steffi. tuwing sinusundo ko si ya pag nang gagaling siya kela Ryan. walang kasama s a kwarto yung anak ko. Eto talagang si Mae.atupagin. Lumuhod siya kung gusto niya. mauuna na ako. solo ko na si Dylan at wala ng makakapigil pa don. Wala na a kong pakialam. Buntis siya. maging mahirap para sa kanila ang mapalayo kay Kristof. kung ayaw niyang tanggapin si Kr istof. pls. ayoko maniwala.. Ang alam ko lang is. Napapamahal na saka nila si Kristof. Masaya daw. 1 new message From: Mae Lee Bianx. Hinde na kami magkakabalikan pa.vday naman e. Ang hindi ko lang maintindihan. kung wala ka ng kelangan sakin. si Kristof naman laging masay a. Bastos rin pala siya kung magsalita. dami raw toys na binibigay. lagi na lang siyang nag papaiwan kela ninang Mae niya. pero bakit siya luluhod sa tapat ko? palabas niy a na naman? Pero wala na akong pakialam.” Tumayo siya at nag lakad papalayo saakin. at si D ylan yung ama. Oo nga.. Gusto niya daw dun. . Siguro kinukulit pa rin sila ni Dylan. Hindi ko na rin naiisip si Dylan. To: Mae Lee Cge. ang dami niyang laruan. 7pm sha rp.. Pero wala na akong paki doon. ano yun g sinabi niyang 'alam na niya yung totoo' alin na siya yung tatay ni Kristof? Hu li na ang lahat. gusto ka makita ni Dylan bukas. tnx tlga. baka pag umalis kami sa susunod na buwan. pwes ayoko na siya tanggapin pa.

Feb 14 nga pala ang v alentine’s day.... eh nakapag Oo na ko kay Dylan eh. natatakot ako na baka hinde ko na magawa pang umalis ng bansa. anong meron ba bukas? Bakit bigla na lang nagayang makipag kita tong si D ylan. gaano ba to kaimportante? “Bianx? You ok? So where do you wanna go tomorrow ?” tumabi siya sakin tapos hinug niya ako. Feb 14... ayoko ng makita pa siya. pangalawang v-day pa lang naming to. mag didinner kami. after 3 years. ok lang . So you wanna have dinner with me so mewhere?” VALENTINE’S DAY?! Ano ba to! Para akong taga bundok... . yung sa annulment. Dylan. “Ano bang meron bukas at kelangan umalis ako ng bahay?” “It’s valentine’s day tomorrow... Dylan’s POV Nabading ako. grabe.. dinner. for sure lunch yan or afternoon.. “Okay.. sinabi k okay Mae na magkita kami bukas ni Dylan.. tama na. eh si Nathan nag aayang kumain sa labas. kelangan daw niya akong makausap.” “Ha.” nag smilesiya sakin tapos kiniss niya ako sa cheek.. “Ha. kahit malayuan lang.Bukas. masyado na akong nasasaktan eh. hinde eh.” “Regarding naman saan?” “Ha. nakalimutan ko pa! pano na to. pinapahirapan mo lang ako l alo.” “Okay. pag nakita ko ulit siya. Ano kayang paguusa pan namin? Yung kay Steffi? Oh baka naman yung annulment lang. yung tipong...” I lied..... dinner naman tayo eh .. kung san makikita ko siya. hinde k o kayang sabihin kay Bianca na alam ko na yung lahat. nakapag move on na ko eh.. baby. so sige. dito lang ako.. Sa totoo lang wala akog clue eh.....

pumayag siyangmak ipag kita para lang pagusapan ung annulment? Hinde naman yun yung ipinunta ko di to eh. Tahimik lang kaming dalawa. “Bakit mo nga pala ko gusto makausap? Tungkol saan ba? Uhm. gagawin ko lahat para paniwalaan niya ako.” n agsmile ako “Happy Valentine’s day rin.” “Pangalan mo yun diba? Sanay ka na dapat.. kitang kita mo lahat sa baba. pero hindi lang ako sanay na Dylan ang tawag mo sak in eh. inintay ko siya sa may lobb y ng hotel. yun ang akala niya.. righ t? February 14 6:45 ako nakarating sa Vivere Suites. tinatawagan ka naming pero-“Dylan. umupo na kami sa may labas. wala naman. Kanina.?” “Bakit may mali ba?” “Ha... at alam daw ni Bianca na ako yung ama ng dinadala niyang bat a. hinde ka sumasagot sa mga tawag ng attorney naming. Tatawagan niya kasi ako sa cellphone eh tapos papapuntahin ako dun. “Tara. Miss n a raw niya ako and stuff. Anyway. May problema ba? Anong nangyari?” So.. Nakaorder na kami at lahat lahat..” Nag smile lang ulit siya. Mala mig dun at maganda ang view.Natatakot ako na baka sabihin niya lang sakin ‘so. Sabi niya rin sakin na hinde maniniwala sakin si Bianca.. Hinde ako yung naka buntis kay Steffi.. nilapitan ko siya tapos ngumiti ako. . Saktong 7:00 pm dumating siya. Nag makaawa siya sakin na wag ko daw siyang iwanan kasi nakau sap niya si Bianca.. akyat na tayo.’ Ayoko ng ganun.” nag smile rin siya. sign na yun hi ndi ba? Pagdating naming sa top floor ng hotel. maniniwala naman siya sakin eh. ano ngayon? Wala na akong paki. nagsmile rin siya. Perfect.. nalaman ko rin yung totoo. “Happy Valentine’s day nga pala. nakakasama ko rin si Kristof ‘secretly’ tuwing natutulog siya kela Ryan. Dylan.

nagkamali ako eh. “bayad ko to.” Tapos tumakbo ako papalabas. nagmamakaawa siya sakin na wag ko siyang iwanan. “Bianx. tinatanggihan mo lahat ng kasalan an mo! kelan ka ba titino ha?! alam mo. s abihin mo sa kanya na wag siyang mag alala. Nakita ko y ung elevator nasa 8th floor na. exhale.” “Ah.” Mangyay ari? Ano ba pinag usapan nila? Diba yung pagbubuntis lang ni Steffi? “Nasabi rin n iya sayo na buntis siya. pero hindi ko na nakayanan “Nasabi niya yun sayo hindi ba?” “…” “Oo?” .. Ginamit ko yung isang elevator at nagmadali.... . “Nasabi kasi sakin ni Steffi na nakausap ka raw niya. “Sinabi niya rin sayo na ako yung tatay diba. nahihirapan na akong makalabas sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” Tumayo s iya at nag lakad papalabas ng Skyline. akala ko kasi y un yung gusto mong pagusapan eh.” “Ma’am..” “Oo nga. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plato. Hinde ko siya nabuntis. Tungkol saan ba kasi?” Eto na.” Wrong timing. dinedeny mo. Mal as. Elevator lang to hinde escalator.. siguro dapat matagal p a lang hinde na ako pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon. inhale.” sumubo siya ng pagkain. sasabihin ko na. sir..?” nag nod s iya. eto na po yung order niyo.. hinde ako yung tatay nun. tuloy pa rin yung mangyayari.. Lumapit ako sa may cashier at inabot yung pera.... “Lahat na lang. Kumai n muna kami ni Bianca. .“Pwede bang wag na muna natin pagusapan yung annulment na yan. sainyo na yung sukli.

” pinull niya yung kamay niya at nagsimulang mag lakad.” yun na ang magi c word. ayaw na niya. “kung pinahalagaan mo talaga yu ng kasal natin.. kay a hinawakan ko na yung sulat. please! Kahit ngayon lang. dun ko na sila kakalimutan. tumakbo ako kaagad papalapit kay Bianca. Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan. “Dylan please. kahit kelan.. na alam kong ako talaga yung tatay.” huminto siya at naglakad ako papalapit sa kanya.. “Makinig ka naman sakin oh!! Alam kong nagkamali ako. “Kahit yan na la ng ang basahin mo..kalimutan na lang daw naming yung isa’t isa. hinde mo na ko makikita pa. dun na ko titira." kinuha ko sa may wallet ko yung env elope at inabot sa kamay niya. kahit kelan. na nag kikita at nakakasama ko na siya. Tigilan mo na ako....Pag dating ko sa lobby. Hinde ko alam kung bakit hindi ko sinabi yung tungkol kay Kristo f. “Bianx ... dun na ko mag momove on. Hinawakan ko yu ng kamay niya.... gusto kong mabasa mo to. .. Binalik niya sakin yung sulat.... Nat akot ako masyado. promise ko sayo. hinde mo na ko mak ikita pa. promise ko sayo.... At hinawakan niya ito...” “Ang kapal mo rin noh? Sakin ba nakinig ka?! PINAKINGGAN MO BA AKO?! magi sip isip ka nga... hindi ko siya magawang tanggihan. na daddy na yung tawag sakin ni Kristof..” hinawakan niya yung kamay ko at nilag sa palad ko yung e nvelope. Same date ng graduation ko.. Kalimutan na lang natin yung isa’t isa. baka tuluyan silang lumayo sakin. “Pupunta na ako ng State s....” i nabot ko ulit yung sulat sa kanya... seryoso na masyado mukha niya. Pero sa kanya na mismo nan ggaling na ayaw na niya.” Tumalikod ako at nag lakad pap alayo sa kanya... Chapet 17 Bianca’s POV “Kahit yan na lang ang basahin mo. na alam ko na na may anak kami. pupunta na ako ng America . ayo ko na..

Madalas talaga ako lang nandito sa kwarto. alam niyo na na YUN NA YON. dapat sila magkasama ngayon. nakalimutan kong susunduin ko pala si Kristof kela Mae. hin di ko nap ala dapat isipin pa si Dylan. sosolohin ko na lang yung sakit.. Pag karating ko dun..” Hinde ko alam kung bakit sumakit yung puso ko nung sinabi niyang pupunta na siya ng stat es. alam kong makikita lang ako ni Nathan at ni K ristof na nalulungkot..... ilang linggo na akong hinde makapag isip ng maayos.. Ng makarating ako sa hotel.“Pupunta na ako ng States.. Tama na yung ako lang yung nakakaramdam ng lungkot. “I missed you mommy!!! Kristof di na iwan mommy ng tagal! Sowee. Pinapanood ko lang si Dylan mag lakad papalayo sa akin. nagiisip. hindi na k o mahihirapan pa. It’s over.. February 28 na. Pagod na rin siguro siya. nagayos at dumeretso na kela Mae. malabong malabo. pagod na rin naman ako eh. Naligo ako.. For short. aalis na siya... hindi na ko masasaktan. ayoko yung feeling . nag iisa. he’s gone. at ayokong mangyari yun. makakain at makakilos. dapat sila yung naglalaro ni Kristof dyan eh.” . yung tipong. si Kristof naman nag stay ng 1 linggo kela Ryan.. 4:30 pm na. ayoko na mangdamay pa ng iba. Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan.. pero bakit ngayon ang sakit sakit ng puso ko.. parang ang daming tumutusok na needles. eto na yung last day ng feb. hindi mapakali. malabong magkasalubong ulit yung landas na ming. Eto na ata yung pinaka MASAYANG valentine’s day sa buong buhay ko.. siguro eto na yung sina sabi nilang ‘silent goodbye’ yung tipong tatalikod ka na lang sa taong mahal mo tapo s hindi ka lilingon.. ok na yun.. aalis na ko. ayokong mag alala pa sila sa aki n. nakita k o si Kristof at si Ryan nag lalaro sa may garahe.. hindi siya lumilingon .. coast to coast ang America at Korea. Buti na lang at naging busy si Nathan sa hotel. ayoko pang bumaba. Bumaba na ako ng kotse at kumatok sa gate “Umma!! Tito Ry an open the gate!!!! I wanna lab lab mommy!!!” Binuksan na ni Ryan yung gate at si Kristof sinalubong ako ng hug. diba dapat nga maging masaya ako? kasi magkakakalimutan na kami. Naisip ko na naman si Dylan....

” Nag nod siya tapos nag smile. Hinde sa masama akong magulang. ganun l ang talaga. “Umma! I will say bye to ninang!” Tumakbo papasok ng baha y si Kristof... “Umma.” “Anak kay Steffi.” “Alam mo na rin yung states.. pasensya na kung naging magulo si Kristof ha .. “Ry. hayaan na lang natin yun. baka sinasabi niyang parang mom and dad niya sila Mae. hinde mo pa alam yu-“Alam ko na.?” “Oo. pati mabait na bata yun. what if makita p a kami ni Dylan diba? mahirap na. hindi rin niya ala m yung pangalan nung daddy niya.” “Bye tito!” hinug tapos kiniss niya si Ryan. Hinde ko siya pwedeng isama kung saan saan na lang. hinde niya . Pag labas ni Kristof umalis na kami.. im hungry. Pumasok na ko ng kotse. hindi kayo nag date?” “Dinner lang naman yun eh. nag enjoy ka ba?” bumitaw na si Kristof “Mm-hmm. “Nako Ryan. Impusible kasing makasama niy a sarili niyang daddy. “say bye na to tito Ryan.” Iniwan ko si Kristof sa kwarto. pero. naging panget lang kasi pag hihiwalay namin ni Dylan eh..hiwalay kayo? Ak ala ko ba nag date kayo nung v-day?” umiling ako “So.“Ok lang baby. Pati pupunta na rin nam an siya ng States eh. Si ge mauuna na kami. Kelan ba siya titino? Lahat ng responsibilidad niya tinatalikuran n a niya eh. Hinde naman niya alam itsura ni Dylan.” Humarap ako kay Kristof. paki sabi na lang kay Mae thank you..” “Nag. ibang klase na kasi eh. pati yung anak niya kay Steffi di nedeny niya.” “Sige. ata. Dumiretso na kam i sa kwarto namin sa hotel. Pati pinag bawalan ko sila Mae at Ryan na pagharapin yung dalawa. Tito Ryan and ninang M ae ingatan Kristof! They were bait to me.. like mommy and daddy!” Daddy? Ahh.. bibili lang ako ng food ok? dito ka lang.

. Steffi daw ba? Ano na naman tungkol sa kany a? “Steffi? Ano pinapunta ka niya dito para sabihin na ituloy yung pag alis ko? oo itutuloy ko yun... Pero hindi ko talaga matandaan kung sino siya...” nag bow ako tapos tumalikod a t nagsisimula ng maglakad “Kelangan kita makausap. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plat o.” “Hinde. Bumaba ako pata tumawid at bumili ng makakain sa mcdo.” “Hinde yun..?” . tungkol kay Steffi.. nagmamakaawa siya sakin na wag ko s iyang iwanan. yung anak ko kasi mag isa sa kwarto eh.? *flashback* “Bianx. sabihin mo sa kanya na wag na siyang mag alala. dinedeny mo. ako yung n akadisgrasya. ok ka lang ba?” “Hin-hindi ba talaga siya yung tatay. mali yung ginawa ko.” “Oo nga. h inde niya ba nasabi sa iyo?” hindi si Dylan yung tatay.” Familiar nga y ung mukha niya. nasab i niya siguro sayo na buntis siya. nahihirapan na akong makalaba s sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” *end of flashback* Nasiga wan ko siya. “Bianca. importante lang.. Pag balik ko ma y humarang sakin na lalaki. tinatanggihan mo lahat ng kasalanan mo! kelan ka b a titino ha?! alam mo.. Hinde ko siya nabuntis.. sige Alex ma una na ko... hinde ako yung tatay nun.. “Lahat na lang. “Ahh.. Ako nga pala si Alex. Sinabi ko na to kay Dylan two weeks ago ata? Oh baka mahigit pa. hindi ko siya pinaniwalaan. at si Dylan yung ama. alam kong hindi mo na ako natatandaan. mali.” Napahinto ako sa pag lalakad. nagkamali ako eh. “Bianca. pero nagkita na tayo nung party niyo 3 years ago. at hinde siya basta basta nag papapasok ng kung s ino sino.. siguro dapat matagal pa lang hinde na a ko pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon.magagawang pag alalahanin ako.

Nalaman ko rin nun na...? Pero huli na ang lahat. aalis na siya papuntang states. dun na muna ako sa kwarto. tinamad akong mag luto eh. ako naman pupunta na ng Korea. pano mo nga pala nalaman na nandito ako?” “Kay Steffi.. madami akong nasabing hindi dapat. Sige. at ayoko rin masaktan si Nathan. kelangan ko mag pahinga. kain na kayo. Pumas ok si Nathan sa kwarto ko. Sige. salamat sa effort.... Kasi ako lang ang kelangan mailto ngayon. .. ayaw niyang bumaba. mauna na ako... hiniwalayan na niya si Steffi. graduation na namin bukas .. si Steffi yung nagsabi sakin na ako yung ama nung bata . kasama ko siya.Umiling siya.. sorry.” ngumiti siya tapos kumaway sakin. so don’t be confuse d.. “Eto. Pa gpasok ko sa kwarto nakita ko si Nathan t si Kristof nag lalaro.. Sana makapunta ka. pero wala narin kasing m angyayari sa amin ni Dylan eh. suite kasi yung room naming. Habang naglalakad ako papunta sa elevator hinde ko mapakali. thank you ha.. pero hindi siya pumayag. hinde hinde... paano ko na lang mabbawi yun. sana tumawag ka na lang sakin kanina para nagpadala ako ng pagkain dito.. sana kahit mag usp na kayo.. Masyadong madami na yung mga nabitawan kong masasakit na salita. sige. “Bianx. Siguro nahihiya lang sa mga pinag gaga gawa niya... teka... “pasensya na kung pati kayo ni Dylan nadadamay.. Ngayon na nagsisink in sakin na ma syado akong naging masama kay Dylan." “Ha.” “Hindi mo n aman kelangan mag luto eh. nasigawan ko si Dylan. pero mukang natuwa pa siya nung nalaman niya yu ng katotohanan. sa mga nalilito. kaya lang nasa kotse siya. “ako talaga. “Ok ka lang ba?” tu mungo lang ako.” “Ah ganun ba...” yumuko si Alex.” “Hinde ok lang. nung una natat akot pa akong sabihin kay Dylan. Ano na lang ang gagawin ko? Ayoko na sirain yung plano niya sa pagpunta sa states.” “Ahh.. ok lang. Sinabi ko naman na pananagutan ko eh. ok ka lang ba talaga?” umupo siya sa .” Ok.

what if biglang hanapi nniya diba? kaya kong gampanan pero siy empre.. “Mahal naman kita eh.” bumitaw si Nathan “Sige bukas. pupuntahan natin siya. hinde ko alam ang sasabihin ko.” Naguiguilty ako kasi ang tagal na palang tinatago ni Nathan na alam niyang masmatimbang pa rin si Dylan sa puso ko.. Kausapin mo siya. gusto ko maging masaya ako. hindi mo ba inisip si Kristof? Kelangan niya ng daddy.mahal ko kasi kayo eh.” “Pero mas mahal mo si Dylan. “nasasaktan k a ba?” “…” “Bakit hindi mo siya pigilan.” “Pwede ka naman niya maging daddy diba? ayaw mo ba sa amin?” “Hinde naman sa ayaw.. gusto kong maging masaya nam an ako kahit papaano. pero n ahihiya ako na natutuwa.tabi ko.. buhay yung tunay niyang dad Bianx..” “Pero huli na ang lahat.. aalis na papuntang states si Dylan. ang kelangan niya ay yung tun ay niyang daddy. ayoko siyang iwanan pero hindi ko kayang mawala sakin si Dylan..pati gusto kasi kita maging ma saya.. ok? mga 12 para lunch break... “Nate. baka sa susunod na araw na l ang..” Bumangon ako at niyakap ko si Nathan.....” “Papayag ka kung babalik kami kay Dylan. Pero ngayon. pinipilit ko lang huwag isipi n yung totoo.... Ok?” “Wag na lang. At alam kong si Dylan pa rin yung mahal mo.?” “Paano ka? Ayaw kitang masaktan. naiintindihan kita. tapos iiwanan ka namin?” “Oo.” “Ok lang ako. Bianca.” Yumuko si Nathan. tayong tatlo nila Kristof. Chapter 18 ..

. Saktong 9 nakarat ing ako dito.. kaya nga ko aalis diba kasi. 1 pm pa fl ight ko. Baba ko na.. Siguro papapuntahin na niya ko ku ng saan gaganapin yung graduation ko. dun narealize ko yung mga nagawa ko sa kanya. hinde ko naman sinasadyang mangyari yu ng mga nangyari eh. Alam kong yung mga sinabi niya sakin si nasadya niya yun..Dylan’s POV Napagdesisyonan ko na na hinde na ako aatend ng graduation ceremony ko . nadala sa mga sinasabi ng iba. Hinde ako mapakali. Kumuha ako ng taxi at nagpahatid sa airport. kahit gaano kasakit gagaw in ko yun para lang maging masaya siya. Calling.... ngayon ko pa lang ineempake yung mga damit ko. tingin ako ng tingin sa ora. Ngay on alam ko na na dapat parehong side yung aalamin ko. alam kong galit siya." “Tatawagan ko na lang kayo pag nakaratin na ko dun. masyado akong nabigla. hinde yung isa lang yung p apakinggan ko...” "Dylan. ngayo n ko na planong pumunta ng states. ang hirap. Naka-off yung cell phone niya.” “HA?! Teka..” “Ha?? Bakit?? Ano ka ba!!” “Sorry.. ang tagal pa.. wag na kayong mag alala..... Mommy Tumatawag na si Mommy sakin. si Bianca pa rin ang naiisip ko. 8:00 am umali s na ko sa bahay. hinde ako na ako aattend... Gusto ko manigarilyo sa sobrang kaba pero naiisip ko si Bianca. “Anak bilisan mo! Pumunta ka na dito! Baka m atraffic ka pa!” “Ma. siguro kelangan ko na siya tawagan. kung gaano kasakit yung mga nas abi ko. ayaw n iya nga palang naninigarilyo ako.” Nag sinungaling ako. Bakit ba niya . ok? sige ma. Subscriber cannot be reached. si Bianca parin yung naiisip ko. nasaan ka ba? Magusap nga tayo ng h arap harapan!” “Nandito na ko sa airport na. Ano ba ito. 10:49 am na. nasa bahay pa ako sa qc.. magusap tayo ng maayos. kakalimutan ko na siya... Pero nung huli kong nakausap si Bianca hinde niya ko pinakinggan . pleas e..

” [Mommy. bogo ship oh yo. yung kaibigan ni Dylan sa Ateneo. kasi ngayon niya lang ulit siya nagbanggit tungkol s a daddy niya. . appa. Pumasok sa kwarto si Kristof.. Sige.. 11:50am na.. mauna na ako. nakakaranas ako ng hilo. Pero tinutulog ko na lang to. how can I forget!! Bianca’s POV Ngayong araw na to March 1. Lala means I love you...” y un yung palaging sinasabi sakin ni Bianca sa dulo ng mga text niya. I wa nna see daddy] Nagulat ako. graduation na namin bukas... nagigising ako ng 6 am tapos ang tulog ko 2am. ng gutom.. wala na ba talaga siyang balak buksa n to? Oh sadyang iniiwasan lang niya ko? 12:40 na. Ang tulog ko madalas 4 hours lang. palapit na ng palapit ung ora s ko. Hinde ko rin chinecheck cellphone ko. Lord. Nakakata wa. Ang laman na lang ng tiyan ko ay tubig.” *end of flashback* Naalala kong sinabi sakin ni Alex.. ano ba talagang kelangan kong g awin? “Many girls have come to you with a line that was untrue and you just passed them by” Yung babaeng katabi ko kumakanta ”And now your innocent to whim and their lies don't mean a thing why don't you let me drive. Oo. Sana makapunta ka. I don't need a diamond ring cause you prove your love to me when you say sweet and mellow la la la la la la la la la means i love you la la la la la la la la la means i love you.. ngayon wala akong tulog. *flashback* “Ah ganun ba. sana kahit ma g usp na kayo. A lam kong wala ni-isang text dun si Dylan.pinapatay to? Pano na lang kung emergency.. saktong 2 weeks na kong hinde kumakain ng maayos.. “Umma... bigyan niyo naman ako ng sign oh.” “Lalala.

. kela ngan ko ng tawagan sila Mommy. gusto Kristof mahug si daddy. dati naman pag kela ninang ako. lahat bago bigay daddy. please. nagk ikita sila.. pero graduation diba? Malamang sa bahay yun mag cecelebrate.... 6 new messages From: Mae Lee Time: 7:00 am Bianx! 8 yng start ng graduation ni Dylan! 12 or 1 yung celebration sa bhay nila..“Kristof.” “Si.? “Nakita mo na daddy m o?” “Eung. 12:56 pm na hassle! Bakit ang bilis naman ng oras! Anong oras kaya graduation nun? Binuksan ko na yung cellphone ko. I miss appa. Sa totoo lang hinde ko alam kung nasasaan siya eh.. tapos dun tulog..sige. .. alam niya.” tumabi sakin si Kristof sa may sofa “Pewo.. anong gagawin ko. Ngayon na. alam ni Dylan.. hinde ako maka pagisip ng maayos.” Nagkita na sila. hin de siya punta dun. tapos nung huli punta Kristof kela ninang. hinde siya tulog tabi Kristof... tara na.? pupuntahan ko ba siya dun? Ano na lang g agawin ko? “Kristof.. hinde pwede eh. .” tapos nilaro niiya yung hawak niya ng to. teka. bisita niya ko.” binihisan ko si Kri stof. ako naman naligo.. “mommy.. “Nate! Kelangan natin pumunta kela Dylan..” Pumunta kami sa parking lot at nagdrive na si Nathan papuntang al abang.. Pag kela ninang ako punta siya dun. tabi Kristof.. Etong toy oh! Bigay daddy.” Ano daw. Mabilisang ligo ang ginawa ko! kinuha ko yung bag susi a t cellphone ko. naligo ka na diba? Halika bibihisan kita.. naniniwala siya. Nagmadali kami ni Kristof bumaba ng hotel para puntahan si Natha n sa office niya.

pumunta ka na rin d2. asan si Dylan??” yumuko rin siya. “MAE! RYAN! ASAN SI DYLAN??” Napayuko silang dalawa. Buti na lang nakabukas yung gate at wala ng hassle. From: Mae Lee Time: 12:50 Bian ca. ngayon yung flight ni Dylan. Be there. ok? From: Kris Dy Time: 7:30 am Ate! Mlapit na mgstart. sa may _____ gaganapin ung grad. “Nate! Konting bilis! Please. Pero yung kay Mae yung pinak a makuha ung attention ko... Nakita ko si Mommy Kristy at lumapit sa kanya.” 1:27 pm na kasi Nasa village na kami. Ang daming msgs. Ngayon na daw yung flight ni Dylan papuntang states.From: Mommy Kristy Time: 7:05 am Bianca. “Mauna na ko!” Tumakbo ako pababa ng kotse at puma sk ng bahay. binilisan ni Nathan yung pag patakbo ng kotse... . d2 na kmi kela Dylan.. ni Dyl an. “Ma. d kba ppnt a? From: Kris Dy Time: 7:35 am Ate ppnta ka ba? From: Carla Gamboa Time: 12:30 B ianx.

oo nagalit ako. sa na pinakinggan niya muna yung mga sasabihin ko sa kanya.. na mahal ko siya. hinayaan ko yung pride ko .. mah al na mahal.. ok lang saki n lahat.? iniwan niya kami ni Kristof dito. wala ka raw.?” tumulo na mga luha ko “Sinubukan namin. “Pwede pa hiram muna nung kotse? May pupuntahan lang ako.” “Pag dating nun galing states ibilin na lang natin na tawagan ka niya. gagawin ko. nakapag pabook nap ala siya ng ticket at kanina niya lang samin sinabi na ngayon niya pala planong umalis..? hinde pa ba sapat si Kristof bilang pruweba kung gaano ko siya kamahal.” Nakita ko si Kristof at Nathan papalapit sakin... bakit ganito.. hinde lang ako kung hinde kami.. “Bianx.... wala na. kanina pang 1:00 yung flight niya.. lahat kami tinatawagan ka pero walang maka contact sayo. pat-Ano daw? 1:00 yung fligh?? Tumingin ako sa relo ko. kahit i wanan ko si Nathan pag sinabi niyang iwanan ko...“Hindi siya umattend ng graduation niya. Gusto kong sumigaw. nung nalaman kong buntis si Steffi.. Habang nasa d aan ako. 1:30 na.. Hinde niya akong hinayaan i-explain yung side ko.. kung saan kami dating nakatira ni Dylan. tama..... Kahit sa hotel tu mawag kami. hindi ko mapigilang umiyak...? tawagan ako? para ano pa. kanina pa nakalipag yungeroplanong sinasakyan niya. ang sakit.. wala na siya... magwala magalit.” Inabot niya sakin yung susi.. feeling ko pasan pasan ko na yu ng mundo. bak it ako yung nagsisise? Ano bang mali sa mga ginawa ko? kelangan ko ba talagang m asaktan ng ganito..... babalik naman yun eh. “Bakit hinde niyo ako tinawagan. ni lapitan ako ni Carla at Mae.. Pero bakit? Mali rin naman ako eh . basta ang gusto ko katabi ko siya. gusto kong sun tukin yung tiyan ni Steffi para mawala responsibilidad mo sa kanya..? hinde pa ba sapat na mahal na mahal ko siya... gagawin ko. hindi ko na mapigilang umiyak. pero nakapatay cellphone mo..? Nag-drive ako papu ntang quezon city. hindi ko siya pinakinggan.” Nagsmile lang ako ng pilit Babal ik.? iniwan niya ako. Kahit ilang beses ko pa ipamukha sa kanya na anak niya si Kristof hang gang sa maniwala siya.... Akala ko ba ayaw na niyang mahiwalay pa sakin? Pero bakit g anito.. Hinde rin namin alam eh.

Aba! Wala na ba a kong karapatang umuwi ng bahay ko? “Bakit?? Hindi ba dapat?” “Si Bianca??!” bakit nila t inatanong sakin si Bianca? hinde naman kami magkasama ah. La hat sila naka tingin parin sakin.. bakit ba sila nakatingin? Ano bang meron? Dahil ba nandito ako at hindi tumuloy sa states? Parang normal lang yun h a. wala akong pakialam kahit itaboy niya ako ng itaboy kasi babalik at babali k ako sa kanya. “BAKIT NANDITO KA?!” tanong sakin ni Ryan.. Lumuhod ako at niyakap siya. “manong sa ayala alabang. Nakarating ako ng bahay ng 45 minutes... yung inis. mali talaga ako.. kun g nasaan sila dapat nandun din ako. Siya at siya lang ang una at huling babaeng mamahalin ko ng gani to. “Appa. Mukhang may mga tao pa.” si Bianca daw ba?? Galing siya dito? “Asan na s iya?” . Pagapsok ko lahat sila napatingin sakin.. “APPA!!” tumakbo siya papunta sakin. M:“Anak. parang nakakita sila ng multo. Nandito si Bianca at Kristof. miss kita!” tapos kiniss niya ko sa cheek..” Nakita ko si K ristof na lumabas galing kusina. Bumaba na ako ng taxi at pumasok na ng bahay. pipilitin ko si Bianca na magbago ang isip n iya.” Mabilis ang biyahe. yung galit. galing si Bianca dito.. Ang wirdo. binuhat ko siya.. What happened to forever and ever babe. walang traffi c. ? Chapter 19 Dylan’s POV Napagdesisyunan ko ng hindi umalis.. Kumuha ako ng taxi.umiral. “Ewan ko.

don’t disappoint her. puntahan niyo na si Bianca... hayaan mo lang akong mahalin yung mag-ina ko. Carla... Kristo f. Aba. Bumaba ako ng kotse at naglakad sa tapat ng baha y. Please. kahit yung main door naka lock... walangya ka Dylan. Pag inintay mo ko. ang alam ni Bianca naka ali s ka na papuntang states kaya umalis na siya. Labby.. ngumiti pa siya sa mga sinabi ko ha! diba dapat eto na yung part na sasaspakin na niya ko kasi foul yung mga sinabi ko? “Hindi naman kita pina gbabawalan makasama sila eh. “Pare hinde pa huli lahat... samahan na namin kayo ni Kristof. sinusi an ko yung padlock at pumasok. int ayin mo ko dyan ha.?” “Sundan mo na siya. kinuha ko yung susi sa bag ko. kelan lang nag tatalo kam i ng parang . bakit ? Anong nangyayari? Ano bang meron? “Anong pinagsasasabi mo.. Vander ang umalis. parang kelan lang magkasama kami sa iisang bahay.. Parang outing. Tama na yung sakit na nararamdaman niya. dito nalang kami n i Papa Mar at Daddy mo. siguro nakatu log na yun sa eroplano. Binuksan ko yung pinto at pumasok.” Walang karapatan? Teka. Bianca’s POV 2:25 pm na. wala akong karapatan.. kanina pa. wag kang aalis. I was expecting him to be here.. ka hit hinde kami magkasama basta hayaan mo lang akong makita at mahalin siya. ako si Mae. Sakto van dala ni Ryan.” “Sige naanak. Nathan. Hinde naman ako makikipag kompitensya sayo eh.. wag mo na siyang sasaktan.... nakalock ito.” Lumapit sakin si Nathan. si gurado ako pumunta yun sa qc. tumingin tingin ako sa luga r. “Dylan. bakit mo ako iniwan dito. sana pasa yahin mo siya. Ayos buong tropa.. Van naman dala namin ni Mae eh. sasab ihin ko nalahat lahat ng nararamdaman ko.” Ngumi ti siya sakin.” sabi ni mommy.. Wala na nga talaga siya.” Lumapit sakin si R yan. promise..” “Wag kang mag-alala...“Umalis na. hindi pa kita pinapahintulutan umalis. Tara.

nakalagay pangalan ko dito. hindi man lang niya nabanggit na nabasa na niya ito. Dylan bakit mo kami iniwan... hinde ko ala m kung san niya kinuha ito pero ang tino nung kuha. Nakita ko dun yung sulat ko sa kanya dati. Nakita ko rin na may picture ako dun na solo.. envelope siya..bata pero ngayon. NOW PLAYING . p aulit ulit binabasa yung sulta niya. "Please. pero iba yung n akuha ko... uhl gee ma yo..” Binuk san ko ito at nakita ang isang sulat sa loob. labas tayo! Bilis!” hinila niya ak o papalabas.. Naba baliw na ko...” [uhl gee ma = don’t cry] Pinunasa n niya mga luha ko tapos niyakap niya ko. Umupo ako sa kama niya.. “Sulat ni Dylan to ha.... ano ba to... umiiyak.MISS YOU LIKE CRAZY . Kinuha ko yung unan niya at niyakap ko. read it here Habang binabasa ko it o. nakaframe ito naka patong sa may lamesa niya. 30 minutes akong ganun." “UMMA!” A no ba to. bakit hindi man lang niya sinabi sakin. pag tingin ko nasa sakanya na yung pin board ko. alam na rin niya siguro na siya si SY.. feeling ko tuloy nandito lang talaga siya.. hindi ko mapigilan yung luha ko tumulo. “Umma!! Uhl gee ma. pag tingin ko may lalaking nakatayo.. binuksan ko yung bag ko para kunin yung panyo ko.. may Kristof na kami. “Mommy. make him come back home.. binuksan ko yung k warto niya. finifeel ko yung presence niya.... “UMMA!” Lumingon ako tapos nakita ko si Kristof nakatayo s a may pintuan. hinde naman pwedeng sumakay sa likod ng kotse yan.. naka dikit na yung amoy niya dito.. paano naman makakapunta si Kristof dito eh ini wan ko siya sa alabang. Hindi ko na mapi gilang umiyak... nabasa na pala niya. ngayon wala na siya.. now I’m hearing things.

. kahit wala talaga tayong anak.....” Tinanggal niya ulit yung hug at humarap sakin.... nandito nga siya.. hinde kita kaya ng mawala.. hinde mo na ako iwanan. “Bianx. nararamdaman ko siya. lalo na pag hinde kita nakikita.. pero nung dumating si Kristof sa b uhay ko. let’s make it real this time. hinde nga ako nag i ilusyon.matagal ko na to dapat na sinabi pero wala akong lakas pero ngayon kelangan ko na tong masabi sayo. hindi k o mapigilang maluha. “Nung unang beses mong sinab i sakin na mahal mo ko. sayo a t kay Kristof lang umiikot mundo ko.” “Hm?” “Can we start forever now. mahal na mahal kita. ipinikit ko yung mga mata ko tapos idinilat ulit...... my love for you is bigger t han all the universe combined. sa sobrang pag mamahal ko sayo nasasak tan na ko. may Kristof man o wala..” Niyakap niya ulit ako. hinde ako makagalaw..Si Dylan. sana maintindihan mo yun... and then he . I love you so much. kasi pag wala ka..” lumapit siya sakin at niyakap ako... nagiging iyakin na ko masyado. nag sisise ako kung bakit binaliwala ko yun. dahil carbon copy mo siya eh. parehong par eho kayo. feeling ko sasabog na yung puso ko pag hi ndi ko pa sinabi sayo yung tunay kong nararamdaman.. totoo nga siya. ngayon.... “May sasabihin ako sa yo.” Nasabi niya na rin sakin na mahal niya ako.?” “I’d love to t please. “Labby. hm?” “I love you... sana ngayo ng alam mo ng mahal kita. mamahalin pa rin kita.” “Ako rin.. yakap yakap ko.” tapos niyakap ko s iya. parang walang saysay na rin buhay ko. “Dy…Dy. bigla akong naging masaya.” Bumitaw siya sa yakap niya sakin at tiningnan ako sa mga mata “I love you... hinde ko kayang mabuhay ng w ala ka...Tofer.” “I love you too. hinde ako makapaniwala na nandito siya..

Vander.. Tinaas ni Tof er yung belo.. Sinunod naman niya yung gusto ko kah it gaano kainit!. ang saya ko. kitang kita ko si Tofer. Naglakad ako papunta sa may altar. “Bianca! mag sstart na! labas na tayo!” Lumabas na kami ni Carla at M ae sa isang room sa church. ang gwapo niya. tapos nag smile sakin. mas dumami yung guest kaya mas mahal yung gastos. Ryan. ... natetense pa rin talaga ako. Hinde na rin kami kasal kasalan. Sa Manila Cathedral pa rin yung church gaya nung plinano befor e.. Napalingon ako dahil nakita ko sila Carla. Nathan at Kristof nakatayo sa may pintuan..” “I lo ve you too. sa tagal tagal ng inintay naming dalawa. Forever. anon a lang gagawin ko.... After two months “Kinakabahan ako! OMG! Eto na nga yun. bagay sa kanya naka americana! Sorry. eto na kami ngayon. Totoong kasal na. hinde siya nag ba rong kasi ang gusto ko americana suot niya. hinde ko alam kung anong sasabihin ko. Palapit ng palapit yung mukha niya sa akin at nung malapit na mag meet yung lips naming nagsalita siya bigla “I love you. “You may now kiss the bride. church wed ding na hinde na school wedding..” “Always. Nakapag exchange na kami ng I do’s isa na lang hinihintay namin.?” “RELAX! Ano ka ba! Kanina ka pa paikot ikot dyan eh! nahihilo na ko sayo!” Sino ba namang hinde kakabahan?? Ikakasal na kami ni Tofer ngayon! After 4 years! Natupad na r in yung plano! Ano ba to. Nakasmile silang lahat saming dalawa.kissed me...” Humarap sakin si Tofer ng naka smile. Mae.” and it all ended with a kiss. Si Kristof yung ring beare r namin.

Lumapit ako kay Dylan at umupo sa tabi niya. lumabas ako ng mansion para tingnan kung nandoon sila. non-stop yung pag ttype ko.. Teka. Pero bak it parang may kulang. Teka. at nakita ko sila Ryan. ganun ba ka tagal yung ginawa ko? parang 2-3 hours nga lang inabot ko sa pag ttype eh. asan na nga ba sila? kagabi lang nag kakaraoke sila ha. Ano bang pinag gagagawa mo kagabi? Teka. nasa may beach sila. anong ginagawa niya?? “Bianca. may gusto akong sabihin sayo. “Oh gising ka na pala. nat ulog ka ba?” Nagsmile ako tapos umiling. Dumiretso na ko sa may beach. Lumabas na a ko ng computer room nila Ryan at pumunta sa may dining room para kumain na ng br eakfast... pero masyado na yung nararamdam an ko. ‘Nasan kaya si Niña’ I thought. pero umaga na. pati buhay namin ni Tofer gi nawan ko pa ng story kahit hinde pa nangyayari. hinde mo n aman kelangan mag salita eh.Epilogue “TAPOS NA! SA WAKAS!” tumayo ako at nagsimulang mag stretch ng katawan.. Naka upo sa may sand. baka masira lang yung araw ko.” nakatingin lang ako sa kanya tapos nag nod. Tama boses nga ni Mae at Carla yun. . ibang klase talaga ako.. hihi! Pagkatapos kong kumain. Hinawakan niya yung kanang kamay k o. Akala naman niya! Wala namang tao eh.. to pless! Nagpapamacho ata sa beach. wow. hinde ako natulog. Pagkatapos kong makausap si Athena eto lang ang ginawa ko nagtype ng na gtype! Masyado akong nadala sa pinagusapan naming. Si Tofer naman.. Mae at Carla nag hahabulan. Grabe h inde ako nakatulog para lang itype un? Iba na talaga pag nainspire sa pagsusulat .. hayaan mo lang akong sabihin yung mga bagay na gust o kong malaman mo. Gusto ko sanang itanong kung nasasaan si Niña pero ayoko. Naglakad lakad ako hanggang sa makarinig ako ng ingay. Wala naman talaga akong balak magingwriter eh. pero wala parin.

at siyempre may tiwala ako kay Tofer na tutuparin niya yung ‘. THE END . I really love you. pero yung kwento kung bakit umalis si Niña hinde ko alam...” Nakwento sakin ni Tofer nung ara w din nay un.and they lived happily ever after’ niyang sinabi. na nakaalis na si Niña kagabi pa lang.. ako yung gusto niyang makasama.. hinde na raw nag paalam samin si Tofer. I love you Tofer. nagkamali ako.” nakikita ko sa mga mata niya na seryoso siya. masaya ka mi pareho. Ang sabi n iya pa hinde raw ginagawa yung drama ng buhay. pero sana hayaan mo akong gawing tama yung mga pagkakamali ko. Nakwento ko rin sa kanya na magdamag akong gumawa ng story namin.. I love you. natawa siya. so much..’ Kagaya ngayon. Hinde ko n aman daw kelangan gumawa pa ng story namin eh kasi simula pa lang daw nung nagka kilala kami. “Sa rang hae. dun na daw nagstart yung ‘once upon a time’ at sisiguraduhin niya raw n a mag tatapos ito sa ‘.“Bianx. alam ko.. gusto ko siyang sampalin baka sakaling magising siya pero seryoso yung mga mata niya. ayoko na rin itanong.. “Matagal n a kitang mahal.. Ayoko mag overreact ng dahil lang sa past ni tofer. past is past. kusa itong nangyayari.” Niyakap ko siya at bumolon g sa tenga niya. kasi ngayon ang alam ko ako ang mahal niya...and they lived happily ever after. Pero hinde namin alam kung anong pupwedeng mangyari bukas o sa susuno d na araw ang mahalaga ay yung present.