My Girl and I By: SGwannabe © April 2007

Characters: Lance Kristofer Dy = “Dylan” or “Tofer” Bianca Marie Velo = "Bianca" Ryan Lee = “Ryan” Niña A geline Hernandez = “Niña” Nathan Dizon = "SangMin" or "Nathan" Carla Gamboa = "Carla" Mae Aduna = "Mae" Stephany Ablir = "Steffi" Kristofer Dy - Bianca and Dylan's so n (season 2) Kris Dy – Dylan’s brother Larry Dy – Dylan’s dad Kristy Dy – Dylan’s mom Mar Ve lo - Bianca’s dad

Chapter 1 After 3 years and 6 months Grabe, after three years at ilang months andito na ul it ako.. nasisinghot ko na naman ang pulusyon ng pilipinas! Haaaayy grabe.. ang tagal ko din palang nawala, ang tagal kong nag bakasyon.. ang dami kong namiss d ito. Pero ok lang rin, palagi naman akong updated kay Mae at Ryan eh. Ayon, ano pa nga ba? Nalaman ko na lang na nagpakasal yung dalawa! Pero ‘secret’ lang daw yun, sayang daw at wala ako.. si Carla at Vander may baby Bella na. Ako? Ano nga ban g balita sakin? Wala.. ganun pa rin. Nag stay lang kami ni Sang Min sa Korea for 8 months tapos nag punta na kami sa London para tapusin yung mga kelangan tapus in. After nun bumalik ulit kami sa Korea kasi yung dad niya namimiss na daw kami ! Tama, kami. Kami na nga ni Nathan. Siya ang nag palakas ng loob ko para makali mutan si Tofer.. ay hindi na pala dapat Tofer ang tawag ko sa kanya, Dylan na la ng dapat. Pero ang tanong ko lang minsan sa sarili ko.. nakalimutan ko na nga ba siya? O in denial lang ako.. oh well. Ayoko na lang isipin yun. Eto ako, naka u po sa may airport ng pilipinas, nag hihintay ng sundo… samantalang sila-“MOM! MOM! L ooky looky, uncle Sang Min bought me a wowipop!” Si Kristof, siya ang aking buhay ngayon.. siya nag papalakas ng loob ko sa araw araw na dumating.. pag namimiss k o ang pilipinas, iniisip ko lang na kung hindi ako umalis ng pinas, siguro.. wal a sakin si Kristof.. “A lollipop? Wow! Did you thank uncle Sang Min?” nag nod lang a ng baby ko. “Hun, parating na siguro yung driver, sabi kasi ng maid kanina pa raw umalis, so andito na yun in a minute.” Sabay kiss sa pisngi ko. “Hindi mo ba tatawag an sila Carla at Mae para sabihing andito ka na?” Carla.. Mae.. Oo nga pala.. kela ngan ipaalam ko sa kanalina na nandito na ko sa pilipinas.. “Hinde, wag na muna. B aka magulat lang sila pag nakita nila si Kristof eh.. tsaka na lang siguro pag h anda na ko mag pakita sa kanila..” Hinawakan lang ni Nathan ang kaliwang kamay ko at ngumiti. “Mommy.. im hungry.. di pa tayo kain?” binuhat ni Nathan si Kristof “What do you want to eat naman?”

... BF Parañaque. “You don’t have to change anything. ang daming nag bago. ke langan ko mag parlor. kasi lahat sila nag kokoreano! Ang alam ko lang naman na salita is Sa Rang Hae. at dahil dun minahal ko siya.. nagmumunimuni. kung nasasaan yung mga taong mahal ko. Spoiled talaga si Kristof k ay Nathan. Wala akong halos masabi. bakit naisipan mo naman mag bago ng styl e?” .. Panalo sa yaman sila Nathan eh ! parang akala mo wala nang bukas kung pag gastusan nila ako. ba ka mamaya kumalat na nandito na ko sa pilipinas. at maganda pa raw napili niya... Nagiisip . parang ang lalim ng iniisi p mo. kung saan iniwan ko yung mga ala ala ko. Pagtapos naming kumain umuwi na kami sa bahay n ila Nathan sa may... Eto ako nasa pilipinas na. mall tayo! Kelangan ko ata mag bago ng style. nag lalaro.. pa rang asawa yung trato niya sakin dun. Si Nathan at Kristof naman nasa kwarto. Haay pero masaya ko kasi alam kong mahal ni Nathan si Kristof.. for eight months parang nag bakasyon lang kam i ni Nathan dun. may problema ka ba?” “Wala. you look great. Syempre ako naman tuwang tuwa! Mahal ko na kag ad tatay ni Nathan nung sinabi pa lang niyang maganda ako! Hehe! Yung mom naman niya pure Korean. Ang tagal ko rin pala talagang nawala dito sa pilipinas. para naman hindi na ko mangamba pag nakita ako ng mga tao. Kelangan ko gumawa ng paraan pa ra walang makakilala sakin... dun nung ipinakilala ako ni Nathan sa Dad niya grabe tuwang tuwa. “Wala lang. par ang ako lang magisang taga earth dun.. mahalaga sakin. 8 months. Halos nalibot ko na buong Korea. what do you think??” sinisimulan ko na and aking transforma tion.. akala mo responsibilidad niya ko.” “Huh?” sabay lingon ko sa kanya.“Mmm…MCDONALDS!!” “Okay! Then we’ll eat at McDonalds. Hun. Nung dumating kami ni Nathan sa Korea.. sobra sobra yung mga ginagawa niya para la ng mapasaya niya ako. English tagalong Ko rean dun sa bahay nila.. ok?” haay... “Bianx? You okay? Parang ang lalim ng in iispin mo ah. Dumiretso kami sa unang Mcdo na nadaanan namin para makakain. naculture shock ako eh. Sabi ni Tito mabuti daw at pilipina na tipuhan ni Natha n. Si Nathan naman so brang inalagaan ako nung nasa Korea kami. Nakaupo ako sa may sofa sa may living room.. nandito na ulit ako. nakakatuwa kasi nag tatagalog na rin siya. Masyado kaming malapit sa mga kakilala namin. Dumati ng na yung driver nila Nathan after ilang minutes.

.. “Hun. trust me. So it means hindi bagay.. baka makita nila ma y anak na ko. so ano? Tara na?” nag nod ako. AY TEKA! Iwan ka na lang pala namin ni Krist of sa parlor.. mag papacolor din ako then medyo I papawavy ko ung buhok ko. mero n na ring All Flipflops..? Ang pangit ba? Hindi ba bagay?” “ARE YOU CRAZY?! TINGNAN MO KAYA YUNG SARILI MO S A SALAMIN!!!!” Pasigaw niyang sinabi sakin. “HONEY. A fter 2 hours Lumapit ako kay Nathan.pano ba ever since bata ako ma haba na buhok ko. at iba pa. Parlor kagad ang unang pinuntahan naming . Nagbihis lang kami ni Nathan tapos dumeretso na kam i sa Mall. and to think na ang mamahal ng damit sa UK at Korea!” “Ano ka ba.” “Akala ko hindi m o nagustuhan eh.. nagkaron na ng Mango na store dito. Ganun ba kong nawala? Bakit . what do you think?” Nakatingin lang siya sakin.. Grabe ang laki ng pinagbago ng ATC. kaya lang masyadong mataas yung grado ng mata niya. Para sakin sa kanya at kay Krist of. . if you want I’ll go with you na lang sa parlor. pago d yung bata. nag try at binili.. natutulad na ata ak o kay Dylan.. wait. Nagsukat din ako ng salamin dahil medyo lumalabo na yung paningin ko. are we gonna bring Kristof with us??” “Wag na lang siguro. ang plano ko mag pagupit ng buhok medyo maiksi. “Okay.. Nagikot ikot kami sa mall. nag babasa siya ng newspaper. parang hindi ako umalis ng bansa. tumingin ng mga damit.“Bored na ko eh. “Well. Syempre sa ATC kami pumunta. next time na lang natin siya isama” wag talaga. “You look more beautiful. tara let’s shop for clothes na!” Hinila ko siya papalabas ng salon . IT’S PER FECT! I love it. Tinititigan niya lang ako ng matagal. mas bagay sayo ang ganyan. bulag na nga h alos ata yun eh! Marami rami rin kaming nabili.” Tumayo siya at hinug ako. isipin si Nathan pa tatay dahil hawig sila sa mata at kulay.

andaming nag bago? Siguro kelangan ko lang talaga mag adjust. f eeling ko nandito lang siya sa paligid ko. Habang n ag lalakad kami nakita ko ung neoprint na booth. “O san na tayo? Pago d ka na ba? Gusto mo kumain o manood ng movie?” “Kahit ano.” sabay ngiti.” Hinook ko na lang ung arm ko sa arm nya. W ala lang to.. baka mama ya mag mukmok ka pa dyan eh.. binubutterflies pa ko. Habang nasa loob kami nung booth pabilis ng pabilis ung tibok ng puso ko ang weird. “o sige sige. magkano?” “150 pesos po. tama.” kinurot niya lang ng mahina yung pisngi ko tap os kinausap ung babae “Miss. As a sign na tara na.. Maiksi medium length yung buhok. Dylan’s POV “Dylan!! Manood naman tayo ng movie... ano ba gusto mo?” ako kas i ang gusto ko lang.. baka natatakot lang ako kasi baka may makakilala sakin dito.. ang bigat ng feeling.... ano ba. ano ba meron? Mamamatay na ba ako? Bakit ganito.. tara na... hindi ko alam kung bakit pera ang bilis kasi ng tibok ng puso ko.. . ang tagal na nating hindi na nonood ng movie! 5 months na tayong mag-on pero ung huling nood natin ng movie was 2 months ago!” demand sakin ni Steffi. “Tara nood na lang tayo ng movie. Habang nag lalakad kami papunta sa may Cinemas medyo bumabagal ung tibok ng puso ko. Familiar yung boses. brown kulay ng hair at medyo wavy. “Hun!! P a neoprint tayo! Namiss ko to eh. tapos nag smile ako. parang may kakaibang feeling.. e wan ko.... may mangyayari bang kakaiba ngayon? “Game pose na!” narinig ko yung babae sa may neo print booth. parang si Bianca.” Kinuha ni Nathan yung wallet niya at inabot niya yung pera dun sa babae.. makita si Dylan dito. habang papalapit kami ng papalapit sa may neo print booth parang mas lal ong bumabagal yung tibok. hinila ko si Nathan dun.pero baka naman mali lang ung nararam daman ko. sinilip ko kung yung babae sa loob ng booth.. gusto ko siya makita kahit isang mi nuto lang. Hindi ko siya nafifeel.

ginaw a ko yung sinabi niya... gaya nga ng sabi niya. Bianca. pinagdadasal ko pa rin na sana.. mahal na mahal ko si ya. ang dami kong gustong marinig mula sa kanya. oh baka dahil lang para makalimutan ko si Bianca..... After ng pagalis ni Bianca dito sa pinas... Nag kayayaan tumambay sa may starbucks. kung ba kit kelangan umabot sa ganito yung problema namin. naka eye glasses eh.. tama siya. Wala naman akong sama ng loob kasi sinabi rin sakin ni Bianca na subukan ko muna itry yung course since hindi naman daw kami nagmamadli makagraduate. hindi ko alam. mahal niya ang kanyang ‘long bl ack shinny hair’ kaya napaka impusibleng maging siya yan.. hindi pa uli mag cocross yung landas naming dalawa.. pareho kami ng pinanood na mo vie.. Pero bakit ganun. impusible.... kung may iba na ba siya. haaay. Napaka impusible ng in iisip ko. And now. Ang tagal ko na rin kasi silang hin di nakasama simula nung naging kami ni Steffi. Pero ngayon. nasiyahan din ako sa management. everything has come to an end. ang dami kong gusting sabihin sa ka nya... minsan halos akala ko lahat ng makita kong bab aeng kahawig ni Bianca siya na.. I don’t know. parang mas grumabe yung bagal ng tibok ng puso ko. kung bakit hindi niya ko pinakinggan. ang alam ko lang mahal ko si Steffi. th en I’ve decided to ask her kung pwede ko ba siyang maging girlfriend since palagi siyang nandyan sa tabi ko. After namin manood ng movie ni Steffi naka salubong naming sila Ryan at Mae labas ng cinemas.. hindi ko nasabi na kaya kong gawin l ahat dahil sa sobrang pag mamahal ko sa kanya... Tatlong taon na simula nung iniwan ni ya ako. Since ako na rin naman yung mag aasikaso ng business ni dad dy. yun nga lang hindi ko nasabi sa kanya. kaya eto ako 5th year ko na sa ateneo. But then. gusto ko siya kamustahin.. Pero siguro hindi muna ngayon .Bianca?! Hinde. Nag date kami for ilang months. ka hit saglit lang. And I’m wishing na hindi niya gawi n yung ginawa sakin ni Bianca. nasa kung saan mang bansa siya ngayon pati bakit naman iibahin ni bianca yung buhok niya. dumating din sa point na gusto ko na isuko studies ko para lang hanapin si Bianca.. “Grabe Dylan!! Ang tagal na nating hindi nag kita ha! Kamusta ka na? Ano na ba balita sayo?? Kelan ka ba gagraduate ? Grabe... Masa kit para sakin yung ginawa niya. nung tiningnan ko yung babae..... Business Management. alam mo bang namiss ka nitong ni Mae!! Lagi kang hinahanap sakin! Nags eselos na nga ko eh!!” . I have Steffi.at aminado ako na hanggang ngayon hindi ko pa rin siya makalimutan. nag shift ako sa ng course. siguro b aka hindi na talaga mag cocross yun. ku ng anong mga nangyari sa buhay niya habang nasa ibang bansa siya.. she left me. napadalas pag iinom ko. magkausap kaming dalawa. gusto kong itanong kung bakit niya k o iniwan ng ganun ganun na lang. habang wala na ko sa tabi niya. per o hindi talaga sya yun.

hindi k o pa kaya. medyo ok naman sa kanya na kami ni Steffi.kayo na? Wow.” “Ka.... puntahan ko lang sa may cinemas.. “Nakalimutan? Talaga lang ha! Sino ng niloko mo? Si Ryan? Kasi pareho kayong uto uto? Hahaha! Hay nako. hindi ko rin pala alam kung pano ko sasabihin. Kaya kelanga n pumunta kayo dun ha!!” 15 mins ang nakalipas bago ko naalala na kasama pala nami n si Steffi. kaibigan niya si Bianca. “KELAN PA KAYO?! ANO KA BA! Buti na lang at hindi ka na nagmumukmok dyan ! Teka.. “Excuse lang. baka mabigla sila.“Hahaha! Kayo talaga! Kasal na kayo pero para parin kayong bata kung umasal! Ganun na ba katagal simula nung hulit tayong nagkita? Eto ok lang naman ako. Si Bi anca??? Napalingon kagad ako sa direksyon na kinakawayan ni Mae. mahal mo ba?? Pano pag bumalik si Bianca? " “Mae.. wait lang ha.. Kami na nga pala ni Steffi. matanda na siya. isipin nila na ganun ko kadalin g nakalimutan si Bianca.. Mae. kung alam lang nila... medyo b usy sa school kasi graduating na.. ano ka ba! Pabayaan mo n a si Dylan. bakit parang nag bago m ood niya? Sa bagay.” “5 months na kami.. . “Dylan. Nandito kasi s ila kring eh..” ngumiti at tumungo lang ako.. alam na niya ginagawa niya. hinanap ko kaga d kung nasasaan si Bianca. So mga june. Hindi ko pa pala nasasabi sa kanila na kami na. sa march sure na kong gagraduate.” “Seryoso! Naka limutan ko na siya!! Matagal na!” Matagal ko na siyang hindi makalimutan..” pag alis ni Steffi dun na ko dinayo ng mga ka tanungan. Si Bianca? Iniwan na niya ko d iba? Pati nakalimutan ko na siya. “Talaga? Eh ayun si Bianca oh! BIANX!!!!!!” tumayo siya at kumaway. “Ay Ry. kelan pa?” tanong ni mae sakin. hayaan na lang natin siya maging masaya. puntahan ko lang friends ko.” Hindi ko ineexpect na magiging ganun reaction n iya.

kawawa naman si Dylan eh. Lumingon na naman ako. 30 minutes ng nakalipas at hindi pa rin bumabalik si Steffi. tingnan mo Dylan!! Kamu ka ni Bianca. Humarap ako sa kanila.. “Mae.. ANAK NG TIPAKLONG NAMAN MAE!! KANINA MO PA KO NABIBIKTIMA HA!! Tumawa na naman sila ni R yan. bwiset . Nafifeel ko lang na baka si Bianca nga yon. tingnan mo. “Ayaw kasi u mamin na hindi pa siya over kay Bianx eh.. si Bianca oh!! Siya yun diba???” sabay turo niya.. “Oo nga noh... Nakalimutan ko na talaga yun! Wala na lang siya sakin . Ang dami kong namiss sa m ga tao tao.” “Totoo naman eh…” hindi na lang umimik si Mae.” Sabay tumawa si Mae at Ryan. naka uwi na ba si Bianca dito sa pilipinas?” tuming in si may sa direksyon na tinuturo ni Ryan..si Nathan yun diba? Yung kasama niya kamuka ni Bianca. pinagpipilitan niyang nakalimutan na raw niya..” “Sure. kanina pa nag three three sixty yung ulo niya eh.. kaya eto quality time talaga kaming tatlo.... haha!” 360!? Sira ulo talaga tong mag boyfriend na to ha. Kung si Bianca yan bahala na siya. Tsss.“Nakalimutan pala ha. naka uwi na ba sya dito?” Hindi na ko mag papaloko sa inyo. Masyado akong nakafocus kay Steffi at sa studies ko.” Ayoko na mauto noh ! Tama na yung dalawang beses akong pinag tawanan. Pero bakit ganun? Parang ang wirdo na naman ng tibok ng puso ko. Nakatira na pala sila sa iisang bahay. Chapter 2 Mae’s POV . “Hindi niyo na ko maloloko.. tingnan mo yun.. “Hun tama na. “Hinahanap ko lang si Steffi!! Tssss.. Sa bf parañaque. syempre kelanga n ko na matapos sa pag aaral noh. may sakit na kayak o sa puso? Ganito ba sin tomas nun? Oh baka.” hinawakan niya yung braso ni Ryan “Hun. Whatever you say Dylan.

Pero hindi naman nagsabi si Bianca na uuwi siya. at itsura lalong lalo na kung nakapunta siya ng ibang bansa. kasi alam kong hindi siya ganun.” “Hun..” “Sus! Yun naman pala eh! Tawagan mo kaya siya.3 weeks na nakalipas simula nung nakita namin si Nathan sa mall. Eto namang asawa ko napaka kulit. Busy ng a lang siguro yun sa work. Lalo na’t alam kong makikibalita yun tungkol kay Tofer. “Wala daw sinasabi si Bianca kung kelan siya uuwi eh. parang hindi rin si Bianca y un kasi gaya nga ng sabi ni Ryan ‘Hindi mag papagupit ng buhok si Bianca ng ganun.. hindi na rin siya nag tetext at tumatawag. feeling ko siya talaga yun.” Nung tumawag ako kay Tito Mar. Period. ang laki ng pinag bago niya.” “Oo ng a.’ May point nga naman si Ryan. Ayoko na nga lang isipin na nakalimutan na niya kami eh. “Mae! Ano na naman yang iniisip mo dyan?” “Ry an.” “Oo nga noh. ng ug ali. hindi siya mag papacolor. bakit nagiging ganun na si Bianca. Si Nathan kasama niya diba?? Impusibleng umuwi mag isa dito si Nathan at iwanan dun sa Korea o sa UK si Bianca. I swear kamukha ni Bianca yung kasama niya.” . Nangumusta lang daw siya. lahat ng tao pwede magbago. pananamit..” “Edi meaning. Tanong mo kung nakauwi na ba si Bianca. sa tingin mo siya talaga yun? Ano ba sabi ni Tito Mar?” “Tito Mar? hindi ko pa siya nakakausap eh. kaya lang may iba eh..” “Oo nga noh. sige. w ala naman daw sinasabi si Bianca na uuwi na siya. hindi siya mag papa kulot. hindi siya yun. wala siyang gagawin na kahit na anong makaka damage sa buhok niya. Hindi n a siya masyadong nag oonline. kung hindi ko lang to mahal siguro sinapok ko na to.. Ewan ko ba. Kilala natin si Bianca.. hindi siya yun. Hay nako. hindi ako mapakali eh. Pati iban g iba talaga yung girl eh. pero si Tito Mar na mismo nag sabi na hindi pa umuuwi si Bianca. ma hal niya yung buhok niya.. naalala ko si Bianca eh. Magtatanong ng magtatanong sakin ku ng si Bianca ba yung nakita naming pero siya rin naman kokontra sa sarili niya.

. Nasa iisan g bahay na rin kami nakatira ni Ry. Tapos malalaman na lang niya na naging sila habang kasal sila ni Bianca.. nag tuturo rin siya dun. cinancel niya yung marriage nila dahil lang s a mababaw na reason. kasal na kami ni Ry an. ewan. ok lang sa kanila since ikakasal naman daw kami ni Ryan soon. Maganda naman ung takbo ng school kasi madaming nag eenroll. You trust me.. lastly sumama siya sa isang guy papunta sa ibang bansa. right? I’m sorry. mag kasakit. She fought for him instead. hindi katulad nila Carla. si Carla at Vander yung witnesses namin..” . Baka mapagod lang daw ako. mapa birthday ni Dylan o anniversary. Kung a lam lang nila. lalo na’t alam ni Bianca yung past nilang dalawa. sa bahay lang. Haay.. since legal naman kami. pero ‘secret marriage’ lang. Ryan lahat ng mga occasions pinag handaan ni Bianca noon.Ano ba to. yung nag propose siya kay Niña. Nag tatrabaho na si Ryan. Kaya eto buhay na buhay ako kay Ryan. at ni isa sa mga yun hindi nakarating si Dylan. Ang gulo kasi eh. I don’t know. Hun. umalis si Bi anca ng hindi nagsasabi kay Dylan.. LEGALLY MARRIED... pero madalas dito lang ako sa bahay. “Ryan.” Tahimik lang s i Ryan “Come to think of it.” Tumabi sakin si Ryan sa couch at hinug ako “I won’t do that to you. mawalan ng time sa kany a.. Nagpatayo ng school dad ni eh. Matalino nga. Kaya tuloy ang libangan ko. but she insisted. Gusto ko nga sana mag trabaho pe ro ayaw ni Ryan. Alam naman ng parent s ko.ang matindi pa dun hindi alam ni Dylan ung last part. syempre School of Music yung name nung school. dapat matagal ng na-fed up si Bianx sa mga ginawa ni Dylan eh. I love you Mae. big deal sa isang b abae yung man two-time ung guy. kasal sila nung ginawa ni Dylan yun. Oo nga pala. May point talaga siya. Ako naman. naaksidente! Pero natanggap na rin ng parents ni Carla yung mga pan gyayari. si baby Bella. Look. yung nagkiss sila. Diba?” “Hun. yung anak nila Carla. Wala pa naman sa plano namin ni Ryan ang magkababy.” “Eh malay mo nakalimutan na nga niya si Bianca. si Ryan nag mamanage ng school. And the wo rst part is. . he’s been denying kasi na hindi na niya mahal si Bianca eh. sa ting in mo seryoso si Dylan kay Steffi?” napatingin sakin si Ryan “Bakit mo naman natanon g yan?” “Just because. yung mga nangyari nung prom namin. Minsan sinasamahan ko siy a sa work.

. nahih iya pa ko sa mga nangyari.. eh hindi ko naman alam kung san ka nakatira kaya hindi ko mabigay bigay. Matalinong bata t alaga tong si Kristof ko. Tara! Pasok pasok!” pag hila niya sakin nakita niya sa likod ko si K ristof. Hindi ka na daw kasi tumata wag sa kanya.” Hinawakan ko kamay ni Kristof at pumasok na sa loob ng bahay. Pero wala na eh. Bianca.” “PAPA?? NANDITO NA KO!!” Bumukas yung pintuan at tumakbo papalabas si papa. “Anak kelan ka pa umuwi?? Oo nga pala tumawag si Mae dito. Yung nagiisang babae na na gkagusto sa kanya for 6 years. Tara pasok na tayo . sino to???” “Pa sa loob ko na lang ikukwento. Nakwento ko na ka y papa lahat lahat...Kiniss ko lang si Ryan sa cheek at hinug. nasan ka na ba? Bianca’s POV “PA!!!” “SANDALI LA NG. tuwang tu wa siya... “Oo nga pala pa. hindi pa ho kasi ako handang makita sila eh. Lagi ka nga nilang kinakamusta sakin eh. pinalagpas niya si Bianx. yung tungkol samin ni Nathan at yung nangyari sa kin sa UK at Korea. Si Kris naman binata na! ang gwapong bata. Ganyan! dapat maging ganyan si Dylan k ay Bianca. May girlfriend na nga eh. alam mo y an. hinihingi pa nila yung address mo dun. at siya daw anak ko kaya daw papsi daw tatawag niya.” “Si Kris may gir lfriend na???” “Oo!! At hulaan mo kung anong pangalan!” . “Si-si-sino. Nung nalaman ni Kristof na si papa yung lolo niya. si Kristof. wag mo muna ipapaalam yung tungkol sam in ni Kristof sa mga Dy ha. Papsi pa tawag niya kay papa! Kasi daw ako ang tawag ko papa dahil ako ung anak. mahal ka ng pamilya ni Dylan..” “Ano ka ba anak.

Pahihirapan pa ko nito! Baka magi ng anemic ako bigla.. kaya Bi anca tawag ko.” [wae = WHY in korean] “Wae? Ano un? Kasi mas matanda ako sa mommy mo. I want milk!” “Kristof.” humarap sakin si papa “Anak dudugo ilong ko dito sa batang to eh. hulaan mo!!” “Ayoko na manghula! Na bibitin ako sa kwento mo eh! bilis! Ano na??” “Bianca! Bianca yung pangalan ng girlfriend niya.and tawag mo rin si mommy ng Bianca eh.” Napangiti ako nung sinabi niyang Bianca yung name nung girlfriend ni Kris.. ba kit parang ibang lengwahe niya?” Natawa ko sa sinabi ni papa.. Malamang madada may yan. Wag mo tatawagin ng Bianca mommy mo.” “Ay nako..“Ano??” “Sinabi ng hulaan eh. “Bianca! Im sleepy. sa korea yan lumaki. Tuturuan ko to ng purong tagalog! P ara hindi na ko inglisin at koreanuhin! Leche. Si Kris talaga. k amusta na kaya siya.. Mga tao dun nagkokoreano.” “Papa??” “Pa may anak ka na na lalaki??” “Wala tange!” sumigaw siya big a “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Si.si Dylan?! .. Hindi parin talaga s iya nagbabago. ok?” “Wae? Pewo yun name niya.si. “Pa.. Ang ibig sabihin ng ‘wae’ bakit.

nakita niya kaya kami ni Nathan sa mall. san ba? Doon!!” Tumigil siya sa kakapanic tapos humar ap sakin sabay nag kamot ng ulo “Ano nga ba ulit ang kelangan nating gawin? Bakit nga ba tayo na tataranta?” “SI DYLAN!!!!” “Mommy.. “Dyan mun a kayo.Chapter 3 Si Dylan.. ganito. nandito...” “Corny pero natakot ka? Ang weird mo rin talaga noh?” hinampas ko lang braso .. bakit lolo labas? The bad guy might eat him..” tinakpan niya yung bibig niya tapos tumungo.. he might eat us alive if he hears us..... hindi pa siya ready. an o. “Kristof. ”Basta just keep quiet baby.. wag kayong lalabas hangga’t hindi ako kumakatok ok?” Tumungo lang kami. ano ba.? *FLASHBACK* “Hindi masyadong maganda ung grudge 2 noh? Parang ang corny . ok? There’s a bad guy waiting for us outside..” pabulong na s inabi ni Kristof.who’s Dylan?" “Pa. hindi pa ko ready.. ewan. ang gulo. Mommy. “PA!! anong gagawin ko???” Natataranta na rin siya “HA? Ewan. Ano kaya kelangan ni Dylan kay papa.” “Ne. OMG! Anong gagawin ko? mag papakita nab a ko? kasi... wag ka muna maingay. hindi nya pa kami pupwe deng makita ni Kristof.. dito dito! Teka. at lalaong lalo na si Kristof. “Papa yung mga gamit naming nasa labas pa ng kwarto!” “AY! O nga pala! Teka teka!” agad agad niyang kinuha yung mga maleta namin at ipinasok sa kwarto.” “Halika dito anak” hinila niya ako papasok sa kwarto ko dati.

palabasin na natin ung mga tao. ngayo n ko lang nakita yan eh.. kung kamusta na ko. Nakit-“DYLAN!!! OH MY GOD!! KAMUSTA NA???” Teka... haay... tama. si Mae at Ryan. baka sinundan niya kami. kung mahal ko pa ba siya..... boses ni Mae yun h a! Dylan!? Nandito si Dylan sa mall na to?! Iisang movie lang pinanood naming da lawa??! “Tara na hun.. teka. nahihirapan tuloy akong kalimutan ka. parang kilal a ko yan eh.” “WAIT! hindi pwede. Tinuturo turo pa ni Ryan si Nathan... are they dating? Iba f eeling. Pag daan naming sa may starbuck s nakita ko sila Mae Ryan Dylan at Steffi. napansin ko na nakatingin sakin sila Mae at Ryan.... Masaya ko for him. *END OF FLASHBACK* Siguro nga nakita nila ako nun. hinampas ni Mae si Dylan para siguro tingnan kung si Nathan nga yung kasama ko at baka sakaling ako yung kasam a..” Nakita ko na si Dylan. ay Dylan pala. impusible naman yun eh. Dylan. kung ano ano number ko dun.. bakit ganun.. pero sino. ano kaya pakay niya… mag tatanong kaya siya kay papa tungkol sakin.ni Nathan.. kung kela n ako babalik.... hinde. hinde. baka may nakakilala sakim ni Nathan.. Bakit anong mero n sa kanya?” “Wala. paalis na sila tapos biglang hinaw akan ni Steffi yung kamay ni Dylan. baka naman friend siya ni Tofer..... dapat masaya ako for him.. siguro nakutuban niya na ako yun. “Nate. Dylan’s POV . kilala mo ba yung girl na yun?” sabay turo ko sa girl “Ewan.. kilala mo ba?” “Kaya nga kita tinatanong eh. Papalabas na kami ng movie house ng bigla akong may nakitang familiar na mukha.... Nag last rou nd kami ng ikot sa mall tapos umuwi na rin kami.. bakit ba kelangan magpa kita ka pa ulit sakin..” isip “A H!!!! OO! Siya nga!! Si Steffi!” “AH!! Oo nga! Naaalala ko na siya. maya maya na.. teka.

pati mag vitamins sya pala gi. masyado lang kaming naghinala na nandidito na siya..??” napakamot siya ng ulo “AH mabuti naman. Sa Westin po gaganapin kasi dun lang yung available. Wala pa nga siguro siya.. Bihira lang kasi siya tumawag eh. “O nga pala Pa. matanong ko lang Dylan. “Oh anak. Paki sabi naman sa kanya na wag niyang pagurin mas yado sarili niya.. mabuti naman. bakit napadaan ka? Tara. alam niya naman na sakitin siya eh.” Pumasok kami sa loob ng bahay. May room rin po kaming pinareserve sa inyo....” “Ah ganun ba.. . and counted rin po si Bianca pati pwede rin po kayong magdala ng isa pang tao. sige.. umupo at nag kwentuhan. 5 years na dapat ka mi ni Bianca kung siguro andito pa rin siya... yun nga lang palagi daw s iyang pagod..” “Ah... kahit ako tinatanong ko rin yan sa sarili ko eh.” sabi ko na nga ba. pasok ka. wala pa talaga siya dito. Masaya naman siya sa buhay niya dun. Ah. “Ay oo nga po pal a. nagbabakasakaling si Bianca ang magbubukas sakin ng gate. mahal mo pa ba ana k ko?” Mahal ko pa nga ba si Bianca. salamat anak.?” “Ah si Bianca? Ayun! May Kris-“Kris. Bianca.Inutusan ako nila Mommy na pumunta kela Papa Mar para ibigay yung invitation sa darating na 25th anniversary nila ni Daddy 3 weeks from now. sasabihin ko yun. “Papa??” Walang sumasagot “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Ilang minuto pa ang nakalip as bago siya lumabas.. Nasa tapat ng bahay nila..” “Sige anak. . kamusta na nga po pala si Bianca... Pinapabigay nila Daddy. eto ako... nasan ka na ba. sasabihin k okay Bianca pag tumawag siya. Anniversary po kasi nila 3 weeks from now.

parang may tin atago siya sakin. alis na ko.? sa dami ng ginawa ko sa kanya. Opo Bianca nga. Bakit ko nga naman ba kasi kelangan pang itanong kung nasasaan siya. Ianne (i-an ne.” “Oh sige sige. Parang may mali.” “Ahh si Bianca. teka. mauna na ko. Bianca’s POV Philippine Westin Plaza?! Dun yung prom naming ha. pano nga na man ba niya ko macocontact kung nag bago ako ng number? Ano ba to. napatunayan kong tamang sayo ko siya ipinagkasundo at ta ma rin na ikaw yung tat-. nabigo.. kahit dati. hindi siya mawawala sa puso ko..” “Masaya ako at nalaman kong ganu n mo siya minahal nun.” Ngumiti lang ako sa mga sinabi niya. hindi pa pala. mag ingat ka anak.. teka. akala ko makakapag usap na kami. O sige po.. Diba Bianca pangalan nun?” “Ah.“Pa. Mahal niya pa ako... mamahalin niya parin kaya ako ? Malamang hindi na. masyado akong umasa.. hindi nga sumagot yung tao eh! pinapaasa ko lang pus o ko. pero t eka.. Pa g sakay ko sa kotse. masyado akong umasa. mahal niya pa rin ako ? Pano kaya kung nalaman niyang may Kristof na ko. Akala ko pag pumunta k o dito sa bahay na to.. Ano ba yun? Meron ba akong kelangan malaman? Ewan ko. hindi niya sinabing mahal . nalungkot. susunduin ko pa si Kris at yung girlfriend niya sa mall eh. Kung gusto naman tal aga niya akong makita. yun nga lang. ako naman tatawagan niya eh.kung san unang gumuho mundo ko.. Matalino nga ako. pero minsan hindi ko nagagamit ng tama ung isipan ko.” “Po??” Bianca?? May sasabihin ba siya tungkol kay Bianca??! “Y ung girlfriend ni Kris..a-yan) po kasi tawag namin sa kanya. dun ako napaisip. alam niyo naman siguro sagot dyan. Pero bakit ganun? Bakit parang bitin lahat ng sasabihin niya..” Ngumiti ako at lumabas na ng bahay.. Ang labo... “Sige pa... aka la ko mayayakap ko na siya ulit. nagugul uhan na ko. bisita na lang h o ulit ako. makikita ko na siya. hindi ko naman siya makakalimutan ng gan un ganun lang eh.tatayong tatay sa magiging anak niya. makausap.

nakahawak na siya sa t elepono.. o kaya dinner dito. Noone’s POV Nagriring yung telepono nila Bianca sa ba hay.. mommy..” “SABI KO NA NGA BA! SIGE INTAYIN MO KO! BYE!” ”Teka Mae! Mae!!!” Binaba na ni Mae yung telepono.. “He. Grabe!! Nam iss ko kayong dalawa!!!” sabay hug sa kanilang dalawa...niya ko.. baby?” tan ni Bianca “No.BORED!” bored daw oh. ah.eh.” “Walanya ka! Kelan ka pa bumalik!?” “Ha.. pero lagi ko rinig sayo un pag wala ka gawa.hello?” sabi niya.~” After 10 mins d umating si Carla at Mae... Wow! Ibang klaseng bata. mag tthree years old pa nga lang siya t apos ganito na siya mag salita at isip. Wala ako gawa! IM BO RED! Ikaw mommy.” “Oo nga!! Hinayupak ka! Pinag taguan mo pa kamin g dalawa! Anong problema mo? Bakit kelangan mag tago ka pa?” “Sorry na. nagdadalawang isip kung sasagutin niya ba ito. wala siyang choice kung hindi ang sagutin niya eto. . bored ka?” “Palagi naman akong bored anak. “Umma!! Let’s play . Kristof is bored!” nagulat si Bianca sa sinabi ni Kristof [Umma = mom. m other] “You’re what!?” “I’m. ano pa kaya ngayon. “BIANC A?!" “Me. ~walangya ano bang klase ng bata to!? Pati bored sinasabi na rin.. o kaya naman umalis sana tayo! Di nner sa labas.Mae. “Sira ulo kang babae ka!! Bakit hindi ka man lang nagsabi ng uuwi ka?! Sana nasundo ka namin sa airport. “Alam mo ibig sabihin ng bored.

“Aww.” sabi ni Kristof “MOMMY?!” Napangiti na lang si Bianca kela Carla at Mae.” “MOMMY MOMMY!!” Napatingin sila Carla at Mae kay Kristof “Uh-oh . Haha!” Nagtawanan silang tatlo. Local ba siya o international??” “Wala ngya ka! Anong San siya ginawa?! Ginawa mo namang bagay yung anak ko eh!” “Oo nga na man Carla!” sabay hampas kay Carla tapos timingin kay Bianca “UK.” “Grabe y ang surpresa mo! Epektib!” “OO! Epektib talaga! Halos himatayin ako nung marinig ko boses mo eh!” “Kayo talaga. say Hi!” “Hi…” tapos nag wave siya. walang mga lalaki sa tabi nila..” Lumapit si Kristof kay Bianca. You’re so cute!! Kiss ninang Carla!” lumapit si Kristof sa kanya at kiniss siya sa pisnge.. Korea o Philippine s? Ano sa tatlo? Bongga kung UK baby yan!” “Loko! Korea!” .“Ano ba kasi nangyari sayo?? Bakit bigla kang umuwi ng walang pasabi samin?” “Gusto ko kasi kayong surpresahin! Ano ba. sa tagal ng pagkaw ala ni Bianca sa pilipinas ngayon lang ulit sila nag kasama sama ng sila lang ta tlo. ‘Hehehe’ na l ang ang nasabi niya. “This is your Ninang Carla and Ninang Mae. “Come here Kristof. “Sakto! May boyfriend na si Bella! At gwapo pa!” “Gaga! Isan g taon pa lang anak mo at mag tatatlong taon na ung akin noh! Boyfriend ka dyan. wag na kayo mag tampo. “Baka gusto mong ikwento si Kristof samin? Si no ba daddy niya? San siya ginawa?!?! I mean. habang hawa k yung bote ng milk niya. Andito na ko oh. Tsaka na pag malalaki na sila.

. dun nabuo si Kristof.baka magalit siya. Sang Min. KRISTOFER” “Oo nga.” “OMG! Dalawa tatay ni Kristo f?! Sabi mo made in Korea!!!” “Sa korea ko siya nilabas! Duh.. tawagin kita pag tapos na kami mag us ap nila ninang. Pati ako nagulat. kahit na hindi ko ipinaalam sa kanya n a aalis ako. kasi alam kong may m agsasabi sa kanya eh. ok] “Si Nathan n ga ba daddy? May hawig kasi silang dalawa eh.. tapos sumayaw kayo ni Dylan at nagkalasingan kayong dalawa!! Hahaha! Grabe yun!” “Oo nga! Ibang klase yung part y nay un! Ang saya! Except yung part na kiniss ni Steffi si Dylan. Nalaman ko na lang na buntis ako sa Korea na. d alawang buwan pa lang kaming nag sstay dun. ineexpect ko na tatawag siya at pipigilan ako.” “Bakit naman ganun kaagad inisip mo?” “Kasi he never said that he loves m e! Alam niyo bang nung nasa airport ako. parehong singkit.” “Ne!” tumakbo papasok ng kwarto si Kristof. Pero bakit kamuka ni Nathan? Teka na guguluhan na ko.. Si Dylan. Anyway. ikwento mo na nga!” “Basta nung tapos na ung pa rtu. yung nag truth or dare tayo. siya yung d addy. gust o ko sana bumalik ng pilipinas nung nalaman kong buntis ako. [ne = yes. medyo maputi pa ti putik nag kokoreano!” “Naaalala niyo ba yung nag party kami dun sa bahay nila Dyl an sa alabang?” “Oo naman. Di pa ba halata sa Pangalan?! KRISTOF. so mga April.... baka against siya sa pag bubuntis ko. go to your room muna. bakit mo naman natanong?” “Pag tapos nun.. Gusto ko tawagan si Dylan. dun na nangyari yung lahat. iniwan kong bukas ..“OMG! Si Nathan? Siya yung Daddy???” “Bakit naman si Nathan?!” “Oh! Uncle Nathan? Sang Min ??” “Yes baby. baka hinde niya tanggapin. gusto ko siyang mayak at sabihing ‘Labby! Mag kakababy na tayo!’ pero natata kot ako..

bahala na lang.. Wala naman kasi syang friend s dito. sa tagal kong nawala. parang ang hirap.. “Hindi siguro. Kaya rin mukang Korean si Kristof..” Chapter 4 “Bianx. kasi ang ggwapo ng mga artista sa kanila! Yun ang mga pinag lihihan ko! pati si Nathan.” Lumabas si Kristof ng kwarto t lumapit kay Bianca.. alam niyo ba kung gano kasakit yun?” “Bakit ba kasi ikaw nakipag hiwalay ng ganun ganun na lang? ano ba kasi problema mo?” “Feeling ko kasi hanggang like lang talaga yung nararamdaman niya sakin. pero wala. 3 weeks na nga lang eh.” “Oo alam naming yun! Pero teka.. ayoko masaktan ang natitirang buhay ko.. i want to go out! Wala ko gawa dito eh…” “Oh sige tomorrow punta tayong mall.. kelan birthday ni Kristof?” “November 10. Kahit na mag text man lang siya ng ‘I love you bianca’ wala pa rin. may tanong ako. okay?” “Tomo rrow pa? but ngayon ako walang magawa.kasi nagbreak sila ni Niña.” “November 10?! Ano ka ba!! Yun din ung anniversary ng parents ni Dylan noh! Ano ng plano mo?! Pupunta ka dun ng may dalang bata?” “OMG! Oo nga noh!! Hindi ko p a alam. ano na pala plano mo? Ngayon na nandito ka na sa pi nas..... kahit isang beses hindi ko narinig sa kanya na mah al niya ko. ang gulo ko rin eh. ipapaalam mo ba kay Dylan na siya yung daddy ni Kristof?” Napaisip si Bianca sa mga sinabi ni Carla. hindi ko pa alam gagawin ko sa birthday niya..fone ko nun. Jusko! Gwapo naman kasi yung tao eh. ewan ko.... ayoko maranasan ni Kristof ang maitakwil ng sarili niyang ama. kahit bulong wala. “Ma. ayoko ma stress. K aya habang nag bubuntis ako... Kahit pabiro wala pa rin eh. bigla bigla na lan g akong susulpot na may dalang bata sa pamilya nila? Ayoko. pano pag bukas may gawa na ko? mommy…” . hindi ko siya masyadong iniisip. parang rebound.

baka makatu log lang ako.” N agulat yung dalawa nung sinabi ni Bianca yung pusisyon ni Nathan. Sukat ng sukat hindi makapili kung ano ba ta laga yung bibilhin.. Ngyon si steffi na kasama ko. . “Hun I wanna watch a movie” movie? Wala ako sa mood eh ...dito sa ma ll na to palagi kaming pumupunta ni Bianca. yung mga kamag anak ni Nathan sa korea masyadong na-spoil siya. tama na ang kabibianca ko.“Spoiled to noh?” “Oo. “Wag na kayong m ag taka. Isang oras kaming nag iiikot para lang sa mga damit niya. “Nakakaasar naman.” “OH?! Anong pusisyon?” “General Manager.” Sumimangot si Steffi.” “W ag nga kayong ganyan!! si Bella rin spoiled eh!!” “Expected na yun.. hindi na siay. “Wag na lang. wag na . kasi dito. mga babae talaga. TITO nga yung may ari eh. Dylan’s POV Nagyaya na naman mag mall si Steffi..” Sabay na sinabi n i Mae at Bianca Kinabukasan nag punta ng mall sila Carla... “Oh bakit hindi mo kasama si Nathan?” “Nag tatrabaho yung t ao! Sa hotel siya ng tito niya nag tatrabaho. mag shopping ka na lang wala ako sa mood manood eh. tara na! ikot tayo. pasok dito pasok dun. Jesus. minsan tinatamad na ko mag mall. Da mit na hindi naman msyadong nagagamit. Bianx at Kristof gaya ng napag usapan nila. Mae. Sige na nga!” Nag ikot ikot ka mi ni Steffi. Siya na naman ang nasa ulo ko! girlfriend ko katabi ko..” 5 mins after dumating nila Bianca sa mall ay dumating din si Dylan kasama ni Steffi.

” “Ok! Bilisan mo ha!” Nagpunta ako sa may food choices para bumili ng inumin.. Nakita ko yung bilihan ng fruit shake. yung babang yan...siya na kaya talaga yun? Oh baka namamalik mata lang ako? Yu ng babaeng naka eye glasses na maiksi buhok na medyo wavy na light brown yung ku lay ng buhok. ano ng oras ka uuwi??” . time out..? eh tatlo lang silang magkakasama nung highsch ool kami eh. “Stef. siya. walang sinasabi sakin... maasim kasi.. pero sa pag hahanap ko.. ibig sabihin. yung nakikita ko nga. yun kasi madalas bilhin ni Bianca.. kamukha niya si Bianca.. teka nasan ka ba??” “Nasa town ka ba?” “Oo. .. Sinubukan kong tawagan si Mae.. yung babaeng nakaupo. “Dylan??? HOY! Nakatulog ka na ba?!?!?!” “Ah! Loko hinde! Teka. Green mango ang inorder ko. Pero dinala ako ng mga paa ko s a food choices. ewan ko ba kung bakit kelangan dun pa ko pumunta eh pwed e naman ako bumili sa jollibee o kaya sa subway.. bakit?” “Anong ginagawa mo sa town? Kasama mo ba si Ryan? Anong gagawin mo sa town?” “Si Ryan? Hinde eh.. at dun ako napabili ng di oras.. meet namin ni Carla yung highschool f riend namin. siya si Bianca.. Teka. iba yung nakita ko. Si Mae at Carla wa la rin. kahit si Papa. possible nam an yun diba? Na magkamuka lang sila. gusto kong itanong kung naka uwi nab a s i Bianca.. bili lang ako ng inumin ok? Intayin mo ko dito.... “Oh napatawag ka?” “Mae nasan ka?” “Nasa mall. Ewan ko ba kung bakit yun yung binili ko.Dalawang oras kaming naglalakad kasshopping niya! Girls. Lumingo n lingon ako baka sakaling may makita akong kakilala. siya si... kasi hindi naman sinasabi sakin ni Ryan na nakauwi na si Bianca." Highschool friend. yung nakita ko dati. ayoko nama n talaga yun eh... kasama ko si Carla at yung baby niya pati si Kris“Kris…?” “Si Kris ata yung nakita ko kanina sa may cinemas. hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko.

“Ah talaga? Ang bilis naman kumalat ng balita... “Dylan?” “Ok ok!" “Teka. kasi nakilala niya ako. Siguro naman maliwanag na sa kanya na ayoko .wala na rin kaming dapat pagusapan eh.. “Nal aman ko yung nangyari sa inyo ni Dylan. kung gusto mo talaga ko maka usap.. kamusta ka na? it’s been a long time. Sige bye na!” Makakausap ko na siya. Bianca.. Halos maiyak ako kasi ang mamahal.“Siguro after 30 minutes?” 30 minutes? May oras pa ako para ihatid si Steffi. Pero wala na. bakit mo nga pala natanong?” “Wala wala. mali iniisip mo tungkol kay Dylan. actually da pat hindi ko na siya kinakausap. pero ang gaganda ng mga damit. ...” Nag smile siya tapos napayuko. kaya walang manlilibre sakin! Habang tumitingin ako ng mga damit may babaeng lumapit sakin.” Sorry?! too late.” Medyo na gulat ako... Ano p a ba ang dapat kong marinig galing sayo? Galing sainyo?! Puro kasinungalingan?” Na payuko na lang ulit si Niña... tama... tapos didiretso na ko sa bahay nila Bianca. Bianca’s POV Naghiwalay kami saglit nila Carla at Mae. I’m sorry. “Bianca.. pwede ba mag usap tay o?” “Ano pa ba ginagawa natin? Diba nag uusap? Alam mo. “Niña.. Wala si Nathan. wag ka munang umalis ulit. huli na ang lahat.. Matagal mo na sana kong hinanap para lang maayos tong gulo samin. .. lumingon ako para harapin siya. intayi n mo ko. Ano sinabi niya ba kagad sayo un? Nag report ba siya kaagad?” “Bianca. matagal mo ng ginawa yan. tumingin ako saglitng damit sa topshop. kung nirerespeto mo ko. intayin mo ko. sa bf.

nagawa niya parin akong i-twotime.. alam ko naman na nung mga panahon na yun. ako lang.. ako may kasalanan ng lahat. halos mabaliw raw siya pag hindi ka niya nakikita. “Please Bianca. Pinilit kong magustuhan niya ulit ako. pinilit kong magust uhan niya pa rin ako.” Tumigil siya sa pag sasalita “Sa totoo lang siya nakipag hiw alay sakin.” “Anyway... sorry sa lah at. m eaning hindi na kami mag kakabalikan pa.. pe ro dun... Dito ko na lang inint ay sila Carla.. nag taksil siya sakin. hindi niya daw alam kung makakayanan niya na mawala ka. kahit alam kong napapalapit na loob niya sayo. Hehe. ako unang nagtapat kay Dylan.sa pool part. bakit ba kasi hindi ako nakinig kay Dylan? Bakit kelangan p aabutin ko sa ganitong situation? Pero hindi talaga.. nagiging cl ose na kayo.. give him another ch ance. so wala na talagang chance maging kami ulit.” Nagsmile ako tapos nag nod. Si Kristof gusto sumama sa ...” “Ohhh..” Pumunta ko sa may food choices at umupo du n. gusto ko na rin umuwi... pero nagiging malinaw sakin a ng lahat unti unti.” Ayoko maniwala nung una.” “I have Nathan na. I h ave to go na rin... “Bianca. ka hit sabihin nating iniwan niya si Niña para sakin. pinag pilitan k o lang talaga sarili ko.. nag aya na kaagad akong u muwi. pinilit kong ayusin yung relationship namin.naalala mo nung nag punta kayo sa resort nila ryan? I wasn’t invited.. “Dito na lang tayo mag usap. tinapos na niya ang lahat. sana naman magkausap na kayong dalawa... Pag dating nila.. and thanks for listening. baka iniintay na ko ni Jason sa may starbucks eh.” “Yeah. I promise you guys na lalayo ako pag nagkabalikan kayo.siyang makita at makausap diba? Lumabas na ko ng store habang siya nakatayo pa r in sa loob... oo nga pala. pinilit ko lang ung sarili ko. Bianca.” Pool part? Yun ba yung time na nakita namin sila ni Carla? “Sinabi niya sakin na mahal ka niya kaya kelangan nam in mag hiwalay. and I think he has a girlfriend na..

. Per o mukang sincere si Niña sa mga sinabi niya eh. Di-nial ko ung num ber ni Nathan. paki sabi na lang s akanila na namimiss ko na sila... ay oo nga..” Chapter 5 “Tofer... hang up na tayo baby... okay.. Bye! I love you.. I might go back to korea..” Nagulat ako sa nakita ko…sa taong nasa harapan ko.” “Oh bakit ka napatawag? Nasa w ork pa po ako..” “Ahh. “Hello hun!” “Hey. Take care. umuwi lang kami dito s a pinas hindi ko na siya cinocontact. Mag aayos pa po ako ng ba hay eh.” Nakaupo lang ako sa sala for one hour.” “Wait. “HOY TAMA NA KAKADOORBELL!!! NARINIG KO NA RINIG KO! ETO NA BUBUKSAN KO NA YUNG GATE!” Binuksan ko yung gate “ANO BANG PROB. iniisip ku ng bakit kelangan ngayon ko lang nalaman ung kay Dylan.” . si Kristof nasan? Pakausap!” “Nakela Carla eh..le ma..... hinatid si Kristof. *DING DONG* May nag doorbell. baka sila Carla na yun. next time na lang babe.” “Oh.bahay nila Carla kasi daw gusto niya pa raw laruin si Bella at wala raw siyang k alaro sa bahay. sige.missed you Nate. oh yeah.” “I just.” “I missed you too Bianx. . kung maniniwala ako.baka isipin niya nakalimutan ko na siya.” “Really? When?” “On Wednesday. “Tofer. kasama namin sila kanina sa mall. nag iisip.....” “I love y ou too. Ako naman gusto ko mapagisa kaya pumayag ako. Oct 31.

Nakatingin lang siya sakin.. hindi siya kumikibo.. hanggang sa ngumiti siya. “Bian ca.. Bianca.. ikaw nga…” hinawakan niya ako sa may balikat. “Oh kamusta? Long time no see ha! Sige pasok na ko! may nakalimutan kasi ako sa loob eh! hehehe! Sige next time na lang!” tinap ko siya sa balikat niya at tumalikod. “Teka hindi pa tayo tapo s mag usap.” Hinawakan niya kamay ko. Magusap? Hindi naman kami nag uusap ha..tapo s na ang lahat. Wala ng dapat pang pagusapan. “Tara sa loob tayo mag usap.” Hinila n iya ako papasok sa loob ng bahay at isinara ang gate. Kinakabahan ako sa paguusa pan naming, feeling ko ang laki ng galit niya sakin.. feeling ko lahat ng sama n g loob niya sakin noon ngayon na niya ilalabas. Feeling ko pag sinabi ko na ngay on na may Kristof na kami… iiwasan na niya ko. “Teka lang ha.. tatawagan ko lang sil a Carla..” hindi niya ako pinansin. Tiningnan niya lang ako. “Hindi ka parin nag bab ago leche.” “May sinasabi ka ba?” “Ha? Sinasabi? Wala ah!” aba! Lumakas ata pandinig niya ngayon! “Carla.. nandito si Dylan eh.. kung ok lang dyan na muna si ano..” “Si Dylan?! Nandyan?! OMG! Pano niya nalaman? Anyway, dito na lang muna matutulog si Kristo f para makapagusap pa kayo ng matagal.” “Hindi ko nga rin alam eh.. sure ka? Ok lang ba sayo? Kasi pwede ko naman siya sunduin eh.” “Sure ako. Magkalaro sila ni Vander ngayon.. BABE SUNDUIN NA LANG DAW BI BIANX SI KRISTOF LATER!” narinig ko na lang n a pinass ni Carla ung fone “BIANX! Ano ka ba! Parang ang layo ng bahay namin ha? N asa iisang pulo lang tayo noh! BF lang to. Pati naglalaro pa kami, pagbigyan mo na ko.. alam mo naman na gusto ko lalaki eh, pero babae inire nito ni Carla!” nata wa ko sa sinabi ni Vander, at narinig ko na binatukan siya ni Carla. “O sige sige. Dyan na siya. Sige bye na, naiinip na ung manong dito eh. bye!” “Bakit ang tagal ni yong magusap? Sino ba ung susunduin mo don?” “Bakit ba ang tanong mo, ha? Anong sino ? Hihiramin ko sana si Bella. Ano

masaya ka na?” “Alam mo ikaw! Ang sungit mo!! Yan ba epekto ng UK?? Pati anong manon g ang pinagsasasabi mo dyan? Loko ka ha!” “Alam mo kung makikipag talo ka lang sakin , pwedeng umalis ka na? madami pa akong pinag kakaabalahan dito eh. kaya kung ok lang, umalis ka na. nasasayang ung oras k-“Bakit ka ba umalis ng walang paalam sa kin noon? Ganun ka ba kagalit sakin?” Natahimik ako.. hindi ko alam isasagot ko. h indi ko naman pupwedeng sabihing sumama ako kay Nathan sa korea, kasi alam kong masasaktan siya.. teka bakit nga pala siya masasaktan.. eh naka move on na siya. “Kasi..Wala lang. ayaw na kita makita eh. Oo. Ganun kalaki yung galit ko sayo. Um alis ako ng pilipinas ng walang pasabi sayo kasi galit na galit ako.” “Hanggang ngay on pa ba galit ka pa rin? hindi mo na ba ko mapapatawad sa mga nagawa ko? pinaki ta ko naman kung gano ka kahalaga sakin ha.. hindi pa ba sapat yun? Hindi ba pup wedeng isipin mo na lang yung masasayang araw natin dati, kesa yung panget na pa st? Bianx.. you just don’t know how much I missed you..” “Tofer, alam mo wala na sakin yun. nangyari na.. nung umalis ako dito iniwan ko lahat ng ala ala natin, lahat ng sakit, hatred at kung ano ano pang memories natin iniwan ko dito. Nung nasa UK ako, madaming nag bago.. madaming dumagdag.. at ngayong nagbalik ako dito..” “…” “Narea lize ko n matagal ko ng nabaon yung past ko matagal na, dahil mas naging masaya ako sa UK.. napalitan lahat yung sakin ng nafeel ko dito ng happiness dun sa UK. “ “Bakit.. meron ka na bang iba?” “Oo. Si Nathan. Siya nagpalakas ng loob ko, siya nagp agaan ng buhay ko. lahat ng pagkukulang mo sakin noon, siya ang nagpuno.” Medyo na g grin siya. Bakit kaya.. may nakakatawa ba? “Bakit ganyan itsura mo?” “Anong ganyan? ano bang ginawa ko na naman?” “Nakakaasar yang smile eh! muka kang demonyo! Parang m ay balak kang gawin

na masama..” “Ako? Bianca, hindi mo ata nagegets eh.. KASAL pa tayo. Hinde pa annull ed yung kasal natin. You’re two-timing me.” Ano daw?!?! Two-timing?? Sino kaya? Baki t naman ako naging two-timer!! “AKO!? Tofer manahimik ka nga dyan. Nakakailang ka na eh.” “Labby, kasal pa tayo. It means ako pa rin ang asawa mo. Si Nathan, kabit.. hiram, sabit. Pinagtataksilan mo ba ko Bianca?” “Ang kapal ng muka mo! Umalis ka na nga!!! Wala ka na naman magawa, guguluhin mo lang buhay ko eh!” Tumawa lang siya n g mahina. Labby.. natatandaan niya pa pala yun.. nung wala kaya ako.. nakayanan niya? “Sige na labby! Alis na ako, alam ko namang naiinis ka na sa pagmumuka ko eh .. you don’t miss me.. not even a bit. Sige! ‘Til next time!” “Ha..ha? Ah.. sige! ‘til nex t time..” Hindi ko siya na miss? Anong hinde.. mabuti pa sigurong ganun na lang an g isipin niya. Hindi ko siya namimiss. Umalis na siya ng bahay. Til next time.. tama Bianca, naka move on na nga siya.. wala ka na sa paningin niya.. wala ka na sa puso niya. Gaya nga ng sabi mo, nakalimutan mo na siya, nabaon mo na sa limo t yung alaala niyong dalawa.. tama. Totoo naman yun eh, I have Nathan and Kristo f na diba? si Nathan na din ang halos tumayong tatay ni Kristof.. kaya parang pa milya na lang kami. Kulang na lang magpa annul kami ng kasal ni Dylan. October 3 1 na, ngayon na ang alis ni Nathan papuntang Korea. Hindi na siya nag pahatid sa kin sa airport dahil baka daw hindi na siya umalis pag nakita niya ko. Nagkausap na lang kami sa cellphone, naiyak ako nung narinig ko boses niya.. nung sinabi niyang.. ‘Bianca, I love you so much..’ ngayon niya pa lang kasi ako nasabihan ng ‘I l ove you so much’ eh, laging I love you lang, o love you. Nung sinabi niya yun.. an g nireply ko lang is ‘I know..’ hindi ko kasi alam kung ‘so much’ din ung nafifeel ko fo r him, kaya hindi ko masabing ‘I love you so much’. Nung nakausap ni Kristof si Nath an, umiyak din siya, bakit daw babalik siya ng Korea ng hindi siya kasama eh nam imiss niya na raw yung mga kalaro niya dun! Hindi ko na masyadong naintindihan y ung pinag usapan niya kasi Korean. Ewan ko ba kung bakit ang talino nitong batan g to! Nagmana nga talaga sa tatay niya! Matalinong makulit. Pero natutuwa ako at sa tatay niya siya nag mana, kasi kung

ako ang sumagot since may ginagawa si papa..” Napatingin kaagad siya sakin. Ano bang prob lema niya? Bakit nagkakaganun siya? Nakakainis! Wala akong choice. “Kelan ka pa natutong manigarilyo?” “…” hindi s iya sumagot. “Simula nung umalis ka” . nako lagot na! pareho kaming magiging matalino sa math! Pati siguro hind i pa yan nagsasalita hehehe! Buti na lang talaga at matalino ang kanyang daddy! Nagring yung telephone. 27 yun.” “Nasabi mo na ba yung tungkol sa bata?” Umiling ako..” “Hinde pa! Si. “Ano kamo?? Si Dylan? Alam na niya? Kelan pa kayo nagkita?” “Nung sabado pa ho. “HOY! Tinatanong kita.sakin. hindi ko alam ku ng anong gagawin ko sa kanya. Aalis tayo ngayon.” Sabay may bumusina. si Dylan kas ama ko. at lumabas ng bahay. gigisingin ko na..” Nag nod na lang ako. kelan ka pa natutong manigarilyo?” Tumingila siy a.” “TekBinaba na niya kaagad yung phone. “Hin de pa po eh. t apos nag suot ng pangalis na damit. nandyan na siya. Nagulat nga din ako eh. Tsaka na lang siguro.” “Ikaw talaga . nakasandal s a may kotse niya.. ikaw bahala. Naligo ako. natatakot ako. Magsisindi ng sigarilyo. “Oh saan ka pupunta? may lakad ba kayo ni Kris tof ngayon? Teka natutulog siya eh. Nakita ko siya.. nakatayo. “Hello?” “Bianx. Magingat kayo ha.. “Oh sige na. Hindi pa ako handa. m ag bihis ka.

Hindi ako makagalaw. “Bianx.” Tumalik od na ko sa kanya at nagsimulang mag lakad papasok sa loob ng bahay.** nung tumingin ako sa kanya. pagk abukas na pagkabukas nagulat ako sa kanta. Siguro naman nabasa mo y ung invitation. my lo ve for you keeps going strong I remember the things that we used to do. sige papasok na ko sa loob. bakit kelangan magpatahi pa ko? pwede namang bumili na lang ako. Yung nakakabinging katahimikan.” “Gown?!?! Para saan??” “Sa wedding anniversary nila mommy. Binuksan ko yung radio.. Habang nasa daan kami. wag mo lang akong tatalikuran basta basta. Paran g yung eksena dati. ha? Oh baka naman nag dodroga ka na rin?” Habang nakatingin parin siya sa langit sumagot siya. gagawin ko n aman eh. san nga pala tayo pupunta? bakit papunta tayo ng makati?” “Kasi magpapatahi ka ng gown mo.” “Ano bang problema mo?? Bakit ka nagkakaganyan?!?!” “IKAW..” “Ahh. “Sabihin mo lang na tumigil na ko sa bisyo ko.” “Itigil mo na yang mga bisyo mo .. “Kun g magbibisyo ka.” Napayuko ako sa sagot niya.. Hinawakan n iya kaliwang kamay ko. Parang w ala lang. napaka seryoso ng itsura niya. Feeling ko nangh ihina ak osa kanta. ayoko sumama sa isang patapon na lalaki. bakit mo natanong? Teka. Ayaw na kitang mak ita. ang tahimik namin. wag mo na ko puntahan. a kiss i n the rain ‘til the sun shined through. wag mo na ko tawagan. Tama lahat yan.” .. hindi ako nakakarelate sa kanya. but I'm still in love with you. **Even though it’s been so long. pwede?” ngumiti siya at tumungo. I'd try to deny it. hindi pa r in ako makagalaw. ewan ko ba parang KABOOM! Natapos na yung kanta. ok ka lang ba?” “Ha? Oo naman.. “Oo.“Oh ano pang mga bisyo mo??? Alcoholic ka na ba.

yung destined para sakin. hindi naman kita kukulitin eh. :-\alam mo na. kung wala na talaga. Bahala na lang kung anong masabi ko. .” Teka.. Ok lang. “May 10 days ka para sa chance mo. habang wala si Nathan. nakakakita ako ng traffic sa harapan ko! Siguro matatagalan pa kami.. Although may feelings pa rin ako kay Dylan.. hinde k o alam yung magiging decision ko. “Pero kung iniisip mo yung mafifeel ni N athan.” malungkot yung tono ng boses niya habang sinasabi niya yun.” Sinabi k o lang lahat ng nasa isip ko. edi bumalik ka na kay Nathan. Yung 10 days na yun.. “Wag kang mag alala..” “Sige. a t hindi ka na masaya sakin. “Hin de ako sure kung makakapunta siya eh. Baka si Nathan talaga yung gusto ko..” Alam ko na? ang alin? Ewan. never mind na lang.. chance lang naman yung gusto ko eh.. ‘should I cling to my past? Or should I let you pass?’ yung nasa utak ko ngayon.” Hinde naman sa ayaw ko siyang bigyan ng chance.. kung yun ung magpap apunta sayo dun. Kelangan kasama ka sa theme..“Kasi. “Ano ka ba. Humarap s i Dylan sa may bintana. mali ata na sinabi kong wala si Nathan.. b aka matagalan pag balik niya. Pati baka sakaling m ag ka. nag sstart na ngayon. natatakot kasi ako eh. matatagalan din pagsasama naming ngayon. alam ng lahat asawa kita. tipong. nag punta kasi siya sa Korea ngayon eh. Napah arap siya sakin. Wala naman masama diba? Yung pang 10th day. yung mahal k o. “Gusto ko lang naman bigyan mo ko ng chance eh. . m aaga pa naman eh. Ang alam ko lang. “pwede mo rin palang isama si Nathan... natatako t na baka magkamali ng piliin.” “…. yung d ay before ng anniversary at birthday ni Kristof. Ano ba to. itama yun g mga mali ko..” Hinaw akan niya yung kamay ko. Wala nama nakong sinasabi na nangungulit ka eh. yun na yun. para lang mapafeel ko sayo lahat ng namis s mo nung wala ka. ok lang rin.” “…” Binitawan niya kamay ko.” Nabasa niya ata yung isip ko.

ang ganda. san mo. at pinaki ta yung picture naming dalawa. wala akong masabi. “Anong picture yung nakita niya?? ? Baka naman muka akong tanga dun ha!” Nilabas niya yung cellphone niya. Day 1. “Dylan.” “Tss. hindi ko maexplain yung itsura pero maganda siya.. Feeling ko ako yung may anniversary.? Chapter 6 Dylan’s POV . mukang nagiisip. Day 1 namin ngayon.. Nung nakarating na kami sa magtatahi ng gown. Parang well-known sya na mananahi dito sa pinas.... baka mali yung sinasabi ko eh.” Sinukatan ako nung modista.. magiging special kaya 1st day ng date namin. ano kaya mangyayari sa d ay 1? Siguro papalpak to! Hari ng sablay tong lalaking to eh. lumapit ako sa kanya at bumulong..” Nakangiti lang si Dylan..“Seryoso?? Thank you! Thank you bianx!” hinug niya ko. yan ang gawin mo sa kanya. “Bakit meron ka pa niyan ...nakuha yan?” “Blinuetooth ko to galing sa cellphone mo. ibang iba siya sa picture niyo ha. Siguraduhin mo lan g magnda ang kakalabasan ha! Ayoko mag mukhang ewan si Bianca sa party. eto ang gown na isusuot mo!” Pinakita niya sakin yung sketch niya n ung gown.. Parang medyo maluso g pa siya nun. “Sige. binubusinahan na kami ng mga tao. ang gaganda ng designs nung mga g owns. si Tofer nasa may bintana.. tingnan mo! Ang sexy na! at ang ganda pa.. Hindi naming napansin na uman dar nap ala yung mga kotse. eto na ba si Bianca ?? Grabe! Ang ganda niya. yung nasa cable car kami. ano kaya iniisip niya? Pati tuloy ako napapaisip. pero ngayon. Ikaw talaga!” “Dah il maganda ka. pero ayoko muna m ag salita.

Nasabi ko na rin kay Bianca na ang gusto ko lang ay chance.. chance na maiprove sa kanya yung worth niya before.. yung mga hindi ko na padama sa kanya dati..gus to ko mapalitan ung panget na memories ng masasayang alaala. Para kahit hindi na kami magkabalikan, at least nakabawi ako. Para kahit piliin niya si Nathan ok l ang, kasi alam kong ginawa ko lahat ng makakaya ko. pero teka.. hindi ko naisip si Steffi.. Habang nag susukat si Bianca, nasa may bintana ako, naka tingin sa k awalan.. bakit parang nagiging unfair kami sa mga taong ng papasaya samin..? tam a ba tong ginagawa ko? dapat ba talagang ibalik yung nakaraan namin, oh mag stic k na lang kami sa kung sino kasama namin ngayon.. wala naman kasi kaming dapat p ang ipag laban eh.. sapat bang ipaglaban yung pagmamahalan namin kahit pareho na kaming taken? Teka.. bakit ‘pagmamahal namin’ hindi na naman ako sigurado kung maha l niya pa ako.. pero ganun pa rin eh. sapat pa nga ba yun? Hindi ko alam.. sa mg a nangyayari ngayon, ayoko munang isipin yung ibang tao, yung kung sino yung mas asaktan ko, masasagasaan. Gusto ko muna maging maramot. Gusto ko kaligayahan ko na yung isipin ko.. kaligayahan ni Bianca.. alam ko mahal pa niya ako.. mahal ni ya ko. kahit sa tagal na nagkalayo kami, impusibleng makalimutan niya na lang ak o ng ganunganun lang, impusibleng mawala yung pag mamahal niya sakin, kahit kont i alam ko mahal niya ko. Pagtapos magsukat ni Bianca.. “San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" “Ano bang magandang palabas?” “Hmm.. The Messenger? Ewan, m ukha naman siyang ok eh, so u wanna watch that movie?” “Okay. Sa town na lang para m alapit, baka kasi tumawag si Papa eh.” “Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman n iyang kasama mo ako ha?” “Eh kasi.. baka kailanganin ako sa bahay..” “Bakit naman?” “Kasi.. basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh!” We rode the car and went s traight to alabang. Habang nasa sasakyan hindi ko mapigilang titigan si Bianca.. ang laki ng pinagbago niya, hindi na siya yung dating Bianca na nakilala ko, un g nakasama ko sa iisang bahay..

Parang isang malaking make over yung ginawa niya. Transformation. Ang iksi na ng hair niya, hindi na color black, tapos naka eye glasses pa. Kung manamit siya i ba na rin, although ganun pa rin siya manamit, simpleng may dating. Pero iba eh. makikita mo talagang nagpunta siya ng ibang bansa. Namimiss ko yung ganito, yun g sinusundo ko siya sa school niya, nakaupo lang siya sa tabi ko, tahimik nakati ngin sa may bintana, pero madalas nakatingin sakin.. bianca.. bakit ba kasi kela ngan pa tayong umabot sa ganito.. I missed you so much baby.. I need you here, b eside me.. Pagdating namin sa ATC dumiretso na kami sa movie house. Bumili kami ng popcorn at drinks tapos pumasok na sa loob. Hindi ko alam na nakakatakot pala yung palabas! Nakayakap sa braso ko si Bianca hanggat sa matapos ung palabas. P ag tapos na pagtapos nung palabas binatukan kagad ako ni Bianca “Sira ulo ka!! Pli nano mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang pala bas tapos ayan pa pinili mo!!!” “Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako ng a hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapos ung palabas naka yakap ka sa bra so ko! ” Hinampas niya ko ng mahina sa may braso at ngumiti. Haaay. Iba talaga pag siya kasama ko, feeling ko anytime pwede na kong mamatay. “Tara, kain na tayo, 6: 30 na oh.” “Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian!” “Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tsktsk. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. Tara papakainin ko na ung alaga ko!” “ANONG ALAGA?!” “Porky! Hehe! Tara na Porky!” nag lakad n a ko papalayo sa kanya dahil alam ko sasaktan niya ko haha! “BWISET!” Habang naglala kad kami papuntang food choices, ang daming chumecheck out kay Bianca na lalaki. Hindi ako natutuwa. Dapat nga matuwa ako kasi alam kong maganda yung kasama ko, pero bakit parang ayokong tingnan nila si Bianca? Syempre. Ang layo ko kasi sa kanya. Ang iisipin nila solo lang siya. Badtrip talaga.

Habang kumakain kami, ang daming nakakita samin na mga high school friends. Tuwa ng tuwa sila kasi ‘kami’ pa raw. At effective daw pala ang high school marriage. “Dyla n! Kamusta?” sabay tingin kay Bianca, “Hi Bianca!” Humarap ulit siya sakin, “Ayos, kayo pa rin, ano na ba balita? Long time no see ah!” “Ok lang kami, ganun pa rin, walang nag bago. Ay marami palang nagbago.” Sabay tingin kay Bianca. “Maraming nagbago? Ano naman?” “May mga nangiwan at iniwan.” Biglang kumunot noo ni Harry, tiningnan ko na l ang bigla si Bianca, wala siyang reaction, naka smile lang siya kay Harry. “Teka, hindi ko maintindihan.. ano ulit?” nagtatakang tinanong niya. “Ah wala, ikaw anong b alita?” “Wala naman, AY oo nga pala! Balita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun??” “Oo.. syempre kelangan namin tumira sa iisang baha y. Magasawa kami eh!” “Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo??” Nabulunan big la si Bianca sa narinig niya. “WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang balitang yan ?” “Wala. Nagbabakasakali lang. hehe! Bakit wala pa rin kayong junior?” “Bata pa kami! P ati nag punta ng ibang bansa si Bianca, kaya ganun. Hindi naman kami nagmamadali eh..” “Ahh.. sige pare. Una na ako. Baka naiinip na girlfriend ko dun. Goodluck na lang sa inyong dalawa!” “Sige, ingat!” Umalis na siya at nag patuloy nakmai ni Bianca sa pagkain. “Loko talaga yun, bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wal a

.? ba ta? Wa... nasasaktan din ako. nakita ko na dumudugo ung sa may tuhod niya “Ayan kasi!!! Bakit ka ba kasi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tuloy! M ay sugat. ayoko lang ng nasasaktan ka. Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall?” “Ha. tumingin tingin si Bianca ng mga dam it doon. Binuhat ko siya papunt a sa loob. teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng pera! Babalik din ako!” Lu mabas na si Bianca ng store at pumunta sa may atm machine. “Uuwi na lang ako! Wag mo na akon g ihatid!!!” “Sorry. ok?” Tumungo lang siya tapos nag punas ng luha. kung may lumabas na balitang may anak na tayo. Pag tingin ko nakangiti si B ianca. Maya maya.. “Sinabi ng wag mo akong hawakan! K aya ko sarili ko!!” tuloy tuloy ang pag iyak niya. hawak yung pera. Pinuntahan ko siya ba ka bigla kasi siyang umalis at iwanan na naman ako.. . Pumasok kami sa isang store ng mga damit.. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin n a natin to para makapag ikot pa tayo.” “Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh.. pag ganun kasi.. sorry na Banca. Lahat ng tao nakatingin samin.. “Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung na ngyari?? Nadapa ka!” Hinampas niya yung kamay ko.” tum akbo ako papunta sa kanya “Ok ka lang ba?? San masakit??” Hindi niya pa nasasabi kun g san.. baka yung baby lang ni Carla.” Pagtapos namin kumain...naman tayong dalang bata.” “Ahh. may batang tumatakbo at natulak siya “Aray. “Tofer... ihahat id na kita. hayaan na lang natin. oo nga baka nakita ka niyang d ala mo si Bella.wala. bitawan mo na nga ko!!” Nagsisimula na siyang umiyak.. binaba ko siya sa may upuan sa loob ng mall. sorry na. nag lakad lakad kami . ayoko lang may mangyari sayong masama. Bayaan na lang natin yun.

. Hindi naman niya siguro mapapansin yun.. "Okay.. "San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" gusto ko sana manood muna ng movie! pero hindi ko na man alam kung anong magandang panoorin.. Tiningnan niya ako at ngumiti. mukha naman siyang ok eh." Teka. Th e Messenger? Ewan. ok?” “Bilisan mo ha. Pano na to.. "Ano bang magandang palabas?" "Hmm. tapos uuwi na tayo.. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” Si Steffi.. "Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman niyang kasama mo ako ha?" ARGH! OO NA IKAW NA ANG MATALINO KRISTOFER! . bibili lang ako ng band-aid pati gamut. so u wanna watch that movie? " The Messenger?? Maganda kaya yun. Chapter 7 Bianca’s POV Natapos na rin ako sa pag susukat. im not sure kung saan. Sa town na lang para malapit. alam ko narinig ko na yun somewhere..“Intayin mo ako dito. kasi alam kong magagalit siy a at masasaktan ko siya. nilapitan ko si Tofer habang nakat ingin siya sa kawalan. lagot na.” Ngumiti ako at tumalikod na. hindi ko naman pwedeng sabihing si Bianca yung kasama ko. baka kasi tumawag si Papa eh.. Pagbili ko ng gamot sa drugstore. agad agad akong lumabas para balikan si Bianca “Tofer!” lumingon ako para tingnan ku ng sino yun “Hon. ano naman kung tumawag si Papa?? Potek! Alam nga pala niya na kasama ko si Dylan! Di bali.

Siguro may iniisip rin siya. na ayaw mo akong mawala. kaya mo to gagawin kasi gusto mong bumawi.. NOON. mas nahihirapan kasi ako eh.. I guess. feeling ko mali eh. Ngayon ang feeling ko. parang. Pero hinde. Ano kaya iniisip niya kanina at parang ang lalim. kung gaano ako ka-special sayo.. He's been forgiven.. o sadyang gusto niya lang ako.. mas h igit pa yung pagmamahal ko sa kanya kesa sa sarili ko. Nag uguluhan na ko. ipa-feel sakin yung mga namiss ko raw nung wala ako.. Tofer. Bakit kelangan niya pang bumawi? Eh n i isang beses nga.. BAKA KA SI HANAPIN AKO NI KRISTOF! "Kasi. tapos eto pa pinapanood sakin! .. gusto niya lang daw itama yung mali niya. ok lang. masyado mo akong pinapahirapan sa mga ginagawa mo. dahil hindi mo kakaya ning mabuhay ng wala ako sa tabi't paningin mo. alam na ngang ma tatakutin ako eh... Ang alam ko lang.. minsan naisip ko kung mahal niya ba ako. dahil mahal mo ko at hindi mo nagawang sabihin sakin at ipadama ng tuluyan kung gaano mo ko kamahal. kung gusto m o lang patunayan yung worth mo.. hindi ko mapigilang mapaisip. Ang gulo. ewan! Hindi ko ma-feel! Buong biyahe hindi kami nagimikan. Siguro pag narinig kong sinabi niya yun... hindi ko narinig sa kanya na mahal niya ko. again.. bakit niya ako gusto? Kasi mahal ko siya? Kasi alam niyang mamahalin ko pa rin siya kahit may mahal na siyang iba? Oh baka naman kasi natatakot siyang baka wala ng magmahal sa kanya kaya ako na l ang ang pinili niya dahil alam niyang sobra sobra pagmamahal ko sa kanya. but why do you have to make things so complicated now? Sana sinabi mo na lang sakin na. Hindi ko alam. i might fall for him. dumi retso na kami para manood ng movie. I love Nathan. I love him more than anythin g else. gusto niya lang i-prove yung worth niya."Eh kasi... at eto pa! Hindi ko alam na nakakatakot pala yang The Messenger na yan! Nakakapikon! Buong palabas tuloy naka kapit ako sa k anya! Planado siguro to! Nakakaasar talaga yang lalaking yan!.. mahal ako ni Nathan. baka kailanganin ako sa bahay. may bonus naman 'i like you a lot' haaay. Napatunayan mo na. Like how i fell for him when we were youn g.. puro 'i like yo u' teka. at mahal ko ri n siya. " ANO BA TO! BAKIT NGA NAMAN BA AKO K AKAILANGANIN?? KATULONG BA KO?? "Bakit naman? " Nagtatakang tanong niya. hindi mo na to kel angan pang gawin.... I used to love you with all my heart. at sana sinabi niya sakin ku ng ano yung iniisip niya! Ayoko naman manghula noh! PAgdating namin sa ATC.. basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh! " Habang nasa kotse niya kami...

"Tara. ang kukulit ng a eh.." Yaya niya sakin. 6:30 na oh. k ain na tayo. "Sira ulo ka!! Plinan o mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang palabas tapos ayan pa pinili mo!!!" Nagulat siya at napatingin sakin "Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako nga hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapo s ung palabas naka yakap ka sa braso ko!" Gusto ko sanang tumawa dahil napansin ko nga yun. ang dami naming nakasalubong na HS friends.Pagtapos na pagtapos ng palabas. "Hi Bianca!" . wa g silang magalala. "Dylan! Kamu sta?" tumingin sakin si Harry. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. Pero hinde. Hirap talaga pag yung crush mo hindi ka gusto. eh alam naman daw nilang hindi ako gusto ni Tofer. Tara papakainin ko na ung alaga ko! " SIRA ULO TONG0 LALAKING TO HA!!! ALAGA DAW?! "ANONG ALAGA?! " Siguro baboy na naman s asabihin niya! "Porky! Hehe! Tara na Porky! " I knew it. nafeel ko yung presence niya. si Harry classmate niya nung HS. nasa likod ko lang pala siya. naranasan ko yan kay Tofer. na pansin ko na wala sa tabi ko si Tofer. may lumapit kay Tofer. Sa may food choices. "Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian! " "Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tskts k. na ONE-SIDED love lang daw yung nangyari. Hindi pa rin siya nagba bago! Kahit kelan masama pa rin ugali niya!!! Pagtapos niyang sabihin yung 'tara na Porky' naglakad na siya papalayo sakin. binatukan ko kaagad siya. asan na kaya siya? Baka naman iniwan na n iya ko. Yung iba nagtataka kung bakit magkasama pa raw kami. "BWISET!" Habang naglalakad kami. Hinampas ko na lang siya ng mahina sa braso tapos nginitian siya. Haaay. Habang kumakain naman kami. natutuwa sila kasi daw kami pa. i know. takip na takip na siya ng mata pero hindi niya magawa kasi nakakapit ako. Masakit.

Goodluck na lang sa inyong dalawa! " Nag smile at nag wave na lang ako sa kanya. I Agree. sige pare. I miss you baby boy. hindi ko maintindihan. syempre k elangan namin tumira sa iisang bahay. Magasawa kami eh!" Tama tama. pano na lang pag nalaman niyan g daddy na siya. Nagbabakasakali lang. Ay marami palang nagbago. ano ulit ? " UNGAS! WALA!!! "Ah wala. "Wala. ano na ba balita? Long time no see ah!" "Ok lang kami. " OMG. AY oo nga pala! B alita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun?? " Napayuko ako tapos kumain na lang. walang nag bago.Humarap ulit siya kay Tofer.. Napatingin sakin si To fer tapos inabot sakin yung iced tea... "Ahh...... Ayoko atang mag explain noh! "Oo. sana kasama namin siya dito namamasyal. n agsalita si Tofer . ganun pa rin. kaya ganun. Hindi naman kami nagmamadali eh. "Ayos. "Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo?? " HUUWAT?!? Nabulunan ako sa tanong niya. ingat!" After one minute. "Teka. Baka naiinip na girlfriend ko dun. " Tapos tumingin siya sakin.. sira to ha! "Maraming nagbago? Ano naman? " NAka sm ile lang ako kay Harry.. hindi pala nagmamadali ha. U na na ako.... ikaw anong balita? " "Wala naman.. ata. "Sige. ano kaya ang ginagawa ni Kristof? Namimiss ko na siya. "WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang ba litang yan? " Oo nga!! san mo ba nakuha yang balitang yan?? Baka naman nakita ni y-. kayo pa rin. hehe! Bakit wala pa r in kayong junior? " "Bata pa kami! Pati nag punta ng ibang bansa si Bianca. "May mga nangiwan at iniwan. oh no. Impusible. syet.." Sira talaga tong kambing n a to!!! Naka smile pa rin ako kay Harry. Haa aayy.or not.

hayaan na lang natin. kung may lumabas na balitang may anak na tayo. teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng per a! Babalik din ako!" Tumakbo na ako papalabas ng store para makapunta sa may atm machine.? bata? Wa... Naalala kong ma hilig nga pala siya sa cake at ice cream. wala na.nakasama ko si Kristof dito sa mall. bitawan mo na nga k o!!" Tumingin ako sa paligid.wala. dun may nakita akong magagandang damit.. yung kami kami nila Carla.. napasmile ako. Lumabas ako ng fitting room para mag withdraw ng pera. "Ahh. habang nasasa loob ako ng fitting room...tiningnan ko kagad yung wallet ko to c heck kung may pera pa akong natitira. siguro nag taka siya kung bakit akopumasok dun. Naiyak na lang ako.." Nag ikot ikot kami.... "Tofer.. hinde pa. l abas pasok kami sa mga stores. "Ha.. Habang nilalagay ko yung wallet sa loob ng bag ko "Aray. pero alam ko nadala na siya ni Nathan dito eh..." deny ko. "Ok ka lang ba?? San m asakit?? " Pag tingala ko si Tofer. ang sab i ko na lang 'para sa baby ni Carla Wala masyadong magandang damit kaya lumabas na lang ako. sorry Kristof. naalala ko si Kristof." natulak ako ng bata. nakakahiya."Loko talaga yun. hindi pa time. " Hello?? Malay ko bang maaaksidente ako! Kelangan niya bang sumi gaw?! "Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh. ouch. bakit ba naman kasi kelangan tumakbo eh. omg! oo .. oo nga bak a nakita ka niyang dala mo si Bella. nakatingin samin ung mga tao.. wala akong mapiling damit. Bayaan na lang natin yun. Nag ikotikot pa rin kami hanggang sa umabot kami sa people are peop le. ayos. . Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall? " Oo. nagsukat ako sa loob.. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin na natin to para makapag ikot pa tayo.. baka yung baby lang ni Carla... may pinasukan pa nga a kong pang bata na damit. bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wala naman ta yong dalang bata. nakatingin sakin "Ayan kasi!!! Bakit ka ba k asi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tulo y! May sugat.

Masakit yung tuhod ko. "Tofer!" Lumingon siya sa likuran niya. ayoko lang ng nasasaktan ka. tumayo ako at kumaway para m akita niya.. tapos uuwi na tayo. . Ikaw. bibili lang ako ng band-aid pati gamut. hinampas ko lang yung kamay niya sa pagkakahawak sakin."Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung nangyari?? Nadapa ka! " Hinawakan n iya ko sa may braso para tulungan akong tumayo.. sorry na Banc a." Ngumiti siya at tumalikod na. "Hon. "Sorry. "Kasama ko? Ah wala.. ok?" "Bilisan mo ha.. Umupo ako sa upuan dun sa may labas para dun na lang si ya hintayin. Sinilip ko siya kung nakabili na siya. hindi ni ya siguro ako narinig. nakita ko na siya. Ay oko na.. Pinunasan niya luha ko tapos binuhat ni ya ako papasok ng mall para makaupo ako sa may bench dun. Kelangan niya ba akong ipahiya sa tapat ng mga tao? "Sin abi ng wag mo akong hawakan! Kaya ko sarili ko!! " Tumayo ako habang umiiyak. ihahatid na kita. ayoko lang may mangyari sayong masama. si Steffi.. "Intayin mo ako dito. pag ga nun kasi. kaibiga n ko. sorry na. "Tof. Ayoko na siyang makita ngayon! "Uuwi na lang ako! Wag mo na akong ihatid !!! " Nagsisimula na akong mag lakad.. papalabas ng store." Hindi na siya lumingon. ok?" Tumungo ako ha bang umiiyak na nakatigil sa tapat niya.. nasasaktan din ako.. bakit nandito ka? " . nagaw a ko naman ng matagalan. aray. pera napahinto ako.. bakit ba kasi sa tuhod mismo ako kelangan masugatan eh.. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?" Sin ilip ko kung sino yung kinakausap niya. . pero tumalikod siya.. Sinubukan kong tumayo at maglakad para sundan siya.

" "Then who!? Tell me!" "Si Bianca. "Hinde.... Hindi kami nag de-date. " "BIANCA?!?! AS IN Bianca?! You're kidding. co me on tell me! Babae?? " "Yeah. mimeet ko siya sa may Figaro.. pero hindi ko mapigilan . hindi siya naisip ni Tofer. niloloko mo lang ba ako all this time? Hon. May friend nga ako na kasama diba?" "A hh." "Ha? Hinde na. "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa tin gin mo ang iisipin ko. hindi na nga pala kami.. "Ah. Si.. hindi ko naisip si Nathan. Tama.? Aba! Deden. .. do you even love me? " Alam kong mali ang makinig sa usapan ng iba.ay tama. Inaayos lang namin yung mgaproblema.. Pero ano pa bang ginagawa ko dito? Bakit hindi ata ako makapag lakad... mali yung binigyan ko siya ng chance. pero buhay na buhay pa ko! FRESH! "No. right? " Oh bakit parang gulat na gulat siya? An o bang akala niya." "Then why the heck are you with her??? " "Wala lang t o." Problema? Meron ba? Ah oo nga pala. maling mali.Kaibigan.... Tama si Steffi.. Sino ba kasi kasama mo??? Sinong friend? Jason? Alex? Ricky?? John? Troy? S ino ba? Ang dami mong friends! Sino ba dun?? " Ricky??? Alex? Sino yung mga yun? Si Jason lang kilala ko sa mga nabanggit niya. Sama ka? W e're gonna watch a movie. " "Sino?! Hon.. patay na ko? Alam kong nagibang bansa lang ako. hindi na namin sila naisip... Magkaibigan lang kami. sasamahan ko lang si Kring. hi nihintay ko yung isasagot ni Tofer.. Mali to.

. bibilisan na ni mommy. Para talaga .. Nagpababa ako sa Conti’s para bumini ng cake.. Ginagawa niya ito para lang sa annulment..” “I missy you too mommy!” “Kristof.’ kasi magugulo lalo.. dati lagi niyang hinahanap tatay niya . Pumara ako ng Taxi p ara makauwi na ko.. kasi nung natikman ni Kristof yun."Oo naman. bakit kelangan niya pa akong paikutin? Bakit kelangan umab ot pa sa pag mamakaawa niyang gusto niya ng 'chance' para ma prove sakin yung wo rth niya. Inaayos lang namin yung problema namin. you never fail to hurt me.. I’m on my way home na. do you labby mommy?” “YES! VERY MUCH! Pag uwi ni mommy.. I miss you.. Kela n lang natanong niya sakin kung mahal bad aw ba talaga siya ng tatay niya kasi d aw hindi daw siya binibisita. Calling Pops “Hello Pa?” “MOMMY! !! Where are you???” “I’m on my way home baby.. tuwang tuwa siya. makiki pag annul na ko sa kanya. pero inexplain ko naman sa kanya na nasa Pilipinas siya at nag tatrabaho. i-lab lab ko siya!” “Talaga? Sige.. He bought you a cake baby. hindi niya alam na may baby siya eh.” “Where did you go?? Who are you with?” “I wa with your. Wow Lance Kristofer Fuentes Dy. Ibibig ay ko yung gusto niya. Bakit sumisikip ata dibdib ko.. Hindi kita niloloko. thank you . Jesus.. para pag uwi may lab lab siya!” “LABBY M OMMYY! BYE!!” Binaba na ni Kristof yung phone. Nakakatuwa.. hindi na siya masyadong nag tatanong sakin tungkol sa daddy niya.. Mas arap daw. Grabe. natanong din niya kung gusto ba talaga siyang maki ta ng dad niya.. just for that stupid annulment? Fine.dahil maki kipag annul na siya.. " Annul??? So ibig sabihin nitong mga to..” “Appa? Wae nun ne appa wa ham kke itt ji??” [Dad? Why are you with my dad?] “Just because.. hinde ko naman pwedeng sabihing ‘Kristof. Ma ngo tart ang binili ko. Dad.” “Jinja??? GO HOME NA MOM!!! I WA NT CAKE CAKE CAKE!” [Jinja=Really] “Yes.. Naglakad na ako papalayo sa kanila. Annulment. wala lang talaga? Annul? That's it? All this.

*FLASHBACK* “Tikman mo to. Oo na say o na!” “Bibilhan na lang kita pag naubos na. “Ayos to ha! MASARAP!! Meron pa ba??” “Syempre gawa ko yan e h! meron pa sa baba.” Humarap ako sa kanya. Narinig ko yung sinabi mong binili mo to..siyang si Tofer. Wag ka na labby!” sumubo na naman siya ng cake. eto na susubo na ko!” Kinuha niya yung tinidor. mukhang sobrang tamis!” Binatukan ko siya. “Kaka inin ko na nga eh. “Huy! Wag niyo kakainin yung cake ha! Akin yu n. “Wag na! alam ko naman na ayaw mo eh! ak in na nga yan!” kukunin ko na dapat yung plato ng cake pero inunahan niya ako. nag slice ng k onting cake tapos sinubo. masarap yan eh!!” “Ayoko! Mukhang hindi m asarap eh! tingnan mo nga. *END OF FLASHBACK* . “HINDI MO PA N GA NATITIKMAN EH! tikman mo muna!!!” “Ang kulit mo! Ayoko nga eh! hindi naman ako ma hilig sa matatamis gaya mo eh!” “EDI DI WAG!!! Kung ayaw mo talaga edi wag! Binili k o to kasi alam kong masarap at magugustuhan mo. ”La bby titikman ko na. pero titikman lang ayaw pa.” Tumayo ako para lumabas ng kwarto niya pero hinawakan niya yung kamay ko. sabi mo bili mo sakin yun! wag mong kakainin!” “Napaka damot mo talaga. ang arte. ok??” Nagsmile lang ako tapos umupo sa ta bi niya...” “Kapal mo.

busy lang talaga daddy mo.. sabi kasi sa kanya ni Nathan na nagiging happy ako pag hinuhug... eto. Mag-ama nga talaga si la. Pano na lang pag na-annul na ung kasal naming ni Tofer? Dy pa rin ba kaya family name ni Kristof? Oh ililipat ko na sa family name ko? Annulment. Ganito sakin si Nathan. naluha ako. sumikip ung dibdib ko.. ano ba talaga kailangan mo sakin... Haban g nakahug pa siya sakin “Umma....Simula nun. nung nandun pa kami sa korea. appa nun o di eh itt nun ga?” [Mom. Iba talaga feeling pag may inuuwian ka tapos ihuhug ka. a nnulment. may importanteng pupuntahan. mayakap. si Kristof.. Habang tinitingnan ko siya. makita. I will give you lab lab na!” nag bend ako tapos hinug ko s i Kristof. . Baby. Next time ka na lang niya d aw vivisit. . eto ang sinasabi kong happiness. favorite na ni Tofer yung Mango tart ng Conti’s. Nakikita ko sa kanya na sabik na siyang makita yung dadniya.” Bumitaw siya sa pag kakahug niya sakin “Kristof ba hindi important sa k anya?” Pag tanong niya sakin niyan. “Important ka syempre sa kanya. umalis na eh.. “UMMA ! UMMA!! Where’s my cake??” ang laki nung smile niya nung nakita niya yung box na ha wak ko. Si Kristof nahawa kay Nathan. al gett so?" [Al gett so = understand?] “Ne~ OH! Mommy let’s eat this!!” Tumakbo siy a papasok ng bahay.. Kaya siya pag nakikita ako ng tulala hinuhug ako. “Mommy lapit ka. Tofer. haaay.? Chapter 8 Nung nakarating na ko sa bahay si Kristof sinalubong kaagad ako sa may gate.. pag uwi niya galling work pupuntahan ni ya kaagad ako sa kwarto tapos i-huhug. where is dad?] “App a? Ahh.

..... Pag pasok ko wala na si Bianca. sorry at bad si mommy. Ayaw kitang masaktan.. I feel bad lang kasi I wasn’t able to pr ove to her na mahal ko siya.. pero wala siya.... sasabihin ko na na gusto ko ng annulment..Kristof… sorry kung nagsisinungaling si Mommy.. niloloko mo lang ba ako all this time? Hon. hindi ko al am ang sasabihin ko. hindi pa kasi alam ng Daddy mo na nag-eexist ka. hindi ko alam gagawin ko pag pati ikaw masas aktan. hindi natin alam kung matatanggap ka niya. 9 days? After nun.. sa kanya at sa kanya pa rin ako babalik." Napangiti si Steffi nung narinig niyang makikipag annul na k okay Bianca. pero nandito na si Bianca. hindi ko pa nasasa bi na minahal ko siya noon. do you even l ove me?" Mahal ko naman siya eh. 9 days? Ba sta.. bakit nga ba kasama ko si Bianca? Hindi naman pupwedeng sab ihin kong ‘Makikipag balikan na kasi ako sa kanya.. Hinde ako magagalit. Kahit nama n mag annul kami ni Bianca. makikipag annul na ko sa kanya.. Inaayos lang namin yung problema namin. Gusto ko lang bumawi sa mga nagawa ko sa kanya. ganun ba talaga kaimportante sa kanya yung pag aannul namin? “Talaga ?? Hindi mo na ba siya mahal?” “Oo. “9 days lang ok?” “Ha. bahala na. parang lumalabas na pinapaasa ko si Steffi..’ Kasi hindi naman. "Oo naman ..” “Oo.. hon. naguguluhan ako sa mga nararamdaman ko.. sorry kung nagiging madamot ako. pe ro.. Baby. . pero sana maintindihan mo natatakot lang ta laga ako. Hindi na. Hindi kita niloloko.” “Mabi lis lang to. matatagalan pa ba yan? Hindi ko naman kayang maghintay ng matagal Dylan.. . uy sige! May kasama ko diba? tawagan na lang kita pag nakauwi na ko!” Nagwave na lang ako tapos tumakbo papasok ng mall.. Lumingon lingon ako.” Ano ba tong pinagsasasabi ko. Kay a sana wag kang magagalit kung umaalis kaming dalawa. Dylan’s POV "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa ting in mo ang iisipin ko. pero bakit ganito pinag sasabi ko? pwede naman akong umamin.

Kahit ihinto mo pa yun. may nakasalubong lang kasi akon g kaibigan. “Bakit nandito ka?” tanong niyang walang ka emo-emosyon. bakit ba lagi ka na lang umaalis ng walan g paalam. . pero hi ndi niya ako pinapapasok. Binuksan niya yung gate. “San ka na naman ba nag punta Bianca. pero wala talaga . pag balik ko wala ka na. please wag mo ih into ung 9 days pang natitira. Maya maya. Pag dating ko dun.” “Ah. inaantok na ko eh. Wala naman tayon g mahalagang paguusapan eh. Thank you. Hindi na ko nag dalawang isip na puntahan siya sa bahay nila. . lumabas na si Bianca.. “Na wala ka kasi bigla eh..” Tumalikod na siya pero hinawakan ko kam ay niya “Teka lang. Lumabas ako ng kotse at nag doorbell.. masaya ako ngayong araw na to.Hinanap ko siya sa buong mall..” tinanggal ko na yung hug ko sa kanya at umalis.Ever After Naka-off phone niya..” Ano bang problema niya? What’s with the attitude? Ok naman kami kanina ha! Bakit bigla na lang siyang naging ganito? Hindi nagiging moody na nam an siya! Hinila ko siya papalapit sa akin “Alam ko nasa isip mo. umalis ka na. Wal a akong karapatan itanong yan sayo. 10 mins akong nasa tapat ng bahay nila. ipaparamdam ko pa rin say o to.. hindi ko alam ang sasabih in ko. . iniwan na naman niya kasi ako ng walang dahilan. yan na ba ang bago mong hobby? Ang umalis ng walang paalam?” Calling.. Ok. nag babasakaling nandun pa siya... Sino yung kaibigan mo na yun?” nag grin siya “Ay oo nga pala. Nasan na ba siya? Paano siya nakapag lakad kung may sugat siya sa tuhod? Naka uwi na kaya siya? O baka naman may nangyaring mas ama sa kanya.. Sige na.

ano kayang mangyayari? Mahaharap ko pa ba siya. Kiss ka kay tito. Busy lang talaga siya..Day 2 Bianca’s POV 2nd day na. “Ate.” “Labby ka rin ni daddy baby. Napa luhod si Kris. [Samchoon = uncle] Lumapit si Kristof kay Kris. hindi ko alam kung ano yung paniniwalaan ko. Feeling ko nasa telenobela kami.. and I labby daddy too. he is your Uncle..” Hinug ako ni Kristof “I labby you mommy... k ung yung annulment na sinasabi niya kay Steffi. “Annyounghaseyo samchoon” tapo s nag bow. secrets were revealed.. yung masaya.” [Yes] “T ara kain tayo!” “Yay! Kain kain kain!” Lumabas kami ng kwarto. Pag labas namin. Naiintindihan mo naman diba?” “Eung.” L umingon ako. Kahit hindi ko pa siya kita. tapos kiniss siya ni Kristof... Si Kris. Si Kristof naman naka tingin kay Kris. “Baby. Pero pano pag nakilala niya si Kristof? Matatanggap niya pa kaya ako? “Mom ! Wake up! Wake up!” “Yes baby? Gusto ni mommy ng lab lab baby. .” Tumingin sakin si Kristof. Hi ndi maganda tulog ko kagabi eh. Nakatingin lang si Kris kay Kristof.. oh yung ganitong feeling. “Samchoon?” nag nod lang ako.

kaya natakot na ko ipaalam sa kanya.. pero nag tatagalog yan. ata. ewan. magulang! Yung s a hotel? Oo. Dun siya lumaki. nalaman ko na lang na buntis ak o sa Korea. Mag uusap lang kami ni tito Kris mo. Punta ka po sa birthday ko samchoon!” “Ate. ano ba yung Samchoon na yan?” “Tito yun. hulaan mo pangalan!” .” “Ahh. play muna kayo. Parang si Tofer yan eh. November 10 yung party nila Mommy. wag mo muna ipapaalam sa kuya mo.. Pupunta ka ba?” “Ah. natatakot ako sa magiging reaction niya eh. “What’s your name?” “Kristofer Dy po... anak mo?” nag nod lang ako.“A-a-ate. sa Korea ko kasi siya pinanganak. Feeling ko pag nalaman niya to.. ganun din eh Kristofer pangalan ni Kuya. pupunta ko.” “Anong bata! 16 na ko! accelerated ako noh! Hindi na ko n ag grade 7. pinag halong Kris at Tofer yun! kinuha ko rin sa name mo!” “At e.” tiningnan ko si Kristof “Kristof. Siya nga talaga tatay.. Magagalit siya. punta ka muna k ay Lolo.” “Ilang taon ka na?” “Mag three sa November 10. “Ka.” “See.kay Kuya?” nag nod ulit ako. Ay teka. bakit ganit o? Para siyang alien! Ano yung samchoon? Naiisip ko yung Kim Samsoon eh! Korean ba language nito? Pati. wag mo na kong lokohin.” “Hindi naman magagalit si Kuya eh.. “Harabuji! Harabuji! Let’s Play!!” [Harabuji = grandfather] Umupo kam i ni Krist sa may sala. may girlfriend na ko.. tapos mga kalaro niya Kor eans.” “Loko. kasi nag desisyon ako ng hindi niya alam. Masyado ka pang bata para sa mga ganitong bagay Kris. biglaan rin kasi to.ay oo nga pala. pati pangalan KRISTOFER! Yun! haha. matalino. matutuwa pa nga yun eh.” “Ne~!” tumakbo na si Kr istof papalabas. Humarap si Kris kay Kristof tapos hinawakan sa muka. “Kris. Oo nga eh.. oo eh.

.“Oo. at kelangan nandun ka na... Pwede ba kami umalis ni Kristof??” “Ha.. kasi. akala ko nag bibiro siya . hindi na kita tuloy bab y. wala ka kasi nung grade school g raduation ko eh. sobrang naging patapon yun. kaya nga pala ko nandito kasi pinapasundo ka ni kuya sa driver...” “HINDE! AKO LANG BABY MOMMY!” tumakbo sakin si Kristof.” “Ate naman eh! Hindi porket may baby ka na.” “Sige. ang tanda mo na. binata ka na. eh. sa Ateneo ako nagaaral diba?” “College ka na ba? Wala ka bang pasok??” “4th yr high school. grabe.. “diba mommy ak o lang baby mo?” . Ayaw kasi ni kuya na Bianca itawag namin.. kasama si Kristof! Ay ate... Ate November 1 ngayon. ang saya ko nakita na ulit kita. kilala ko! si Bianca!” “Oh pano mo nalaman? Sinabi ni Kuya noh? Ianne tawag namin sa kanya. omg. ok lang ba dito ako matulog? PLEEE EASE??” “Oo naman. hindi na nag aaral.. nung nawala ka.” “Grabe. Kris. yun yung biglaan na lang akong umal is... “Dapat. kung malaki ka na.” “Bakit niya ko pinapasudo?” “Ewan. gagraduate ka na sa march. kung iniinom mo ung vitamins mo. syempre b aby mo rin ako. wala ako nun. Nung nasa Korea at UK ako lagi kita naiisip. hindi mo na rin ako baby. Alam mo ba ate.. >_< “Babae?? Inuwi niya? Pano mo nalaman?” “Ano ka ba nam an. kaya nandito ako.. MAligo ka na lang! Ay.” “Oo. kung nag aaral ka. “ Oo nga noh..” Hinug ko si Kris “Namiss kita. Ano ka ba. Nagsabi ng biglaan sa kanila.. may inuuwi nga rin yung babae sa QC!” WTF?! Babae?! Sa bahay naming sa QC?! Gag* yun ah!! Hate him. naninig arilyo na. madalas ng umiinom.

After 45 minutes. “Papasok ba ko.” “Eh nasa a na? Bakit ang tagal niyo?” “Nandito na ko sa tapat ng bahay niyo. Mag trike na lang kami ni Kristof papunt ang Ice crem parlor. sasabihin ko sana na sa ibang lugar na l ang kami pumunta pero binaba niya bigla.” Nagnod ako tapos pumasok na ng banyo sa kwarto ko. ikaw lang baby ni mommy mo. maligo ka na. int ayin mo ko. “Miss. 12 .Binuhat ni Kris si Kristof... pasok na ho kayo” sabi nun g driver “Opo... hindi ko maigalaw yung mga paa ko. Nakatayo lang ako sa tapat ng baha y nila. Sumakay ako sa kotse at dumeretso na sa pupuntahan.. pero ready na ko sa kung ano man yun. Nakatayo lang ako sa tapat ng bahay nila. naka ready na ko.” Pero hindi pa rin ako pumapasok. sa tapat ng bahay nila Tofer. feeling ko wala na akong karap atan pang pumasok sa loob dahil sa mga nagawa ko. oh uuwi na lang ako? Wala na akong mukha pang maipapakita kela mommy at daddy eh. nakakahiya naman kung bigla na lang akong susulpot sa paningin nila. Hindi ko alam ang plano ni Tofer. Gusto mo ng ice cream?” “Ice cweam?? Opo! Samchoon. After 20 mins. “Harabuji! Harabuji! Ligo ko ligo ko! Ppal li!!” [Ppal li = faster] “Sige na ate.” “Teka Tof-Binabaan na niya ko..” “Talaga? Teka... nandito na ko.. Ano nang gagawin ko? Nahihiya akong pum asok. buy me an ice cream! Kristof wi ll take a bath muna tapos bili tayo ice cweam!” binaba ni Kris si Kristof tapos tu makbo na si Kristof kay Papa.” Calling Tofer Dy “O?” “Nasan ka? Pinuntahan ka ba ni Kris??” “Oo. “Ikaw talaga! Sige na nga.

please . Matutuwa kayo dito.noon pa lang oh.. gaano b a ka-importante to at kelangan itago mo pa samin? Wag mong sabihing nakabuntis k a?!” Nanlaki bigla yung mga mata ko.. madami akong hinahanap! Yung tiffany na bracelet na gusting gusto ko . “Oh para sayo.. and hindi na sila magugulat kung p upunta man ako sa anniversary nila.. pina-upo niya ako sa may living room. Humawak ako sa kamay niya. Pagpasok namin. Alam kong matutuwa kayo sa ipapakita ko.” .? “Basta.. jackpot po kayo Daddy. “Basta. After 2 mins naririnig ko na silang bumababa. please?” inabot niya sakin yung right hand niya Wala naman masama kung m agpapakita ako eh... yung nawawala kong singsing. w ag ka ng kabahan.“ “Ha? Bakit naman? Tara na... wag mo lang akong ipaharap sa kanila..” “Baby... tara na. ok? Intayin mo ko dito. “Ano ba kasi yun Dylan? Bakit ayaw mo pang sabihin?" sabi ni Mommy “Oo nga. sa ibang lugar na lang tayo p umunta. Halatang inaayos nila yung place. may bouq uet pa ng flowers. hinihintay ka na nila eh. Kinuha ni Tofer yung bouquet at inabot sakin.” Kinuha ko yung bouquet. at least nagpakita na ko.” “Bianx. yung lacoste na bag na palaging out of stock sa m all at yung anak kong babae!” Anak na babae? May kapatid ba si Tofer na babae? Bak it hindi ko alam yun.. kahit ako na ang anlilibre sayo. Kinakabahan talaga ako.” “Nila?? Tofer. nag smile saba y ng nod. dahil matagal niyo na tong hin ahanap. “Bianx!” “Hindi ko kayang pumasok eh. Nalabas ko na nga po e h...

dumaan kami sa may BF pero hindi naman kami . Ordinaryong tao lang yan dito. Mabuti naman at naisip an mong umuwi..” Siro to ha! H indi raw ako espesyal pero ipinaayos niya pa yung buong bahay! Tss.” “Okay. dahil may espesyal tayong bisi ta?” “Opo. papalapit ng papalapit sakin Tumayo na ko kasi nakita ko n a si Tofer “Mom.Ok lang kahit hindi ko na mahanap yung nawawala kong singsing.” Tapos nag bow ako. Kumain kami ng lunch sa lab as. nagulat. kahit papaano natuwa ako at ngayon 15 points binigay ko sa kanya dahil he did a great job. ang mahalaga nandito ka na. we’ll be back for dinner. Ayoko nga ma niwala sa kanya. 80 more para maka 100 siya. Importante. Parang natulala. Teka bakit nga ba ako nag bow? Nahahawa na ko kay Kristof at Nathan! Mukhang nagiging Korean na rin ako ha.. “Welcome back anak. Dahil dito. yung tipong tinanggalan ka ng malaking tinik sa puso mo dahil o k na ang lahat. Sobrang namiss kita anak. call your f riends. kaya lang hindi na min alam kung ano yung address mo.. Nakatingin lang sila sakin.” Dumiterso na kami sa kotse. tell them to have dinner here na lang para makapag usap na rin kayong ma gkakaibigan.” “Okay. si Bianca. Pero Dad hindi siya espesyal. See you. May pupuntahan lang kaming dalawa. nag libot libot sa mall saglit at umuwi ng mga 5:30 sa bahay nila.” “Kamusta po kayo.” naglakad papalapit sakin si mommy at niyakap ako. B inigyan ko siya ng 5 points para kahapon..” Niyakap ako ni daddy. Parang ang sar ap nung feeling. Naluha ako sa mga pangyayari. “ang tagal tagal na kitang gusto makita. OMG! Nandito ka na . namiss kita. Bakit? May du mi ba ko sa mukha? Oh dahil nag bow ako? May mali ba? “Bianca..” Binita wan na niya ako Lumapit si Daddy sakin. “Mabuti naman anak at inuwi mo na ang nagiisa naming daughter-in-l aw. may 20 points na sya.Naririnig ko na sila. o hindi ko na m abili yung lacoste bag. “Ma. Dad.. Kaya ba nag paayos ka ng bahay at nag paluto.

.... sayong sayo lang ako. Pag tayo y ung magkasama. hindi rin siya nakabisita dito noon nung kami pa. Pero nung bumaba na kami sa kotse.. Saan kaya yung sinasabi niyang importanteng lugar? Mer on pa bang mas iinportante kesa sa bahay? Ang weird niya talaga! “RELAK! Hindi nam an kita dadalhin kung saan saan eh... yung mga sinasabi niy. Nakukwento ba niya ako sayo? Kung hinde niyo pa po alam. ba ka nga kamag-anak niya. Mama. oo. Ak o lang. After 15 mins. just trust me. wag mo na lang isipin yun. ako po si Dylan pero Tofer po tawag sa kin ni Bianca. dapat sakin ka lang naka focus. ikaw lang ang iisipin ko. pero pano? May Steffi siya. ako po yung asawa niya. bakit nga ba kami nandito? My ka maganak bang namatay is Tofer kelan lang? “Saan nga ba yun dito...” “Buti alam mo. sino yung kai-“Wala yun.... gusto kong mag expect na may something pa. may Nathan ako. “Tofer. Para siyang yung Tofer dati. hindi ba to importante? Hinde mo pa kasi ako napapakilala sa mommy mo eh. wala naman akong sinasa bi ha? Alam ko naman na hindi mo ako pababayaang masaktan eh. nasa loob na kami ng Manila Memo rial Park. bakit ta yo nandito? Eto ba yung sinasabi mong importanteng lakad?” “November 1 ngayon. yu ng nasa mall tayo. pero hinde ako dinad ala ni Bianca dito sa puntod . eto na ba yun. Andaming tao.. alam ko garden u nit un eh. wala kang ibang taong iisipin. papalapit kami ng pap alapit sa puntod ni Mama. T eka. ok?” “Oh.” Ngumiti ako at tumungo. ay. pat ang gusto kong maniwala. Matagal ko nap o kayong gusting makilala.” tuming in sya sa puntod ni Mama.” “Tof... At ganun din ako sayo. “Tita..napadaan sa bahay naming. Ano bang meron? Teka.. Hindi ko naman nasasabin g dito siya nakalibing eh. alam niya kung saan nakalibing si mama? Impusible. Hanggang sa… Huminto kami sa tapat nito.” Huminto siya kung saan malapit naka libing si Mama.

siya yung tumatayong daddy ni Kristof. Nung bin uksan ni Tofer yung pintuan nung passenger’s seat biglang humangin ng malakas. hindi ko pa po kasi kaya pang sabihin eh.. medyo nagssway na ang mga ito.” tapos kiniss ko siya sa righ t cheek niya at pumasok na ng kotse. napaka swerte nung magiging bago niyang asawa.. parang perfect son-inlaw na siya... mag didinne r pa kami sa kanila eh..alam kong kelangan niyong magusap eh. magbigay ka ng sign. sakit di to oh. itatak e ko na yun as a sign na ‘oo.. Eto na kaya yun? Habang humahangin pa. “Ma. “Sige Ma.. kung ng duwag ng anak niyo. Sige po. oh hinahaunt lang ako ng past namin. I love you. alam ko naman na gusto niyong mag-usap ni Bianca eh. Nakita ko si Tofer naka tayo sa may tapat ng pintuan ng passenger’s seat. Nap atingin ako sa mga puno.. niyakap ko si Tofer. I miss you sooo much. kelangan kita ngayon. Mama... bigyan ko siya ng chance dahil alam kong sincere siy a’ sagot mo... Pagtapo niyang kausapin si mama.” tinuro ko yung part sa checst kung nasasaan ung heart.” Nag pause ako for 10 sec.. .. may kasal anan ako.” Habang nagsasalita si Tofer. kung sa tin gin niyong dapat akong maniwala kay Tofer at bigyan siya ng chance.. “Thank you Labby. “Maiwan na muna kita. “Pero Ma. hindi ko mapigilang ngumiti.... kahit isang malakaaaas na hangin.” “Ma anong tingin niyo kay Tofer? Sa tingin niyo po ba sinc ere siya sa mga ginagawa niya? Naguguluhan po kasi ako eh.. dadalhin ko po si Kristof dito next time. Pero wag kayong mag alala.niya.. Habang pauwi na kami sa bahay nila hindi ko mapagilang tumingin sa kanya. alis na kami ni Tofer.. hinawakan niya ak o sa balikat..... iiwan ko na po muna kayo.” Tumalikod na ko at na sisimulang mag lakad papunta sa kotse. Tulungan niyo po ako.” Tumungo lang ako... Hindi ko alam kung m ahal ko pa siya. kung ma-aannul yung kasal naming. siya lang yung lalaking nakapag paiyak sakin dahil sa sakit. “Tapos na? Tara na?” ngumiti ako at tumungo. Ma.. ang gwapo niya noh? Sayang hindi mo siya nakilala bago ka pumunta d yan. Ma may Nathan na kasi ak o eh. alam mo naman yun diba? Sorry.

” “Carla.” napatingin siya sakin “HE HEHE! Let’s eat!” Hindi na niya tinuloy dahil alam niyang. Pag dating namin sa bahay nila.. Sana wag naman. alam mong tama to.” tapos tuma wa silang lahat “Hoy Vander narinig ko yun! SHATAP!” “Pasensya na Vander.. food.. Kumpleto kami.. medyo na feel ko na nakaka-op pero masaya ako ka si alam kong mas tumindi friendship nila kahit wala na ako. Pagtapos naming kuma in. naka ready na ang lahat. makikita’t makikita rin ni Dylan si Bianca. an g sarap ng feeling. Pumayat kasi cupcake ko eh. Feeling ko kasi madudulas tong mga to about kay Kristof eh.. Mae.. kelangan niya ibalik yung nawala niyang.. maliit lang ang south. drink s. Mga 8 o’clock nag start yung ‘toma nation’ namin. etong si Bianca gutumin noh? Grabe. Vander.. Ang saya. hindi ako matutuwa.” Ako na naman ang topic nila. ako at Tofer. napapangiti kami. pumunta kami sa may pool.. Mas gugustuhin ko ata na OP na lang ako kesa ako yung pinag uusapan eh. LOL K umain kami ng dinner sabay sabay. Napansin ko rin na close na rin silang 5.. ang dami nilang napaguusapan na hindi ko alam.. . nag pabili pala sila Mommy at Daddy ng maiinom nam in dahil alam daw nila na mapapatagal an gaming pag kukwentuhan. bawat magkakatinginan kami.napansin kong ganun din siya. pati mga bisita! “HOY!!!!!!! GRABE ANG TAGAL NIYO NAMAN!” “Matagal? Saglit nga lang kami eh! Tara kain na tayo!” “Carla. tama yung ginagawa niya dahil masaya ka yo pareho. si Ryan. hinde naman pwede m ag tago si Bianca habang buhay eh. “Buti naman at nagpakita ka na kay Dylan. Carla.” “Korek! Kahit nga kay Ryan ayaw ipaalam eh! Ang hirap kaya mag tago ng secret sa taong lagi mong kasama sa bahay. Bianca! Aka la namin ni Mae mag tatago ka sa kanya habang buhay eh.

” Niligpit na ng mga mai d yung mga kalat namin.. Putik nakalimutan ko tuloy na may anak na ko. Ayan hot seat na si Tofer.. Pati hinde rin siya makakapagtago..“Oo nga. Mabut i naman at hindi na ako yung topics. K ristof. Hindi namin napansin n a 3:00 am na. XD “Manahimik na nga kayo!! Wala lang yung mg a yun!!!” Iniba na nila yung topic. Ako na lang ang natitira pa dun.. tinatamad akong magdrive eh. ang dami talagang nangyari sa kanila habang wala ako. dito ka na lang matulog. “3 na pala! Kelangan na namin umuwi ni Vander. may anak kaming nag iintay sa bahay!” “Oo nga pala. pack up na tayo.. Tokis na naman.” OMG ako rin pala may anak pang uuwian.. pero ang sabi naman nila sakin. “Talaga lang ha! Hanapin mo mukh a mo. haha! Masyado akong nag enjoy sa kwentuhan eh. Umuwi na sila Ryan Mae Carla at Vander. hindi worth it yung m ga memories na yung dahil kulang daw. goodnight baby. Nagreminisce kami. I miss you. dahil hahanapin at hahanapin ko siya.” Ganun? Tss. wala daw kasi ako.” .. napa nsin mong hindi sila si Bianca??” Tawa ulit sila. Maliit lang ang south. Balita ko madami kang inuwing babae sa QC? Ano mo yung mga yun? ” Nagtawanan sila Ryan “Baka akala niya ikaw yun kaya inuwi niya! Hahahaha!” Ayan! Gusto ko tulo y makita yung mga yun! ano kaya itsura nila?? Kamukha ko nga kaya? “Hoy! Hinde nam an sila tumira dun noh! Overnight lang sila dun!” “Bakit Dylan? Pagising mo ba. baka kasi maasar pa si Tofer ng tuluyan Mahaba habang kwentuhan yung nangyari. “Bianx. “Sige.

Tara. inaantok na ko eh. sige hahatid na kita. May hawak na towel at damit. hatid mo na ko.. hahatid na kita.. Pu masok na ko sa loob at umakyat para makapag hilamos na. Pinag mamasdan ko lang siya mu la sa may pintuan. Inintay ko lang siya.” “Gusto ko dito k a matulog. Pinatay niya yung electricfan at binuksan yung . Ku nin ko lang yung susi. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh. way back the n. hinde yung gagawa pa siya ng reason na tinatamad siya mag drive. That’s so l ame.. siguro palaging maganda yun g panaginip ko kasi ganito yung view ko. si Kristof! Namimiss ko na.” Kinuha ko yung damit at towel tapos nag shower na ko. Nilapitan ko siya. Mahiga ka na. Habang siya nasa baba pa rin gulat.... nag papatuyo ng buhok. Naglakad na papasok ng bahay si Tofer para kunin yung susi.” Sabihin niya na lang kasi sakin na gusto niya ako matulog dito.. magshower ka na at pumasok ka na lang sa kwarto ko. halatang ayaw mo talaga akong makasama overnight.” “Sabihin mo na lang kasi sakin na gusto mo akong matulog dito.. “Tara na. bakit ko pa i-tatake yung risk na yun?” “Bakit kasi hindi mo subukan.” “He he.” “Alam ko namang hinde ka papayag eh.” Nagulat siya sa sinagot ko..Perooooo. hin di yung sasabihin mong tinatamad ka mag drive.. Dito ba ako matutulog? Oh mag papahatid pa ko.” Humiga na ako sa kama niya. ”Pumasok ka na..? Pag balik niya. ok lang ba?” “Oo. Pag labas ko ng banyo nakta ko si Tofer nakaupo sa may couch sa taas. “Eh. ala m kong pagod ka eh. “Oh eto ang da mit. Wag ka ng tamarin. Imaginin niyo. kung kami pa rin. I was dangerously in love. Weird talaga nun. Napansin niya akong nakatayo sa may pintuan. pagtapos kong mag shower nakita ko si Tofer.

hindi naman sa ... Ang sarap nung feeling. . Labby. ang weird lang nung feeling kasi nakatabi ulit kita. third day namin to. I really miss him. iniisip ko kung anong next na ma ngyayari samin. parang si. Bakit ba inopen ko pa yun g topic na yun!! dun nangyari si Kristof eh! sana hindi na siya mag tanong! “Oo ng a eh.” Tumalikod na siya sakin. ang saya saya ko ngayon. Hindi ko mapigilan yung sarili k o.~ Napaupo ako s a may kama pag tingin ko sa right ko. I really missed you.. yun pa yung party dito. wala wala. parang napakababaw kung sasabihin kong SOBRA SOBRA yung nagawa niya for today. Napangiti ako. thank you talaga. “Wa g na. “Sige dun na lang ako matutulog sa sahig. Habang pinapanood ko siyang matulog naala la ko bigla. “Ang weird ba ng feeling?” tumungo ako. hinde missED eh.. ang tagal tagal na ka si nung last eh... Bianx.. Bakit? May aids ka ba?” “Ah..” Bumangon siya pero hinawakan ko yung arm niya. ~teka... Natutulog pa rin. Magiging special din kaya katulad kahapon? Oh papalpak na naman siya? Well.” Tinanggal ko yung hug ko at tumalikod na.. Tapos tumabi na siya sakin... Pero ewan ko ba. ok ka lang naman diba? walang masamang n angyari sayo? Diba?” “Masamang nangyari? Wala..”Labby.” Party.. Kristof. Hinug ko si ya tapos bumulong sa tenga niya. Chapter 9 Day 3 Idinilat ko ang mga mata ko. sana ganito na lang palagi. hindi ko to kwarto ha..aircon. may nangyari satin nun. omg. para siyang ba ta kung matulog. Sige na tulog na tayo.. si Tofer.. Tha nk you for making me this happy today.

tulog ka k asama ni Daddy ko???” “Mm-hmm. sinubukan kong matulog ulit.” “Kristof!! Play with samchoon!!” narinig ko si Kris sa bac kground. “Nandyan pa si Samchoon?” “Eung. eto nahuhulog na naman ata ako.. bumangon ata siya. pero bigla siyang napangiti.. at kamukang kamuka mo siya… “Bzztbzzztt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “UMMA! O DI YA??” [o di ya = where are you] Nako. Dito siya tulog eh. Hindi kasi alam ni Tofer tunay na ugali nun eh. w rong timing tumawag. Pinikit ko mga mata ko... pero sumablay lang. For 5 minutes naka tingin lang ako mukha niya.uhh. since 9:30 am pa lang yung huling kita ko sa oras.? ang tagal na.. nakahara p na ko sa kanya. Pinagmasdan ko ulit siya. magshower ka na at puma sok ka na lang sa kwarto ko. hindi naman dahil sa sila ni Steffi… nagagalit ako d ahil si Steffi yun. Nang gigilaiti ako sa ga lit pag naaalala ko eh.pumalpak siya. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh. Mom I’m hanging! I will pl ay with samchoon! LABBYYY!!” [eung = yes] “Oh eto ang damit.” Mahina kong sinabi. oh well. Kelan ba y ung huling araw na natitigan kita ng ganito. He’ll find out soon.?” nag pause ako “Tuwing nakikita kita. “Bakit mo ba ko pinapahira pan ng ganito Tofer. nung napatingin ako s a mukha niya. sooner? Lol Tinititigan ko pa rin siya... ok?” “Okay! Teka. well. haaay.” Nasa kwarto ko pala si Kris ha! Hahampasin ko na dapat siya samay dibdib pero. napadilat ako bigla... Humiga ulit ako at ngayon. “APPA????Kelan niya bisita Kristof?” “Pupunta na lang dyan si Daddy next time. Pero biglang naram daman ko yung kamay niya nasa may waist ko na. . :-\wala... Naramdaman kong gumalaw si tofer. Ayoko na nga isipin. nakikita ko na si Kristof pag laki niya. eto na naman si Kristof. hindi ko mapigilang hin di ma-in love ulit sayo. “Kasama ko si Daddy mo” pabulong kong sinabo.

“Grabe. . Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!” “Alam mo pala na wala siya dito eh. anong oras na ba? 10:30. ay teka! hin de hinde! Mali pala! “Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko !” “Hoy. “Manang paluto naman kami ni Bianca ng pagkain oh. “I’ve been looking forward to this day for a long time . “Sige po. baka isipin niya .Bumangon ako. nilipat ko ulit yung channel. minsan lang kaya! Teka. habang papalapit na ng papalapit yung lalaki.” “Tss.” Nag grin lang ako. bakit pumayag ka na dito ka matulog?” Nako. Baka naman matunaw na ko nyan. solo lang nil a yung daan. “Ok lang ba?” nag nod ako. intayin ka na lang namin. dun na ko nagising.” “Ser. an gaga aga tinititigan mo na ko k agad.” “Ive imagined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. “Kanina ka pa ba gising?” “Hindi naman. nung humarap lang ako sayo.” Biro niya.. Bumaba kami at dumeretso sa may living room. kain na tayo. totoo naman eh. Inabot na nung babae yung sulat niya. kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit. Naglilipat lipat lang k ami ng channel..” Sa may living roo m lang kami. mamamaleng ke pa ho ako. nanonood lang kami ni Tofer. Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy. gusto ko siyang makasama sa iisang kwarto. well. ok lang po ba kung iintayin niyo ko?” “Ha? Matagal pa ba?” humarap siya sakin. at bigla siyang nagsalit. nanonood ng tv habang hinihintay si manang.

Nung natapos na yung palabas.. nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing... Tof. Hindi na namin halos n apansin na nakarating na si manang. Plastic. Nagulat yung babae at napahiga .” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napatingin siya sakin “Hinde ah! Bakit? Nagustuha n naman kita ha!” “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss.Bianca *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone niya “Hello? Oh? Ngayon na? 1? Si-sige. hindi ba pwedeng ikaw na lang? Ganun. “Sa totoo lang hindi ko alam. “Uhm. yung iba siguro ga nun. sige.” Nag pout lang ako at tuloy tuloy pa rin sa panonood. hindi ko mapigilang mag tan ong kay Tofer. Napatingin ako sa kanya. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong.. sakto tinawag na kami ni manang para kumain.Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin. “Pa rang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” “Oo.” “Nagustuhan pa rin kita.. Habang kumakain kami. “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla.” Y umuko siya tapos tinuloy ang pagkain niya.” ^_^ <--Tofer >_< <-. at ikaw naman yung babae! Parang t anga. diba 3rd date n amin to? .. Natulala kami ni Tofer sa palabas. ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo?” Umiling si Tofer. “Sino yun?” tanong ko. May ke langan daw kaming gawin eh. “Kaibigan ko.” Uuwi siya? Eh. ok. pinapauwi ako sa QC...

Sino ka ya yung tumawag sa kanya? Bakit kaya siya pumayag na umuwi ng QC. at least I’ll be spending my day with Kristof. madami ka masyadong naiisip na ‘p ossibilities’ minsan naisip ko na sana katulad na lang ako ng iba.. pero.. H indi ako makatulog.. gu sting gusto ko siyang yakapin. Ng nakalip as nung matulog si Bianca..” nag nod lang ako. *Bzzzzzttbzzzt* ~Ang tindi naman mag vibrate ng p hone na yun~ . ah. Tumalikod na ko sa kanya. May Nathan na siya. ok lang naman sayo yun diba?” OF COURSE ok lang! I’ll be spending my time with Kristof... “My love for you is bigger than all the universe combined . O-oo naman. “Labby. hindi pwede. Dylan’s POV Earlier.. nakaharap na sakin. you just have no clue.. pero wag kang magagalit ha? Hmmm. naiisip ko kasi na katabi ko si Bianca. babawi na lang pag tumatabin gi. babalik muna ko sa QC. Para no worries...“Uhm.. Easy easy lang. eh what if kung maha l niya pa ako? Pero malamang hinde. " nag pause na naman ako... Nag smile siya ng pilit. Narinig niya kaya? Siguro hinde. Mantika to kung matulog eh.. Biglang gumalaw si Bianca at yung pusisyon niya.” Oo ok lang. Humarap ako sa kanya pero nakatalikod siya sakin. sasagutin niya ba si Nathan kung hindi niya gusto yun? hay Dylan. dun ka na lang maligo sa inyo.hindi kita makakasama ngayon eh. a lam mo ba kung gano kita ka-mahal? Hinde? Alam ko.. “Sige sasabihin ko sayo. hanggang sa hindi ko nama layan. Hindi ka na niya mahal’ sabi ng utak ko. nakatulog na pala ako.. pero pinipigilan ko sarili ko. Ang hirap maging matalino. ok lang naman eh. Baby. ‘Dylan. gusto mo ba malaman?” na g pause ako saglit. nag sstruggle p ara lang makapasa..” Nag smile siya. bakasyon naman eh. Oh well. “Ha. “Ihahatid na lang k ita after natin kumain. 30 mins.

. dumilat ako at nakita kong nakapikit na si ya. an gaga aga tinititigan mo na ko kagad. Daddy? Si Papa kaya yun? "Mm-hmm. Hindi ko na mapigilang ngumiti. nabigla ata. Nandyan pa si Samcho on?" Iniintay ko ulit siyang magsalita pero.. pero sabi ni manang mamamalengk e pa raw siya. kain na tayo. Gusto ko siyang yakapin pero baka magalit siya. Baka naman matunaw na ko nyan. "Kanina ka pa ba gising?" Oo."Hello?" nagmurmur ata siya "Pupunta na lang si Daddy dyan next time. ok?" kahit medyo mahina narinig ko." Niyaya ko siyang kumain. nalaman niya. nagbabakasakaling baka dumilat siya. Wa la kaming choice eh. "Alam mo pala na wala siya dito eh. binaba na ata niya. hindi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo. Natulog ulit ata. dun na ko nagising." biro ko. minsan lang kaya! Teka. wala na. "Tuwing nakikita kita. Nilagay ko yung kamay ko sa may waist niya. h indi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo. nung humarap lang ako sayo.. . syempre. at nag salita na ako. Pumayag naman kami ni Bianca na mamalengke muna siya. narinig ko lah at. Nafeel ko na nakatingin siya sakin. Nafee l ko na naman na tinititigan niya ko. "Grabe. bak it pumayag ka na dito ka matulog?" Aminin mo na kasi. LAHAAAT! "Hindi naman. Bumangon s iya. Pumikit ako. nakafeel ako ng weird feeling sa tiyan ko." nung sinabi niya yung last sent ence." Pa-ulit ulit kong naiisip. kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit." na. gusto mo rin akong makatab i. Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!" Nako. Nag palit ako ng pusisyon at humarap sa kanya. Humiga uli t siya." "Ts s. "Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko!" "Hoy. kaya hindi ko dinilat mga mata ko "Bakit mo ba ko pinapahirapan ng ganito Tofer. nafeel kong gu malaw siya. naramdaman ko.hihirapan na siya? "Tuwing nakikita kita....

sakto tapos na yung pinapanood naming. nakakahilo manoo d. “I’ve been looking forward to this day for a long time . at ikaw naman yung babae! Parang tanga. Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin. Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy. Nagulat yung babae at napahiga . habang papalapit na ng papalapit yung lalaki. Taiwanese yung mga artist a. Habang kumakain kami. pero hindi ko pinana sin kasi sabi ko ‘Ayoko sa taong bobo’.” “Ive im agined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. ayoko lang mag patalo sa ‘so cold’ mo! Nag pout siya tapos tinuloy namin yung panonood hanggang sa matapos yung palabas. Napatingin sakin si Bianca. Hindi niya pa pala nakakalimutan yun. It started with a kiss yung title. sol o lang nila yung daan. “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla.Nasa may living room kami nanonood ng tv. Nilipat niya ulit ito. Tinawag na kami ni manang para kumain. Palipat lipat! ayaw matigil sa iisang channel. Inab ot na nung babae yung sulat niya. Parang napaka familiar nitong pangyayaring to ha.” Hindi ka tanga bianx.. Shiet. “Oo. Tama yung inabutan niya ko ng letter. . at ngay on sa isang cable na channel. nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing. Grabe tong si Bianca. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong. nararamdaman ko ng may itatanong sakin si Bianca konekt ado sa napanood naming.. “Parang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” AHHH!! Sa amin pala nangyari yung ganun.

.” “Ganun. kasi. sabi ni tita isama daw kita. Plastic.” I lied. “Ka ibigan ko. pinapauwi ako sa QC.. ok. sabi ni Tita isama daw kita!” “Ngayon na?” “Well.” Binaba ko. yung iba siguro ganun.. wag. Masisira yung mood. baka mali ako. babalik muna ko sa QC.. kung hindi ok sayo yun.” Hindi ko alam kung bakit hindi ako t manggi..” “1?” “Yup. bata pa lang ta yo alam ko ng mahina ka. Nakayuko lang si Bianca. Be here ng mga 1.... sabihin mo lang na ayaw mo.. “Hinde ah! Bakit? Nagustuhan naman kita ha!” Oo. tinuloy ko pa gkain ko.” Sigh. “Uhm. 6 pa naman yun g party pero sasamahan mo pa akong bumili ng damit at magpa-make up. na hindi ok. “Nagustuhan pa rin kita.. “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss. ah. “Sa totoo lang hindi ko alam.... She’s expe cting you to come. “Ha.hi ndi kita makakasama ngayon eh.” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napangiti ako sa kanya. Tof. May kelangan daw kaming gawin eh. Hindi naman diba? or. ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo ?” Umiling ako.“Uhm. .. “Sino yun?” Sasabihin ko bang si Steffi? Hinde. sige. hindi na ko pu punta.” Sab i niya. O-oo naman... “Hindi ba pwedeng ikaw na lang?” “Nope. be here on time ok?” “Si-sige. ok lang naman sayo yun d iba?” Sabihin mo lang kung hindi ok. matagal na kitang gusto.” *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “Hon!" “Oh?” “M dedebut yung cousin ko.

. mas mahalaga ka kesa sa party na yun.” Mae?! Nandito si Mae??? NAKO! Malalaman ni Bianca ang mga to! Nakita ko na s iya papalapit samin “Uy nandito ka rin pala! Si Bianca?” Wow. nakatingin siya sa cellphone niya. ok lang naman eh. hindi na niya ko pinalabas pa ng kotse.. Sinama han ko lang siyang bumili ng damit sa glorrieta at mag paparlor.. Habang nasa sasakyan kami. nice to see yo u too. napangiti siya. Nakita ko sa labas si Ryan “Dylan!” “Uy Ryan. “Ahh. si Nathan.. umuwi kami ng b ahay para makaligo ako at makapag bihis. Ikaw. Saktong 6 nagstart yung party.. dun ka na lang ma ligo sa inyo. ku ng sinabi mo sanang hindi ok sayo. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” “Ikaw dapat tinatanong ko eh. Naligo na ko kaagad at dumiretso kela Steffi. Third date natin to. napangiti na siya. Stude nt namin yung kapatid nung debutant.. pinsan kasi ni Steffi yung debutant. “Sino yung nagtext?” “Ha? Ah.. susundin kita. . “Ihahatid na lang kita after natin kumain. ti nawag na lang niya si Kris. bakit nandito ka?” “Ahh. Hi Mae. Eh kilala ko yung mom. May nagtext ata. hindi kita makakasama. Mga 7 pm . bakit ka nandito?” “Ah. parang natinik ako sa mga sina bi niya.” nag nod lang siya. kelangan ko pang magpakahirap para lang mapangiti siya.Ngumiti ako ng pilit. Isang text lang sa kanya ni Nathan. sumikip ung dibdib ko.” Yun na lang ang nasabi ko. samantalang ak o. so ininvite kami ni Mae. Pagdating namin sa bahay..” Nung pagkasabi niya ng nathan.

. “Hon. omg.” Nag roll yung e yes ni Mae sa mag sabi niya ng Steffi. yung mga semi formal ko hindi na k asya dahil tumaba ako since nung naging kami ni Ryan. Naguiguilty kasi ako pag nakikita kita sa mall na tumitingi n ng damit pero hindi mo naman binibili.” O_O “Ikaw ba yan? Bibilhan mo ko??” “Oo naman. aattend tayo ng debut. dati sabi niya wag daw kami masyadong gumastos kasi nag iipon kami dahil ayaw n a niyang umasa sa family niya. “Hon.. ano ka ba!” “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” “Cousin ni Steff i yung may party eh. bili tayo ng dam it mo. puro casual lang. Mae’s POV Earlier.” “Steffi? Ugh. sayang lang kung bibili tayo eh. sayang..” But wala a kong semi formal na damit. hindi na kita pwedeng bilhan ng kahi t na anong gusto mo. Stop that attitude nga.“Hon. so hindi siya invited... Whatever... sabi ni mommy bilhin ko daw lahat ng gusto ng asawa ko. Magkahiwalay kami ng table ni la Ryan... bakit?” Wow. wag na lang. ipunin mo na lang yun pera .” “Pero Ryan. r ich tong asawa mo! Wag mo na isipin yung ipon. ano ba .. pero ngayon. wag ko raw hahayaang maging malungkot yung asawa ko kasi baka pag tumagal daw iwanan ako. bakit ayaw ba niya kay Steffi? “Hon. I know nasabi ko na kelangan n atin mag tipid.. pumayag ka na.. semi-formal lang naman. at ayokong mangyari .” “MAE. hiram na lang ako kay Carla. Sana iisang table na lang kami para naman makapag kwentuhan kam i.” “Sorry..” nag smile lang ako..” I WANNA BUY! Huhuhu. T_T “Tara. kelangan natin mag ipon. please. but hindi ibig sabihin nun. “Hinde. para may masuot ka.

nag lagay lang ako ng powder. “Babe. Hum ingi na ko ng persmission niya.” O M G. Maganda na ko sa mga mata ni Ryan ^___^ at the party “Ry.. “I love you. wag daw tita itawag ko.. nakita ko si Dylan.” “Simula nung pinakasalan kita.gusto kong himatyin sa mga sinasa bi ni Ryan..” SABI NG MOM NIYA?! “A-alam ng mom mo??” “Yup. ang tawag saki n ni Tita ‘anak’ at sabi niya pa. “bad trip! Ang tagal tagal nating nag tipid! Pwede na pala tayong mag shopping! Tara! Bili na tayo ng susuot natin!” “Bakit natin?? Ikaw lang naman bibilhan ko!” “Hindi ako bibili hanggang hindi ka bibili. intayin mo na lang ako dito” Pumunta ako ng washroom. Kelangan terno tayo.. I can wait. Pag labas ko.” Tinanggal ko yung hug at sinabing. ako na lang nag make up sa sarili ko. omg. Pumayag sila. sila bumili nito para satin. omg! Nandito rin si Bianca! Hindi to magiging boring para sakin! “Uy nandito ka rin pala! Si B ianca?” Si Bianca kagad hinanap ko... kaya tayo nasasa is ang bahay.” “Kelan pa? Pano niya nalaman? Nako. Kaya pala nung one time na nag dinner kami sa kanila.. pero patuloy pa rin yung p ag tawag ko sa kanya ng tita.” Niyakap ko si Ryan. ok lang as long as mag kasama tayo. ikaw na lang iniintay ko. kahit wala na ngang church weddi ng eh. punta lang ako ng washroom.. blush on at lipgloss.. pati ni Daddy. kelan mo ba gusting magpakasal sa simbahan? Kasi ako.” ^____^ Hinila ko siya papun ta sa kotse. ayoko mangyari un. Nagpunta kami sa mall at namili ng mga damit. kelangan lang maging mukhang present able. Gusto ko pareho ng date nung kasal nila Mommy mo. Pag uwi namin naligo na kami at nagready para dun sa debut. pano ba . si nce hindi ko naman kelangan magpaganda dun.un. bak a magalit siya sakin.

Ang panget talaganiya. “Oh bakit nakasimangot ka?” Habang nakatingi n pa rin kela Steffi sumagot ako. nakakairita lang talaga siya. minutes. humahanap na lang ako ng tamang timing. I don’t like her. hindi niya kasi alam yung ginawa niya kay Bianca!! “Sorry.. geez. nakita ko na kasama niya si Steffi.naman! Mukhang wala akong kakilala dito sa party na to! “Hon. “Steffi? *roll eyes* Ugh.. Bo go ship da jagiya! I love you! . but when I get t here and be with you. time flies. hours and days. wala yun. napansin ko na.” Oh. Stop that attitude nga. Whatever.. Hindi pa sinasabi samin ni Dylan na sila na ni Steffi. ano ka ba!” Oh.” “Hon. hay.” “Sinira? Ano ba ginaw a niya?” “Ha? Ah.. Hindi ko alam kung bakit k elangan niya sirain yung relasyon ni Bianca at Dylan noon eh. But who am I to judg e her that time? pero ngayon. "Ayoko talaga siya. pipitik na rin ako.” nag smile lang si Dylan. Hindi ko alam kung bakit. pero dati pa lang. Hindi pala kami magkatable ni Dylan. I reall y don’t like her.” Hay n ako. Bianca’s POV Hinatid na ko ni Tofer p ag tapos namin kumain. iba talaga yung tingin ni Steffi kay Dylan. ano ba. Habang nasa sasakyan na kami *bzzzzt* From: SangMin <33 T his will be a slow parade of seconds. so hindi siya invited. anong ginawa kong masama? “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” inosente kong pag tanong “Cousin ni Steffi yung may party eh.. Nakakaasar. alam ko n a kaagad.” Oo. S teffi. sa party nila years ago.. timing n a pag pumitik si Bianca.

[bo go ship da = I miss you. naka .. tulog na nga lang ako. Sabi ko sa kanya.. pabal ikin mo na dito samchoon!!! Mas saya siya kasama kesa sayo eh! Haaaay. wala akong magawa. napaka simple ng sinabi niya pero nasweet-an ako. Nagbye na si Kris kay Kristof at nagpromise na babalik siya ulit. “Sino yung nag te xt?" Sasabihin ko ban a si Nathan yun? Oo. hindi k o na siya pinababa pa ng kotse. At ganun nga ang nangyari. 3:00pm na. Pagdating namin sa bahay.. Tinawag ko si Kris na buhat buhat si Kristof. Kung hindi ko lang mahal to siguro tinapon ko na to sa ilog pasig! O kay a binato ko na siya kay Tofer matagal na panahon na! joke lang ^_^v Natulog na l ang rin ako. baka makita niya pa si Kristof. etong mga to tal aga oh. waaah.” ¬_¬ <-. and besides ihaha tid na niya rin naman ako eh. tumabi ako kay TJ (Tofer Junior) asensado eh. sim sim hae.” [Mom im bo red] “Na do!” [me too] Ngayon ko lang napansin na may nakuha sakin tong anak ko na t o. “Umma. Text lang naman eh. jagiya = honey/baby/darling] Napangiti ako. It made me smile from ear to ear.” See? cold reply. Nap ansin ata ni Tofer na nakangiti ako. Akala ko Tofer Junior lang siya eh.” Tumingin ulit siya sa daan at bl angko yung expression niya “Ahh. ugali.. Little Bianca rin pala! v^_^v “Mommy. Bonding talaga yung ginawa.Bianca’s facial expression Binabawi ko na pala yung little Bianca! TOFER JUNIOR NGA TALAGA SIYA! >_< Ang lakas talaga ng dugo nung lalaking yun. si Nathan. mahirap na. isipin niyo. itsura at katalinuhan nakuha nung bata! Anong nakuha niya sakin?? Hindi nga siya mabait eh Y_Y mapag mata rin tong batang to. tatawagin ko na lang si Kris. What a bore. “Ha? Ah. nakatingin kasi siya sakin. pumayag s iya sa sinabi ko.

< ano ba talaga? Huhuh. “Oh.” “Then I’ll call Jollibee.” >. Awts.bukas pa aircon..OMG! Anong oras na ba??” tumingin ako kay Kristof. Hindi pa pala marunong mag basa to. nako. “MOM!!! LIGO KA NA! BAHO KA NA EH!” nagising ako kay Kristof.” [I don’t know] Ay bob o. Spoiled. . Im a battered mother.?? Finally sumagot na siya. You cook?” dun din pala mauuwi yung usapan. “Anong or as na ba? Kiss mo muna si Mommy. pum asok si Kristof sa kwarto “BE GO PA!!” [I’m hungry!] hawak hawak niya yung tiyan niya. minsan win iwish ko na sana hindi pa siya nag sasalita.. “Tawag na lang ak o Mcdo ok?” nag smile siya sakin. Naligo ako dahil ayaw akong ikiss ng anak ko dahil raw mabaho na ko.” “Nonono. Tss. Fine fine. Nung nakabihis na ko at lahat lahat. I think I like Mcdo. kain ka na!” “Wala tayo pagkain! Harabuji went out. “ o wait! how about. Wow thank you baby for waking me up. Y_Y “You’re baho! Take a bath na! wala na sun mommy!” “What do you me an ‘wala na su-. “Mo ru get soh yo. COOK!!!!” Hay nako.. Maling tao inuutusan niya. alam niyo ba yung feeling na mag 3 years old pa lang yung anak niyo tapos diretso na dila?? Waaah! Feeling ko hindi ako 23 years old eh! feeling ko ang tanda tanda ko na dahil dito sa batang to. Pinagluluto niya pa ako. Argh. >_< Oo na ako na may kasalanan. Ngayon ngingiti ngiti ka! Pff.. nakatingin lang siya sakin Well.” hinampas ako ni Kristof sa may braso.. “I want Jabi m ommy.

. 10:00 pm na at wala pa rin akong text o tawag galing kay Tofer....?” ngumiti siya tapos napakamot sa u lo “Wala lang. Haaay. Humaba lang ang pagtatalo namin ng dahil lang sa kakainin. ^_^v Mga 10:30 pm na at ma y kumakatok pa rin sa may gate namin. kasi hindi kita nakasama ng mata gal.“What do you wanna eat ba? Mommy will cook it for you. umorder kami ng jollibee. “Hi.” “I want chicken! Jabi chicken!” “W hy not order???” pinapahirapan mo ako anak. gusto ko lang maiba ngayong araw.. Wala akong choice kung hindi i-check kung sino yung taong yun. Buti naman at napagod na siya.. pag tingin ko.” Lumabas ako at binuksan ko yung ga te.” “Weird ka talaga.” Hinawakan ako ni Tofer sa may balikat at hinug.” Tapos inabot niya sakin yung bulaklak. Huhu. Nakatul og na si Kristof sa kakanood ng tv. Galing siya sa restaurant namin. ganun din eh.. may hawak na bouquet ng bulaklak. kaya nag ganitong damit ako.” Gusto kong sabihi n na ‘ako rin na miss kita’ pero ayaw niya lumabas sa bibig ko. anyway. y un nga lang mas bully si Tofer Senior kesa sa Junior. bakit kaya siya naka semi-formal na damit? “Anong okasyon? Bakit ka nakaganyan. Nakakapagtaka naman. sinong siraulong tao ang mambubulabog ng ganitong oras? Malamang yang nag babang ng gate namin. thank you sa flowers .. Si Tofer. So much for this ‘spending time with Kristo f’ sana si Tofer nalang nakasama ko. parang siya yung nakasama ko.. Binitawan na niya ak o at nag smile siya sakin “Kumain ka na ba? Gusto mo kumain sa labas?” . Sakto rin dum ating si Papa. “Ano ba to.. “Na miss kita. “Ok!” ^___^ “ At yun nga.

” “Sige . ok lang?” Nag nod siya. may lakad kami ni Papa. hindi pwede eh. sige. don’t forget to text me. Haaaay. akala ko kasi hindi kita makikita ngayon. parang ang selfish ko... gabi na oh. kung hindi anak namin.. Chapter 10 Day 4 As promised.. sweet.... nag semi-formal pa siya para lang makabawi. I promised KRistof a while ago na mag mamall kami bukas. hindi ko namalayan na may mga kakilala na pala ako ng nakakasalubong...” “Akala ko nga rin eh.. nagpunta kami ng mall ni Kristof. Pero natatako t pa rin ako. matagal na eh. siguro hindi nila ko nakikilala.” na g smile ako “Sige na Tofer. sa 9th date namin ni Tofer. I’m falling harder. bakit ba kasi kaming dalawa lang ni Kristof ang nag malling eh.. naging mabait siya sakin buong ar aw! ^_^ Habang nagiikot kami... “Bianca ! Bianca! Be go pa!” [I’m hungry] “What do you wanna eat?” tumitingin tingin siya sa pal igid “PIZZA!!!” ..“Kumain na ko eh. sana si nama ko na lang sila Carla at Mae.. “Ingat ka ha. Pero sa totoo lang.. I guess I’ll be seeing you tomorrow?” “Eh. Dahil dun.. next time na lang. binilan ko siya ng mga damit at mga laruan. parang feeling ko itatanggi niya.” ki niss niya ko sa cheek at umalis na. para ng kinakahiya ko si Kristof.. pag haharapin ko na silang dalawa. ipapakilala ko na s i Kristof sa kanya. Kristof kasi eh.hindi naman nila ako nilalap itan eh.. para hindi halata. natutuwa na talaga ako sa ka nya. wala kaming 4th date. Aya n tuloy. kelangan ko pa tulo y mag sinungaling. umuwi ka na.. pero sa iniisip ko. hindi tama. teka. I’m falling f or him. Magpahinga ka na rin muna. I think.... nagikot ikot kami. feeling ko. so I think. hindi bilang anak ko.. sasabihin ko na...

Nagpunta kami sa may CPK, dahil yun ung tiniro niya. Nako, mamumulubi ako nito e h. mga pinag ipunan ko galing UK at Korea mauubos. Etong batang to! Marunong pum ili ng kakainan! Bata ka ba talaga?? Habang nag iintay ng order tinanong ko si K ristof “Kristof, bakit alam mo to? Nakakain ka na ba dito?” Nag nod siya, “Kasama ko s i Uncle SangMin” Si Nathan pala ang salarin! Pag uwi nun nakoooo! Babatukan ko yun dahil pinakain niya sa mamahaling pizzahan si Kristof! Pati tuloy sakin eto na pinapabili. Hindi naman ako kasing yaman ng uncle Nathan nya eh.. huhu. Habang k umaian kami ni Kristof, “Bianca?” Napatingin ako sa taong yun.. “Mo..Mom..Mommy.. Dadd y..” Napatingin sila kay Kristof, si Kristof naman tuloy tuloy pa rin sa pagkain n iya ng pizza. Waaaah!! Bakit ka kumakain, dapat nag papanic ka!! Nandito ang lol a at lolo mo!! M:“Si-sino siya? Pinsan mo?” Pinsan daw! Hihihi! “Ha.. hindi po..” M:“Paman gkin?” “Hindi rin po..” D:“Eh sino siya? Ano mo siya?” “Mommy, Daddy, si Kristof po.. a..ana k.. anak ko.. anak ko po..” Pareho silang nagulat sa sinabi ko, hindi ko alam kung sasampalin nila ko oh bubuhusan ng inumin, ang alam ko lang nabawasan ng tinik sa puso ko, medyo nakakahinga na ko.. D:“Iha, anak mo siya.. kay Dylan, tama ba?” (_-) (_ _) (-_-) (_ _) <- nod D:“Pwede ba kaming maupo?” nag nod ulit ako

Umupo sila sa Tapat namin ni Kristof, si Kristof naman kumakain pa rin ng pizza. Na parang walang naririnig at nakikita kung hindi ang pizza niya lang. M:“Ilang t aon na siya? Anong buong pangalan niya” “Kristofer Dy, mag tatatlong taon na ho sa N ovember 10.” Napatakip ng bibig si Mommy dahil hindi pa rin siya makapaniwala.. “Kay a ba kayo nag aayos ni Dylan ngayon, dahil sa kanya?” tanong ni Daddy “Hindi po, hin di niya pa ho alam. Natatakot ho kasi akong sabihin, baka kasi magalit siya saki n dahil nagdesisyon ako ng hindi niya manlang nalalaman.” Napatingin sakin si Kris tof, pinunasan ko yung bibig niya, “Hindi ko rin ho alam na buntis ako eh, nalaman ko na lang nung nasa ibang bansa na ko, tatawagan ko na dapat si Tofer, pero na tatakot ako.. baka hindi siya pumayag na buhayin yung bata.. alam ko pong mali, kasi pinangunahan ko siya.. pero pano kung hindi siya pumayag? Malamang wala nga yon si Kristof sa tabi ko.” Nagsmile silang dalawa sakin, “Naiintindihan ka namin an ak.” Sabi ni Daddy Sa wakas, napansin na ni Kristof yung lolo at lola niya, “Mommy, sino sila?” Nagsmile ako, “Lolo at lola mo. Sila yung mommy at daddy ng Daddy mo..” “Oh?” humarap siya kela mommy at daddy at nag bow, “Annyonghaseyo” Nagsmile silang dalawa. M:“San mo siya pinanganak?” “Sa Korea po, dun po kasi kami nag bakasyon ni Nathan eh. .” D:“Nathan? Ano mo siya..?” “Boyfriend po..” Nag slight nod lang sila.. “Hindi niyo na ba talaga maaayos yung sa inyo ni Dylan? I mean, ang selfish kung sasabihin kong iw anan mo si Nathan, pero may reason na kasi kayo eh.” “Huy. Wag ka ngang ganyan.” sabi ni Daddy kay Mommy. “Hindi ko po alam, may Steffi rin naman siya Ma eh. ayoko mani ra ng relasyon at

sa kanya na rin mismo nang galing na kaya niya ginagawa yung lahat ngayon, dahil sa annulment. Papayag naman ho ako eh..” Nagulat sila pareho, “Annulment?” “Opo, Mom, D ad, nag mamakaawa ako sa inyo, wag niyo po muna sabihin kay Tofer lahat ng napag usapan natin dito. Hindi po ako humiling buong buhay ko sa inyo ng kahit na ano, please.. ngayon lang. Sasabihin ko naman ho sa kanya eh, bago mag birthday si K ristof ipapaalam ko na sa kanya..” D:“O sige, pero sana mag kaayos na kayo.. simula nung nawala ka.. hindi mo alam kung anong nangyari sa kanya..” M:“Bianca, anak. Pwed e ba naming bisitahin si Kristof? We promise you, hindi malalaman ni Dylan, bast a hayaan mo lang kaming bisitahin si Kristof..” Nagsmile ako, “Oo naman po. Si Kris samin ho yun natulog dahil nakilala na niya si Kristof. Ok naman ho silang dalaw a ng anak ko.. Mom, dad, kahit kelan ho pwede niyong bisitahin apo niyo, binibig yan ko po kayo ng karapatan sa kanya.” D:“Salamat anak.” D:“Pero teka, bakit parang ang tahimik niya ata?” “Ganyan po yan, suplado. Parang si Tofer! Sarap nga pong itapon s a ilog eh!!!” Natawa silang dalawa at sabay sinabing, “Mag-ama nga sila.” “Hehe.. oo nga po” ~ano ka ba Bianca! Bakit ganun yung sinabi mo!~ Nagisang round pa kami ng iko t ni Kristof, at ngayon, kasama naman sila mommy at daddy, binilhan nila ng kung ano ano si Kristof. Siyempre, spoiled na ng sobra sobra. Unang apo eh. Natapos narin kami sa pagshoshopping. Ang dami nilang binili para kay Kristof, siyempre, hindi naman nila nakalimutan na bilhan ako ng mga damit at sapatos. Nakakatuwa at ganun ang turin nila kay Kristof, kahit na alam kong medyo nagdududa sila.. s ino nga naman bang hindi mag dududa, umalis ka ng bansa ng maliit ang tiyan mo, ay teka, kung may tiyan man ako nun, taba lang yun. oh well, back to the story. At bumalik ka ng may dalang magtatatlong taong bata. Oh diba? pinakilala mo pa b ilang apo nila. Haaay. Hinatid nila kami sa bahay, nung nakababa na kami ng sasa kyan tinawag ako ni Mommy, may inabot sakin na puting envelope “Anak tanggapin mo to.. alam kong naging mahirap para sayo ang magpalaki ng

haay. Pero wala na eh. alam namin na naging mahi rap sayo ang palakihin si Kristof.. Pag binalik mo pa ya n samin. parang tinanggihan mo yung pagmamahal namin sa inyo ni Kristof. tiningnan ko it. ok lang naman po eh..” inaabot ko muli yung envelope “Ano ka ba. .. move on na lang talaga… Day 5 Tumawag sakin si Tofer.. masaya kami ni Daddy Larry mo dahil pinalaki mo ng maayos ang apo namin. parang nagsisisi tuloy ako sa mga nagawa ko. tangg apin mo na yan... May pasok na kasi sila sa monday.” “Sige na anak.. and since you’re back here for good. Alam naming hindi pa to sapat sa hirap at pagod mo ng tatlong taon. pero don’t worry..” “Pero Mommy.. salamay na lang ho. please. wala kaming natulong habang nagbubuntis ka..” si Dadd y talaga oh. tanggapin mo na yan.000.. lalong lalo na’t mag isa ka lang sa ibang bansa .. check siya. nakakatouch naman. hindi nasuporta han ni Dylan ang anak niyo..00 Sobra sobra to!! Grabe naman sila magbigay ng sustento! Tinanggal ko yung check at may nakita akong isa pang papel Bianca.. tutal maaasikaso na rin naman namin kayo eh. pero nag smile lang sil a sakin at umalis. sige na.. P100.. Mommy Kristy and Dadd y Larry Kelan kaya nila to sinulat? Siguro yung nag cr ako. magk ano kaya. Binuksan ko yung envelope. We love you.” medyo naluha ako.. daddy. hindi ko po to matatanggap. nangyari n a.” tapos ngumiti siya “Mommy.. kahit ngayon lang. niyaya niya akong mag lun ch kasi aalis na daw siya pabalik ng QC...bata mag-isa.. we’ll take good care of you and Kristof. now that we know all about our grandchild. “Salamat po mommy.

ay teka. Oh well. Pagtapos ng is ang round ng pagikot sa mall. I want y ou here right now... nahihirapan na tuloy akong .. Pag dating niya sa QC ng mga 6 tumawag kaagad siya sa cellphone ko. m asaya kasi binilhan niya ko ng masarap na pagkain at magandang dress. Mga 9pm tumawag na siya sa cellphone ko. Sana pag gising ko bum alik na yung dating Tofer. Ok naman yung araw ko. Ano kayang ginagawa niya dun? Hindi pa rin kasi siya nag tetext at tumataw ag ngayong araw. 3:47 pm na. Tuesday. 3 da ys na lang at masasabi ko na kay Tofer ang tungkol kay Kristof. haaay. Nasa QC pa rin siya. Ako naman masay ang masaya.Nag lunch kami sa TGIF. teka..... pano ba naman cellphone yun eh! hindi niya naalala na may landlin e. wala parin kahit dot man lang. first andl last text niya.. kamusta na raw. bakit hindi na siya nangungulit? Nagbabago ba talaga mga tao pag naghih iwalay? Ako naman hindi nag bago ha? Hindi nga ba? Haaay. usap saglit tungkol sa bgong course niya. hindi ko nga lang pinaalam.. at Wedding anniv naman nila Mommy at Daddy. nakainom daw siya pero hindi raw siya lasi ng.. nagsosorrysiya dahil late siya nakatawag. Namimiss niya lang daw ako kaya siya tumawag. Nagiging weird na siya lately. hinatid na niya ko pauwi. Habang nandun siya text ng text. Day 7 November 6. Nagkwento siya tungkol sa mga subjects n iya. ^_^ Day 6 November 5 na 5 days na lang at B irthday na ni Kristof. ano raw bang ginagawa ko. namimiss na daw ni ya ako. From: Tofer Dy I miss you badly. Bakit ba kasi kelangan ngayon pa siya mag bago eh . 2 lang daw pero tag 3 hours! Jusko hindi ko ata kaya yun. 10:28 am. sinabi ko rin na na mimiss ko siya. Siiyempre. Like ako. blah blah bllah.. hindi yung masama ha! Yung tofer na alam kong mahal ako. mga 30 mins lang kami nag usap. Kasi totoo naman eh. aalis lang daw siya pu nta sa bahay ng friend niya. Pag uwi niya sa bahay ng mga 2:00am tumawag siya.

kung kelangan mo tumawag sa pinas tumawag ka lang. Kay Dy lan ba tong cellphone na to?” “Oo. kahit isang text wala akong nareceive... 4 months na ang nakalipas simula nung umalis ako ng pinas “Bian x. sumusuko na nga siya sa pagaaral eh.” “Ahhh. si Bianca... pero bakit pinsan na naman ako? *Flashback* One boring day sa Korea.” “Ah pakBinaba na niya.. sino to?” “Ah. oo may gusto nga ata yun kay Tofer. ok lang talaga.. ok?” Nag nod ako. si Bian x to. Naiwan niya yung cell phone niya dito sa bahay. haban g nagbubuntis ako.. “Hello?” “…” hindi ako sumagot. right? Wala siya eh. Ikaw yung pinsan ni Dylan... tawagan mo k aya?” “Hinde. Wednesday Ngayong araw . Pwede ko ba siyang mak ausap?” “Ahh. Pinsan? Bak it ganun? Ang sabi naman sakin ni Mae.” “OMG!!!!!!!!!! Buti naman naisipan mong tumawag!! Ano na??” “Eto.” “…” “Pinagsasabihan na siy a ni Ryan pati nung mga Ateneo friends niya. sorry. Libre laha t dito.. hindi k o pa rin ...” “Bakit?? Pati merong umaaligid dun! Yunggg. nagiging patapon na. pero magkakamukha lang mga tao dito eh. masaya naman di to. hindi ko kaya. bakit babae to? T ama ba yung number ni Tofer sa cellphone ko? “Hello?? Sino ba to??” “Ah..magtapat tungkol sa tinatago ko.. hmm. Tawag ka na lang ulit.. lumapit ako sa may phone at nag dial. si. Steff i? Oo siya nga!” “Steffi? Ahh. malamig! Madaming gwapo. alam ng mga Ateneo friends ni Tofer na k ami. “Hello?” “Mae. dahil nag kinakabahan na ko at baka ma y nangyari tinawagan ko cellphone niya. haay.. pero wala pa rin eh. Si Dyl an... Day 8 November 7.. grabe..

. sinabi niya sakin na alam daw ng lahat ng Ateneo friends na sila. tinanong niya ko kung ako raw ba yung cousin ni Tofer. Siguro iniisip na nung bata ayaw siya nung daddy niya.. mahirap na. gusto ko kasi makipag usap. Mga 2:0 0 pm dumating si Mae si Carla naman dumating after 10 mins..” “Sa totoo lang mga gels.. *end of flashback* Tinawagan ko si Mae at Carla.” “Korek. bak a kasi napipilitan ka lang.. Kahit kelan late pa rin siya.. kahit si Steffi. labag sa kalooban mo. pero sana isipin mo rin ung kapakanan ni Kristof.. hinahanap minsan ni Kristof yu ng daddy niya eh..makalimutan yung ginawa niyang Tofer na yan!” “Ha? Bakit ano ba ginawa niya? Yung ka y Niña? Alam kong mahirap kalimutan pe“HINDE!! Aba! Ang sinasabi niya ata sa iba niy ang Ateneo Friends na ‘pinsan’ niya ako eh!!” “Pinsan?! Sino ba nag sabi sayo??” “Si Steffi. pero. aba! Simula nung sinab i sakin un. . “Oh anong latest? Bakit nagpa meeting ka ngayon?” “Loko! Plano ko na kasi sa nang sabihin bukas kay Tofer yung tungkol kay Kristof. pinapunta ko sila d ito pinasama ko na rin si Bella. text mo sakin yung number dyan ok?” “Ok ok..” “Loko talaga yun! sige itatanong ko sa kanya.... sundin mo ung sinasabi ng puso mo..” nag smile sabay umiling “nakilala niya na yung parents ni Tofer.. feeling ko naghahanap pa siya ng mas bette r sakin eh. lalo na kanina... thanks..” After 2 weeks tumawag sakin s i Mae. Wala lang.” “Ano naman yun?” “Alam mo Bianx. Tawagan na lang kita dya n..” Nagulat sila pareho “NAKITA SIYA NILA TITA KRISTY!? ANONG SABI?!” “O h wag niyo naman akong sigawan!! Magkakalapit lang tayo eh!” . parang may pumipi gil sakin eh.hindi ko na makalimutan. Hanggang kelan siya aasa sa mommy niya? Buti na nga lang hindi niya hinahanap tatay niya eh.

. Yun daw yung parang kabayaran nila sa pagpapalaki ko ng maayos kay Kristo f.” Ngumiti tapos tumungo siya. pero nasabi niya sakin n a pagwala na raw talaga kami ni Tofer. pati grasya yun! namumul ubi na nga ako dahil wala si Nathan sa tabi ko eh. anong plano niyo?” Plano? Anong plano? Wala pa naman. puntahan ko lan g sa may cinemas..0 00. anong sabi nila? Wala naman. . puntahan ko lang friends ko. speaking of Natha n.” “OMG! Ang laki naman masyado!! Buti tinaggap mo.. Tumayo na ko sa kinauupuan ko. tinanggap naman nila si Tofer..” “ANNULMENT?!?!?! Chapter 11 PAST Steffi’s POV I knew it. papakasalan niya ako. Bingyan pa nga ako ng tseke eh. yang mga laruan nay an binili sa kanya. Bakit ba siya nag balik pa ? ang masama pa dun. sustento ata? Hehe! Hindi ko alam eh. ayan oh . Nandito kasi sila Kring eh. Alam mo nama n ako sanay sa libre. “Excus e lang. pero tama sila.“Sorry sorry. nandito na siya. baguhan ako sa mga ganito. “Plano? Baka magpakasal kami pag naannul na yung kasal namin ni Tofer. Nakakahiya naman kung tatanggihan ko.” “Oo nga pala.00.. Kahit gano ko ng tinago nalaman niya pa rin.. Bibigay ko na rin sa kanya yung hinihingi niyang annulment. wait lang ha.. kay a pala parang ang daming bago dito!” “Tseke?! Magkano?? Para saan naman yun? " “P100. At eto na nga. *Flashback* “Dylan.” “Ayoko nga eh. may nakita akong familiar na guy.” “Ah. Nafeel ko ng uuwi si Bianc a ngayong taon na to.. I knew this day will come. At aampunin niya s i Kristof. alam na ni Dylan.” Habang naglalakad ako papuntang Cinemas..

And I’m p ositively sure na si Bianca nga yun. maiksi buhok.. “Stef? Ok ka lang ba? What the heck is wrong with you?” “Wha t? Nothing nothing. hindi ko alam kung sasaihin ko sa kanila.” “Sino? Mom mo? Dad?” “Hi si Bianca....? oh my god. then you can make her life miserab le again” “What do you mean ‘again’? hinde ko naman totally ginawang miserable yung buha y niya before eh. without him knowing.... You’ll do everyt hing para lang mapasayo yung bagay. possible kaya na anak niya yank ay Dylan. natatakot ako.he was with a kid...” “She’s. medyo wavy tapos brownish yung kulay. pero nakasalamin yung girl.. come on. then si Dylan na gumawa nung iba. kelan pa siya nakabal ik?! Naglakad ako patungo sa kinatatayuan nila. Hindi nila ako napansin.” *end of flashback* What really caught my eyes was when I saw the guy. . Tell me. Is a lang ang alam ko..and ngayon tao naman.alam kong kilala ko siya. may hawig sila ni Bianca. mukha silang mag-ama plus hinde ko maintindihan yung language nila. Well. baka iwanan ako ni Dylan once na malaman niy ang nandito na siya ulit. Pero. sinimulan ko lang.back. Pagkadating ko sa may cinemas nagtataka sil a Kring kung bakit ako natutulala. Malabo ba mata ni Bianca? Kung siya nga yan.. this is not good. Ma y girl na lumapit sa kanya. eye glasses to be exact. Ano pa nga ba? I bet anak niya yan kay Bianca. I have to do something. kaya napatigil ako sa isang spot at tinitigan siya. right?” “Yeah.. Haha!” “You really are my best friend. yun nga lang. Stef. the same guy that I saw with Bianca.. What makes you think na babalikan ulit s iya ni Dylan? And if ever balikan ulit siya.” “I know you. oh my god.” “Ganun na rin yun eh! hahaha! I know you.” “AND SO? She left Dylan.

Tingnan natin kung anong mangyayari.. You’re Stef fi. and that’s Dylan’s son! Please stop this none sense.” Nag nod ako. “Well. Ayoko na magpaligoy ligoy pa. can we talk over there?” tinuro niya yung lob by. nakita ko ulit siya. ku ng iiwan niya ako because of Dylan ok lang.. but I assure you hinde niya gagawin yun. “Well. we live pa sa QC that time and I’m with her right now.” “Wow. this time sa isang Hote l.” “Don’t be sel fish Miss Steffi.. so you know my boyfriend?” “Yeah. I wan t a business proposal Nathan.” “Ohh.” Nagulat ako. I think yo u know Bianca. Nilapitan ko siya at kinausap. “Hi! Have we met before?” “Uhh. and you are…” “Nathan. maybe she will pero I will easily let her go if she asked me to.. right?” sabi niya sakin “Yes....” “Yeah. mahal na mahal ko si Dylan and I know ganun ka rink ay Bianca.” now this is making sense. well. Pano mo siya nakilala?” “Met her 4 years ago I think. “It’s kinda tiring kasi we’re talking habang nakatayo. bakit hindi mo subukang mawala ng 2 weeks . Kasi ganit-“Yes. W ell ako ayokong mawala sakin si Tofer. kung masaya sila sa isa’t isa don’t you think na you should be hap py na rin for them?” “Eh what about the kid?? Ganun na lang ba yun sayo?” “Kid? What kid ?” “Come on Nathan! I saw you sa mall with your kid! Pareho pa kayong nag whawhateve r language!” “Korean. I definitely don’t want them back. we met 3 years ago at Dylan’s party . e to .3 days after kong nakita yung guy. I love her so much. yeah. Hi.

“Ok. just pretend that you’re out for two weeks. I don’t care. You should too. and of course gusto ko rin siya pumunta kaya sinabi ko na k elangan niya pumunta kasi sabi ni tita. I want her to be happy. Ka si kung may ibang dahilan.na nga ba yung kinakatakutan ko.. he said that kaya lang niya ginagawa yun para sa ‘annulment’.. naka pambahay. kasi alam na niyang nandito siya. deal. naka salamin. A t nung sinabi na niya. and you’ll help me win Dylan. nagstastart na yung deal namin. Pag dilat ko. yung malalaman niyang nandito na siya. Nafeel kong nag stop yung car at bumukas yung pinto ‘nandito n a ata kami sa bahay nila’ I said to myself. Sabi ko rin na gusto ko siyang makasama.maiksi bu hok. Pumunta nga siya. wala na si Dylan sa tabi ko.. and if being with Dylan will make her happy. Mga 9:45 nag yaya na siyang umuwi. May anak sila. I’ll help you w in Bianca. pag nagkaayos sila.’ I said again to myself. Good. I need to plan something. ‘This is not good. habang nasa car ako. I will win this. at first ayaw niya pang sabihin. again. Sana kumaga t na siya. nag pretend na akong tulog. deal?” I gave him my point. I asked him kung sino kasama niya. Tinawagan ko si Kring about sa plan ko. do I soun d like an evil? Well. then I’ll let go. After ilang minutes hinug ni Dylan si Bianca. nasa labas siya sa tapat ng isang bahay. After two weeks. yung maririnig ko na akan ni Dylan yung nakita kong bata. para ihatid ako ni Dylan pauwi. B umukas yung gate at nakita ko isang babae yung lumabas. kelangan ko pa siyang pilitin para lang sabihin. I pretended to be drunk and wasted. I saw Dylan sa mall. Just make s ure you won’t hurt her. Sasabihin ko kay Bianca na aalis ako ng country. SO what made you think na hindi ka niya iiwan? Why not agree with my deal. Day ng debut ng cousin ko. I will not let them be together. may dalang bouquet ng bulaklak. Eto na yu ng day na kinakatakutan ko. Si Bianca. But then he surprised me. So. Around 9:00pm nag simu la na kong uminom. nagulat ako. After ilang days.” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng Hotel.. pinapunta ng tita ko si Dylan. then we have to let them go. Nag smile siya at pumayag sa gusto ko. Sabi ko ayoko samin matulog since wala akong kasama and natatakot a ko. baka gusto nilang hindi na muli magkita pa. “See. She’ll help me with this mess. although alam kong ihahatid n iya naman talaga ako.. she ag reed with me. Tinatawag niya name ko pero hindi ako sumagot. .

Bianca. wala akong paki kung magaabsent ako. Tama yun nga ang gagawi n ko. Namimiss ko na siya. Tuesday Ngayon ang 7th date dapat naming ni Bianca.. I have to tell you something.. Dylan’s POV November 6.. Wala na tuloy akong privacy. Nakalimutan kong may susi nga rin pala siya ng bahay. .” A-anak?! Come on. gumanda nga siya actually eh. Gusto ko siyang puntahan sa bahay niya.Ever After I miss you badly. I want you here right now. expect me to be there..” medyo malungkot mukh a niya “Tungkol saan? Hinde ba pupwedeng mamaya na lang? nagmamadali kasi ako eh. In a minute. hindi naman siya nagmukhang manang eh! ganun pa rin itsura niya. tungkol to kay. bast a pupuntahan ko siya ngayon na! Anong oras nab a? 10:27am na!! matext na nga siy a To: . sobra. pero mas maganda yung idea na puntahan ko na lang si Bianca para makasama ko siy a. “Oh bakit nandit o ka? May klase ka ha.” Umiling siya.. “hinde eh. Ayan! Ibig sabi hin. hassle... pupuntahan ko na siya sa kanila..Present At ngayon.. although gusto ko siyang makasama. I’m planning to tell Dylan about everything.. Pag labas ko ng kwarto nakita ko si Steffi nakaupo sa sofa.. pumayat . dahil sa narinig kong ‘tungkol kay Bianca’ “Ano tungkol sa kanya? Sinab i ko naman sayo na magkaibigan lang ka-“May anak na siya.. kasi akala ko papasok ako. tingna n mo si Bianca. Nakaligo at bihis na ko. may pasok ako ng 11 oh..” Nag stif f yung paa ko. but I cant be with her right now.” “Dylan.

sabi pa dito daw sa pinas hindi daw pwedeng malaman na anak nila yung bata. baka nag kakamali ka lang. pero hindi lang ako makapaniwala.” “Kanino mo ba nalaman yang mga yan?” “Kay Kring. so yung guy sinasabi lahat dun sa friend ni Kri ng... Sa akin kaya yung anak niya? Posibleng ako kaya yung daddy? Bakit hindi niya sinabi kaagad? “Hinde siya sayo... ngayon ko lang sinabi sayo. Su sulitin ko na ba oh papabayaan ko na lang siya? “Sigurado ka ba? Baka naman hindi si Bianca yun.din.” “D ylan.. don’t you think na mas mapapadali yung annulment niyo?” Hind e ko na alam gagawin ko. pano m o nalaman? Impusible yan steffi eh. So rry Stef kung ganun iniisip mo. si Bianca at yung bata. totoo. Pano yun magkakaanak? Napaupo ako sa tabi ni Steffi.. Hon.” Inabot niya sakin yung cellphone niya. Pruweba. pero hinde naman daw totoo yun. eto pict ure.. yung isang pic. kasi laking Ko rea yung bata eh. “Nabalitaan ko rin na sina sabi niyang ikaw raw yung tatay. sinasabihan mo ba akong sinungaling?! Bakit parang hindi ka naniniwala sa mga sinasabi ko? ha?” “Hindi naman sa ganaun.... nag kokorean siya. pati nung November 3 nakita ko sila. gusto kong sumigaw... bakit ginaganito niya pa rin ako? bakit hinahayaan niyang mag-date kaming dalawa? Hindi nab a niya naisip yung bata at si Nathan? Ganyan na ba siya ka selfish? Ano bang problema niya? May 3 days pa kaming natitira. Wg mo nga akong biruin... si Nathan at yung ba ta magkasama... sorry..” “Nakita ko sila. korean. .. gusto kong mag basag ng . k ung may anak na sila. sa mall.. kasi kasal kayo.. wala naman siyang sinasabi sakin eh. anak niya dun sa lalaki na.. kung ayaw mong maniwala...” “Nathan ba pangalan niy a? Nakita ko sila.” Si Nathan!? “Kay Nathan? Teka. si Bianca at yung bata. matagal na.. friend ng friend niya yung guy...” Naguguluhan ako.

gusto kong magalit eh.. wag mo naman akong iwanan . wag tay ong pumasok ngayong araw. Wala ng bakit bakit. Hinde ko na rin kelangan pang kamustahin si Bianca. hinde ko alam ang mangyayari pag nawala pa s iya.. sa bagay. Tapos n a yung story namin matagal na. sawa na kong maiwanan eh. let’s spend the day together. Akala mo lahat gawa gawa lang..” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng bahay.. ayoko ng ganitong feeling. bagong season na to.. sinungaling. ayaw kong mawala sila.. Kung ayaw mo talagang maniwala sakin ok lang. mahal ko siya masyado. tapo s na ko sa panloloko niya. hindi ko na s iya kelangan i-contact. napamahal na rin sakin si Kristof. halos nakalimutan ko na si Bianca. pero sino bang niloko ko? alam ko naman na mahal niya pa rin si Dylan eh. Wala na rin yun silbe. Hinde ako makapaniwalang pumayag ako sa deal ni Steffi. maaga akong umalis ng bahay dahil may klase ako. but at least I know... Wala na rin akong pakielam sa ka nya. parang ni loko ko tuloy si Bianca sa ginawa ko. okay?” Buong araw kong kasam a si Steffi. Alam kong mahal niya rin ako. Ayoko na makinig pa sa explanations niya. si Steffi naiwan sa bahay dahil wala siyang pasok tuwing Wednesday. ganyan naman tingin mo sakin dati pa eh. Kelangan ko ng ayusin yung annulment pape namin para matapos na ng maaga tong malaking kalokohan na to. Pero hindi ko siya kayang mawala.. Tumayo ako at hinabol siya.. samahan mo naman ako oh... kasi nasa bahay naman si Steffi...gamit. Wala kaming patutunguhan. Pero hinde pwede.. pero may tiwala ako sa kanya. Nathan’s POV It’s been 8 days. It’s not big enough. kam i naman eh. 3 years na kami. Bianc a’s POV . Dapat naapag move on na ko k asama si Steffi. “Steffi. Naiwan ko rin yung cellphone ko sa bahay. I have a place there. kelan mo nga ba ak o napansin? Eh simula pa lang hindi mo naman ako mahal. “Fine. tara alis tayo.. alam kong kahit papaano may space ako s a puso niya. Day 8 Dito natulog si Steffi sa bahay. 6 days to go.

. Hinde ganun si Dylan. Pag dating ko sa bahay mukang wala siya. Nung wala ka dito naging close kami. Tama. Para naman may magbabantay na kay kristof. wala naman akong karapatan kasi matagal na kaming hiwalay. Baka naman may pinagtataguan lang siy a kaya ganun.. hinde ko rin alam kung bakit. Tama. hiniram ko muna yu ng kotse ni papa kasi ayoko mag komyut. parang back up niya lang yun. pupuntahan ko siy a bukas sa QC. Iniwan ko si K ristof sa bahay kasama yung bago niyang yaya..” “Hin de yan gaga! Wag kang maniwala! #%^%@!! Ang kapal naman ng mukha niya kung ganun !” “Basta wag kang maniwala.. Oo. Mga 1:00 pm nag punta ako sa QC.. May nagkabanggan pa sa edsa. isusurprise ko siya... Hinde niya hahayaang umabot kami sa ganung klaseng bagay.. dadahan dahanin ko n a lang.. Gusto ko sanang pum asok na ng bahay pero parang. sa day 10 ko na lang sasabihin.” “Eh anong s ilbi nitong pag aayos niyo!?” “Ewan ko.. kumuha ako ng yaya simula nung binigyan ako ng pera nila Mommy. don’t worry.alam kong hinde siya ganun. Kilala ko siya. hinde yun totoo... baka eto yung way niya para pumayag ako. ayoko rin maniwala eh. Calling .. para walang hassle. dahil wala yung kotse sa garahe. Mga 2:30 ako nakaratin dahil sa traffic.“SHHH!!!” tinakpan ni Carla at Mae yung mga bibig nila “Sinabi ko naman sa inyo na hin di niyo kelangan sumigaw eh!! hinde ako bingi ok??” “Anong trip niyo at mag papa-ann ul kayo ng kasal??” “Yun yung gusto niya eh. Tru st me. Oo na ako na yung maarte.” Nag nod na lang ako sa mga sinasabi nila.. Wednesday. Chapter 12 Day 9 November 8...

Kakalabas niya pa lang sa sasakyan. ok lang. pupunta na kami!” “Sige po.. yaya lang ho yung kasama niya.. “Bakit ka nandito?” “Bakit? Masama ban g puntahan ka? Wala lang.” Nag smile ako at sumunod sa sinabi ni ya.” . pwede ba tay ong mag ikot ikot sa park? Namimiss ko na kasi yung park dito eh.” “Bianca. Busy lang talaga ako kaya hindi kita nakokontak..Mommy Kristy “Hello Ma. kahit smile wala.” “Sige po ma.” Bakit ganun? Parang hindi siya masayang nakita niya ako... Mukang irritable yung itsura niya ngayon. Akala ko mapapauwi ako ng hindi ko man lang siya nakikita eh. Agad agad akong bumaba ng s asakyan para makausap na siya. heheramin sana namin si Kristof. mainit oh.” 20 mins ako halos nag hintay.... Sa loob na lang tayo mag usap. Hindi niya sinagot yung tanong ko. “Tofer!” lumingon lang siya sakin tapos biglang tumingin sa iba... pero wala po ako sa bahay ng ayon eh. gusto lang kitang makausap.. May nangyari nga kaya? “Wala. may nangyari ba.” “Ah ganun ba? Oh sige.” “Talaga? Salamat! Susunduin na namin siya ngayon ok?” “Sige po.?” Tahimik lang siya. “Tofer. ok lang ba na sa b ahay siya matulog ngayon? Wala naman si Dylan dito eh. May sasabihin ka ba?” “Ahh wala naman.. halos dalawang araw kang hindi nagparamdam sakin. at sa awa ng Diyos dumating na siya. “Hindi ka ba masaya kasi pinuntahan kita dito?” “Tara .

feeli-“Wala yan.. Naisip ko na naman si Kristof. Ano ka ba. nakausap ko siya habang nag bubuntis siya eh. lalo na pag ikaw lang magisa nag aalaga. mahirap daw. “Bakit ka nga pala napapunta dito? May pro blema ka ba?” Ang kulit naman niya! nakailang tanong na siya sakin eh!!! “Namiss kas i kita eh. Kung ako yung tatay nung bata? Malamang. Pero pag iba. k apitbahay natin siya eh. nung binilhan kami ni Nathan ng apartment.” .. papanagutan mo ba ko?” “Ano ba ng klaseng tanong yan.. Hi ndi ko matatanggap yun. Ayaw niya ipaalam sa school..... Halika nga dito!” hinila niya kamay ko tapos hinug niya ko.... Ang tahimik namin.. Hawak hawak niya pa rin yung kamay ko hanggan g sa makarating kami sa park... hindi ko alam kung sasabihin ko nab a oh dadahan dahanin ko na lang si Tofer.. nabuntis. may buhat buhat siyang baby. lalo na hindi siya pinanagutan nung boyfriend niya.. “Tingnan mo oh. May nakita kaming girl. Ano kayang problema nun.. ganyan din ako kay Kristof eh....“Sa bagay... bakit parang iba ugali niya ngayon? Hay nako.” Nakatingin lang ako sa mag-ina.. ang tagal mo na ring hindi nakakapunta dito. hindi mo lang masyadong nakikita. mahirap mag palaki ng bata. “Oh bakit n atahimik ka?” “Naiisip ko kasi. “Schoolmate ko siya eh.. parang feelin g ko anino lang yung kasama ko ngayon. lagi kaming nasa park tuwing hapon. feeling ko may mali. pano pag ako.” “Yung babaeng may baby ? Anong school niya?” Iniisip niya rin pala yung mag ina. feeling ko may man gyayaring hindi ko ikasasaya. nag stop siya kasi nabuntis siya..” Tumayo siya at dire diretsong lumabas ng pintuan.. tara mag ikot ikot tayo. siguro kaage lang namin si ya. nung hindi ka nagparamdam. Moody talaga yang lalaking yan! Hinde n a nagbago! Naglakad lakad kami papuntang park.

pati wala na rin akong sasabihin. tara n a. “Tof er. I trust him. ah. h indi kaya? Hinde yun. “Ha? Hinde. 6:30 na. gabi na rin eh..” “Ganun ba ? Hatid na kita. Naaalala ko kasi yung sinabi sa kin ni Kristof na naguuwi siya ng babae dati. ma g dinner tayo sa labas. pero natatakot ako sa isasagot niya. Ikaw pa. .. Uwi na tayo.” Hatid!? Pag ihahatid niya ko. o k lang.. Sige.. Gusto kong magsalita. “Ay Tofer. Tinititigan ko lang siya dun habang nanonood. sige uuwi na ko.. Magkita na lang tayo dun. Sunduin pa ba kita?” “M lamang hindi na. Baka isa yun sa mga nauwi niya. nagugutom na kasi ako eh.. kaya ko na naman eh.. bumalik kami ng bahay ng tahimik. makipag usap. Niyaya kita eh... sa alabang siya matutulog! Eh si Kristof dun matutulog. pero hindi ko naman alam ang pag uusapan namin.” Tumayo na ko..” “Oo nga. “Tof-“Tara.” “Ikaw talaga! Sige.” “Ha. kaya mo yan. alam mo naman ako! strong ako eh. alam mo naman yun diba?” “Oo. sige. pero papanagutan n iya daw...” Nagsmile siya sakin at nag nod.. pero wala kaming ibang ginawa kung hindi ang manood ng tv.. ok? Wag kang mag alala.” Ang weird talaga ngayon.... kaya ko na to. Hindi naman pupwedeng si Kristof ang pagusapan namin dahil wala naman siyang alam. Ako manlilibre. bukas uwi ka. Gusto ko sanang itanong kay Tofer kung sino yung sumagot ng phone niya. Hindi manlang siya nag salita kahit ‘ah’. hinde pwede! Wag muna. mga 7 pm? Saan ba?” “Sa Conti’s.. hinatid niya ako hanggang sa kotse.Pag iba? Wala naman akong tinatanong kung iba yung tatay ah.

sige anak. ^______^ Hinatid ako ni Papa sa Conti’s. Day 10 November 9.Bukas na. nako! Eh 12 mins away ang Conti’s sa bahay. Bakit ba? Special tong day na to eh.. Hindi ko alam kung pano ko sasabihin sa kanya na may anak kami..” “Tss.” “Ah o s ige. nakita ko na yung kotse n i Dylan na nakapark sa tapat ng Conti’s pag pasok ko nakita ko na siya. baba e naman ako eh. “S orry. Since medyo wavy yung yung style ng buhok ko ngayon. hindi naman sum usulpot!” Totoo naman eh. Ok lang. pero dapat maging strong ako. kahit anong mangyari dapat tanggapin ko.. ihatid ni yo na lang po siya ng mga 7:30 pm para pag uwi namin. late ako. nakaupo. hehe! . Dapat maging malakas ako para sa sarili ko at kay Kristof. mag ha nda ka na!” “Sige po ma! Bye!” Naligo ako at nagbihis na. Ngayon mo na ba ipapakilala?” “Opo. maging positive or negative yung maging kalabasan. mag didinner po kasi kami ni Tofer sa labas ng mga 7pm” “Isasama niyo ba si Kristof? Ip apahatid ko na siya para makapag ready na siya. at eto. tapos na ko. Palagi ka naman late eh!” “Tss. Mga 1 pm na ko nagising dahil 4 am na ako nakatulog kakaisip sa mangyayari. Nag lagay lang ako ng blush-on at lipstick. at l east sumuslpot pa rin ako. eh ikaw nga dati pinaghihintay mo ko..” “Hinde po. nako ako itong naeexcite eh.” “Ano ka ba! Wag ka ngang kabahan!! Dapat excited ka... “Ma! Si Bianca to. 6:05 pm na oh. May 5 mins pa ko.. Kinakabahan nga ho ako eh. eto yun g D-DAY namin.. Th ursday THE DAY. sinuot ko yung binili kong d ress nung nag mall kami ni Kristof. hindi ko na siya gaanong inayos. bukas ko na mapapakilala si Kristof kay Tofer. Ok lang late. Hind i ko alam kung pano siya mag rereact. nandun na si Kristof. Ok lang noh.

... Buti na lang pala at nagpareserve ako ku ng hinde lagot na. umorder na ko ng kakainin natin. Kahit ako ayoko mag salita. sa atin.. Aft er 10 mins..” breathes “May gusto sana akong sabihin sayo eh. “Ha.” “Tal-- . Natatakot ako. oo nga p ala.... may. alam na niy--WHAT?! “Pa.? alam ko mango tart paborito niya dito. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” OMG ETO NA! KAYA KO TO! “Ah. “Wag k a ngang mag laway sa cake ko.” “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa a kin. dumating na rin sa wakas yung order namin.... Alam ko na ya n.. Ok lang naman sak in eh.” “Ano meron?” MERON NA TAYONG ANAK.. alam ko naman y ung i-oorder mo eh.. hehe.. ibig sabihin may halaga pa ko sa kanya.pano mo nalaman?” “Mga kaibigan ko. anak na-“Oo. hinde ko pa ata kayang sabihin.. eto na po yung order niyo.“Ikaw talaga! Past is past! Tara. bakit yun yung inorder niya sakin? Dapat sa kanya yun eh.” Chocolate cake.” “Ahh.” Nakak apanibago talaga.. Walang nagsalita hanggang sa matapos kaming kumain. inorder rin kita ng mango tart mo. kaya ako na yung nag order para sayo. “Tek a. Ang dami kasing tao kaya medyo natagalan yung dating nung order. “Sir.” Ahh.. Naaalala niya pa p ala yung madalas kong orderin dito.” Aba..

. Kaya kung pupwede lang. hindi ka pa niya nakikita. Bakit naman kita lolo kohin? Sabihin mo nga sakin. ikaw. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako. alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa ?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yung tatay?? Bianca tama n a! may Nathan ka na. hindi ko to napicture sa mga posibleng mangyari. Sige mauuna na ko.. ang hindi ko lang matangga p. Totoo naman eh. para huminto sa pag lalakad. may Steffi ako. bakit? Para supportahan ko? kasi alam mong matagal ki tang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako sayo kahit anong mangyari? Bian ca. simula ngayon... oo.. tanggap ko na may boyfriend ka. nilol oko ka lang nun. sino bang gag awa ng ganitong bagay? Ano bang gusto niyang palabasin? Tinitingnan niya kung ma sasakatan ako? korek. Eto na last nating pagkiki ta na tayo lang magkasama. tam a na.. Wag na tayong magkita..... Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko. Hinawakan ko yung kamay niya. nanghihina ako. may anak ka sa boyfriend mo..” “Seryoso ako. kanino niya ba nakuha tong balitang to? Nakakagulat eh. nasasaktan na nga ko.. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan. Ayaw na kitang makita. “Ano ba to? Tofer.. medyo nakakahiya pero kelangan tapusin yung usapan. please...” “Ha? Teka.” Teka.. Alam kong sobra sobra pa y un kaya tumayo na rin aka at sinundan si Tofer sa labas. san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaa n yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo sakin na kung bakit kita pinapal abas na tatay?” “Oo. Ser iously.” Pinag titinginan na kami ng mga tao sa loob. tigilan na natin ko. tama na. hindi na kita guguluhin. pinapalabas mo lang na ako yung tatay. natauhan na ko... . ikaw talaga yung tatay ng anak ko. wag ka naman mag biro. “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan. bakit niya ako k ukwestiyonin kung bakit siya yung pinapalabas kong tatay? Nakita na ba niya si K ristof?! “Sabihin mo nga sakin.. nasasaktan na ko.“Wag kang mag alala. hindi na ko mag pap akita pa sayo.” tumayo siya at dirediretso papalaba s ng Conti’s. bakit? Pano naman anak natin? Hindi mo pa nga siya naki kita eh. Tapos na rin yung 10 days. Nilapag ko na yung bayad sa kinain namin...

ibibigay k o yun sa kanya.. sama natin mommy ko ha? sad mommy pag wala . Sige. umalis na ko sa tapat niya..ang kapal kapal ng mukha niya. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta. miss mo rin ba Kristof? " niyakap ko siya ng mahigpit habang pinipigil ko ang pag tulo ng luha ko "Oo naman. “sabihin mo dyan sa Steffi na yan. alam mo naman na hindi kaya ni mommy mawal a si Kristof sa tabi niya diba?" "Eung. Masaya ka na? ibibigay ko na rin yung annulment na hinihingi mo. Sarili mong asawa hindi mo pinapaniwalaan. sobrang na miss ka ni Mommy alam mo ba yun. pero once na nalaman niya yung katotohanan. harabuji.kelan ba kita niloko?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Steffi? ! Pano niya nalaman na may anak kami?! “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak k o ha?” “Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata ! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyong si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan k o na yung kamay niya. sunod na alis tayo... si NATHAN na yung tatay. Pero pag lumabas yung katotohanan. Annulment gusto niya diba? sige. Ang kapal ng mukha n iya. bukas na yung huling a raw na makikita mo ko. Chapter 13 Sakto sa pag uwi ko ang pagdating nila Kristof at Mommy "UMMA UMMA!! " tumakbo p apunta sakin si Kristof "Miss ka Kristof. Oo sige..” Pag tapos kong sabihin yun. Wa la na kong paki sa suot ko. hindi na mag papakita muli sayo. Yun naman talaga habol m o sakin diba? Fine. wag na wag siyang magkakamaling magmakaawa sakin.. wag kang mag aalala." bumitaw sa pag hug si Kristof at lumapi t kay Mommy Kristy. na yung BIANCA na PINSAN mo. wag na wag mong subukang hanapin kami ng anak mo. pumara ako ng trike at sumakay... "halmuni.

"makikita ko ba siya bukas? " "Ha.. oh bukas ha. eto nga pala yung damit na isusuot ni Kristof para bukas..." "Sige po Ma. .. nandyan na rin pala yung damit mo.. mauna na kami.. Pumasok na kami ni Kristof sa l oob ng bahay para mag pahinga. hindi ko na sinabi yung naging kinalabasan ng pagsabi ko kay Tofer.." "Hm?" "Birthday na Kristof bukas.. sabi niya 2 weeks siyang mawawala. may nangyari kaya sa kanya? Kamusta na kaya siya. Nakaligo na kami lahat lahat at handa ng matulog ng bigla akong kinausap ni Kristof "Mommy. wag kayong m awawala ni Kristof at ni Mar." "Eh si Daddy.. Ok la ng ba pag si uncle Nathan na lang maging daddy mo. gusto ko ma kita si Daddy." Inabot niya sakin yung bitbit bitbit niyang dalawang malaking paper bag . Kung ayaw naman niya maniwala." Daddy Larry:"Sige Bianca." [Eung = yes. harabuji = Lolo] Mommy Kristy: "Yes b aby boy.? "Kristof.. "Mabuti naman. pano pag kukunin ka ni daddy kay mommy... kasama nga ni Mommy kanina si Daddy eh. " niyakap niya ko nung pagsabi niya nun... O-oo naman.. alam kong madidiin lang siya. iiwan mo ba mommy mo?" . edi kawalan na la ng niya yun.. Hug na kay lolo at lola.. kahit na. Kinuha namin kahapon yun pagsundo kay Kristof." sumakay na sila ng kotse at umalis. Kristof. hind m an lang niyan naisip na umuwi na lang ng birthday ni Kristof.Kristof eh. lumapit sakin si Mommy Kristy. "Ay. pati hindi siya t umatawag. masakit sakin. halmuni = Lola... "Ok na ba ang lahat? Alam na ba niya? " Tumungo ako... Mommy." "S ige po Dad." "Hindi mo ako sama ulit. u uwi ba si uncle Nathan? " Si Nathan." Daddy.? "Hindi ko alam bab y eh. thank you." niyakap ni Kristof sila Mommy Kristy at Dadd y Larry.

pati nandyan pa si Nathan. namiss ko naman siya eh. Alam kong mahirap Pero kakayanin ko. Malaki tiwala ko sa kanya. al am kong hindi niya ko niloloko.. "tulog na tayo baby. Annulment gusto niya diba? S ige. Simula ngayon. pero mawawala si mommy. Labby mommy!" [Ne = yes] NApanatag na rin ang loob ko. Naniniwala ako kay Steffi. hindi ko laam k ung matutuwa ako. Labby!" "Ne." hinug ko si Kristo f. at alam kong hindi ni ya yun magagawa para lang wag ko siyang iwanan. buburahin ko na siya sa mundo naming mag-ina. ano mas gusto mo? " "Ayaw ko na makita si daddy para di mawala si mommy. tutal mas pinaniwalaan naman niya s i Steffi diba? Edi mag sama sila."ANIYO!!! Labby ko daddy. pati uncle Nathan is there to be my daddy diba? " "Mm-hmm. ok lang. Hindi ko hahayaang magmukha kaming tanga ng anak ko kakahabol sa kanya. alis pa tayo bukas eh. Bagay naman sila eh. pero ang sakit lang talaga nung mga n alaman ko. kahit ak o lang. Ngayong araw ang pinakaiintay n g lahay. Kaya ko naman buhayin si Kristof eh. . Dylan's POV Day 10 Nung pumunta si Bianca sa bahay. Kun g ayaw talagang maniwala ni Tofer sa akin. Magtatrabaho ako. ang ika sampung araw ng aming pag aayos. Nag handa na ko para matapos n a ang lahat. nakatapos naman ako eh. Pagkatapos kong magayos ay dumiretso na ko sa Conti's Masyado akong napaaga kaya't pumasok na ako sa loob. Nag pareserve pala ." hinug niya ko ng mahigpit "pero mas labby ko si momm y!" [Aniyo= no] Naluha ako nung sinabi niya yun. Ayokong maniwala pero bakit naman ako lolokohin ni Steffi? Ano bang m eron at lolokohin niya ko ng ganun diba? Ewan ko.. Hindi na ko masyadong pumorma dahil alam kong wala na rin kaming pa tutunguhan. humarap ako sa kanya tapos nag smile siya sakin "Talaga? Pano kung makikita mo daddy mo bukas. yun ang ibibigay ko sa kanya. isang manloloko at isang nagpapaloko..

. hindi na kita guguluh in. “Teka. bakit? Pano naman anak natin? H indi mo pa nga siya nakikita eh. siguro takot pareho.” “Ha? Teka. Ok lang naman sakin eh. may.” Sasabihin. Nung dumating yung in order kong pag kain..siya.” “Tal-“Wag kang mag alala. alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yu ng tatay?? Bianca tama na! may Nathan ka na.. pero naalala ko. kinakalimutan ko na nga pala siya kaya umorder na lang ako ng chocolate cake para saakin at mango t art sa kanya.. hindi ko alam. kasi ako hindi ko rin al am yung sasabihin ko.. Alam ko na yan. Umorder rin ako ng cake. ay kinain na agad namin to. “May gusto sana akong sabihin sayo eh. may Steffi ako. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” “Ah. tigilan na natin ko. hindi na ko mag papakita pa sayo.. hindi ka pa niya nakikita... nagaalinlangan sa sasabihin.. oo nga p ala. Gaya nga ng sabi ko late siya sa pag dating.” . walang nagsalita....” samin? anong meron? "Ano meron?" “Ha. “Oo.. ano aamin n a ba siya? “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa akin. anak na-hindi ko na pinatapos yung sasabihin niya.. sa atin.” nagulat siya bigla sa sinabi ko..pano mo nalaman?” Anong tingin niya sak in? walang kaibigan? Kaya kaya niya akong pagmukhaing tanga? “Mga kaibigan ko. 6:55 na alam kong late siya dadating kaya umorder na ko.. buti na lang dahil maraming tao.” napahinto siya.. mango tart yung una kong sinabi. “Pa... inorder ko yung madalas naming kainin dati dito... simula ngayon..

Ayaw na kitang mak ita. Wag na tayong magkita.. Pati pano natuto mag korean yun g bata. tama na. masyado na akong nasaktan simula noon pa. Bakit naman kita lolokohin? Sabihin mo nga sakin. gusto kon g maniwala sa kanya. may biglang humawak sa kamay ko “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan. Totoo naman eh.. niloloko ka lang nun. Eto n a last nating pagkikita na tayo lang magkasama. natauhan na ko. nakita ko. yun nga lang MAS MASAKIT na to. “Sabihin mo nga sakin. hindi ko kayang tanggapin yung bata dahil unang una... Tapos na rin yung 10 days. wag ka naman mag biro. . gusto kong bawiin pero kelangan ko na ton g harapin. oo.. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan. napalaka s ata mga boses namin. pero nanghihina ako.. please. magkahawig sila ni Nath an. kelan ba kita niloko ?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Nasigawan ko siya. n asasaktan na ko. pinapalabas mo lang na ako yung tatay.” “Seryoso ako. ang hindi ko lang matanggap. Hindi ko alam kung bakit. at ngayon nauulit na naman yun sakin..” Napansin kong andami ng nakatingin saming dalawa. Pagkalabas ko ng Conti's naririnig ko ng may tumatakbo papalapit saakin. tama na. Kaya kung pupwede la ng.. may video pa na nag Kokoreano silang dalawa. tanggap ko na may boyfriend ka. “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak ko ha?” .Yun ang naging desisyon ko.” Pagkasabi ko n g mga to sobrang nabasag yung puso ko. saan niya to pinanganak? sino pa may alam tungkol sa bata? “Ano ba to? Tof er. san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaan yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo saki n na kung bakit kita pinapalabas na tatay?” “Oo.. may anak ka sa boyfriend mo. ikaw. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako. bakit? Para supportahan k o? kasi alam mong matagal kitang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako say o kahit anong mangyari? Bianca. Sige mauuna na ko.. ikaw talaga yung tatay ng anak ko. pero wala akong pruweba. Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko. kasal kami at may anak siya sa iba.

-"SI TITO MAR! Oo nga pala. bakit ng ayon ka lang? ayos ha! ikaw pa tong late!" "Nakita mo na ba si Bianca? Nandito s iya kanina eh. para akong tanga. Yun naman talaga habol mo sakin di ba? Fine. ang sakit sakit. pag dating ko sa may lobby. diba? November 10 .. naiwan akong nakatayo sa ta pat ng kotse ko. na yung BIANCA na PINSAN mo. pero si ya pa rin yung may ganang magalit. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta. wala na kong maintindihan. Oo sige. nawala bigla sa paningin ko si Bianca . Carla at Vander. Masaya ka na? ibibi gay ko na rin yung annulment na hinihingi mo. at hindi ko na rin kaya pang intindihin.. Ryan. bakit hindi kayo sabay dum ating? " "May klase kasi ako eh. kasama si. Pero pag lumabas yung katotohanan. . hindi na mag papakita muli sayo. Pagtapos ng Klase ko ay dumiretso na ako sa hotel. masakit. nakita ko si B ianca. uy! teka puntahan ko lang si Steffi sa may lobb y. Pinark ko na yung sasakyan at pumasok na sa loob. nagmukha akong tanga sa ginawa niya. wag kang mag aalala. sobrang nasaktan na ko. may katabing bata. "Hoy! kanina ka pa namin iniintay.. Friday.. si NATHAN na yung tatay. Nakita ko sila Mae... Sige. wag na wag mong subukang hanapin ka mi ng anak mo.“Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyon g si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan niya a ng kamay ko “sabihin mo dyan sa Steffi na yan. kung saan gaganapin yung party nila mommy.. bukas ” Bianca na pinsan? ano yun? hindi ko maintindihan. wala naman akong pagsisisihan eh. ano ba talaga ang gusto niya? suhulan ko yun g batang hindi naman sakin? bakit nagbalik pa siya kung ganito lang yung mangyay ari? gusto niya bang gumanti sakin? oo. panalo na siya.. Sarili mong asawa hind i mo pinapaniwalaan." umalis na ko at pumunta sa lobby.

maya maya. oo nagustuhan ko.. masaya daw sila dahil masyadong maraming blessings ang kanilang n atanggap... "And now.. tama. . tumayo yung bata tapos nag lakad sila papasok sa m ay ball room. o kaya natatakpan nila Mae at Carla. medyo hawig nga ni Nathan yung bata. Pinagsalita rin nila ako at si Kris. Ryan." "Talaga? nagustu han mo? dapat lang noh! para sayo to eh!" "ikaw talaga."siya kaya yun. together with their first son La nce Dy and his wife Bianca Dy" WHAT?! kelangan kasama pa ba kaming dalawa? wala akong choice kung hindi ang lapitan si Bianca sa Table nila... after 10 seconds. kasama ni la yung mga bata. and sweet sana. pero bawat tingin ko laging humaharang si Bianca. anak niya nga yon. nagsalita na naman yung emcee. naglakad kami papunta sa dan ce floor at tumutugtog yung kantang YOU KAREN CARPENTER Hinawakan ko siya sa may waist niya at siya naman sa may neck ko. angh el? baka si Bianca lang yun. "Wow. " napansin kong napatingin sakin si Bianca kaya tumayo na siya. Carla at Vander. para simulan yung program. "Dylan!" Napaharap ako kay Steffi. nasa iisang table sila Bianca. kaya lang hindi kami ok. Mae. inalok ko yung kama y ko ay tinanggap naman niya ito. nakakahiya tal aga tong sila mommy. kinausap niya rin yung bata. may konting speech speech sila m ommy at daddy. nags alita na yung emcee.... tara p asok na tayo!" hinawakan ni Steffi yung arm ko habang papasok na kami sa loob ng ball room.. meron pa raw isang anghel na mas lalong nag pasaya sa buhay nila. we are inviting Mr and Mrs Dy to have the first dance. hindi ko mapigilang hindi mapatingin dun sa bata.. ganda mo ngayon ha.

.. mahirap na. "sana maging masaya ka sa naging desisyo n mo. Siguro nagiging mabait lang sila kay Bianca pati sa anak niya.. lumapit sakin sila Ryan "Dylan. "Mali ka pare.? " "bakit? para saan pa? don't act like you care about my son . binuhat ni daddy yung bata nakita kong kinawayan ako ni daddy lumapit ako at tinanong kung bakit. bumitaw siya sakin.." ka pangalan ko pa. 9:00 na pala. bakit pangalan ko ba? ganun ba siya kasama kay Nathan? nagpabuntis siya tapos pangalan ko gaga mitin? iba na talaga siya. nagpapapicture sila. lumapit si Kris at yung girlfriend niya at nag papicture na kami ." sabay alis ni Mae." nag smile siya kela mommy at bumalik na sa tabi nung bata... Bakit kaya? Ang taray na naman niya sa kin. hindi naman mag sisinungaling si Bianca sa kanila eh.. kilala r in ni kris yung bata? kelan pa? tumingin ako sa relo.. laam na rin sig uro nila yung totoo. gusto ko lang malaman pangalan niya. Ibang klase ka talaga." "Kristofer. mag fafamily pi cture daw kami. makikipag cooperate nama n ako sa annulment na hinihingi mo eh." "Wag kang magalala. Bak a masampal lang kita." saktong tumigil yung kanta. Ayaw kitang makita ngayon eh. bakit hindi na lang Nathan? o kaya kung ano man." "wag ka naman ganyan. "Bianca.walang nagsasalita saming dalawa. sakin pwede pa. Pasensya na sa ." "Ang aga naman. pero sa kanila. nakita ko si Kris kasama yung bata at yung girl friend niya. Sige mauna na kami. halos hindi k o na napansin si Steffi sa party dahil sa mga sinabi sakin ni Bianca. alis na k ami.. pero sinubukan ko pa rin. anong pa ngalan nung bata. "Ahh. tapos lumapis sa may pisngi ko. maya na! " "Hinde pwede. nakita ko si bianca at si Kristofer na lumapit kela mommy..

" pumun ta kami ni Steffi sa lobby. ano bang nangyayari sa kanila? anong kasinungal ingan na naman sinabi ni Bianca? ano bang problema niya at hindi niya matanggap yung ganing desisyon ko!? bwiset na buhay naman to oh!! lumapit sakin si Steffi. aal is na kami. "Baby. Sorry. WOW.. ayusin mo nga yan. Pati ang cute naman ng bata. "pare. sige una na kami." "Ah ganun ba? sige Bianca. dun na daddy mo oh!" binuhat niya yun g bata at lumabas. paki samahan naman oh." "At ako pa ngayon ang s kandalosa.inasta ni Mae. tara dun tayo sa lobby.. nag paalam na ri n kami sa parents mo.. Ryan at Steffi. wag mong ibuhos yung galit mo sakin sa kanya. ganun ka pa rin p ala. sira ka. lumapit sila Vander at Carla sakin. ANAK NAMIN NI NATHAN. ang natitira na lang. wag ka ngang mag skandalo dito. anak ko." sabay alis nilang dalawa." napayuko na lang si Steffi. ingat kayo pauwi. at hinawakan kamay ko. hindi na ko makahinga sa sik ip." m aya maya. nagtatanong lang si S teffi eh. sige ingat kayo." "Ok lang.." "Tsktsk." . "Oo. Lumapit kami sa kanila "Alis ka na rin ba?" Tumingin si Bianca d un sa bata. at nakita namin si Ryan." "Tama na Bianca. Ako si Bianca. a nak mo? " "Oo. nabigla lang yun. Vander at Bianca na hawak h awak yung bata. nakakahiya sa mga tao. Akala ko nagbago ka na. sige. "Ano ba." "Tara TJ. masyadong maliit yung mundo natin dito. sanay na ko dun. "Hun ok ka lang ba?" "Oo. nasa labas na si daddy mo!" tapos tumingin siya kay Vander. hindi ko aakalaing magiging ganun ka kasama. " Vander.

” . Chapter 14 Bianca’s POV Sa party. “Bianx. ok lang yun." "Ano bang problema mo!? inaano ba kita!??! " "Wh atever. Wag kayong m ag alala. ibibigay ko yung gusto niyo. “Hindi siya naniwala e h. sana hindi na lang ako umuwi ng pilipinas. tara na Ryan. Napakasinungaling ko kung sasabihin kong ‘ok lang a ko’ pero deep inside unti unti na kong namamatay sa sakit. tar a na Ryan. alam nilang masama yung naging kinalabasan . kaya ko naman buhayin si Kristof kahit wala siya eh.. "Kausapin niyo na lang yung lawyer ko. Hinde ko alam kung bakit pero gusto ko pa rin maka usap si Dylan despite ng mga nangyari. Sa hotel na rin kami nakatira ni Kristof. pero pinipilit nila ako.. nasasaktan." Siya pa talaga yung may ganang magalit ha? sino bang nagtaksil? sa tingin niya siya mananalo? may an ak siya sa iba.. kasama ni Nathan.. kahit ib a ang tatay ni Kristof. Wag kayong mag alala. may tanong ako. dapat walang sorry sorry. Kausapin niyo na lang yung lawyer ko." Hindi ko maimagine na nasabi ko yan sa kanya.” “Ano yun?” “Nasabi mo na ba kay Dylan yu ng tungkol kay Kristof?” “Oo. ibibigay ko yung gusto niyo. lalo na’t sa tono pa lang ng boses ko at sa hindi naming siya kasama." tumingin sakin si Bi anca. lawyer? Hindi ko nga alam kung pano yung proseso ng annulment eh! ang laking gulo nitong pinasok ko. ibang klase. "Whatever. ayoko naman talag a umamin eh. hindi ko kaya. dinayo na ko ng mga katanungan nila Mae. Ilang araw na rin ang nakalipas per o eto pa rin ako. Ang hirap manloko ng tao.."Sorry? bakit ka nagsosorry? PINSAN naman niya ko diba? dapat panatag loob mo sa kin. wag nga siyang magmarunong. Gaya nga ng sabi ko kakayanin kong bumuo ng pamilya.” Tapos tumingin ako sa may bintana.

yun din ang mahalaga.. nakareceive na rin ako ng letter mula sa lawyer ni Dylan 2 weeks ago... nagkita kami dito sa hotel. gusto ko rin maging ok kami ni Dylan. Gusto niya sa kanya lahat. napag planuhan na rin nam in ni Nathan na bumalik na lang ulit sa Korean....” “Ano yun?” “Hinde talaga ako bumalik ng korea....” Nagulat ako sa mga sinabi niya. ako naman may kasalanan eh.. kung hindi ako pumayag kay Steffi. binigyan ko ng chance si Dylan habang wala siya. December 23 na. Tss. alam ni Steffi ang lahat. gusto kong amin in kay Nathan yung ginawa ko nung wala siya. yun talaga ang gusto niya. may aaminin ako sayo. yun lang mahalaga. gusto ko sanang magalit pero may kasa lanan din ako... pero e wan ko.” Nakokonsensya ako. Para sa kanya. Gusto niya.. Napaka sama kasi ng ugali nung babaeng yun eh. “Bian x.. parang ang hirap magsinungaling sa kanya.. Si steffi kasi.. sinabi ko sa kanya na may anak kayo ni Dylan.“Tutulungan naman kita eh... . ayoko naman talaga pumayag eh.. hindi na ako papakinggan ni Dylan. si Steffi lang ang tama. ako rin may kasalanan. Wala na ak ong paki. pero kung mahal mo tala ga si Dylan. subu kan ko raw umalis for 2 weeks. tapos na eh. Sige kamkamin na niya si Dylan! Lamunin niya!” OO GALIT AKO! BAKIT BA! NAPAKA SUWAPANG NAMAN TALAGA NUNG IMPAKTANG YUN EH! “Bayaa n mo na siya.. binigyan ko si Dylan ng 10 days parang chance na rin un.. at ako sinungaling “Hayaan na natin.” Alam ni Steffi? Eh bakit ganun. dun ko raw malalaman kung iiwan mo ko oh hinde..ok lang sakin lahat. napaka swapang sa kaligayahan. basta ok na tayo. papayag naman ako eh. “Nate. so gusto niya lang talagang lumayo kami? Wala na rin silbe yun. iiwan. kahit hindi ko siya tunay na anak.... “Bianx. Sorry.” Hinde. ituturin ko siyang parang sarili ko na rin.. siya lang yung masaya. edi wala kang magiging kasalanan sakin. ayaw rin kitang mawala.” Hinawakan niya yung kamay ko. wag mo lang akong iiwas an.. wag kang magalala.. nandito lang ako for 2 weeks..” “Ok lang.

. umupo na kaagad ako. Pagtapos namin g mag lunch dumiretso kami sa living room.. “HALMUNI!!! H ARABUJI!! SAMCHOON!! KRISTOF IS HERE!!!” Narinig kong bumukas yung pintuan nila Dy lan.” Nag doorbell si Kristof. ano ba talagang nangyari sa inyo? Sabi mo naman samin. what are we waiti ng for? LET’S GO IN NA!!!” “Sorry sorry. Lagi daw ba akong aw ayin dahil namimiss na niya sila. pero bakit lumipat kayo ng bahay? May nang yari ba?” Daddy Larry:“Sabihin mo nga.Tinawagan kami nila mommy kristy. ang sabi niya rin po anak ko kay Nathan yung bata.. walang nagsasali ta sa dining table kung hindi si Kristof at si Kris lang. at kung anon a raw nangyari samin. siguro gusto lang muna nila ako patapusin sa pag kain. tara na. umupo sa tabi ko mommy Kristy. nandito na naman ako sa tapat ng bahay nila. Sasabihin ko na sa kanila yung totoo. nag tatanong kung bakit hinde na raw kami bumi bisita. bakit kaya. nasabi mo n a kay Dylan yung tungkol kay Kristof. Wala rin si Dylan. Nagdecide kami na bumisita sa kanila. Mommy Kristy:“Bianca. “Umma. pangit nga po yung kinalabasan. Pag pasoknamin. Pano daw man gyayari yun. Ayoko na ng ganito eh. Kumain kami ng lunch nila mommy.. nagdadalawang isip kung papasok ba ako oh hinde. Umiiw as ako sa mga taong mahal ko. Hinde siya naniwala. Naniwala . at nakita ko si Kris “Buti naman bumisita kayo! Tara pasok!” binuhat niya si Kr istof “Kristof tumataba ka! Ang bigat mo na oh! Big boy ka na!” “Mommy told me that I look like samchoon!” nag smile si Kris kay Kristof “Of course! Gwapo tayo pareho eh! Let’s go in!” Pumasok na kaming tatlo sa loob. intervie w. alam kong dadayuhin na naman ako ng katanungan. Ngayon. panget ba yung kinalabas nung inyong paguusap ?” “Sa totoo lang. since namimiss na rin naman ni Kristof ang lolo’t lola niya.. ang hirap.. ganun naman palagi eh.

babalik na ho kami sa Korea. aalis na kami sa March nila Kristof. ah siya nga po pala. nagpadala na ng sulat sakin ung attorney niya.” Daddy Lary:“Nasisiraan na talaga ng ulo yang anak mo Kr isty. Tul oy na ho ang annulment. ang kulit. nandun yung family pic naming. kung nirereseto mo ko bilang father-in-law mo.” “Ganun po ba. wag muna kayong magpa-annul ng kasal.. Tama naman eh. yung kasama na si Kristof. “Merry Christmas na lang po. Walang annulment annulment. Nasabi ko na yung mga dapat.. iniwan ko siya. mauna na po kami. bali lilipat ko na yung pangalan nung bata sa pangalan ko. December 24 na kay a umuwi kaming dalawa sa kanya kanya naming mga pamilya..” Pinuntahan ko sila Kristof sa m ay pool para makauwi na. ewan ko..” Daddy Larry:“B ianca. .. hindi na siya umuwi pa dito.” “Hinde na po mag babago isip nun.kasi masyado sa mga kaibigan niya. mas naniniwala siya kay Steffi kesa sakin.. tapos may solong pic s i Kristof.” “ANNULMENT?!” sabay nilang sinabi “Hindi niya ho ba nasabi sa i nyo? Gusto na niyang maannul yung kasal naming.” Mommy Kristy:“Alam mo bang mahigit isang buwan n a siyang hindi umuuwi dito? Simula nung party. please. madami masyadong nagbago.. Sige ho.” Napatingin ako sa mga lalagyanan ng pictures. ay oko lang lumabas na masamang tao si Dylan. respetuhin ri npo nati nyung desisyon niya. Pati nga ho pala. Live-in na rin kami ni Steffi. Anong pumasok sa kukote niya at naging ganyan bigla?!” Mommy Kristy:“Diyos ko. hinde ako makakapayag. hinde na ako umuwi pa ng alabang... for good na ho. . makinig ka sakin.” “Daddy nirerespeto ko ho kayo. wag niyong ipa annul yung kasal niyo. Dylan’s POV After nung party. ngayon wala na akong dapat pang isipin. Kakausapin ko siya B ianca. matagal akong na wala. aayusin natin to.. hinde. feel ko lang hindi umuwi.

nakaupo na si Daddy at Mommy. Anong akala niya matatanggap ko yun?” Kri s:”Dapat mo lang naman talagang tanggapin yung bata eh. Bakit. 3 years old na siya.” sabi ni Kris “Sorry. So gusto niya magmukha siyang mabait ngayon sa pamilya ko? sino bang nag kaanak sa ibang lalaki ha? “Opo.” Anong problema? Nag away ba sila ni Daddy? Ilang oras na ang nakalipas at hinde ko parin nakakausap si mommy. “Ma. Hinde niyo pa po ba alam na yung batang dala niya dun sa party niyo ay anak niya?” Mommy Kristy:”Oo. kagabi pa siya hindi kumakain? Bakit kaya? “Ano bang problema ni mommy?” Daddy Larry :“Dylan.” Tumayo si mommy at bumalik sa living room. si Kristof. nanonood ng tv.” Pagtapos namin kumai n ni Kris ay dumeretso kami sa living room. Tinawag na ako ni Kris para kumain. Umupo kami ni Kris at nag salita na si Daddy Daddy Larry:“Ano yung annulment na sinasabi ni Bianca?” Nagsumbong nap ala siya. nakakapanibago.” “Ayaw kitang makita ngayon. hinde ko anak yun. kasi madalas si mommy yung maingay sa kainan. ang tahimik pa rin. wala talaga akon g ganang kumain ngayon eh. nakita ko si mommy. nandito na k o. “Ma. pero habang kumakain kami.Pagdating ko sa living room. magusap tayo pagkatapos kumain mamaya sa living room.. Kung ano anong pinag sasabi tungkol sa mga bagay na gusto niyang bilhin at mga lugar na gusto niyang puntahan. pwede ba! Hindi ko kamuka yung bata!! Pati ang kapal ng muka niyang ipangalan sa pangalan ko yung anak niya. ala m namin. pinagpipilitan niya sakin na a nak ko yun. kuma in ka naman. excuse me. diba mahal mo si . kagabi ka pa hindi kumakain eh. alam mo rin naman yun diba? ano ng problema mo?” “Ang problema ko.

buntis si Steffi. siguro tama yun g naging desisyong niyang itago na lang sayo si Kristof. Nakikita kong galit sila. Buong buhay ko hindi niya pa ak o nasasampal Mommy Kristy:”HINDE MO BA ALAM NA IKAW YUNG AMA NUNG BATA?! PATI BAKI T MO NABUNTIS SI STEFFI?!?!” “YAN ANG SINASABI NI BIANCA SA LAHAT NG TAO!!! PINAPALA BAS NIYA NA AKO YUNG AMA PARA HINDI NAKAKAHIYA SA PART NIYA! NAAKSIDENTE EH! ANO NG MAGAGAWA KO?!” Daddy Larry:”Dylan matuto kang rumespeto. Gusto niyo talaga akong pagmukaing tanga. sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan” Ang hirap nam an kasi. Pat i.. bakit kelangan pang itago. Dapat hindi na lang niy a sinabi sayo. kung ganun ka baba yung tingin mo kay ate..” “Kelan niyo pa ba nalaman?” “Mata gal na. . Anak nila yun. anak nila yun.” sabay sabay nilang sinabi “At hinde niyo man lang sinabi sakin? Ok rin kayo noh. pwede naman sabihin ng maaga.ate? Bakit hindi mo kayang tanggapin?” Kaya ko naman tanggapin eh. pero sila ni N athan.” “EH ANG KULIT NIYO EH! IPAG PIPILITAN NIYO SAKIN YUNG BATA!!! EH SA HINDE NAMAN TALAGA AKO YUNG TATAY! ANO B ANG MAHIRAP INTINDIHIN DUN?!” Mommy Kristy:”Sabihin mo nga samin Dylan.. Kris:“Kuya. kaya gusto kong ma-annul yung kasal namin.” Kris:“Maniniwala ka ba kung sasabih in naming sayo? Tingnan mo. para hindi siya nahihirapan ng ganito. pe ro sila ni Nathan. bakit kami l olokohin ni Bianca? Wala ba siyang konsensya?” Hinde ako makasagot. ano pang magiging role ko? “Kaya ko naman tanggapin eh.” *pak* Sinampal ako ni mommy.

pero hinde ko alam yung sasabihin ko. pano ko sila mababawi? Umakyat na ako ng kwarto .” Mommy Kristy:”Sinisigur ado kong matatalo ka. naalala ko yung party na nangyari dati na binigay samin nila mommy at papa. mag tatayo kami ng pamilya.. so malaki ang chance na mabali wala lang ito. ang dami kong nasabing masasakit na salita. buntis pa daw siya... bakit kinailangan ko pang masabi sa kanya yung mga yun.” Tum ingin siya kay daddy. Magpakasal na kayo.. ganun yung lumalabas eh. yu n yung pangalan ng anak ko. Mommy Kristy:”Ngayong alam mo na.. sabi niya walang nangyari masama eh. “tayo na lang bumisita dun paminsan minsan para makasama nat in silang dalawa. Pinaparusahan ata ako ng Diyo s. wag kang maniwala kay Bianca... teka. gusto kong pun tahan si Bianca.. ipapannul ko yung kasal naming ni Bianca. hinde na niya kaya pang mawala siya.. paano na to.. Wala ng iba. a-ako?? Teka. Sana mabigyan siya ni Nathan ng maganda buhay kasama ni Kristof.. Si Steffi. . dahil matagal ng gusto ni mommy magkaanak na babae.. nanghihin a ako.” tumingin ako kay mommy “kahit ano pa ang sabih in niya.. 3 years old na siya. pati samin hindi ka naniniwala. bakit kelangan umabot kami sa ganun. Grabe ka..... Ikaw ang tatay. gusto ko pang makilala yung anak ko.. o o nga pala.Daddy Larry:”Sige. teka bak it ako nanghihina. naging mabait naman ako ha. Baki t ka naman naming lolokohin. Kristof tawag sa kanya.. bakit niya tinago.” Korea? babalik na siya ng korea? Teka. nag match kayo. wala na akong mukha pan g maipapakita..” Ako.. ha?” “Kasi mas pabor kayo kay Bianca. hinde ko na alam ang ggawin ko.. Tama lang naging desisyon ni Bianca na bumal ik ng Korea. bakit parang tama sila? Daddy Larry:”Pina DNA test namin yung b ata. wala namang kasalan nan angyari eh. at simula nung dumating si Bianca.. pero sana samin maniwala ka. Kristofer Dy. Balikan m o na si Steffi... anon g gulo ba tong pinasok ko. May proof ka ban g hindi mo nga anak yung bata ha?” Wala. pwede ka na makaalis ng bahay. At pag nangyari yun.... m ag papakasal na kami ni Steffi. pero.... Dahil anak na talaga ang turin niya kay Bianca. yung magina ko. mas gusto niyo ka si siya kesa kay Steffi.

na hindi ko talaga sinasadya lahat. na nabigla lang ako sa mga nasabi ko. pero hindi ko maisip na magagawa niya akong mapaniwala sa mga pinagsasasabi niya.. Sinubukan ko silang puntahan sa bahay nila. Chapter 15 Dalawang linggo ang nakalipas.. susustentuhan ko yung bata. pasalamat na lang siya at hinde ko siya nagaw ang saktan ng pisikal dahil sa mga nagawa niyang kasinungalingan. . kasalanan ko raw kung bakit nawala si Bianca. pwede niyo na ko patayin sa m ga nagawa ko. pero hindi ko sila mahanap.halatang hinde niya alam yung mga nangyari saming dalawa... mapapatawad mo pa ba ako? kahit hinde na tayo ma gkabalikan. matagal na raw umalis ng bahay sila Bianca..Bianca. papanagutan ko yung bata.. hindi ko pinagbuksan ng puso.. pero kelangan ako ng asawa at an ak ko. alam kong buntis siya and all.. hinde raw kasi nila aakalaing masasaktan ko muli siya.. wag lang silang umalis. Hinde pa ba nil a napapansing nagsisise na ko? sising sisi na ko.. pati anak ko hindi ko tinanggap. dahil daw sa akin kaya lal ayo sila Bianca.. ng malaman ko lahat ng katotohanan. pero ayaw ni ya akong makausap. sabi ko naman sa kanya na hindi k o siya pababayaan eh. iniwan k o na. please. binabawi ko na lahat. Sarili kong asawa hindi ko pinaniwalaan. anong klase ak ong tao? Bakit ba ako pinapahirapan ng Diyos ng ganito? Ano bang nagawa kong kas alanan at kelangan ganito kabigat ang maging kapalit? Oo. may anak na. lah at lahat ng mga nasabi kong masakit. kelangan kusa ko raw mahanap si Bianca.. tapos na raw yung part nila sa ganitong bagay. Sinubukan ko rin tawagan si Mae. nag sisise na ko.. sa mga masasakit na salitang nasabi ko.. si Bianca at ako.. Si Kristof ay anak ko kay Bianca at si Steffi naman.. Si Vander at Carla rin masama ang loob sakin. gagawin ko lahat...... pero sa bi ni papa. Dalawang linggo ko na rin hinahanap yung mag-ina ko. Masyado pa ako ng naging mabait sa kanya. ano bang kelangan kong ga win para lang makita ko yung asawa’t anak ko? kahit . pag nagmakaawa ba ko. patawarin mo lang ako. hinde ko naman sinasadya yun eh.... hayaan mo lang makita ko anak ko. ayoko na rin ng annulment. Alam niyo namang lahat na mahal n a mahal ko siya diba. ayaw rin mags alita ni Ryan tungkol kay Bianca.. Si Ryan palagi yung sumasagot ng mga tawag ko.. sige masama na ko kasi iniwan ko si Steffi habang nag bubuntis siya.. mabuting hindi na lang daw ako muling nag pakita pa sa buhay ni Bianca.

Isang buwan na ang n akalipas.. ibalik niyo lang siya saakin.. p inagsasabay ko ang pagaaral ko sa pag hahanap sa kanila...gagawin ko. may aayusin daw kasi sila ni Nathan. Hindi ko kayang mawala pa ulit siy a sakin. siya lang ba pumunta dito?” “Oo. naiinip na rin daw kasi yung bata. gagawin ko.. tara na. dun. Tara pasok na tayo. hind i ako titigil sa pag hahanap. gaano pa kaya kung habang buhay na siyang mawawa la pa? Alam kong iniisip niyo. ‘oo tama lang na mangyari sayo yan! A*shole ka kasi eh! sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan!’ pero gusto ko lang na malaman niyo na. Yung annulment niyo ata iyon.... excited ako na kinakabahan.. From: Ryan Lee Dylan.. kung gusto mong makita anak m o pmunta ka d2 sa bhay ngayn na. teka. masyadong naging mahirap sakin nang mawal a siya sa akin ng tatlong taon. siguro kay Nathan yun. 1 new message Opening. ayoko.” .gano kahirap. buti na lang at nasa alabang ako ngayon kung hinde. “Ryan!” Lumabas kaagad ng bahay si Ryan at pinagbuksan ako ng gate. please. hindi na ako makikipag cooperate dun...” “Ha. agad agad akong pumunta kela Ryan.. at pag sinabi na niyang ayaw na talaga niyang maayos ung samin.. titigil na a ko. may dala siyang auto eh. “Iniwan muna siya ni Bianca dito bukas na raw niya babalikan. nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kristof. Hindi ko maexplain yung feeling. gano kasakit.. What if hindi ako magustuhan ng anak ko? ano na lang gagawin ko? H inde ko na inisip yung mga pwedeng mangyari. kung kinakailangang isugal ko pa yung buha y ko. ang hirap na ng ginagawa ko. basta ibalik niyo lang sila sakin. hanggang sa makita at makausap ko si Bianca... matatagalan pa ang pag datin g ko dun. gagawin ko lahat ng makakaya ko. para makilala mo na siya. hind e ko kayang mabuhay ng wala si Bianca. pero patuloy pa rin ako sa pag hahanap. Gaya ng sinabi ko...

Dahil sayo aalis ulit si Bianc a. ng kaba.Nagnod ako kay Ryan. hinde mo ba naisip na pa god na siya? Sa bagay. Eto na yun. “Sorry? wala na. tatawagin ko lang si la. late na masyado.. kasunod si Mae at Kristofer. “Annyounghasae yo” tapos niyakap niya ako. Niyaka p ko rin siya..” Hinawakan niya yung bata “Tara na Kristof! Laro tayo sa kwarto ng ps2!” “Pero dito daddy ko eh. ang sarap nugn feeling. “pinapunta mo? pambihira ka naman!! magagalit satin si B ianca niyan eh!! bakit kakampihan mo pa siya? alam mo namang ginawa niyang miser able buhay ni Bianca eh!” Nakatayo lang sa tabi ni Mae si Kristofer “Mae ano ba. nawala lahat ng stress.” Tumalikod si Mae at lumapit sa bata. “Dito ka lang. ” Nagulat si Ryan at Mae sa sinabi nung bata “Daddy? Sinong daddy mo?” “S iya. grabe. ganito pala yung feeling. Lumapit sakin yung bata at nag bow.” ngumiti ako.. at sakit na nararamdaman ko.. pumasok na kami ng bahay. . bakit parang natatakot ako? bakit parang kinakabahan ako sa bata... Pano mo maiisip. lalayo ulit siya. eh ang alam mo lang math science at engl ish... pag nay akap mo na yung anak mo. “Bakit nandito ka ?” humarap si Mae kay Ryan. alam niya na ako yung daddy niya...” tapos tumingin siya sakin. ng pagod ... pwes ako hinde! Umalis ka na nga dito sa bahay namin!!” “Mae sorry. Bumalik na si Ryan. takot.” Luma pit sakin si Mae. Alam niya. hinde ko naman sinasadya eh. dahil sayo nasaktan na naman siya. “Kung si Ryan pinapaboran ako.

Parang manok! Mag-ina nga talaga sila ni Bianca.. Tawag minsan mommy sakin TJ! Ewan ko bakit eh.” [app a = daddy] TJ?! Pareho ng ugali? Bakit kaya kami naging magkapareho? Eh sila nga tong magkaugali. pero muka pa rin siyang koreano. “Birthday ko nung nomember gan ito” tapos ginawa niya yung 10 na sa kamay niya (yung pinakita ung daliri lol) “Nove mber 10 baby. tapos kita ko may h awak siya. >_< Ilang oras ang nakalipas at hindi ko pa rin magawang bi tawan si Kristof.Nakatingin lang samin si Ryan at Mae.. parehong manok! Ang daldal daldal! Pag nagsalita hindi na mapi pigilan yung bibig! “Kaya kayo magkaugali kasi pareho kayong. mag kaugali... masungit. anong klase ba naman kasing tanong yun. pakiss si daddy. pero napakatalino. pa no mo nalaman na ako yung daddy mo?” Napatingin siya sakin. Masyado atang tinitigan ni Bianca si Nathan. “Pakita sakin lola picture mo! pati…” huma rap siya sat v. Lagi niya yun tinitingnan pag may moon na.. magkasama.? ... pewo hinde pa talaga ko tul og.” Birthday? Kelan ba birthday ni ya? “Hinde mo alam birthday ko?” bumitaw siya sa yakap. “Appa! Sabi ni mommy. ang daldal rin niya! Once na nag salita na siya. tapos tulog na Kristof. at lahat ng masamang katangian mo! tatlong taon pa lang yan. si mommy kita o iyak pag gabi.” “M apagmata?! Hinde ako mapagmata!!!” “Akala mo lang yun.” Umiiyak siya pag gabi.. Rinig ko siya iyak. “Kristof..” “Hawak? Anong hawak niya?” “Picture mo pati siya. naka smile sila pareho. p areho daw tayo.” lumapit siya tapos kiniss ko siya. hawig sila ni Bianca. hinde na siya titigil. parang na weirduhan at a. halika dito. “Bakit tagal mo ko di pinuntahan? Pati birthday Kristof di ka punta.” mag-asawa nga sila. “Korea pa kami. mapagmata.

. “bakit?” “Hinde hinde.? yun ata yung pinapanood niya nung bumalik s iya sa alabang eh. Ok? Ako na magsasabi. di ko alam bakit siya umiyak. ok?” .” “Why?” “Kristof.” Sabi ni Mae Full house.” “Ahh. naiinis na si ninang. don’t tell mommy na nakasa ma mo ako ha?” “Wae?” [why] Ha? Anong weh? San niya natutunan yun? “MAAAEEE!! SI KRISTOF KUNG ANOANO PINAGSASABI!!” Tumakbo papunta sa may living room si Mae.. isusu rprise natin si mommy..” “But that’s what I said.. nood tv.ha. pewo nakakatawa naman yung palabas.” “Very good. *flashback* “Para kang yung lalaki dun sa full house!! Palaging sinasabihan ng bird brain yung babae! N akahanap ka na ng katapat mo oh!” *end of flashback* “Baby.” “ahh.hinde ko alam yung palabas! Basta full yung alam ko !” “Full house.“Minsan kita ko siya.” Humarap sakin si Kristof.” >_< humarap sakin si Mae “bakit daw. Ok..... Oo yun nga. sabihin mo ulit yung sinabi mo kanina kay daddy. ulitin mo yung sabi mo kay daddy.ha... “Kristof. WHY. Ngayon. Sinusubaybayan niya yun eh. kasi baby. ano ng sabi ni mommy bago siya umalis?” “Bawal ako mag Korean. Full.

Alam niya rin yun? mag ama nga kami.. sabi niya. Sana nandito si Bianca.. siguro si Bianca rin n ag pakain sa kanya niyan. para kumpleto na kami. yung mango tart. magkakaugali at mababaw. tutal may kwarto pa naman daw sila dun.kelan kaya yun? baka naman si Nath an lang yun. Si Kristof tuwang tuwa.. ok lang ba?” .. Ang saya siguro ng pamilya naming pag magkakasama kami.. Tuwang tuwa si Kristof nung nakita niya yung mga cake.. dinala ko s iya sa Conti’s kung saan yung lugar na inamin sakin ni Bianca.. Ex cited na kasi kainin yung cake. umuwi ako ng bahay para kumuha ng da mit at pera. gusto kong burahin yung pangit na nangyari samin ni Bianca dito.. pag lumuhod ba ako sa tapat mo babalik ka muli sakin? Hindi ko pa nasasabi kung gaano ka kahalaga sa akin.. pag sinabi ko na b a yun sayo. kahit isang ‘I love you’ hinde mo pa naririnig sakin. Bumalik ako sa bahay nila Ryan para hiramin si Kristof... Habang namimili kami ng cake na bibilhin may tinuro kaagad siya “Dadd y daddy! Looky looky! I want that one!!” “Mango tart?” nag nod siya habang naka tingin parin dun sa cake. may dala kaming pasalubong sa kanila. iiwan ni Bianx dito si Kristof ha? Busy kasi siya. siyempre. gusto kong gawing special itong lugar na to.” Nag smile yung babae tapos kumuka ng cake sa ref.aayusin ata niya yung annulment paper nila ni Dylan. kasi para kaming triple ts. kung gaano ki ta kamahal. na may anak kami.. sinabi nila Mae na doon na lang rin ako matul og. gaya nung pagmamahal mo sakin dati.? Ryan’s POV “Ry. “Miss. nagpadala raw ako nito dati. para ibalot. mamahalin mo uli ako. Umuwi kami kela Ryan pagtapos kumain at bumili ng cake.“Ok!” Maghapon ko nakasama si Kristof... Bianca.

may aayusin daw kasi sila ni Nathan... Ano ka ba!” Iiwan daw ni Bianca dito si Kristof. nenerbyosin din. Mahilig mangulat! “Iniwan muna siya ni Bianca di to bukas na raw niya babalikan. “Mae. “D ito ka lang. teka. Hindi ko kayang mawala pa uli t siya sakin.. siguro hinde niya pa nababasa. nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kris tof... After 15 mins “Ryan!” Lu mabas kaagad ako ng bahay.. para makilala mo na siya. mabait na bata tong si Kristof.“Oo naman. may dala siyang auto eh. kaya pala hinde siya nag reply kasi nagmaneho kaagad papunta dito. siya lang ba pumunta dito?” “Oo. para makasama na niya kahit saglit lang. sigur o kay Nathan yun. ayoko. tara labas mo si Kristof.” Nag nod siya at sumunod sakin papasok. sasabihin ko kaya kay D ylan? Ang tagal narin niyang nag hahanap kela Bianca eh. Tara pasok na tayo. tatawagin ko lang sila.. kung gusto mong makita anak mo pmunta ka d2 sa bhay nga yn na. hindi na ako makikipag cooperate dun.” . Ok lang yan Dylan.” ngumit lang siya bilang sagot.” Napayuko siya sa sinabi ko “Ha. tara na. Halata ng kinakabahan siya... nandito si Dylan.. Siyempre hinde ko alam kung tatanggapin ba ako nung bata oh hinde. Si Dylan talaga oo. Hinde siya nagreply.. Tumalikod ako kay Dylan at naglakad papunta ng kwarto kung nasaan sila Mae at Kristof. siguro ngayon na yung taang panahon para makita na niya si Kristof. pag nagkaanak ako tapos hinde o pa nakiki ta ng tatlong taon. tata nggapin ka niya. naiinip na rin daw kasi yung bata.. kahit naman ako. Yung annulm ent niyo ata iyon. To: Dylan Dylan.

oo minsan manhid siya.” “Oo nga eh. Perfect combination ba? Hmm. mahilig mag jump sa conclusions. pansin mo. Tingnan mo ang tagal na pala niyang alam itsura ni Dylan. . pero masasakit kasi yun g nasabi ni Dylan. kahit na ngayon lang sila nagkakilala. “Mae. labas tayo. Si Kristof parang si Bianca. Sumunod sila sakin palabas ng kwarto. Dinala ni Dylan si Kristof sa phase 1 (lugar sa bf pqu e) para mag dinner. ma pagmata. masungit. akalain mo bang pinalabas na sinungaling si Bianca!” “Bob0 rin ka si tong si Dylan eh.. mixture talaga ng dalawa. Kung ano ano na pinag sasasabi kay Dylan. pumayag naman kami kasi quality time nga naman nila yun. Hinde mo maintindihan eh. tamad pati ung looks.. mapagmata. magalang? So basically. pero once na na timingan mo yung pagiging sensitive niya. Lalo na si Kristof. magalang. Malas lang nakuha niya pagiging mayaban g at mapagmata. sa t ingin mo mag kakaayos pa si Bianca at Dylan?” “Sa mga nangyari? Ewan ko. masiyahin. Dapat kahit papaano pakinggan naman yung side nung mga lalaki. nasa uso nila yung isa’t isa. mayabang. si Bianca kasi minsan sensitive yan eh. matalino. may bi sita tayo sa labas! Gusto ka makilala. sobra kung mahurt. Ang hirap talaga sa mga babae. mabait. sana pinakinggan muna si Bianca bago nakinig kay Steffi. masiyahin. So ang mga nakuha niya ka y Bianca ay: mabait..” “OO!! ISA PA YUNG LINTEK NA BISUGO NA YUN! NAKOOO!! SARAP SABUNUTAN!” . masungit. gwapo.“Pano niya nalaman?” “Tara na lang. matangkad. sweet. “Kristof. nako. ^_^v Dito na naming pinatulog si Dylan para makasama niya pa ng matagal tagal si Kristof. magalang. tamad. mayabang. Mag-ama yun eh. sweet?. nagulat din ako.. ang galing! Mixture na mixture ng dalaw a. nagkasundo sila kaagad noh?” “Siyempre.” nilapitan ko si Kristof. gwapo. pero pinag halong Dylan at Bianca talaga t ong batang to. matangkad. Kay Dyla n naman ay: matalino. Nagulat kami pareho ni Mae nung sinabi ni Kristof na ‘pero dito daddy ko eh’ siguro nakahinga ng maluwag si Dy lan dun. hinde naman lahat ng lalaki sinungaling eh.” Nagsmile lang sakin si Kristof tapos tumay o. Si Mae nag simula na naman yung bibig.

.. pag balik sabihin natin. pero kasi mahal nila yung isa’t isa... nakasabit dun. hinde dahil may ana k sila eh. ang to th ink na grabe yung mga binitawan ni Dylan sa sulat na yun ay este vow niya pala y un. impusib leng mawala yun . nasa kwarto ni bianca sa QC. magkaayos na silang dalawa. pero may copy ako nun.. Ngayon ang kelangan nating gawin ay pagayusin yung d alawa. Pagdating ko sa qc. hind e naman pwede na yun na lang yung ibigay ko noh.. “Kaya lang broken vow eh.. hinalungkat ko yung buong kwarto ko. hay aan na ang natin si Steffi. parang yung last season! Jusko ang hirap hirap utoin ni Dylan nun oh! Ay teka! naaalala ko may sinusulat siya nun e h. alam mo. yung…” “Ano yun?” “Yung. diba? Chapter 16 Dylan’s POV Bago ako umalis ng bahay nila Ryan pinaalala nila ulit sakin yung vow na ginawa ko kay Bianca 3 years ago. Hinde ko na maalala kung saan ko naitago y un eh. forever and ever babe! Yung vow niya kay Bianca!!!” “Yun? ano m ron?” “Kelangan natin yun mahanap at kelangan ibigay ni Dylan yun kay Bianca! for su re lalambot puso niya dun!” Aahhh! Tama! Mababaw lang na tao si Bianca. Masyadong malaki..” Eepekto ka ya yung plano ni Mae? Eh pano kung hinde niya basahin? Ano na ang mangyayari? Br oken vow na nga ba? Sana naman. Sasabog na ulit yung ulo niya sa galit! “Hun..” “Oo.. well isa na rin yun. alam kong nandito lang yun..Eto na naman po si Mae.. nako! Naaalala ko tong part na to.” “SIRA! HINDE PA! kelangan lang natin ipahanap kay Dylan yun at siya mismo mag bigay kay Bianca!” “Sige.

... kelangan ko talagang makausap si Bianca. ang layo na masyado ng narrating ko. pero wala daw siya. una ko pa lang siyang nakita. dapat hindi ako humadlang sa pagmamahalan nila. Si ya ang ama nitong dinadala ko... . Pero hinde ko talaga kayang maw ala sakin si Dylan. Sustento? Para saan? Hinde naman niya anak to eh. Ang sabi niya suportahan naman daw niya yung pagbubuntis ko. oo ma sama na ko kung masama! Mali yung ginawa ko sa kanila ni Bianca. take over ko na lang yung busines s ni daddy dun. hinde ako pumayag.. Importante. Sakto nakita ko sila ni Bianca papasok ng hotel. pero kelangan ko siya. per o ngayon hindi ko siya pupwedeng pakawalan pa. Kaya lahat kaya kong gawin para lang s a kanya.. Pumunta ako sa hotel kung san nakita ko dati si Nathan. Siya daw bahala. Tama si Nathan. bago pa kami ikasal eh . After 15 minutes. papanagutan niya raw yung bata. at naupo. pero sana mag work.. at kung hindi niya pa rin to tatanggapin. tutal. Hinde. Dahil ang gusto ko lan g makapiling sa habang buhay ay si Dylan. alam ko.hindi ko alam kung ma g wowork yung plano nila. Mahal na mahal ko siya. Steffi’s POV Malaki na masyado mga naging kasalanan k okay Dylan. mabasa na niya to.. yun naman talaga ang plano namin. ngayon pa ba ako susuko? Si Alex.dito..” Naglakad siya papunta sa lounge. sabi niya sakin. nakita ko na rin yung hinahanap ko..” Tumingin siya kay Nathan. siguro. sobrang gusto ko na siya. “Sige. Hinanap ko siya . “Kelangan kita makausap. Hinde ako papayag. alam kong baliw na ang tingin niyo sakin. Hinarang ko sila. mag bibigay daw siya ng sustento. . Tama lang na pumunta na lang ako sa states.. hinde siya pupwedeng mawala sa piling ko. Pe ro kung ayaw na niya talaga. 3 months na rin to. Sinulat ko ulit sa isang papel yu ng ginawa ko. Sana ngayon.. mauna ka na. nakipag hiawalay siya sakin. lahat gagawin ko para lang iwa nan na niya ng tuluyan si Dylan.. ang panget naman kung i bibigay ko sa kanya ng ganun ganun na lang. pero wala akong magawa.. pano ba naman kasi scratch paper lang yun.

eh ako. Ngayon.. “Please.” “Ayoko na balik an yung nakaraan.” “Kaya nga eh.?” “Oo..“Tungkol saan na naman? Sa mga kasinungalingan mo? pwede ba.” Lumuhod ako sa tapat ni Bianca. kasi alam na niya yung totoo. buong buhay ko nga yon lang ako lumuhod.” “Dapat lang naman na iwanan ka ni Dylan eh. pano mo naatim na maloko ako. nag mamakaawa ako. Lalayo na kami sa buhay ni Dylan. wag na kayong ma gpakita pa kay Dylan. hiniwalayan ni ya ako. si Kristof. nandun ka. Ayaw niyang makipag cooperate dun sa annulment namin. at alam mong ikakasal kami. hahayaan mo bang mangyari sa kapatid ng anak mo yun? plea se. nagtagumpay ka.. “Please. oh sadyang tanga lang ako kasi nagpaloko ako sayo.. Bianca isipin mo naman si Nathan.. gagawin ko lahat... Hinde na mag babag o isip ko. bravo... kahit lumuhod ako gagawin ko.” Seryoso siya. Ikaw pinaniwalaan niya.. kung nung party pa lang sa bahay namin dati. sawang sawa na ko. Alam mo nung umpisa pa lang nagtataka na ako eh. dapat mag saya kana eh. Hinde naniwala saki n si Dylan. Pagod na ako. Hinde ko alam kung bakit hinde ako nagduda nun eh. please. kahit anong mangyari aalis na kami ni Kristof ... kahit ngayon lang. tama na . hinde na rin naman naming kelangan pang magstay dito kasi wala na rin bias kasal namin. para lang hinde mawala sakin si Dylan. puso ko nam an susundin ko. wala akong nakikitang biro sa mukha niya. Nagawa mo namang bu hayin yung anak mo ng tatlong taon ng wala si Dylan eh.” Aalis na sila? ibig sabihin hinde na sila mag kakabalikan ni Dylan? Akin na siya! “Kelan? Sure na ba yan.” “Tumayo ka nga dyan. Pati hinde mo na kelangan gawin yan eh. kabayaran yan sa mga pina g gagagawa mo! alam mo ba kung gaano kahirap magpalaki ng anak ng walang ama!? A lam mo ba kung gano kasakit sakin tuwing hinahanap ng anak ko yung daddy niya?! Ha? HINDE. “W ag ka sanang magisip na naniniwala ako sa drama mo. Siya lang ang kelangan kong . at si Dylan yung ama. Buntis ako.. kitang kita sa mga mata niya na nasasaktan siya.. lumayo na kayo ng tuluyan.” Umiwas ng tingin sakin si Bia nca. Hinde na mahalaga sakin yung nararamdaman ng iba. Wala na lang talaga akong pa ke ngayon. Effective pala pag aarte ko eh. Walang kapatida ang anak ko.

pag bgyan mo na. Lumuhod siya kung gusto niya. Masaya daw. Ang hindi ko lang maintindihan. sbhn mo mgkta kme sa Vivere Suite. pls. kht para samin na lng ni Ry. From: Mae Lee Ok. ano yun g sinabi niyang 'alam na niya yung totoo' alin na siya yung tatay ni Kristof? Hu li na ang lahat.vday naman e. baka pag umalis kami sa susunod na buwan. Bianca’s POV Feb 13 na..” Tumayo siya at nag lakad papalayo saakin... To: Mae Lee Cge. at si D ylan yung ama. Ngayon. 1 new message From: Mae Lee Bianx. Napapamahal na saka nila si Kristof. lagi na lang siyang nag papaiwan kela ninang Mae niya. . walang kasama s a kwarto yung anak ko. Hinde na kami magkakabalikan pa. 7pm sha rp. Bastos rin pala siya kung magsalita. Nagbago na n ga ako ng number eh. Eto talagang si Mae. Isang buwan at mahigit na ang nakalipas simula nung nakausap ko si Steffi..atupagin. Ang alam ko lang is. kung ayaw niyang tanggapin si Kr istof. ayoko maniwala. tuwing sinusundo ko si ya pag nang gagaling siya kela Ryan. ang dami niyang laruan. Ewan ko ba. Gusto niya daw dun. pwes ayoko na siya tanggapin pa. Wala na a kong pakialam. solo ko na si Dylan at wala ng makakapigil pa don. Oo nga. Siguro kinukulit pa rin sila ni Dylan. pero bakit siya luluhod sa tapat ko? palabas niy a na naman? Pero wala na akong pakialam. maging mahirap para sa kanila ang mapalayo kay Kristof. Hindi ko na rin naiisip si Dylan. mauuna na ako. gusto ka makita ni Dylan bukas. si Kristof naman laging masay a. tnx tlga. Buntis siya. kung wala ka ng kelangan sakin. Pero wala na akong paki doon. dami raw toys na binibigay.

dinner... gaano ba to kaimportante? “Bianx? You ok? So where do you wanna go tomorrow ?” tumabi siya sakin tapos hinug niya ako.. “Ha.. masyado na akong nasasaktan eh..” “Okay..” nag smilesiya sakin tapos kiniss niya ako sa cheek.. Dylan...” “Ha. yung tipong. nakalimutan ko pa! pano na to. Ano kayang paguusa pan namin? Yung kay Steffi? Oh baka naman yung annulment lang. eh nakapag Oo na ko kay Dylan eh. kahit malayuan lang. grabe. Sa totoo lang wala akog clue eh. pangalawang v-day pa lang naming to..” I lied.. nakapag move on na ko eh. yung sa annulment.. Feb 14.. hinde eh. So you wanna have dinner with me so mewhere?” VALENTINE’S DAY?! Ano ba to! Para akong taga bundok. tama na. pinapahirapan mo lang ako l alo. kelangan daw niya akong makausap.Bukas...” “Regarding naman saan?” “Ha. so sige.. anong meron ba bukas? Bakit bigla na lang nagayang makipag kita tong si D ylan. dinner naman tayo eh . sinabi k okay Mae na magkita kami bukas ni Dylan. pag nakita ko ulit siya. kung san makikita ko siya.... natatakot ako na baka hinde ko na magawa pang umalis ng bansa.. Dylan’s POV Nabading ako. dito lang ako. after 3 years. “Okay. for sure lunch yan or afternoon.. hinde k o kayang sabihin kay Bianca na alam ko na yung lahat.. eh si Nathan nag aayang kumain sa labas. baby. . “Ano bang meron bukas at kelangan umalis ako ng bahay?” “It’s valentine’s day tomorrow... ayoko ng makita pa siya. mag didinner kami... ok lang .. Feb 14 nga pala ang v alentine’s day.

” n agsmile ako “Happy Valentine’s day rin.. Anyway. pero hindi lang ako sanay na Dylan ang tawag mo sak in eh. kitang kita mo lahat sa baba. Mala mig dun at maganda ang view. pumayag siyangmak ipag kita para lang pagusapan ung annulment? Hinde naman yun yung ipinunta ko di to eh. Nag makaawa siya sakin na wag ko daw siyang iwanan kasi nakau sap niya si Bianca. ano ngayon? Wala na akong paki.. righ t? February 14 6:45 ako nakarating sa Vivere Suites... umupo na kami sa may labas.’ Ayoko ng ganun. yun ang akala niya. May problema ba? Anong nangyari?” So. Perfect. wala naman.” “Pangalan mo yun diba? Sanay ka na dapat.” Nag smile lang ulit siya. akyat na tayo. Nakaorder na kami at lahat lahat. Sabi niya rin sakin na hinde maniniwala sakin si Bianca. hinde ka sumasagot sa mga tawag ng attorney naming.” nag smile rin siya. tinatawagan ka naming pero-“Dylan.?” “Bakit may mali ba?” “Ha. Saktong 7:00 pm dumating siya. sign na yun hi ndi ba? Pagdating naming sa top floor ng hotel. Hinde ako yung naka buntis kay Steffi. Kanina. “Tara. Tahimik lang kaming dalawa. “Bakit mo nga pala ko gusto makausap? Tungkol saan ba? Uhm. nilapitan ko siya tapos ngumiti ako... nakakasama ko rin si Kristof ‘secretly’ tuwing natutulog siya kela Ryan. “Happy Valentine’s day nga pala. nagsmile rin siya.Natatakot ako na baka sabihin niya lang sakin ‘so... gagawin ko lahat para paniwalaan niya ako. Tatawagan niya kasi ako sa cellphone eh tapos papapuntahin ako dun. inintay ko siya sa may lobb y ng hotel. .. at alam daw ni Bianca na ako yung ama ng dinadala niyang bat a. Miss n a raw niya ako and stuff. Dylan. maniniwala naman siya sakin eh.. nalaman ko rin yung totoo.

“bayad ko to. hinde ako yung tatay nun.” “Ma’am. “Nasabi kasi sakin ni Steffi na nakausap ka raw niya. Hinde ko siya nabuntis. pero hindi ko na nakayanan “Nasabi niya yun sayo hindi ba?” “…” “Oo?” .. . nagmamakaawa siya sakin na wag ko siyang iwanan. Mal as. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plato..” “Ah. sir.?” nag nod s iya. Elevator lang to hinde escalator.” “Oo nga. nagkamali ako eh. tinatanggihan mo lahat ng kasalan an mo! kelan ka ba titino ha?! alam mo. “Bianx. sainyo na yung sukli. “Sinabi niya rin sayo na ako yung tatay diba. dinedeny mo. sasabihin ko na.. Lumapit ako sa may cashier at inabot yung pera. s abihin mo sa kanya na wag siyang mag alala..” Wrong timing. Kumai n muna kami ni Bianca. Nakita ko y ung elevator nasa 8th floor na..“Pwede bang wag na muna natin pagusapan yung annulment na yan. Tungkol saan ba kasi?” Eto na. Ginamit ko yung isang elevator at nagmadali.” Mangyay ari? Ano ba pinag usapan nila? Diba yung pagbubuntis lang ni Steffi? “Nasabi rin n iya sayo na buntis siya. siguro dapat matagal p a lang hinde na ako pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon...... eto na po yung order niyo. inhale. nahihirapan na akong makalabas sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” Tumayo s iya at nag lakad papalabas ng Skyline. “Lahat na lang. akala ko kasi y un yung gusto mong pagusapan eh.” sumubo siya ng pagkain.. .” Tapos tumakbo ako papalabas. tuloy pa rin yung mangyayari. exhale..

.. “Makinig ka naman sakin oh!! Alam kong nagkamali ako. dun na ko titira.. baka tuluyan silang lumayo sakin. promise ko sayo.. “kung pinahalagaan mo talaga yu ng kasal natin. na nag kikita at nakakasama ko na siya..” yun na ang magi c word. na alam kong ako talaga yung tatay. Binalik niya sakin yung sulat. dun ko na sila kakalimutan..” Tumalikod ako at nag lakad pap alayo sa kanya. Same date ng graduation ko... Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan. Tigilan mo na ako..” hinawakan niya yung kamay ko at nilag sa palad ko yung e nvelope. ayaw na niya. promise ko sayo. hinde mo na ko mak ikita pa... kahit kelan. na alam ko na na may anak kami. Hinde ko alam kung bakit hindi ko sinabi yung tungkol kay Kristo f.. At hinawakan niya ito.. na daddy na yung tawag sakin ni Kristof. “Kahit yan na la ng ang basahin mo... “Pupunta na ako ng State s...kalimutan na lang daw naming yung isa’t isa. seryoso na masyado mukha niya..” “Ang kapal mo rin noh? Sakin ba nakinig ka?! PINAKINGGAN MO BA AKO?! magi sip isip ka nga..... Nat akot ako masyado.” pinull niya yung kamay niya at nagsimulang mag lakad. . Chapet 17 Bianca’s POV “Kahit yan na lang ang basahin mo. gusto kong mabasa mo to... hindi ko siya magawang tanggihan. tumakbo ako kaagad papalapit kay Bianca.. Hinawakan ko yu ng kamay niya. hinde mo na ko makikita pa. ayo ko na...” i nabot ko ulit yung sulat sa kanya... pupunta na ako ng America . kay a hinawakan ko na yung sulat. dun na ko mag momove on.Pag dating ko sa lobby.. Kalimutan na lang natin yung isa’t isa. “Dylan please...” huminto siya at naglakad ako papalapit sa kanya. “Bianx . Pero sa kanya na mismo nan ggaling na ayaw na niya. please! Kahit ngayon lang.." kinuha ko sa may wallet ko yung env elope at inabot sa kamay niya. kahit kelan.

hindi na k o mahihirapan pa..” .. eto na yung last day ng feb. diba dapat nga maging masaya ako? kasi magkakakalimutan na kami.. Buti na lang at naging busy si Nathan sa hotel. he’s gone... Madalas talaga ako lang nandito sa kwarto. parang ang daming tumutusok na needles.. 4:30 pm na. “I missed you mommy!!! Kristof di na iwan mommy ng tagal! Sowee. at ayokong mangyari yun. It’s over.. nag iisa. Tama na yung ako lang yung nakakaramdam ng lungkot. nagiisip. malabong magkasalubong ulit yung landas na ming. aalis na ko.. ok na yun. aalis na siya. hindi siya lumilingon .“Pupunta na ako ng States. hindi na ko masasaktan. Pag karating ko dun.. hindi mapakali.. nakita k o si Kristof at si Ryan nag lalaro sa may garahe. ayokong mag alala pa sila sa aki n. pero bakit ngayon ang sakit sakit ng puso ko.. alam niyo na na YUN NA YON. Bumaba na ako ng kotse at kumatok sa gate “Umma!! Tito Ry an open the gate!!!! I wanna lab lab mommy!!!” Binuksan na ni Ryan yung gate at si Kristof sinalubong ako ng hug. malabong malabo....” Hinde ko alam kung bakit sumakit yung puso ko nung sinabi niyang pupunta na siya ng stat es. ilang linggo na akong hinde makapag isip ng maayos. siguro eto na yung sina sabi nilang ‘silent goodbye’ yung tipong tatalikod ka na lang sa taong mahal mo tapo s hindi ka lilingon. Eto na ata yung pinaka MASAYANG valentine’s day sa buong buhay ko. Naisip ko na naman si Dylan. dapat sila yung naglalaro ni Kristof dyan eh... Ng makarating ako sa hotel. ayoko na mangdamay pa ng iba... nakalimutan kong susunduin ko pala si Kristof kela Mae. yung tipong. pagod na rin naman ako eh. Pinapanood ko lang si Dylan mag lakad papalayo sa akin. nagayos at dumeretso na kela Mae. makakain at makakilos. Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan. coast to coast ang America at Korea. ayoko pang bumaba. hin di ko nap ala dapat isipin pa si Dylan. ayoko yung feeling . Pagod na rin siguro siya. dapat sila magkasama ngayon... Naligo ako. si Kristof naman nag stay ng 1 linggo kela Ryan. alam kong makikita lang ako ni Nathan at ni K ristof na nalulungkot. sosolohin ko na lang yung sakit. For short. February 28 na....

“Umma. what if makita p a kami ni Dylan diba? mahirap na. paki sabi na lang kay Mae thank you.” Nag nod siya tapos nag smile. Pati pinag bawalan ko sila Mae at Ryan na pagharapin yung dalawa.” Iniwan ko si Kristof sa kwarto... “Umma! I will say bye to ninang!” Tumakbo papasok ng baha y si Kristof. pasensya na kung naging magulo si Kristof ha .. bibili lang ako ng food ok? dito ka lang. Hinde naman niya alam itsura ni Dylan.” “Alam mo na rin yung states..” Humarap ako kay Kristof. Dumiretso na kam i sa kwarto namin sa hotel. pati yung anak niya kay Steffi di nedeny niya. “Nako Ryan.” “Bye tito!” hinug tapos kiniss niya si Ryan.“Ok lang baby. hinde mo pa alam yu-“Alam ko na...hiwalay kayo? Ak ala ko ba nag date kayo nung v-day?” umiling ako “So. hindi rin niya ala m yung pangalan nung daddy niya. like mommy and daddy!” Daddy? Ahh. hindi kayo nag date?” “Dinner lang naman yun eh.. Pati pupunta na rin nam an siya ng States eh. pero. hinde niya . Hinde ko siya pwedeng isama kung saan saan na lang. pati mabait na bata yun. ganun l ang talaga. “Ry. Tito Ryan and ninang M ae ingatan Kristof! They were bait to me.” “Sige..” “Nag. Pag labas ni Kristof umalis na kami. Kelan ba siya titino? Lahat ng responsibilidad niya tinatalikuran n a niya eh. Hinde sa masama akong magulang.?” “Oo. Si ge mauuna na kami. baka sinasabi niyang parang mom and dad niya sila Mae.. naging panget lang kasi pag hihiwalay namin ni Dylan eh. “say bye na to tito Ryan. Impusible kasing makasama niy a sarili niyang daddy. im hungry.” “Anak kay Steffi. Pumasok na ko ng kotse. nag enjoy ka ba?” bumitaw na si Kristof “Mm-hmm. ata. hayaan na lang natin yun. ibang klase na kasi eh.

nagkamali ako eh.magagawang pag alalahanin ako. Sinabi ko na to kay Dylan two weeks ago ata? Oh baka mahigit pa. “Bianca. ako yung n akadisgrasya. pero nagkita na tayo nung party niyo 3 years ago.” Familiar nga y ung mukha niya. Ako nga pala si Alex. Pag balik ko ma y humarang sakin na lalaki. importante lang. nagmamakaawa siya sakin na wag ko s iyang iwanan.?” .” “Hinde yun. “Bianca. tinatanggihan mo lahat ng kasalanan mo! kelan ka b a titino ha?! alam mo. mali yung ginawa ko. alam kong hindi mo na ako natatandaan.. nasab i niya siguro sayo na buntis siya..” “Oo nga. “Lahat na lang. Hinde ko siya nabuntis.” Napahinto ako sa pag lalakad. “Ahh.... siguro dapat matagal pa lang hinde na a ko pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon...” “Hinde. hinde ako yung tatay nun. mali.. sabihin mo sa kanya na wag na siyang mag alala. at si Dylan yung ama.? *flashback* “Bianx. dinedeny mo. h inde niya ba nasabi sa iyo?” hindi si Dylan yung tatay. Bumaba ako pata tumawid at bumili ng makakain sa mcdo. nahihirapan na akong makalaba s sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” *end of flashback* Nasiga wan ko siya. tungkol kay Steffi.. at hinde siya basta basta nag papapasok ng kung s ino sino. yung anak ko kasi mag isa sa kwarto eh. hindi ko siya pinaniwalaan. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plat o.. Pero hindi ko talaga matandaan kung sino siya.” nag bow ako tapos tumalikod a t nagsisimula ng maglakad “Kelangan kita makausap. sige Alex ma una na ko.... ok ka lang ba?” “Hin-hindi ba talaga siya yung tatay... Steffi daw ba? Ano na naman tungkol sa kany a? “Steffi? Ano pinapunta ka niya dito para sabihin na ituloy yung pag alis ko? oo itutuloy ko yun.

tinamad akong mag luto eh.Umiling siya. sige. Pumas ok si Nathan sa kwarto ko.. Sige. Kasi ako lang ang kelangan mailto ngayon. si Steffi yung nagsabi sakin na ako yung ama nung bata ... “Bianx.. pano mo nga pala nalaman na nandito ako?” “Kay Steffi.... madami akong nasabing hindi dapat. ayaw niyang bumaba... pero wala narin kasing m angyayari sa amin ni Dylan eh. nasigawan ko si Dylan.. so don’t be confuse d... Siguro nahihiya lang sa mga pinag gaga gawa niya. Masyadong madami na yung mga nabitawan kong masasakit na salita. kelangan ko mag pahinga. Ngayon na nagsisink in sakin na ma syado akong naging masama kay Dylan. kasama ko siya. mauna na ako... paano ko na lang mabbawi yun. Nalaman ko rin nun na.” “Hindi mo n aman kelangan mag luto eh. at ayoko rin masaktan si Nathan. nung una natat akot pa akong sabihin kay Dylan. graduation na namin bukas . Ano na lang ang gagawin ko? Ayoko na sirain yung plano niya sa pagpunta sa states. aalis na siya papuntang states. teka.. sorry.” “Ahh. kain na kayo. ok lang. “pasensya na kung pati kayo ni Dylan nadadamay.” “Ah ganun ba.. pero mukang natuwa pa siya nung nalaman niya yu ng katotohanan.” Ok. dun na muna ako sa kwarto.” yumuko si Alex.. sana tumawag ka na lang sakin kanina para nagpadala ako ng pagkain dito.” ngumiti siya tapos kumaway sakin.. sana kahit mag usp na kayo. Sinabi ko naman na pananagutan ko eh. suite kasi yung room naming. kaya lang nasa kotse siya. .. pero hindi siya pumayag.. hinde hinde.." “Ha. Sana makapunta ka..? Pero huli na ang lahat.. Habang naglalakad ako papunta sa elevator hinde ko mapakali. “ako talaga. “Eto. salamat sa effort.. Sige.. sa mga nalilito. thank you ha.” “Hinde ok lang. ok ka lang ba talaga?” umupo siya sa .. Pa gpasok ko sa kwarto nakita ko si Nathan t si Kristof nag lalaro. ako naman pupunta na ng Korea. “Ok ka lang ba?” tu mungo lang ako. hiniwalayan na niya si Steffi.

” Yumuko si Nathan. Ok?” “Wag na lang... buhay yung tunay niyang dad Bianx.... At alam kong si Dylan pa rin yung mahal mo.” “Pwede ka naman niya maging daddy diba? ayaw mo ba sa amin?” “Hinde naman sa ayaw. “Nate. “nasasaktan k a ba?” “…” “Bakit hindi mo siya pigilan.” “Papayag ka kung babalik kami kay Dylan.... what if biglang hanapi nniya diba? kaya kong gampanan pero siy empre. ayoko siyang iwanan pero hindi ko kayang mawala sakin si Dylan.?” “Paano ka? Ayaw kitang masaktan..” bumitaw si Nathan “Sige bukas. Chapter 18 .pati gusto kasi kita maging ma saya.” “Ok lang ako. baka sa susunod na araw na l ang.” Naguiguilty ako kasi ang tagal na palang tinatago ni Nathan na alam niyang masmatimbang pa rin si Dylan sa puso ko. pupuntahan natin siya.tabi ko. aalis na papuntang states si Dylan. naiintindihan kita. hindi mo ba inisip si Kristof? Kelangan niya ng daddy.. ok? mga 12 para lunch break. Bianca. tayong tatlo nila Kristof.” “Pero mas mahal mo si Dylan... Pero ngayon. pinipilit ko lang huwag isipi n yung totoo. tapos iiwanan ka namin?” “Oo.” Bumangon ako at niyakap ko si Nathan. pero n ahihiya ako na natutuwa. gusto kong maging masaya nam an ako kahit papaano. hinde ko alam ang sasabihin ko. gusto ko maging masaya ako..” “Pero huli na ang lahat... “Mahal naman kita eh... ang kelangan niya ay yung tun ay niyang daddy.mahal ko kasi kayo eh... Kausapin mo siya.

. 1 pm pa fl ight ko. Naka-off yung cell phone niya. Ngay on alam ko na na dapat parehong side yung aalamin ko. Alam kong yung mga sinabi niya sakin si nasadya niya yun.” “HA?! Teka... hinde ko naman sinasadyang mangyari yu ng mga nangyari eh. nasa bahay pa ako sa qc.. kahit gaano kasakit gagaw in ko yun para lang maging masaya siya... Ano ba ito... Calling." “Tatawagan ko na lang kayo pag nakaratin na ko dun. Pero nung huli kong nakausap si Bianca hinde niya ko pinakinggan . kung gaano kasakit yung mga nas abi ko. ayaw n iya nga palang naninigarilyo ako. “Anak bilisan mo! Pumunta ka na dito! Baka m atraffic ka pa!” “Ma. Baba ko na.” Nag sinungaling ako. Kumuha ako ng taxi at nagpahatid sa airport. ang tagal pa. ang hirap. Hinde ako mapakali. nasaan ka ba? Magusap nga tayo ng h arap harapan!” “Nandito na ko sa airport na.... alam kong galit siya. wag na kayong mag alala. Mommy Tumatawag na si Mommy sakin. si Bianca parin yung naiisip ko. siguro kelangan ko na siya tawagan.” "Dylan.. masyado akong nabigla.. Subscriber cannot be reached. 8:00 am umali s na ko sa bahay.” “Ha?? Bakit?? Ano ka ba!!” “Sorry. Gusto ko manigarilyo sa sobrang kaba pero naiisip ko si Bianca. nadala sa mga sinasabi ng iba. ngayo n ko na planong pumunta ng states. hinde yung isa lang yung p apakinggan ko. 10:49 am na.. kaya nga ko aalis diba kasi. hinde ako na ako aattend. Saktong 9 nakarat ing ako dito.... ngayon ko pa lang ineempake yung mga damit ko. Bakit ba niya . ok? sige ma. dun narealize ko yung mga nagawa ko sa kanya.Dylan’s POV Napagdesisyonan ko na na hinde na ako aatend ng graduation ceremony ko . si Bianca pa rin ang naiisip ko. kakalimutan ko na siya.. magusap tayo ng maayos... Siguro papapuntahin na niya ko ku ng saan gaganapin yung graduation ko.. pleas e. tingin ako ng tingin sa ora..

ano ba talagang kelangan kong g awin? “Many girls have come to you with a line that was untrue and you just passed them by” Yung babaeng katabi ko kumakanta ”And now your innocent to whim and their lies don't mean a thing why don't you let me drive. yung kaibigan ni Dylan sa Ateneo. mauna na ako. Hinde ko rin chinecheck cellphone ko. Nakakata wa. saktong 2 weeks na kong hinde kumakain ng maayos... Oo.. Ang tulog ko madalas 4 hours lang. ngayon wala akong tulog..” *end of flashback* Naalala kong sinabi sakin ni Alex... I don't need a diamond ring cause you prove your love to me when you say sweet and mellow la la la la la la la la la means i love you la la la la la la la la la means i love you. A lam kong wala ni-isang text dun si Dylan. appa. palapit na ng palapit ung ora s ko. 11:50am na. Lala means I love you.. ..pinapatay to? Pano na lang kung emergency. Sige. ng gutom. sana kahit ma g usp na kayo.. kasi ngayon niya lang ulit siya nagbanggit tungkol s a daddy niya. Pumasok sa kwarto si Kristof. Ang laman na lang ng tiyan ko ay tubig. how can I forget!! Bianca’s POV Ngayong araw na to March 1. Pero tinutulog ko na lang to. “Umma.” y un yung palaging sinasabi sakin ni Bianca sa dulo ng mga text niya. I wa nna see daddy] Nagulat ako... bigyan niyo naman ako ng sign oh. nagigising ako ng 6 am tapos ang tulog ko 2am. nakakaranas ako ng hilo.” “Lalala. Sana makapunta ka. wala na ba talaga siyang balak buksa n to? Oh sadyang iniiwasan lang niya ko? 12:40 na. *flashback* “Ah ganun ba. graduation na namin bukas. bogo ship oh yo.. Lord.” [Mommy...

” Nagkita na sila.” tapos nilaro niiya yung hawak niya ng to. Sa totoo lang hinde ko alam kung nasasaan siya eh. anong gagawin ko.“Kristof. naniniwala siya.. “Nate! Kelangan natin pumunta kela Dylan. lahat bago bigay daddy. gusto Kristof mahug si daddy. I miss appa.. nagk ikita sila. hinde pwede eh... Pag kela ninang ako punta siya dun. please.” “Si.. hin de siya punta dun. Etong toy oh! Bigay daddy. kela ngan ko ng tawagan sila Mommy. alam niya. 12:56 pm na hassle! Bakit ang bilis naman ng oras! Anong oras kaya graduation nun? Binuksan ko na yung cellphone ko. tabi Kristof.. Ngayon na...? pupuntahan ko ba siya dun? Ano na lang g agawin ko? “Kristof. hinde ako maka pagisip ng maayos.. ako naman naligo.. naligo ka na diba? Halika bibihisan kita.” Pumunta kami sa parking lot at nagdrive na si Nathan papuntang al abang.. pero graduation diba? Malamang sa bahay yun mag cecelebrate.? “Nakita mo na daddy m o?” “Eung. Mabilisang ligo ang ginawa ko! kinuha ko yung bag susi a t cellphone ko.. tapos nung huli punta Kristof kela ninang.. . Nagmadali kami ni Kristof bumaba ng hotel para puntahan si Natha n sa office niya. ..” binihisan ko si Kri stof.. “mommy. teka. tara na..sige.” Ano daw. bisita niya ko. hinde siya tulog tabi Kristof... 6 new messages From: Mae Lee Time: 7:00 am Bianx! 8 yng start ng graduation ni Dylan! 12 or 1 yung celebration sa bhay nila.. alam ni Dylan.. tapos dun tulog.” tumabi sakin si Kristof sa may sofa “Pewo. dati naman pag kela ninang ako.

.. Nakita ko si Mommy Kristy at lumapit sa kanya. binilisan ni Nathan yung pag patakbo ng kotse.” 1:27 pm na kasi Nasa village na kami.. . d2 na kmi kela Dylan. Ngayon na daw yung flight ni Dylan papuntang states.From: Mommy Kristy Time: 7:05 am Bianca. “Mauna na ko!” Tumakbo ako pababa ng kotse at puma sk ng bahay.. Pero yung kay Mae yung pinak a makuha ung attention ko. ni Dyl an. “MAE! RYAN! ASAN SI DYLAN??” Napayuko silang dalawa. ngayon yung flight ni Dylan. d kba ppnt a? From: Kris Dy Time: 7:35 am Ate ppnta ka ba? From: Carla Gamboa Time: 12:30 B ianx. From: Mae Lee Time: 12:50 Bian ca.. Ang daming msgs. Buti na lang nakabukas yung gate at wala ng hassle. ok? From: Kris Dy Time: 7:30 am Ate! Mlapit na mgstart. “Ma. “Nate! Konting bilis! Please. sa may _____ gaganapin ung grad. pumunta ka na rin d2. asan si Dylan??” yumuko rin siya. Be there.

. Gusto kong sumigaw.... kanina pang 1:00 yung flight niya.... ang sakit.. lahat kami tinatawagan ka pero walang maka contact sayo. hinayaan ko yung pride ko . na mahal ko siya. kung saan kami dating nakatira ni Dylan. bakit ganito.. oo nagalit ako. hinde lang ako kung hinde kami.. Pero bakit? Mali rin naman ako eh . hindi ko na mapigilang umiyak. gagawin ko.. Kahit ilang beses ko pa ipamukha sa kanya na anak niya si Kristof hang gang sa maniwala siya. ni lapitan ako ni Carla at Mae.. pero nakapatay cellphone mo. 1:30 na.” Nagsmile lang ako ng pilit Babal ik. basta ang gusto ko katabi ko siya. gusto kong sun tukin yung tiyan ni Steffi para mawala responsibilidad mo sa kanya. kahit i wanan ko si Nathan pag sinabi niyang iwanan ko.. bak it ako yung nagsisise? Ano bang mali sa mga ginawa ko? kelangan ko ba talagang m asaktan ng ganito... ok lang saki n lahat. nakapag pabook nap ala siya ng ticket at kanina niya lang samin sinabi na ngayon niya pala planong umalis... babalik naman yun eh.. gagawin ko.? iniwan niya ako.. nung nalaman kong buntis si Steffi. Habang nasa d aan ako. Kahit sa hotel tu mawag kami..? iniwan niya kami ni Kristof dito.. kanina pa nakalipag yungeroplanong sinasakyan niya.? hinde pa ba sapat na mahal na mahal ko siya.... Hinde niya akong hinayaan i-explain yung side ko. Akala ko ba ayaw na niyang mahiwalay pa sakin? Pero bakit g anito.. magwala magalit. pat-Ano daw? 1:00 yung fligh?? Tumingin ako sa relo ko.” Nakita ko si Kristof at Nathan papalapit sakin.. wala ka raw.? Nag-drive ako papu ntang quezon city.” Inabot niya sakin yung susi. hindi ko siya pinakinggan..... “Bakit hinde niyo ako tinawagan. sa na pinakinggan niya muna yung mga sasabihin ko sa kanya. mah al na mahal..? hinde pa ba sapat si Kristof bilang pruweba kung gaano ko siya kamahal. Hinde rin namin alam eh. wala na.. “Bianx... hindi ko mapigilang umiyak...” “Pag dating nun galing states ibilin na lang natin na tawagan ka niya... feeling ko pasan pasan ko na yu ng mundo...?” tumulo na mga luha ko “Sinubukan namin. wala na siya. “Pwede pa hiram muna nung kotse? May pupuntahan lang ako.? tawagan ako? para ano pa. tama.“Hindi siya umattend ng graduation niya.

? Chapter 19 Dylan’s POV Napagdesisyunan ko ng hindi umalis. “Ewan ko. parang nakakita sila ng multo... Nakarating ako ng bahay ng 45 minutes. yung galit. La hat sila naka tingin parin sakin. bakit ba sila nakatingin? Ano bang meron? Dahil ba nandito ako at hindi tumuloy sa states? Parang normal lang yun h a. M:“Anak. What happened to forever and ever babe.. galing si Bianca dito.. yung inis. “manong sa ayala alabang. Mukhang may mga tao pa. Aba! Wala na ba a kong karapatang umuwi ng bahay ko? “Bakit?? Hindi ba dapat?” “Si Bianca??!” bakit nila t inatanong sakin si Bianca? hinde naman kami magkasama ah.. miss kita!” tapos kiniss niya ko sa cheek. “Appa.umiral.” Mabilis ang biyahe. “BAKIT NANDITO KA?!” tanong sakin ni Ryan. Pagapsok ko lahat sila napatingin sakin. Siya at siya lang ang una at huling babaeng mamahalin ko ng gani to. pipilitin ko si Bianca na magbago ang isip n iya. “APPA!!” tumakbo siya papunta sakin.” Nakita ko si K ristof na lumabas galing kusina.” si Bianca daw ba?? Galing siya dito? “Asan na s iya?” . walang traffi c. binuhat ko siya. Bumaba na ako ng taxi at pumasok na ng bahay. Lumuhod ako at niyakap siya. Kumuha ako ng taxi.. Ang wirdo... wala akong pakialam kahit itaboy niya ako ng itaboy kasi babalik at babali k ako sa kanya. kun g nasaan sila dapat nandun din ako.. mali talaga ako. Nandito si Bianca at Kristof..

ang alam ni Bianca naka ali s ka na papuntang states kaya umalis na siya. sinusi an ko yung padlock at pumasok. puntahan niyo na si Bianca. Please... Vander ang umalis. Binuksan ko yung pinto at pumasok.... Tama na yung sakit na nararamdaman niya.” Lumapit sakin si R yan. kahit yung main door naka lock.. Labby..” “Sige naanak... wag kang aalis. Sakto van dala ni Ryan.. si gurado ako pumunta yun sa qc..” “Wag kang mag-alala. hindi pa kita pinapahintulutan umalis. Aba. tumingin tingin ako sa luga r.. Kristo f.?” “Sundan mo na siya. dito nalang kami n i Papa Mar at Daddy mo. Nathan. kanina pa. Parang outing. “Pare hinde pa huli lahat..” Walang karapatan? Teka. sasab ihin ko nalahat lahat ng nararamdaman ko. Bianca’s POV 2:25 pm na.. wag mo na siyang sasaktan. ako si Mae. kelan lang nag tatalo kam i ng parang . don’t disappoint her. hayaan mo lang akong mahalin yung mag-ina ko. nakalock ito. bakit ? Anong nangyayari? Ano bang meron? “Anong pinagsasasabi mo. int ayin mo ko dyan ha. bakit mo ako iniwan dito..” Lumapit sakin si Nathan.. Wala na nga talaga siya. Carla. Tara.“Umalis na. Ayos buong tropa. sana pasa yahin mo siya. Van naman dala namin ni Mae eh. samahan na namin kayo ni Kristof. kinuha ko yung susi sa bag ko. Hinde naman ako makikipag kompitensya sayo eh. ngumiti pa siya sa mga sinabi ko ha! diba dapat eto na yung part na sasaspakin na niya ko kasi foul yung mga sinabi ko? “Hindi naman kita pina gbabawalan makasama sila eh... ka hit hinde kami magkasama basta hayaan mo lang akong makita at mahalin siya.. Pag inintay mo ko. “Dylan. walangya ka Dylan. promise. wala akong karapatan. Bumaba ako ng kotse at naglakad sa tapat ng baha y..” Ngumi ti siya sakin. siguro nakatu log na yun sa eroplano. I was expecting him to be here..” sabi ni mommy. parang kelan lang magkasama kami sa iisang bahay..

...” Binuk san ko ito at nakita ang isang sulat sa loob.. “Sulat ni Dylan to ha.bata pero ngayon. may Kristof na kami. p aulit ulit binabasa yung sulta niya.. ano ba to. binuksan ko yung k warto niya.. nakalagay pangalan ko dito. 30 minutes akong ganun. finifeel ko yung presence niya. Dylan bakit mo kami iniwan. make him come back home.. feeling ko tuloy nandito lang talaga siya... ngayon wala na siya.” [uhl gee ma = don’t cry] Pinunasa n niya mga luha ko tapos niyakap niya ko. “UMMA!” Lumingon ako tapos nakita ko si Kristof nakatayo s a may pintuan. umiiyak. binuksan ko yung bag ko para kunin yung panyo ko.. Umupo ako sa kama niya.. alam na rin niya siguro na siya si SY.. uhl gee ma yo. now I’m hearing things. Nakita ko dun yung sulat ko sa kanya dati.. hindi man lang niya nabanggit na nabasa na niya ito... nabasa na pala niya. pag tingin ko nasa sakanya na yung pin board ko.. Hindi ko na mapi gilang umiyak.. Naba baliw na ko. hindi ko mapigilan yung luha ko tumulo.. envelope siya. read it here Habang binabasa ko it o. labas tayo! Bilis!” hinila niya ak o papalabas. Kinuha ko yung unan niya at niyakap ko. naka dikit na yung amoy niya dito... paano naman makakapunta si Kristof dito eh ini wan ko siya sa alabang. hinde naman pwedeng sumakay sa likod ng kotse yan. pag tingin ko may lalaking nakatayo.. bakit hindi man lang niya sinabi sakin.. pero iba yung n akuha ko.. Nakita ko rin na may picture ako dun na solo. "Please. hinde ko ala m kung san niya kinuha ito pero ang tino nung kuha.. “Umma!! Uhl gee ma. NOW PLAYING . “Mommy. nakaframe ito naka patong sa may lamesa niya.MISS YOU LIKE CRAZY ......" “UMMA!” A no ba to.

. nararamdaman ko siya.” “I love you too. my love for you is bigger t han all the universe combined.. totoo nga siya. “Labby....” Tinanggal niya ulit yung hug at humarap sakin.. pero nung dumating si Kristof sa b uhay ko. hinde nga ako nag i ilusyon. hinde kita kaya ng mawala.?” “I’d love to t please. “Bianx.Si Dylan..” tapos niyakap ko s iya.... ngayon. I love you so much.” Bumitaw siya sa yakap niya sakin at tiningnan ako sa mga mata “I love you.. mahal na mahal kita. hinde mo na ako iwanan. lalo na pag hinde kita nakikita. “Dy…Dy.. parang walang saysay na rin buhay ko.” Nasabi niya na rin sakin na mahal niya ako... hinde ako makagalaw. sa sobrang pag mamahal ko sayo nasasak tan na ko.. sana maintindihan mo yun. kahit wala talaga tayong anak. “Nung unang beses mong sinab i sakin na mahal mo ko. may Kristof man o wala.. mamahalin pa rin kita.....” “Hm?” “Can we start forever now.Tofer..” lumapit siya sakin at niyakap ako. feeling ko sasabog na yung puso ko pag hi ndi ko pa sinabi sayo yung tunay kong nararamdaman. nagiging iyakin na ko masyado. let’s make it real this time. hinde ako makapaniwala na nandito siya. kasi pag wala ka. hinde ko kayang mabuhay ng w ala ka. sana ngayo ng alam mo ng mahal kita... and then he . dahil carbon copy mo siya eh. nandito nga siya.. parehong par eho kayo....matagal ko na to dapat na sinabi pero wala akong lakas pero ngayon kelangan ko na tong masabi sayo. hindi k o mapigilang maluha..” Niyakap niya ulit ako.. yakap yakap ko. “May sasabihin ako sa yo. hm?” “I love you. nag sisise ako kung bakit binaliwala ko yun.. ipinikit ko yung mga mata ko tapos idinilat ulit.. sayo a t kay Kristof lang umiikot mundo ko. bigla akong naging masaya...” “Ako rin...

Naglakad ako papunta sa may altar... Forever. Ryan. Tinaas ni Tof er yung belo. hinde ko alam kung anong sasabihin ko.. Sa Manila Cathedral pa rin yung church gaya nung plinano befor e. kitang kita ko si Tofer.. eto na kami ngayon. Hinde na rin kami kasal kasalan.” “I lo ve you too. anon a lang gagawin ko. “Bianca! mag sstart na! labas na tayo!” Lumabas na kami ni Carla at M ae sa isang room sa church. Vander. ang gwapo niya. “You may now kiss the bride. Sinunod naman niya yung gusto ko kah it gaano kainit!. Nakasmile silang lahat saming dalawa. natetense pa rin talaga ako.” “Always. mas dumami yung guest kaya mas mahal yung gastos... Napalingon ako dahil nakita ko sila Carla. sa tagal tagal ng inintay naming dalawa.” and it all ended with a kiss.?” “RELAX! Ano ka ba! Kanina ka pa paikot ikot dyan eh! nahihilo na ko sayo!” Sino ba namang hinde kakabahan?? Ikakasal na kami ni Tofer ngayon! After 4 years! Natupad na r in yung plano! Ano ba to. After two months “Kinakabahan ako! OMG! Eto na nga yun.. ang saya ko.. Si Kristof yung ring beare r namin. Mae. Totoong kasal na. Palapit ng palapit yung mukha niya sa akin at nung malapit na mag meet yung lips naming nagsalita siya bigla “I love you.. church wed ding na hinde na school wedding.kissed me. Nathan at Kristof nakatayo sa may pintuan. .. bagay sa kanya naka americana! Sorry. Nakapag exchange na kami ng I do’s isa na lang hinihintay namin.. tapos nag smile sakin..” Humarap sakin si Tofer ng naka smile. hinde siya nag ba rong kasi ang gusto ko americana suot niya.

hinde ako natulog. hayaan mo lang akong sabihin yung mga bagay na gust o kong malaman mo. at nakita ko sila Ryan. nasa may beach sila.. baka masira lang yung araw ko. Wala naman talaga akong balak magingwriter eh. anong ginagawa niya?? “Bianca. ganun ba ka tagal yung ginawa ko? parang 2-3 hours nga lang inabot ko sa pag ttype eh. Naglakad lakad ako hanggang sa makarinig ako ng ingay. Lumapit ako kay Dylan at umupo sa tabi niya. Teka. Teka. Pero bak it parang may kulang. . Si Tofer naman. to pless! Nagpapamacho ata sa beach. pero masyado na yung nararamdam an ko. ‘Nasan kaya si Niña’ I thought.Epilogue “TAPOS NA! SA WAKAS!” tumayo ako at nagsimulang mag stretch ng katawan. pero umaga na. Grabe h inde ako nakatulog para lang itype un? Iba na talaga pag nainspire sa pagsusulat . pati buhay namin ni Tofer gi nawan ko pa ng story kahit hinde pa nangyayari. nat ulog ka ba?” Nagsmile ako tapos umiling. Mae at Carla nag hahabulan. Akala naman niya! Wala namang tao eh. pero wala parin. Tama boses nga ni Mae at Carla yun.. lumabas ako ng mansion para tingnan kung nandoon sila. asan na nga ba sila? kagabi lang nag kakaraoke sila ha. Gusto ko sanang itanong kung nasasaan si Niña pero ayoko. Lumabas na a ko ng computer room nila Ryan at pumunta sa may dining room para kumain na ng br eakfast. wow. hinde mo n aman kelangan mag salita eh. hihi! Pagkatapos kong kumain.. Hinawakan niya yung kanang kamay k o. Dumiretso na ko sa may beach. Ano bang pinag gagagawa mo kagabi? Teka. ibang klase talaga ako. non-stop yung pag ttype ko. Pagkatapos kong makausap si Athena eto lang ang ginawa ko nagtype ng na gtype! Masyado akong nadala sa pinagusapan naming.. Naka upo sa may sand.. may gusto akong sabihin sayo.. “Oh gising ka na pala...” nakatingin lang ako sa kanya tapos nag nod.

so much. I love you Tofer..and they lived happily ever after.. hinde na raw nag paalam samin si Tofer. I love you. “Matagal n a kitang mahal.“Bianx. I really love you.. na nakaalis na si Niña kagabi pa lang. pero yung kwento kung bakit umalis si Niña hinde ko alam.. Ayoko mag overreact ng dahil lang sa past ni tofer. nagkamali ako. dun na daw nagstart yung ‘once upon a time’ at sisiguraduhin niya raw n a mag tatapos ito sa ‘.. pero sana hayaan mo akong gawing tama yung mga pagkakamali ko.. at siyempre may tiwala ako kay Tofer na tutuparin niya yung ‘.. Hinde ko n aman daw kelangan gumawa pa ng story namin eh kasi simula pa lang daw nung nagka kilala kami.’ Kagaya ngayon. natawa siya. kusa itong nangyayari. Ang sabi n iya pa hinde raw ginagawa yung drama ng buhay. Nakwento ko rin sa kanya na magdamag akong gumawa ng story namin. alam ko....and they lived happily ever after’ niyang sinabi. masaya ka mi pareho.” nakikita ko sa mga mata niya na seryoso siya.” Niyakap ko siya at bumolon g sa tenga niya. ayoko na rin itanong.” Nakwento sakin ni Tofer nung ara w din nay un. Pero hinde namin alam kung anong pupwedeng mangyari bukas o sa susuno d na araw ang mahalaga ay yung present. THE END . past is past. gusto ko siyang sampalin baka sakaling magising siya pero seryoso yung mga mata niya. kasi ngayon ang alam ko ako ang mahal niya. ako yung gusto niyang makasama.. “Sa rang hae.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful