My Girl and I By: SGwannabe © April 2007

Characters: Lance Kristofer Dy = “Dylan” or “Tofer” Bianca Marie Velo = "Bianca" Ryan Lee = “Ryan” Niña A geline Hernandez = “Niña” Nathan Dizon = "SangMin" or "Nathan" Carla Gamboa = "Carla" Mae Aduna = "Mae" Stephany Ablir = "Steffi" Kristofer Dy - Bianca and Dylan's so n (season 2) Kris Dy – Dylan’s brother Larry Dy – Dylan’s dad Kristy Dy – Dylan’s mom Mar Ve lo - Bianca’s dad

Chapter 1 After 3 years and 6 months Grabe, after three years at ilang months andito na ul it ako.. nasisinghot ko na naman ang pulusyon ng pilipinas! Haaaayy grabe.. ang tagal ko din palang nawala, ang tagal kong nag bakasyon.. ang dami kong namiss d ito. Pero ok lang rin, palagi naman akong updated kay Mae at Ryan eh. Ayon, ano pa nga ba? Nalaman ko na lang na nagpakasal yung dalawa! Pero ‘secret’ lang daw yun, sayang daw at wala ako.. si Carla at Vander may baby Bella na. Ako? Ano nga ban g balita sakin? Wala.. ganun pa rin. Nag stay lang kami ni Sang Min sa Korea for 8 months tapos nag punta na kami sa London para tapusin yung mga kelangan tapus in. After nun bumalik ulit kami sa Korea kasi yung dad niya namimiss na daw kami ! Tama, kami. Kami na nga ni Nathan. Siya ang nag palakas ng loob ko para makali mutan si Tofer.. ay hindi na pala dapat Tofer ang tawag ko sa kanya, Dylan na la ng dapat. Pero ang tanong ko lang minsan sa sarili ko.. nakalimutan ko na nga ba siya? O in denial lang ako.. oh well. Ayoko na lang isipin yun. Eto ako, naka u po sa may airport ng pilipinas, nag hihintay ng sundo… samantalang sila-“MOM! MOM! L ooky looky, uncle Sang Min bought me a wowipop!” Si Kristof, siya ang aking buhay ngayon.. siya nag papalakas ng loob ko sa araw araw na dumating.. pag namimiss k o ang pilipinas, iniisip ko lang na kung hindi ako umalis ng pinas, siguro.. wal a sakin si Kristof.. “A lollipop? Wow! Did you thank uncle Sang Min?” nag nod lang a ng baby ko. “Hun, parating na siguro yung driver, sabi kasi ng maid kanina pa raw umalis, so andito na yun in a minute.” Sabay kiss sa pisngi ko. “Hindi mo ba tatawag an sila Carla at Mae para sabihing andito ka na?” Carla.. Mae.. Oo nga pala.. kela ngan ipaalam ko sa kanalina na nandito na ko sa pilipinas.. “Hinde, wag na muna. B aka magulat lang sila pag nakita nila si Kristof eh.. tsaka na lang siguro pag h anda na ko mag pakita sa kanila..” Hinawakan lang ni Nathan ang kaliwang kamay ko at ngumiti. “Mommy.. im hungry.. di pa tayo kain?” binuhat ni Nathan si Kristof “What do you want to eat naman?”

dun nung ipinakilala ako ni Nathan sa Dad niya grabe tuwang tuwa. “Wala lang.. Nung dumating kami ni Nathan sa Korea.... Sabi ni Tito mabuti daw at pilipina na tipuhan ni Natha n.. sobra sobra yung mga ginagawa niya para la ng mapasaya niya ako. par ang ako lang magisang taga earth dun... Nagiisip ... Si Nathan naman so brang inalagaan ako nung nasa Korea kami..“Mmm…MCDONALDS!!” “Okay! Then we’ll eat at McDonalds. ba ka mamaya kumalat na nandito na ko sa pilipinas.. at maganda pa raw napili niya. Eto ako nasa pilipinas na. may problema ka ba?” “Wala.. nag lalaro. Haay pero masaya ko kasi alam kong mahal ni Nathan si Kristof. mahalaga sakin. nakakatuwa kasi nag tatagalog na rin siya. kasi lahat sila nag kokoreano! Ang alam ko lang naman na salita is Sa Rang Hae. parang ang lalim ng iniisi p mo.. naculture shock ako eh. English tagalong Ko rean dun sa bahay nila. Spoiled talaga si Kristof k ay Nathan. ok?” haay. at dahil dun minahal ko siya. “Bianx? You okay? Parang ang lalim ng in iispin mo ah. nandito na ulit ako. Dumiretso kami sa unang Mcdo na nadaanan namin para makakain. Hun. akala mo responsibilidad niya ko.. kung saan iniwan ko yung mga ala ala ko. Wala akong halos masabi. pa rang asawa yung trato niya sakin dun. bakit naisipan mo naman mag bago ng styl e?” . Pagtapos naming kumain umuwi na kami sa bahay n ila Nathan sa may.. BF Parañaque. Nakaupo ako sa may sofa sa may living room. kung nasasaan yung mga taong mahal ko. what do you think??” sinisimulan ko na and aking transforma tion.. ke langan ko mag parlor. Si Nathan at Kristof naman nasa kwarto. 8 months. ang daming nag bago. Panalo sa yaman sila Nathan eh ! parang akala mo wala nang bukas kung pag gastusan nila ako. para naman hindi na ko mangamba pag nakita ako ng mga tao.. Ang tagal ko rin pala talagang nawala dito sa pilipinas. Kelangan ko gumawa ng paraan pa ra walang makakilala sakin. mall tayo! Kelangan ko ata mag bago ng style. Halos nalibot ko na buong Korea. nagmumunimuni. for eight months parang nag bakasyon lang kam i ni Nathan dun. Dumati ng na yung driver nila Nathan after ilang minutes. Syempre ako naman tuwang tuwa! Mahal ko na kag ad tatay ni Nathan nung sinabi pa lang niyang maganda ako! Hehe! Yung mom naman niya pure Korean.. Masyado kaming malapit sa mga kakilala namin.” “Huh?” sabay lingon ko sa kanya. “You don’t have to change anything... you look great.

“Bored na ko eh. “You look more beautiful. at iba pa. natutulad na ata ak o kay Dylan. Nagbihis lang kami ni Nathan tapos dumeretso na kam i sa Mall. isipin si Nathan pa tatay dahil hawig sila sa mata at kulay. IT’S PER FECT! I love it. Nagikot ikot kami sa mall. Parlor kagad ang unang pinuntahan naming . AY TEKA! Iwan ka na lang pala namin ni Krist of sa parlor... nag try at binili. mero n na ring All Flipflops. tara let’s shop for clothes na!” Hinila ko siya papalabas ng salon . . Grabe ang laki ng pinagbago ng ATC. “Hun.? Ang pangit ba? Hindi ba bagay?” “ARE YOU CRAZY?! TINGNAN MO KAYA YUNG SARILI MO S A SALAMIN!!!!” Pasigaw niyang sinabi sakin. baka makita nila ma y anak na ko. wait. “Okay. next time na lang natin siya isama” wag talaga.pano ba ever since bata ako ma haba na buhok ko. so ano? Tara na?” nag nod ako. trust me. Syempre sa ATC kami pumunta. kaya lang masyadong mataas yung grado ng mata niya. pago d yung bata. nag babasa siya ng newspaper. mas bagay sayo ang ganyan.. tumingin ng mga damit. Ganun ba kong nawala? Bakit . parang hindi ako umalis ng bansa.. “Well. ang plano ko mag pagupit ng buhok medyo maiksi. bulag na nga h alos ata yun eh! Marami rami rin kaming nabili...” “Akala ko hindi m o nagustuhan eh. So it means hindi bagay..” Tumayo siya at hinug ako. A fter 2 hours Lumapit ako kay Nathan. nagkaron na ng Mango na store dito.. if you want I’ll go with you na lang sa parlor. “HONEY. Nagsukat din ako ng salamin dahil medyo lumalabo na yung paningin ko.. and to think na ang mamahal ng damit sa UK at Korea!” “Ano ka ba.. mag papacolor din ako then medyo I papawavy ko ung buhok ko. Para sakin sa kanya at kay Krist of. Tinititigan niya lang ako ng matagal. what do you think?” Nakatingin lang siya sakin. are we gonna bring Kristof with us??” “Wag na lang siguro.

. ano ba. Maiksi medium length yung buhok. . makita si Dylan dito. hinila ko si Nathan dun. binubutterflies pa ko. baka mama ya mag mukmok ka pa dyan eh.. ang tagal na nating hindi na nonood ng movie! 5 months na tayong mag-on pero ung huling nood natin ng movie was 2 months ago!” demand sakin ni Steffi. f eeling ko nandito lang siya sa paligid ko..” Hinook ko na lang ung arm ko sa arm nya.andaming nag bago? Siguro kelangan ko lang talaga mag adjust. magkano?” “150 pesos po. Hindi ko siya nafifeel.... Habang nasa loob kami nung booth pabilis ng pabilis ung tibok ng puso ko ang weird... As a sign na tara na.. habang papalapit kami ng papalapit sa may neo print booth parang mas lal ong bumabagal yung tibok. ano ba meron? Mamamatay na ba ako? Bakit ganito. e wan ko..pero baka naman mali lang ung nararam daman ko.” sabay ngiti. sinilip ko kung yung babae sa loob ng booth. W ala lang to. tama. parang si Bianca. Habang n ag lalakad kami nakita ko ung neoprint na booth. tapos nag smile ako.... tara na.. baka natatakot lang ako kasi baka may makakilala sakin dito. “Tara nood na lang tayo ng movie. gusto ko siya makita kahit isang mi nuto lang..” kinurot niya lang ng mahina yung pisngi ko tap os kinausap ung babae “Miss. “O san na tayo? Pago d ka na ba? Gusto mo kumain o manood ng movie?” “Kahit ano.” Kinuha ni Nathan yung wallet niya at inabot niya yung pera dun sa babae. Dylan’s POV “Dylan!! Manood naman tayo ng movie. “o sige sige.. may mangyayari bang kakaiba ngayon? “Game pose na!” narinig ko yung babae sa may neo print booth. hindi ko alam kung bakit pera ang bilis kasi ng tibok ng puso ko. “Hun!! P a neoprint tayo! Namiss ko to eh. ang bigat ng feeling. parang may kakaibang feeling.. ano ba gusto mo?” ako kas i ang gusto ko lang.. Familiar yung boses. brown kulay ng hair at medyo wavy.. Habang nag lalakad kami papunta sa may Cinemas medyo bumabagal ung tibok ng puso ko..

. After namin manood ng movie ni Steffi naka salubong naming sila Ryan at Mae labas ng cinemas. nasa kung saan mang bansa siya ngayon pati bakit naman iibahin ni bianca yung buhok niya. everything has come to an end.. And now.. Napaka impusible ng in iisip ko.. parang mas grumabe yung bagal ng tibok ng puso ko... ka hit saglit lang.. ang alam ko lang mahal ko si Steffi.. And I’m wishing na hindi niya gawi n yung ginawa sakin ni Bianca... Nag date kami for ilang months. she left me.. After ng pagalis ni Bianca dito sa pinas. Bianca. hindi ko nasabi na kaya kong gawin l ahat dahil sa sobrang pag mamahal ko sa kanya. kung ba kit kelangan umabot sa ganito yung problema namin. Business Management. habang wala na ko sa tabi niya. ginaw a ko yung sinabi niya. tama siya.. gusto kong itanong kung bakit niya k o iniwan ng ganun ganun na lang. hindi pa uli mag cocross yung landas naming dalawa... minsan halos akala ko lahat ng makita kong bab aeng kahawig ni Bianca siya na. kung bakit hindi niya ko pinakinggan. magkausap kaming dalawa.Bianca?! Hinde. Tatlong taon na simula nung iniwan ni ya ako. hindi ko alam. pareho kami ng pinanood na mo vie. yun nga lang hindi ko nasabi sa kanya. oh baka dahil lang para makalimutan ko si Bianca... Since ako na rin naman yung mag aasikaso ng business ni dad dy. mahal niya ang kanyang ‘long bl ack shinny hair’ kaya napaka impusibleng maging siya yan. ang dami kong gustong marinig mula sa kanya.. Pero bakit ganun.. ku ng anong mga nangyari sa buhay niya habang nasa ibang bansa siya.. kaya eto ako 5th year ko na sa ateneo. napadalas pag iinom ko. Wala naman akong sama ng loob kasi sinabi rin sakin ni Bianca na subukan ko muna itry yung course since hindi naman daw kami nagmamadli makagraduate... pinagdadasal ko pa rin na sana.. mahal na mahal ko si ya. But then. I don’t know. kung may iba na ba siya.. impusible. alam mo bang namiss ka nitong ni Mae!! Lagi kang hinahanap sakin! Nags eselos na nga ko eh!!” . Pero ngayon. nasiyahan din ako sa management... Ang tagal ko na rin kasi silang hin di nakasama simula nung naging kami ni Steffi. nag shift ako sa ng course. Pero siguro hindi muna ngayon . gaya nga ng sabi niya. naka eye glasses eh. gusto ko siya kamustahin.. I have Steffi.. siguro b aka hindi na talaga mag cocross yun. Nag kayayaan tumambay sa may starbucks. ang dami kong gusting sabihin sa ka nya. dumating din sa point na gusto ko na isuko studies ko para lang hanapin si Bianca. per o hindi talaga sya yun..at aminado ako na hanggang ngayon hindi ko pa rin siya makalimutan. “Grabe Dylan!! Ang tagal na nating hindi nag kita ha! Kamusta ka na? Ano na ba balita sayo?? Kelan ka ba gagraduate ? Grabe. nung tiningnan ko yung babae. Masa kit para sakin yung ginawa niya. haaay. th en I’ve decided to ask her kung pwede ko ba siyang maging girlfriend since palagi siyang nandyan sa tabi ko....

” “Ka.. bakit parang nag bago m ood niya? Sa bagay. kelan pa?” tanong ni mae sakin..” pag alis ni Steffi dun na ko dinayo ng mga ka tanungan. Kami na nga pala ni Steffi. hindi ko rin pala alam kung pano ko sasabihin.. “Nakalimutan? Talaga lang ha! Sino ng niloko mo? Si Ryan? Kasi pareho kayong uto uto? Hahaha! Hay nako. puntahan ko lang friends ko. So mga june.” Hindi ko ineexpect na magiging ganun reaction n iya. “KELAN PA KAYO?! ANO KA BA! Buti na lang at hindi ka na nagmumukmok dyan ! Teka. .. kaibigan niya si Bianca. ano ka ba! Pabayaan mo n a si Dylan. puntahan ko lang sa may cinemas..” “5 months na kami. sa march sure na kong gagraduate. “Ay Ry. hayaan na lang natin siya maging masaya. medyo ok naman sa kanya na kami ni Steffi.. Nandito kasi s ila kring eh. “Excuse lang. alam na niya ginagawa niya.....” ngumiti at tumungo lang ako.. Si Bi anca??? Napalingon kagad ako sa direksyon na kinakawayan ni Mae... hinanap ko kaga d kung nasasaan si Bianca. Kaya kelanga n pumunta kayo dun ha!!” 15 mins ang nakalipas bago ko naalala na kasama pala nami n si Steffi... Si Bianca? Iniwan na niya ko d iba? Pati nakalimutan ko na siya. kung alam lang nila. Mae. wait lang ha.“Hahaha! Kayo talaga! Kasal na kayo pero para parin kayong bata kung umasal! Ganun na ba katagal simula nung hulit tayong nagkita? Eto ok lang naman ako. medyo b usy sa school kasi graduating na. Hindi ko pa pala nasasabi sa kanila na kami na. isipin nila na ganun ko kadalin g nakalimutan si Bianca. “Dylan.kayo na? Wow. baka mabigla sila. hindi k o pa kaya. mahal mo ba?? Pano pag bumalik si Bianca? " “Mae. “Talaga? Eh ayun si Bianca oh! BIANX!!!!!!” tumayo siya at kumaway.” “Seryoso! Naka limutan ko na siya!! Matagal na!” Matagal ko na siyang hindi makalimutan. matanda na siya.

.. kawawa naman si Dylan eh.si Nathan yun diba? Yung kasama niya kamuka ni Bianca. bwiset .” Ayoko na mauto noh ! Tama na yung dalawang beses akong pinag tawanan. Kung si Bianca yan bahala na siya. Nakalimutan ko na talaga yun! Wala na lang siya sakin . kaya eto quality time talaga kaming tatlo.. “Mae. kanina pa nag three three sixty yung ulo niya eh.. Nafifeel ko lang na baka si Bianca nga yon. 30 minutes ng nakalipas at hindi pa rin bumabalik si Steffi. naka uwi na ba si Bianca dito sa pilipinas?” tuming in si may sa direksyon na tinuturo ni Ryan. tingnan mo.” “Totoo naman eh…” hindi na lang umimik si Mae..” Sabay tumawa si Mae at Ryan. “Ayaw kasi u mamin na hindi pa siya over kay Bianx eh. Sa bf parañaque. syempre kelanga n ko na matapos sa pag aaral noh. Ang dami kong namiss sa m ga tao tao...“Nakalimutan pala ha.. naka uwi na ba sya dito?” Hindi na ko mag papaloko sa inyo..” “Sure.... Whatever you say Dylan. “Hun tama na. Humarap ako sa kanila. pinagpipilitan niyang nakalimutan na raw niya. Nakatira na pala sila sa iisang bahay.. si Bianca oh!! Siya yun diba???” sabay turo niya. Tsss. may sakit na kayak o sa puso? Ganito ba sin tomas nun? Oh baka. tingnan mo yun. Pero bakit ganun? Parang ang wirdo na naman ng tibok ng puso ko. Lumingon na naman ako. tingnan mo Dylan!! Kamu ka ni Bianca. haha!” 360!? Sira ulo talaga tong mag boyfriend na to ha. “Hindi niyo na ko maloloko. Masyado akong nakafocus kay Steffi at sa studies ko.. “Hinahanap ko lang si Steffi!! Tssss.” hinawakan niya yung braso ni Ryan “Hun. ANAK NG TIPAKLONG NAMAN MAE!! KANINA MO PA KO NABIBIKTIMA HA!! Tumawa na naman sila ni R yan. Chapter 2 Mae’s POV . “Oo nga noh..

hindi siya yun. Si Nathan kasama niya diba?? Impusibleng umuwi mag isa dito si Nathan at iwanan dun sa Korea o sa UK si Bianca. Tanong mo kung nakauwi na ba si Bianca.” “Sus! Yun naman pala eh! Tawagan mo kaya siya. hindi ako mapakali eh.’ May point nga naman si Ryan. lahat ng tao pwede magbago. Pati iban g iba talaga yung girl eh. ng ug ali. kung hindi ko lang to mahal siguro sinapok ko na to. Hay nako. at itsura lalong lalo na kung nakapunta siya ng ibang bansa. Period. sa tingin mo siya talaga yun? Ano ba sabi ni Tito Mar?” “Tito Mar? hindi ko pa siya nakakausap eh. ma hal niya yung buhok niya. hindi siya yun.” .. wala siyang gagawin na kahit na anong makaka damage sa buhok niya. bakit nagiging ganun na si Bianca. hindi na rin siya nag tetext at tumatawag.” “Edi meaning. Nangumusta lang daw siya. parang hindi rin si Bianca y un kasi gaya nga ng sabi ni Ryan ‘Hindi mag papagupit ng buhok si Bianca ng ganun...” “Oo ng a. “Mae! Ano na naman yang iniisip mo dyan?” “Ry an. I swear kamukha ni Bianca yung kasama niya. sige.” Nung tumawag ako kay Tito Mar.” “Hun.” “Oo nga noh. naalala ko si Bianca eh. “Wala daw sinasabi si Bianca kung kelan siya uuwi eh. Lalo na’t alam kong makikibalita yun tungkol kay Tofer. Magtatanong ng magtatanong sakin ku ng si Bianca ba yung nakita naming pero siya rin naman kokontra sa sarili niya. Kilala natin si Bianca. Hindi n a siya masyadong nag oonline.. ang laki ng pinag bago niya.. Eto namang asawa ko napaka kulit. kaya lang may iba eh. Ayoko na nga lang isipin na nakalimutan na niya kami eh. pero si Tito Mar na mismo nag sabi na hindi pa umuuwi si Bianca.. Ewan ko ba. hindi siya mag papacolor. hindi siya mag papa kulot. feeling ko siya talaga yun. kasi alam kong hindi siya ganun. w ala naman daw sinasabi si Bianca na uuwi na siya. Pero hindi naman nagsabi si Bianca na uuwi siya. Busy ng a lang siguro yun sa work.3 weeks na nakalipas simula nung nakita namin si Nathan sa mall. pananamit..” “Oo nga noh.

.. sa bahay lang. lastly sumama siya sa isang guy papunta sa ibang bansa. Ang gulo kasi eh. LEGALLY MARRIED. May point talaga siya. yung mga nangyari nung prom namin. Haay.” Tahimik lang s i Ryan “Come to think of it.. Baka mapagod lang daw ako. big deal sa isang b abae yung man two-time ung guy.” . “Ryan. kasal na kami ni Ry an. Alam naman ng parent s ko. She fought for him instead. cinancel niya yung marriage nila dahil lang s a mababaw na reason. Ako naman.ang matindi pa dun hindi alam ni Dylan ung last part. yung nagkiss sila. but she insisted. Oo nga pala. Maganda naman ung takbo ng school kasi madaming nag eenroll. Nag tatrabaho na si Ryan. si baby Bella. at ni isa sa mga yun hindi nakarating si Dylan..” “Eh malay mo nakalimutan na nga niya si Bianca. Kaya tuloy ang libangan ko.. umalis si Bi anca ng hindi nagsasabi kay Dylan. dapat matagal ng na-fed up si Bianx sa mga ginawa ni Dylan eh. Tapos malalaman na lang niya na naging sila habang kasal sila ni Bianca.. Kaya eto buhay na buhay ako kay Ryan. mag kasakit. Ryan lahat ng mga occasions pinag handaan ni Bianca noon.. Diba?” “Hun. Minsan sinasamahan ko siy a sa work. mapa birthday ni Dylan o anniversary. syempre School of Music yung name nung school. si Ryan nag mamanage ng school. since legal naman kami. kasal sila nung ginawa ni Dylan yun. right? I’m sorry. yung nag propose siya kay Niña. si Carla at Vander yung witnesses namin. Look. You trust me. naaksidente! Pero natanggap na rin ng parents ni Carla yung mga pan gyayari. hindi katulad nila Carla..Ano ba to. lalo na’t alam ni Bianca yung past nilang dalawa. Nagpatayo ng school dad ni eh. pero ‘secret marriage’ lang. Hun. nag tuturo rin siya dun. mawalan ng time sa kany a. Kung a lam lang nila. Matalino nga. I love you Mae. I don’t know. Nasa iisan g bahay na rin kami nakatira ni Ry. pero madalas dito lang ako sa bahay.” Tumabi sakin si Ryan sa couch at hinug ako “I won’t do that to you. Wala pa naman sa plano namin ni Ryan ang magkababy. yung anak nila Carla. ewan. he’s been denying kasi na hindi na niya mahal si Bianca eh. And the wo rst part is.. sa ting in mo seryoso si Dylan kay Steffi?” napatingin sakin si Ryan “Bakit mo naman natanon g yan?” “Just because. ok lang sa kanila since ikakasal naman daw kami ni Ryan soon. Gusto ko nga sana mag trabaho pe ro ayaw ni Ryan..

pinalagpas niya si Bianx.” “Si Kris may gir lfriend na???” “Oo!! At hulaan mo kung anong pangalan!” . si Kristof. at siya daw anak ko kaya daw papsi daw tatawag niya.. nasan ka na ba? Bianca’s POV “PA!!!” “SANDALI LA NG.. Papsi pa tawag niya kay papa! Kasi daw ako ang tawag ko papa dahil ako ung anak. Tara pasok na tayo . “Si-si-sino. Matalinong bata t alaga tong si Kristof ko.” “Ano ka ba anak. Yung nagiisang babae na na gkagusto sa kanya for 6 years.Kiniss ko lang si Ryan sa cheek at hinug. tuwang tu wa siya..” Hinawakan ko kamay ni Kristof at pumasok na sa loob ng bahay. mahal ka ng pamilya ni Dylan. yung tungkol samin ni Nathan at yung nangyari sa kin sa UK at Korea. sino to???” “Pa sa loob ko na lang ikukwento. alam mo y an.. “Anak kelan ka pa umuwi?? Oo nga pala tumawag si Mae dito. Tara! Pasok pasok!” pag hila niya sakin nakita niya sa likod ko si K ristof... Nung nalaman ni Kristof na si papa yung lolo niya. wag mo muna ipapaalam yung tungkol sam in ni Kristof sa mga Dy ha..” “PAPA?? NANDITO NA KO!!” Bumukas yung pintuan at tumakbo papalabas si papa. May girlfriend na nga eh. hindi pa ho kasi ako handang makita sila eh. hinihingi pa nila yung address mo dun. Bianca. Lagi ka nga nilang kinakamusta sakin eh. “Oo nga pala pa. nahih iya pa ko sa mga nangyari. Hindi ka na daw kasi tumata wag sa kanya. Ganyan! dapat maging ganyan si Dylan k ay Bianca. eh hindi ko naman alam kung san ka nakatira kaya hindi ko mabigay bigay. Nakwento ko na ka y papa lahat lahat. Si Kris naman binata na! ang gwapong bata. Pero wala na eh.

. Tuturuan ko to ng purong tagalog! P ara hindi na ko inglisin at koreanuhin! Leche. sa korea yan lumaki. ba kit parang ibang lengwahe niya?” Natawa ko sa sinabi ni papa..si Dylan?! . “Pa. Ang ibig sabihin ng ‘wae’ bakit.and tawag mo rin si mommy ng Bianca eh. k amusta na kaya siya. Si Kris talaga. Wag mo tatawagin ng Bianca mommy mo. Pahihirapan pa ko nito! Baka magi ng anemic ako bigla..” [wae = WHY in korean] “Wae? Ano un? Kasi mas matanda ako sa mommy mo.si. ok?” “Wae? Pewo yun name niya. kaya Bi anca tawag ko.. hulaan mo!!” “Ayoko na manghula! Na bibitin ako sa kwento mo eh! bilis! Ano na??” “Bianca! Bianca yung pangalan ng girlfriend niya.. Hindi parin talaga s iya nagbabago.” humarap sakin si papa “Anak dudugo ilong ko dito sa batang to eh... I want milk!” “Kristof. “Bianca! Im sleepy. Malamang madada may yan.” “Papa??” “Pa may anak ka na na lalaki??” “Wala tange!” sumigaw siya big a “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Si. Mga tao dun nagkokoreano.” “Ay nako.” Napangiti ako nung sinabi niyang Bianca yung name nung girlfriend ni Kris.“Ano??” “Sinabi ng hulaan eh.

. wag kayong lalabas hangga’t hindi ako kumakatok ok?” Tumungo lang kami.. “PA!! anong gagawin ko???” Natataranta na rin siya “HA? Ewan.. hindi pa ko ready. ”Basta just keep quiet baby. ganito. ok? There’s a bad guy waiting for us outside. san ba? Doon!!” Tumigil siya sa kakapanic tapos humar ap sakin sabay nag kamot ng ulo “Ano nga ba ulit ang kelangan nating gawin? Bakit nga ba tayo na tataranta?” “SI DYLAN!!!!” “Mommy. hindi nya pa kami pupwe deng makita ni Kristof... nandito. dito dito! Teka.. he might eat us alive if he hears us.who’s Dylan?" “Pa.. “Kristof. Ano kaya kelangan ni Dylan kay papa.” tinakpan niya yung bibig niya tapos tumungo. at lalaong lalo na si Kristof.” pabulong na s inabi ni Kristof. ano ba.. nakita niya kaya kami ni Nathan sa mall..” “Ne. ewan.. Mommy.” “Halika dito anak” hinila niya ako papasok sa kwarto ko dati..” “Corny pero natakot ka? Ang weird mo rin talaga noh?” hinampas ko lang braso . wag ka muna maingay.Chapter 3 Si Dylan. OMG! Anong gagawin ko? mag papakita nab a ko? kasi.. bakit lolo labas? The bad guy might eat him. an o.. hindi pa siya ready.. ang gulo.? *FLASHBACK* “Hindi masyadong maganda ung grudge 2 noh? Parang ang corny ... “Papa yung mga gamit naming nasa labas pa ng kwarto!” “AY! O nga pala! Teka teka!” agad agad niyang kinuha yung mga maleta namin at ipinasok sa kwarto.. “Dyan mun a kayo.

. Nag last rou nd kami ng ikot sa mall tapos umuwi na rin kami. Nakit-“DYLAN!!! OH MY GOD!! KAMUSTA NA???” Teka. dapat masaya ako for him... nahihirapan tuloy akong kalimutan ka. impusible naman yun eh. ngayo n ko lang nakita yan eh. Dylan.. kung kela n ako babalik.. paalis na sila tapos biglang hinaw akan ni Steffi yung kamay ni Dylan... bakit ganun. Masaya ko for him.. haay. bakit ba kelangan magpa kita ka pa ulit sakin... tama. ano kaya pakay niya… mag tatanong kaya siya kay papa tungkol sakin. parang kilal a ko yan eh.. napansin ko na nakatingin sakin sila Mae at Ryan...... *END OF FLASHBACK* Siguro nga nakita nila ako nun...ni Nathan. Bakit anong mero n sa kanya?” “Wala. kung mahal ko pa ba siya. boses ni Mae yun h a! Dylan!? Nandito si Dylan sa mall na to?! Iisang movie lang pinanood naming da lawa??! “Tara na hun... kung ano ano number ko dun. baka may nakakilala sakim ni Nathan. hinampas ni Mae si Dylan para siguro tingnan kung si Nathan nga yung kasama ko at baka sakaling ako yung kasam a. “Nate. kung kamusta na ko.. ay Dylan pala. teka.. siguro nakutuban niya na ako yun. maya maya na. Papalabas na kami ng movie house ng bigla akong may nakitang familiar na mukha.. hinde.. Pag daan naming sa may starbuck s nakita ko sila Mae Ryan Dylan at Steffi.... kilala mo ba?” “Kaya nga kita tinatanong eh. palabasin na natin ung mga tao. si Mae at Ryan.” “WAIT! hindi pwede. kilala mo ba yung girl na yun?” sabay turo ko sa girl “Ewan. hinde... baka sinundan niya kami. Dylan’s POV .” isip “A H!!!! OO! Siya nga!! Si Steffi!” “AH!! Oo nga! Naaalala ko na siya.... teka. are they dating? Iba f eeling....” Nakita ko na si Dylan. Tinuturo turo pa ni Ryan si Nathan. pero sino. baka naman friend siya ni Tofer.

” “Ah... kamusta na nga po pala si Bianca.” sabi ko na nga ba. “Papa??” Walang sumasagot “SINO YAN??” “Papa si Dylan to!” Ilang minuto pa ang nakalip as bago siya lumabas. nasan ka na ba. May room rin po kaming pinareserve sa inyo... alam niya naman na sakitin siya eh. Pinapabigay nila Daddy. Anniversary po kasi nila 3 weeks from now... bakit napadaan ka? Tara. masyado lang kaming naghinala na nandidito na siya. 5 years na dapat ka mi ni Bianca kung siguro andito pa rin siya...?” “Ah si Bianca? Ayun! May Kris-“Kris. Wala pa nga siguro siya. Nasa tapat ng bahay nila. mabuti naman.. Bihira lang kasi siya tumawag eh. pasok ka... “O nga pala Pa. yun nga lang palagi daw s iyang pagod. pati mag vitamins sya pala gi.” “Ah ganun ba. Paki sabi naman sa kanya na wag niyang pagurin mas yado sarili niya. eto ako. matanong ko lang Dylan.??” napakamot siya ng ulo “AH mabuti naman....” Pumasok kami sa loob ng bahay. Masaya naman siya sa buhay niya dun.. mahal mo pa ba ana k ko?” Mahal ko pa nga ba si Bianca. salamat anak. sasabihin ko yun. umupo at nag kwentuhan. nagbabakasakaling si Bianca ang magbubukas sakin ng gate. Bianca.. sige. and counted rin po si Bianca pati pwede rin po kayong magdala ng isa pang tao. wala pa talaga siya dito. .” “Sige anak. sasabihin k okay Bianca pag tumawag siya... Sa Westin po gaganapin kasi dun lang yung available. . “Ay oo nga po pal a. Ah.Inutusan ako nila Mommy na pumunta kela Papa Mar para ibigay yung invitation sa darating na 25th anniversary nila ni Daddy 3 weeks from now. kahit ako tinatanong ko rin yan sa sarili ko eh. “Oh anak..

masyado akong umasa. Akala ko pag pumunta k o dito sa bahay na to. hindi nga sumagot yung tao eh! pinapaasa ko lang pus o ko. Opo Bianca nga. Kung gusto naman tal aga niya akong makita.. makikita ko na siya. Ano ba yun? Meron ba akong kelangan malaman? Ewan ko.kung san unang gumuho mundo ko.. napatunayan kong tamang sayo ko siya ipinagkasundo at ta ma rin na ikaw yung tat-... Ianne (i-an ne... pano nga na man ba niya ko macocontact kung nag bago ako ng number? Ano ba to.. bisita na lang h o ulit ako. makausap. aka la ko mayayakap ko na siya ulit. parang may tin atago siya sakin. Pa g sakay ko sa kotse. pero t eka. mauna na ko. Mahal niya pa ako. Parang may mali.a-yan) po kasi tawag namin sa kanya.” “Oh sige sige..tatayong tatay sa magiging anak niya. teka. Bianca’s POV Philippine Westin Plaza?! Dun yung prom naming ha. mahal niya pa rin ako ? Pano kaya kung nalaman niyang may Kristof na ko. Ang labo.. pero minsan hindi ko nagagamit ng tama ung isipan ko.” “Masaya ako at nalaman kong ganu n mo siya minahal nun.. ako naman tatawagan niya eh. yun nga lang.. hindi pa pala. nagugul uhan na ko. dun ako napaisip. akala ko makakapag usap na kami. nabigo... alis na ko. Pero bakit ganun? Bakit parang bitin lahat ng sasabihin niya. mag ingat ka anak.? sa dami ng ginawa ko sa kanya.. hindi niya sinabing mahal . alam niyo naman siguro sagot dyan. O sige po. nalungkot.” Ngumiti ako at lumabas na ng bahay. Matalino nga ako. susunduin ko pa si Kris at yung girlfriend niya sa mall eh. masyado akong umasa. Bakit ko nga naman ba kasi kelangan pang itanong kung nasasaan siya.. mamahalin niya parin kaya ako ? Malamang hindi na.. “Sige pa.” Ngumiti lang ako sa mga sinabi niya. teka. hindi ko naman siya makakalimutan ng gan un ganun lang eh.” “Ahh si Bianca. kahit dati. hindi siya mawawala sa puso ko..” “Po??” Bianca?? May sasabihin ba siya tungkol kay Bianca??! “Y ung girlfriend ni Kris. Diba Bianca pangalan nun?” “Ah.“Pa.

mommy. pero lagi ko rinig sayo un pag wala ka gawa. ~walangya ano bang klase ng bata to!? Pati bored sinasabi na rin.. baby?” tan ni Bianca “No. wala siyang choice kung hindi ang sagutin niya eto. mag tthree years old pa nga lang siya t apos ganito na siya mag salita at isip. “Alam mo ibig sabihin ng bored.hello?” sabi niya.~” After 10 mins d umating si Carla at Mae. Grabe!! Nam iss ko kayong dalawa!!!” sabay hug sa kanilang dalawa. Wala ako gawa! IM BO RED! Ikaw mommy.. ano pa kaya ngayon.Mae.. .. nagdadalawang isip kung sasagutin niya ba ito. “Umma!! Let’s play .eh. m other] “You’re what!?” “I’m. nakahawak na siya sa t elepono. ah.” “SABI KO NA NGA BA! SIGE INTAYIN MO KO! BYE!” ”Teka Mae! Mae!!!” Binaba na ni Mae yung telepono.... bored ka?” “Palagi naman akong bored anak.” “Walanya ka! Kelan ka pa bumalik!?” “Ha. “Sira ulo kang babae ka!! Bakit hindi ka man lang nagsabi ng uuwi ka?! Sana nasundo ka namin sa airport.. o kaya naman umalis sana tayo! Di nner sa labas. o kaya dinner dito. Kristof is bored!” nagulat si Bianca sa sinabi ni Kristof [Umma = mom.. Wow! Ibang klaseng bata. Noone’s POV Nagriring yung telepono nila Bianca sa ba hay. “BIANC A?!" “Me..BORED!” bored daw oh. “He.” “Oo nga!! Hinayupak ka! Pinag taguan mo pa kamin g dalawa! Anong problema mo? Bakit kelangan mag tago ka pa?” “Sorry na.niya ko..

. Haha!” Nagtawanan silang tatlo..” sabi ni Kristof “MOMMY?!” Napangiti na lang si Bianca kela Carla at Mae. “Come here Kristof.“Ano ba kasi nangyari sayo?? Bakit bigla kang umuwi ng walang pasabi samin?” “Gusto ko kasi kayong surpresahin! Ano ba. You’re so cute!! Kiss ninang Carla!” lumapit si Kristof sa kanya at kiniss siya sa pisnge. “Sakto! May boyfriend na si Bella! At gwapo pa!” “Gaga! Isan g taon pa lang anak mo at mag tatatlong taon na ung akin noh! Boyfriend ka dyan.” “MOMMY MOMMY!!” Napatingin sila Carla at Mae kay Kristof “Uh-oh . sa tagal ng pagkaw ala ni Bianca sa pilipinas ngayon lang ulit sila nag kasama sama ng sila lang ta tlo. walang mga lalaki sa tabi nila. “This is your Ninang Carla and Ninang Mae. Korea o Philippine s? Ano sa tatlo? Bongga kung UK baby yan!” “Loko! Korea!” . say Hi!” “Hi…” tapos nag wave siya. “Baka gusto mong ikwento si Kristof samin? Si no ba daddy niya? San siya ginawa?!?! I mean.” Lumapit si Kristof kay Bianca. “Aww.” “Grabe y ang surpresa mo! Epektib!” “OO! Epektib talaga! Halos himatayin ako nung marinig ko boses mo eh!” “Kayo talaga. wag na kayo mag tampo. habang hawa k yung bote ng milk niya. Local ba siya o international??” “Wala ngya ka! Anong San siya ginawa?! Ginawa mo namang bagay yung anak ko eh!” “Oo nga na man Carla!” sabay hampas kay Carla tapos timingin kay Bianca “UK. ‘Hehehe’ na l ang ang nasabi niya. Andito na ko oh. Tsaka na pag malalaki na sila.

Nalaman ko na lang na buntis ako sa Korea na. kahit na hindi ko ipinaalam sa kanya n a aalis ako. medyo maputi pa ti putik nag kokoreano!” “Naaalala niyo ba yung nag party kami dun sa bahay nila Dyl an sa alabang?” “Oo naman. [ne = yes. ikwento mo na nga!” “Basta nung tapos na ung pa rtu. gust o ko sana bumalik ng pilipinas nung nalaman kong buntis ako. so mga April.“OMG! Si Nathan? Siya yung Daddy???” “Bakit naman si Nathan?!” “Oh! Uncle Nathan? Sang Min ??” “Yes baby. yung nag truth or dare tayo.. ok] “Si Nathan n ga ba daddy? May hawig kasi silang dalawa eh.. bakit mo naman natanong?” “Pag tapos nun. dun na nangyari yung lahat. tawagin kita pag tapos na kami mag us ap nila ninang. d alawang buwan pa lang kaming nag sstay dun. Pati ako nagulat. Si Dylan.. Anyway.” “Ne!” tumakbo papasok ng kwarto si Kristof. Sang Min. dun nabuo si Kristof..” “Bakit naman ganun kaagad inisip mo?” “Kasi he never said that he loves m e! Alam niyo bang nung nasa airport ako. siya yung d addy..baka magalit siya. tapos sumayaw kayo ni Dylan at nagkalasingan kayong dalawa!! Hahaha! Grabe yun!” “Oo nga! Ibang klase yung part y nay un! Ang saya! Except yung part na kiniss ni Steffi si Dylan. gusto ko siyang mayak at sabihing ‘Labby! Mag kakababy na tayo!’ pero natata kot ako..” “OMG! Dalawa tatay ni Kristo f?! Sabi mo made in Korea!!!” “Sa korea ko siya nilabas! Duh. parehong singkit.. kasi alam kong may m agsasabi sa kanya eh.. Gusto ko tawagan si Dylan. Pero bakit kamuka ni Nathan? Teka na guguluhan na ko. go to your room muna. baka against siya sa pag bubuntis ko.. ineexpect ko na tatawag siya at pipigilan ako. Di pa ba halata sa Pangalan?! KRISTOF. KRISTOFER” “Oo nga. iniwan kong bukas . baka hinde niya tanggapin..

bigla bigla na lan g akong susulpot na may dalang bata sa pamilya nila? Ayoko. ipapaalam mo ba kay Dylan na siya yung daddy ni Kristof?” Napaisip si Bianca sa mga sinabi ni Carla.” “November 10?! Ano ka ba!! Yun din ung anniversary ng parents ni Dylan noh! Ano ng plano mo?! Pupunta ka dun ng may dalang bata?” “OMG! Oo nga noh!! Hindi ko p a alam. kahit bulong wala. ayoko masaktan ang natitirang buhay ko. Kahit pabiro wala pa rin eh. bahala na lang. pano pag bukas may gawa na ko? mommy…” .. i want to go out! Wala ko gawa dito eh…” “Oh sige tomorrow punta tayong mall... ewan ko. pero wala.... K aya habang nag bubuntis ako.kasi nagbreak sila ni Niña.. alam niyo ba kung gano kasakit yun?” “Bakit ba kasi ikaw nakipag hiwalay ng ganun ganun na lang? ano ba kasi problema mo?” “Feeling ko kasi hanggang like lang talaga yung nararamdaman niya sakin. Jusko! Gwapo naman kasi yung tao eh.. Kahit na mag text man lang siya ng ‘I love you bianca’ wala pa rin. ang gulo ko rin eh. parang ang hirap.. “Hindi siguro. hindi ko siya masyadong iniisip. ayoko ma stress.fone ko nun.” Chapter 4 “Bianx. okay?” “Tomo rrow pa? but ngayon ako walang magawa.. “Ma....” Lumabas si Kristof ng kwarto t lumapit kay Bianca.. parang rebound.. Wala naman kasi syang friend s dito.” “Oo alam naming yun! Pero teka. hindi ko pa alam gagawin ko sa birthday niya. kasi ang ggwapo ng mga artista sa kanila! Yun ang mga pinag lihihan ko! pati si Nathan. 3 weeks na nga lang eh. Kaya rin mukang Korean si Kristof. ayoko maranasan ni Kristof ang maitakwil ng sarili niyang ama.. kelan birthday ni Kristof?” “November 10. ano na pala plano mo? Ngayon na nandito ka na sa pi nas. sa tagal kong nawala. may tanong ako.. kahit isang beses hindi ko narinig sa kanya na mah al niya ko.

Sige na nga!” Nag ikot ikot ka mi ni Steffi. Jesus. . wag na . Isang oras kaming nag iiikot para lang sa mga damit niya.” 5 mins after dumating nila Bianca sa mall ay dumating din si Dylan kasama ni Steffi. Siya na naman ang nasa ulo ko! girlfriend ko katabi ko.” “W ag nga kayong ganyan!! si Bella rin spoiled eh!!” “Expected na yun.” Sumimangot si Steffi.. Sukat ng sukat hindi makapili kung ano ba ta laga yung bibilhin.. “Oh bakit hindi mo kasama si Nathan?” “Nag tatrabaho yung t ao! Sa hotel siya ng tito niya nag tatrabaho.. “Wag na kayong m ag taka. “Wag na lang. pasok dito pasok dun. Mae. “Nakakaasar naman. Da mit na hindi naman msyadong nagagamit.” N agulat yung dalawa nung sinabi ni Bianca yung pusisyon ni Nathan. hindi na siay. kasi dito. tama na ang kabibianca ko. Dylan’s POV Nagyaya na naman mag mall si Steffi. tara na! ikot tayo.dito sa ma ll na to palagi kaming pumupunta ni Bianca. minsan tinatamad na ko mag mall.. TITO nga yung may ari eh. yung mga kamag anak ni Nathan sa korea masyadong na-spoil siya.” Sabay na sinabi n i Mae at Bianca Kinabukasan nag punta ng mall sila Carla... mga babae talaga.. Bianx at Kristof gaya ng napag usapan nila. “Hun I wanna watch a movie” movie? Wala ako sa mood eh . baka makatu log lang ako. Ngyon si steffi na kasama ko. mag shopping ka na lang wala ako sa mood manood eh.” “OH?! Anong pusisyon?” “General Manager.“Spoiled to noh?” “Oo..

siya si.. time out. ewan ko ba kung bakit kelangan dun pa ko pumunta eh pwed e naman ako bumili sa jollibee o kaya sa subway. yun kasi madalas bilhin ni Bianca.. gusto kong itanong kung naka uwi nab a s i Bianca. maasim kasi. Ewan ko ba kung bakit yun yung binili ko. teka nasan ka ba??” “Nasa town ka ba?” “Oo. kasi hindi naman sinasabi sakin ni Ryan na nakauwi na si Bianca. yung babang yan. meet namin ni Carla yung highschool f riend namin.. ibig sabihin. “Oh napatawag ka?” “Mae nasan ka?” “Nasa mall.? eh tatlo lang silang magkakasama nung highsch ool kami eh.. Sinubukan kong tawagan si Mae. kahit si Papa. iba yung nakita ko.. “Stef.siya na kaya talaga yun? Oh baka namamalik mata lang ako? Yu ng babaeng naka eye glasses na maiksi buhok na medyo wavy na light brown yung ku lay ng buhok. ano ng oras ka uuwi??” .. yung babaeng nakaupo. Green mango ang inorder ko. walang sinasabi sakin. siya..... Teka. bakit?” “Anong ginagawa mo sa town? Kasama mo ba si Ryan? Anong gagawin mo sa town?” “Si Ryan? Hinde eh.... .. yung nakikita ko nga. possible nam an yun diba? Na magkamuka lang sila. kamukha niya si Bianca. hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko.. Pero dinala ako ng mga paa ko s a food choices. Lumingo n lingon ako baka sakaling may makita akong kakilala.." Highschool friend.....Dalawang oras kaming naglalakad kasshopping niya! Girls.” “Ok! Bilisan mo ha!” Nagpunta ako sa may food choices para bumili ng inumin. bili lang ako ng inumin ok? Intayin mo ko dito. Nakita ko yung bilihan ng fruit shake. pero sa pag hahanap ko.. yung nakita ko dati.. siya si Bianca. kasama ko si Carla at yung baby niya pati si Kris“Kris…?” “Si Kris ata yung nakita ko kanina sa may cinemas. Si Mae at Carla wa la rin. at dun ako napabili ng di oras. ayoko nama n talaga yun eh... “Dylan??? HOY! Nakatulog ka na ba?!?!?!” “Ah! Loko hinde! Teka.

tama.. kaya walang manlilibre sakin! Habang tumitingin ako ng mga damit may babaeng lumapit sakin. mali iniisip mo tungkol kay Dylan. Matagal mo na sana kong hinanap para lang maayos tong gulo samin. kasi nakilala niya ako. huli na ang lahat. I’m sorry.. pero ang gaganda ng mga damit.. Halos maiyak ako kasi ang mamahal... Bianca’s POV Naghiwalay kami saglit nila Carla at Mae..“Siguro after 30 minutes?” 30 minutes? May oras pa ako para ihatid si Steffi. Pero wala na.. “Nal aman ko yung nangyari sa inyo ni Dylan.” Sorry?! too late.. tapos didiretso na ko sa bahay nila Bianca. pwede ba mag usap tay o?” “Ano pa ba ginagawa natin? Diba nag uusap? Alam mo. intayi n mo ko.” Nag smile siya tapos napayuko. Siguro naman maliwanag na sa kanya na ayoko . sa bf. intayin mo ko. kung nirerespeto mo ko.. kung gusto mo talaga ko maka usap. Wala si Nathan. “Bianca.. Bianca.. wag ka munang umalis ulit. matagal mo ng ginawa yan..wala na rin kaming dapat pagusapan eh. tumingin ako saglitng damit sa topshop.. “Dylan?” “Ok ok!" “Teka. . actually da pat hindi ko na siya kinakausap. Sige bye na!” Makakausap ko na siya. lumingon ako para harapin siya. Ano p a ba ang dapat kong marinig galing sayo? Galing sainyo?! Puro kasinungalingan?” Na payuko na lang ulit si Niña. ..” Medyo na gulat ako. “Ah talaga? Ang bilis naman kumalat ng balita. kamusta ka na? it’s been a long time. “Niña. bakit mo nga pala natanong?” “Wala wala... Ano sinabi niya ba kagad sayo un? Nag report ba siya kaagad?” “Bianca..

.siyang makita at makausap diba? Lumabas na ko ng store habang siya nakatayo pa r in sa loob.. kahit alam kong napapalapit na loob niya sayo. halos mabaliw raw siya pag hindi ka niya nakikita.. nagawa niya parin akong i-twotime. sana naman magkausap na kayong dalawa. bakit ba kasi hindi ako nakinig kay Dylan? Bakit kelangan p aabutin ko sa ganitong situation? Pero hindi talaga. Hehe.” Pumunta ko sa may food choices at umupo du n. pero nagiging malinaw sakin a ng lahat unti unti. nag taksil siya sakin.. pinilit ko lang ung sarili ko.” “Ohhh... and thanks for listening.naalala mo nung nag punta kayo sa resort nila ryan? I wasn’t invited. gusto ko na rin umuwi. hindi niya daw alam kung makakayanan niya na mawala ka. ako may kasalanan ng lahat.. Pinilit kong magustuhan niya ulit ako. so wala na talagang chance maging kami ulit. pinilit kong ayusin yung relationship namin. Dito ko na lang inint ay sila Carla. ako unang nagtapat kay Dylan. sorry sa lah at....” Tumigil siya sa pag sasalita “Sa totoo lang siya nakipag hiw alay sakin... oo nga pala.sa pool part.. Bianca.. “Please Bianca... m eaning hindi na kami mag kakabalikan pa. pinag pilitan k o lang talaga sarili ko. alam ko naman na nung mga panahon na yun.” Ayoko maniwala nung una... and I think he has a girlfriend na..” Pool part? Yun ba yung time na nakita namin sila ni Carla? “Sinabi niya sakin na mahal ka niya kaya kelangan nam in mag hiwalay. nag aya na kaagad akong u muwi. I promise you guys na lalayo ako pag nagkabalikan kayo.” “I have Nathan na. pinilit kong magust uhan niya pa rin ako. Pag dating nila. ka hit sabihin nating iniwan niya si Niña para sakin. give him another ch ance. baka iniintay na ko ni Jason sa may starbucks eh. nagiging cl ose na kayo..” “Anyway..” Nagsmile ako tapos nag nod. tinapos na niya ang lahat.. I h ave to go na rin. ako lang. pe ro dun. Si Kristof gusto sumama sa . “Dito na lang tayo mag usap.” “Yeah... “Bianca..

” Nagulat ako sa nakita ko…sa taong nasa harapan ko.. oh yeah. I might go back to korea.. sige. “HOY TAMA NA KAKADOORBELL!!! NARINIG KO NA RINIG KO! ETO NA BUBUKSAN KO NA YUNG GATE!” Binuksan ko yung gate “ANO BANG PROB... kung maniniwala ako. kasama namin sila kanina sa mall. Bye! I love you.” .” “Wait. Mag aayos pa po ako ng ba hay eh. ...” “Oh. “Tofer... nag iisip.” “I missed you too Bianx..le ma.baka isipin niya nakalimutan ko na siya.. paki sabi na lang s akanila na namimiss ko na sila. umuwi lang kami dito s a pinas hindi ko na siya cinocontact.” “I love y ou too. Oct 31. Take care.” Chapter 5 “Tofer.. si Kristof nasan? Pakausap!” “Nakela Carla eh.missed you Nate. next time na lang babe. “Hello hun!” “Hey.” “Really? When?” “On Wednesday. ay oo nga... Di-nial ko ung num ber ni Nathan. Per o mukang sincere si Niña sa mga sinabi niya eh.” “I just.. Ako naman gusto ko mapagisa kaya pumayag ako. baka sila Carla na yun. iniisip ku ng bakit kelangan ngayon ko lang nalaman ung kay Dylan.. hinatid si Kristof. okay. hang up na tayo baby..bahay nila Carla kasi daw gusto niya pa raw laruin si Bella at wala raw siyang k alaro sa bahay...” “Oh bakit ka napatawag? Nasa w ork pa po ako. *DING DONG* May nag doorbell....” Nakaupo lang ako sa sala for one hour.” “Ahh.

Nakatingin lang siya sakin.. hindi siya kumikibo.. hanggang sa ngumiti siya. “Bian ca.. Bianca.. ikaw nga…” hinawakan niya ako sa may balikat. “Oh kamusta? Long time no see ha! Sige pasok na ko! may nakalimutan kasi ako sa loob eh! hehehe! Sige next time na lang!” tinap ko siya sa balikat niya at tumalikod. “Teka hindi pa tayo tapo s mag usap.” Hinawakan niya kamay ko. Magusap? Hindi naman kami nag uusap ha..tapo s na ang lahat. Wala ng dapat pang pagusapan. “Tara sa loob tayo mag usap.” Hinila n iya ako papasok sa loob ng bahay at isinara ang gate. Kinakabahan ako sa paguusa pan naming, feeling ko ang laki ng galit niya sakin.. feeling ko lahat ng sama n g loob niya sakin noon ngayon na niya ilalabas. Feeling ko pag sinabi ko na ngay on na may Kristof na kami… iiwasan na niya ko. “Teka lang ha.. tatawagan ko lang sil a Carla..” hindi niya ako pinansin. Tiningnan niya lang ako. “Hindi ka parin nag bab ago leche.” “May sinasabi ka ba?” “Ha? Sinasabi? Wala ah!” aba! Lumakas ata pandinig niya ngayon! “Carla.. nandito si Dylan eh.. kung ok lang dyan na muna si ano..” “Si Dylan?! Nandyan?! OMG! Pano niya nalaman? Anyway, dito na lang muna matutulog si Kristo f para makapagusap pa kayo ng matagal.” “Hindi ko nga rin alam eh.. sure ka? Ok lang ba sayo? Kasi pwede ko naman siya sunduin eh.” “Sure ako. Magkalaro sila ni Vander ngayon.. BABE SUNDUIN NA LANG DAW BI BIANX SI KRISTOF LATER!” narinig ko na lang n a pinass ni Carla ung fone “BIANX! Ano ka ba! Parang ang layo ng bahay namin ha? N asa iisang pulo lang tayo noh! BF lang to. Pati naglalaro pa kami, pagbigyan mo na ko.. alam mo naman na gusto ko lalaki eh, pero babae inire nito ni Carla!” nata wa ko sa sinabi ni Vander, at narinig ko na binatukan siya ni Carla. “O sige sige. Dyan na siya. Sige bye na, naiinip na ung manong dito eh. bye!” “Bakit ang tagal ni yong magusap? Sino ba ung susunduin mo don?” “Bakit ba ang tanong mo, ha? Anong sino ? Hihiramin ko sana si Bella. Ano

masaya ka na?” “Alam mo ikaw! Ang sungit mo!! Yan ba epekto ng UK?? Pati anong manon g ang pinagsasasabi mo dyan? Loko ka ha!” “Alam mo kung makikipag talo ka lang sakin , pwedeng umalis ka na? madami pa akong pinag kakaabalahan dito eh. kaya kung ok lang, umalis ka na. nasasayang ung oras k-“Bakit ka ba umalis ng walang paalam sa kin noon? Ganun ka ba kagalit sakin?” Natahimik ako.. hindi ko alam isasagot ko. h indi ko naman pupwedeng sabihing sumama ako kay Nathan sa korea, kasi alam kong masasaktan siya.. teka bakit nga pala siya masasaktan.. eh naka move on na siya. “Kasi..Wala lang. ayaw na kita makita eh. Oo. Ganun kalaki yung galit ko sayo. Um alis ako ng pilipinas ng walang pasabi sayo kasi galit na galit ako.” “Hanggang ngay on pa ba galit ka pa rin? hindi mo na ba ko mapapatawad sa mga nagawa ko? pinaki ta ko naman kung gano ka kahalaga sakin ha.. hindi pa ba sapat yun? Hindi ba pup wedeng isipin mo na lang yung masasayang araw natin dati, kesa yung panget na pa st? Bianx.. you just don’t know how much I missed you..” “Tofer, alam mo wala na sakin yun. nangyari na.. nung umalis ako dito iniwan ko lahat ng ala ala natin, lahat ng sakit, hatred at kung ano ano pang memories natin iniwan ko dito. Nung nasa UK ako, madaming nag bago.. madaming dumagdag.. at ngayong nagbalik ako dito..” “…” “Narea lize ko n matagal ko ng nabaon yung past ko matagal na, dahil mas naging masaya ako sa UK.. napalitan lahat yung sakin ng nafeel ko dito ng happiness dun sa UK. “ “Bakit.. meron ka na bang iba?” “Oo. Si Nathan. Siya nagpalakas ng loob ko, siya nagp agaan ng buhay ko. lahat ng pagkukulang mo sakin noon, siya ang nagpuno.” Medyo na g grin siya. Bakit kaya.. may nakakatawa ba? “Bakit ganyan itsura mo?” “Anong ganyan? ano bang ginawa ko na naman?” “Nakakaasar yang smile eh! muka kang demonyo! Parang m ay balak kang gawin

na masama..” “Ako? Bianca, hindi mo ata nagegets eh.. KASAL pa tayo. Hinde pa annull ed yung kasal natin. You’re two-timing me.” Ano daw?!?! Two-timing?? Sino kaya? Baki t naman ako naging two-timer!! “AKO!? Tofer manahimik ka nga dyan. Nakakailang ka na eh.” “Labby, kasal pa tayo. It means ako pa rin ang asawa mo. Si Nathan, kabit.. hiram, sabit. Pinagtataksilan mo ba ko Bianca?” “Ang kapal ng muka mo! Umalis ka na nga!!! Wala ka na naman magawa, guguluhin mo lang buhay ko eh!” Tumawa lang siya n g mahina. Labby.. natatandaan niya pa pala yun.. nung wala kaya ako.. nakayanan niya? “Sige na labby! Alis na ako, alam ko namang naiinis ka na sa pagmumuka ko eh .. you don’t miss me.. not even a bit. Sige! ‘Til next time!” “Ha..ha? Ah.. sige! ‘til nex t time..” Hindi ko siya na miss? Anong hinde.. mabuti pa sigurong ganun na lang an g isipin niya. Hindi ko siya namimiss. Umalis na siya ng bahay. Til next time.. tama Bianca, naka move on na nga siya.. wala ka na sa paningin niya.. wala ka na sa puso niya. Gaya nga ng sabi mo, nakalimutan mo na siya, nabaon mo na sa limo t yung alaala niyong dalawa.. tama. Totoo naman yun eh, I have Nathan and Kristo f na diba? si Nathan na din ang halos tumayong tatay ni Kristof.. kaya parang pa milya na lang kami. Kulang na lang magpa annul kami ng kasal ni Dylan. October 3 1 na, ngayon na ang alis ni Nathan papuntang Korea. Hindi na siya nag pahatid sa kin sa airport dahil baka daw hindi na siya umalis pag nakita niya ko. Nagkausap na lang kami sa cellphone, naiyak ako nung narinig ko boses niya.. nung sinabi niyang.. ‘Bianca, I love you so much..’ ngayon niya pa lang kasi ako nasabihan ng ‘I l ove you so much’ eh, laging I love you lang, o love you. Nung sinabi niya yun.. an g nireply ko lang is ‘I know..’ hindi ko kasi alam kung ‘so much’ din ung nafifeel ko fo r him, kaya hindi ko masabing ‘I love you so much’. Nung nakausap ni Kristof si Nath an, umiyak din siya, bakit daw babalik siya ng Korea ng hindi siya kasama eh nam imiss niya na raw yung mga kalaro niya dun! Hindi ko na masyadong naintindihan y ung pinag usapan niya kasi Korean. Ewan ko ba kung bakit ang talino nitong batan g to! Nagmana nga talaga sa tatay niya! Matalinong makulit. Pero natutuwa ako at sa tatay niya siya nag mana, kasi kung

nakatayo. hindi ko alam ku ng anong gagawin ko sa kanya. Tsaka na lang siguro. Aalis tayo ngayon.. Magsisindi ng sigarilyo. ako ang sumagot since may ginagawa si papa. t apos nag suot ng pangalis na damit.” Napatingin kaagad siya sakin. m ag bihis ka.” “Ikaw talaga . Naligo ako. natatakot ako. si Dylan kas ama ko. nandyan na siya. nako lagot na! pareho kaming magiging matalino sa math! Pati siguro hind i pa yan nagsasalita hehehe! Buti na lang talaga at matalino ang kanyang daddy! Nagring yung telephone. “Hello?” “Bianx. “Oh saan ka pupunta? may lakad ba kayo ni Kris tof ngayon? Teka natutulog siya eh.” “TekBinaba na niya kaagad yung phone. 27 yun. nakasandal s a may kotse niya. Nagulat nga din ako eh... ikaw bahala..sakin. “Simula nung umalis ka” . Ano bang prob lema niya? Bakit nagkakaganun siya? Nakakainis! Wala akong choice. Magingat kayo ha. at lumabas ng bahay.” “Hinde pa! Si. “Ano kamo?? Si Dylan? Alam na niya? Kelan pa kayo nagkita?” “Nung sabado pa ho. “Hin de pa po eh. “Kelan ka pa natutong manigarilyo?” “…” hindi s iya sumagot. “Oh sige na. gigisingin ko na. Nakita ko siya. Hindi pa ako handa.” Nag nod na lang ako. “HOY! Tinatanong kita.” “Nasabi mo na ba yung tungkol sa bata?” Umiling ako.. kelan ka pa natutong manigarilyo?” Tumingila siy a.” Sabay may bumusina..

Habang nasa daan kami. pwede?” ngumiti siya at tumungo.” “Gown?!?! Para saan??” “Sa wedding anniversary nila mommy.” Napayuko ako sa sagot niya. ewan ko ba parang KABOOM! Natapos na yung kanta.** nung tumingin ako sa kanya. wag mo na ko tawagan. “Oo..” “Ano bang problema mo?? Bakit ka nagkakaganyan?!?!” “IKAW. “Kun g magbibisyo ka.. hindi ako nakakarelate sa kanya. I'd try to deny it. ha? Oh baka naman nag dodroga ka na rin?” Habang nakatingin parin siya sa langit sumagot siya.“Oh ano pang mga bisyo mo??? Alcoholic ka na ba.” Tumalik od na ko sa kanya at nagsimulang mag lakad papasok sa loob ng bahay. Siguro naman nabasa mo y ung invitation.. san nga pala tayo pupunta? bakit papunta tayo ng makati?” “Kasi magpapatahi ka ng gown mo. ok ka lang ba?” “Ha? Oo naman. Paran g yung eksena dati. napaka seryoso ng itsura niya. ang tahimik namin. Binuksan ko yung radio.. bakit kelangan magpatahi pa ko? pwede namang bumili na lang ako. Ayaw na kitang mak ita. **Even though it’s been so long. “Bianx. “Sabihin mo lang na tumigil na ko sa bisyo ko. Hindi ako makagalaw.. my lo ve for you keeps going strong I remember the things that we used to do. but I'm still in love with you.” “Ahh. bakit mo natanong? Teka. hindi pa r in ako makagalaw. Tama lahat yan. sige papasok na ko sa loob.” . Hinawakan n iya kaliwang kamay ko. Yung nakakabinging katahimikan. a kiss i n the rain ‘til the sun shined through. pagk abukas na pagkabukas nagulat ako sa kanta. ayoko sumama sa isang patapon na lalaki.” “Itigil mo na yang mga bisyo mo . Parang w ala lang. wag mo lang akong tatalikuran basta basta.. Feeling ko nangh ihina ak osa kanta. gagawin ko n aman eh. wag mo na ko puntahan.

.. “Hin de ako sure kung makakapunta siya eh. yung d ay before ng anniversary at birthday ni Kristof.. ‘should I cling to my past? Or should I let you pass?’ yung nasa utak ko ngayon. “May 10 days ka para sa chance mo.” Hinde naman sa ayaw ko siyang bigyan ng chance. chance lang naman yung gusto ko eh. para lang mapafeel ko sayo lahat ng namis s mo nung wala ka.” Nabasa niya ata yung isip ko. “Pero kung iniisip mo yung mafifeel ni N athan.. hindi naman kita kukulitin eh.. nakakakita ako ng traffic sa harapan ko! Siguro matatagalan pa kami. Yung 10 days na yun. “Wag kang mag alala. tipong..” malungkot yung tono ng boses niya habang sinasabi niya yun. Although may feelings pa rin ako kay Dylan. Kelangan kasama ka sa theme... ok lang rin.. Wala nama nakong sinasabi na nangungulit ka eh. .” “…” Binitawan niya kamay ko. natatakot kasi ako eh.. “pwede mo rin palang isama si Nathan. mali ata na sinabi kong wala si Nathan.. Ok lang..” “…. Humarap s i Dylan sa may bintana.” Alam ko na? ang alin? Ewan. . Napah arap siya sakin. alam ng lahat asawa kita. b aka matagalan pag balik niya.. Bahala na lang kung anong masabi ko. yung destined para sakin.” Teka. natatako t na baka magkamali ng piliin. nag punta kasi siya sa Korea ngayon eh. Pati baka sakaling m ag ka. Baka si Nathan talaga yung gusto ko.“Kasi. m aaga pa naman eh.” Sinabi k o lang lahat ng nasa isip ko. kung wala na talaga. edi bumalik ka na kay Nathan.” “Sige. hinde k o alam yung magiging decision ko. “Ano ka ba. habang wala si Nathan. a t hindi ka na masaya sakin. “Gusto ko lang naman bigyan mo ko ng chance eh. itama yun g mga mali ko. never mind na lang. Wala naman masama diba? Yung pang 10th day. yun na yun. kung yun ung magpap apunta sayo dun. nag sstart na ngayon. Ano ba to. matatagalan din pagsasama naming ngayon. yung mahal k o.” Hinaw akan niya yung kamay ko. Ang alam ko lang.. :-\alam mo na.

at pinaki ta yung picture naming dalawa.. binubusinahan na kami ng mga tao..” Sinukatan ako nung modista. eto na ba si Bianca ?? Grabe! Ang ganda niya. Feeling ko ako yung may anniversary. “Sige. baka mali yung sinasabi ko eh. “Bakit meron ka pa niyan . Parang medyo maluso g pa siya nun.. ibang iba siya sa picture niyo ha. magiging special kaya 1st day ng date namin. pero ngayon.nakuha yan?” “Blinuetooth ko to galing sa cellphone mo.. Day 1. Parang well-known sya na mananahi dito sa pinas. lumapit ako sa kanya at bumulong...“Seryoso?? Thank you! Thank you bianx!” hinug niya ko.? Chapter 6 Dylan’s POV .. “Anong picture yung nakita niya?? ? Baka naman muka akong tanga dun ha!” Nilabas niya yung cellphone niya.” “Tss. yung nasa cable car kami. mukang nagiisip. ang ganda. ang gaganda ng designs nung mga g owns. tingnan mo! Ang sexy na! at ang ganda pa. si Tofer nasa may bintana... san mo.... Siguraduhin mo lan g magnda ang kakalabasan ha! Ayoko mag mukhang ewan si Bianca sa party. Hindi naming napansin na uman dar nap ala yung mga kotse. yan ang gawin mo sa kanya. Nung nakarating na kami sa magtatahi ng gown. “Dylan. wala akong masabi. Ikaw talaga!” “Dah il maganda ka. Day 1 namin ngayon..” Nakangiti lang si Dylan. pero ayoko muna m ag salita. hindi ko maexplain yung itsura pero maganda siya. eto ang gown na isusuot mo!” Pinakita niya sakin yung sketch niya n ung gown. ano kaya mangyayari sa d ay 1? Siguro papalpak to! Hari ng sablay tong lalaking to eh. ano kaya iniisip niya? Pati tuloy ako napapaisip.

Nasabi ko na rin kay Bianca na ang gusto ko lang ay chance.. chance na maiprove sa kanya yung worth niya before.. yung mga hindi ko na padama sa kanya dati..gus to ko mapalitan ung panget na memories ng masasayang alaala. Para kahit hindi na kami magkabalikan, at least nakabawi ako. Para kahit piliin niya si Nathan ok l ang, kasi alam kong ginawa ko lahat ng makakaya ko. pero teka.. hindi ko naisip si Steffi.. Habang nag susukat si Bianca, nasa may bintana ako, naka tingin sa k awalan.. bakit parang nagiging unfair kami sa mga taong ng papasaya samin..? tam a ba tong ginagawa ko? dapat ba talagang ibalik yung nakaraan namin, oh mag stic k na lang kami sa kung sino kasama namin ngayon.. wala naman kasi kaming dapat p ang ipag laban eh.. sapat bang ipaglaban yung pagmamahalan namin kahit pareho na kaming taken? Teka.. bakit ‘pagmamahal namin’ hindi na naman ako sigurado kung maha l niya pa ako.. pero ganun pa rin eh. sapat pa nga ba yun? Hindi ko alam.. sa mg a nangyayari ngayon, ayoko munang isipin yung ibang tao, yung kung sino yung mas asaktan ko, masasagasaan. Gusto ko muna maging maramot. Gusto ko kaligayahan ko na yung isipin ko.. kaligayahan ni Bianca.. alam ko mahal pa niya ako.. mahal ni ya ko. kahit sa tagal na nagkalayo kami, impusibleng makalimutan niya na lang ak o ng ganunganun lang, impusibleng mawala yung pag mamahal niya sakin, kahit kont i alam ko mahal niya ko. Pagtapos magsukat ni Bianca.. “San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" “Ano bang magandang palabas?” “Hmm.. The Messenger? Ewan, m ukha naman siyang ok eh, so u wanna watch that movie?” “Okay. Sa town na lang para m alapit, baka kasi tumawag si Papa eh.” “Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman n iyang kasama mo ako ha?” “Eh kasi.. baka kailanganin ako sa bahay..” “Bakit naman?” “Kasi.. basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh!” We rode the car and went s traight to alabang. Habang nasa sasakyan hindi ko mapigilang titigan si Bianca.. ang laki ng pinagbago niya, hindi na siya yung dating Bianca na nakilala ko, un g nakasama ko sa iisang bahay..

Parang isang malaking make over yung ginawa niya. Transformation. Ang iksi na ng hair niya, hindi na color black, tapos naka eye glasses pa. Kung manamit siya i ba na rin, although ganun pa rin siya manamit, simpleng may dating. Pero iba eh. makikita mo talagang nagpunta siya ng ibang bansa. Namimiss ko yung ganito, yun g sinusundo ko siya sa school niya, nakaupo lang siya sa tabi ko, tahimik nakati ngin sa may bintana, pero madalas nakatingin sakin.. bianca.. bakit ba kasi kela ngan pa tayong umabot sa ganito.. I missed you so much baby.. I need you here, b eside me.. Pagdating namin sa ATC dumiretso na kami sa movie house. Bumili kami ng popcorn at drinks tapos pumasok na sa loob. Hindi ko alam na nakakatakot pala yung palabas! Nakayakap sa braso ko si Bianca hanggat sa matapos ung palabas. P ag tapos na pagtapos nung palabas binatukan kagad ako ni Bianca “Sira ulo ka!! Pli nano mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang pala bas tapos ayan pa pinili mo!!!” “Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako ng a hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapos ung palabas naka yakap ka sa bra so ko! ” Hinampas niya ko ng mahina sa may braso at ngumiti. Haaay. Iba talaga pag siya kasama ko, feeling ko anytime pwede na kong mamatay. “Tara, kain na tayo, 6: 30 na oh.” “Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian!” “Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tsktsk. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. Tara papakainin ko na ung alaga ko!” “ANONG ALAGA?!” “Porky! Hehe! Tara na Porky!” nag lakad n a ko papalayo sa kanya dahil alam ko sasaktan niya ko haha! “BWISET!” Habang naglala kad kami papuntang food choices, ang daming chumecheck out kay Bianca na lalaki. Hindi ako natutuwa. Dapat nga matuwa ako kasi alam kong maganda yung kasama ko, pero bakit parang ayokong tingnan nila si Bianca? Syempre. Ang layo ko kasi sa kanya. Ang iisipin nila solo lang siya. Badtrip talaga.

Habang kumakain kami, ang daming nakakita samin na mga high school friends. Tuwa ng tuwa sila kasi ‘kami’ pa raw. At effective daw pala ang high school marriage. “Dyla n! Kamusta?” sabay tingin kay Bianca, “Hi Bianca!” Humarap ulit siya sakin, “Ayos, kayo pa rin, ano na ba balita? Long time no see ah!” “Ok lang kami, ganun pa rin, walang nag bago. Ay marami palang nagbago.” Sabay tingin kay Bianca. “Maraming nagbago? Ano naman?” “May mga nangiwan at iniwan.” Biglang kumunot noo ni Harry, tiningnan ko na l ang bigla si Bianca, wala siyang reaction, naka smile lang siya kay Harry. “Teka, hindi ko maintindihan.. ano ulit?” nagtatakang tinanong niya. “Ah wala, ikaw anong b alita?” “Wala naman, AY oo nga pala! Balita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun??” “Oo.. syempre kelangan namin tumira sa iisang baha y. Magasawa kami eh!” “Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo??” Nabulunan big la si Bianca sa narinig niya. “WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang balitang yan ?” “Wala. Nagbabakasakali lang. hehe! Bakit wala pa rin kayong junior?” “Bata pa kami! P ati nag punta ng ibang bansa si Bianca, kaya ganun. Hindi naman kami nagmamadali eh..” “Ahh.. sige pare. Una na ako. Baka naiinip na girlfriend ko dun. Goodluck na lang sa inyong dalawa!” “Sige, ingat!” Umalis na siya at nag patuloy nakmai ni Bianca sa pagkain. “Loko talaga yun, bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wal a

. sorry na.. nasasaktan din ako. ayoko lang ng nasasaktan ka..” “Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh..wala. “Tofer. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin n a natin to para makapag ikot pa tayo..? ba ta? Wa. . may batang tumatakbo at natulak siya “Aray. pag ganun kasi. oo nga baka nakita ka niyang d ala mo si Bella.” Pagtapos namin kumain. teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng pera! Babalik din ako!” Lu mabas na si Bianca ng store at pumunta sa may atm machine. Pumasok kami sa isang store ng mga damit.. ihahat id na kita. Pag tingin ko nakangiti si B ianca... ok?” Tumungo lang siya tapos nag punas ng luha. Pinuntahan ko siya ba ka bigla kasi siyang umalis at iwanan na naman ako. hawak yung pera. “Sinabi ng wag mo akong hawakan! K aya ko sarili ko!!” tuloy tuloy ang pag iyak niya. “Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung na ngyari?? Nadapa ka!” Hinampas niya yung kamay ko. sorry na Banca.. Binuhat ko siya papunt a sa loob..” “Ahh. nakita ko na dumudugo ung sa may tuhod niya “Ayan kasi!!! Bakit ka ba kasi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tuloy! M ay sugat... tumingin tingin si Bianca ng mga dam it doon. baka yung baby lang ni Carla. Maya maya.naman tayong dalang bata. Lahat ng tao nakatingin samin. nag lakad lakad kami .” tum akbo ako papunta sa kanya “Ok ka lang ba?? San masakit??” Hindi niya pa nasasabi kun g san.. kung may lumabas na balitang may anak na tayo. “Uuwi na lang ako! Wag mo na akon g ihatid!!!” “Sorry.. binaba ko siya sa may upuan sa loob ng mall. ayoko lang may mangyari sayong masama. hayaan na lang natin.. Bayaan na lang natin yun. bitawan mo na nga ko!!” Nagsisimula na siyang umiyak. Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall?” “Ha.

nilapitan ko si Tofer habang nakat ingin siya sa kawalan. "San tayo? Gusto mo manood ng movie? Oh kumain muna?" gusto ko sana manood muna ng movie! pero hindi ko na man alam kung anong magandang panoorin... Pano na to. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” Si Steffi.. bibili lang ako ng band-aid pati gamut. baka kasi tumawag si Papa eh. "Ano bang magandang palabas?" "Hmm.. lagot na. Hindi naman niya siguro mapapansin yun. agad agad akong lumabas para balikan si Bianca “Tofer!” lumingon ako para tingnan ku ng sino yun “Hon. "Okay.. "Ano naman kung tumawag si Papa? Alam naman niyang kasama mo ako ha?" ARGH! OO NA IKAW NA ANG MATALINO KRISTOFER! . im not sure kung saan. alam ko narinig ko na yun somewhere. tapos uuwi na tayo. so u wanna watch that movie? " The Messenger?? Maganda kaya yun. ano naman kung tumawag si Papa?? Potek! Alam nga pala niya na kasama ko si Dylan! Di bali. mukha naman siyang ok eh. ok?” “Bilisan mo ha..” Ngumiti ako at tumalikod na.. hindi ko naman pwedeng sabihing si Bianca yung kasama ko.. Tiningnan niya ako at ngumiti.. kasi alam kong magagalit siy a at masasaktan ko siya. Pagbili ko ng gamot sa drugstore. Sa town na lang para malapit. Th e Messenger? Ewan." Teka. Chapter 7 Bianca’s POV Natapos na rin ako sa pag susukat.“Intayin mo ako dito.

Hindi ko alam. dahil mahal mo ko at hindi mo nagawang sabihin sakin at ipadama ng tuluyan kung gaano mo ko kamahal. hindi ko mapigilang mapaisip. Ang gulo.. at eto pa! Hindi ko alam na nakakatakot pala yang The Messenger na yan! Nakakapikon! Buong palabas tuloy naka kapit ako sa k anya! Planado siguro to! Nakakaasar talaga yang lalaking yan!... Ang alam ko lang.. alam na ngang ma tatakutin ako eh. basta malalaman mo rin un! Tara na! tumatakbo oras eh! " Habang nasa kotse niya kami. Ngayon ang feeling ko... hindi mo na to kel angan pang gawin. dumi retso na kami para manood ng movie. I love Nathan. Ano kaya iniisip niya kanina at parang ang lalim."Eh kasi. Bakit kelangan niya pang bumawi? Eh n i isang beses nga. again. Siguro may iniisip rin siya.. Like how i fell for him when we were youn g... bakit niya ako gusto? Kasi mahal ko siya? Kasi alam niyang mamahalin ko pa rin siya kahit may mahal na siyang iba? Oh baka naman kasi natatakot siyang baka wala ng magmahal sa kanya kaya ako na l ang ang pinili niya dahil alam niyang sobra sobra pagmamahal ko sa kanya. I used to love you with all my heart.. puro 'i like yo u' teka.. hindi ko narinig sa kanya na mahal niya ko. kaya mo to gagawin kasi gusto mong bumawi. mas nahihirapan kasi ako eh. mahal ako ni Nathan. gusto niya lang daw itama yung mali niya. but why do you have to make things so complicated now? Sana sinabi mo na lang sakin na. Tofer. I guess.. parang. Pero hinde... at mahal ko ri n siya.. dahil hindi mo kakaya ning mabuhay ng wala ako sa tabi't paningin mo. kung gaano ako ka-special sayo... o sadyang gusto niya lang ako. Siguro pag narinig kong sinabi niya yun. He's been forgiven.. ewan! Hindi ko ma-feel! Buong biyahe hindi kami nagimikan. i might fall for him. kung gusto m o lang patunayan yung worth mo. baka kailanganin ako sa bahay. BAKA KA SI HANAPIN AKO NI KRISTOF! "Kasi. na ayaw mo akong mawala. masyado mo akong pinapahirapan sa mga ginagawa mo. at sana sinabi niya sakin ku ng ano yung iniisip niya! Ayoko naman manghula noh! PAgdating namin sa ATC. Napatunayan mo na. ok lang.. Nag uguluhan na ko.. NOON. feeling ko mali eh.. I love him more than anythin g else. may bonus naman 'i like you a lot' haaay. tapos eto pa pinapanood sakin! .. minsan naisip ko kung mahal niya ba ako. gusto niya lang i-prove yung worth niya... mas h igit pa yung pagmamahal ko sa kanya kesa sa sarili ko. " ANO BA TO! BAKIT NGA NAMAN BA AKO K AKAILANGANIN?? KATULONG BA KO?? "Bakit naman? " Nagtatakang tanong niya. ipa-feel sakin yung mga namiss ko raw nung wala ako..

"Dylan! Kamu sta?" tumingin sakin si Harry. ang dami naming nakasalubong na HS friends. binatukan ko kaagad siya. Habang kumakain naman kami. Haaay. na ONE-SIDED love lang daw yung nangyari. "Tara. Yung iba nagtataka kung bakit magkasama pa raw kami.Pagtapos na pagtapos ng palabas. natutuwa sila kasi daw kami pa. "BWISET!" Habang naglalakad kami. eh alam naman daw nilang hindi ako gusto ni Tofer. Hirap talaga pag yung crush mo hindi ka gusto. naranasan ko yan kay Tofer. Hinampas ko na lang siya ng mahina sa braso tapos nginitian siya. takip na takip na siya ng mata pero hindi niya magawa kasi nakakapit ako.." Yaya niya sakin. "Sira ulo ka!! Plinan o mo yun noh?? Alam mo naman na nababading ako pag dating sa mga ganyang palabas tapos ayan pa pinili mo!!!" Nagulat siya at napatingin sakin "Hindi ko alam na ganyan!! pramis! Ano ka ba! Ako nga hindi ko matakpan mata ko kasi hangga’t matapo s ung palabas naka yakap ka sa braso ko!" Gusto ko sanang tumawa dahil napansin ko nga yun. nasa likod ko lang pala siya. Hindi pa rin siya nagba bago! Kahit kelan masama pa rin ugali niya!!! Pagtapos niyang sabihin yung 'tara na Porky' naglakad na siya papalayo sakin. may lumapit kay Tofer. si Harry classmate niya nung HS. i know. Pero hinde. ang kukulit ng a eh. Kaya hindi ka sumesexy eh! haaay. k ain na tayo. "Tara! Food choices na lang tayo para maraming pagpipilian! " "Hanggang ngayon pagkain pa rin nasa isip mo noh? Tskts k. nafeel ko yung presence niya. asan na kaya siya? Baka naman iniwan na n iya ko. 6:30 na oh. Tara papakainin ko na ung alaga ko! " SIRA ULO TONG0 LALAKING TO HA!!! ALAGA DAW?! "ANONG ALAGA?! " Siguro baboy na naman s asabihin niya! "Porky! Hehe! Tara na Porky! " I knew it. na pansin ko na wala sa tabi ko si Tofer. wa g silang magalala. Masakit. "Hi Bianca!" . Sa may food choices.

.or not. hindi pala nagmamadali ha. Haa aayy. U na na ako.. Impusible... Baka naiinip na girlfriend ko dun. Ayoko atang mag explain noh! "Oo. Napatingin sakin si To fer tapos inabot sakin yung iced tea.. AY oo nga pala! B alita ko tumira kayo sa iisang bahay nung nag college tayo ha?? Totoo ba yun?? " Napayuko ako tapos kumain na lang... hindi ko maintindihan.. syempre k elangan namin tumira sa iisang bahay.. "Teka.. " Tapos tumingin siya sakin. Hindi naman kami nagmamadali eh. "Ayos. n agsalita si Tofer . pano na lang pag nalaman niyan g daddy na siya. "Ahh. walang nag bago. hehe! Bakit wala pa r in kayong junior? " "Bata pa kami! Pati nag punta ng ibang bansa si Bianca. ano ulit ? " UNGAS! WALA!!! "Ah wala. Ay marami palang nagbago.Humarap ulit siya kay Tofer. sige pare. ikaw anong balita? " "Wala naman. ano na ba balita? Long time no see ah!" "Ok lang kami... syet. sira to ha! "Maraming nagbago? Ano naman? " NAka sm ile lang ako kay Harry. sana kasama namin siya dito namamasyal. Magasawa kami eh!" Tama tama... " OMG. I Agree.. ingat!" After one minute. ganun pa rin. I miss you baby boy. Nagbabakasakali lang." Sira talaga tong kambing n a to!!! Naka smile pa rin ako kay Harry. "Talaga?! Ibig sabihin totoong may anak na kayo?? " HUUWAT?!? Nabulunan ako sa tanong niya. "Wala. ano kaya ang ginagawa ni Kristof? Namimiss ko na siya. Goodluck na lang sa inyong dalawa! " Nag smile at nag wave na lang ako sa kanya. kayo pa rin. "WALA PA! ano ka ba! San mo nakuha yang ba litang yan? " Oo nga!! san mo ba nakuha yang balitang yan?? Baka naman nakita ni y-. kaya ganun. "May mga nangiwan at iniwan. ata. oh no. "Sige.

. sorry Kristof. Nag ikotikot pa rin kami hanggang sa umabot kami sa people are peop le... nagsukat ako sa loob. Bayaan na lang natin yun. hinde pa. ayos.tiningnan ko kagad yung wallet ko to c heck kung may pera pa akong natitira. napasmile ako.? bata? Wa. hindi pa time.. wala akong mapiling damit.. l abas pasok kami sa mga stores.. "Ha. Naalala kong ma hilig nga pala siya sa cake at ice cream. wala na. habang nasasa loob ako ng fitting room. nakatingin sakin "Ayan kasi!!! Bakit ka ba k asi ng skirt?? Hindi mo ba naisik na pwede kang madapa anytime?? Tingnan mo tulo y! May sugat. ouch. nakatingin samin ung mga tao. bakit naman niya natanong kung may anak na tayo? Wala naman ta yong dalang bata. dun may nakita akong magagandang damit.. kung may lumabas na balitang may anak na tayo.. bitawan mo na nga k o!!" Tumingin ako sa paligid. oo nga bak a nakita ka niyang dala mo si Bella. naalala ko si Kristof. teka lang ha! Mag wiwithdraw lang ako ng per a! Babalik din ako!" Tumakbo na ako papalabas ng store para makapunta sa may atm machine. omg! oo .." natulak ako ng bata... "Ahh. Nag punta ka bang may batang dala dito sa mall? " Oo. siguro nag taka siya kung bakit akopumasok dun.nakasama ko si Kristof dito sa mall.. Naiyak na lang ako. may pinasukan pa nga a kong pang bata na damit. bakit ba naman kasi kelangan tumakbo eh... Habang nilalagay ko yung wallet sa loob ng bag ko "Aray. baka yung baby lang ni Carla... nakakahiya. wala naman kasi talaga diba? sige tara tapusin na natin to para makapag ikot pa tayo. ang sab i ko na lang 'para sa baby ni Carla Wala masyadong magandang damit kaya lumabas na lang ako." deny ko. yung kami kami nila Carla. Lumabas ako ng fitting room para mag withdraw ng pera.."Loko talaga yun." Nag ikot ikot kami.wala. "Ok ka lang ba?? San m asakit?? " Pag tingala ko si Tofer. pero alam ko nadala na siya ni Nathan dito eh. " Hello?? Malay ko bang maaaksidente ako! Kelangan niya bang sumi gaw?! "Bakit ka ba nagagalit?? Ako na ngatong nasugatan eh. hayaan na lang natin. ... "Tofer..

"Sorry.. Sinilip ko siya kung nakabili na siya. Ayoko na siyang makita ngayon! "Uuwi na lang ako! Wag mo na akong ihatid !!! " Nagsisimula na akong mag lakad.. pag ga nun kasi. aray. hindi ni ya siguro ako narinig. bakit nandito ka? " .. pero tumalikod siya. si Steffi. Kelangan niya ba akong ipahiya sa tapat ng mga tao? "Sin abi ng wag mo akong hawakan! Kaya ko sarili ko!! " Tumayo ako habang umiiyak... tapos uuwi na tayo. ok?" Tumungo ako ha bang umiiyak na nakatigil sa tapat niya.. kaibiga n ko." Ngumiti siya at tumalikod na. tumayo ako at kumaway para m akita niya. pera napahinto ako. . Pinunasan niya luha ko tapos binuhat ni ya ako papasok ng mall para makaupo ako sa may bench dun. papalabas ng store.. sorry na. nagaw a ko naman ng matagalan. nakita ko na siya.. ok?" "Bilisan mo ha... bakit ba kasi sa tuhod mismo ako kelangan masugatan eh. Umupo ako sa upuan dun sa may labas para dun na lang si ya hintayin."Hindi ka kasi nagiingat eh!! nakita mo yung nangyari?? Nadapa ka! " Hinawakan n iya ko sa may braso para tulungan akong tumayo. "Tofer!" Lumingon siya sa likuran niya. Masakit yung tuhod ko. "Hon. Ay oko na." Hindi na siya lumingon. "Tof. "Intayin mo ako dito. Sinubukan kong tumayo at maglakad para sundan siya. sorry na Banc a. Ikaw. ayoko lang may mangyari sayong masama. ayoko lang ng nasasaktan ka. bibili lang ako ng band-aid pati gamut. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?" Sin ilip ko kung sino yung kinakausap niya.. . "Kasama ko? Ah wala. nasasaktan din ako. hinampas ko lang yung kamay niya sa pagkakahawak sakin. ihahatid na kita..

.... Tama.ay tama... mali yung binigyan ko siya ng chance. Pero ano pa bang ginagawa ko dito? Bakit hindi ata ako makapag lakad. " "Sino?! Hon." "Then who!? Tell me!" "Si Bianca.. Mali to..." Problema? Meron ba? Ah oo nga pala. Sino ba kasi kasama mo??? Sinong friend? Jason? Alex? Ricky?? John? Troy? S ino ba? Ang dami mong friends! Sino ba dun?? " Ricky??? Alex? Sino yung mga yun? Si Jason lang kilala ko sa mga nabanggit niya. hi nihintay ko yung isasagot ni Tofer.. "Ah. "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa tin gin mo ang iisipin ko.... niloloko mo lang ba ako all this time? Hon. Magkaibigan lang kami.Kaibigan. Inaayos lang namin yung mgaproblema. Hindi kami nag de-date. hindi siya naisip ni Tofer. pero hindi ko mapigilan . hindi na namin sila naisip.. Tama si Steffi. Sama ka? W e're gonna watch a movie. May friend nga ako na kasama diba?" "A hh." "Then why the heck are you with her??? " "Wala lang t o." "Ha? Hinde na.? Aba! Deden. pero buhay na buhay pa ko! FRESH! "No.. " "BIANCA?!?! AS IN Bianca?! You're kidding. do you even love me? " Alam kong mali ang makinig sa usapan ng iba. mimeet ko siya sa may Figaro. maling mali. hindi na nga pala kami. "Hinde. hindi ko naisip si Nathan. right? " Oh bakit parang gulat na gulat siya? An o bang akala niya.. .. co me on tell me! Babae?? " "Yeah. sasamahan ko lang si Kring. patay na ko? Alam kong nagibang bansa lang ako.. Si.

hinde ko naman pwedeng sabihing ‘Kristof. hindi niya alam na may baby siya eh. Ma ngo tart ang binili ko.dahil maki kipag annul na siya. i-lab lab ko siya!” “Talaga? Sige.. wala lang talaga? Annul? That's it? All this. Naglakad na ako papalayo sa kanila. just for that stupid annulment? Fine. bakit kelangan niya pa akong paikutin? Bakit kelangan umab ot pa sa pag mamakaawa niyang gusto niya ng 'chance' para ma prove sakin yung wo rth niya.’ kasi magugulo lalo.. kasi nung natikman ni Kristof yun. Annulment.. thank you .” “Appa? Wae nun ne appa wa ham kke itt ji??” [Dad? Why are you with my dad?] “Just because. Dad. dati lagi niyang hinahanap tatay niya ...” “Where did you go?? Who are you with?” “I wa with your.. Pumara ako ng Taxi p ara makauwi na ko. Bakit sumisikip ata dibdib ko. do you labby mommy?” “YES! VERY MUCH! Pag uwi ni mommy. makiki pag annul na ko sa kanya. I miss you. I’m on my way home na. Para talaga . hindi na siya masyadong nag tatanong sakin tungkol sa daddy niya... Hindi kita niloloko.. para pag uwi may lab lab siya!” “LABBY M OMMYY! BYE!!” Binaba na ni Kristof yung phone.. natanong din niya kung gusto ba talaga siyang maki ta ng dad niya. Ibibig ay ko yung gusto niya. Nagpababa ako sa Conti’s para bumini ng cake. Nakakatuwa.. Grabe.. Inaayos lang namin yung problema namin. He bought you a cake baby."Oo naman. Calling Pops “Hello Pa?” “MOMMY! !! Where are you???” “I’m on my way home baby. Jesus... Wow Lance Kristofer Fuentes Dy. bibilisan na ni mommy. Mas arap daw. Ginagawa niya ito para lang sa annulment.. you never fail to hurt me.” “Jinja??? GO HOME NA MOM!!! I WA NT CAKE CAKE CAKE!” [Jinja=Really] “Yes. pero inexplain ko naman sa kanya na nasa Pilipinas siya at nag tatrabaho.” “I missy you too mommy!” “Kristof... tuwang tuwa siya. Kela n lang natanong niya sakin kung mahal bad aw ba talaga siya ng tatay niya kasi d aw hindi daw siya binibisita... " Annul??? So ibig sabihin nitong mga to..

” Tumayo ako para lumabas ng kwarto niya pero hinawakan niya yung kamay ko. ”La bby titikman ko na. sabi mo bili mo sakin yun! wag mong kakainin!” “Napaka damot mo talaga.. ok??” Nagsmile lang ako tapos umupo sa ta bi niya. masarap yan eh!!” “Ayoko! Mukhang hindi m asarap eh! tingnan mo nga. “Ayos to ha! MASARAP!! Meron pa ba??” “Syempre gawa ko yan e h! meron pa sa baba. mukhang sobrang tamis!” Binatukan ko siya. “Huy! Wag niyo kakainin yung cake ha! Akin yu n.siyang si Tofer. “Kaka inin ko na nga eh. eto na susubo na ko!” Kinuha niya yung tinidor. Narinig ko yung sinabi mong binili mo to. *FLASHBACK* “Tikman mo to. pero titikman lang ayaw pa. “HINDI MO PA N GA NATITIKMAN EH! tikman mo muna!!!” “Ang kulit mo! Ayoko nga eh! hindi naman ako ma hilig sa matatamis gaya mo eh!” “EDI DI WAG!!! Kung ayaw mo talaga edi wag! Binili k o to kasi alam kong masarap at magugustuhan mo. *END OF FLASHBACK* .” Humarap ako sa kanya. “Wag na! alam ko naman na ayaw mo eh! ak in na nga yan!” kukunin ko na dapat yung plato ng cake pero inunahan niya ako..” “Kapal mo. nag slice ng k onting cake tapos sinubo. ang arte.. Wag ka na labby!” sumubo na naman siya ng cake. Oo na say o na!” “Bibilhan na lang kita pag naubos na.

Next time ka na lang niya d aw vivisit.. eto ang sinasabi kong happiness. “Mommy lapit ka. where is dad?] “App a? Ahh. appa nun o di eh itt nun ga?” [Mom.? Chapter 8 Nung nakarating na ko sa bahay si Kristof sinalubong kaagad ako sa may gate. . may importanteng pupuntahan. mayakap.. haaay. Nakikita ko sa kanya na sabik na siyang makita yung dadniya. busy lang talaga daddy mo. nung nandun pa kami sa korea... umalis na eh.. Si Kristof nahawa kay Nathan.. makita. Baby. favorite na ni Tofer yung Mango tart ng Conti’s.. sabi kasi sa kanya ni Nathan na nagiging happy ako pag hinuhug. Mag-ama nga talaga si la. sumikip ung dibdib ko. Pano na lang pag na-annul na ung kasal naming ni Tofer? Dy pa rin ba kaya family name ni Kristof? Oh ililipat ko na sa family name ko? Annulment. “UMMA ! UMMA!! Where’s my cake??” ang laki nung smile niya nung nakita niya yung box na ha wak ko.Simula nun.. Kaya siya pag nakikita ako ng tulala hinuhug ako. Habang tinitingnan ko siya. Ganito sakin si Nathan. Haban g nakahug pa siya sakin “Umma.. si Kristof. I will give you lab lab na!” nag bend ako tapos hinug ko s i Kristof.. ano ba talaga kailangan mo sakin.” Bumitaw siya sa pag kakahug niya sakin “Kristof ba hindi important sa k anya?” Pag tanong niya sakin niyan. Iba talaga feeling pag may inuuwian ka tapos ihuhug ka.. . Tofer. eto. pag uwi niya galling work pupuntahan ni ya kaagad ako sa kwarto tapos i-huhug.. “Important ka syempre sa kanya. al gett so?" [Al gett so = understand?] “Ne~ OH! Mommy let’s eat this!!” Tumakbo siy a papasok ng bahay.. a nnulment. naluha ako.

.. pero bakit ganito pinag sasabi ko? pwede naman akong umamin.. makikipag annul na ko sa kanya. hindi natin alam kung matatanggap ka niya. . Inaayos lang namin yung problema namin... Hindi kita niloloko. bakit nga ba kasama ko si Bianca? Hindi naman pupwedeng sab ihin kong ‘Makikipag balikan na kasi ako sa kanya... Ayaw kitang masaktan. hindi ko pa nasasa bi na minahal ko siya noon.’ Kasi hindi naman.. Lumingon lingon ako. Gusto ko lang bumawi sa mga nagawa ko sa kanya.. sasabihin ko na na gusto ko ng annulment. 9 days? Ba sta. .” “Mabi lis lang to. Baby. hindi ko al am ang sasabihin ko... pe ro. Hinde ako magagalit. ganun ba talaga kaimportante sa kanya yung pag aannul namin? “Talaga ?? Hindi mo na ba siya mahal?” “Oo. hon. Kahit nama n mag annul kami ni Bianca.. 9 days? After nun. bahala na. Dylan’s POV "Pero pano ako? Hindi mo ba ako naisip? Ano na lang sa ting in mo ang iisipin ko. Hindi na. sorry kung nagiging madamot ako... I feel bad lang kasi I wasn’t able to pr ove to her na mahal ko siya... "Oo naman . hindi ko alam gagawin ko pag pati ikaw masas aktan..” “Oo... sorry at bad si mommy.Kristof… sorry kung nagsisinungaling si Mommy." Napangiti si Steffi nung narinig niyang makikipag annul na k okay Bianca. niloloko mo lang ba ako all this time? Hon. pero nandito na si Bianca. parang lumalabas na pinapaasa ko si Steffi. naguguluhan ako sa mga nararamdaman ko. uy sige! May kasama ko diba? tawagan na lang kita pag nakauwi na ko!” Nagwave na lang ako tapos tumakbo papasok ng mall. Kay a sana wag kang magagalit kung umaalis kaming dalawa. Pag pasok ko wala na si Bianca.. pero wala siya. sa kanya at sa kanya pa rin ako babalik. do you even l ove me?" Mahal ko naman siya eh. hindi pa kasi alam ng Daddy mo na nag-eexist ka... matatagalan pa ba yan? Hindi ko naman kayang maghintay ng matagal Dylan. pero sana maintindihan mo natatakot lang ta laga ako..” Ano ba tong pinagsasasabi ko. “9 days lang ok?” “Ha.

. . Wala naman tayon g mahalagang paguusapan eh... nag babasakaling nandun pa siya. 10 mins akong nasa tapat ng bahay nila. Wal a akong karapatan itanong yan sayo.Hinanap ko siya sa buong mall.” Tumalikod na siya pero hinawakan ko kam ay niya “Teka lang.. “San ka na naman ba nag punta Bianca. iniwan na naman niya kasi ako ng walang dahilan. pero hi ndi niya ako pinapapasok.” “Ah. Ok.Ever After Naka-off phone niya.. please wag mo ih into ung 9 days pang natitira. ipaparamdam ko pa rin say o to. umalis ka na.. Lumabas ako ng kotse at nag doorbell. Binuksan niya yung gate. Hindi na ko nag dalawang isip na puntahan siya sa bahay nila.. hindi ko alam ang sasabih in ko.” Ano bang problema niya? What’s with the attitude? Ok naman kami kanina ha! Bakit bigla na lang siyang naging ganito? Hindi nagiging moody na nam an siya! Hinila ko siya papalapit sa akin “Alam ko nasa isip mo.. Nasan na ba siya? Paano siya nakapag lakad kung may sugat siya sa tuhod? Naka uwi na kaya siya? O baka naman may nangyaring mas ama sa kanya. yan na ba ang bago mong hobby? Ang umalis ng walang paalam?” Calling. Maya maya. Sige na. pag balik ko wala ka na. “Na wala ka kasi bigla eh.. masaya ako ngayong araw na to. Thank you. pero wala talaga . . inaantok na ko eh. .. bakit ba lagi ka na lang umaalis ng walan g paalam. Pag dating ko dun. “Bakit nandito ka?” tanong niyang walang ka emo-emosyon. lumabas na si Bianca. Sino yung kaibigan mo na yun?” nag grin siya “Ay oo nga pala. Kahit ihinto mo pa yun. may nakasalubong lang kasi akon g kaibigan.” tinanggal ko na yung hug ko sa kanya at umalis.

Hi ndi maganda tulog ko kagabi eh.” Hinug ako ni Kristof “I labby you mommy. Si Kristof naman naka tingin kay Kris.” Tumingin sakin si Kristof. Pero pano pag nakilala niya si Kristof? Matatanggap niya pa kaya ako? “Mom ! Wake up! Wake up!” “Yes baby? Gusto ni mommy ng lab lab baby. “Annyounghaseyo samchoon” tapo s nag bow. “Samchoon?” nag nod lang ako. Pag labas namin.. “Ate.” L umingon ako. yung masaya.. [Samchoon = uncle] Lumapit si Kristof kay Kris. Kiss ka kay tito. “Baby. ano kayang mangyayari? Mahaharap ko pa ba siya. k ung yung annulment na sinasabi niya kay Steffi. Napa luhod si Kris. secrets were revealed.Day 2 Bianca’s POV 2nd day na.. and I labby daddy too. he is your Uncle... Feeling ko nasa telenobela kami. Busy lang talaga siya. tapos kiniss siya ni Kristof. Nakatingin lang si Kris kay Kristof. Naiintindihan mo naman diba?” “Eung. hindi ko alam kung ano yung paniniwalaan ko. .” “Labby ka rin ni daddy baby... Kahit hindi ko pa siya kita.” [Yes] “T ara kain tayo!” “Yay! Kain kain kain!” Lumabas kami ng kwarto. oh yung ganitong feeling. Si Kris...

matalino. Masyado ka pang bata para sa mga ganitong bagay Kris. wag mo na kong lokohin.” “Loko. “Ka. wag mo muna ipapaalam sa kuya mo. anak mo?” nag nod lang ako. tapos mga kalaro niya Kor eans. nalaman ko na lang na buntis ak o sa Korea.” “Hindi naman magagalit si Kuya eh. Mag uusap lang kami ni tito Kris mo..” “See.“A-a-ate. Pupunta ka ba?” “Ah. pinag halong Kris at Tofer yun! kinuha ko rin sa name mo!” “At e. kaya natakot na ko ipaalam sa kanya. November 10 yung party nila Mommy.. magulang! Yung s a hotel? Oo. Magagalit siya. Feeling ko pag nalaman niya to. Punta ka po sa birthday ko samchoon!” “Ate. biglaan rin kasi to.” “Ne~!” tumakbo na si Kr istof papalabas. sa Korea ko kasi siya pinanganak.. ano ba yung Samchoon na yan?” “Tito yun. pati pangalan KRISTOFER! Yun! haha.” “Ilang taon ka na?” “Mag three sa November 10. “Harabuji! Harabuji! Let’s Play!!” [Harabuji = grandfather] Umupo kam i ni Krist sa may sala.kay Kuya?” nag nod ulit ako. ewan. “Kris. Dun siya lumaki. Humarap si Kris kay Kristof tapos hinawakan sa muka.” tiningnan ko si Kristof “Kristof. natatakot ako sa magiging reaction niya eh. hulaan mo pangalan!” . play muna kayo. pupunta ko. ganun din eh Kristofer pangalan ni Kuya. punta ka muna k ay Lolo.... Siya nga talaga tatay.ay oo nga pala. bakit ganit o? Para siyang alien! Ano yung samchoon? Naiisip ko yung Kim Samsoon eh! Korean ba language nito? Pati. matutuwa pa nga yun eh. ata. pero nag tatagalog yan. may girlfriend na ko. “What’s your name?” “Kristofer Dy po.” “Anong bata! 16 na ko! accelerated ako noh! Hindi na ko n ag grade 7.” “Ahh. Oo nga eh.. kasi nag desisyon ako ng hindi niya alam.. oo eh. Parang si Tofer yan eh. Ay teka..

naninig arilyo na. “ Oo nga noh.. kung nag aaral ka.. Alam mo ba ate. MAligo ka na lang! Ay. at kelangan nandun ka na. >_< “Babae?? Inuwi niya? Pano mo nalaman?” “Ano ka ba nam an. hindi na nag aaral. sa Ateneo ako nagaaral diba?” “College ka na ba? Wala ka bang pasok??” “4th yr high school. may inuuwi nga rin yung babae sa QC!” WTF?! Babae?! Sa bahay naming sa QC?! Gag* yun ah!! Hate him. Ano ka ba. kilala ko! si Bianca!” “Oh pano mo nalaman? Sinabi ni Kuya noh? Ianne tawag namin sa kanya. hindi na kita tuloy bab y.” “Sige. gagraduate ka na sa march.” “Bakit niya ko pinapasudo?” “Ewan. Nung nasa Korea at UK ako lagi kita naiisip. yun yung biglaan na lang akong umal is. syempre b aby mo rin ako.. Pwede ba kami umalis ni Kristof??” “Ha.. Ayaw kasi ni kuya na Bianca itawag namin. madalas ng umiinom. kung malaki ka na.. kasama si Kristof! Ay ate. kaya nga pala ko nandito kasi pinapasundo ka ni kuya sa driver.. “diba mommy ak o lang baby mo?” .” Hinug ko si Kris “Namiss kita.. grabe.. Ate November 1 ngayon.” “HINDE! AKO LANG BABY MOMMY!” tumakbo sakin si Kristof. kung iniinom mo ung vitamins mo.“Oo.. hindi mo na rin ako baby. ang tanda mo na. omg.. binata ka na...” “Oo. wala ka kasi nung grade school g raduation ko eh. sobrang naging patapon yun. kasi. akala ko nag bibiro siya .. nung nawala ka.” “Ate naman eh! Hindi porket may baby ka na... ang saya ko nakita na ulit kita. ok lang ba dito ako matulog? PLEEE EASE??” “Oo naman. Kris.” “Grabe. Nagsabi ng biglaan sa kanila. “Dapat.. eh.. kaya nandito ako. wala ako nun.

oh uuwi na lang ako? Wala na akong mukha pang maipapakita kela mommy at daddy eh. “Papasok ba ko..” Nagnod ako tapos pumasok na ng banyo sa kwarto ko. Hindi ko alam ang plano ni Tofer. Mag trike na lang kami ni Kristof papunt ang Ice crem parlor..” Calling Tofer Dy “O?” “Nasan ka? Pinuntahan ka ba ni Kris??” “Oo. Nakatayo lang ako sa tapat ng bahay nila. pasok na ho kayo” sabi nun g driver “Opo. After 45 minutes.” “Teka Tof-Binabaan na niya ko. nandito na ko.. After 20 mins.. Gusto mo ng ice cream?” “Ice cweam?? Opo! Samchoon. feeling ko wala na akong karap atan pang pumasok sa loob dahil sa mga nagawa ko. maligo ka na.. buy me an ice cream! Kristof wi ll take a bath muna tapos bili tayo ice cweam!” binaba ni Kris si Kristof tapos tu makbo na si Kristof kay Papa. “Ikaw talaga! Sige na nga. sa tapat ng bahay nila Tofer.. Sumakay ako sa kotse at dumeretso na sa pupuntahan.Binuhat ni Kris si Kristof.. “Miss. 12 . sasabihin ko sana na sa ibang lugar na l ang kami pumunta pero binaba niya bigla. nakakahiya naman kung bigla na lang akong susulpot sa paningin nila.” “Talaga? Teka.” Pero hindi pa rin ako pumapasok... pero ready na ko sa kung ano man yun.” “Eh nasa a na? Bakit ang tagal niyo?” “Nandito na ko sa tapat ng bahay niyo. Nakatayo lang ako sa tapat ng baha y nila. Ano nang gagawin ko? Nahihiya akong pum asok. naka ready na ko. hindi ko maigalaw yung mga paa ko. ikaw lang baby ni mommy mo. “Harabuji! Harabuji! Ligo ko ligo ko! Ppal li!!” [Ppal li = faster] “Sige na ate. int ayin mo ko.

w ag ka ng kabahan.” .. wag mo lang akong ipaharap sa kanila. tara na.? “Basta. Humawak ako sa kamay niya. Halatang inaayos nila yung place.. Pagpasok namin.. sa ibang lugar na lang tayo p umunta. nag smile saba y ng nod. Kinakabahan talaga ako... madami akong hinahanap! Yung tiffany na bracelet na gusting gusto ko ... dahil matagal niyo na tong hin ahanap.” “Baby. “Oh para sayo. yung lacoste na bag na palaging out of stock sa m all at yung anak kong babae!” Anak na babae? May kapatid ba si Tofer na babae? Bak it hindi ko alam yun. “Bianx!” “Hindi ko kayang pumasok eh.” “Bianx.“ “Ha? Bakit naman? Tara na. After 2 mins naririnig ko na silang bumababa. jackpot po kayo Daddy... Matutuwa kayo dito. ok? Intayin mo ko dito. Nalabas ko na nga po e h. yung nawawala kong singsing. pina-upo niya ako sa may living room. hinihintay ka na nila eh.. please .” “Nila?? Tofer. and hindi na sila magugulat kung p upunta man ako sa anniversary nila. Kinuha ni Tofer yung bouquet at inabot sakin..” Kinuha ko yung bouquet. may bouq uet pa ng flowers.. kahit ako na ang anlilibre sayo. gaano b a ka-importante to at kelangan itago mo pa samin? Wag mong sabihing nakabuntis k a?!” Nanlaki bigla yung mga mata ko. please?” inabot niya sakin yung right hand niya Wala naman masama kung m agpapakita ako eh.noon pa lang oh. “Ano ba kasi yun Dylan? Bakit ayaw mo pang sabihin?" sabi ni Mommy “Oo nga.. Alam kong matutuwa kayo sa ipapakita ko. “Basta... at least nagpakita na ko.

.” Niyakap ako ni daddy. o hindi ko na m abili yung lacoste bag. Kaya ba nag paayos ka ng bahay at nag paluto. “Ma. we’ll be back for dinner. May pupuntahan lang kaming dalawa.” “Okay. Dahil dito.” Tapos nag bow ako. Ayoko nga ma niwala sa kanya. Parang ang sar ap nung feeling. si Bianca. OMG! Nandito ka na . call your f riends. Ordinaryong tao lang yan dito. nag libot libot sa mall saglit at umuwi ng mga 5:30 sa bahay nila. yung tipong tinanggalan ka ng malaking tinik sa puso mo dahil o k na ang lahat. Sobrang namiss kita anak. “ang tagal tagal na kitang gusto makita.” “Kamusta po kayo..” Siro to ha! H indi raw ako espesyal pero ipinaayos niya pa yung buong bahay! Tss. “Welcome back anak.Naririnig ko na sila. Parang natulala.” “Okay. Kumain kami ng lunch sa lab as. namiss kita. papalapit ng papalapit sakin Tumayo na ko kasi nakita ko n a si Tofer “Mom. kahit papaano natuwa ako at ngayon 15 points binigay ko sa kanya dahil he did a great job. Nakatingin lang sila sakin. may 20 points na sya. Bakit? May du mi ba ko sa mukha? Oh dahil nag bow ako? May mali ba? “Bianca. Teka bakit nga ba ako nag bow? Nahahawa na ko kay Kristof at Nathan! Mukhang nagiging Korean na rin ako ha.” Dumiterso na kami sa kotse. Naluha ako sa mga pangyayari. B inigyan ko siya ng 5 points para kahapon.. tell them to have dinner here na lang para makapag usap na rin kayong ma gkakaibigan. dahil may espesyal tayong bisi ta?” “Opo.” naglakad papalapit sakin si mommy at niyakap ako. See you.Ok lang kahit hindi ko na mahanap yung nawawala kong singsing. Importante.. Mabuti naman at naisip an mong umuwi. dumaan kami sa may BF pero hindi naman kami . kaya lang hindi na min alam kung ano yung address mo. nagulat.” Binita wan na niya ako Lumapit si Daddy sakin. Pero Dad hindi siya espesyal.. Dad. “Mabuti naman anak at inuwi mo na ang nagiisa naming daughter-in-l aw. ang mahalaga nandito ka na. 80 more para maka 100 siya..

.” tuming in sya sa puntod ni Mama. T eka.” “Tof. ako po yung asawa niya. Andaming tao. bakit nga ba kami nandito? My ka maganak bang namatay is Tofer kelan lang? “Saan nga ba yun dito. Pag tayo y ung magkasama. hindi rin siya nakabisita dito noon nung kami pa. ikaw lang ang iisipin ko. ba ka nga kamag-anak niya. pero pano? May Steffi siya. gusto kong mag expect na may something pa.napadaan sa bahay naming..” Ngumiti ako at tumungo. Mama.. ako po si Dylan pero Tofer po tawag sa kin ni Bianca... bakit ta yo nandito? Eto ba yung sinasabi mong importanteng lakad?” “November 1 ngayon.. “Tita. After 15 mins. ok?” “Oh. Para siyang yung Tofer dati. alam niya kung saan nakalibing si mama? Impusible. wala kang ibang taong iisipin.” “Buti alam mo. Hanggang sa… Huminto kami sa tapat nito.. yu ng nasa mall tayo. pero hinde ako dinad ala ni Bianca dito sa puntod . Pero nung bumaba na kami sa kotse. At ganun din ako sayo.. wala naman akong sinasa bi ha? Alam ko naman na hindi mo ako pababayaang masaktan eh. papalapit kami ng pap alapit sa puntod ni Mama. alam ko garden u nit un eh.. eto na ba yun... pat ang gusto kong maniwala.. “Tofer. sayong sayo lang ako. Ano bang meron? Teka. nasa loob na kami ng Manila Memo rial Park. Hindi ko naman nasasabin g dito siya nakalibing eh. Ak o lang.. Matagal ko nap o kayong gusting makilala. Saan kaya yung sinasabi niyang importanteng lugar? Mer on pa bang mas iinportante kesa sa bahay? Ang weird niya talaga! “RELAK! Hindi nam an kita dadalhin kung saan saan eh. Nakukwento ba niya ako sayo? Kung hinde niyo pa po alam. sino yung kai-“Wala yun.. hindi ba to importante? Hinde mo pa kasi ako napapakilala sa mommy mo eh. may Nathan ako. dapat sakin ka lang naka focus. wag mo na lang isipin yun.” Huminto siya kung saan malapit naka libing si Mama. oo. ay. just trust me.. yung mga sinasabi niy...

may kasal anan ako. hindi ko pa po kasi kaya pang sabihin eh.. kelangan kita ngayon. Eto na kaya yun? Habang humahangin pa.” tinuro ko yung part sa checst kung nasasaan ung heart. I love you.. “Sige Ma. “Maiwan na muna kita...” Tumalikod na ko at na sisimulang mag lakad papunta sa kotse. magbigay ka ng sign. ang gwapo niya noh? Sayang hindi mo siya nakilala bago ka pumunta d yan. “Ma. “Pero Ma.” Habang nagsasalita si Tofer....” tapos kiniss ko siya sa righ t cheek niya at pumasok na ng kotse. alam ko naman na gusto niyong mag-usap ni Bianca eh. “Tapos na? Tara na?” ngumiti ako at tumungo. iiwan ko na po muna kayo. hinawakan niya ak o sa balikat.. napaka swerte nung magiging bago niyang asawa. I miss you sooo much. kung ng duwag ng anak niyo.” “Ma anong tingin niyo kay Tofer? Sa tingin niyo po ba sinc ere siya sa mga ginagawa niya? Naguguluhan po kasi ako eh. Ma. Pagtapo niyang kausapin si mama. oh hinahaunt lang ako ng past namin... Hindi ko alam kung m ahal ko pa siya. . parang perfect son-inlaw na siya. Nung bin uksan ni Tofer yung pintuan nung passenger’s seat biglang humangin ng malakas..niya. mag didinne r pa kami sa kanila eh. Tulungan niyo po ako.. siya lang yung lalaking nakapag paiyak sakin dahil sa sakit. sakit di to oh.” Nag pause ako for 10 sec. kung ma-aannul yung kasal naming.. Habang pauwi na kami sa bahay nila hindi ko mapagilang tumingin sa kanya. alis na kami ni Tofer... Ma may Nathan na kasi ak o eh..... Sige po.. Nap atingin ako sa mga puno..alam kong kelangan niyong magusap eh. Nakita ko si Tofer naka tayo sa may tapat ng pintuan ng passenger’s seat.. kahit isang malakaaaas na hangin. siya yung tumatayong daddy ni Kristof. itatak e ko na yun as a sign na ‘oo.. “Thank you Labby.. dadalhin ko po si Kristof dito next time.. niyakap ko si Tofer.. Mama. alam mo naman yun diba? Sorry.” Tumungo lang ako. hindi ko mapigilang ngumiti.. kung sa tin gin niyong dapat akong maniwala kay Tofer at bigyan siya ng chance. medyo nagssway na ang mga ito.. Pero wag kayong mag alala. bigyan ko siya ng chance dahil alam kong sincere siy a’ sagot mo.

.” Ako na naman ang topic nila. hindi ako matutuwa. Feeling ko kasi madudulas tong mga to about kay Kristof eh. LOL K umain kami ng dinner sabay sabay. food.” napatingin siya sakin “HE HEHE! Let’s eat!” Hindi na niya tinuloy dahil alam niyang. Pumayat kasi cupcake ko eh. hinde naman pwede m ag tago si Bianca habang buhay eh.” tapos tuma wa silang lahat “Hoy Vander narinig ko yun! SHATAP!” “Pasensya na Vander. makikita’t makikita rin ni Dylan si Bianca.. bawat magkakatinginan kami.napansin kong ganun din siya. napapangiti kami. etong si Bianca gutumin noh? Grabe. Mas gugustuhin ko ata na OP na lang ako kesa ako yung pinag uusapan eh. medyo na feel ko na nakaka-op pero masaya ako ka si alam kong mas tumindi friendship nila kahit wala na ako... naka ready na ang lahat.” “Carla. ako at Tofer.. Bianca! Aka la namin ni Mae mag tatago ka sa kanya habang buhay eh. “Buti naman at nagpakita ka na kay Dylan. Mae. tama yung ginagawa niya dahil masaya ka yo pareho. Kumpleto kami. . Napansin ko rin na close na rin silang 5. alam mong tama to. Mga 8 o’clock nag start yung ‘toma nation’ namin.. Carla. Pagtapos naming kuma in. Vander... si Ryan. kelangan niya ibalik yung nawala niyang. maliit lang ang south.. pumunta kami sa may pool. nag pabili pala sila Mommy at Daddy ng maiinom nam in dahil alam daw nila na mapapatagal an gaming pag kukwentuhan. drink s. Ang saya..” “Korek! Kahit nga kay Ryan ayaw ipaalam eh! Ang hirap kaya mag tago ng secret sa taong lagi mong kasama sa bahay. an g sarap ng feeling. pati mga bisita! “HOY!!!!!!! GRABE ANG TAGAL NIYO NAMAN!” “Matagal? Saglit nga lang kami eh! Tara kain na tayo!” “Carla. Sana wag naman. ang dami nilang napaguusapan na hindi ko alam.. Pag dating namin sa bahay nila.

pero ang sabi naman nila sakin. hindi worth it yung m ga memories na yung dahil kulang daw. “Talaga lang ha! Hanapin mo mukh a mo. goodnight baby.. Hindi namin napansin n a 3:00 am na. haha! Masyado akong nag enjoy sa kwentuhan eh.” OMG ako rin pala may anak pang uuwian... ang dami talagang nangyari sa kanila habang wala ako.. Umuwi na sila Ryan Mae Carla at Vander.” . Maliit lang ang south. dito ka na lang matulog. napa nsin mong hindi sila si Bianca??” Tawa ulit sila. “Bianx. Putik nakalimutan ko tuloy na may anak na ko. Mabut i naman at hindi na ako yung topics. “3 na pala! Kelangan na namin umuwi ni Vander. XD “Manahimik na nga kayo!! Wala lang yung mg a yun!!!” Iniba na nila yung topic. I miss you. Ayan hot seat na si Tofer. wala daw kasi ako. tinatamad akong magdrive eh. dahil hahanapin at hahanapin ko siya. Ako na lang ang natitira pa dun.” Niligpit na ng mga mai d yung mga kalat namin.. pack up na tayo. Tokis na naman.. Pati hinde rin siya makakapagtago. Balita ko madami kang inuwing babae sa QC? Ano mo yung mga yun? ” Nagtawanan sila Ryan “Baka akala niya ikaw yun kaya inuwi niya! Hahahaha!” Ayan! Gusto ko tulo y makita yung mga yun! ano kaya itsura nila?? Kamukha ko nga kaya? “Hoy! Hinde nam an sila tumira dun noh! Overnight lang sila dun!” “Bakit Dylan? Pagising mo ba.“Oo nga. “Sige. K ristof. baka kasi maasar pa si Tofer ng tuluyan Mahaba habang kwentuhan yung nangyari. may anak kaming nag iintay sa bahay!” “Oo nga pala.” Ganun? Tss. Nagreminisce kami..

. sige hahatid na kita. pagtapos kong mag shower nakita ko si Tofer. ”Pumasok ka na.” “Sabihin mo na lang kasi sakin na gusto mo akong matulog dito. hatid mo na ko. ala m kong pagod ka eh.” “Gusto ko dito k a matulog... hin di yung sasabihin mong tinatamad ka mag drive. nag papatuyo ng buhok. Mahiga ka na.. That’s so l ame. Pinatay niya yung electricfan at binuksan yung .. si Kristof! Namimiss ko na.. magshower ka na at pumasok ka na lang sa kwarto ko. kung kami pa rin.” Sabihin niya na lang kasi sakin na gusto niya ako matulog dito. Nilapitan ko siya. Ku nin ko lang yung susi. bakit ko pa i-tatake yung risk na yun?” “Bakit kasi hindi mo subukan. inaantok na ko eh.” “Alam ko namang hinde ka papayag eh. ok lang ba?” “Oo. “Oh eto ang da mit.. Weird talaga nun.” Nagulat siya sa sinagot ko.. Pinag mamasdan ko lang siya mu la sa may pintuan. Imaginin niyo.” Humiga na ako sa kama niya. Dito ba ako matutulog? Oh mag papahatid pa ko. Habang siya nasa baba pa rin gulat.” “He he. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh.Perooooo. hinde yung gagawa pa siya ng reason na tinatamad siya mag drive. Tara. Pu masok na ko sa loob at umakyat para makapag hilamos na. Wag ka ng tamarin... “Eh. Napansin niya akong nakatayo sa may pintuan. “Tara na. I was dangerously in love.” Kinuha ko yung damit at towel tapos nag shower na ko. siguro palaging maganda yun g panaginip ko kasi ganito yung view ko. hahatid na kita. Naglakad na papasok ng bahay si Tofer para kunin yung susi. halatang ayaw mo talaga akong makasama overnight.? Pag balik niya. Pag labas ko ng banyo nakta ko si Tofer nakaupo sa may couch sa taas. way back the n.. May hawak na towel at damit. Inintay ko lang siya.

para siyang ba ta kung matulog..” Bumangon siya pero hinawakan ko yung arm niya. I really missed you. Tha nk you for making me this happy today. omg. parang si. “Sige dun na lang ako matutulog sa sahig..”Labby.. wala wala. Magiging special din kaya katulad kahapon? Oh papalpak na naman siya? Well..~ Napaupo ako s a may kama pag tingin ko sa right ko. Ang sarap nung feeling..” Tumalikod na siya sakin.. Bianx. iniisip ko kung anong next na ma ngyayari samin. ~teka. Sige na tulog na tayo. Pero ewan ko ba. thank you talaga.” Tinanggal ko yung hug ko at tumalikod na.. Habang pinapanood ko siyang matulog naala la ko bigla... si Tofer. Chapter 9 Day 3 Idinilat ko ang mga mata ko.” Party. ang saya saya ko ngayon.. Bakit? May aids ka ba?” “Ah.. third day namin to. sana ganito na lang palagi... ok ka lang naman diba? walang masamang n angyari sayo? Diba?” “Masamang nangyari? Wala. Hindi ko mapigilan yung sarili k o.. Labby. Bakit ba inopen ko pa yun g topic na yun!! dun nangyari si Kristof eh! sana hindi na siya mag tanong! “Oo ng a eh. ang weird lang nung feeling kasi nakatabi ulit kita. may nangyari satin nun. “Wa g na... . hindi naman sa . I really miss him. “Ang weird ba ng feeling?” tumungo ako. hindi ko to kwarto ha.. Kristof.. Napangiti ako. parang napakababaw kung sasabihin kong SOBRA SOBRA yung nagawa niya for today. ang tagal tagal na ka si nung last eh. hinde missED eh. Natutulog pa rin. Hinug ko si ya tapos bumulong sa tenga niya.aircon. yun pa yung party dito. Tapos tumabi na siya sakin.

He’ll find out soon. napadilat ako bigla.?” nag pause ako “Tuwing nakikita kita. hindi ko mapigilang hin di ma-in love ulit sayo.” Mahina kong sinabi. w rong timing tumawag. well.. Nasa kwarto mo kasi si Kris eh. haaay.. “Bakit mo ba ko pinapahira pan ng ganito Tofer. Pinagmasdan ko ulit siya. oh well. tulog ka k asama ni Daddy ko???” “Mm-hmm..uhh. hindi naman dahil sa sila ni Steffi… nagagalit ako d ahil si Steffi yun. pero bigla siyang napangiti.? ang tagal na. Pinikit ko mga mata ko. magshower ka na at puma sok ka na lang sa kwarto ko. sinubukan kong matulog ulit.. For 5 minutes naka tingin lang ako mukha niya. Nang gigilaiti ako sa ga lit pag naaalala ko eh. since 9:30 am pa lang yung huling kita ko sa oras. ...” “Kristof!! Play with samchoon!!” narinig ko si Kris sa bac kground.pumalpak siya. Ayoko na nga isipin.. Kelan ba y ung huling araw na natitigan kita ng ganito. “Nandyan pa si Samchoon?” “Eung. at kamukang kamuka mo siya… “Bzztbzzztt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “UMMA! O DI YA??” [o di ya = where are you] Nako. Pero biglang naram daman ko yung kamay niya nasa may waist ko na. nakahara p na ko sa kanya. “Kasama ko si Daddy mo” pabulong kong sinabo.. bumangon ata siya. nung napatingin ako s a mukha niya. “APPA????Kelan niya bisita Kristof?” “Pupunta na lang dyan si Daddy next time. nakikita ko na si Kristof pag laki niya. Humiga ulit ako at ngayon. eto na naman si Kristof.. Naramdaman kong gumalaw si tofer. Hindi kasi alam ni Tofer tunay na ugali nun eh.. Mom I’m hanging! I will pl ay with samchoon! LABBYYY!!” [eung = yes] “Oh eto ang damit. ok?” “Okay! Teka. Dito siya tulog eh. :-\wala. sooner? Lol Tinititigan ko pa rin siya.” Nasa kwarto ko pala si Kris ha! Hahampasin ko na dapat siya samay dibdib pero.. pero sumablay lang. eto nahuhulog na naman ata ako.

nung humarap lang ako sayo. ay teka! hin de hinde! Mali pala! “Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko !” “Hoy.” Sa may living roo m lang kami. “I’ve been looking forward to this day for a long time .” “Ive imagined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. at bigla siyang nagsalit. “Kanina ka pa ba gising?” “Hindi naman. nanonood lang kami ni Tofer. nanonood ng tv habang hinihintay si manang. gusto ko siyang makasama sa iisang kwarto. totoo naman eh. “Sige po. dun na ko nagising. an gaga aga tinititigan mo na ko k agad.” Nag grin lang ako. “Ok lang ba?” nag nod ako. . bakit pumayag ka na dito ka matulog?” Nako. Bumaba kami at dumeretso sa may living room.” Biro niya. habang papalapit na ng papalapit yung lalaki. ok lang po ba kung iintayin niyo ko?” “Ha? Matagal pa ba?” humarap siya sakin. Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy. baka isipin niya .” “Tss. Baka naman matunaw na ko nyan. mamamaleng ke pa ho ako. Naglilipat lipat lang k ami ng channel. “Grabe. intayin ka na lang namin. kain na tayo.. kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit. solo lang nil a yung daan. minsan lang kaya! Teka.” “Ser. Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!” “Alam mo pala na wala siya dito eh. Inabot na nung babae yung sulat niya. anong oras na ba? 10:30.Bumangon ako. “Manang paluto naman kami ni Bianca ng pagkain oh. nilipat ko ulit yung channel.. well.

nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing. at ikaw naman yung babae! Parang t anga. “Pa rang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” “Oo.. Nagulat yung babae at napahiga . “Sa totoo lang hindi ko alam.” Y umuko siya tapos tinuloy ang pagkain niya. “Kaibigan ko. Natulala kami ni Tofer sa palabas.Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin...” Uuwi siya? Eh. yung iba siguro ga nun. ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo?” Umiling si Tofer. Plastic. Hindi na namin halos n apansin na nakarating na si manang..Bianca *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone niya “Hello? Oh? Ngayon na? 1? Si-sige. Habang kumakain kami.. hindi ko mapigilang mag tan ong kay Tofer. Nung natapos na yung palabas. diba 3rd date n amin to? . hindi ba pwedeng ikaw na lang? Ganun. “Uhm. sakto tinawag na kami ni manang para kumain..” ^_^ <--Tofer >_< <-..” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napatingin siya sakin “Hinde ah! Bakit? Nagustuha n naman kita ha!” “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss. pinapauwi ako sa QC.” “Nagustuhan pa rin kita. ok. “Sino yun?” tanong ko. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong.” Nag pout lang ako at tuloy tuloy pa rin sa panonood. Tof.. sige. May ke langan daw kaming gawin eh. “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla. Napatingin ako sa kanya.

hindi pwede. Oh well. “Ha. Dylan’s POV Earlier. O-oo naman.. Nag smile siya ng pilit.. at least I’ll be spending my day with Kristof. Baby.hindi kita makakasama ngayon eh. Hindi ka na niya mahal’ sabi ng utak ko.. *Bzzzzzttbzzzt* ~Ang tindi naman mag vibrate ng p hone na yun~ . a lam mo ba kung gano kita ka-mahal? Hinde? Alam ko. “Ihahatid na lang k ita after natin kumain. nakaharap na sakin. eh what if kung maha l niya pa ako? Pero malamang hinde.” Nag smile siya.... pero wag kang magagalit ha? Hmmm. pero pinipigilan ko sarili ko. Tumalikod na ko sa kanya.” Oo ok lang. pero.. ok lang naman sayo yun diba?” OF COURSE ok lang! I’ll be spending my time with Kristof. sasagutin niya ba si Nathan kung hindi niya gusto yun? hay Dylan. Ang hirap maging matalino. dun ka na lang maligo sa inyo. nakatulog na pala ako. naiisip ko kasi na katabi ko si Bianca.. you just have no clue. May Nathan na siya. nag sstruggle p ara lang makapasa. ‘Dylan.. ah. Humarap ako sa kanya pero nakatalikod siya sakin.. gusto mo ba malaman?” na g pause ako saglit. " nag pause na naman ako. “Labby.. madami ka masyadong naiisip na ‘p ossibilities’ minsan naisip ko na sana katulad na lang ako ng iba. Mantika to kung matulog eh. hanggang sa hindi ko nama layan. “Sige sasabihin ko sayo. Narinig niya kaya? Siguro hinde. “My love for you is bigger than all the universe combined .” nag nod lang ako. H indi ako makatulog. Easy easy lang. ok lang naman eh. 30 mins.. bakasyon naman eh.“Uhm. Para no worries.. Biglang gumalaw si Bianca at yung pusisyon niya.. Ng nakalip as nung matulog si Bianca. babawi na lang pag tumatabin gi. babalik muna ko sa QC.. Sino ka ya yung tumawag sa kanya? Bakit kaya siya pumayag na umuwi ng QC.. gu sting gusto ko siyang yakapin..

" Niyaya ko siyang kumain. Nandyan pa si Samcho on?" Iniintay ko ulit siyang magsalita pero. at nag salita na ako... an gaga aga tinititigan mo na ko kagad. Natulog ulit ata. LAHAAAT! "Hindi naman. hindi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo. Nilagay ko yung kamay ko sa may waist niya. naramdaman ko. Pumikit ako. Pumayag naman kami ni Bianca na mamalengke muna siya.. Bumangon s iya." "Ts s. ok?" kahit medyo mahina narinig ko. dumilat ako at nakita kong nakapikit na si ya. Gusto ko siyang yakapin pero baka magalit siya. nung humarap lang ako sayo. Humiga uli t siya. nakafeel ako ng weird feeling sa tiyan ko. dun na ko nagising. nalaman niya. pero sabi ni manang mamamalengk e pa raw siya. kaya hindi ko dinilat mga mata ko "Bakit mo ba ko pinapahirapan ng ganito Tofer. "Kanina ka pa ba gising?" Oo. Nafee l ko na naman na tinititigan niya ko. Wa la kaming choice eh. binaba na ata niya.. . nabigla ata. bak it pumayag ka na dito ka matulog?" Aminin mo na kasi.. nagbabakasakaling baka dumilat siya. Nag palit ako ng pusisyon at humarap sa kanya. gusto mo rin akong makatab i. Baka naman matunaw na ko nyan. "Kanina ko lang nalaman! Ikaw talaga! Palagi mo kong niloloko!" "Hoy." na. wala na." Pa-ulit ulit kong naiisip. kung gusto mo maligo may mga damit ka pa dyan na hindi mo pa nagagamit. "Tuwing nakikita kita."Hello?" nagmurmur ata siya "Pupunta na lang si Daddy dyan next time. syempre. "Alam mo pala na wala siya dito eh. Teka! ikaw!! Sabi mo si Kris natutulog sa kwarto ko!! Eh sa bahay naming siya natulog kagabi eh!" Nako. Nafeel ko na nakatingin siya sakin.hihirapan na siya? "Tuwing nakikita kita. Hindi ko na mapigilang ngumiti." nung sinabi niya yung last sent ence. kain na tayo. h indi ko mapigilang hindi ma-in love ulit sayo. "Grabe. minsan lang kaya! Teka. Daddy? Si Papa kaya yun? "Mm-hmm.." biro ko. nafeel kong gu malaw siya. narinig ko lah at.

Tinawag na kami ni manang para kumain. Nag lalakad yung girl papalapit sa isang guy. Nilipat niya ulit ito. nakakahilo manoo d.. Tinawag nung lalaki si Michael para may itanong.. at ikaw naman yung babae! Parang tanga. . Hindi niya pa pala nakakalimutan yun. “Could it be that you have nothing else better to do in you life?” T apos umalis bigla. It started with a kiss yung title. “I’ve been looking forward to this day for a long time .” Hindi ka tanga bianx. Napatingin sakin si Bianca. ayoko lang mag patalo sa ‘so cold’ mo! Nag pout siya tapos tinuloy namin yung panonood hanggang sa matapos yung palabas. nilapitan ni Michael yung bab ae at sinabing. Parang napaka familiar nitong pangyayaring to ha. “Oo. Nagulat yung babae at napahiga . Palipat lipat! ayaw matigil sa iisang channel. habang papalapit na ng papalapit yung lalaki. Habang kumakain kami. sol o lang nila yung daan.” “Ive im agined so many possible answers and outcomes” May mga students ng naglalakad. Inab ot na nung babae yung sulat niya. Tiningnan lang siya sabay dumiresto na ng tingin. at ngay on sa isang cable na channel.Nasa may living room kami nanonood ng tv. Taiwanese yung mga artist a. sakto tapos na yung pinapanood naming. nararamdaman ko ng may itatanong sakin si Bianca konekt ado sa napanood naming. “Parang ikaw yung lalaki oh!!! Grabe! So cold!” AHHH!! Sa amin pala nangyari yung ganun. Shiet. Tama yung inabutan niya ko ng letter. Grabe tong si Bianca. pero hindi ko pinana sin kasi sabi ko ‘Ayoko sa taong bobo’.

..” “So kasama ka dun sa ‘iba’ na yun?” napangiti ako sa kanya.. tinuloy ko pa gkain ko.” Sigh. yung iba siguro ganun. bata pa lang ta yo alam ko ng mahina ka. “Nagustuhan pa rin kita. wag.” Hindi ko alam kung bakit hindi ako t manggi. ah... “Ka ibigan ko. Tof. “Sino yun?” Sasabihin ko bang si Steffi? Hinde.. hindi na ko pu punta. matagal na kitang gusto. Be here ng mga 1. “Hindi ba pwedeng ikaw na lang?” “Nope. “Hinde ah! Bakit? Nagustuhan naman kita ha!” Oo. na hindi ok. ok.. Hindi naman diba? or.” “1?” “Yup... .” “Ganun.hi ndi kita makakasama ngayon eh. Masisira yung mood. She’s expe cting you to come. pinapauwi ako sa QC.“Uhm. baka mali ako. “Nagustuhan mo ko kasi wal ka ng choice! Tss.. kung hindi ok sayo yun.. sige.. kasi..” I lied..” Binaba ko. 6 pa naman yun g party pero sasamahan mo pa akong bumili ng damit at magpa-make up. “Sa totoo lang hindi ko alam. ganun ba talaga pag sobrang matalino yung lalaki? Ayaw sa babaeng bobo ?” Umiling ako. sabi ni tita isama daw kita.. Nakayuko lang si Bianca. babalik muna ko sa QC. sabi ni Tita isama daw kita!” “Ngayon na?” “Well.” *bzzztbzzzttt* Nagvibrate phone ko “Hello?” “Hon!" “Oh?” “M dedebut yung cousin ko. “Ha.” Sab i niya.. “Uhm. Plastic. sabihin mo lang na ayaw mo. be here on time ok?” “Si-sige. May kelangan daw kaming gawin eh. ok lang naman sayo yun d iba?” Sabihin mo lang kung hindi ok. O-oo naman.

nakatingin siya sa cellphone niya. Naligo na ko kaagad at dumiretso kela Steffi... ku ng sinabi mo sanang hindi ok sayo. pinsan kasi ni Steffi yung debutant. Third date natin to. Saktong 6 nagstart yung party. Hi Mae. samantalang ak o.. May nagtext ata. napangiti na siya. Eh kilala ko yung mom.” Mae?! Nandito si Mae??? NAKO! Malalaman ni Bianca ang mga to! Nakita ko na s iya papalapit samin “Uy nandito ka rin pala! Si Bianca?” Wow. Stude nt namin yung kapatid nung debutant. “Ihahatid na lang kita after natin kumain. parang natinik ako sa mga sina bi niya. Habang nasa sasakyan kami. bakit nandito ka? Sinong kasama mo?” “Ikaw dapat tinatanong ko eh. . Ikaw. Isang text lang sa kanya ni Nathan. nice to see yo u too. Nakita ko sa labas si Ryan “Dylan!” “Uy Ryan. “Ahh. si Nathan. kelangan ko pang magpakahirap para lang mapangiti siya. “Sino yung nagtext?” “Ha? Ah..” Yun na lang ang nasabi ko. mas mahalaga ka kesa sa party na yun. bakit nandito ka?” “Ahh. dun ka na lang ma ligo sa inyo.” Nung pagkasabi niya ng nathan.. ti nawag na lang niya si Kris.. susundin kita. so ininvite kami ni Mae. sumikip ung dibdib ko.” nag nod lang siya. hindi na niya ko pinalabas pa ng kotse.. napangiti siya. ok lang naman eh.. Pagdating namin sa bahay. bakit ka nandito?” “Ah. umuwi kami ng b ahay para makaligo ako at makapag bihis. Mga 7 pm .Ngumiti ako ng pilit. hindi kita makakasama. Sinama han ko lang siyang bumili ng damit sa glorrieta at mag paparlor.

ipunin mo na lang yun pera . ano ba ..” But wala a kong semi formal na damit. dati sabi niya wag daw kami masyadong gumastos kasi nag iipon kami dahil ayaw n a niyang umasa sa family niya. Naguiguilty kasi ako pag nakikita kita sa mall na tumitingi n ng damit pero hindi mo naman binibili. Mae’s POV Earlier. bakit ayaw ba niya kay Steffi? “Hon. Magkahiwalay kami ng table ni la Ryan.“Hon. Sana iisang table na lang kami para naman makapag kwentuhan kam i. wag ko raw hahayaang maging malungkot yung asawa ko kasi baka pag tumagal daw iwanan ako. pumayag ka na.. sabi ni mommy bilhin ko daw lahat ng gusto ng asawa ko.. “Hon. “Hon. sayang lang kung bibili tayo eh.” Nag roll yung e yes ni Mae sa mag sabi niya ng Steffi. “Hinde.” “Sorry... yung mga semi formal ko hindi na k asya dahil tumaba ako since nung naging kami ni Ryan.. but hindi ibig sabihin nun... so hindi siya invited. bili tayo ng dam it mo. semi-formal lang naman... ano ka ba!” “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” “Cousin ni Steff i yung may party eh. omg. please. pero ngayon.” O_O “Ikaw ba yan? Bibilhan mo ko??” “Oo naman.” “Pero Ryan. at ayokong mangyari .” I WANNA BUY! Huhuhu. puro casual lang. Stop that attitude nga. hiram na lang ako kay Carla...” “Steffi? Ugh. I know nasabi ko na kelangan n atin mag tipid.. sayang. aattend tayo ng debut. para may masuot ka. wag na lang.” nag smile lang ako. bakit?” Wow. kelangan natin mag ipon. hindi na kita pwedeng bilhan ng kahi t na anong gusto mo. r ich tong asawa mo! Wag mo na isipin yung ipon.. Whatever. T_T “Tara.” “MAE.

” SABI NG MOM NIYA?! “A-alam ng mom mo??” “Yup. Hum ingi na ko ng persmission niya..gusto kong himatyin sa mga sinasa bi ni Ryan... pero patuloy pa rin yung p ag tawag ko sa kanya ng tita.” O M G. “bad trip! Ang tagal tagal nating nag tipid! Pwede na pala tayong mag shopping! Tara! Bili na tayo ng susuot natin!” “Bakit natin?? Ikaw lang naman bibilhan ko!” “Hindi ako bibili hanggang hindi ka bibili. Gusto ko pareho ng date nung kasal nila Mommy mo.” ^____^ Hinila ko siya papun ta sa kotse. omg. kaya tayo nasasa is ang bahay. kahit wala na ngang church weddi ng eh. Pag labas ko. blush on at lipgloss. kelan mo ba gusting magpakasal sa simbahan? Kasi ako. nakita ko si Dylan. sila bumili nito para satin. Pumayag sila.. Nagpunta kami sa mall at namili ng mga damit. omg! Nandito rin si Bianca! Hindi to magiging boring para sakin! “Uy nandito ka rin pala! Si B ianca?” Si Bianca kagad hinanap ko. Maganda na ko sa mga mata ni Ryan ^___^ at the party “Ry. I can wait. kelangan lang maging mukhang present able.” “Kelan pa? Pano niya nalaman? Nako.. pati ni Daddy. intayin mo na lang ako dito” Pumunta ako ng washroom. “I love you. Kelangan terno tayo. bak a magalit siya sakin. ang tawag saki n ni Tita ‘anak’ at sabi niya pa. ikaw na lang iniintay ko..un. Kaya pala nung one time na nag dinner kami sa kanila. Pag uwi namin naligo na kami at nagready para dun sa debut.” “Simula nung pinakasalan kita. nag lagay lang ako ng powder..” Tinanggal ko yung hug at sinabing. wag daw tita itawag ko. ako na lang nag make up sa sarili ko.” Niyakap ko si Ryan. ayoko mangyari un. si nce hindi ko naman kelangan magpaganda dun.. ok lang as long as mag kasama tayo. pano ba . punta lang ako ng washroom.. “Babe.

” Hay n ako. but when I get t here and be with you. ano ba. But who am I to judg e her that time? pero ngayon.. hours and days. Stop that attitude nga. napansin ko na. “Oh bakit nakasimangot ka?” Habang nakatingi n pa rin kela Steffi sumagot ako. nakakairita lang talaga siya.” “Hon. minutes.naman! Mukhang wala akong kakilala dito sa party na to! “Hon. Bianca’s POV Hinatid na ko ni Tofer p ag tapos namin kumain. time flies.. Hindi ko alam kung bakit. humahanap na lang ako ng tamang timing. "Ayoko talaga siya. Hindi ko alam kung bakit k elangan niya sirain yung relasyon ni Bianca at Dylan noon eh.. Bo go ship da jagiya! I love you! . so hindi siya invited.. Nakakaasar.” nag smile lang si Dylan. Habang nasa sasakyan na kami *bzzzzt* From: SangMin <33 T his will be a slow parade of seconds. I reall y don’t like her. hay. ano ka ba!” Oh. alam ko n a kaagad. “Steffi? *roll eyes* Ugh. S teffi. iba talaga yung tingin ni Steffi kay Dylan. Ang panget talaganiya.. I don’t like her. nakita ko na kasama niya si Steffi. hindi niya kasi alam yung ginawa niya kay Bianca!! “Sorry.” Oh. timing n a pag pumitik si Bianca. Hindi pa sinasabi samin ni Dylan na sila na ni Steffi. pipitik na rin ako. wala yun. geez. anong ginawa kong masama? “What? What did I do? Mag kasama naman sila kagabi ha?” inosente kong pag tanong “Cousin ni Steffi yung may party eh.. sa party nila years ago. Hindi pala kami magkatable ni Dylan.” “Sinira? Ano ba ginaw a niya?” “Ha? Ah. Whatever.” Oo. pero dati pa lang.

itsura at katalinuhan nakuha nung bata! Anong nakuha niya sakin?? Hindi nga siya mabait eh Y_Y mapag mata rin tong batang to. sim sim hae. etong mga to tal aga oh. tatawagin ko na lang si Kris. pumayag s iya sa sinabi ko. Tinawag ko si Kris na buhat buhat si Kristof.Bianca’s facial expression Binabawi ko na pala yung little Bianca! TOFER JUNIOR NGA TALAGA SIYA! >_< Ang lakas talaga ng dugo nung lalaking yun.. Kung hindi ko lang mahal to siguro tinapon ko na to sa ilog pasig! O kay a binato ko na siya kay Tofer matagal na panahon na! joke lang ^_^v Natulog na l ang rin ako. “Ha? Ah. wala akong magawa..” ¬_¬ <-. Akala ko Tofer Junior lang siya eh. Sabi ko sa kanya. Bonding talaga yung ginawa.” See? cold reply. si Nathan. Little Bianca rin pala! v^_^v “Mommy. Text lang naman eh. pabal ikin mo na dito samchoon!!! Mas saya siya kasama kesa sayo eh! Haaaay.” Tumingin ulit siya sa daan at bl angko yung expression niya “Ahh. tulog na nga lang ako. nakatingin kasi siya sakin. Nap ansin ata ni Tofer na nakangiti ako.. baka makita niya pa si Kristof. It made me smile from ear to ear.” [Mom im bo red] “Na do!” [me too] Ngayon ko lang napansin na may nakuha sakin tong anak ko na t o. napaka simple ng sinabi niya pero nasweet-an ako.. Nagbye na si Kris kay Kristof at nagpromise na babalik siya ulit. hindi k o na siya pinababa pa ng kotse. 3:00pm na. tumabi ako kay TJ (Tofer Junior) asensado eh. ugali. and besides ihaha tid na niya rin naman ako eh. At ganun nga ang nangyari. mahirap na.[bo go ship da = I miss you. naka . waaah. What a bore. jagiya = honey/baby/darling] Napangiti ako. “Umma. Pagdating namin sa bahay. “Sino yung nag te xt?" Sasabihin ko ban a si Nathan yun? Oo. isipin niyo.

” “Nonono. “Anong or as na ba? Kiss mo muna si Mommy. Tss. Nung nakabihis na ko at lahat lahat. . Naligo ako dahil ayaw akong ikiss ng anak ko dahil raw mabaho na ko. Ngayon ngingiti ngiti ka! Pff.< ano ba talaga? Huhuh. pum asok si Kristof sa kwarto “BE GO PA!!” [I’m hungry!] hawak hawak niya yung tiyan niya. COOK!!!!” Hay nako..?? Finally sumagot na siya.bukas pa aircon. “ o wait! how about.. “I want Jabi m ommy..” hinampas ako ni Kristof sa may braso.” “Then I’ll call Jollibee. “Mo ru get soh yo. Maling tao inuutusan niya. kain ka na!” “Wala tayo pagkain! Harabuji went out. Pinagluluto niya pa ako.. “MOM!!! LIGO KA NA! BAHO KA NA EH!” nagising ako kay Kristof. Fine fine. Wow thank you baby for waking me up. >_< Oo na ako na may kasalanan..OMG! Anong oras na ba??” tumingin ako kay Kristof. nako. “Oh. “Tawag na lang ak o Mcdo ok?” nag smile siya sakin. You cook?” dun din pala mauuwi yung usapan. minsan win iwish ko na sana hindi pa siya nag sasalita. Argh.” [I don’t know] Ay bob o. alam niyo ba yung feeling na mag 3 years old pa lang yung anak niyo tapos diretso na dila?? Waaah! Feeling ko hindi ako 23 years old eh! feeling ko ang tanda tanda ko na dahil dito sa batang to. Spoiled. Hindi pa pala marunong mag basa to. Y_Y “You’re baho! Take a bath na! wala na sun mommy!” “What do you me an ‘wala na su-. Im a battered mother. nakatingin lang siya sakin Well. I think I like Mcdo.” >. Awts.

Nakatul og na si Kristof sa kakanood ng tv. umorder kami ng jollibee. Wala akong choice kung hindi i-check kung sino yung taong yun. anyway. “Na miss kita. may hawak na bouquet ng bulaklak. Binitawan na niya ak o at nag smile siya sakin “Kumain ka na ba? Gusto mo kumain sa labas?” .” Lumabas ako at binuksan ko yung ga te..... So much for this ‘spending time with Kristo f’ sana si Tofer nalang nakasama ko.” Tapos inabot niya sakin yung bulaklak.” Hinawakan ako ni Tofer sa may balikat at hinug. ganun din eh.?” ngumiti siya tapos napakamot sa u lo “Wala lang. Haaay..” “Weird ka talaga. pag tingin ko.. kasi hindi kita nakasama ng mata gal. Nakakapagtaka naman..” “I want chicken! Jabi chicken!” “W hy not order???” pinapahirapan mo ako anak. Si Tofer. Galing siya sa restaurant namin. sinong siraulong tao ang mambubulabog ng ganitong oras? Malamang yang nag babang ng gate namin. Huhu.. gusto ko lang maiba ngayong araw. “Ano ba to. kaya nag ganitong damit ako. bakit kaya siya naka semi-formal na damit? “Anong okasyon? Bakit ka nakaganyan.“What do you wanna eat ba? Mommy will cook it for you. ^_^v Mga 10:30 pm na at ma y kumakatok pa rin sa may gate namin. “Hi. Sakto rin dum ating si Papa.. 10:00 pm na at wala pa rin akong text o tawag galing kay Tofer. Humaba lang ang pagtatalo namin ng dahil lang sa kakainin. thank you sa flowers . “Ok!” ^___^ “ At yun nga. Buti naman at napagod na siya.” Gusto kong sabihi n na ‘ako rin na miss kita’ pero ayaw niya lumabas sa bibig ko. y un nga lang mas bully si Tofer Senior kesa sa Junior.. parang siya yung nakasama ko.

Dahil dun. sasabihin ko na.. hindi pwede eh. don’t forget to text me. pag haharapin ko na silang dalawa. I guess I’ll be seeing you tomorrow?” “Eh... sweet. I’m falling f or him.. may lakad kami ni Papa.. ok lang?” Nag nod siya.... hindi tama. Pero sa totoo lang.. hindi ko namalayan na may mga kakilala na pala ako ng nakakasalubong. sana si nama ko na lang sila Carla at Mae..” “Akala ko nga rin eh. matagal na eh.” ki niss niya ko sa cheek at umalis na.. bakit ba kasi kaming dalawa lang ni Kristof ang nag malling eh. nagpunta kami ng mall ni Kristof. Haaaay. Pero natatako t pa rin ako.. hindi bilang anak ko. “Bianca ! Bianca! Be go pa!” [I’m hungry] “What do you wanna eat?” tumitingin tingin siya sa pal igid “PIZZA!!!” . sige. Kristof kasi eh. natutuwa na talaga ako sa ka nya. I think. parang feeling ko itatanggi niya. Aya n tuloy. sa 9th date namin ni Tofer.” “Sige . naging mabait siya sakin buong ar aw! ^_^ Habang nagiikot kami.. siguro hindi nila ko nakikilala... umuwi ka na.“Kumain na ko eh. para hindi halata. kung hindi anak namin. binilan ko siya ng mga damit at mga laruan. Chapter 10 Day 4 As promised. so I think. I’m falling harder. nag semi-formal pa siya para lang makabawi. kelangan ko pa tulo y mag sinungaling... “Ingat ka ha.. teka. I promised KRistof a while ago na mag mamall kami bukas. parang ang selfish ko. nagikot ikot kami. gabi na oh..hindi naman nila ako nilalap itan eh.. feeling ko.” na g smile ako “Sige na Tofer. para ng kinakahiya ko si Kristof.... next time na lang.. Magpahinga ka na rin muna.. akala ko kasi hindi kita makikita ngayon. ipapakilala ko na s i Kristof sa kanya. wala kaming 4th date. pero sa iniisip ko..

Nagpunta kami sa may CPK, dahil yun ung tiniro niya. Nako, mamumulubi ako nito e h. mga pinag ipunan ko galing UK at Korea mauubos. Etong batang to! Marunong pum ili ng kakainan! Bata ka ba talaga?? Habang nag iintay ng order tinanong ko si K ristof “Kristof, bakit alam mo to? Nakakain ka na ba dito?” Nag nod siya, “Kasama ko s i Uncle SangMin” Si Nathan pala ang salarin! Pag uwi nun nakoooo! Babatukan ko yun dahil pinakain niya sa mamahaling pizzahan si Kristof! Pati tuloy sakin eto na pinapabili. Hindi naman ako kasing yaman ng uncle Nathan nya eh.. huhu. Habang k umaian kami ni Kristof, “Bianca?” Napatingin ako sa taong yun.. “Mo..Mom..Mommy.. Dadd y..” Napatingin sila kay Kristof, si Kristof naman tuloy tuloy pa rin sa pagkain n iya ng pizza. Waaaah!! Bakit ka kumakain, dapat nag papanic ka!! Nandito ang lol a at lolo mo!! M:“Si-sino siya? Pinsan mo?” Pinsan daw! Hihihi! “Ha.. hindi po..” M:“Paman gkin?” “Hindi rin po..” D:“Eh sino siya? Ano mo siya?” “Mommy, Daddy, si Kristof po.. a..ana k.. anak ko.. anak ko po..” Pareho silang nagulat sa sinabi ko, hindi ko alam kung sasampalin nila ko oh bubuhusan ng inumin, ang alam ko lang nabawasan ng tinik sa puso ko, medyo nakakahinga na ko.. D:“Iha, anak mo siya.. kay Dylan, tama ba?” (_-) (_ _) (-_-) (_ _) <- nod D:“Pwede ba kaming maupo?” nag nod ulit ako

Umupo sila sa Tapat namin ni Kristof, si Kristof naman kumakain pa rin ng pizza. Na parang walang naririnig at nakikita kung hindi ang pizza niya lang. M:“Ilang t aon na siya? Anong buong pangalan niya” “Kristofer Dy, mag tatatlong taon na ho sa N ovember 10.” Napatakip ng bibig si Mommy dahil hindi pa rin siya makapaniwala.. “Kay a ba kayo nag aayos ni Dylan ngayon, dahil sa kanya?” tanong ni Daddy “Hindi po, hin di niya pa ho alam. Natatakot ho kasi akong sabihin, baka kasi magalit siya saki n dahil nagdesisyon ako ng hindi niya manlang nalalaman.” Napatingin sakin si Kris tof, pinunasan ko yung bibig niya, “Hindi ko rin ho alam na buntis ako eh, nalaman ko na lang nung nasa ibang bansa na ko, tatawagan ko na dapat si Tofer, pero na tatakot ako.. baka hindi siya pumayag na buhayin yung bata.. alam ko pong mali, kasi pinangunahan ko siya.. pero pano kung hindi siya pumayag? Malamang wala nga yon si Kristof sa tabi ko.” Nagsmile silang dalawa sakin, “Naiintindihan ka namin an ak.” Sabi ni Daddy Sa wakas, napansin na ni Kristof yung lolo at lola niya, “Mommy, sino sila?” Nagsmile ako, “Lolo at lola mo. Sila yung mommy at daddy ng Daddy mo..” “Oh?” humarap siya kela mommy at daddy at nag bow, “Annyonghaseyo” Nagsmile silang dalawa. M:“San mo siya pinanganak?” “Sa Korea po, dun po kasi kami nag bakasyon ni Nathan eh. .” D:“Nathan? Ano mo siya..?” “Boyfriend po..” Nag slight nod lang sila.. “Hindi niyo na ba talaga maaayos yung sa inyo ni Dylan? I mean, ang selfish kung sasabihin kong iw anan mo si Nathan, pero may reason na kasi kayo eh.” “Huy. Wag ka ngang ganyan.” sabi ni Daddy kay Mommy. “Hindi ko po alam, may Steffi rin naman siya Ma eh. ayoko mani ra ng relasyon at

sa kanya na rin mismo nang galing na kaya niya ginagawa yung lahat ngayon, dahil sa annulment. Papayag naman ho ako eh..” Nagulat sila pareho, “Annulment?” “Opo, Mom, D ad, nag mamakaawa ako sa inyo, wag niyo po muna sabihin kay Tofer lahat ng napag usapan natin dito. Hindi po ako humiling buong buhay ko sa inyo ng kahit na ano, please.. ngayon lang. Sasabihin ko naman ho sa kanya eh, bago mag birthday si K ristof ipapaalam ko na sa kanya..” D:“O sige, pero sana mag kaayos na kayo.. simula nung nawala ka.. hindi mo alam kung anong nangyari sa kanya..” M:“Bianca, anak. Pwed e ba naming bisitahin si Kristof? We promise you, hindi malalaman ni Dylan, bast a hayaan mo lang kaming bisitahin si Kristof..” Nagsmile ako, “Oo naman po. Si Kris samin ho yun natulog dahil nakilala na niya si Kristof. Ok naman ho silang dalaw a ng anak ko.. Mom, dad, kahit kelan ho pwede niyong bisitahin apo niyo, binibig yan ko po kayo ng karapatan sa kanya.” D:“Salamat anak.” D:“Pero teka, bakit parang ang tahimik niya ata?” “Ganyan po yan, suplado. Parang si Tofer! Sarap nga pong itapon s a ilog eh!!!” Natawa silang dalawa at sabay sinabing, “Mag-ama nga sila.” “Hehe.. oo nga po” ~ano ka ba Bianca! Bakit ganun yung sinabi mo!~ Nagisang round pa kami ng iko t ni Kristof, at ngayon, kasama naman sila mommy at daddy, binilhan nila ng kung ano ano si Kristof. Siyempre, spoiled na ng sobra sobra. Unang apo eh. Natapos narin kami sa pagshoshopping. Ang dami nilang binili para kay Kristof, siyempre, hindi naman nila nakalimutan na bilhan ako ng mga damit at sapatos. Nakakatuwa at ganun ang turin nila kay Kristof, kahit na alam kong medyo nagdududa sila.. s ino nga naman bang hindi mag dududa, umalis ka ng bansa ng maliit ang tiyan mo, ay teka, kung may tiyan man ako nun, taba lang yun. oh well, back to the story. At bumalik ka ng may dalang magtatatlong taong bata. Oh diba? pinakilala mo pa b ilang apo nila. Haaay. Hinatid nila kami sa bahay, nung nakababa na kami ng sasa kyan tinawag ako ni Mommy, may inabot sakin na puting envelope “Anak tanggapin mo to.. alam kong naging mahirap para sayo ang magpalaki ng

nakakatouch naman.” medyo naluha ako.. please. move on na lang talaga… Day 5 Tumawag sakin si Tofer.. tiningnan ko it.. now that we know all about our grandchild.” “Pero Mommy. parang nagsisisi tuloy ako sa mga nagawa ko.. we’ll take good care of you and Kristof.” inaabot ko muli yung envelope “Ano ka ba. wala kaming natulong habang nagbubuntis ka. ok lang naman po eh. daddy. magk ano kaya.00 Sobra sobra to!! Grabe naman sila magbigay ng sustento! Tinanggal ko yung check at may nakita akong isa pang papel Bianca.” tapos ngumiti siya “Mommy. P100.” “Sige na anak. kahit ngayon lang. and since you’re back here for good. haay. parang tinanggihan mo yung pagmamahal namin sa inyo ni Kristof. “Salamat po mommy... nangyari n a. tanggapin mo na yan. lalong lalo na’t mag isa ka lang sa ibang bansa . Binuksan ko yung envelope.. sige na.bata mag-isa.. Pero wala na eh.. Pag binalik mo pa ya n samin. tutal maaasikaso na rin naman namin kayo eh. .. We love you. masaya kami ni Daddy Larry mo dahil pinalaki mo ng maayos ang apo namin....... May pasok na kasi sila sa monday. pero nag smile lang sil a sakin at umalis. hindi ko po to matatanggap.” si Dadd y talaga oh.. alam namin na naging mahi rap sayo ang palakihin si Kristof. niyaya niya akong mag lun ch kasi aalis na daw siya pabalik ng QC.. check siya. pero don’t worry. Alam naming hindi pa to sapat sa hirap at pagod mo ng tatlong taon. Mommy Kristy and Dadd y Larry Kelan kaya nila to sinulat? Siguro yung nag cr ako.. salamay na lang ho... hindi nasuporta han ni Dylan ang anak niyo. tangg apin mo na yan.000.

blah blah bllah. usap saglit tungkol sa bgong course niya. kamusta na raw.. From: Tofer Dy I miss you badly. Siiyempre. bakit hindi na siya nangungulit? Nagbabago ba talaga mga tao pag naghih iwalay? Ako naman hindi nag bago ha? Hindi nga ba? Haaay. Bakit ba kasi kelangan ngayon pa siya mag bago eh . Pag uwi niya sa bahay ng mga 2:00am tumawag siya.. namimiss na daw ni ya ako. Mga 9pm tumawag na siya sa cellphone ko. first andl last text niya. Pagtapos ng is ang round ng pagikot sa mall. Day 7 November 6. hinatid na niya ko pauwi. haaay. teka.. mga 30 mins lang kami nag usap. Nagkwento siya tungkol sa mga subjects n iya. Kasi totoo naman eh.. Nagiging weird na siya lately. sinabi ko rin na na mimiss ko siya.. m asaya kasi binilhan niya ko ng masarap na pagkain at magandang dress. 3:47 pm na. nahihirapan na tuloy akong . wala parin kahit dot man lang.. ano raw bang ginagawa ko. Namimiss niya lang daw ako kaya siya tumawag. Ok naman yung araw ko. ay teka. Pag dating niya sa QC ng mga 6 tumawag kaagad siya sa cellphone ko.. hindi yung masama ha! Yung tofer na alam kong mahal ako. Ano kayang ginagawa niya dun? Hindi pa rin kasi siya nag tetext at tumataw ag ngayong araw. nagsosorrysiya dahil late siya nakatawag... Nasa QC pa rin siya. Oh well. at Wedding anniv naman nila Mommy at Daddy. 2 lang daw pero tag 3 hours! Jusko hindi ko ata kaya yun..Nag lunch kami sa TGIF. ^_^ Day 6 November 5 na 5 days na lang at B irthday na ni Kristof. Ako naman masay ang masaya. I want y ou here right now. aalis lang daw siya pu nta sa bahay ng friend niya. Habang nandun siya text ng text. 3 da ys na lang at masasabi ko na kay Tofer ang tungkol kay Kristof. Like ako. hindi ko nga lang pinaalam. nakainom daw siya pero hindi raw siya lasi ng. Tuesday.. 10:28 am. pano ba naman cellphone yun eh! hindi niya naalala na may landlin e. Sana pag gising ko bum alik na yung dating Tofer.

. Kay Dy lan ba tong cellphone na to?” “Oo. sumusuko na nga siya sa pagaaral eh.. grabe. pero wala pa rin eh. haay.. lumapit ako sa may phone at nag dial. hindi k o pa rin . si Bian x to.. kung kelangan mo tumawag sa pinas tumawag ka lang.. pero bakit pinsan na naman ako? *Flashback* One boring day sa Korea. bakit babae to? T ama ba yung number ni Tofer sa cellphone ko? “Hello?? Sino ba to??” “Ah.. malamig! Madaming gwapo..” “Ahhh. Wednesday Ngayong araw . oo may gusto nga ata yun kay Tofer. Steff i? Oo siya nga!” “Steffi? Ahh.. nagiging patapon na. “Hello?” “…” hindi ako sumagot. kahit isang text wala akong nareceive. hmm. pero magkakamukha lang mga tao dito eh... si. hindi ko kaya. sorry.. Pinsan? Bak it ganun? Ang sabi naman sakin ni Mae. alam ng mga Ateneo friends ni Tofer na k ami. si Bianca.” “…” “Pinagsasabihan na siy a ni Ryan pati nung mga Ateneo friends niya. masaya naman di to.” “OMG!!!!!!!!!! Buti naman naisipan mong tumawag!! Ano na??” “Eto. Ikaw yung pinsan ni Dylan..magtapat tungkol sa tinatago ko..” “Ah pakBinaba na niya. ok lang talaga. right? Wala siya eh. 4 months na ang nakalipas simula nung umalis ako ng pinas “Bian x. Pwede ko ba siyang mak ausap?” “Ahh. sino to?” “Ah...” “Bakit?? Pati merong umaaligid dun! Yunggg. tawagan mo k aya?” “Hinde.. Libre laha t dito.. haban g nagbubuntis ako... Day 8 November 7. Tawag ka na lang ulit. “Hello?” “Mae. Si Dyl an. dahil nag kinakabahan na ko at baka ma y nangyari tinawagan ko cellphone niya. Naiwan niya yung cell phone niya dito sa bahay.. ok?” Nag nod ako.

..” “Korek... Mga 2:0 0 pm dumating si Mae si Carla naman dumating after 10 mins. pero.. tinanong niya ko kung ako raw ba yung cousin ni Tofer..” Nagulat sila pareho “NAKITA SIYA NILA TITA KRISTY!? ANONG SABI?!” “O h wag niyo naman akong sigawan!! Magkakalapit lang tayo eh!” . *end of flashback* Tinawagan ko si Mae at Carla. sundin mo ung sinasabi ng puso mo.hindi ko na makalimutan...” After 2 weeks tumawag sakin s i Mae.. feeling ko naghahanap pa siya ng mas bette r sakin eh. Kahit kelan late pa rin siya. pero sana isipin mo rin ung kapakanan ni Kristof.makalimutan yung ginawa niyang Tofer na yan!” “Ha? Bakit ano ba ginawa niya? Yung ka y Niña? Alam kong mahirap kalimutan pe“HINDE!! Aba! Ang sinasabi niya ata sa iba niy ang Ateneo Friends na ‘pinsan’ niya ako eh!!” “Pinsan?! Sino ba nag sabi sayo??” “Si Steffi.” “Sa totoo lang mga gels.. thanks.. lalo na kanina. bak a kasi napipilitan ka lang... sinabi niya sakin na alam daw ng lahat ng Ateneo friends na sila. mahirap na... pinapunta ko sila d ito pinasama ko na rin si Bella.” nag smile sabay umiling “nakilala niya na yung parents ni Tofer. gusto ko kasi makipag usap.. parang may pumipi gil sakin eh. . text mo sakin yung number dyan ok?” “Ok ok... Tawagan na lang kita dya n.” “Loko talaga yun! sige itatanong ko sa kanya. Hanggang kelan siya aasa sa mommy niya? Buti na nga lang hindi niya hinahanap tatay niya eh. Siguro iniisip na nung bata ayaw siya nung daddy niya. hinahanap minsan ni Kristof yu ng daddy niya eh. labag sa kalooban mo. Wala lang. aba! Simula nung sinab i sakin un. kahit si Steffi.” “Ano naman yun?” “Alam mo Bianx. “Oh anong latest? Bakit nagpa meeting ka ngayon?” “Loko! Plano ko na kasi sa nang sabihin bukas kay Tofer yung tungkol kay Kristof.

.” “OMG! Ang laki naman masyado!! Buti tinaggap mo. Kahit gano ko ng tinago nalaman niya pa rin.. Nafeel ko ng uuwi si Bianc a ngayong taon na to. *Flashback* “Dylan. tinanggap naman nila si Tofer. may nakita akong familiar na guy. At eto na nga. Yun daw yung parang kabayaran nila sa pagpapalaki ko ng maayos kay Kristo f.” “Ah. pati grasya yun! namumul ubi na nga ako dahil wala si Nathan sa tabi ko eh. puntahan ko lan g sa may cinemas.... wait lang ha.. sustento ata? Hehe! Hindi ko alam eh. nandito na siya. papakasalan niya ako.. kay a pala parang ang daming bago dito!” “Tseke?! Magkano?? Para saan naman yun? " “P100. “Excus e lang. “Plano? Baka magpakasal kami pag naannul na yung kasal namin ni Tofer. pero nasabi niya sakin n a pagwala na raw talaga kami ni Tofer.” “ANNULMENT?!?!?! Chapter 11 PAST Steffi’s POV I knew it. Nakakahiya naman kung tatanggihan ko. Bingyan pa nga ako ng tseke eh. anong sabi nila? Wala naman.. baguhan ako sa mga ganito.“Sorry sorry. speaking of Natha n. pero tama sila.” “Ayoko nga eh. ayan oh . Nandito kasi sila Kring eh.00.” Ngumiti tapos tumungo siya.0 00. At aampunin niya s i Kristof.” “Oo nga pala. Alam mo nama n ako sanay sa libre. yang mga laruan nay an binili sa kanya. I knew this day will come. . alam na ni Dylan.. Bibigay ko na rin sa kanya yung hinihingi niyang annulment.” Habang naglalakad ako papuntang Cinemas. Tumayo na ko sa kinauupuan ko. puntahan ko lang friends ko. anong plano niyo?” Plano? Anong plano? Wala pa naman. Bakit ba siya nag balik pa ? ang masama pa dun.

. hindi ko alam kung sasaihin ko sa kanila. may hawig sila ni Bianca. baka iwanan ako ni Dylan once na malaman niy ang nandito na siya ulit. Stef. What makes you think na babalikan ulit s iya ni Dylan? And if ever balikan ulit siya. “Stef? Ok ka lang ba? What the heck is wrong with you?” “Wha t? Nothing nothing. eye glasses to be exact. then you can make her life miserab le again” “What do you mean ‘again’? hinde ko naman totally ginawang miserable yung buha y niya before eh... maiksi buhok. Malabo ba mata ni Bianca? Kung siya nga yan.he was with a kid. Well. sinimulan ko lang...? oh my god. And I’m p ositively sure na si Bianca nga yun.back. You’ll do everyt hing para lang mapasayo yung bagay. pero nakasalamin yung girl. Pagkadating ko sa may cinemas nagtataka sil a Kring kung bakit ako natutulala. come on. Is a lang ang alam ko... Tell me. kelan pa siya nakabal ik?! Naglakad ako patungo sa kinatatayuan nila.. Hindi nila ako napansin.” “I know you..” “She’s. . natatakot ako..alam kong kilala ko siya.” *end of flashback* What really caught my eyes was when I saw the guy.. then si Dylan na gumawa nung iba..” “Ganun na rin yun eh! hahaha! I know you.” “AND SO? She left Dylan. the same guy that I saw with Bianca. Pero.and ngayon tao naman.” “Sino? Mom mo? Dad?” “Hi si Bianca.. kaya napatigil ako sa isang spot at tinitigan siya. possible kaya na anak niya yank ay Dylan. yun nga lang. mukha silang mag-ama plus hinde ko maintindihan yung language nila. right?” “Yeah. Ano pa nga ba? I bet anak niya yan kay Bianca. medyo wavy tapos brownish yung kulay. I have to do something. Haha!” “You really are my best friend. oh my god. without him knowing. this is not good. Ma y girl na lumapit sa kanya..

.” Nagulat ako. Ayoko na magpaligoy ligoy pa. “Well. kung masaya sila sa isa’t isa don’t you think na you should be hap py na rin for them?” “Eh what about the kid?? Ganun na lang ba yun sayo?” “Kid? What kid ?” “Come on Nathan! I saw you sa mall with your kid! Pareho pa kayong nag whawhateve r language!” “Korean.. I love her so much. yeah. I definitely don’t want them back. Nilapitan ko siya at kinausap. nakita ko ulit siya. You’re Stef fi. but I assure you hinde niya gagawin yun.” Nag nod ako. Kasi ganit-“Yes.” now this is making sense. ku ng iiwan niya ako because of Dylan ok lang..” “Wow. well. “It’s kinda tiring kasi we’re talking habang nakatayo..3 days after kong nakita yung guy.. “Well.” “Yeah. so you know my boyfriend?” “Yeah. and that’s Dylan’s son! Please stop this none sense. we live pa sa QC that time and I’m with her right now.. can we talk over there?” tinuro niya yung lob by.. bakit hindi mo subukang mawala ng 2 weeks . this time sa isang Hote l.” “Don’t be sel fish Miss Steffi. and you are…” “Nathan.” “Ohh. I wan t a business proposal Nathan. W ell ako ayokong mawala sakin si Tofer. Pano mo siya nakilala?” “Met her 4 years ago I think. we met 3 years ago at Dylan’s party . maybe she will pero I will easily let her go if she asked me to. e to . mahal na mahal ko si Dylan and I know ganun ka rink ay Bianca. right?” sabi niya sakin “Yes. I think yo u know Bianca. “Hi! Have we met before?” “Uhh. Hi. Tingnan natin kung anong mangyayari.

You should too. After two weeks. “Ok. She’ll help me with this mess.maiksi bu hok. habang nasa car ako.. Si Bianca.. and of course gusto ko rin siya pumunta kaya sinabi ko na k elangan niya pumunta kasi sabi ni tita. I want her to be happy. Sabi ko rin na gusto ko siyang makasama. Sana kumaga t na siya. Tinawagan ko si Kring about sa plan ko. Tinatawag niya name ko pero hindi ako sumagot. May anak sila. I asked him kung sino kasama niya. wala na si Dylan sa tabi ko. After ilang minutes hinug ni Dylan si Bianca. then I’ll let go. then we have to let them go. Around 9:00pm nag simu la na kong uminom. baka gusto nilang hindi na muli magkita pa. So. do I soun d like an evil? Well.’ I said again to myself. although alam kong ihahatid n iya naman talaga ako. kasi alam na niyang nandito siya. I don’t care. I will not let them be together. pag nagkaayos sila. kelangan ko pa siyang pilitin para lang sabihin. Mga 9:45 nag yaya na siyang umuwi. SO what made you think na hindi ka niya iiwan? Why not agree with my deal.na nga ba yung kinakatakutan ko. Good. Nag smile siya at pumayag sa gusto ko. Nafeel kong nag stop yung car at bumukas yung pinto ‘nandito n a ata kami sa bahay nila’ I said to myself. at first ayaw niya pang sabihin. Just make s ure you won’t hurt her. again.. Sabi ko ayoko samin matulog since wala akong kasama and natatakot a ko. B umukas yung gate at nakita ko isang babae yung lumabas. may dalang bouquet ng bulaklak.” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng Hotel. nagstastart na yung deal namin. . nag pretend na akong tulog. he said that kaya lang niya ginagawa yun para sa ‘annulment’. naka salamin. yung malalaman niyang nandito na siya. and if being with Dylan will make her happy. But then he surprised me.. she ag reed with me. Day ng debut ng cousin ko. Pag dilat ko. and you’ll help me win Dylan. yung maririnig ko na akan ni Dylan yung nakita kong bata. I will win this. I need to plan something. I saw Dylan sa mall. Eto na yu ng day na kinakatakutan ko. para ihatid ako ni Dylan pauwi. I’ll help you w in Bianca. “See. nasa labas siya sa tapat ng isang bahay. pinapunta ng tita ko si Dylan. A t nung sinabi na niya. ‘This is not good.. just pretend that you’re out for two weeks. deal. I pretended to be drunk and wasted. Sasabihin ko kay Bianca na aalis ako ng country. Ka si kung may ibang dahilan. After ilang days. naka pambahay. Pumunta nga siya. deal?” I gave him my point. nagulat ako.

Ayan! Ibig sabi hin. pero mas maganda yung idea na puntahan ko na lang si Bianca para makasama ko siy a. tungkol to kay. pupuntahan ko na siya sa kanila. Bianca. hassle.” medyo malungkot mukh a niya “Tungkol saan? Hinde ba pupwedeng mamaya na lang? nagmamadali kasi ako eh. bast a pupuntahan ko siya ngayon na! Anong oras nab a? 10:27am na!! matext na nga siy a To: .. I have to tell you something.” A-anak?! Come on. gumanda nga siya actually eh. Pag labas ko ng kwarto nakita ko si Steffi nakaupo sa sofa. Tuesday Ngayon ang 7th date dapat naming ni Bianca... although gusto ko siyang makasama. “hinde eh. dahil sa narinig kong ‘tungkol kay Bianca’ “Ano tungkol sa kanya? Sinab i ko naman sayo na magkaibigan lang ka-“May anak na siya.Present At ngayon. hindi naman siya nagmukhang manang eh! ganun pa rin itsura niya...Ever After I miss you badly. pumayat . sobra..” Umiling siya.. Gusto ko siyang puntahan sa bahay niya. Namimiss ko na siya. Nakaligo at bihis na ko. Nakalimutan kong may susi nga rin pala siya ng bahay... expect me to be there.” Nag stif f yung paa ko. tingna n mo si Bianca. “Oh bakit nandit o ka? May klase ka ha. kasi akala ko papasok ako.. wala akong paki kung magaabsent ako... may pasok ako ng 11 oh.” “Dylan.. but I cant be with her right now. In a minute. I’m planning to tell Dylan about everything. Tama yun nga ang gagawi n ko. . Wala na tuloy akong privacy. I want you here right now. Dylan’s POV November 6.

kasi laking Ko rea yung bata eh.. kung ayaw mong maniwala..din... gusto kong sumigaw. k ung may anak na sila. Pano yun magkakaanak? Napaupo ako sa tabi ni Steffi.” Si Nathan!? “Kay Nathan? Teka.” “Nathan ba pangalan niy a? Nakita ko sila. “Nabalitaan ko rin na sina sabi niyang ikaw raw yung tatay. bakit ginaganito niya pa rin ako? bakit hinahayaan niyang mag-date kaming dalawa? Hindi nab a niya naisip yung bata at si Nathan? Ganyan na ba siya ka selfish? Ano bang problema niya? May 3 days pa kaming natitira... Sa akin kaya yung anak niya? Posibleng ako kaya yung daddy? Bakit hindi niya sinabi kaagad? “Hinde siya sayo. totoo. matagal na. so yung guy sinasabi lahat dun sa friend ni Kri ng. pati nung November 3 nakita ko sila. So rry Stef kung ganun iniisip mo. si Bianca at yung bata. eto pict ure. Hon. friend ng friend niya yung guy... wala naman siyang sinasabi sakin eh.. gusto kong mag basag ng .” Inabot niya sakin yung cellphone niya. nag kokorean siya.” “Kanino mo ba nalaman yang mga yan?” “Kay Kring. korean....” Naguguluhan ako.... baka nag kakamali ka lang.. sabi pa dito daw sa pinas hindi daw pwedeng malaman na anak nila yung bata. sa mall. pero hindi lang ako makapaniwala. si Nathan at yung ba ta magkasama. yung isang pic. pano m o nalaman? Impusible yan steffi eh....” “Nakita ko sila. kasi kasal kayo.. Pruweba. pero hinde naman daw totoo yun... sorry..... si Bianca at yung bata. . Wg mo nga akong biruin. Su sulitin ko na ba oh papabayaan ko na lang siya? “Sigurado ka ba? Baka naman hindi si Bianca yun.” “D ylan. ngayon ko lang sinabi sayo. sinasabihan mo ba akong sinungaling?! Bakit parang hindi ka naniniwala sa mga sinasabi ko? ha?” “Hindi naman sa ganaun. anak niya dun sa lalaki na. don’t you think na mas mapapadali yung annulment niyo?” Hind e ko na alam gagawin ko.

Naiwan ko rin yung cellphone ko sa bahay. let’s spend the day together.. Wala na rin akong pakielam sa ka nya. hinde ko alam ang mangyayari pag nawala pa s iya. Kung ayaw mo talagang maniwala sakin ok lang. gusto kong magalit eh. maaga akong umalis ng bahay dahil may klase ako... Day 8 Dito natulog si Steffi sa bahay. pero may tiwala ako sa kanya. Hinde ako makapaniwalang pumayag ako sa deal ni Steffi. Nathan’s POV It’s been 8 days. Wala kaming patutunguhan. pero sino bang niloko ko? alam ko naman na mahal niya pa rin si Dylan eh.. Hinde ko na rin kelangan pang kamustahin si Bianca. Alam kong mahal niya rin ako.. “Steffi... 3 years na kami. wag mo naman akong iwanan . ayoko ng ganitong feeling. Akala mo lahat gawa gawa lang. Wala na rin yun silbe. napamahal na rin sakin si Kristof.. Tapos n a yung story namin matagal na. samahan mo naman ako oh.. “Fine.” Tumayo siya at nag lakad papalabas ng bahay. kelan mo nga ba ak o napansin? Eh simula pa lang hindi mo naman ako mahal. Bianc a’s POV . Tumayo ako at hinabol siya. kasi nasa bahay naman si Steffi. It’s not big enough. halos nakalimutan ko na si Bianca. Wala ng bakit bakit. si Steffi naiwan sa bahay dahil wala siyang pasok tuwing Wednesday. alam kong kahit papaano may space ako s a puso niya. kam i naman eh. mahal ko siya masyado. Dapat naapag move on na ko k asama si Steffi. 6 days to go. okay?” Buong araw kong kasam a si Steffi. bagong season na to. sawa na kong maiwanan eh. wag tay ong pumasok ngayong araw... I have a place there.... Ayoko na makinig pa sa explanations niya. sinungaling. hindi ko na s iya kelangan i-contact.. sa bagay. tara alis tayo.gamit.. ganyan naman tingin mo sakin dati pa eh. Pero hindi ko siya kayang mawala. ayaw kong mawala sila. but at least I know. tapo s na ko sa panloloko niya. parang ni loko ko tuloy si Bianca sa ginawa ko. Kelangan ko ng ayusin yung annulment pape namin para matapos na ng maaga tong malaking kalokohan na to. Pero hinde pwede.

. Tama... Calling . Baka naman may pinagtataguan lang siy a kaya ganun. hiniram ko muna yu ng kotse ni papa kasi ayoko mag komyut. Tru st me..alam kong hinde siya ganun. Oo na ako na yung maarte. kumuha ako ng yaya simula nung binigyan ako ng pera nila Mommy. Para naman may magbabantay na kay kristof. hinde yun totoo. Hinde niya hahayaang umabot kami sa ganung klaseng bagay. dadahan dahanin ko n a lang. baka eto yung way niya para pumayag ako. hinde ko rin alam kung bakit. Iniwan ko si K ristof sa bahay kasama yung bago niyang yaya..” “Eh anong s ilbi nitong pag aayos niyo!?” “Ewan ko. Tama. isusurprise ko siya. Chapter 12 Day 9 November 8. Gusto ko sanang pum asok na ng bahay pero parang. Hinde ganun si Dylan. don’t worry.. wala naman akong karapatan kasi matagal na kaming hiwalay. Oo. Nung wala ka dito naging close kami. sa day 10 ko na lang sasabihin. ayoko rin maniwala eh. pupuntahan ko siy a bukas sa QC..” Nag nod na lang ako sa mga sinasabi nila.. Mga 2:30 ako nakaratin dahil sa traffic. Pag dating ko sa bahay mukang wala siya. parang back up niya lang yun.“SHHH!!!” tinakpan ni Carla at Mae yung mga bibig nila “Sinabi ko naman sa inyo na hin di niyo kelangan sumigaw eh!! hinde ako bingi ok??” “Anong trip niyo at mag papa-ann ul kayo ng kasal??” “Yun yung gusto niya eh..” “Hin de yan gaga! Wag kang maniwala! #%^%@!! Ang kapal naman ng mukha niya kung ganun !” “Basta wag kang maniwala. dahil wala yung kotse sa garahe.... May nagkabanggan pa sa edsa. Mga 1:00 pm nag punta ako sa QC.. Wednesday. para walang hassle.. Kilala ko siya...

“Hindi ka ba masaya kasi pinuntahan kita dito?” “Tara .. at sa awa ng Diyos dumating na siya.. May sasabihin ka ba?” “Ahh wala naman.” Bakit ganun? Parang hindi siya masayang nakita niya ako. Agad agad akong bumaba ng s asakyan para makausap na siya..Mommy Kristy “Hello Ma. may nangyari ba.. heheramin sana namin si Kristof. “Tofer.. gusto lang kitang makausap.” “Bianca.. Mukang irritable yung itsura niya ngayon.?” Tahimik lang siya. “Tofer!” lumingon lang siya sakin tapos biglang tumingin sa iba..” 20 mins ako halos nag hintay. pero wala po ako sa bahay ng ayon eh. Sa loob na lang tayo mag usap.. “Bakit ka nandito?” “Bakit? Masama ban g puntahan ka? Wala lang. kahit smile wala. pwede ba tay ong mag ikot ikot sa park? Namimiss ko na kasi yung park dito eh. ok lang.. Hindi niya sinagot yung tanong ko. yaya lang ho yung kasama niya.” “Ah ganun ba? Oh sige.” Nag smile ako at sumunod sa sinabi ni ya.. halos dalawang araw kang hindi nagparamdam sakin. mainit oh.” “Sige po ma. ok lang ba na sa b ahay siya matulog ngayon? Wala naman si Dylan dito eh. pupunta na kami!” “Sige po. Busy lang talaga ako kaya hindi kita nakokontak..” . May nangyari nga kaya? “Wala. Akala ko mapapauwi ako ng hindi ko man lang siya nakikita eh. Kakalabas niya pa lang sa sasakyan..” “Talaga? Salamat! Susunduin na namin siya ngayon ok?” “Sige po.

“Bakit ka nga pala napapunta dito? May pro blema ka ba?” Ang kulit naman niya! nakailang tanong na siya sakin eh!!! “Namiss kas i kita eh..” “Yung babaeng may baby ? Anong school niya?” Iniisip niya rin pala yung mag ina. hindi mo lang masyadong nakikita.. Kung ako yung tatay nung bata? Malamang. bakit parang iba ugali niya ngayon? Hay nako. Hi ndi ko matatanggap yun. Ayaw niya ipaalam sa school. Moody talaga yang lalaking yan! Hinde n a nagbago! Naglakad lakad kami papuntang park. Ang tahimik namin. may buhat buhat siyang baby. Hawak hawak niya pa rin yung kamay ko hanggan g sa makarating kami sa park.. “Tingnan mo oh.. “Oh bakit n atahimik ka?” “Naiisip ko kasi.. feeli-“Wala yan.” Tumayo siya at dire diretsong lumabas ng pintuan.” . feeling ko may man gyayaring hindi ko ikasasaya. feeling ko may mali... lalo na pag ikaw lang magisa nag aalaga. k apitbahay natin siya eh...... hindi ko alam kung sasabihin ko nab a oh dadahan dahanin ko na lang si Tofer.. ganyan din ako kay Kristof eh. ang tagal mo na ring hindi nakakapunta dito. Pero pag iba. May nakita kaming girl. nag stop siya kasi nabuntis siya... Ano ka ba. tara mag ikot ikot tayo.. nung hindi ka nagparamdam. mahirap mag palaki ng bata.. Halika nga dito!” hinila niya kamay ko tapos hinug niya ko.. parang feelin g ko anino lang yung kasama ko ngayon. lalo na hindi siya pinanagutan nung boyfriend niya.“Sa bagay. nabuntis.. nung binilhan kami ni Nathan ng apartment.. Naisip ko na naman si Kristof. lagi kaming nasa park tuwing hapon. Ano kayang problema nun. pano pag ako. papanagutan mo ba ko?” “Ano ba ng klaseng tanong yan. mahirap daw.. nakausap ko siya habang nag bubuntis siya eh.... siguro kaage lang namin si ya. “Schoolmate ko siya eh..” Nakatingin lang ako sa mag-ina.

sige. Tinititigan ko lang siya dun habang nanonood. pero hindi ko naman alam ang pag uusapan namin.. makipag usap..” Ang weird talaga ngayon. I trust him...” “Ha. Sige. “Tof-“Tara... sige uuwi na ko. o k lang. bukas uwi ka. Niyaya kita eh. “Ay Tofer. Ako manlilibre.” “Ganun ba ? Hatid na kita. alam mo naman ako! strong ako eh.. pero papanagutan n iya daw. pero wala kaming ibang ginawa kung hindi ang manood ng tv.. ok? Wag kang mag alala. Magkita na lang tayo dun. kaya ko na to. Gusto kong magsalita. nagugutom na kasi ako eh. Hindi manlang siya nag salita kahit ‘ah’. Sunduin pa ba kita?” “M lamang hindi na. ah.. pati wala na rin akong sasabihin... mga 7 pm? Saan ba?” “Sa Conti’s.. Naaalala ko kasi yung sinabi sa kin ni Kristof na naguuwi siya ng babae dati. “Tof er. Gusto ko sanang itanong kay Tofer kung sino yung sumagot ng phone niya. Uwi na tayo.” “Oo nga.. ma g dinner tayo sa labas. 6:30 na. h indi kaya? Hinde yun. kaya ko na naman eh. “Ha? Hinde. gabi na rin eh. Ikaw pa. pero natatakot ako sa isasagot niya.” Nagsmile siya sakin at nag nod.” Hatid!? Pag ihahatid niya ko. bumalik kami ng bahay ng tahimik.” “Ikaw talaga! Sige.. Hindi naman pupwedeng si Kristof ang pagusapan namin dahil wala naman siyang alam. hinde pwede! Wag muna. alam mo naman yun diba?” “Oo. . tara n a.” Tumayo na ko..... kaya mo yan. hinatid niya ako hanggang sa kotse. sa alabang siya matutulog! Eh si Kristof dun matutulog. Baka isa yun sa mga nauwi niya.Pag iba? Wala naman akong tinatanong kung iba yung tatay ah.

Dapat maging malakas ako para sa sarili ko at kay Kristof. eh ikaw nga dati pinaghihintay mo ko.. Bakit ba? Special tong day na to eh. maging positive or negative yung maging kalabasan. Day 10 November 9. at l east sumuslpot pa rin ako. “Ma! Si Bianca to. Ok lang late. Kinakabahan nga ho ako eh. May 5 mins pa ko. 6:05 pm na oh. “S orry. Nag lagay lang ako ng blush-on at lipstick. nakaupo. pero dapat maging strong ako. sinuot ko yung binili kong d ress nung nag mall kami ni Kristof. nakita ko na yung kotse n i Dylan na nakapark sa tapat ng Conti’s pag pasok ko nakita ko na siya.Bukas na.. Ok lang.” “Tss. Ok lang noh. eto yun g D-DAY namin. baba e naman ako eh. at eto. ihatid ni yo na lang po siya ng mga 7:30 pm para pag uwi namin. Ngayon mo na ba ipapakilala?” “Opo.. ^______^ Hinatid ako ni Papa sa Conti’s. hehe! . kahit anong mangyari dapat tanggapin ko. nako ako itong naeexcite eh.. hindi ko na siya gaanong inayos. mag didinner po kasi kami ni Tofer sa labas ng mga 7pm” “Isasama niyo ba si Kristof? Ip apahatid ko na siya para makapag ready na siya. bukas ko na mapapakilala si Kristof kay Tofer. Palagi ka naman late eh!” “Tss. nandun na si Kristof. nako! Eh 12 mins away ang Conti’s sa bahay. Mga 1 pm na ko nagising dahil 4 am na ako nakatulog kakaisip sa mangyayari. Hindi ko alam kung pano ko sasabihin sa kanya na may anak kami. mag ha nda ka na!” “Sige po ma! Bye!” Naligo ako at nagbihis na. Th ursday THE DAY. tapos na ko.. late ako.” “Hinde po.” “Ah o s ige.. Since medyo wavy yung yung style ng buhok ko ngayon.. sige anak.. hindi naman sum usulpot!” Totoo naman eh. Hind i ko alam kung pano siya mag rereact.” “Ano ka ba! Wag ka ngang kabahan!! Dapat excited ka.

” Ahh. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” OMG ETO NA! KAYA KO TO! “Ah.” Aba. Ang dami kasing tao kaya medyo natagalan yung dating nung order... alam ko naman y ung i-oorder mo eh. inorder rin kita ng mango tart mo. Aft er 10 mins. Walang nagsalita hanggang sa matapos kaming kumain.. may.” “Tal-- . Alam ko na ya n.. “Ha.” Chocolate cake.. umorder na ko ng kakainin natin. Kahit ako ayoko mag salita.“Ikaw talaga! Past is past! Tara. kaya ako na yung nag order para sayo..” “Ano meron?” MERON NA TAYONG ANAK.. “Wag k a ngang mag laway sa cake ko. anak na-“Oo.. hehe....pano mo nalaman?” “Mga kaibigan ko. dumating na rin sa wakas yung order namin. alam na niy--WHAT?! “Pa. “Tek a. hinde ko pa ata kayang sabihin. oo nga p ala. eto na po yung order niyo... bakit yun yung inorder niya sakin? Dapat sa kanya yun eh. Natatakot ako.” breathes “May gusto sana akong sabihin sayo eh.. sa atin.? alam ko mango tart paborito niya dito...” “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa a kin.” “Ahh. “Sir. Ok lang naman sak in eh... Naaalala niya pa p ala yung madalas kong orderin dito.” Nakak apanibago talaga. Buti na lang pala at nagpareserve ako ku ng hinde lagot na.. ibig sabihin may halaga pa ko sa kanya.

. tigilan na natin ko. Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko. san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaa n yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo sakin na kung bakit kita pinapal abas na tatay?” “Oo.” “Ha? Teka. may anak ka sa boyfriend mo.. natauhan na ko. Bakit naman kita lolo kohin? Sabihin mo nga sakin. Eto na last nating pagkiki ta na tayo lang magkasama. Ser iously. nasasaktan na nga ko. Nilapag ko na yung bayad sa kinain namin... alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa ?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yung tatay?? Bianca tama n a! may Nathan ka na... bakit? Para supportahan ko? kasi alam mong matagal ki tang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako sayo kahit anong mangyari? Bian ca.. nasasaktan na ko. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan.. hindi ko to napicture sa mga posibleng mangyari. “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan. kanino niya ba nakuha tong balitang to? Nakakagulat eh. ikaw. Alam kong sobra sobra pa y un kaya tumayo na rin aka at sinundan si Tofer sa labas. tama na. tanggap ko na may boyfriend ka. Totoo naman eh..” “Seryoso ako. simula ngayon.. sino bang gag awa ng ganitong bagay? Ano bang gusto niyang palabasin? Tinitingnan niya kung ma sasakatan ako? korek.. nanghihina ako.” Teka. nilol oko ka lang nun. ang hindi ko lang matangga p. bakit? Pano naman anak natin? Hindi mo pa nga siya naki kita eh. Kaya kung pupwede lang.“Wag kang mag alala.. “Ano ba to? Tofer.. please. hindi na kita guguluhin.. bakit niya ako k ukwestiyonin kung bakit siya yung pinapalabas kong tatay? Nakita na ba niya si K ristof?! “Sabihin mo nga sakin. Sige mauuna na ko.” tumayo siya at dirediretso papalaba s ng Conti’s...” Pinag titinginan na kami ng mga tao sa loob.. oo. medyo nakakahiya pero kelangan tapusin yung usapan.. wag ka naman mag biro. Tapos na rin yung 10 days. pinapalabas mo lang na ako yung tatay.. Ayaw na kitang makita. may Steffi ako. hindi na ko mag pap akita pa sayo. tam a na. ikaw talaga yung tatay ng anak ko. Wag na tayong magkita. hindi ka pa niya nakikita. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako.. . para huminto sa pag lalakad.. Hinawakan ko yung kamay niya.

ibibigay k o yun sa kanya. pero once na nalaman niya yung katotohanan. wag na wag siyang magkakamaling magmakaawa sakin.” Pag tapos kong sabihin yun..ang kapal kapal ng mukha niya. sunod na alis tayo. "halmuni. “sabihin mo dyan sa Steffi na yan. hindi na mag papakita muli sayo. miss mo rin ba Kristof? " niyakap ko siya ng mahigpit habang pinipigil ko ang pag tulo ng luha ko "Oo naman.. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta. alam mo naman na hindi kaya ni mommy mawal a si Kristof sa tabi niya diba?" "Eung. Pero pag lumabas yung katotohanan. Oo sige." bumitaw sa pag hug si Kristof at lumapi t kay Mommy Kristy. Sige. wag na wag mong subukang hanapin kami ng anak mo. Masaya ka na? ibibigay ko na rin yung annulment na hinihingi mo.. si NATHAN na yung tatay.. Annulment gusto niya diba? sige. harabuji. sama natin mommy ko ha? sad mommy pag wala . bukas na yung huling a raw na makikita mo ko. sobrang na miss ka ni Mommy alam mo ba yun. umalis na ko sa tapat niya. Chapter 13 Sakto sa pag uwi ko ang pagdating nila Kristof at Mommy "UMMA UMMA!! " tumakbo p apunta sakin si Kristof "Miss ka Kristof. Sarili mong asawa hindi mo pinapaniwalaan. Yun naman talaga habol m o sakin diba? Fine. Ang kapal ng mukha n iya.. na yung BIANCA na PINSAN mo. wag kang mag aalala.. pumara ako ng trike at sumakay. Wa la na kong paki sa suot ko..kelan ba kita niloko?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Steffi? ! Pano niya nalaman na may anak kami?! “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak k o ha?” “Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata ! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyong si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan k o na yung kamay niya..

.. u uwi ba si uncle Nathan? " Si Nathan. sabi niya 2 weeks siyang mawawala.. "Ay. "Mabuti naman. O-oo naman.? "Kristof.. Hug na kay lolo at lola. wag kayong m awawala ni Kristof at ni Mar.." "Hindi mo ako sama ulit." "Hm?" "Birthday na Kristof bukas.. pati hindi siya t umatawag. "makikita ko ba siya bukas? " "Ha. halmuni = Lola...." "S ige po Dad." "Eh si Daddy. ... "Ok na ba ang lahat? Alam na ba niya? " Tumungo ako. " niyakap niya ko nung pagsabi niya nun. nandyan na rin pala yung damit mo. Kinuha namin kahapon yun pagsundo kay Kristof.. alam kong madidiin lang siya. Kung ayaw naman niya maniwala. harabuji = Lolo] Mommy Kristy: "Yes b aby boy. Ok la ng ba pag si uncle Nathan na lang maging daddy mo. Kristof.." Inabot niya sakin yung bitbit bitbit niyang dalawang malaking paper bag ." niyakap ni Kristof sila Mommy Kristy at Dadd y Larry. Nakaligo na kami lahat lahat at handa ng matulog ng bigla akong kinausap ni Kristof "Mommy." "Sige po Ma. hindi ko na sinabi yung naging kinalabasan ng pagsabi ko kay Tofer... masakit sakin. lumapit sakin si Mommy Kristy. edi kawalan na la ng niya yun. iiwan mo ba mommy mo?" ..? "Hindi ko alam bab y eh. kahit na. may nangyari kaya sa kanya? Kamusta na kaya siya." Daddy..Kristof eh... Mommy." [Eung = yes. hind m an lang niyan naisip na umuwi na lang ng birthday ni Kristof. pano pag kukunin ka ni daddy kay mommy. kasama nga ni Mommy kanina si Daddy eh. thank you. Pumasok na kami ni Kristof sa l oob ng bahay para mag pahinga. oh bukas ha.." Daddy Larry:"Sige Bianca. mauna na kami. gusto ko ma kita si Daddy.." sumakay na sila ng kotse at umalis. eto nga pala yung damit na isusuot ni Kristof para bukas.

Annulment gusto niya diba? S ige. namiss ko naman siya eh. kahit ak o lang. Simula ngayon. Kaya ko naman buhayin si Kristof eh. hindi ko laam k ung matutuwa ako. humarap ako sa kanya tapos nag smile siya sakin "Talaga? Pano kung makikita mo daddy mo bukas. Naniniwala ako kay Steffi. ang ika sampung araw ng aming pag aayos. Bagay naman sila eh. Ngayong araw ang pinakaiintay n g lahay. yun ang ibibigay ko sa kanya. al am kong hindi niya ko niloloko. at alam kong hindi ni ya yun magagawa para lang wag ko siyang iwanan. pero mawawala si mommy. Alam kong mahirap Pero kakayanin ko. buburahin ko na siya sa mundo naming mag-ina. Hindi ko hahayaang magmukha kaming tanga ng anak ko kakahabol sa kanya. nakatapos naman ako eh. alis pa tayo bukas eh. Malaki tiwala ko sa kanya."ANIYO!!! Labby ko daddy. Labby!" "Ne.. pati uncle Nathan is there to be my daddy diba? " "Mm-hmm. Nag handa na ko para matapos n a ang lahat. Pagkatapos kong magayos ay dumiretso na ko sa Conti's Masyado akong napaaga kaya't pumasok na ako sa loob. tutal mas pinaniwalaan naman niya s i Steffi diba? Edi mag sama sila. Labby mommy!" [Ne = yes] NApanatag na rin ang loob ko.. Dylan's POV Day 10 Nung pumunta si Bianca sa bahay. "tulog na tayo baby. ok lang. Ayokong maniwala pero bakit naman ako lolokohin ni Steffi? Ano bang m eron at lolokohin niya ko ng ganun diba? Ewan ko. Kun g ayaw talagang maniwala ni Tofer sa akin. Magtatrabaho ako. pero ang sakit lang talaga nung mga n alaman ko. isang manloloko at isang nagpapaloko. Hindi na ko masyadong pumorma dahil alam kong wala na rin kaming pa tutunguhan. Nag pareserve pala . ano mas gusto mo? " "Ayaw ko na makita si daddy para di mawala si mommy." hinug ko si Kristo f." hinug niya ko ng mahigpit "pero mas labby ko si momm y!" [Aniyo= no] Naluha ako nung sinabi niya yun.. pati nandyan pa si Nathan. .

6:55 na alam kong late siya dadating kaya umorder na ko.” samin? anong meron? "Ano meron?" “Ha.. ano aamin n a ba siya? “Tungkol saan naman?” “Tungkol sa akin.” . kinakalimutan ko na nga pala siya kaya umorder na lang ako ng chocolate cake para saakin at mango t art sa kanya. Nung dumating yung in order kong pag kain. anak na-hindi ko na pinatapos yung sasabihin niya... “Oo.. simula ngayon. alam mo bang gusto ka niyang makita dati pa?” “Tigilan mo na nga yan!! Bakit ba pinapalabas mong ako yu ng tatay?? Bianca tama na! may Nathan ka na. walang nagsalita. inorder ko yung madalas naming kainin dati dito.. hindi na kita guguluh in. “Teka.” napahinto siya. hindi ka pa niya nakikita.. ano bang meron ngayon at nanlibre ka ata?” “Ah.pano mo nalaman?” Anong tingin niya sak in? walang kaibigan? Kaya kaya niya akong pagmukhaing tanga? “Mga kaibigan ko..siya. “May gusto sana akong sabihin sayo eh. tigilan na natin ko...... mango tart yung una kong sinabi. Umorder rin ako ng cake.. pero naalala ko.. sa atin. may Steffi ako. Ok lang naman sakin eh.” nagulat siya bigla sa sinabi ko.. Gaya nga ng sabi ko late siya sa pag dating.. hindi ko alam. “Pa. hindi na ko mag papakita pa sayo. bakit? Pano naman anak natin? H indi mo pa nga siya nakikita eh. kasi ako hindi ko rin al am yung sasabihin ko.” “Ha? Teka.. oo nga p ala..” “Tal-“Wag kang mag alala. may. ay kinain na agad namin to.” Sasabihin.. Alam ko na yan.. nagaalinlangan sa sasabihin... siguro takot pareho. buti na lang dahil maraming tao.

. please. ang hindi ko lang matanggap. kelan ba kita niloko ?” “HINDI AKO LOLOKOHIN NI STEFFI!! PLEASE LANG! TAMA NA!” Nasigawan ko siya. napalaka s ata mga boses namin. Bakit naman kita lolokohin? Sabihin mo nga sakin. ikaw talaga yung tatay ng anak ko. magkahawig sila ni Nath an. tanggap ko na may boyfriend ka.. Eto n a last nating pagkikita na tayo lang magkasama. oo. kasal kami at may anak siya sa iba. hindi ko kayang tanggapin yung bata dahil unang una. ayoko rin makita yung anak niyo na Nathan.. ikaw. pinapalabas mo lang na ako yung tatay. Tapos na rin yung 10 days. natauhan na ko. Ayaw na kitang mak ita. saan niya to pinanganak? sino pa may alam tungkol sa bata? “Ano ba to? Tof er. masyado na akong nasaktan simula noon pa.Yun ang naging desisyon ko. . pero nanghihina ako... tama na. kung sinusubukan mo lang kung masasaktan ako. may video pa na nag Kokoreano silang dalawa. Wag na tayong magkita... “Sabihin mo nga sakin.. Hindi ko alam kung bakit. yun nga lang MAS MASAKIT na to. niloloko ka lang nun.” Pagkasabi ko n g mga to sobrang nabasag yung puso ko. bakit? Para supportahan k o? kasi alam mong matagal kitang hinanap? Dahil alam mong babalik pa rin ako say o kahit anong mangyari? Bianca. nakita ko. gusto kong bawiin pero kelangan ko na ton g harapin. n asasaktan na ko. Sige mauuna na ko. tama na. pero wala akong pruweba.. Kaya kung pupwede la ng. “Steffi? Pano naman niya nakita yung anak ko ha?” .. wag ka naman mag biro. at ngayon nauulit na naman yun sakin. san mo ba narinig to? Ganun mo ba pinagkakatiwalaan yang source mo ha?? Bakit mo kinikwestiyon mo saki n na kung bakit kita pinapalabas na tatay?” “Oo. gusto kon g maniwala sa kanya. Totoo naman eh. Pinagkakatiwalaan ko yung ‘source’ ko. may biglang humawak sa kamay ko “Kung sino man yung nag sabi sayo niyan. Pati pano natuto mag korean yun g bata. may anak ka sa boyfriend mo. Pagkalabas ko ng Conti's naririnig ko ng may tumatakbo papalapit saakin.” “Seryoso ako.” Napansin kong andami ng nakatingin saming dalawa.

Ryan. Carla at Vander.-"SI TITO MAR! Oo nga pala. para akong tanga.. nakita ko si B ianca.. nawala bigla sa paningin ko si Bianca . ang sakit sakit. wala naman akong pagsisisihan eh. kasama si. Oo sige. na yung BIANCA na PINSAN mo.. pero si ya pa rin yung may ganang magalit. Nakita ko sila Mae." umalis na ko at pumunta sa lobby. Friday. bakit ng ayon ka lang? ayos ha! ikaw pa tong late!" "Nakita mo na ba si Bianca? Nandito s iya kanina eh. ano ba talaga ang gusto niya? suhulan ko yun g batang hindi naman sakin? bakit nagbalik pa siya kung ganito lang yung mangyay ari? gusto niya bang gumanti sakin? oo. Sarili mong asawa hind i mo pinapaniwalaan. nagmukha akong tanga sa ginawa niya. sobrang nasaktan na ko. Masaya ka na? ibibi gay ko na rin yung annulment na hinihingi mo.. panalo na siya. wala na kong maintindihan. si NATHAN na yung tatay. Pagtapos ng Klase ko ay dumiretso na ako sa hotel. Yun naman talaga habol mo sakin di ba? Fine. may katabing bata. naiwan akong nakatayo sa ta pat ng kotse ko. wag na wag mong subukang hanapin ka mi ng anak mo. wag kang mag aalala. pag dating ko sa may lobby. at hindi ko na rin kaya pang intindihin. uy! teka puntahan ko lang si Steffi sa may lobb y. bakit hindi kayo sabay dum ating? " "May klase kasi ako eh. hindi na mag papakita muli sayo.“Nakita ka niyang kasama mo siya! Nakita rin niyang kasama ni Nathan yun bata! At nakita ko rin! nakita ko lahat!” “Ah so yun pala yung basehan niyo? Pag nakita niyon g si Nathan yung kasama siya na kaagad yung tatay? Ganun ba yun?” binitawan niya a ng kamay ko “sabihin mo dyan sa Steffi na yan. Pero pag lumabas yung katotohanan.. Sige.. alam mo kung bakit? Kasi wala kang kwenta. masakit. bukas ” Bianca na pinsan? ano yun? hindi ko maintindihan. diba? November 10 . .. "Hoy! kanina ka pa namin iniintay.. Pinark ko na yung sasakyan at pumasok na sa loob. kung saan gaganapin yung party nila mommy.

. . kasama ni la yung mga bata... o kaya natatakpan nila Mae at Carla. maya maya. we are inviting Mr and Mrs Dy to have the first dance. meron pa raw isang anghel na mas lalong nag pasaya sa buhay nila. Mae."siya kaya yun.. tara p asok na tayo!" hinawakan ni Steffi yung arm ko habang papasok na kami sa loob ng ball room. " napansin kong napatingin sakin si Bianca kaya tumayo na siya.. masaya daw sila dahil masyadong maraming blessings ang kanilang n atanggap. Carla at Vander. nags alita na yung emcee. "And now. Ryan. oo nagustuhan ko. tama. nakakahiya tal aga tong sila mommy. medyo hawig nga ni Nathan yung bata.. after 10 seconds. nagsalita na naman yung emcee. anak niya nga yon. kaya lang hindi kami ok." "Talaga? nagustu han mo? dapat lang noh! para sayo to eh!" "ikaw talaga.. inalok ko yung kama y ko ay tinanggap naman niya ito. may konting speech speech sila m ommy at daddy.. tumayo yung bata tapos nag lakad sila papasok sa m ay ball room. para simulan yung program. kinausap niya rin yung bata. "Wow. and sweet sana. naglakad kami papunta sa dan ce floor at tumutugtog yung kantang YOU KAREN CARPENTER Hinawakan ko siya sa may waist niya at siya naman sa may neck ko. ganda mo ngayon ha. nasa iisang table sila Bianca. hindi ko mapigilang hindi mapatingin dun sa bata. pero bawat tingin ko laging humaharang si Bianca.. angh el? baka si Bianca lang yun... together with their first son La nce Dy and his wife Bianca Dy" WHAT?! kelangan kasama pa ba kaming dalawa? wala akong choice kung hindi ang lapitan si Bianca sa Table nila. Pinagsalita rin nila ako at si Kris. "Dylan!" Napaharap ako kay Steffi.

" "Kristofer. pero sinubukan ko pa rin." "Ang aga naman. Ayaw kitang makita ngayon eh. Sige mauna na kami. "Mali ka pare. mahirap na. lumapit si Kris at yung girlfriend niya at nag papicture na kami . "Ahh. sakin pwede pa. "Bianca. hindi naman mag sisinungaling si Bianca sa kanila eh." "wag ka naman ganyan. nagpapapicture sila.. nakita ko si Kris kasama yung bata at yung girl friend niya. pero sa kanila." "Wag kang magalala... 9:00 na pala. bakit hindi na lang Nathan? o kaya kung ano man." saktong tumigil yung kanta..? " "bakit? para saan pa? don't act like you care about my son .. Bakit kaya? Ang taray na naman niya sa kin. lumapit sakin sila Ryan "Dylan.. laam na rin sig uro nila yung totoo. Ibang klase ka talaga. bumitaw siya sakin. maya na! " "Hinde pwede... mag fafamily pi cture daw kami. halos hindi k o na napansin si Steffi sa party dahil sa mga sinabi sakin ni Bianca." ka pangalan ko pa. tapos lumapis sa may pisngi ko. "sana maging masaya ka sa naging desisyo n mo. Pasensya na sa . binuhat ni daddy yung bata nakita kong kinawayan ako ni daddy lumapit ako at tinanong kung bakit." sabay alis ni Mae." nag smile siya kela mommy at bumalik na sa tabi nung bata. anong pa ngalan nung bata.walang nagsasalita saming dalawa.. gusto ko lang malaman pangalan niya. bakit pangalan ko ba? ganun ba siya kasama kay Nathan? nagpabuntis siya tapos pangalan ko gaga mitin? iba na talaga siya. alis na k ami. nakita ko si bianca at si Kristofer na lumapit kela mommy. makikipag cooperate nama n ako sa annulment na hinihingi mo eh.. kilala r in ni kris yung bata? kelan pa? tumingin ako sa relo. Siguro nagiging mabait lang sila kay Bianca pati sa anak niya. Bak a masampal lang kita.

"pare. "Oo. Ryan at Steffi. sira ka.. Lumapit kami sa kanila "Alis ka na rin ba?" Tumingin si Bianca d un sa bata. nakakahiya sa mga tao. at nakita namin si Ryan." "Tama na Bianca. "Ano ba. dun na daddy mo oh!" binuhat niya yun g bata at lumabas." "Ah ganun ba? sige Bianca. Vander at Bianca na hawak h awak yung bata. at hinawakan kamay ko." napayuko na lang si Steffi. sige ingat kayo. Pati ang cute naman ng bata. Sorry. ayusin mo nga yan." "Ok lang. masyadong maliit yung mundo natin dito." "Tara TJ. aal is na kami. anak ko. nabigla lang yun. " Vander." . ANAK NAMIN NI NATHAN. ingat kayo pauwi. nasa labas na si daddy mo!" tapos tumingin siya kay Vander. wag ka ngang mag skandalo dito. hindi ko aakalaing magiging ganun ka kasama." sabay alis nilang dalawa. wag mong ibuhos yung galit mo sakin sa kanya." "At ako pa ngayon ang s kandalosa. hindi na ko makahinga sa sik ip.. tara dun tayo sa lobby. sige una na kami. Ako si Bianca. paki samahan naman oh. sanay na ko dun." m aya maya.. ganun ka pa rin p ala. ano bang nangyayari sa kanila? anong kasinungal ingan na naman sinabi ni Bianca? ano bang problema niya at hindi niya matanggap yung ganing desisyon ko!? bwiset na buhay naman to oh!! lumapit sakin si Steffi.inasta ni Mae." "Tsktsk. "Baby. nag paalam na ri n kami sa parents mo. WOW. a nak mo? " "Oo. ang natitira na lang. nagtatanong lang si S teffi eh. "Hun ok ka lang ba?" "Oo. lumapit sila Vander at Carla sakin. sige. Akala ko nagbago ka na." pumun ta kami ni Steffi sa lobby..

kaya ko naman buhayin si Kristof kahit wala siya eh. dinayo na ko ng mga katanungan nila Mae. lawyer? Hindi ko nga alam kung pano yung proseso ng annulment eh! ang laking gulo nitong pinasok ko. ok lang yun. Chapter 14 Bianca’s POV Sa party. Gaya nga ng sabi ko kakayanin kong bumuo ng pamilya. ibang klase.. "Whatever.. alam nilang masama yung naging kinalabasan . “Hindi siya naniwala e h. ibibigay ko yung gusto niyo. Wag kayong m ag alala. ayoko naman talag a umamin eh. tar a na Ryan. sana hindi na lang ako umuwi ng pilipinas." Siya pa talaga yung may ganang magalit ha? sino bang nagtaksil? sa tingin niya siya mananalo? may an ak siya sa iba. dapat walang sorry sorry.” . Wag kayong mag alala. "Kausapin niyo na lang yung lawyer ko. wag nga siyang magmarunong.” Tapos tumingin ako sa may bintana. ibibigay ko yung gusto niyo. tara na Ryan. lalo na’t sa tono pa lang ng boses ko at sa hindi naming siya kasama. pero pinipilit nila ako.. Hinde ko alam kung bakit pero gusto ko pa rin maka usap si Dylan despite ng mga nangyari.. kasama ni Nathan. Ang hirap manloko ng tao. Ilang araw na rin ang nakalipas per o eto pa rin ako."Sorry? bakit ka nagsosorry? PINSAN naman niya ko diba? dapat panatag loob mo sa kin.." tumingin sakin si Bi anca. “Bianx.” “Ano yun?” “Nasabi mo na ba kay Dylan yu ng tungkol kay Kristof?” “Oo." "Ano bang problema mo!? inaano ba kita!??! " "Wh atever." Hindi ko maimagine na nasabi ko yan sa kanya. kahit ib a ang tatay ni Kristof. nasasaktan. Sa hotel na rin kami nakatira ni Kristof. hindi ko kaya. Napakasinungaling ko kung sasabihin kong ‘ok lang a ko’ pero deep inside unti unti na kong namamatay sa sakit. Kausapin niyo na lang yung lawyer ko. may tanong ako.

sinabi ko sa kanya na may anak kayo ni Dylan. Si steffi kasi..” Alam ni Steffi? Eh bakit ganun. tapos na eh. .. Sorry. dun ko raw malalaman kung iiwan mo ko oh hinde. pero e wan ko.” Hinawakan niya yung kamay ko.. binigyan ko ng chance si Dylan habang wala siya. alam ni Steffi ang lahat.” “Ano yun?” “Hinde talaga ako bumalik ng korea...... iiwan. Gusto niya.. may aaminin ako sayo... wag mo lang akong iiwas an. Para sa kanya. napaka swapang sa kaligayahan.. nagkita kami dito sa hotel. papayag naman ako eh.ok lang sakin lahat. nakareceive na rin ako ng letter mula sa lawyer ni Dylan 2 weeks ago.. yun lang mahalaga. subu kan ko raw umalis for 2 weeks.. at ako sinungaling “Hayaan na natin. yun talaga ang gusto niya..” “Ok lang. binigyan ko si Dylan ng 10 days parang chance na rin un. so gusto niya lang talagang lumayo kami? Wala na rin silbe yun.“Tutulungan naman kita eh. ako rin may kasalanan. parang ang hirap magsinungaling sa kanya... si Steffi lang ang tama.” Hinde. hindi na ako papakinggan ni Dylan. “Bian x.. gusto ko sanang magalit pero may kasa lanan din ako. “Nate. wag kang magalala. ayaw rin kitang mawala. ako naman may kasalanan eh. ayoko naman talaga pumayag eh.. Wala na ak ong paki... ituturin ko siyang parang sarili ko na rin. Napaka sama kasi ng ugali nung babaeng yun eh. siya lang yung masaya.. pero kung mahal mo tala ga si Dylan... gusto ko rin maging ok kami ni Dylan. December 23 na. yun din ang mahalaga.. kung hindi ako pumayag kay Steffi. napag planuhan na rin nam in ni Nathan na bumalik na lang ulit sa Korean. basta ok na tayo.” Nagulat ako sa mga sinabi niya. kahit hindi ko siya tunay na anak.” Nakokonsensya ako. “Bianx... Tss.. Gusto niya sa kanya lahat.. Sige kamkamin na niya si Dylan! Lamunin niya!” OO GALIT AKO! BAKIT BA! NAPAKA SUWAPANG NAMAN TALAGA NUNG IMPAKTANG YUN EH! “Bayaa n mo na siya. gusto kong amin in kay Nathan yung ginawa ko nung wala siya. edi wala kang magiging kasalanan sakin. nandito lang ako for 2 weeks.

.. Kumain kami ng lunch nila mommy. nag tatanong kung bakit hinde na raw kami bumi bisita. nasabi mo n a kay Dylan yung tungkol kay Kristof. ang sabi niya rin po anak ko kay Nathan yung bata. ganun naman palagi eh. Naniwala .. alam kong dadayuhin na naman ako ng katanungan. Wala rin si Dylan. at kung anon a raw nangyari samin. walang nagsasali ta sa dining table kung hindi si Kristof at si Kris lang. Ayoko na ng ganito eh. tara na. siguro gusto lang muna nila ako patapusin sa pag kain. ang hirap. pangit nga po yung kinalabasan. nagdadalawang isip kung papasok ba ako oh hinde. Mommy Kristy:“Bianca.. Pagtapos namin g mag lunch dumiretso kami sa living room. Pano daw man gyayari yun. umupo sa tabi ko mommy Kristy. nandito na naman ako sa tapat ng bahay nila. ano ba talagang nangyari sa inyo? Sabi mo naman samin.” Nag doorbell si Kristof. Lagi daw ba akong aw ayin dahil namimiss na niya sila. pero bakit lumipat kayo ng bahay? May nang yari ba?” Daddy Larry:“Sabihin mo nga. intervie w. “HALMUNI!!! H ARABUJI!! SAMCHOON!! KRISTOF IS HERE!!!” Narinig kong bumukas yung pintuan nila Dy lan. “Umma...Tinawagan kami nila mommy kristy. Ngayon. at nakita ko si Kris “Buti naman bumisita kayo! Tara pasok!” binuhat niya si Kr istof “Kristof tumataba ka! Ang bigat mo na oh! Big boy ka na!” “Mommy told me that I look like samchoon!” nag smile si Kris kay Kristof “Of course! Gwapo tayo pareho eh! Let’s go in!” Pumasok na kaming tatlo sa loob. umupo na kaagad ako. bakit kaya. Pag pasoknamin. Hinde siya naniwala. panget ba yung kinalabas nung inyong paguusap ?” “Sa totoo lang. Umiiw as ako sa mga taong mahal ko. Sasabihin ko na sa kanila yung totoo. what are we waiti ng for? LET’S GO IN NA!!!” “Sorry sorry. Nagdecide kami na bumisita sa kanila. since namimiss na rin naman ni Kristof ang lolo’t lola niya.

Anong pumasok sa kukote niya at naging ganyan bigla?!” Mommy Kristy:“Diyos ko. matagal akong na wala. yung kasama na si Kristof. hindi na siya umuwi pa dito...” Daddy Lary:“Nasisiraan na talaga ng ulo yang anak mo Kr isty.. aalis na kami sa March nila Kristof. babalik na ho kami sa Korea. hinde na ako umuwi pa ng alabang. “Merry Christmas na lang po. ay oko lang lumabas na masamang tao si Dylan. . Tul oy na ho ang annulment.” Napatingin ako sa mga lalagyanan ng pictures. respetuhin ri npo nati nyung desisyon niya. ..” “Hinde na po mag babago isip nun. makinig ka sakin. nagpadala na ng sulat sakin ung attorney niya. tapos may solong pic s i Kristof. mauna na po kami.. aayusin natin to. Walang annulment annulment. December 24 na kay a umuwi kaming dalawa sa kanya kanya naming mga pamilya. hinde ako makakapayag. iniwan ko siya. Live-in na rin kami ni Steffi. ah siya nga po pala. ewan ko. Sige ho. hinde. Kakausapin ko siya B ianca..” Mommy Kristy:“Alam mo bang mahigit isang buwan n a siyang hindi umuuwi dito? Simula nung party. Nasabi ko na yung mga dapat. bali lilipat ko na yung pangalan nung bata sa pangalan ko. for good na ho..” “Ganun po ba.” “ANNULMENT?!” sabay nilang sinabi “Hindi niya ho ba nasabi sa i nyo? Gusto na niyang maannul yung kasal naming. feel ko lang hindi umuwi. Pati nga ho pala. Tama naman eh..” “Daddy nirerespeto ko ho kayo. madami masyadong nagbago. Dylan’s POV After nung party. kung nirereseto mo ko bilang father-in-law mo.. nandun yung family pic naming.. mas naniniwala siya kay Steffi kesa sakin. ngayon wala na akong dapat pang isipin.” Pinuntahan ko sila Kristof sa m ay pool para makauwi na. wag muna kayong magpa-annul ng kasal. please.” Daddy Larry:“B ianca. wag niyong ipa annul yung kasal niyo.kasi masyado sa mga kaibigan niya. ang kulit.

pwede ba! Hindi ko kamuka yung bata!! Pati ang kapal ng muka niyang ipangalan sa pangalan ko yung anak niya. nakaupo na si Daddy at Mommy.” Anong problema? Nag away ba sila ni Daddy? Ilang oras na ang nakalipas at hinde ko parin nakakausap si mommy. Bakit. So gusto niya magmukha siyang mabait ngayon sa pamilya ko? sino bang nag kaanak sa ibang lalaki ha? “Opo. nakakapanibago. Umupo kami ni Kris at nag salita na si Daddy Daddy Larry:“Ano yung annulment na sinasabi ni Bianca?” Nagsumbong nap ala siya. si Kristof. kagabi pa siya hindi kumakain? Bakit kaya? “Ano bang problema ni mommy?” Daddy Larry :“Dylan. magusap tayo pagkatapos kumain mamaya sa living room. nanonood ng tv. nakita ko si mommy. diba mahal mo si . alam mo rin naman yun diba? ano ng problema mo?” “Ang problema ko. “Ma. kasi madalas si mommy yung maingay sa kainan. hinde ko anak yun. pero habang kumakain kami.” Tumayo si mommy at bumalik sa living room.. excuse me. Tinawag na ako ni Kris para kumain. kuma in ka naman.” “Ayaw kitang makita ngayon.” Pagtapos namin kumai n ni Kris ay dumeretso kami sa living room. “Ma. 3 years old na siya. kagabi ka pa hindi kumakain eh. Kung ano anong pinag sasabi tungkol sa mga bagay na gusto niyang bilhin at mga lugar na gusto niyang puntahan. Hinde niyo pa po ba alam na yung batang dala niya dun sa party niyo ay anak niya?” Mommy Kristy:”Oo. pinagpipilitan niya sakin na a nak ko yun. ala m namin.Pagdating ko sa living room. Anong akala niya matatanggap ko yun?” Kri s:”Dapat mo lang naman talagang tanggapin yung bata eh. ang tahimik pa rin.” sabi ni Kris “Sorry. nandito na k o. wala talaga akon g ganang kumain ngayon eh.

Buong buhay ko hindi niya pa ak o nasasampal Mommy Kristy:”HINDE MO BA ALAM NA IKAW YUNG AMA NUNG BATA?! PATI BAKI T MO NABUNTIS SI STEFFI?!?!” “YAN ANG SINASABI NI BIANCA SA LAHAT NG TAO!!! PINAPALA BAS NIYA NA AKO YUNG AMA PARA HINDI NAKAKAHIYA SA PART NIYA! NAAKSIDENTE EH! ANO NG MAGAGAWA KO?!” Daddy Larry:”Dylan matuto kang rumespeto.ate? Bakit hindi mo kayang tanggapin?” Kaya ko naman tanggapin eh. buntis si Steffi.” sabay sabay nilang sinabi “At hinde niyo man lang sinabi sakin? Ok rin kayo noh.. Kris:“Kuya. bakit kami l olokohin ni Bianca? Wala ba siyang konsensya?” Hinde ako makasagot. ano pang magiging role ko? “Kaya ko naman tanggapin eh. pwede naman sabihin ng maaga. sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan” Ang hirap nam an kasi.. Gusto niyo talaga akong pagmukaing tanga. Pat i. anak nila yun. Anak nila yun. pe ro sila ni Nathan. para hindi siya nahihirapan ng ganito. kaya gusto kong ma-annul yung kasal namin. Dapat hindi na lang niy a sinabi sayo. bakit kelangan pang itago.” “Kelan niyo pa ba nalaman?” “Mata gal na. kung ganun ka baba yung tingin mo kay ate. siguro tama yun g naging desisyong niyang itago na lang sayo si Kristof.” *pak* Sinampal ako ni mommy.” “EH ANG KULIT NIYO EH! IPAG PIPILITAN NIYO SAKIN YUNG BATA!!! EH SA HINDE NAMAN TALAGA AKO YUNG TATAY! ANO B ANG MAHIRAP INTINDIHIN DUN?!” Mommy Kristy:”Sabihin mo nga samin Dylan. Nakikita kong galit sila.. . pero sila ni N athan.” Kris:“Maniniwala ka ba kung sasabih in naming sayo? Tingnan mo.

dahil matagal ng gusto ni mommy magkaanak na babae. . nanghihin a ako. yu n yung pangalan ng anak ko.. mas gusto niyo ka si siya kesa kay Steffi. bakit kelangan umabot kami sa ganun.. pero sana samin maniwala ka. Pinaparusahan ata ako ng Diyo s. bakit niya tinago.Daddy Larry:”Sige. Baki t ka naman naming lolokohin.. pwede ka na makaalis ng bahay. gusto kong pun tahan si Bianca. pati samin hindi ka naniniwala. naging mabait naman ako ha...” Tum ingin siya kay daddy.. pero hinde ko alam yung sasabihin ko. ipapannul ko yung kasal naming ni Bianca. teka bak it ako nanghihina.” Ako. hinde ko na alam ang ggawin ko. so malaki ang chance na mabali wala lang ito. Wala ng iba. Kristofer Dy.. bakit kinailangan ko pang masabi sa kanya yung mga yun. At pag nangyari yun.. paano na to. anon g gulo ba tong pinasok ko. sabi niya walang nangyari masama eh. Mommy Kristy:”Ngayong alam mo na. ang dami kong nasabing masasakit na salita.. wag kang maniwala kay Bianca.. Magpakasal na kayo.. Grabe ka. Tama lang naging desisyon ni Bianca na bumal ik ng Korea. “tayo na lang bumisita dun paminsan minsan para makasama nat in silang dalawa.. ha?” “Kasi mas pabor kayo kay Bianca. bakit parang tama sila? Daddy Larry:”Pina DNA test namin yung b ata... pero.. Balikan m o na si Steffi. hinde na niya kaya pang mawala siya.” Korea? babalik na siya ng korea? Teka. Si Steffi. May proof ka ban g hindi mo nga anak yung bata ha?” Wala.” tumingin ako kay mommy “kahit ano pa ang sabih in niya.. 3 years old na siya..” Mommy Kristy:”Sinisigur ado kong matatalo ka. ganun yung lumalabas eh.... nag match kayo. o o nga pala.. naalala ko yung party na nangyari dati na binigay samin nila mommy at papa.. mag tatayo kami ng pamilya. Kristof tawag sa kanya.. pano ko sila mababawi? Umakyat na ako ng kwarto .. teka. a-ako?? Teka. wala na akong mukha pan g maipapakita. gusto ko pang makilala yung anak ko. Dahil anak na talaga ang turin niya kay Bianca. Ikaw ang tatay. wala namang kasalan nan angyari eh. Sana mabigyan siya ni Nathan ng maganda buhay kasama ni Kristof.. at simula nung dumating si Bianca. m ag papakasal na kami ni Steffi....... yung magina ko. buntis pa daw siya.

.. Sarili kong asawa hindi ko pinaniwalaan. anong klase ak ong tao? Bakit ba ako pinapahirapan ng Diyos ng ganito? Ano bang nagawa kong kas alanan at kelangan ganito kabigat ang maging kapalit? Oo. pero kelangan ako ng asawa at an ak ko. sabi ko naman sa kanya na hindi k o siya pababayaan eh.. sige masama na ko kasi iniwan ko si Steffi habang nag bubuntis siya... pero sa bi ni papa. papanagutan ko yung bata... sa mga masasakit na salitang nasabi ko. matagal na raw umalis ng bahay sila Bianca.. pag nagmakaawa ba ko. wag lang silang umalis.. hindi ko pinagbuksan ng puso.Bianca. Si Vander at Carla rin masama ang loob sakin. ng malaman ko lahat ng katotohanan.. ayoko na rin ng annulment.. please.. hayaan mo lang makita ko anak ko. pwede niyo na ko patayin sa m ga nagawa ko. pero hindi ko maisip na magagawa niya akong mapaniwala sa mga pinagsasasabi niya. ano bang kelangan kong ga win para lang makita ko yung asawa’t anak ko? kahit . hinde raw kasi nila aakalaing masasaktan ko muli siya. Chapter 15 Dalawang linggo ang nakalipas.. na hindi ko talaga sinasadya lahat.. binabawi ko na lahat. Masyado pa ako ng naging mabait sa kanya.. kelangan kusa ko raw mahanap si Bianca. kasalanan ko raw kung bakit nawala si Bianca. lah at lahat ng mga nasabi kong masakit. mapapatawad mo pa ba ako? kahit hinde na tayo ma gkabalikan. Si Ryan palagi yung sumasagot ng mga tawag ko.. Si Kristof ay anak ko kay Bianca at si Steffi naman.. alam kong buntis siya and all. tapos na raw yung part nila sa ganitong bagay. si Bianca at ako..halatang hinde niya alam yung mga nangyari saming dalawa. gagawin ko lahat.. Dalawang linggo ko na rin hinahanap yung mag-ina ko. nag sisise na ko.. ayaw rin mags alita ni Ryan tungkol kay Bianca... patawarin mo lang ako. Hinde pa ba nil a napapansing nagsisise na ko? sising sisi na ko. may anak na.. Alam niyo namang lahat na mahal n a mahal ko siya diba... hinde ko naman sinasadya yun eh.. pasalamat na lang siya at hinde ko siya nagaw ang saktan ng pisikal dahil sa mga nagawa niyang kasinungalingan. iniwan k o na. pero hindi ko sila mahanap. dahil daw sa akin kaya lal ayo sila Bianca. susustentuhan ko yung bata. Sinubukan ko rin tawagan si Mae. na nabigla lang ako sa mga nasabi ko. pero ayaw ni ya akong makausap. . mabuting hindi na lang daw ako muling nag pakita pa sa buhay ni Bianca.. Sinubukan ko silang puntahan sa bahay nila. pati anak ko hindi ko tinanggap.

siguro kay Nathan yun.. ‘oo tama lang na mangyari sayo yan! A*shole ka kasi eh! sarili mong asawa hindi mo pinaniwalaan!’ pero gusto ko lang na malaman niyo na. basta ibalik niyo lang sila sakin. gagawin ko. gaano pa kaya kung habang buhay na siyang mawawa la pa? Alam kong iniisip niyo. gano kasakit.. naiinip na rin daw kasi yung bata.. please.. ang hirap na ng ginagawa ko.. From: Ryan Lee Dylan. p inagsasabay ko ang pagaaral ko sa pag hahanap sa kanila.gagawin ko. may dala siyang auto eh. hind i ako titigil sa pag hahanap. siya lang ba pumunta dito?” “Oo.. nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kristof. tara na. Hindi ko maexplain yung feeling. ibalik niyo lang siya saakin. matatagalan pa ang pag datin g ko dun. What if hindi ako magustuhan ng anak ko? ano na lang gagawin ko? H inde ko na inisip yung mga pwedeng mangyari. Hindi ko kayang mawala pa ulit siy a sakin. kung kinakailangang isugal ko pa yung buha y ko... titigil na a ko. hind e ko kayang mabuhay ng wala si Bianca.... at pag sinabi na niyang ayaw na talaga niyang maayos ung samin. Isang buwan na ang n akalipas....” . buti na lang at nasa alabang ako ngayon kung hinde. ayoko. Tara pasok na tayo. may aayusin daw kasi sila ni Nathan. kung gusto mong makita anak m o pmunta ka d2 sa bhay ngayn na.. Yung annulment niyo ata iyon. Gaya ng sinabi ko. hindi na ako makikipag cooperate dun.” “Ha. para makilala mo na siya.. hanggang sa makita at makausap ko si Bianca. 1 new message Opening. “Ryan!” Lumabas kaagad ng bahay si Ryan at pinagbuksan ako ng gate. gagawin ko lahat ng makakaya ko. pero patuloy pa rin ako sa pag hahanap. teka.. “Iniwan muna siya ni Bianca dito bukas na raw niya babalikan. dun. excited ako na kinakabahan. masyadong naging mahirap sakin nang mawal a siya sa akin ng tatlong taon. agad agad akong pumunta kela Ryan..gano kahirap..

ng pagod . kasunod si Mae at Kristofer... Dahil sayo aalis ulit si Bianc a. Pano mo maiisip. Bumalik na si Ryan.. pag nay akap mo na yung anak mo. Lumapit sakin yung bata at nag bow. ng kaba. . ang sarap nugn feeling. at sakit na nararamdaman ko. bakit parang natatakot ako? bakit parang kinakabahan ako sa bata.” Hinawakan niya yung bata “Tara na Kristof! Laro tayo sa kwarto ng ps2!” “Pero dito daddy ko eh... Niyaka p ko rin siya. pumasok na kami ng bahay.. ganito pala yung feeling. grabe.” Luma pit sakin si Mae. pwes ako hinde! Umalis ka na nga dito sa bahay namin!!” “Mae sorry.” Tumalikod si Mae at lumapit sa bata. takot. “pinapunta mo? pambihira ka naman!! magagalit satin si B ianca niyan eh!! bakit kakampihan mo pa siya? alam mo namang ginawa niyang miser able buhay ni Bianca eh!” Nakatayo lang sa tabi ni Mae si Kristofer “Mae ano ba. hinde ko naman sinasadya eh.. late na masyado. lalayo ulit siya. “Bakit nandito ka ?” humarap si Mae kay Ryan.. eh ang alam mo lang math science at engl ish.” ngumiti ako. “Kung si Ryan pinapaboran ako. “Sorry? wala na.. “Dito ka lang. Eto na yun.Nagnod ako kay Ryan. tatawagin ko lang si la. dahil sayo nasaktan na naman siya. Alam niya.. nawala lahat ng stress. ” Nagulat si Ryan at Mae sa sinabi nung bata “Daddy? Sinong daddy mo?” “S iya. alam niya na ako yung daddy niya..” tapos tumingin siya sakin. “Annyounghasae yo” tapos niyakap niya ako.. hinde mo ba naisip na pa god na siya? Sa bagay.

? . masungit. pewo hinde pa talaga ko tul og.. parehong manok! Ang daldal daldal! Pag nagsalita hindi na mapi pigilan yung bibig! “Kaya kayo magkaugali kasi pareho kayong. tapos kita ko may h awak siya. “Appa! Sabi ni mommy... anong klase ba naman kasing tanong yun. Tawag minsan mommy sakin TJ! Ewan ko bakit eh.” mag-asawa nga sila. naka smile sila pareho. mag kaugali. >_< Ilang oras ang nakalipas at hindi ko pa rin magawang bi tawan si Kristof.. si mommy kita o iyak pag gabi. Masyado atang tinitigan ni Bianca si Nathan..” [app a = daddy] TJ?! Pareho ng ugali? Bakit kaya kami naging magkapareho? Eh sila nga tong magkaugali. “Korea pa kami.” Umiiyak siya pag gabi. parang na weirduhan at a.” lumapit siya tapos kiniss ko siya. tapos tulog na Kristof. magkasama. at lahat ng masamang katangian mo! tatlong taon pa lang yan... “Kristof.” “M apagmata?! Hinde ako mapagmata!!!” “Akala mo lang yun. Parang manok! Mag-ina nga talaga sila ni Bianca.” “Hawak? Anong hawak niya?” “Picture mo pati siya. p areho daw tayo. halika dito. Lagi niya yun tinitingnan pag may moon na. pakiss si daddy. “Birthday ko nung nomember gan ito” tapos ginawa niya yung 10 na sa kamay niya (yung pinakita ung daliri lol) “Nove mber 10 baby.. ang daldal rin niya! Once na nag salita na siya.. pero napakatalino. pa no mo nalaman na ako yung daddy mo?” Napatingin siya sakin. mapagmata. hinde na siya titigil. “Pakita sakin lola picture mo! pati…” huma rap siya sat v.Nakatingin lang samin si Ryan at Mae.” Birthday? Kelan ba birthday ni ya? “Hinde mo alam birthday ko?” bumitaw siya sa yakap. hawig sila ni Bianca. Rinig ko siya iyak. “Bakit tagal mo ko di pinuntahan? Pati birthday Kristof di ka punta. pero muka pa rin siyang koreano.

ha. Ngayon.” “Why?” “Kristof. WHY.. Oo yun nga. ok?” . sabihin mo ulit yung sinabi mo kanina kay daddy.hinde ko alam yung palabas! Basta full yung alam ko !” “Full house. *flashback* “Para kang yung lalaki dun sa full house!! Palaging sinasabihan ng bird brain yung babae! N akahanap ka na ng katapat mo oh!” *end of flashback* “Baby.” “ahh. “bakit?” “Hinde hinde...” Humarap sakin si Kristof.” “Ahh. isusu rprise natin si mommy.” “But that’s what I said...” Sabi ni Mae Full house. nood tv. kasi baby. di ko alam bakit siya umiyak..” “Very good.” >_< humarap sakin si Mae “bakit daw. don’t tell mommy na nakasa ma mo ako ha?” “Wae?” [why] Ha? Anong weh? San niya natutunan yun? “MAAAEEE!! SI KRISTOF KUNG ANOANO PINAGSASABI!!” Tumakbo papunta sa may living room si Mae. ano ng sabi ni mommy bago siya umalis?” “Bawal ako mag Korean. Ok. ulitin mo yung sabi mo kay daddy. pewo nakakatawa naman yung palabas. Full. Ok? Ako na magsasabi. “Kristof.ha.“Minsan kita ko siya.. naiinis na si ninang.. Sinusubaybayan niya yun eh.? yun ata yung pinapanood niya nung bumalik s iya sa alabang eh...

may dala kaming pasalubong sa kanila.. iiwan ni Bianx dito si Kristof ha? Busy kasi siya. Ang saya siguro ng pamilya naming pag magkakasama kami. Umuwi kami kela Ryan pagtapos kumain at bumili ng cake. magkakaugali at mababaw. dinala ko s iya sa Conti’s kung saan yung lugar na inamin sakin ni Bianca. pag lumuhod ba ako sa tapat mo babalik ka muli sakin? Hindi ko pa nasasabi kung gaano ka kahalaga sa akin.... siguro si Bianca rin n ag pakain sa kanya niyan.. kahit isang ‘I love you’ hinde mo pa naririnig sakin. “Miss. tutal may kwarto pa naman daw sila dun. Si Kristof tuwang tuwa. umuwi ako ng bahay para kumuha ng da mit at pera. na may anak kami.. siyempre. gusto kong burahin yung pangit na nangyari samin ni Bianca dito... Bianca. Ex cited na kasi kainin yung cake. kung gaano ki ta kamahal. gaya nung pagmamahal mo sakin dati. Alam niya rin yun? mag ama nga kami. Habang namimili kami ng cake na bibilhin may tinuro kaagad siya “Dadd y daddy! Looky looky! I want that one!!” “Mango tart?” nag nod siya habang naka tingin parin dun sa cake. para ibalot. kasi para kaming triple ts..“Ok!” Maghapon ko nakasama si Kristof.. yung mango tart. para kumpleto na kami.. pag sinabi ko na b a yun sayo.kelan kaya yun? baka naman si Nath an lang yun. Bumalik ako sa bahay nila Ryan para hiramin si Kristof. ok lang ba?” . mamahalin mo uli ako. sinabi nila Mae na doon na lang rin ako matul og. gusto kong gawing special itong lugar na to..” Nag smile yung babae tapos kumuka ng cake sa ref.aayusin ata niya yung annulment paper nila ni Dylan. Tuwang tuwa si Kristof nung nakita niya yung mga cake.. nagpadala raw ako nito dati. Sana nandito si Bianca.. sabi niya.? Ryan’s POV “Ry.

.” . tata nggapin ka niya... sasabihin ko kaya kay D ylan? Ang tagal narin niyang nag hahanap kela Bianca eh. Siyempre hinde ko alam kung tatanggapin ba ako nung bata oh hinde. para makilala mo na siya.. tatawagin ko lang sila. pag nagkaanak ako tapos hinde o pa nakiki ta ng tatlong taon. hindi na ako makikipag cooperate dun. may dala siyang auto eh. para makasama na niya kahit saglit lang. tara na. ayoko. tara labas mo si Kristof.. may aayusin daw kasi sila ni Nathan..” Napayuko siya sa sinabi ko “Ha..” Nag nod siya at sumunod sakin papasok. Mahilig mangulat! “Iniwan muna siya ni Bianca di to bukas na raw niya babalikan. “D ito ka lang. Tumalikod ako kay Dylan at naglakad papunta ng kwarto kung nasaan sila Mae at Kristof. siguro ngayon na yung taang panahon para makita na niya si Kristof. sigur o kay Nathan yun. To: Dylan Dylan. kung gusto mong makita anak mo pmunta ka d2 sa bhay nga yn na. Hinde siya nagreply. kahit naman ako.. Halata ng kinakabahan siya. teka. After 15 mins “Ryan!” Lu mabas kaagad ako ng bahay..” ngumit lang siya bilang sagot. nenerbyosin din. Si Dylan talaga oo. Ano ka ba!” Iiwan daw ni Bianca dito si Kristof.. Tara pasok na tayo. nandito si Dylan. Ok lang yan Dylan... siguro hinde niya pa nababasa. siya lang ba pumunta dito?” “Oo.“Oo naman. kaya pala hinde siya nag reply kasi nagmaneho kaagad papunta dito. Yung annulm ent niyo ata iyon. naiinip na rin daw kasi yung bata. mabait na bata tong si Kristof. nandyan si Mae sa loob kasama niya si Kris tof. “Mae. Hindi ko kayang mawala pa uli t siya sakin.

si Bianca kasi minsan sensitive yan eh. sweet. kahit na ngayon lang sila nagkakilala. gwapo. sobra kung mahurt. nako. Dapat kahit papaano pakinggan naman yung side nung mga lalaki. Nagulat kami pareho ni Mae nung sinabi ni Kristof na ‘pero dito daddy ko eh’ siguro nakahinga ng maluwag si Dy lan dun. Si Kristof parang si Bianca. gwapo. Dinala ni Dylan si Kristof sa phase 1 (lugar sa bf pqu e) para mag dinner.. masiyahin. Tingnan mo ang tagal na pala niyang alam itsura ni Dylan.” Nagsmile lang sakin si Kristof tapos tumay o. magalang. mapagmata. pero once na na timingan mo yung pagiging sensitive niya.. Kay Dyla n naman ay: matalino. matangkad. hinde naman lahat ng lalaki sinungaling eh. mixture talaga ng dalawa. tamad. magalang? So basically. sa t ingin mo mag kakaayos pa si Bianca at Dylan?” “Sa mga nangyari? Ewan ko. nagkasundo sila kaagad noh?” “Siyempre. Perfect combination ba? Hmm. masungit. tamad pati ung looks. labas tayo. Malas lang nakuha niya pagiging mayaban g at mapagmata.” “Oo nga eh. Mag-ama yun eh.“Pano niya nalaman?” “Tara na lang. matalino. “Mae. nagulat din ako. pumayag naman kami kasi quality time nga naman nila yun. So ang mga nakuha niya ka y Bianca ay: mabait. mahilig mag jump sa conclusions. mayabang. Hinde mo maintindihan eh. masiyahin. may bi sita tayo sa labas! Gusto ka makilala. sweet?. ^_^v Dito na naming pinatulog si Dylan para makasama niya pa ng matagal tagal si Kristof. Sumunod sila sakin palabas ng kwarto.. “Kristof. oo minsan manhid siya.” “OO!! ISA PA YUNG LINTEK NA BISUGO NA YUN! NAKOOO!! SARAP SABUNUTAN!” . pero pinag halong Dylan at Bianca talaga t ong batang to. pero masasakit kasi yun g nasabi ni Dylan. mabait. masungit. Lalo na si Kristof. . mayabang. ang galing! Mixture na mixture ng dalaw a. Ang hirap talaga sa mga babae. pansin mo. sana pinakinggan muna si Bianca bago nakinig kay Steffi. akalain mo bang pinalabas na sinungaling si Bianca!” “Bob0 rin ka si tong si Dylan eh. magalang. nasa uso nila yung isa’t isa. matangkad.” nilapitan ko si Kristof. ma pagmata. Kung ano ano na pinag sasasabi kay Dylan.. Si Mae nag simula na naman yung bibig.

pero kasi mahal nila yung isa’t isa. alam mo... yung…” “Ano yun?” “Yung. alam kong nandito lang yun.. ang to th ink na grabe yung mga binitawan ni Dylan sa sulat na yun ay este vow niya pala y un. pero may copy ako nun. forever and ever babe! Yung vow niya kay Bianca!!!” “Yun? ano m ron?” “Kelangan natin yun mahanap at kelangan ibigay ni Dylan yun kay Bianca! for su re lalambot puso niya dun!” Aahhh! Tama! Mababaw lang na tao si Bianca. hay aan na ang natin si Steffi.. pag balik sabihin natin. Pagdating ko sa qc. magkaayos na silang dalawa.. impusib leng mawala yun .Eto na naman po si Mae. hind e naman pwede na yun na lang yung ibigay ko noh.” “Oo.. parang yung last season! Jusko ang hirap hirap utoin ni Dylan nun oh! Ay teka! naaalala ko may sinusulat siya nun e h... nakasabit dun. nasa kwarto ni bianca sa QC.. “Kaya lang broken vow eh. Hinde ko na maalala kung saan ko naitago y un eh. nako! Naaalala ko tong part na to. Masyadong malaki.” Eepekto ka ya yung plano ni Mae? Eh pano kung hinde niya basahin? Ano na ang mangyayari? Br oken vow na nga ba? Sana naman. hinde dahil may ana k sila eh.” “SIRA! HINDE PA! kelangan lang natin ipahanap kay Dylan yun at siya mismo mag bigay kay Bianca!” “Sige. diba? Chapter 16 Dylan’s POV Bago ako umalis ng bahay nila Ryan pinaalala nila ulit sakin yung vow na ginawa ko kay Bianca 3 years ago. hinalungkat ko yung buong kwarto ko. Ngayon ang kelangan nating gawin ay pagayusin yung d alawa. well isa na rin yun... Sasabog na ulit yung ulo niya sa galit! “Hun..

mauna ka na.hindi ko alam kung ma g wowork yung plano nila. . pero wala akong magawa.. at naupo. dapat hindi ako humadlang sa pagmamahalan nila. Pe ro kung ayaw na niya talaga... oo ma sama na ko kung masama! Mali yung ginawa ko sa kanila ni Bianca. Ang sabi niya suportahan naman daw niya yung pagbubuntis ko.” Naglakad siya papunta sa lounge. Hinarang ko sila. Pumunta ako sa hotel kung san nakita ko dati si Nathan. hinde ako pumayag.. Kaya lahat kaya kong gawin para lang s a kanya. Sana ngayon. at kung hindi niya pa rin to tatanggapin. alam kong baliw na ang tingin niyo sakin. Hinde ako papayag. mabasa na niya to. mag bibigay daw siya ng sustento.” Tumingin siya kay Nathan.. sobrang gusto ko na siya. pano ba naman kasi scratch paper lang yun. siguro. “Kelangan kita makausap. pero wala daw siya.dito. ngayon pa ba ako susuko? Si Alex.. Hinanap ko siya . 3 months na rin to. pero sana mag work.. una ko pa lang siyang nakita.. Siya daw bahala. ang panget naman kung i bibigay ko sa kanya ng ganun ganun na lang. Pero hinde ko talaga kayang maw ala sakin si Dylan.. yun naman talaga ang plano namin. “Sige... papanagutan niya raw yung bata. Tama si Nathan. per o ngayon hindi ko siya pupwedeng pakawalan pa. Tama lang na pumunta na lang ako sa states. lahat gagawin ko para lang iwa nan na niya ng tuluyan si Dylan.. Importante. Dahil ang gusto ko lan g makapiling sa habang buhay ay si Dylan. Hinde. hinde siya pupwedeng mawala sa piling ko. alam ko.. After 15 minutes. Sinulat ko ulit sa isang papel yu ng ginawa ko.. ang layo na masyado ng narrating ko. Sakto nakita ko sila ni Bianca papasok ng hotel. Si ya ang ama nitong dinadala ko. nakita ko na rin yung hinahanap ko. Sustento? Para saan? Hinde naman niya anak to eh. kelangan ko talagang makausap si Bianca. Mahal na mahal ko siya. bago pa kami ikasal eh . pero kelangan ko siya. Steffi’s POV Malaki na masyado mga naging kasalanan k okay Dylan. nakipag hiawalay siya sakin. take over ko na lang yung busines s ni daddy dun. . tutal. sabi niya sakin..

kabayaran yan sa mga pina g gagagawa mo! alam mo ba kung gaano kahirap magpalaki ng anak ng walang ama!? A lam mo ba kung gano kasakit sakin tuwing hinahanap ng anak ko yung daddy niya?! Ha? HINDE.” Lumuhod ako sa tapat ni Bianca. bravo. nag mamakaawa ako..” Seryoso siya. please. Buntis ako. para lang hinde mawala sakin si Dylan.” Umiwas ng tingin sakin si Bia nca. Hinde ko alam kung bakit hinde ako nagduda nun eh. Hinde naniwala saki n si Dylan.. Siya lang ang kelangan kong . dapat mag saya kana eh. kahit lumuhod ako gagawin ko. oh sadyang tanga lang ako kasi nagpaloko ako sayo. kasi alam na niya yung totoo.. wala akong nakikitang biro sa mukha niya.?” “Oo.” “Kaya nga eh. Walang kapatida ang anak ko. at alam mong ikakasal kami. nandun ka.” Aalis na sila? ibig sabihin hinde na sila mag kakabalikan ni Dylan? Akin na siya! “Kelan? Sure na ba yan. “Please. kung nung party pa lang sa bahay namin dati.” “Tumayo ka nga dyan.” “Dapat lang naman na iwanan ka ni Dylan eh.” “Ayoko na balik an yung nakaraan. Bianca isipin mo naman si Nathan. Alam mo nung umpisa pa lang nagtataka na ako eh. at si Dylan yung ama. Nagawa mo namang bu hayin yung anak mo ng tatlong taon ng wala si Dylan eh.. “Please. Ayaw niyang makipag cooperate dun sa annulment namin. nagtagumpay ka.“Tungkol saan na naman? Sa mga kasinungalingan mo? pwede ba. Hinde na mahalaga sakin yung nararamdaman ng iba. Ngayon. wag na kayong ma gpakita pa kay Dylan... hinde na rin naman naming kelangan pang magstay dito kasi wala na rin bias kasal namin.. pano mo naatim na maloko ako.. kahit anong mangyari aalis na kami ni Kristof . gagawin ko lahat. Pati hinde mo na kelangan gawin yan eh. hahayaan mo bang mangyari sa kapatid ng anak mo yun? plea se... Effective pala pag aarte ko eh. Lalayo na kami sa buhay ni Dylan. “W ag ka sanang magisip na naniniwala ako sa drama mo.. Pagod na ako.. puso ko nam an susundin ko. buong buhay ko nga yon lang ako lumuhod. kahit ngayon lang. Ikaw pinaniwalaan niya. sawang sawa na ko. hiniwalayan ni ya ako.. kitang kita sa mga mata niya na nasasaktan siya. Hinde na mag babag o isip ko.. si Kristof. tama na . lumayo na kayo ng tuluyan. eh ako. Wala na lang talaga akong pa ke ngayon.

Buntis siya. baka pag umalis kami sa susunod na buwan. Ang hindi ko lang maintindihan. 1 new message From: Mae Lee Bianx.atupagin. sbhn mo mgkta kme sa Vivere Suite. si Kristof naman laging masay a. pwes ayoko na siya tanggapin pa. maging mahirap para sa kanila ang mapalayo kay Kristof.vday naman e. kht para samin na lng ni Ry. kung wala ka ng kelangan sakin. lagi na lang siyang nag papaiwan kela ninang Mae niya.. To: Mae Lee Cge. tnx tlga. From: Mae Lee Ok. pls. Lumuhod siya kung gusto niya. walang kasama s a kwarto yung anak ko. ayoko maniwala.” Tumayo siya at nag lakad papalayo saakin. Bastos rin pala siya kung magsalita. ano yun g sinabi niyang 'alam na niya yung totoo' alin na siya yung tatay ni Kristof? Hu li na ang lahat. Bianca’s POV Feb 13 na.. pag bgyan mo na. Eto talagang si Mae. Ewan ko ba. Nagbago na n ga ako ng number eh. Ngayon. Masaya daw.. Ang alam ko lang is. solo ko na si Dylan at wala ng makakapigil pa don. Isang buwan at mahigit na ang nakalipas simula nung nakausap ko si Steffi. Oo nga. dami raw toys na binibigay. tuwing sinusundo ko si ya pag nang gagaling siya kela Ryan. gusto ka makita ni Dylan bukas. Hindi ko na rin naiisip si Dylan. Hinde na kami magkakabalikan pa. Gusto niya daw dun. Wala na a kong pakialam. pero bakit siya luluhod sa tapat ko? palabas niy a na naman? Pero wala na akong pakialam. 7pm sha rp. mauuna na ako. Pero wala na akong paki doon. . Napapamahal na saka nila si Kristof.. kung ayaw niyang tanggapin si Kr istof. at si D ylan yung ama. Siguro kinukulit pa rin sila ni Dylan. ang dami niyang laruan.

yung tipong. Feb 14. Feb 14 nga pala ang v alentine’s day. for sure lunch yan or afternoon... sinabi k okay Mae na magkita kami bukas ni Dylan. masyado na akong nasasaktan eh...” “Okay.... grabe... ok lang .” “Ha.. .. hinde eh. tama na.. baby.. dinner naman tayo eh ...” “Regarding naman saan?” “Ha.Bukas.” I lied. nakapag move on na ko eh. dito lang ako.. anong meron ba bukas? Bakit bigla na lang nagayang makipag kita tong si D ylan. dinner.. kung san makikita ko siya.” nag smilesiya sakin tapos kiniss niya ako sa cheek... Dylan. mag didinner kami. “Ha. Ano kayang paguusa pan namin? Yung kay Steffi? Oh baka naman yung annulment lang. pag nakita ko ulit siya. So you wanna have dinner with me so mewhere?” VALENTINE’S DAY?! Ano ba to! Para akong taga bundok. Sa totoo lang wala akog clue eh... kelangan daw niya akong makausap. after 3 years.. gaano ba to kaimportante? “Bianx? You ok? So where do you wanna go tomorrow ?” tumabi siya sakin tapos hinug niya ako. hinde k o kayang sabihin kay Bianca na alam ko na yung lahat. eh si Nathan nag aayang kumain sa labas. kahit malayuan lang. so sige. nakalimutan ko pa! pano na to. “Okay. pinapahirapan mo lang ako l alo.. natatakot ako na baka hinde ko na magawa pang umalis ng bansa. pangalawang v-day pa lang naming to. yung sa annulment. eh nakapag Oo na ko kay Dylan eh.. “Ano bang meron bukas at kelangan umalis ako ng bahay?” “It’s valentine’s day tomorrow. Dylan’s POV Nabading ako.. ayoko ng makita pa siya...

. pero hindi lang ako sanay na Dylan ang tawag mo sak in eh. “Tara. at alam daw ni Bianca na ako yung ama ng dinadala niyang bat a. inintay ko siya sa may lobb y ng hotel. hinde ka sumasagot sa mga tawag ng attorney naming. Perfect. Saktong 7:00 pm dumating siya. wala naman. tinatawagan ka naming pero-“Dylan. akyat na tayo. Sabi niya rin sakin na hinde maniniwala sakin si Bianca.” Nag smile lang ulit siya. “Bakit mo nga pala ko gusto makausap? Tungkol saan ba? Uhm. Anyway.. nakakasama ko rin si Kristof ‘secretly’ tuwing natutulog siya kela Ryan. “Happy Valentine’s day nga pala.” “Pangalan mo yun diba? Sanay ka na dapat. Kanina. Nag makaawa siya sakin na wag ko daw siyang iwanan kasi nakau sap niya si Bianca. nagsmile rin siya. Hinde ako yung naka buntis kay Steffi. nalaman ko rin yung totoo.” nag smile rin siya. umupo na kami sa may labas. righ t? February 14 6:45 ako nakarating sa Vivere Suites. May problema ba? Anong nangyari?” So. ano ngayon? Wala na akong paki. Tatawagan niya kasi ako sa cellphone eh tapos papapuntahin ako dun. .Natatakot ako na baka sabihin niya lang sakin ‘so... kitang kita mo lahat sa baba. Nakaorder na kami at lahat lahat.?” “Bakit may mali ba?” “Ha.. pumayag siyangmak ipag kita para lang pagusapan ung annulment? Hinde naman yun yung ipinunta ko di to eh.. gagawin ko lahat para paniwalaan niya ako.... maniniwala naman siya sakin eh. sign na yun hi ndi ba? Pagdating naming sa top floor ng hotel. yun ang akala niya. Tahimik lang kaming dalawa. Mala mig dun at maganda ang view.’ Ayoko ng ganun.. nilapitan ko siya tapos ngumiti ako. Dylan.” n agsmile ako “Happy Valentine’s day rin. Miss n a raw niya ako and stuff.

. nagkamali ako eh.” Mangyay ari? Ano ba pinag usapan nila? Diba yung pagbubuntis lang ni Steffi? “Nasabi rin n iya sayo na buntis siya. nahihirapan na akong makalabas sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” Tumayo s iya at nag lakad papalabas ng Skyline. Lumapit ako sa may cashier at inabot yung pera. “bayad ko to. nagmamakaawa siya sakin na wag ko siyang iwanan. tinatanggihan mo lahat ng kasalan an mo! kelan ka ba titino ha?! alam mo.” “Ma’am. Mal as. “Lahat na lang. dinedeny mo. s abihin mo sa kanya na wag siyang mag alala. Ginamit ko yung isang elevator at nagmadali.” Tapos tumakbo ako papalabas.“Pwede bang wag na muna natin pagusapan yung annulment na yan. “Sinabi niya rin sayo na ako yung tatay diba..” “Oo nga. Elevator lang to hinde escalator.” sumubo siya ng pagkain.... akala ko kasi y un yung gusto mong pagusapan eh. siguro dapat matagal p a lang hinde na ako pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon. sir.. exhale. tuloy pa rin yung mangyayari. eto na po yung order niyo. Kumai n muna kami ni Bianca. hinde ako yung tatay nun. Tungkol saan ba kasi?” Eto na.. “Bianx.” “Ah. Hinde ko siya nabuntis. “Nasabi kasi sakin ni Steffi na nakausap ka raw niya. sasabihin ko na.. inhale.. pero hindi ko na nakayanan “Nasabi niya yun sayo hindi ba?” “…” “Oo?” . sainyo na yung sukli. Nakita ko y ung elevator nasa 8th floor na. .” Wrong timing.. ..?” nag nod s iya. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plato..

At hinawakan niya ito. kay a hinawakan ko na yung sulat.. na daddy na yung tawag sakin ni Kristof.” pinull niya yung kamay niya at nagsimulang mag lakad. gusto kong mabasa mo to.... dun na ko mag momove on..... dun ko na sila kakalimutan. na nag kikita at nakakasama ko na siya.. “Dylan please. “Kahit yan na la ng ang basahin mo. hindi ko siya magawang tanggihan. seryoso na masyado mukha niya.. promise ko sayo. kahit kelan. ayo ko na.. Pero sa kanya na mismo nan ggaling na ayaw na niya.." kinuha ko sa may wallet ko yung env elope at inabot sa kamay niya.” huminto siya at naglakad ako papalapit sa kanya. hinde mo na ko mak ikita pa. “Pupunta na ako ng State s. pupunta na ako ng America ... Hinawakan ko yu ng kamay niya. tumakbo ako kaagad papalapit kay Bianca..... “kung pinahalagaan mo talaga yu ng kasal natin. Same date ng graduation ko.. dun na ko titira.Pag dating ko sa lobby. kahit kelan.. na alam ko na na may anak kami. ayaw na niya.. na alam kong ako talaga yung tatay.. Binalik niya sakin yung sulat. “Bianx . Kalimutan na lang natin yung isa’t isa.kalimutan na lang daw naming yung isa’t isa... Nat akot ako masyado..” yun na ang magi c word. promise ko sayo. hinde mo na ko makikita pa.” Tumalikod ako at nag lakad pap alayo sa kanya..” “Ang kapal mo rin noh? Sakin ba nakinig ka?! PINAKINGGAN MO BA AKO?! magi sip isip ka nga. Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan.. please! Kahit ngayon lang. Hinde ko alam kung bakit hindi ko sinabi yung tungkol kay Kristo f..” i nabot ko ulit yung sulat sa kanya.. Chapet 17 Bianca’s POV “Kahit yan na lang ang basahin mo... Tigilan mo na ako.” hinawakan niya yung kamay ko at nilag sa palad ko yung e nvelope. “Makinig ka naman sakin oh!! Alam kong nagkamali ako. ... baka tuluyan silang lumayo sakin.

hindi siya lumilingon . hindi na ko masasaktan. at ayokong mangyari yun. pagod na rin naman ako eh. Buti na lang at naging busy si Nathan sa hotel. Sana maging masaya kayo ni Kristof at Nathan..” Hinde ko alam kung bakit sumakit yung puso ko nung sinabi niyang pupunta na siya ng stat es. nakalimutan kong susunduin ko pala si Kristof kela Mae. It’s over.. Pagod na rin siguro siya...” .“Pupunta na ako ng States. hin di ko nap ala dapat isipin pa si Dylan...... Naligo ako. diba dapat nga maging masaya ako? kasi magkakakalimutan na kami. hindi na k o mahihirapan pa. aalis na siya. malabong magkasalubong ulit yung landas na ming. parang ang daming tumutusok na needles.. Naisip ko na naman si Dylan... nagayos at dumeretso na kela Mae. Pag karating ko dun.. nag iisa... ilang linggo na akong hinde makapag isip ng maayos. ok na yun.. aalis na ko. malabong malabo.. nakita k o si Kristof at si Ryan nag lalaro sa may garahe. pero bakit ngayon ang sakit sakit ng puso ko. Ng makarating ako sa hotel. dapat sila magkasama ngayon. February 28 na.. siguro eto na yung sina sabi nilang ‘silent goodbye’ yung tipong tatalikod ka na lang sa taong mahal mo tapo s hindi ka lilingon. sosolohin ko na lang yung sakit. ayokong mag alala pa sila sa aki n. ayoko pang bumaba.. Bumaba na ako ng kotse at kumatok sa gate “Umma!! Tito Ry an open the gate!!!! I wanna lab lab mommy!!!” Binuksan na ni Ryan yung gate at si Kristof sinalubong ako ng hug. alam niyo na na YUN NA YON. Madalas talaga ako lang nandito sa kwarto. he’s gone. yung tipong. nagiisip. si Kristof naman nag stay ng 1 linggo kela Ryan. ayoko yung feeling .. “I missed you mommy!!! Kristof di na iwan mommy ng tagal! Sowee. For short. coast to coast ang America at Korea.. alam kong makikita lang ako ni Nathan at ni K ristof na nalulungkot.. 4:30 pm na. eto na yung last day ng feb. dapat sila yung naglalaro ni Kristof dyan eh.. ayoko na mangdamay pa ng iba. Eto na ata yung pinaka MASAYANG valentine’s day sa buong buhay ko. Tama na yung ako lang yung nakakaramdam ng lungkot. hindi mapakali. makakain at makakilos. Pinapanood ko lang si Dylan mag lakad papalayo sa akin.

Tito Ryan and ninang M ae ingatan Kristof! They were bait to me. like mommy and daddy!” Daddy? Ahh. hindi rin niya ala m yung pangalan nung daddy niya. naging panget lang kasi pag hihiwalay namin ni Dylan eh.” “Anak kay Steffi. Pati pinag bawalan ko sila Mae at Ryan na pagharapin yung dalawa. “Umma.” Iniwan ko si Kristof sa kwarto.. “Nako Ryan. hayaan na lang natin yun....?” “Oo..” “Bye tito!” hinug tapos kiniss niya si Ryan. Pag labas ni Kristof umalis na kami. Hinde sa masama akong magulang. “Umma! I will say bye to ninang!” Tumakbo papasok ng baha y si Kristof. im hungry.” “Nag. Pumasok na ko ng kotse.. pero.” “Sige. Pati pupunta na rin nam an siya ng States eh. Hinde naman niya alam itsura ni Dylan. hinde niya .” Humarap ako kay Kristof. hinde mo pa alam yu-“Alam ko na. Dumiretso na kam i sa kwarto namin sa hotel. Kelan ba siya titino? Lahat ng responsibilidad niya tinatalikuran n a niya eh.. ganun l ang talaga. what if makita p a kami ni Dylan diba? mahirap na.. pati mabait na bata yun. Si ge mauuna na kami.hiwalay kayo? Ak ala ko ba nag date kayo nung v-day?” umiling ako “So. “say bye na to tito Ryan. Impusible kasing makasama niy a sarili niyang daddy. nag enjoy ka ba?” bumitaw na si Kristof “Mm-hmm.” “Alam mo na rin yung states. ata. Hinde ko siya pwedeng isama kung saan saan na lang. pasensya na kung naging magulo si Kristof ha . baka sinasabi niyang parang mom and dad niya sila Mae. “Ry.” Nag nod siya tapos nag smile. bibili lang ako ng food ok? dito ka lang. hindi kayo nag date?” “Dinner lang naman yun eh. ibang klase na kasi eh.. pati yung anak niya kay Steffi di nedeny niya.“Ok lang baby. paki sabi na lang kay Mae thank you.

Ako nga pala si Alex.. sabihin mo sa kanya na wag na siyang mag alala.. dinedeny mo.” “Hinde.. nagkamali ako eh. h inde niya ba nasabi sa iyo?” hindi si Dylan yung tatay. “Lahat na lang..magagawang pag alalahanin ako. ako yung n akadisgrasya.. “Bianca...? *flashback* “Bianx.” Napahinto ako sa pag lalakad. hinde ako yung tatay nun. tungkol kay Steffi. hindi ko siya pinaniwalaan. Pero hindi ko talaga matandaan kung sino siya. Hinde ko siya nabuntis. siguro dapat matagal pa lang hinde na a ko pumayag sa lintek na kasal kasal na to! Ngayon..” “Hinde yun. importante lang... tinatanggihan mo lahat ng kasalanan mo! kelan ka b a titino ha?! alam mo. ok ka lang ba?” “Hin-hindi ba talaga siya yung tatay.” Familiar nga y ung mukha niya. Steffi daw ba? Ano na naman tungkol sa kany a? “Steffi? Ano pinapunta ka niya dito para sabihin na ituloy yung pag alis ko? oo itutuloy ko yun. sige Alex ma una na ko.?” . nahihirapan na akong makalaba s sa pinasukan kong butas! PAGOD NA KO ALAM MO BA YUN?!” *end of flashback* Nasiga wan ko siya.” “Oo nga. yung anak ko kasi mag isa sa kwarto eh. pero nagkita na tayo nung party niyo 3 years ago.. “Ahh. alam kong hindi mo na ako natatandaan. at si Dylan yung ama. mali...” nag bow ako tapos tumalikod a t nagsisimula ng maglakad “Kelangan kita makausap. mali yung ginawa ko. pero-“DYLAN TAMA NA!” binaba niya yung spoon and fork niya sa may plat o. nagmamakaawa siya sakin na wag ko s iyang iwanan. Sinabi ko na to kay Dylan two weeks ago ata? Oh baka mahigit pa. Pag balik ko ma y humarang sakin na lalaki. at hinde siya basta basta nag papapasok ng kung s ino sino. “Bianca.. nasab i niya siguro sayo na buntis siya. Bumaba ako pata tumawid at bumili ng makakain sa mcdo..

.. Ngayon na nagsisink in sakin na ma syado akong naging masama kay Dylan. sorry. so don’t be confuse d. ako naman pupunta na ng Korea..” ngumiti siya tapos kumaway sakin... “ako talaga. Pumas ok si Nathan sa kwarto ko.. pero mukang natuwa pa siya nung nalaman niya yu ng katotohanan.." “Ha. sana tumawag ka na lang sakin kanina para nagpadala ako ng pagkain dito.. Masyadong madami na yung mga nabitawan kong masasakit na salita. Sana makapunta ka. hiniwalayan na niya si Steffi.. Pa gpasok ko sa kwarto nakita ko si Nathan t si Kristof nag lalaro.. sige.. graduation na namin bukas . ayaw niyang bumaba.. Nalaman ko rin nun na.? Pero huli na ang lahat. Habang naglalakad ako papunta sa elevator hinde ko mapakali. tinamad akong mag luto eh. pero wala narin kasing m angyayari sa amin ni Dylan eh.” “Ahh. kaya lang nasa kotse siya. thank you ha. Ano na lang ang gagawin ko? Ayoko na sirain yung plano niya sa pagpunta sa states..” Ok. “Bianx.. kelangan ko mag pahinga. nasigawan ko si Dylan. pano mo nga pala nalaman na nandito ako?” “Kay Steffi.. suite kasi yung room naming. Sige. ok ka lang ba talaga?” umupo siya sa . dun na muna ako sa kwarto. paano ko na lang mabbawi yun. .. madami akong nasabing hindi dapat.... sana kahit mag usp na kayo.. Sinabi ko naman na pananagutan ko eh. teka.” yumuko si Alex. Sige. pero hindi siya pumayag. nung una natat akot pa akong sabihin kay Dylan.. Siguro nahihiya lang sa mga pinag gaga gawa niya. “pasensya na kung pati kayo ni Dylan nadadamay. ok lang. at ayoko rin masaktan si Nathan.” “Hindi mo n aman kelangan mag luto eh.. sa mga nalilito.” “Hinde ok lang. “Eto.” “Ah ganun ba.. hinde hinde. si Steffi yung nagsabi sakin na ako yung ama nung bata . Kasi ako lang ang kelangan mailto ngayon. aalis na siya papuntang states.. kasama ko siya. “Ok ka lang ba?” tu mungo lang ako.Umiling siya... mauna na ako. salamat sa effort. kain na kayo.

.tabi ko. ang kelangan niya ay yung tun ay niyang daddy. aalis na papuntang states si Dylan.pati gusto kasi kita maging ma saya.?” “Paano ka? Ayaw kitang masaktan... naiintindihan kita. what if biglang hanapi nniya diba? kaya kong gampanan pero siy empre... gusto ko maging masaya ako.. Kausapin mo siya. “Nate.” “Pero huli na ang lahat.” “Pero mas mahal mo si Dylan.” “Ok lang ako. tayong tatlo nila Kristof. tapos iiwanan ka namin?” “Oo. Chapter 18 .. Bianca. At alam kong si Dylan pa rin yung mahal mo.” Bumangon ako at niyakap ko si Nathan.. pinipilit ko lang huwag isipi n yung totoo.mahal ko kasi kayo eh. “nasasaktan k a ba?” “…” “Bakit hindi mo siya pigilan. Pero ngayon. buhay yung tunay niyang dad Bianx.” “Papayag ka kung babalik kami kay Dylan. gusto kong maging masaya nam an ako kahit papaano.... ok? mga 12 para lunch break.. baka sa susunod na araw na l ang.” Yumuko si Nathan. pero n ahihiya ako na natutuwa.. pupuntahan natin siya.” Naguiguilty ako kasi ang tagal na palang tinatago ni Nathan na alam niyang masmatimbang pa rin si Dylan sa puso ko...” “Pwede ka naman niya maging daddy diba? ayaw mo ba sa amin?” “Hinde naman sa ayaw... ayoko siyang iwanan pero hindi ko kayang mawala sakin si Dylan. hindi mo ba inisip si Kristof? Kelangan niya ng daddy. “Mahal naman kita eh..” bumitaw si Nathan “Sige bukas.. hinde ko alam ang sasabihin ko. Ok?” “Wag na lang.

10:49 am na. dun narealize ko yung mga nagawa ko sa kanya. Baba ko na. Kumuha ako ng taxi at nagpahatid sa airport. Bakit ba niya ..” Nag sinungaling ako...” "Dylan. Subscriber cannot be reached. kaya nga ko aalis diba kasi... 8:00 am umali s na ko sa bahay. ang hirap. Siguro papapuntahin na niya ko ku ng saan gaganapin yung graduation ko... hinde yung isa lang yung p apakinggan ko.. Alam kong yung mga sinabi niya sakin si nasadya niya yun.” “HA?! Teka. alam kong galit siya.. ang tagal pa.. si Bianca parin yung naiisip ko. tingin ako ng tingin sa ora. Ngay on alam ko na na dapat parehong side yung aalamin ko. Naka-off yung cell phone niya.. Hinde ako mapakali. ngayon ko pa lang ineempake yung mga damit ko. Calling. wag na kayong mag alala. kung gaano kasakit yung mga nas abi ko. “Anak bilisan mo! Pumunta ka na dito! Baka m atraffic ka pa!” “Ma.. nasaan ka ba? Magusap nga tayo ng h arap harapan!” “Nandito na ko sa airport na. kakalimutan ko na siya. siguro kelangan ko na siya tawagan. nadala sa mga sinasabi ng iba. Ano ba ito. Gusto ko manigarilyo sa sobrang kaba pero naiisip ko si Bianca.. si Bianca pa rin ang naiisip ko.. Mommy Tumatawag na si Mommy sakin. nasa bahay pa ako sa qc. magusap tayo ng maayos..... hinde ko naman sinasadyang mangyari yu ng mga nangyari eh. hinde ako na ako aattend. kahit gaano kasakit gagaw in ko yun para lang maging masaya siya.. Saktong 9 nakarat ing ako dito.” “Ha?? Bakit?? Ano ka ba!!” “Sorry. ok? sige ma.. ayaw n iya nga palang naninigarilyo ako.. Pero nung huli kong nakausap si Bianca hinde niya ko pinakinggan . pleas e.Dylan’s POV Napagdesisyonan ko na na hinde na ako aatend ng graduation ceremony ko . ngayo n ko na planong pumunta ng states.. 1 pm pa fl ight ko. masyado akong nabigla." “Tatawagan ko na lang kayo pag nakaratin na ko dun.

bogo ship oh yo.. Nakakata wa. I wa nna see daddy] Nagulat ako. Sige.. *flashback* “Ah ganun ba. palapit na ng palapit ung ora s ko. how can I forget!! Bianca’s POV Ngayong araw na to March 1.. Pumasok sa kwarto si Kristof..” “Lalala. Oo. Pero tinutulog ko na lang to. mauna na ako. “Umma. kasi ngayon niya lang ulit siya nagbanggit tungkol s a daddy niya. Lord.. sana kahit ma g usp na kayo. I don't need a diamond ring cause you prove your love to me when you say sweet and mellow la la la la la la la la la means i love you la la la la la la la la la means i love you.” y un yung palaging sinasabi sakin ni Bianca sa dulo ng mga text niya.” *end of flashback* Naalala kong sinabi sakin ni Alex. graduation na namin bukas. nakakaranas ako ng hilo.. ng gutom. wala na ba talaga siyang balak buksa n to? Oh sadyang iniiwasan lang niya ko? 12:40 na.. ano ba talagang kelangan kong g awin? “Many girls have come to you with a line that was untrue and you just passed them by” Yung babaeng katabi ko kumakanta ”And now your innocent to whim and their lies don't mean a thing why don't you let me drive. Ang tulog ko madalas 4 hours lang.. nagigising ako ng 6 am tapos ang tulog ko 2am. 11:50am na.. bigyan niyo naman ako ng sign oh.pinapatay to? Pano na lang kung emergency. Ang laman na lang ng tiyan ko ay tubig. ... saktong 2 weeks na kong hinde kumakain ng maayos.” [Mommy.. ngayon wala akong tulog. A lam kong wala ni-isang text dun si Dylan. Hinde ko rin chinecheck cellphone ko. yung kaibigan ni Dylan sa Ateneo. Lala means I love you. appa.. Sana makapunta ka..

” “Si. Mabilisang ligo ang ginawa ko! kinuha ko yung bag susi a t cellphone ko.” Ano daw. tapos nung huli punta Kristof kela ninang. gusto Kristof mahug si daddy. Pag kela ninang ako punta siya dun....” Nagkita na sila.. alam niya...” binihisan ko si Kri stof. hin de siya punta dun. . hinde ako maka pagisip ng maayos.. pero graduation diba? Malamang sa bahay yun mag cecelebrate.... “Nate! Kelangan natin pumunta kela Dylan. 12:56 pm na hassle! Bakit ang bilis naman ng oras! Anong oras kaya graduation nun? Binuksan ko na yung cellphone ko.? “Nakita mo na daddy m o?” “Eung. ako naman naligo. naniniwala siya. dati naman pag kela ninang ako. lahat bago bigay daddy.. hinde pwede eh. “mommy.” Pumunta kami sa parking lot at nagdrive na si Nathan papuntang al abang... nagk ikita sila.. alam ni Dylan.“Kristof. teka. bisita niya ko.. naligo ka na diba? Halika bibihisan kita. Nagmadali kami ni Kristof bumaba ng hotel para puntahan si Natha n sa office niya.” tapos nilaro niiya yung hawak niya ng to.” tumabi sakin si Kristof sa may sofa “Pewo. Etong toy oh! Bigay daddy.. hinde siya tulog tabi Kristof.sige. kela ngan ko ng tawagan sila Mommy. Ngayon na. I miss appa.? pupuntahan ko ba siya dun? Ano na lang g agawin ko? “Kristof. anong gagawin ko. 6 new messages From: Mae Lee Time: 7:00 am Bianx! 8 yng start ng graduation ni Dylan! 12 or 1 yung celebration sa bhay nila.. tara na. tapos dun tulog. .. Sa totoo lang hinde ko alam kung nasasaan siya eh... please. tabi Kristof.

pumunta ka na rin d2. “Nate! Konting bilis! Please. ngayon yung flight ni Dylan. d2 na kmi kela Dylan.. Ngayon na daw yung flight ni Dylan papuntang states. Be there. Ang daming msgs. .” 1:27 pm na kasi Nasa village na kami. Pero yung kay Mae yung pinak a makuha ung attention ko. ok? From: Kris Dy Time: 7:30 am Ate! Mlapit na mgstart. Nakita ko si Mommy Kristy at lumapit sa kanya. sa may _____ gaganapin ung grad..From: Mommy Kristy Time: 7:05 am Bianca. “MAE! RYAN! ASAN SI DYLAN??” Napayuko silang dalawa. From: Mae Lee Time: 12:50 Bian ca. d kba ppnt a? From: Kris Dy Time: 7:35 am Ate ppnta ka ba? From: Carla Gamboa Time: 12:30 B ianx. “Ma... ni Dyl an. “Mauna na ko!” Tumakbo ako pababa ng kotse at puma sk ng bahay. Buti na lang nakabukas yung gate at wala ng hassle.. binilisan ni Nathan yung pag patakbo ng kotse. asan si Dylan??” yumuko rin siya.

.... Kahit sa hotel tu mawag kami.“Hindi siya umattend ng graduation niya.....? hinde pa ba sapat na mahal na mahal ko siya. bakit ganito... hindi ko mapigilang umiyak..” Inabot niya sakin yung susi. 1:30 na. Hinde niya akong hinayaan i-explain yung side ko. Kahit ilang beses ko pa ipamukha sa kanya na anak niya si Kristof hang gang sa maniwala siya.” Nakita ko si Kristof at Nathan papalapit sakin. hindi ko siya pinakinggan. sa na pinakinggan niya muna yung mga sasabihin ko sa kanya. kanina pang 1:00 yung flight niya.. hinayaan ko yung pride ko . “Bianx. ok lang saki n lahat. bak it ako yung nagsisise? Ano bang mali sa mga ginawa ko? kelangan ko ba talagang m asaktan ng ganito. gusto kong sun tukin yung tiyan ni Steffi para mawala responsibilidad mo sa kanya. mah al na mahal.....” Nagsmile lang ako ng pilit Babal ik. Gusto kong sumigaw. basta ang gusto ko katabi ko siya... hindi ko na mapigilang umiyak.? Nag-drive ako papu ntang quezon city.. wala ka raw... kanina pa nakalipag yungeroplanong sinasakyan niya..? hinde pa ba sapat si Kristof bilang pruweba kung gaano ko siya kamahal..?” tumulo na mga luha ko “Sinubukan namin. gagawin ko.? iniwan niya kami ni Kristof dito... nung nalaman kong buntis si Steffi. kung saan kami dating nakatira ni Dylan.. nakapag pabook nap ala siya ng ticket at kanina niya lang samin sinabi na ngayon niya pala planong umalis. “Pwede pa hiram muna nung kotse? May pupuntahan lang ako... hinde lang ako kung hinde kami. ang sakit.” “Pag dating nun galing states ibilin na lang natin na tawagan ka niya. oo nagalit ako. pat-Ano daw? 1:00 yung fligh?? Tumingin ako sa relo ko. ni lapitan ako ni Carla at Mae. “Bakit hinde niyo ako tinawagan... Hinde rin namin alam eh.. na mahal ko siya.... lahat kami tinatawagan ka pero walang maka contact sayo. Pero bakit? Mali rin naman ako eh . Akala ko ba ayaw na niyang mahiwalay pa sakin? Pero bakit g anito.. wala na.. pero nakapatay cellphone mo. magwala magalit..? tawagan ako? para ano pa. Habang nasa d aan ako... babalik naman yun eh. feeling ko pasan pasan ko na yu ng mundo. kahit i wanan ko si Nathan pag sinabi niyang iwanan ko. tama.? iniwan niya ako.. wala na siya. gagawin ko.

walang traffi c. “Ewan ko...” si Bianca daw ba?? Galing siya dito? “Asan na s iya?” . miss kita!” tapos kiniss niya ko sa cheek. kun g nasaan sila dapat nandun din ako. What happened to forever and ever babe.. ? Chapter 19 Dylan’s POV Napagdesisyunan ko ng hindi umalis. wala akong pakialam kahit itaboy niya ako ng itaboy kasi babalik at babali k ako sa kanya. Mukhang may mga tao pa. “APPA!!” tumakbo siya papunta sakin. Aba! Wala na ba a kong karapatang umuwi ng bahay ko? “Bakit?? Hindi ba dapat?” “Si Bianca??!” bakit nila t inatanong sakin si Bianca? hinde naman kami magkasama ah. La hat sila naka tingin parin sakin.” Mabilis ang biyahe. yung galit. Bumaba na ako ng taxi at pumasok na ng bahay. mali talaga ako. Lumuhod ako at niyakap siya.umiral. Nakarating ako ng bahay ng 45 minutes. Kumuha ako ng taxi. binuhat ko siya.” Nakita ko si K ristof na lumabas galing kusina. galing si Bianca dito.... “Appa. Pagapsok ko lahat sila napatingin sakin. parang nakakita sila ng multo. Ang wirdo. M:“Anak. yung inis.. Nandito si Bianca at Kristof. “manong sa ayala alabang. bakit ba sila nakatingin? Ano bang meron? Dahil ba nandito ako at hindi tumuloy sa states? Parang normal lang yun h a. Siya at siya lang ang una at huling babaeng mamahalin ko ng gani to. “BAKIT NANDITO KA?!” tanong sakin ni Ryan. pipilitin ko si Bianca na magbago ang isip n iya....

. bakit mo ako iniwan dito.. “Dylan. Tama na yung sakit na nararamdaman niya. Binuksan ko yung pinto at pumasok. Pag inintay mo ko. tumingin tingin ako sa luga r... sinusi an ko yung padlock at pumasok. Labby. wag kang aalis. Parang outing.. sana pasa yahin mo siya..” Ngumi ti siya sakin. promise. Aba. Please. si gurado ako pumunta yun sa qc. kelan lang nag tatalo kam i ng parang . Bianca’s POV 2:25 pm na...“Umalis na.” “Wag kang mag-alala. ka hit hinde kami magkasama basta hayaan mo lang akong makita at mahalin siya.. ngumiti pa siya sa mga sinabi ko ha! diba dapat eto na yung part na sasaspakin na niya ko kasi foul yung mga sinabi ko? “Hindi naman kita pina gbabawalan makasama sila eh. Nathan.” “Sige naanak. Ayos buong tropa.. hayaan mo lang akong mahalin yung mag-ina ko.. puntahan niyo na si Bianca. wag mo na siyang sasaktan.” Lumapit sakin si Nathan. siguro nakatu log na yun sa eroplano. parang kelan lang magkasama kami sa iisang bahay. kanina pa. samahan na namin kayo ni Kristof. kinuha ko yung susi sa bag ko. Vander ang umalis.. kahit yung main door naka lock. dito nalang kami n i Papa Mar at Daddy mo. ang alam ni Bianca naka ali s ka na papuntang states kaya umalis na siya. “Pare hinde pa huli lahat.” Walang karapatan? Teka. nakalock ito.. Tara. hindi pa kita pinapahintulutan umalis.. int ayin mo ko dyan ha.. bakit ? Anong nangyayari? Ano bang meron? “Anong pinagsasasabi mo. Bumaba ako ng kotse at naglakad sa tapat ng baha y.. ako si Mae. Kristo f..” sabi ni mommy... walangya ka Dylan. don’t disappoint her. Hinde naman ako makikipag kompitensya sayo eh. Sakto van dala ni Ryan. Carla..” Lumapit sakin si R yan.. Van naman dala namin ni Mae eh. wala akong karapatan. sasab ihin ko nalahat lahat ng nararamdaman ko.. I was expecting him to be here.?” “Sundan mo na siya. Wala na nga talaga siya.

hindi ko mapigilan yung luha ko tumulo.” Binuk san ko ito at nakita ang isang sulat sa loob. Umupo ako sa kama niya. ano ba to. uhl gee ma yo... make him come back home.. ngayon wala na siya.. read it here Habang binabasa ko it o." “UMMA!” A no ba to.. Nakita ko dun yung sulat ko sa kanya dati. alam na rin niya siguro na siya si SY. Nakita ko rin na may picture ako dun na solo...” [uhl gee ma = don’t cry] Pinunasa n niya mga luha ko tapos niyakap niya ko... “Umma!! Uhl gee ma. NOW PLAYING .. hinde naman pwedeng sumakay sa likod ng kotse yan. pag tingin ko nasa sakanya na yung pin board ko.. nakalagay pangalan ko dito. nakaframe ito naka patong sa may lamesa niya. now I’m hearing things.. Naba baliw na ko. labas tayo! Bilis!” hinila niya ak o papalabas.. “Mommy..bata pero ngayon. hindi man lang niya nabanggit na nabasa na niya ito.. pag tingin ko may lalaking nakatayo.. 30 minutes akong ganun. hinde ko ala m kung san niya kinuha ito pero ang tino nung kuha.... nabasa na pala niya.. naka dikit na yung amoy niya dito.. envelope siya. pero iba yung n akuha ko. Kinuha ko yung unan niya at niyakap ko. “Sulat ni Dylan to ha.. binuksan ko yung bag ko para kunin yung panyo ko. "Please. p aulit ulit binabasa yung sulta niya. “UMMA!” Lumingon ako tapos nakita ko si Kristof nakatayo s a may pintuan. binuksan ko yung k warto niya. Hindi ko na mapi gilang umiyak. paano naman makakapunta si Kristof dito eh ini wan ko siya sa alabang.MISS YOU LIKE CRAZY ..... may Kristof na kami.... umiiyak. finifeel ko yung presence niya. feeling ko tuloy nandito lang talaga siya. bakit hindi man lang niya sinabi sakin. Dylan bakit mo kami iniwan.

. “May sasabihin ako sa yo. nararamdaman ko siya.” Bumitaw siya sa yakap niya sakin at tiningnan ako sa mga mata “I love you.... yakap yakap ko.. pero nung dumating si Kristof sa b uhay ko. hindi k o mapigilang maluha. hinde nga ako nag i ilusyon. hinde kita kaya ng mawala... mamahalin pa rin kita.Si Dylan.. may Kristof man o wala... nandito nga siya. dahil carbon copy mo siya eh. nagiging iyakin na ko masyado. sa sobrang pag mamahal ko sayo nasasak tan na ko.” Nasabi niya na rin sakin na mahal niya ako. let’s make it real this time. feeling ko sasabog na yung puso ko pag hi ndi ko pa sinabi sayo yung tunay kong nararamdaman.. I love you so much. hinde ako makapaniwala na nandito siya.matagal ko na to dapat na sinabi pero wala akong lakas pero ngayon kelangan ko na tong masabi sayo.?” “I’d love to t please. parang walang saysay na rin buhay ko.” tapos niyakap ko s iya....” “I love you too....” lumapit siya sakin at niyakap ako. “Dy…Dy.. hm?” “I love you. hinde ako makagalaw.” “Hm?” “Can we start forever now. ipinikit ko yung mga mata ko tapos idinilat ulit. nag sisise ako kung bakit binaliwala ko yun..” Niyakap niya ulit ako.Tofer. sana ngayo ng alam mo ng mahal kita.. kasi pag wala ka. parehong par eho kayo. sayo a t kay Kristof lang umiikot mundo ko.. mahal na mahal kita.... totoo nga siya. hinde mo na ako iwanan.. “Nung unang beses mong sinab i sakin na mahal mo ko. and then he .. hinde ko kayang mabuhay ng w ala ka....” “Ako rin. lalo na pag hinde kita nakikita. “Bianx.” Tinanggal niya ulit yung hug at humarap sakin. kahit wala talaga tayong anak. ngayon... “Labby. my love for you is bigger t han all the universe combined. bigla akong naging masaya... sana maintindihan mo yun...

“Bianca! mag sstart na! labas na tayo!” Lumabas na kami ni Carla at M ae sa isang room sa church. hinde siya nag ba rong kasi ang gusto ko americana suot niya. eto na kami ngayon.kissed me. . ang gwapo niya.” “I lo ve you too. anon a lang gagawin ko. sa tagal tagal ng inintay naming dalawa. hinde ko alam kung anong sasabihin ko... Mae. Si Kristof yung ring beare r namin.. Nakasmile silang lahat saming dalawa. Napalingon ako dahil nakita ko sila Carla. Palapit ng palapit yung mukha niya sa akin at nung malapit na mag meet yung lips naming nagsalita siya bigla “I love you. bagay sa kanya naka americana! Sorry. Totoong kasal na. natetense pa rin talaga ako. mas dumami yung guest kaya mas mahal yung gastos.” and it all ended with a kiss.” Humarap sakin si Tofer ng naka smile.... After two months “Kinakabahan ako! OMG! Eto na nga yun. tapos nag smile sakin.. Ryan.?” “RELAX! Ano ka ba! Kanina ka pa paikot ikot dyan eh! nahihilo na ko sayo!” Sino ba namang hinde kakabahan?? Ikakasal na kami ni Tofer ngayon! After 4 years! Natupad na r in yung plano! Ano ba to. Naglakad ako papunta sa may altar. Sa Manila Cathedral pa rin yung church gaya nung plinano befor e. Nathan at Kristof nakatayo sa may pintuan. Forever. church wed ding na hinde na school wedding. Sinunod naman niya yung gusto ko kah it gaano kainit!.. Nakapag exchange na kami ng I do’s isa na lang hinihintay namin. kitang kita ko si Tofer.. ang saya ko.. Tinaas ni Tof er yung belo.” “Always.. Hinde na rin kami kasal kasalan. Vander. “You may now kiss the bride..

Akala naman niya! Wala namang tao eh. nasa may beach sila. to pless! Nagpapamacho ata sa beach. lumabas ako ng mansion para tingnan kung nandoon sila. anong ginagawa niya?? “Bianca.. Gusto ko sanang itanong kung nasasaan si Niña pero ayoko. hayaan mo lang akong sabihin yung mga bagay na gust o kong malaman mo. Si Tofer naman. hinde ako natulog.. Wala naman talaga akong balak magingwriter eh. pero masyado na yung nararamdam an ko. baka masira lang yung araw ko. Mae at Carla nag hahabulan. wow. Naka upo sa may sand.. pati buhay namin ni Tofer gi nawan ko pa ng story kahit hinde pa nangyayari. non-stop yung pag ttype ko. Grabe h inde ako nakatulog para lang itype un? Iba na talaga pag nainspire sa pagsusulat . Pero bak it parang may kulang. ganun ba ka tagal yung ginawa ko? parang 2-3 hours nga lang inabot ko sa pag ttype eh. asan na nga ba sila? kagabi lang nag kakaraoke sila ha. pero umaga na. Teka. “Oh gising ka na pala. hinde mo n aman kelangan mag salita eh. ibang klase talaga ako.. Hinawakan niya yung kanang kamay k o. Ano bang pinag gagagawa mo kagabi? Teka.. Lumabas na a ko ng computer room nila Ryan at pumunta sa may dining room para kumain na ng br eakfast. ‘Nasan kaya si Niña’ I thought. nat ulog ka ba?” Nagsmile ako tapos umiling. may gusto akong sabihin sayo. Dumiretso na ko sa may beach. Pagkatapos kong makausap si Athena eto lang ang ginawa ko nagtype ng na gtype! Masyado akong nadala sa pinagusapan naming....” nakatingin lang ako sa kanya tapos nag nod. Teka. . at nakita ko sila Ryan. Tama boses nga ni Mae at Carla yun. pero wala parin. Lumapit ako kay Dylan at umupo sa tabi niya.Epilogue “TAPOS NA! SA WAKAS!” tumayo ako at nagsimulang mag stretch ng katawan. hihi! Pagkatapos kong kumain. Naglakad lakad ako hanggang sa makarinig ako ng ingay.

alam ko. “Sa rang hae. na nakaalis na si Niña kagabi pa lang. hinde na raw nag paalam samin si Tofer. Ang sabi n iya pa hinde raw ginagawa yung drama ng buhay.. Pero hinde namin alam kung anong pupwedeng mangyari bukas o sa susuno d na araw ang mahalaga ay yung present.. Hinde ko n aman daw kelangan gumawa pa ng story namin eh kasi simula pa lang daw nung nagka kilala kami. ako yung gusto niyang makasama. natawa siya. kusa itong nangyayari. nagkamali ako. kasi ngayon ang alam ko ako ang mahal niya.” Nakwento sakin ni Tofer nung ara w din nay un.” Niyakap ko siya at bumolon g sa tenga niya. at siyempre may tiwala ako kay Tofer na tutuparin niya yung ‘.. THE END .’ Kagaya ngayon. Ayoko mag overreact ng dahil lang sa past ni tofer. I love you. I love you Tofer. so much. I really love you. masaya ka mi pareho.. Nakwento ko rin sa kanya na magdamag akong gumawa ng story namin. ayoko na rin itanong....” nakikita ko sa mga mata niya na seryoso siya..“Bianx. gusto ko siyang sampalin baka sakaling magising siya pero seryoso yung mga mata niya.and they lived happily ever after.. past is past.and they lived happily ever after’ niyang sinabi... pero sana hayaan mo akong gawing tama yung mga pagkakamali ko. “Matagal n a kitang mahal. pero yung kwento kung bakit umalis si Niña hinde ko alam. dun na daw nagstart yung ‘once upon a time’ at sisiguraduhin niya raw n a mag tatapos ito sa ‘.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful